Oliebollenloop Avantri Schoonhoven, 31-12-2015

Oudejaarsdag 2015. Een gedenkwaardig warme dag. Winter? Waar? Sneeuw, ijs, kou, ze zijn er niet vandaag, wel een aardige wind, maar temperaturen van rond de 10 graden is absurd. Geen "Cor weer"dus, maar wel reuze blij dat ik dit jaar wel weer mee kan doen. Vorig jaar was ik nog vrijwilliger bij de tafel met voorinschrijvingen en heb ik héél veel foto's gemaakt in de Bonrepas.

Van 8.00 uur tot 11.00 uur nog aan het werk op de zaak. Arie, Anne en Astrid Visser zetten hun auto bij ons neer en nemen 2 auto's mee om neer te zetten bij de school, een Opel Astra en een Fiat Punto, waarvoor dank. Zelf ga ik met Ger Kooijman met een andere Opel Astra op pad.
Het is al lekker druk als we aankomen bij de school. Ik meld me bij de voorinschrijvingen, maar gek genoeg sta ik volgens Dennis Spierenburg helemaal niet op de lijst. Ik dacht toch zeker te weten dat ik me had ingeschreven. Niet dus, dan maar snel naar de zaal om me alsnog in te schrijven voor de 15 kilometer.
Het is reuze gezellig, er zijn zoveel bekenden, het is zelfs jammer dat we al moeten lopen, ik had nog wel even willen kletsen. Ik spreek ook al lopers die klaar zijn met hun 6,4 kilometer, die zie ik dan helaas niet na afloop, maar het is wel leuk om ze dan nu nog even te spreken. 
Het is inmiddels bijna 12 uur en ik begeef me naar de start om ook de start van de 10 kilometer nog even te kunnen zien en mijn maatjes aan te moedigen. Ger zou ook de 10 gaan doen en deed er ruim een uur over.

In het startvak van de 15 kilometer schuif ik wat naar voren. Niet echt vooraan, daar staan de snelle mannen, daar schaar ik mijzelf uiteraard niet onder. Wel wil ik Arie van Buren een beetje in de gaten houden. Arie was gisteren bij ons op de zaak en vroeg me toen wat ik dacht te gaan lopen. 
Ik wil zeker onder de 1.15 lopen, dat is een tempo van 5 minuten per kilometer, maar hoop een beetje op 1.10 , dat zou geweldig zijn. Arie heeft de afgelopen jaren in de 1.09 gelopen en wil dat nu ook weer. Dat is voor mij net een maatje te groot, maar je weet nooit.

Na de start loopt Arie al een stukje voor me, Piet Wuijster en Robert Hoek ook, maar die haal ik al snel in. Te snel blijkt, want Arie en ik lopen de eerste kilometer in 4.17 , dat is veel te gek. De eerste kilometer lopen we nog een beetje tussen de lopers en dus wat beschut, ook door de huizen aan de linkerkant waar de wind vandaan komt, maar daarna is het flink aanpoten tegen de wind in naar Bergambacht. De kilometertijden gaan dan ook omhoog van 4.37 , 4.38 zelfs naar 4.54 en Piet en Robert komen voorbij stuiven na even achter me te hebben gezeten. Arie is er al langzaam vandoor gegaan en verwacht ik ook niet meer terug te zien. Piet en Robert lijken bewust even snel voorbij te komen zodat ik niet snel aan kan sluiten, dat was ik ook zeker niet van plan geweest, want we moeten er nog ruim 10 lopen. Wel haal ik Jos Koeleman in die het tegen de wind in ook zwaar heeft, zijn tempo zakt ook aardig af.
In Bergambacht aangekomen na 5 kilometer in 23.20 is het even bijkomen en met de wind in de rug richting de drankpost halverwege lukt dat aardig. Bij de drankpost zit ik zelfs weer bij Piet en Robert, Arie loopt daar nog voor. Ik stop even en drink wat, maar daardoor gaat het groepje er vandoor en loop ik weer helemaal alleen.
Bij Stolwijk maken we even een rondje om een vrijwilliger bij de Tentweg en gaan we naar de Schoonouwenseweg en zie ik warempel Pieter van Rossum vlak achter me zitten, ik schat op slechts een halve minuut. Wat loopt Pieter goed zeg, super.
Het gaat nog steeds voor de wind richting Vlist en ik voel me steeds wat sterker worden. De 10 kilometer gaat in 46.31 , maar er komt straks nog een zwaar stuk door de Bonrepas, de tijd van 1.10 zit er nog steeds in.
Jos, Arie, Robert en Piet zijn ver weg, die zijn gewoon sterker, maar zelf loop ik lekker. Wat voelt dat goed zeg. Na de Kangoeroeloop van vorige week waar ik 27 kilometer liep samen met Aad nu dus de Oliebollenloop. Langzaam komt de vorm weer wat terug.
Kilometer 11 gaat in 4.41 , nummer 12 in 4.47 , de wind is nu goed voelbaar maar is voel me sterk genoeg om hetzelfde tempo door te lopen en zie in de verte zelfs Arie van Buren weer lopen die wat af lijkt te zakken.
Kilometer 13 gaat in 4.44 , dan volgt een stuk pal tegen de wind in met 4.49 maar wel een kilometer waarin ik Arie van Buren steeds dichter begin te naderen. Het zal toch niet ?..........
De laatste kilometer nog even serieus versnellen. Arie krijg ik helaas niet meer te pakken, als we over de finish zijn is het verschil slechts 3 tellen. Ik voel me super en blij en de eindtijd is zelfs nog onder de 1.10 uit gekomen in 1.09.26 , geweldig. Arie heeft ook zijn doel bereikt in 1.09.23 maar zit er aardig doorheen. 
Ger wacht me op bij de finish en maakt wat foto's waarna we naar de school wandelen en gezellig wat oliebollen eten en wat drinken. Ik ga lekker douchen al is die inmiddels wel koud geworden, daarna nog wat kletsen in de kantine en om 15.00 uur weer thuis om daar een bakkie te gaan doen op de zaak en mijn collega's naar huis te sturen om Oud en Nieuw te gaan vieren.

De Oliebollenloop was weer enorm geslaagd, hulde aan de organisatie, is een megaklus.

Kangoeroeloop Vught, 26-12-2015

Vorig jaar rond de Kerst was het kommer en kwel. Een zware blessure dwong me om niet te lopen. Geen traditionele Kangoeroeloop in Vught, geen Oliebollenloop, knap balen dus. Ook voor mijn collega's, vrienden en familie zal het geen pretje zijn geweest en was mijn humeur waarschijnlijk niet al te best.

Dit jaar is dat anders. De snelle sprintjes of plotseling versnellen/aanzetten zijn er niet meer bij, maar verder kan ik tot dusverre weer van alles, er werd zelfs al weer een marathon gelopen, al was ik daar nog niet echt aan toe.

Op tweede Kerstdag gaan we dus dit keer weer wél naar Vught voor de Kangoeroeloop. Wie is "we"? We zijn Ger, Aad en ikzelf.
Ger is om 11.15 in Bergambacht en om 11.30 uur zijn we bij Aad in Schoonhoven.
Met de top 2000 op de achtergrond in de Opel Astra station diesel rijden we voorspoedig naar Vught toe. Geen files en geen oponthoud van betekenis, hoewel ? Ik ben al zo vaak bij de Kangoeroeloop in Vught geweest waarna ik besloot om maar geen TomTom mee te nemen, ik kom er toch wel.
Fout!, ik neem de tweede afslag Vught (had natuurlijk de eerste moeten zijn) en zowel Ger als ik lijken te weten dat we in de buurt zitten. We moeten over de overweg en dan zijn we er bijna.
Aad zat achterin en hoorde dat eens aan en moet hoofdschuddend hebben gedacht, zo komen we er nooit, en had zijn telefoon ingeschakeld om daar de routeplanner op te bekijken.
Ger roept dat het hier ergens moet zijn waarna Aad verbinding heeft en roept dat we nog 8 minuten moeten rijden. We zitten dus helemaal aan de verkeerde kant van Vught.
Als we met de AadAad arriveren bij de baan in Vught hebben we nog een klein uurtje over tot aan de start.
We wandelen een kilometer van de auto naar de baan en schrijven ons in. Na de inschrijving is Ger ineens verdwenen. Zoeken, bellen, maar geen Ger. Uiteindelijk zouden we Ger pas na onze loop zien.

We hebben nog tijd genoeg en drinken samen een bakje koffie en begeven ons dan naar de mooie kleedruimtes. Het is best warm en zelfs zonnig. Aad heeft geen korte broek bij zich, maar ik heb er gelukkig twee bij me en Aad kan met de andere broek lopen. Zelf loop ik in mijn nieuwe setje van Salomon dat ik heb gekregen voor de Kerst. Het zijn een broekje en shirtje met compressiemateriaal, dat wil ik juist testen met de wat langere afstanden. Vandaag 27 kilometer, dat is gelijk een uitgelezen kans om het uit te proberen.

Het zal ons benieuwen. Ger heeft last van zijn enkel, die is versleten, het is bot op bot. Advies om helemaal niet te gaan rennen natuurlijk, maar de wis is te groot en Ger doet de 7,5 kilometer. Aad heeft last van zijn knie en heeft er tape op gedaan, eerst maar eens kijken hoe het zal gaan en dan beslissen welke afstand het gaat worden. Zelf flink last van mijn rug, maar afgelopen woensdag op de training gek genoeg niet tijdens het lopen zelf, maar hopen dat het vandaag ook het geval zal zijn.
We lopen even op de baan voorafgaande aan de start om te zien of we Ger ergens zien, of Melania van Vugt. een kennis uit Schijndel die ook mee zou lopen, maar we zien ze allebei niet. Ook niet bij de lopers die druk bezig zijn met een warming up die wordt aangeboden en waar veel lopers aan mee doen.
De speaker roept ons op om naar de start te komen en de lopers voor de 27 kilometer om een beetje vooraan te gaan staan. Aangezien we vooraf de 27 wilden gaan lopen schuifelen we maar een eind naar voren toe.

Na de start lopen we een halve baan alvorens het terrein te verlaten en Vught en omgeving onveilig te maken. Al snel gaan we de bossen in en komen we in een lekker tempo.
Na een eerste kilometer in de drukte van 5.50 gaat ons tempo al snel omhoog en lopen we rond de 5.10 per kilometer. Gaat dit niet te snel ? Het voelt bij beiden best goed, zolang dat zo blijft blijven we dit tempo vasthouden. We moeten ook best wel aardig doorlopen. De start is om 13.30 uur en de finish sluit al om 16.00 uur, dus slechts 2.30 uur voor 27 kilometer, een tempo van 5.30 per kilometer. Dit is een tempo wat veel lopers niet eens kunnen lopen over zo'n afstand, maar als we dit tempo blijven lopen moet dat voor ons geen probleem zijn.
Na 5 kilometer noteren we 26.32 inclusief de eerste drankpost. Een aantal lopers van de kortere afstanden is inmiddels afgeslagen en over blijven de mannen en vrouwen van de langere adem.
Na 10 kilometer lopen we 52.26 , de tweede 5 ging dus een stukje sneller, zo rond de 5.15 gemiddeld.
Het is flink zweten geblazen. Het is winter, al lijkt het wel lente. Sommige lopers zie je met lange broeken en jasjes, onvoorstelbaar.
We lopen beiden erg lekker, Aad voelt af en toe een steekje in zijn knie, maar heeft verder niet te veel last, ik voel mijn rug niet meer tijdens het rennen.
We liepen in het begin langs De IJzeren Man en lopen nu een stuk langs het afwateringskanaal 's-Hertogenbosch-Drongelen waarna de 21 rechtdoor gaat en de 27 rechtsaf, daar is ook weer een drankpost.
De 15 kilometer gaat in 1.18.37 , nog steeds lekker in hetzelfde tempo tussen de 5.10 en 5.15 per kilometer. Onze hartslag blijft ook redelijk constant ten teken dat dit een heerlijke training is met het oog op nog wat langere afstanden.
Na de 18 kilometer gaat het even mis. De route splitst zich. We kunnen rechtdoor en linksaf. Overal waar we in het begin een afslag hadden stonden héél duidelijk routepijlen en/of vrijwilligers, maar hier dus niet. We lopen eerst rechtdoor en komen wandelaars tegen waar we aan vragen of ze hardlopers voorbij hebben zien komen. Nee hoor, die zijn linksaf gegaan zegt een dame. We keren om en volgen de andere route. Na zo'n 500 meter zien we inderdaad weer pijlen en vrijwilligers, maar ook een aantal lopers die van een andere kant komen. We zijn dus toch verkeerd gelopen en hadden rechtdoor moeten gaan. We zijn op het verkeerde been gezet door de wandelaars. Aan een andere loper vragen we hoeveel kilometer hij heeft gelopen, dat blijkt er precies één meer te zijn dan wij hadden. Het is niet anders, daar kunnen we nu niets meer aan doen.
Door het oponthoud hebben we een klein minuutje verspeeld en dat zien we ook terug in de tijd op de 20 kilometer, die is 1.45.42
Tussen de 21 en 22 kilometer hebben we nog een drankpost en Aad maakt even een foto, zelf heb ik het deze keer in mijn tas laten zitten.
We naderen Vught en als we weer langs het kanaal komen passeren we de 25 kilometer in 2.11.38
Nog een kilometer naar de baan en zo'n 300 meter op de baan tot aan de finish.
Als we bij de finish komen staat Ger al te wachten met het fototoestel in de aanslag. In plaats van te stoppen lopen we echter door. We willen toch aan de 27 kilometer komen en geen 26. Ook hebben onze horloges afwijkende afstanden. Dat van mij geeft 150 meer aan dan dat van Aad. Ook Aad wil aan de 27 komen, daarom lopen we 3 rondjes door op de baan = 1200 meter.
Ger snapt er helemaal niets meer van en maakt iedere keer foto's als we langs komen. Omstanders vragen ons ook hoeveel rondjes we nog willen gaan lopen.
Als we uiteindelijk stoppen springt et horloge van Aad net o de 27 kilometer en staat dat van mij op 27,15 kilometer in 2.22.35 , een tempo van 5.15 per kilometer, inclusief drankposten en extra oponthoud.
De hartslag is op het einde bij ons beiden wel wat opgelopen, maar we hebben dan ook wat versneld, verder ging het super.
Was een heerlijke loop op deze manier en een super training.

Na afloop even met Ger gekletst, daarna douchen en naar de kantine om met Ger en Melania nog wat te drinken waarna we weer naar huis gaan.
Om 18.00 uur is Aad weer in Schoonhoven en ik even later thuis, Ger moet nog naar Delft.

Nu op naar de Oliebollenloop bij Avantri op Oudejaarsdag. Maar eens kijken of ik onder de 1.15 zal gaan lopen net als bij de Bruggenloop.

Bruggenloop Rotterdam, 13-12-2015

Na de Loetcross van vanmorgen kwam ik net voor 13.00 uur thuis, snel douchen, wat eten, startnummer pakken van de Bruggenloop, wat andere kleren, andere schoenen en vooral ook de zooltjes, want die zaten nog in de Speedcrossjes van vanmorgen. Alles op een drafje, maar dan blijf je in beweging. Nu weer als een speer naar Schoonhoven om de anderen op te halen om naar de Bruggenloop te gaan in Rotterdam. We hebben om 13.30 uur afgesproken bij de ingang van het park en een paar minuten over half 2 ben ik er, de anderen staan al klaar. We zijn compleet behalve Janet, die moeten we even oppikken bij Linquenda. Harald gaat daar ook alvast naartoe.
Bij Linquenda loopt een drukke Janet al heen en weer. Stopt haar tas in de auto van Harald en stapt dan bij ons in.
Pffff, wat is het warm zeg en ik heb alleen maar een lange broek bij me. Zou je even naar mijn huis willen rijden ........? is het dan, dan kan ik even snel een kortere broek pakken. Uiteraard doe ik dat en na een korte stop gaan we op pad.

Harald, Tiny en Bea snappen aangekomen in Rotterdam niet waar we blijven, want we zaten toch vlak achter hen ? 
We hebben nog een uur de tijd en wandelen op het gemak naar de mooie "Kuip". We zijn met Harald, Tiny, Bea, Richard (broer van Harald), Daphne, Aad, Janet en ikzelf. Monique en Stefanie zijn er ook al.

We wandelen rond de "Kuip" en besluiten eerst een lampje te halen, daar waren we vorig jaar te laat mee. We wilden het lampje na afloop ophalen maar toen waren ze op. Ik kreeg nog wel een exemplaar wat kapot was, dat schiet niet op. Deze keer geen probleem, al had het lampje van Janet wel kuren. Het lampje knipperde en ging niet meer uit. 
Janet roept dat ze een muts wil scoren. Een muts ? Hoezo dan ? Kun je die ergens halen ? Is daar een bon voor ? Janet had al lang mensen zien lopen met een groene muts van sponsor DSW, die deelden ze daar uit. Nu ik er op ging letten wemelde het van de mensen met die mutsen. Nou ja, dan allemaal voor een muts op pad en ja hoor, allemaal scoorden we een groene legermuts. Mooi is ie niet, maar hij zit wel lekker.

We wandelen het stadion in en kleden we om in de catacomben onder de tribunes. Er zijn zeilen tegen de hekken rond het veld bevestigd en van de wandelroutes rond de tribunes zijn kleedkamers gemaakt. Er zijn banken geplaatst en warmtekanonnen. Zo voor de loop zijn die kanonnen veel te warm, maar na afloop best aangenaam.
We kleden ons om en ik merk daar al dat ik eigenlijk best al zware benen heb van vanmorgen. Is ook niet zo gek natuurlijk na een zware cross, maar dat had ik vooraf kunnen bedenken.
We wilden nog even wat foto's maken maar een aantal van ons is al naar de voorkant van het stadion gelopen zodat we dan niet compleet op de foto's zouden staan. Dan doen we dat maar na het lopen.
We lopen naar de anderen en ineens valt het één van ons op dat Bea haar broek binnenstebuiten aan heeft. We lagen allemaal in een deuk en Bea ging zich snel weer even omkleden waarna we ons naar de startvakken begaven.

Aad, Janet, Daphne en ik hebben een startnummer voor startvak B, een tijd onder de 1.15, al is het maar de vraag of ik dat zal gaan redden, maar we zullen zien. We willen het vak aan de voorkant binnen, maar dat is eigenlijk van A. Janet geeft aan dat ze dan bij binnenkomst in het vak naar links zal lopen en onder het lint doorkruipt om zodoende voor in vak B aan te schuiven, maar dat is niet de bedoeling. Voordat de vrijwilligster het in de gaten heeft zijn Janet en Daphne al verdwenen en staan ze vooraan in vak B. Aad en ik worden in eerste instantie teruggestuurd. Ik geef aan dat onze vriendinnen net wel mochten en wij niet, dat kan natuurlijk niet, waarna ik ook door mocht lopen. Bij Aad deed de dame toch nog wat moeilijker, maar ook Aad kreeg het voor elkaar om bij ons aan te sluiten, lekker vooraan in vak B.

Vorig jaar liep Aad in de 1.13, Daphne en Janet in de 1.12 en ik in de 1.11 , nu wilde Janet zelfs weer voor een PR gaan met Aad als haas. Aad is in bloedvorm en gaat zeker sneller dan vorig jaar, dat zal absoluut geen probleem zijn, maar over Daphne en Janet heb ik mijn twijfels. Het weer is wel super, het is absoluut niet koud en ik heb al spijt dat ik twee laagjes kleding aan heb, al was dat achteraf nog niet zo gek.
Aad is haas en vooraf spreken we af dat we gaan lopen op het schema van 1.12 vlak, dan kan er altijd nog wat versneld worden. Ik reken uit dat het dan 15 x 4.48 moet zijn. Dat is wel snel voor mij nu, maar wie weet ?

Na het startschot schieten we er vandoor en openen veel te snel in 4.40 en 4.32, 4.42 en 4.48 inclusief de Erasmusbrug. Daphne en ik blijven wat achter bij Aad en Janet en moeten versnellen met een 4.35 om er weer bij te komen zodat de eerste 5 kilometer gaan in 23.17 , inclusief de eerste drankpost, dat is 43 seconden sneller dan de 24.00 die Daphne en Janet vorig jaar liepen. Ik geef door aan Aad dat het vele te snel gaat en vrees dat behalve Aad iedereen op een hoop zal gaan, ikzelf als eerste. Het tempo gaat nu wat vlakker, maar nog steeds een fractie te snel met 4.44 , 4.45 , 4.42 en 4.44 , maar dat was achteraf juist goed. Aad had zich lichtjes verrekend en ging uit van 4.44 per kilometer ipv 4.48 per kilometer en liep dus super vlak. We komen aan bij de drankpost bij de 9 kilometer, vlak voor de Van Brienenoordbrug. Ik roep naar Aad, janet en Daphne dat ik het rustiger aan zal gaan doen. Ik krijg wat meer last van de linker hamstrings, die stijft flink op en begint wat gevoelig te worden, ook de benen gaan zeer doen. Een tempootje lager zorgt er misschien voor dat ik niet op een hoop zal gaan.
Bij de drankpost wandel ik een stukje en drink een paar bekertjes met energiedrank en water en begin weer te rennen om aan de lange klim te beginnen om de Van Brienenoordbrug tot een goed einde te brengen.
Het parcours blijkt toch ergens wat anders te zijn merk ik nu. Waar in eerdere edities de top van de Van Brienenoordbrug bij zo'n 10 kilometer lag was dat nu bij 11 kilometer.
De 10 kilometer gaat voor mij in 47.46 en heb nog steeds een mooie tussentijd die me wellicht nog onder de 1.15 kan brengen, al moet ik dan niet verder instorten.
Als ik naar beneden begin te lopen, de Van Brienenoordbrug af, zie ik ad en janet onder me lopen. Ik schreeuw en zwaai, iedereen kijkt omhoog, behalve Aad en Janet, die hebben een flinke focus op een nieuwe recordtijd. Ik hoop maar dat ze dit tempo vol gaan houden. Daphne zie ik even niet, maar die heeft een gaatje moeten laten vallen bij de drankpost. Maar hopen dat ze er weer bij gaat komen.
De laatste klimkilometer tegen de Van Brienenoord op was gegaan in 5.35 , km 12 in 4.53 , nu maar kijken dat ik de kilometers onder de 5.30 weet te houden, dan kom ik onder de 1.15 uit.
Kilometer 13 gaat in 5.26 , het gaat goed, de benen voelen niet eens zo slecht meer, ik kan dit tempo nog wel even volhouden.
De veertiende kilometer gaat zelfs weer iets sneller in 5.23 en ik zie ineens Jacco van der Wel en Edwin die me inhalen. Ze vragen of de anderen me hebben gelost. dat was idd zo, ik kon ze niet meer volgen.
De laatste kilometer terug naar het stadion gaat weer wat sneller in 5.14 , de meter blijft staan op 15,01 kilometer in een tijd van 1.14.21
Top, twee wedstrijden gelopen op één dag, héél gebleven en ook nog onder de 1.15 gelopen en ook de cross goed gelopen. Super!
Aad en Janet staan me op te wachten. Ze hebben een wereldtijd gelopen van 1.10.37 . Wauw, wat een tijd. Bij Aad had ik die wel verwacht, die had nog sneller kunnen lopen, maar van Janet echt niet, die heeft me enorm verbaasd in positieve zin. Twee minuten van haar PR af.
Even later zien we Daphne, Die heeft ook weergaloos gelopen en zat maar 24 seconden achter Aad en Janet, helaas net 1.11.01 ,

We lopen met z'n vieren weer terug naar het stadion en kleden ons om. Eerst nog even bij het warmte kanon blijven staan om wat bij te komen. In de catacomben zie ik tak van bekenden waaronder winnaar Patrick Kwist, Nils Heikoop, Peter Demoedt, Hugo de Vries en nog veel meer.
Ook komen we Monique Baan nog tegen.
We wachten op Daphne en Janet, maar de dames blijken veel werk te hebben, het duurt maar en duurt maar. Als we bellen blijken ze te hebben gewacht op de anderen. Als we er allemaal zijn maken we leuke foto's met op de achtergrond de tribunes en grasmat van de Kuip, het "heilige gras".

We wandelen naar de auto, eten wat stroopwafels en chocolaatjes, want we hebben honger. We gaan met z'n allen naar Fuji Fuji, een sushi restaurant in Capelle waar we gezellig gaan eten. Als we daar aankomen zijn Marcel Rietveld en zijn zoon Thimo er al, ook Bianca, Patrick en Lana zijn van de partij, net als Peer en Carla, de vrouw van Richard. Maatje Mandy is er ook en zit naast me. We houden beiden niet van sushi en bestellen de vele gerechten samen. Het is allemaal even lekker maar vooral gezellig. We hadden besproken voor 2 uur van 18.30 tot 20.30 uur, maar aan onze tafel zijn we pas begonnen om 19.00 uur, maar ze deden daar absoluut niet moeilijk. We zaten er zelfs tot 21.30 uur na een lekker ijsje en een bak koffie/thee.
Het was wederom een topdag met mijn vrienden. Heerlijk.

Loetcross Lekkerkerk, 13-12-2015

Afgelopen donderdag had ik een vrije dag en had ik besloten om een verkochte auto op te gaan halen voorbij Lunteren en dan op de fiets. Volgens de routeplanner was dat 78,9 kilometer. Aangezien ik vaak héén en weer fiets naar mijn werk en wel ruim 1 km héén en ruim 1 km terug is dat héél verstandig. Ze verklaarden me op mijn werk al voor gek, maar ja, dat hoor ik op sportgebied wel vaker. 
Door ook de A12 in mijn route te plannen waar ik niet op mocht fietsen was het een probleem om de goede route te vinden en toen ik aankwam bleek ik 89,3 km te hebben gefietst. Moe, wat last van mijn knie en koud, maar verder leek het goed te zijn gegaan.
De dagen daarna flink spierpijn gehad, vooral in mijn bovenlichaam, maar ook de rechter knie.
Dat zal vandaag moeten veranderen, want ik wil in de ochtend de Loetcross gaan doen, de 7,5 kilometer en het heeft de laatste tijd veel geregend, dus dat gaat mooi worden. Lekker blubberig, ik heb er wel zin in.

Mandy is er al om 10.00 uur en ik zou haar schoenen meenemen die nog in haar auto stonden die bij ons stond, maar ik was er pas om 10.35 uur en Mandy moest helaas even op haar oude schoenen wachten. 
Toen ik het terrein op kwam lopen zag ik al meteen Liesbeth lopen en Piet van Wijngaarden. Er waren nog veel meer Avantrianen en leden van Start uiteraard. Het was erg gezellig en ik moest me weer haasten omdat ik (te) lang heb staan kletsen. 
Mandy ziet dat ik twee shirtjes aan heb en geeft al aan dat het veel te warm is om met twee shirtjes te lopen waarna ik er één uit trek. Dit was een super tip, want koud was het zeker niet.
Als schoeisel heb ik de Speedcrossjes 3 uit China en hoop dat dit gaat lukken, spikes heb ik wel, maar daar loop ik niet graag op. De speedcrossjes deden het voortreffelijk, ook dat bleek de juiste keuze te zijn.

Het parcours gaat voor de dames over twee ronden van 2,5 km, voor de mannen over drie ronden van 2,5 km.
Bij de start staan de snelle lopers vooraan of de lopers die gewoon vooraan willen starten. Ik start een beetje in het midden. Er lopen al tal van bekende lopers voor me als Hans van Wurmond, Pieter van Rossum, Cora Ruiter, Fred Spruit, Peter den Hartog en Wim van Beuzekom. Verder voor me zie ik Arie Visser, Nico Koppe, Michel de Langen en Piet van Wijngaarden als snel bij me weglopen, maar daar moet ik me niet aan meten. Het is gewoon leuk om mee te doen en aangezien ik vanmiddag ook nog de Bruggenloop wil lopen in Rotterdam wil ik me niet helemaal op een hoop lopen.
De eerste ronde gaat gemiddeld in 5 minuten per kilometer en ik had al snel Fred, Cora en Pieter ingehaald. Een tijdje achter Wim gelopen en langzaam wat dichterbij gekomen. Net voor de finish van ronde 1 haal ik Wim in, nog net voor het verharde rechte einde naar de streep, ik besluit bewust iets te versnellen en heb dan ook een gaatje te pakken. Als ik omkijk zie ik Wim een stuk achter me en ook Ab Buitendijk van Start. Bij de bochten kijk ik af en toe opzij en zie dat de afstanden ongeveer gelijk blijven.
Op het blubberige terrein loop ik wat uit op Wim, op het vlakke hardere terrein loopt Wim weer wat in, maar echt dichterbij komt hij niet.
Het tempo is wel iets gezakt, al lopen we nog aardig door. Vooraf wilde ik het wat rustiger aandoen met het oog op vanmiddag, maar als je éénmaal bezig bent komt daar weer iets van terecht.
In het derde rondje merk je wel dat het steeds wat blubberiger gaat worden en daardoor ook zwaarder waardoor het tempo nog iets zakt, maar uiteindelijk zou ik toch nog op een gemiddeld tempo van 5.05 per kilometer uitkomen. Wim is lang niet topfit en het is al heel wat dat hij er is, je kan van hem dan ook geen toptijden of topsnelheden verwachten waardoor ik Wim eigenlijk zonder echt voluit te gaan relatief makkelijk achter me kan houden. Een eindsprint was ook niet nodig, aangezien er niemand vlak achter me zit, dat is wel prettig. Met een tijd van 38,33 op de 7,57 km volgens mijn klokje ben ik best tevreden. Het was leuk om weer eens te doen en wat mij betreft ook wel voor herhaling vatbaar. De RAG cross in februari zal andere koek zijn, die is nog veel zwaarder. Van het fietsen bleek ik gelukkig geen last te hebben gehad, hooguit nog wat vermoeid, al zal dat meer te maken hebben gehad dat ik om 4 uur naar bed ben gegaan (niet echt handig dus).

Na afloop nog gezellig nagekletst met Ab en Mandy onder het genot van een bakje koffie. Mandy had lekker gelopen en was ook dik tevreden met haar eerste echte cross, ook voor haar is het voor herhaling vatbaar. Ook Mandy doet straks mee met de RAG cross. 

Nu snel naar huis, douchen en weer op weg naar Schoonhoven om de anderen op te halen om naar de Bruggenloop te gaan. Loop 1 is vast goed gelukt.

't is voor niks loop Geldrop, 29-11-2015

’t Is voor niks loop Geldrop

Wat een aparte naam voor een loop, die is toch zeker niet echt voor “niks”? 
Jazeker, dat is ie wel. Liefst 1200 lopers kunnen er maximaal meedoen verdeeld over de diverse afstanden.

De Stichting ‘t is (voor) niks is op 16 november 2000 opgericht door Lucas Klamer. Vrijwel vanaf de oprichting van LOGO was Lucas lid van LOGO en actief betrokken bij veel activiteiten. De meeste leden kenden Lucas en het was dan ook niet vreemd dat in het bestuur van de Stichting ‘t is voor niks enkele LOGO-leden zitting namen. Op 11 juli 2001 is Lucas, op 48 jarige leeftijd, overleden. Op verzoek van Lucas werd besloten om zijn initiatief voort te zetten. En wel via een jaarlijks te organiseren trimloop en dit te doen in nauwe samenwerking tussen LOGO en het bestuur van de Stichting ‘t is (voor) niks.

Omdat het voor niks is zit de loop al snel vol, iedereen meldt zich massaal aan omdat het toch niets kost. In het verleden kon het dan soms gebeuren dat er maar een paar honderd lopers aan de start stonden en er veel niet op kwamen dagen. Hierdoor konden juist lopers die wel welden lopen niet meedoen. Nu is het zo dat je je netjes af moet melden om voor een volgend jaar in aanmerking te komen voor een startbewijs. Hierdoor zie je dat al snel lopers die op de reservelijst staan toch mee kunnen doen, één van hen was Ina Heikoop. Ina heeft zich later aangemeld dan Aad en ik en stond een week voor de loop nog op reserveplaats 43, maar mocht toch meedoen op de halve marathon.
Ook Arie Visser staat ingeschreven en wel voor de marathon, maar Arie zegt af en besluit de halve zolenloop in Krimpen te gaan lopen.

Een aantal maanden terug hebben Aad en ik het erover gehad en gaf ik stoutmoedig aan dat ik de marathon wilde gaan lopen, belachelijk natuurlijk, ik mocht blij zijn dat ik weer een beetje kon trainen en mee kon trainen. Inschrijven kost niets en ik kan nog altijd kiezen voor de halve marathon. Aad schrijft zich ook in voor de 42,5 zoals het daar heet, dat is dan een “ultraloop”, dat zijn lopen verder dan de marathonafstand.

Het begint nu toch wel te kriebelen. Mijn eerste lange afstand die ik weer pijnvrij ga beginnen sinds het begin van mijn blessure in augustus 2014. Waarom niet een vlakke marathon op asfalt ? Nee, het moet meteen weer een zware marathon zijn, onverhard en heuvelachtig.
Het beloofd echt “Cor weer” te worden. Ze geven harde wind of en veel regen. Door de regen van de laatste tijd zal ook het parcours flink blubberig zijn, dat beloofd veel goeds, dat wordt “genieten”.

Aangezien Aad en ik de hele willen gaan lopen en Ina de halve gaat Ina toch op eigen gelegenheid naar Geldrop. Aad wil onder de 4 uur proberen te lopen en Ina denkt er tussen de 2 en 2,5 uur over te gaan doen, maar in mijn geval is dat onzeker en kon het wel eens 5 uur gaan duren. Ina wilde dat terecht niet afwachten en gaat op eigen gelegenheid. Aad en ik gaan samen.

Even over half 8 ben ik bij Aad en we gaan op pad naar Geldrop. De navigatie heb ik ingesteld en geeft aan 1 uur en een kwartier rijden. Het is rustig onderweg en de reis gaat voorspoedig. Als we vlak voor de Martinus Nijhoffbrug zijn bij Zaltbommel halen we Ina in. In eerste instantie blijft Ina wat achter, maar daarna volgt ze ons en we komen gelijk aan in Geldrop, rond 8.45 uur, waardoor we ruim de tijd hebben om ons voor te bereiden.
In wijkgebouw De Dreef melden we ons. We moesten een printje meenemen van de bevestigingsmail om het startnummer te ontvangen. Bij Ina en Aad geen probleem, bij mij wel even, ik heb thuis geen printer en had de gegevens even overgeschreven, maar na even bij organisator Jan van Gils te zijn geweest kreeg ik goedkeuring en had ook ik mijn startnummer.

Ik kom al gelijk bekenden tegen, dat is altijd leuk. In dit geval Leo Boekestijn uit Den Haag, waar ik gisteren nog mee heb gemaild en elkaar succes hebben gewenst, ik zie Gina Heuser, Hans van Klaveren, Jos Hopman, Ron Dijkhuizen en zijn vrouw Joyce, etc. Allemaal lopers die ik ken van de vele evenementen waar ik in het verleden aan mee heb gedaan. Goed om je weer te zien roepen ze dan.
Ik ben zelf ook reuze blij om er weer tussen te lopen, geweldig. Veel lange afstandslopers, veel trailers, super.
Ik zet twee drankjes in de dozen die naar de verschillende drankposten onderweg gaan. Er zijn drankposten bij de 9, 15, 24 en 31 km en ik zet ze bij de 15 en 31 km. 
We begeven ons nu naar sporthal Coevering aan de andere kant van het parkeerterrein en kleden ons om.
Zelf heb ik een thermoshirt met lange mouwen aan met daarover mijn “Cor shirt”. Uiteraard mijn lange kousen en toch mijn normale schoenen. Aad had het er onderweg nog over dat hij zijn speedcrossjes aan zou trekken en ik realiseerde me dat ik ze niet eens mee heb genomen. Achteraf zou dat zeker de beste keuze zijn geweest. Stom !
Omdat we maar 4 drankposten hebben besluit ik om te gaan lopen met mijn “vest”, een kleinere rugzak waar ik een waterzak van 2 liter in mee kan nemen, eventueel wat droge kleding en mijn telefoon en gelletjes.
Ik doe ruim een liter warm water in de zak. Voor in het vak links 7 gelletjes waarvan ik er ieder half uur één wil nemen en rechts mijn telefoon. De gelletjes moet ik nemen met wat water, dus daar is die liter water ook goed voor.
Aad wil zijn speedcrossjes aandoen maar is zijn zooltjes vergeten (waar heb ik dat meer gehoord?), dus worden het zijn mooie witte schoenen. Mijn schoenen zijn zwart, dat is dan wat praktischer.
Na een bezoek aan het toilet zijn we klaar en gaan naar buiten en zien Ina al snel staan. We maken van elkaar wat foto’s en gaan gezellig kletsend naar de start. We sluiten netjes achteraan want we hebben toch geen haast, hoewel Aad wel onder de 4 uur wil lopen.

Om even over 10 uur valt de start en gaan we langzaam op weg. Aad loopt iets voor ons uit, Ina en ik blijven samen lopen tot aan de splitsing rond de 3 kilometer. De eerste 2 kilometers gaan net onder de 6 minuten en bij Aad niet zoveel sneller, hij loopt vlak voor ons.
Na de splitsing loop ik mijn eigen race. Ik ben benieuwd of de boel héél gaat blijven. Al snel haal ik Leo Boekestijn in en maak een foto van hem. Aad loopt daar niet veel voor en ik loop daar langzaam naartoe. Iedere keer als ik pal achter Aad loop zie ik weer wat leuks en maak ik weer een foto. Bij de drankpost rond de 9e kilometer loopt Aad net weg en ik kom daar aan. De 10 kilometer gaat netjes in 56.48 , ruim onder mijn doelstelling van 10 km per uur. De hartslag is keurig en het is ook nog niet echt zwaar. Ik kan Aad makkelijk volgen en verbaas me over het gemak waarmee ik loop.
Tot de drankpost bij 15 zit ik nog rond een minuut achter Aad en laat hem dan gaan. Ik neem mijn drankje, een kleine snelle Jelle, maak wat foto’s, ga even plassen en ga dan op mijn gemak weer op pad. Wat is het hier mooi, heerlijk om te mogen lopen. Bossen, heide, uitgestrekte vlakten, landweggetjes, van alles wat. 

Halverwege is de doorkomsttijd 2.02.20 , dat gaat netjes. Gemiddeld wat sneller dan 6 minuten per kilometer en op schema voor een tijd onder de 4.30 , maar het zwaarste moet nog komen………..
Na 25 kilometer begint het te regenen, geen miezer, maar serieuze regen. Het parcours wordt steeds natter en blubberiger, ook de wind lijkt nog wat aan te zetten. Op de open stukken wind tegen is best heftig en kost veel kracht. Ook het uitkijken waar je loopt en het corrigeren kosten kracht. Het is een heroïsch gevecht tegen de elementen en fantastisch om te doen, maar het blijkt al snel dat mijn lichaam en conditie dit nog niet kunnen hebben.
De 25 kilometer gaat in 2.26.10 en met veel geworstel weet ik nog goed te blijven lopen tot 28 in 2.45.19 , maar daarna is het helemaal over. We komen op een brede landweg vol met blubber en één water en glijpartij. Pal tegen de wind in, al glijdend en slenterend door het water zwoeg ik vooruit. Ik passeer de 30 kilometer en kijk op mijn klokje, 3.00.00 , is precies 6 minuten per kilometer, maar de laatste kilometers waren er 2 in een kwartier, dat gaat nog een lange weg worden.
Daarnet bij de drankpost passeerde ik een man die opgaf, hij liep te mopperen en kon niet meer, hij had griep gehad en was niet fit (dan zou je zeggen, ga niet lopen, maar dat zeggen ze tegen mij ook wel eens). Opgeven staat niet in mijn woordenboek. Ik mag er 8 uur over doen, dus de finish halen gaat gewoon gebeuren.
We zwoegen verder en het weer en parcours worden slechter en slechter. Ik ben iedere keer blij als ik de kilometertijd onder de 8 minuten weet te houden, maar veel meer zit er niet in.
Ik begin ook steeds meer last van allerlei lichamelijke ongemakken te krijgen.
Zo is er eerst de hamstring, die doet niet echt pijn, maar voelt wel héél stijf aan, rustig aan doen, niet te gek. Ik begin pijn te voelen aan de binnenkant van mijn rechter knie en ga bewust wat wandelen om die pijn weer te laten verdwijnen. Ook de peesplaat onder de rechter voet begint te zeuren, ik voel blauwe teennagels opkomen en er ontstaat ook een blaar onder mijn rechter voet. De heupen gaan zeer doen, al is dat niet ernstig. Veel ongemakken, maar niet van dien aard dat ik er niet mee verder zou kunnen lopen.
Veel lopers halen me in en ook veel lopers wandelen net als ik soms stukjes, je komt telkens dezelfde lopers tegen, om je heen.
Eindelijk arriveer ik bij de post van 31 kilometer. Ik begin het koud te krijgen. Mijn telefoon heeft een nat bedieningspaneel en foto’s maken is er niet meer bij. Er komt een dun waterfilmpje op het beeldscherm en dan is er niets meer mee te beginnen. De dame achter de kraam veegt het scherm droog, maar dat lukt niet echt. Dan maar niet zeg ik en berg het toestel weer op. Ik neem een heerlijk bakje arme thee en een mini Snelle Jelle en knap daar weer van op. Ik zeg de vrijwilligers gedag en strompel weer verder.
We krijgen nu een vreselijk naar stuk, zeker als je er doorheen zit. Allemaal kleine heuveltjes die af en aan op en neer gaan, erg vermoeiend en zwaar. Het is inmiddels droog geworden en ik kan zelfs weer af en toe een foto maken, al kost het soms minuten om dat voor elkaar te krijgen. 
De 35 kilometer is in zicht en ik passer die in 3.42.58 en tel daar dan bij 7x8 = 56 + 500 meter is 4 minuten is dus nog een uur te gaan in een tempo van 8 minuten per kilometer, pffff, dan zit ik rond mijn slechtste marathontijd ooit van 4.43
Tussen de 37 en 38 kilometer steken we de snelweg over en zie ik onder me Leo Boekestijn weer aan komen samen met een Limburgse dame die ik heb ingehaald. De dame zit er doorheen en zolang ze samen blijven lopen halen ze me ook niet in.
Er komen nog een paar lastige klimmetjes aan als je stuk zit, normaal gesproken had je ze wellicht nauwelijks gevoeld, maar nu wel degelijk.
Als ik eindelijk in de straten van Geldrop loop en in de laatste kilometer ben maakt Joyce Dijkhuizen een foto van me, ze heeft de halve gewandeld, haar man Ron heeft me onderweg ingehaald en liep ook de hele marathon.
Op het laatste stuk voor de finish stop ik nog even en maak een foto, kijk op mijn klokje en zie dat ik toch nog iets sneller binnen ben dan verwacht, de klok blijft netto op 4.35.30 staan. Natuurlijk een hele slechte tijd, maar veel meer kon ik er ook niet van verwachten. De afstand was voor mij eigenlijk bij voorbaat al te lang, ook het parcours was nog eens extra zwaar.
Toch ben ik blij dat ik het heb gedaan, ik lijk er niets aan over te hebben gehouden en heb wel genoten van deze extreme omstandigheden. 

Ik begeef me naar de sporthal en plof neer op de grond, blijf daar even zitten, bel naar huis en langzaam kom ik wat bij. Even naar het toilet en als ik terugkom is Aad ook binnen gekomen. Aad had super gelopen en inderdaad ruim onder de 4 uur. Grote klasse, Aad is in bloedvorm en voor mij zeker niet meer bij te houden, al was dat ook niet de bedoeling.
Nu even lekker douchen. Ik ga daar ook maar even zitten onder de warme straal, heerlijk, je voelt de vermoeidheid en pijn gewoon wegstromen.
Als herboren kom ik onder de douche vandaan en begin me weer het mannetje te voelen.
Aad had zich nog even laten masseren, maar daar heb ik zelf geen zin in, Ben Gubbels pakt me wel beet dinsdag.
Nog even kijken in het wijkgebouw of ik prijs heb op mijn startnummer, want zelfs dat kan daar nog ook al is alles voor niks. Warempel, ik heb nog prijs ook, een houten kaasplankje met daaraan vast een rekje voor toastjes.
Onvoorstelbaar wat ze daar allemaal voor elkaar krijgen van sponsors. Onderweg was ook alles al top, de verzorgingsposten, de bewegwijzering, er hingen honderden routebordjes, de vrijwilligers, alles was top, grote complimenten aan de organisatie.
Nu op weg naar huis en na Aad weer te hebben afgezet ben ik om 17.00 uur thuis met een grote smile op mijn gezicht. Marathon 106 zit er op, wat ben ik blij. De volgende lange loop zal vermoedelijk mijn 29e marathon van Rotterdam zijn.

Halve Marathon Deinze-Bellem België, 11-11-2015

Klein zweefmomentje als we langs De Leie lopen

Vanaf augustus 2014 loop ik al te tobben met een zware blessure aan mijn hamstrings. Hardlopen was lang geen optie. Door veel oefenen in de sportschool werd de boel weer wat sterker en heb ik destijds in maart weer een keer een halve marathon in Lekkerkerk gelopen en in april met héél veel pijn de marathon van Rotterdam, daarna was ik verder van huis en kon ik echt helemaal niets meer. Regelmatig een stuk wandelen en 2 of 3x per week zwemmen. Eerst 40 baantjes, later 60, net voor mijn werk.
Veelal kwam ik op woensdag en zondag alleen de derde helft, puur voor de gezelligheid. 
Langzaam ben ik weer begonnen met trainen. Eerst met de beginnersgroep, later met de middelste groep en langzaam voelde ik me sterker worden. Sprinten is er niet meer bij en te snel lopen ook niet. Het bevalt me prima bij de middelste trainingsgroep, op deze manier heb ik ook minder kans dat ik mijzelf weer naar de Filistijnen loop.

Naarmate ik me sterker ga voelen krijg ik ook weer zin om wedstrijdjes te lopen. Met Mandy een 5 en een 10 gelopen, met Janet in Zwitserland een bergloop, met Aad, Janet en Pieter 2 trails gedaan, de Nazomerloop gedaan, wel de wat minder lange afstanden, maar goed, er wordt weer gelopen.
Twee weken geleden nog in Schoorl gelopen met Bea, Aad en Janet en daar voelde ik me al zo sterk dat ik ook regelmatig op de hardloopkalender ga kijken of er wat te lopen valt.
Op zaterdagen is geen optie, maar op mijn vrije dag als er wat is ? 

Deze week heb ik vrij op woensdag en niet op donderdag. Ik kijk in de kalender en zie niets tot ik bezig ga met het maken van de hardloopkalender van de Veteranen Nederland en ik een aantal lopen zie staan in België. 
België ? Waarom niet ! Het is wel twee uur rijden, maar je moet er wat voor over hebben.
Het gaat hier om een halve marathon van Deinze naar Bellem.
Ik mail de organisator om 2 uur ’s-Nachts en krijg de volgende ochtend reactie dat het beter is om naar de finish te rijden en daar de auto te parkeren, er gaan bussen vanaf de finish naar de start.
Nadat ik dit heb gelezen en de man meldt dat op tijd zijn een must is om nu nog aanspraak te mogen maken op busvervoer, want vol is vol. Ik kijk op de klok. Oei. Als ik nu wegga ben ik met ruim 2 uur rijden al te laat voor de laatste bus schat ik in, die vertrekt om 12.30 vanuit Bellum naar Deinze.
Als ik vertrek is het 10.15 en het is 2.17 rijden. Ik voel een “Cor start” aankomen. 
Ik heb de TomTom ingesteld en rijdt dan ook de maximum snelheid volgens de TomTom, dus op de teller een stuk sneller. Langzaam win ik minuutje na minuutje op het schema.
Ik ga in België door een tunnel en moet ineens tol betalen! Dat is vreemd, dat heb ik niet geweten, toch vergeten de juiste melding in de TomTom uit te zetten. Ik betaal 6 euro als tol voor de Liefkenshoektunnel en zie later thuis dat met de creditcard de Belgen een korting hanteren van 1,05 , maar die had ik toch niet bij me gehad.
De “race” tegen de klok gaat verder en uiteindelijk arriveer ik al om 12.15 in Bellum. Snel de auto parkeren en op een drafje naar de sporthal daar. Het is een drukte van belang. Me snel inschrijven, ik betaal 15 euro, dat is nog exclusief de bus. De inschrijving is 15 euro zonder garantie op de bus. Voorinschrijving was 9 euro geweest + 4 euro voor de bus = 13 euro.
Wat neem ik mee naar de start ? Jasje, schoenen, sokken, vaseline, drankje, magnesiumbuisje, water, startnummer + band. Hartslagband!, Hartslagband? O, vergeten, dan maar zonder.
Ik graai alles bij elkaar en geef mijn tas af bij de garderobe en neem een plastic tasje met daarop een sticker met mijn startnummer 702 mee naar de startplaats.
Het is inmiddels 12.30 uur geweest en de bus kan er ieder moment aan komen.
Als de bus er is stappen er allemaal lopers in die een pasje inleveren, hun “garantie” op de bus. Ik meld me ook maar moet wachten. Lopers met pasje gaan voor en als er dan nog ruimte over is in de bus ben ik aan de beurt. Het is even spannend, maar dan blijkt er toch nog genoeg ruimte in de bus en zit ik zelfs vooraan in de bus naast, hoe kan het ook anders, een Belg. 
Ik vraag hem hoe het mogelijk is dat er zoveel mensen meedoen aan deze loop en dat op een gewone doordeweekse dag en dan ook nog eens midden op de dag.
Allee, alle Belgen hebben vrij, het is een nationale feestdag geeft hij aan.
Een feestdag ? Ter ere waarvan? Het heeft met een wapenstilstand te maken zegt de Belg waarop ik vraag of het dan om de eerste of tweede wereldoorlog zal gaan. Dat weet ik niet zegt hij weer, waarop ik roep dat het vermoedelijk wel de eerste zal zijn.
In België is Wapenstilstand of Wapenstilstandsdag op 11 november een nationale feestdag. Het is de jaarlijkse herdenking van het einde van de Eerste Wereldoorlog zoek ik later op.

Om 13.00 uur arriveren we bij de atletiekbaan in Deinze en het wemelt daar van de lopers. Uiteindelijk blijken dat er ruim 600 te zijn op de halve marathon.
Ik kleed me om, bevestig mijn startnummer. Twijfel wat ik zal doen met mijn telefoon, maar ik heb de verkeerde legging aan, bij deze gaat het ritsje niet meer open en zou ik de telefoon de hele tijd vast moeten houden. Dat is geen optie waarna ik de telefoon in het tasje met startnummer doe en in een doos doe met startnummers die weer naar de finish gebracht zal worden waarna we na de wedstrijd de tassen weer kunnen halen.
Nog even naar het toilet, snel even plassen. Als ik weer op de baan sta merk ik dat ik toch ook beter de grote boodschap nog even kan gaan doen en weer ga ik naar het toilet. Als ik weer terug ben op de baan is iedereen verdwenen. Ah, de start is blijkbaar niet hier. Ik kijk om me heen en zie nog net een paar lopers wandelen aan het einde van de accommodatie, het hek uit. Ik dribbel achter hen aan en zie bij het uitkomen van het hek de vele lopers klaar staan voor de start. Het is bijna een “Cor start “, al heb ik deze keer nog een paar minuten over.
De start is langs de rivier De Leie, daar zouden we bijna de hele tijd langs lopen.

Wat ga ik lopen ? De halve marathon was vroeger gewoon, maar dat is al héél lang geleden. Zal mijn lichaam dit volhouden, hoe zal het met de blessure zijn? Ik begin twijfels te krijgen. Wat als het niet gaat en ik weer last van de blessure zal krijgen? Ik hoor de criticasters al roepen: zie je wel, ik zei het nog, doe nou rustig aan. Cor, je moet niet meer van die lange afstanden lopen, je wordt ook ouder! Zie je nu wel, nu ben je weer terug bij af, ik heb het je nog zo gezegd!
Twijfel alom, ik wil voor mijzelf wel ruim onder de 2 uur gaan lopen en besluit de stoute schoenen aan te trekken (die had ik dus al aan). Ik ga weg op een schema van 5 minuten per kilometer, dan kom ik rond de 1.45 uur binnen. Maar zien hoelang ik dat tempo vol kan blijven houden.
We hebben een heel eind wind mee en het loopt daardoor erg makkelijk. De kilometertijden zitten ruim onder de 5 minuten en dat zonder al te veel moeite. De 5 kilometer gaat in 23.43 en als ik dit door kan trekken is dat op de 10 rond de 47.30 
Ik merk dat dit tempo toch best intensief is en ik deze snelheid in deze lengte nog niet eerder weer heb gelopen, maar ondanks dat kom ik op de 10 inderdaad door rond de 47.30 , 47.25 zelfs. Ik neem rustig wat tijd bij de drankpost en besluit nu definitief dit tempo te laten schieten. We krijgen nu ook stukken tegenwind en ik merk ook dat de benen wat zwaarder beginnen te worden. Als ik nu eens probeer om op het tempo te lopen zoals ik dat vooraf had willen doen, van 5 minuten per kilometer, dan kom ik uit op 1.42.25 en zou het een soort wonder zijn. Niet te vroeg juichen, ik moet er nog ruim 11 lopen.
Het parcours is veel van hetzelfde. Lange rechte stukken langs de rivier. Het weer is lekker om te lopen, zelfs aan de warme kant, maar ik heb allen maar een fel oranje shirt aan, dat was de juiste keuze.
De 15 kilometer gaat in 1.11.50 en gaat nog steeds super, ik heb zelfs nog iets extra gewonnen op het schema. Lekker zo doorgaan, al merk ik dat het steeds wat moeizamer gaat.
Vanaf de 18e kilometer is het harken geblazen, die gaat nog in 4.54 , de 19e in 5.00 rond. Nu waken voor in inzinking. Versnellen gaat niet meer, het is gewoon volgen en in groepjes proberen te schuilen en warempel, dat lukt, ook de laatste kilometers gaan in het gewenste tempo. Met loodzware benen kom ik moe maar héél erg voldaan over de finish in 1.41.49 , wonderbaarlijk!

Nu even uitpuffen na de finish, ik drink wat water bij een stand met kranen waarop staat Eerste Hulp Bij Dorst, leuk gedaan. 
Nu mijn tassen maar eens ophalen, dat duurt even. Daarna de prijs in natura ophalen, dat blijkt een Belgische specialiteit te zijn, Vol au Vent, een soort Kippenragout. Ik kreeg twee grote dozen met deze lekkernij waarna ik me ga omkleden. Douchen kan, maar dat is een héél stuk verder weer bij de atletiekbaan. We worden naar een kleedgelegenheid geloodst, één voor de dames en één voor de heren. Er staan allerlei schalen die je buiten kunt vullen met water, er zijn washandjes en daarmee kun je je een beetje opfrissen. Wel apart, nog nooit gezien, maar bij gebrek aan een douche best een leuke optie.
Ik was me met een eigen washandje en gebruik wat water uit één van de schalen, kleed me snel weer aan en begeef me naar de auto om snel naar huis te gaan met het oog op de files bij Antwerpen.
Files bleken er gelukkig niet te zijn aangezien het een nationale feestdag is en er daardoor gelukkig minder drukte is. Ik kom om 18.05 thuis en ben zelfs nog op tijd voor de Ondernemerskringvergadering van 18.30 en kan me ook nog even douche. Om 18.28 arriveer ik daar en loopt alles weer volgens schema. Na de vergadering zelfs nog precies op tijd voor de derde helft bij Avantri. Wat een topdag. Glunderen van oor tot oor.

Ik kijk later mijn mail nog eens door en krijg nog een leuke reactie binnen:

Hoi Cor,
 
Ik stuur achteraf niet naar iedere deelnemer een mail als dank maar bij deze wil ik voor u een uitzondering maken.
Toen ik deze morgen om 6u mijn mails doornam las ik deze van u die u mij om 2u in de nacht (!!!!!) had doorgestuurd. Uit beleefdheid heb ik die maar beantwoord met in gedachten : 'die man rijdt geen 2u vanuit Holland tot bij ons om een halve te lopen'. Groot was mijn verassing toen ik daarnet de uitslagen even doornam en zag dat u toch had deelgenomen. Ik hoop dat u ondertussen veilig bent thuis gekomen.
Bedankt voor uw deelname.
 
Sportieve groeten
Wim

Met de ogen bijna dicht van start

Ziet er nog goed uit hier en ook een klein zweefmoment

De laatste kilometers was harken geblazen

Mandy 50 jaar

Ter gelegenheid van de aankomende 50e verjaardag van mijn hardloopmaatje Mandy hadden we een leuke middag en avond in Hof 21, een restaurant in Bergambacht.

Ik had een liedje geschreven op de tekst van Speeltuin van Marco Borsato en wist Mandy daarbij te verrassen. Ik was stikzenuwachtig, maar mijn andere maatjes hebben me geholpen met zingen als achtergrondkoor. Nieuwsgierig ?

Plak onderstaande link in de URL

https://drive.google.com/file/d/1UDTLAf5Mz2v-m-srgOzyk_taLIjlf6R5og/view

Duinentrail Schoorl, 01-11-2015

Op zaterdagavond zijn we met een groepje Halloween wezen vieren in Capelle, was erg gezellig. Wat gegeten en daarna wezen skaten in Halloween kostuum, was erg leuk. We waren wel wat laat terug en ik ging uiteindelijk pas om 2.15 naar bed.

Om 6.45 heb ik de wekker staan, want ik vertrek met maatjes Aad, Janet en Bea naar Schoorl om daar aan de Duinentrail mee te doen. We hebben afgesproken om 7.30 uur en zijn allemaal op tijd, dat is netjes, want ook Aad en Janet waren op zaterdagavond van de partij, net als Michel die ook in Schoorl zal gaan lopen.Het beloofd een mooie zonnige dag te worden, prima omstandigheden om te rennen, al heb ik uiteraard weer minder trek in zon.

De reis verloopt spoedig. Ik heb geen TomTom bij me, maar in dit geval de AadAad die me de weg wijst.
Zonnig is het nog zeker niet, de boel zit potdicht. Het is knap mistig. Dat was onderweg al zo en nu dus nog en er lijkt voorlopig geen verandering in te komen. Ik klaag er niet over, dat is voor mij alleen maar prettiger. We komen even over 9 uur aan in Schoorl waarna we de auto parkeren en een kleine 10 minuutjes moeten wandelen naar sporthal De Blinkerd. Een prachtige locatie met tal van mogelijkheden.
Als we de sportzaal binnen komen zien we gelijk al diverse bekenden. Michel de Langen is er al, die is door vrouw en kinderen afgezet, die hebben een stukje verder een paardenevenement, Nico Koppe en zijn vrouw Carola zijn er, ook John en Brenda van der Linden zie ik en op de tribune zitten Piet en Tineke Koevermans uit Ammerstol. Ook zie ik tal van bekende lopers.
We halen onze startnummers op. De anderen blijven in de sportzaal, zelf ga ik op zoek naar de kleedkamer boven en zie dat er daar bijna niemand is, ik zie alleen Nico Koppe samen met een hardloopmaatje van hem, verder niemand, we hebben bijna het rijk alleen. Ook nog een toilet daar terwijl beneden iedereen in de rij staat, helemaal super.
Als ik eindelijk zover ben begeef ik me naar beneden en ga op zoek naar de anderen, maar zie niemand meer. Dan zijn ze vast al naar de start. Ik ga ook maar eens op pad, het is nog tussen de 5 en 10 minuten wandelen en ik wil niet te laat zijn, de start is om 10.00 uur.
Bij de start aangekomen zie ik al snel Aad, Janet en Bea staan in het blauwe shirt wat ik zelf ook aan heb, zo zijn we goed herkenbaar met onze namen achterop. Vlak achter ons zie ik Gerard Nijboer staan, die zelf niet meeloopt.

We starten netjes in de meute, aangemoedigd door Michel, Nico en Carola die een half uur later zullen starten, namelijk om 10.30 uur. We blijven de eerste 3 a 4 kilometer bij elkaar, maar langzaam laat Bea zich iets terug zakken. Bea heeft flink last van haar knie gehad en is blij dat ze weer kan lopen, maar voorzichtigheid is geboden. Ze wil dan ook helemaal geen risico nemen en dat is begrijpelijk.
Met z'n drietjes gaan we verder. Het tempo is prima en we voelen ons erg in ons element. Heerlijk weer om te rennen, een mooi parcours, elkaars gezelligheid, wat kun je nog meer wensen.

Het parcours gaat op en neer. Is het in het begin nog veelal bos, daar is even later geen sprake meer van, het is veelal zand en duinen en zwaar om te lopen. Het is af en toe knap zwoegen en de duinen zijn ook best hoog en steil om tegenop te klauteren, dit kost veel kracht. Aad heeft last van een verkoudheid en wat last van zijn longen maar daar is met het lopen niet veel van te merken, hij lijkt ijzersterk. Zelf loop ik ook prima en voel me sterk. In het begin nog flink last gehad van mijn rechter achillespees, maar vanaf donderdag was dat weg en nu voel ik daar niets meer van.
De duinen en het mulle zand eisen voor Janet hun tol. Janet is de lengte in kilometers nog niet zo gewend zoals wij en zeker niet nu dat ook nog eens zeer zware kilometers zijn. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat Janet moe begint te worden en vooral met de vele klimmetjes moeite begint te krijgen. We hebben uiteraard geen enkele haast en wachten netjes op elkaar. Na de klimmetjes gaat Janet weer gewoon in een lekker tempo verder zodat we toch nog steeds lekker opschieten. Onderweg neem ik weer tal van mooie foto's, daar leent zich dit mooie parcours prima voor.
Onderweg stoppen we nog even omdat Janet het zand uit haar schoenen en sokken wil halen, dat loopt erg slecht anders. Zelf heb ik daar geen last van, ik heb een soort hoesjes om de bovenkant van mijn schoen gedaan die ik destijds heb gekocht, op die manier kan er gene zand in komen. Dit is wel zo prettig, want vorig jaar moest ik 3x stoppen. Aad lijkt er helemaal geen enkele last van te hebben.
Onderweg bij de enige drankpost zien we masseur Peter Demoedt nog rennen. We lopen samen een lange trap op en boven aangekomen vraag ik aan Peter of hij even een foto van ons wil maken wat hij ook doet, dat is een mooi aandenken aan een geweldig mooie dag.
De laatste kilometers wandelen we vooral bergje op wat vaker om Janet wat rust en herstel te gunnen en dat gaat goed. Zonder problemen komen we bij de finish, een grote zandduin waar we in vrije val vanaf kunnen stuiven naar de finishlijn. Boven aan dat duin zie ik Dennis staan, de man van Ina Heikoop, Ina loopt vandaag ook mee en doet eveneens de 17 kilometer. we horen ook de doedelzakspeler die daar traditioneel altijd is, al heb ik hem niet echt gezien.
We finishen in een tijd van ruim 1.54
Bij de finish krijg ik gelijk een microfoon onder mijn snufferd en roept de speaker mijn naam. Ik herken ineens Toon Verkerk van de avVN (Veteranen Nederland) in de speaker en beantwoord zijn vragen, leuk om hem hier te zien. Ik zou later nog meer lopers van de avVN zien in de sporthal.

Na het gesprekje ga ik in de rij staan bij de drank om wat water te drinken en wellicht wat anders, maar daar zit helemaal geen schot in en ik geef het op. Ik kijk om me heen waar de anderen zijn maar zie niemand meer. Die zijn vast al terug naar de sporthal en ik ga ook die kant op, zelfs nog in een flinke draf, maar haal ze niet meer in. In de sporthal aangekomen zie ik ze ook niet en ga maar douchen. Als ik onder de douche vandaan kom, komt Aad er net aan. Janet en Bea zijn er ook al en zijn de dameskleedkamer ingegaan om ook lekker te douchen. Bea bleek achteraf overigens maar ruim drie minuutjes achter ons binnen te zijn gekomen.
Ik bleek hen niet te hebben gezien omdat ze daar netjes op een bankje hebben gezeten waardoor ik kennelijk over hen heen heb gekeken. Jammer, maar dat is helaas niet anders.
We gaan gezellig nog even in de sportzaal zitten en kletsen nog even met John en Brenda, komen zelfs Robin Pillekers tegen die daar ook de 17 heeft gelopen en druk bezig is geweest met zijn Ik Loop Hard groep waarvan er zo'n 50 mee hebben gelopen. Ina en Dennis met dochters melden zich ook nog even waarna ze naar huis gaan. Peter Demoedt komt even langs en meld dat hij op zijn zoon moet wachten die de 37 doet.
We wandelen even door de sporthal en zien dat er een kleine vogeltjesshow is waar we dan ook eventjes gaan kijken. Dit is wel even leuk. Er hangen rozetten aan de kooitjes met de prijswinnende vogels en we hangen daar nog even rond waarna we weer terug gaan naar de auto.
Op de terugweg stoppen we nog even bij een benzinestation om een lekkere bak koffie te drinken waarna we weer terugrijden naar Schoonhoven waar een einde komt aan deze heerlijke dag. Vanaf Amsterdam kwam de zon flink door en daar bleek het de hele dag al lekker weer te zijn geweest, maar juist in de buurt van Alkmaar zat het dicht.
Ik kan niet wachten tot er weer een trail op het programma staat. In het geval van Aad en mij zal dat de "t is Voor Niks Loop zijn in Geldrop op 29 november.

Achter ons is goed te zien hoe mistig het hier was. De foto werd gemaakt door Peter Demoedt

Posbanktrail Velp, 04-10-2015

Na de UHT samen met Aad over ruim 30 kilometer en daarna de Ekiden in Lekkerkerk toch weer geblesseerd geraakt. Twee weken niet gelopen en nog steeds pijn. Bezoekjes aan de fysio Kees Bakker deden gelukkig wel wat, maar de Posbanktrail in Velp waar ik samen met maatjes Aad, Janet en Pieter zou gaan lopen komt te vroeg. De fysio Kirsten gaf aan dat ik dit uit mijn hoofd moest zetten. Tijdens de derde helft bij Avantri gaf Piet Wuijster echter aan dat hij een soortgelijke blessure heeft en daar de Swissalpine zelfs mee heeft gelopen, maar wel de boel in had laten tapen. 
Dat is wellicht een optie. Op donderdag weer een keer in de sportschool bezig geweest na de behandeling en maar kijken op zondag zelf.
Marloes ziet het niet zitten om mijn bil in te tapen en ik neem de tape mee naar Velp. Ik ga mee met mijn maatjes en ga ter plekke bepalen of ik ga lopen of niet.

Met de Spider naar Pieter in Cabauw, Aad en Janet gaan op de fiets vanuit Schoonhoven. We hebben om 8.30 afgesproken maar zijn allemaal een beetje later, al komen we wel gelijk aan.
Met de VW Transporter van Pieter naar Velp waar we nog tijd genoeg hebben om de startnummers op te halen, ons om te kleden en op zoek te gaan naar iemand die mijn bil in wil gaan tapen.
Ik meld me bij de EHBO post, maar niemand heeft er ervaring mee. Ik laat een plaatje zien wat ik op mijn telefoon heb gezet waarop te zien is hoe de tape moet worden bevestigd. Een man wil het wel proberen en aldus geschiedde. 100% goed zat het niet volgens mij, maar het gaf wel wat effect.

Om 10.30 is de start van onze afstand, de ruim 15 kilometer die achteraf ruim 16 bleek te zijn. Het is prachtig weer, warm zelfs in het zonnetje.
De eerste kilometer doe ik het rustig aan en loop ik samen met Pieter in 5.50 , Aad en Janet zijn sneller gestart. Dit is ook gelijk de zwaarste kilometer met de hoogste helling om te beklimmen. De bil is wel gevoelig de eerste kilometer en ik twijfel of ik zal stoppen, maar zoals verwacht deed ik dat dus niet. Of dat verstandig is ???
Na de eerste kilometer besluit ik door te gaan en ook wat te versnellen om Aad en Janet bij te halen. Dit lukt vrij makkelijk en ik loop een aantal kilometers met hen mee, soms er wat voor om een paar foto's te kunnen maken. Na weer een foto lig ik wat achter op Aad en Janet en moet hen laten gaan. Het gat wordt wel héél langzaam wat kleiner, maar dichten doe ik het niet.
Vooraf had Aad over een te open tijd per kilometer van 5.30 en dat lukt mij ook aardig. De 5 kilometer gaat in 27.36 en de 10 in 55.01 , maar ik begin het daar toch al knap moeilijk te krijgen.
De koorts en flinke verkoudheid van afgelopen week hebben er aardig ingehakt, ik ben verre van fit. Ook mijn stem een paar dagen kwijt geweest, al is die nu weer terug.
Ondanks de lichamelijke ongemakken is het natuurlijk wel volop genieten tijdens deze trail. 
Bossen, zandvlaktes, klimmetjes, afdalingen, single trails, alles zit erin. Dit is toch wat ik het liefste doe, daar kan geen marathon van Rotterdam tegenop.
Na een kilometer of 12 haal ik Aad en Janet weer in, Janet zit er aardig doorheen, net als ikzelf. Als we een bergje op zijn gerend en we over een flinke zandvlakte met mul zand moeten zitten we echt stuk. Ik moet nu serieus aan de wandel, Janet is toch nog fitter en langzaam lopen Aad en Janet weer bij me weg. Tot 13 kan ik het volhouden, daarna is het veel wandelen geblazen. De bil begint nu ook weer te zeuren en ook de heup. Het is welletjes geweest. Geen risico's meer nemen nu, tijd is niet belangrijk, dan maar wat meer wandelen, het is me al meegevallen, dit kan de pret niet meer verstoren. In de laatste kilometers komt Pieter me ook nog voorbij. Hij is fitter dan Janet en mij, Aad is het fitste van allemaal.
Als ik uiteindelijk over de finish kom in 1.38.22 blijkt mijn gemiddelde tempo precies 6 minuten per kilometer te zijn en zit ik zo'n 5 minuten achter Aad en Janet. Met z'n drietjes zitten ze bij de finish op me te wachten. Ineens zie ik dat het shirt van Aad helemaal onder stof en bagger zit. Aad blijkt in de laatste steile afdaling onderuit te zijn gegaan. Schaafwonden op verschillende delen van zijn lichaam, maar gelukkig geen ernstige verwondingen, het blijft hoofdzakelijk bij schaafwonden.
Ik plof neer bij de finish en zit er toch flink doorheen. Bij Janet is het beste er ook wel af, Pieter en Aad ogen nog fris.
Ik ben blij dat ik dit toch heb doorgezet, al was mijn lichaam er eigenlijk niet aan toe.
Nu maar verder herstellen en me richten op de leuke loopjes die er nog aan gaan komen. Schoorl op 1 november zal de eerstvolgende zijn.
Na even een bakkie koffie gedronken te hebben en Janet thee, gaan we weer terug naar de boerderij van Pieter waar we een Radlertje drinken. Aad en Janet hebben de grootste schik van het nestje jonge katjes bij Pieter, het is ook prachtig om ze te zien.
Het is nu de hoogste tijd om naar huis te gaan na toch weer een heerlijke dag. Het kapje kan er zelfs nog af bij de Spider, zo lekker is het nog.

Expert Mudde Ekiden Lekkerkerk, 20-09-2015

Op de donderdag voorafgaande aan de Ekiden met Aad een geweldig mooie UHT (Utrtechtse Heuvelrug Trail) gelopen, gewoon als training en omdat we het leuk vinden om door de natuur te rennen. Het was ook nog eens "Cor weer", we liepen door blubber en werden regelmatig met flinke regenbuitjes en wind verrast, heerlijk!
Na een paar keer de route zoeken bleef de teller op 32,33 kilometer staan, maar of dat dan zo'n goede voorbereiding op de Ekiden zal zijn ???
Om 9.50 ben ik aanwezig om ons team in te schrijven, de ZILVERSTADRUNNERS.
Om 10.15 volgt een korte briefing van Rinus van Meijeren van het organiserende avStart. De Expert Mudde Ekiden heeft zijn naam te danken aan de gelijknamige sponsor, de winkel van Robert Hofman.

Onze eerste loper is Pieter van Rossum, hij zal de eerste 5 kilometer gaan lopen. Het is nog even spannend of Pieter wel op tijd zal zijn, maar gelukkig is iedereen er, behalve Aad, Aad geeft eerst nog training bij Avantri en komt daarna naar Lekkerkerk.
Pieter loopt netjes en komt binnen na zo'n 23 minuten. Liesbeth neemt de sjerp van hem over en loopt onze eerste 10 kilometer, bestaande uit 2 rondjes van 5 kilometer. Na de eerste ronde van 5 kilometer loopt Liesbeth vlak achter Hans van Wurmond en Rosanne Teeuwen, maar Liesbeth heeft pijn in haar scheenbeen en heeft het moeilijk. Haar tempo moet naar beneden en het is maar afwachten of ze door kan. Toch nog ruim binnen het uur komt Liesbeth gelukkig binnen en heeft veel pijn. Aad is inmiddels gearriveerd en is gelijk aan de beurt voor een 5 kilometer.
Ik probeer het scheenbeen van Liesbeth nog wat te masseren in de hoop de doorbloeding weer wat op gang te krijgen, tijdens het lopen was de voet zelfs gevoelloos. De pijn is gelukkig wat gezakt en Liesbeth gaat wat uitlopen.
Aad loopt ondanks de 32 kilometer van donderdag en de training van vanmorgen waarin hij ook ruim 8 kilometer heeft gelopen toch erg goed en komt net boven de 22 minuten binnen waarna ik van hem overneem voor onze tweede 10 kilometer.
Het is geen verkeerd weer om te rennen. Wel mijn hoofd even nat gemaakt, af en toe schijnt de zon, maar de temperatuur is prima en er staat een heerlijke wind die wat verkoeling geeft.
Het parcours is niet super, het is gewoon 2x héén en weer, dus je loopt 4x hetzelfde rondje, maar het is wel leuk als je bekenden ziet onderweg en je hebt ook gelijk je tegenstanders in het oog.
Voor me lopen twee lopers, een man in een zwart shirt en Carola Koppe. Carola haalt de man in en ik doe dat even later ook. Na ongeveer 4 kilometer haal ik ook Carola in. Carola twijfelt even of ze met me mee zal gaan, maar is gelukkig verstandig en loopt haar eigen tempo.
Mijn doel is in ieder geval onder de 50 minuten te lopen met een kleine hoop op een tijd van 47.30 , dat heb ik in de laatste twee wedstrijden ook zo'n beetje gelopen, al had ik toen geen 32 kilometer gelopen een paar dagen daarvoor.
Het voelt allemaal nog prima. De kilometertijden zitten rond de 4.45 en ik zal daardoor rond de gehoopte tijd uit gaan komen.
In de tweede ronde van 5 haal ik de dochter van Mels vd Ruit nog in, Mels fiets bij haar en moedigt me nog even aan. Op een kilometer voor de streep wacht Aad me op en loopt even naast me en ook hij moedigt me aan. Ik zie in de laatste kilometer dat ik inderdaad rond de 47.30 uit ga komen en versnel nog even en kom binnen in 47.27 , een nette tijd, al moest ik daar flink voor knokken. Ik geef de sjerp af aan Robert Hoek. Robert loopt een mooie race en let voornamelijk op zijn hartslag. Uiteindelijk komt hij binnen rond de 21.30 op zijn 5 kilometer en geeft af aan Piet Wuijster die de afsluitende 7,195 kilometer zal gaan lopen.
Bij de finish wachten we Piet op. Pieter moest eerder weg en is er helaas niet meer bij. Als Piet arriveert lopen we met z'n allen als team over de streep, dat is leuk. Piet loopt een hele mooie 33,13
We eindigen als 9e en dat is een keurige prestatie.
De snelsten hebben oa Patrick Kwist in hun gelederen, dat is een echte topper en loopt fluitend 34 minuten op de 10 zonder voluit te gaan. Dit team ontvangt dan ook een taart als prijs. Het damesteam van Anne Visser krijgt ook een taart als eerste seniorenteam, ook het beste dames veteranenteam en het beste veteranenteam, het team van Ab en Arie Visser, ontvangen een taart.
We staan nog even te kletsen terwijl de taarten worden aangesneden en ik krijg een stuk gebak aangeboden van Patrick Kwist. Super, dat sla ik niet af.
Ik sta op het punt om naar huis te gaan als Arie me roept en me ook een stuk taart geeft. Dat gaat er goed in, ik heb inmiddels best honger gekregen.
Na een leuke dag nu weer naar huis.

Robert, Cor, Liesbeth, Piet en Pieter vlnr, Aad ontbreekt nog op de foto

Laatste stukje richting de finish op de 10 kilometer

Ridaloop Lekkerkerk, 13-09-2015

Na de gezellige loop met Mandy in Houten van gisteren had ik het relatief rustig aan kunnen doen en dacht ik nog héél veel over te hebben om vandaag de Ridaloop in een leuk tempo te kunnen lopen, maar dat was niet het geval.

Om 9.30 uur arriveer ik in Lekkerkerk en meld me bij de hooiberg in de Loet waar Mariëtte Snoek me een startnummer geeft, nummer 181. 
Het is best wel warm weer, ik had het idee dat het lekkerder (lees: kouder) zou zijn.
We dribbelen met z'n allen langs restaurant de Loet en steken de rotonde over en stoppen op de B-weg. Eerst even een praatje, waarna we op weg gaan voor de Ridaloop, een loop over 8,7 kilometer naar het tunneltje bij de Kwakels, eronder door en dan aan de andere kant op het nieuwe fietspad langs de Provincialeweg weer terug naar de Loet. Een niet bijster interessant parcours, maar goed, we gaan toch vol goede moed van start.
Mannen als Robert Hofman en Corné Verboom zijn al snel uit zicht. Ik begin met een kilometer ruim boven de 4.30 en lig dan zelfs rond positie 5, maar merk dan al dat ik "pap" in mijn benen heb. De tweede kilometer gaat in 4.45 waarna ik bewust het tempo laat zakken. Dit gaat hem niet worden vandaag. Warm, moe, slappe benen. Ik heb geen zin om me kapot te lopen. Ik loop nu allemaal vlakke kilometertijden van 4.53, 4.54, 4.54, 4.54 en 4.53 
Inmiddels zijn Martin Rath en Hans van Wurmond, André Pruijssers en Michel van der Meer me voorbij gekomen, maar daar kan ik niet mee zitten, ik loop mijn eigen race en in mijn eigen vlakke tempo. 
Mijn eindtijd is uiteindelijk 42.04, goed voor plaats 14 van de 47, nog niet eens zo gek. 
Lekker vlak gelopen en weer aan een wedstrijdje meegedaan.
Vanmiddag nog even bij de Instuifwedstrijden op de baan kijken.

Instuif Avantri Schoonhoven, 13-09-2015

In de eerste ronde na de start, samen met Mandy

Vanmorgen in Lekkerkerk de Ridaloop gedaan, een loop over 8,7 kilometer. Dat ging niet lekker, het was te warm en ik had toch lome benen van het lopen van gisteren in Houten, of het was de BBQ bij Avantri of het lome weer. 
Ik had geen zin om me kapot te lopen en heb daar rustig uit gelopen waardoor ik ook wel mee wilde gaan doen bij de instuif op onze Stormbaan en wel de 1500 meter.
1500 meter ????? Ja, langer is er helaas niet, niet mijn afstand, maar maatjes Aad en Mandy doen ook mee, dus ik besluit ook rustig mee te doen. Nog steeds de slappe benen, dus ik ga zeker niet voluit lopen, maar aangezien het een evenement van onze eigen vereniging is, ben ik van de partij. Het is jammer dat maar zo weinig van de vele lopers hier gehoor aan geven. Ik laat zelfs Feyenoord voor wat het is.
Bij de start zijn we met 9 lopers, een paar onbekenden, maar van Avantri zie ik Remco Roest, Wim van Beuzekom, Arie Visser, Anne Visser, Mandy Kampman en Aad van der Poel. Ook Ruud van der Velde is van de partij.
Ik start samen met Mandy rustig achteraan en denk er zelfs over om lekker met Mandy mee te lopen, maar besluit toch wat sneller te gaan lopen aangezien het maar 5 rondjes zijn. Na het eerste rondje heb ik de aansluiting met Anne en Ruud bijna voor elkaar, de anderen zijn al veel verder weg en laat ik lekker gaan. In ronde drie haal ik Anne en Ruud in en blijf een rustig eigen tempo lopen. Anne zakt wat af en ook heb ik al een gaatje met Ruud. Als we in ronde vijf zitten kijk ik nog een keer om en zie Ruud wil iets naderen maar het gat is groot genoeg om lekker wat uit te dribbelen, tijd is helemaal niet belangrijk. Als we op het laatste rechte stuk naar de finish lopen en ik op het gemak over de streep kom zie ik naast me ineens Ruud verschijnen, die heeft een enorme eindsprint ingezet. Het scheelde werkelijk een haar of hij had me nog ingehaald. Ik had toch iets sneller moeten lopen. Ik zag later dat de tijd even onder de 6.30 zat, ruim een minuut boven mijn PR. Mandy kwam later binnen rond de 7.30 en liep een PR aangezien ze de afstand nog nooit had gelopen. Leuke bijkomstigheid was dat het wel een baanrecord in haar leeftijdscategorie was. Na haar PR op de 11,1 wederom goed bezig dus.
Nog even nagenieten van een lekkere douche en een Radler 0% en dan op weg naar huis.

Utrechtse Heuvelrug Trail, 17-09-2015

Op donderdag 17 september is het de dag dat er eindelij na zeer lange tijd weer een lange loop op het programma staat. Geen wedstrijd, maar een trailrun samen met Aad, de Utrechtse Heuvelrug TRail, ook wel de UHT trail genoemd.

Aad heeft de route in zijn Garmin gezet, maar het is alleen wat tobben om een kleine schaal te pakken te krijgen, die staat nu op 300 meter, met als gevolg dat we wel een paar keer verkeerd zijn gelopen. De te lopen afstand zal ruim 30 kilometer zijn, 30,7 om precies te zijn, maar uiteindelijk zouden we er ruim 32 lopen.

Vooraf gaf ik aan Aad al aan dat het misschien bij 20 kilometer al op zou zijn, ik heb lang niet zo ver gelopen. Of ik dit al weer zou kunnen ? Ik betwijfel het. In het begin is het best lekker weer om te lopen, zelfs af en toe wat zon, maar al snel slaat het weer om en is het regen en nog eens regen. Het is nu een heroïsch gevecht aan het worden tegen de elementen. Wind en regen spelen ons parten. Aad is sterk en heeft schijnbaar nergens last van, maar bij mij gaan de kilometers toch tellen. Na prachtige routes door bossen, over heide, door plassen en bijna alles onverhard is het na zo'n kleine 30 kilometer helemaal op en moeten we de laatste paar kilometers noodgedwongen een aantal keren wandelen omdat mijn kuiten op klappen staan, maar de hamstrings houden het goed. Het valt me achteraf nog mee dat ik het zo  lang uit heb kunnen houden. Het was super vandaag, enorm genoten. We deden er uiteindelijk 4 uur over, dat geeft hoop voor de marathon van Rotterdam volgend jaar.

  • Een kwartier voor ons vertrek, nog droog en fit

    Voor de start op het station Driebergen/Zeist waar we om 12.10 uur zijn vetrtrokken.

  • Na 4 uur trailen in wind en regen

    Aankomst op station Rhenen na 4 uur trailen door wind en regen, vele plassen en bagger. Een natte telefoon en lens, wazige foto's, maar wat hebben we genoten

Wisenttrail Ugchelen, 06-09-2015

Het kan niet op de laatste tijd. Na twee wedstrijden van 10 kilometer en de Nazomerloop van 15 nu ook daadwerkelijk weer mijn eerste trail.
Vandaag heb ik met mijn maatjes Pieter, Daphne, Aad en Janet de Wisenttrail gelopen in Ugchelen bij Apeldoorn. We kozen allen voor de 16 kilometer. Wim van der Heiden was er ook maar hebben we niet gezien, hij liep de 53 kilometer in een knappe tijd van 5.24.02, goed voor een 10e plaats bij de mannen.

Onze start zal plaatsvinden om 10.50 uur, maar om er geen "Cor start" van te hoeven maken werd besloten om al om 8.30 te vertrekken bij de ingang van het park. Als ik precies om 8.30 uur aan kom zie ik alleen Daphne staan, de anderen zijn er nog niet. We wachten héél even en zien dan Pieter van Rossum aan komen rijden in zijn witte VW Transporter. Pieter is de chauffeur vandaag, in de bus kunnen we makkelijk en ruim zitten met 5 man, is ideaal.
We wachten 5 minuten tot Aad en Janet er zijn en gaan dan op pad.
De reis loopt voorspoedig en even voor kwart voor 10 zijn we ter plaatse, al moeten we nog wel de auto parkeren, dat is een kleine kilometer verderop. We wandelen op het gemak naar de start waar we Jacob Spee nog tegen komen en even met hem praten waarna we een kerk ingaan om onze startnummers op te halen.

Ik praat nog even met Gina Heuser van Energie in Barendrecht en met Reny Tertoolen van Fortuna uit Vlaardingen en ben ineens mijn maatjes kwijt, maar na een belletje met Aad weet ik ze weer te vinden.
We kleden ons buiten om, het is best lekker weer, niet koud en zeker niet warm. We hebben allemaal ons "Cor-shirt" aan, is wel een leuk gezicht.
Als we daar staan komt Dirk de Wit uit Dalem nog even gedag zeggen.
We maken een foto van onze schoenen bij elkaar, gaan nog even naar toilet of zoeken de bosjes op waarna we ons richting start begeven.

We weten eigenlijk nog niet wat we gaan doen. Blijven we bij elkaar of lopen we allemaal apart ? Aad heeft de laatste dagen slecht geslapen en is moe. Janet heeft een feestje gehad en een kort nachtje en voelt zich ook niet fit. Daphne is net terug van vakantie en heeft de laatste tijd weinig getraind. Daar komt nog bij dat ze nog nooit een trail heeft gelopen, dus dat zal zeker lastig worden. Pieter lijkt redelijk fit en traint zelf wel eens onverhard. Hij heeft dus wel enige ervaring. Zelf weet ik ook niet echt wat me te wachten staat. Tijdens mijn blessure niet veel onverhard kunnen lopen, een keer samen met Aad bij Driebergen, maar dat was niet zo'n succes, nog veel last van de hamstrings.

Na de start voelt het al meteen lekker. Pieter loopt voor me en bij de eerste de beste wat langere klim lopen we al een flink stuk voor de anderen. Ik maak een paar foto's en wacht op die manier even op Aad, Janet en Daphne en vraag hen of ze het erg zouden vinden als ik wat sneller zou gaan lopen. Het is lekker weer en ik voel dat ik wat sneller kan lopen. Dit is voor de anderen geen enkel probleem. Ze kunnen toch niet voluit gaan omdat ze niet fit zijn en vinden het leuk als ik na al dat blessureleed weer eens lekker kan trailen. 
Ik wens de anderen een leuk vervolg van de trail en ga op pad om Pieter in te halen. Als ik vlak bij Pieter ben stopt hij en ik zie dat hij zijn veter vast gaat maken, die is los gegaan. Ik haal hem in en denk dat hij me wel weer in zal halen, maar dat bleek niet het geval, ik zou Pieter pas bij de finish weer zien.
Janet, Aad en ik hebben onze trailschoenen aan, allemaal dezelfde Speedcross 3 van Salomon. Die van Aad en mij made in Vietnam, die van Janet, made in China, maar ze zien er hetzelfde uit en zien er ook hetzelfde uit als de dure schoenen in de stand bij de start. Ik had veel blubber verwacht, Aad niet zo héél veel en hij blijkt gelijk te hebben. De plassen zijn er wel, maar we kunnen er makkelijk langs lopen zonder natte of vieze voeten te krijgen.
Het is best een leuke trail, mooie beelden als we over de heide lopen waar de heide al flink kleur begint te krijgen, maar ook veel bos, daarin loop ik toch het liefste. Ik heb mooiere trails gezien, maar deze mag er best zijn. Leuk om dit weer eens te kunnen doen en ik voel me duidelijk in mijn element. 
Onderweg stop ik een aantal keren om wat foto's te maken en verder is het alleen maar genieten. Er volgen een paar lekkere klimmetjes, ook een stuk waar stijgen en dalen elkaar snel opvolgen met veel bochten, een prachtig stuk in dit parcours. Ik heb de hele tijd het idee dat we 17 kilometer moesten lopen en wilde de laatste kilometer nog gaan versnellen maar kwam erachter dat het zelfs nog iets minder dan 16 kilometer was en we ineens al bij de finish waren. 
Jammer denk ik, ik had nog wel langer door willen rennen. Ik voel me super fit en had dit tempo rond de 5.30 per kilometer nog wel een tijd vol kunnen houden. Mijn eindtijd is 1.27.39 op de volgens mijn horloge 15,82 kilometer.
De hamstrings heb ik niet of nauwelijks gevoeld en daar ben ik het meeste blij mee.
Bij de finish staan tafels met stukjes appel, sinaasappel, banaan, water, dorstlesser, winegums, allemaal prima verzorgd. Onderweg hebben we 1 drankpost gehad, die stond net voorbij de 12 kilometer, dat was wat aan de late kant, minder dan 4 kilometer voor de finish.
Pieter is de volgende van ons die binnen komt in 1.30.51 waarna al snel Aad en Janet eraan komen. Janet loopt een klein stukje voor Aad maar in een eindspurt komt Aad er nog naast waardoor ze gelijk binnen komen in 1.32.28 maar dat was tevens het laatste beetje energie van Aad.
Aad ploft neer en blijf vermoeid liggen waarna er al snel iemand van de EHBO naar hem toe komt, maar het valt uiteindelijk mee met Aad. Hij is gewoon moe en heeft even geen energie meer, maar dat komt al snel weer terug. Ik ben nog net op tijd om Daphne binnen te zien komen en kan daar ook nog een enigszins bewogen foto van maken. Haar eerste trail loopt ze in 1.33.58 , een keurige tijd, al waren de laatste 4 kilometer zwaar. Als ik onze tijden zo zie zaten we allemaal vrij dicht bij elkaar.
We kunnen allemaal terug kijken op een heerlijke trail. Voor ons zeker voor herhaling vatbaar. Aad, Janet en ik staan al weer ingeschreven voor de Posbanktrail in Velp op 4 oktober. Ik hoop dat Pieter en Daphne dan wellicht ook van de partij zullen zijn en dat dit ook voor hen voor herhaling vatbaar zal zijn. 
Na de finish keren we terug naar de kerk en kleden ons daar om. Waar onze spullen staan zien we platen met boterkoek staan. Zien geeft trek, zeker na het lopen en we nemen er een stukje van. Het zal er niet voor niets staan denken we. Er staat ook een bak met broodjes kaas, maar dat durven we toch niet aan, ik zeker niet, want ik lust helemaal geen kaas. Een dame van een andere vereniging neemt wel een broodje.
Net als we weglopen komt er een man van de organisatie en komt de bak met broodjes halen waarbij het ontbreken van dat ene broodje zeker moet zijn opgevallen. Kennelijk was het niet de bedoeling dat we van de spullen mochten eten. Als we later naar de finish wandelen en wat willen eten zien we een tafel staan met broodjes en boterkoek te koop en dan snappen we het. De platen en bakken in de kerk was de reservevoorraad voor het geval dat de voorraad in de kraam was uitverkocht. Oei !!!
Aad ziet een overheerlijk broodje worst en koopt er één, Daphne, Janet en ik nemen een tomatensoep.
We praten nog gezellig even en wandelen dan terug naar de VW bus waarna Pieter ons weer veilig terug brengt naar Schoonhoven.
Zo komt er een einde aan een leuke dag waarop ik eindelijk weer eens een trail heb kunnen lopen. Heerlijk, helemaal blij !!! 

Passage rond de 11 kilometer, het ging super

Run 2 Day Vlinderloop Houten, 12-09-2015

Na de gezellige BBQ bij ons clubhuis waar is best wel een stukje vlees en een bordje ijs met vruchten en slagroom heb gegeten was het tijd om weer in actie te komen. 
Onze chef werkplaats Gertjan Bultman kon vandaag de hele dag werken om wat uren in te halen en gaf aan dat ik dan maar eens vrij moest nemen op zaterdag. Was erg prettig, aangezien ik ook donderdag en vrijdag vrij was, vier dagen achter elkaar vrij.
Ik heb met Mandy afgesproken om samen de Run 2 Day Vlinderloop te gaan doen in Houten. Het zal mij benieuwen hoe het met Mandy zal gaan, aangezien ze midden in de nacht haar dochters nog op Schiphol moest brengen en de start is al om 11.30 uur.

Ik pik Mandy met de Spider op bij de Rabobank in Lopik en kom onze oude zaterdaghulp Gidion tegen die even achter ons stopt en de auto gelijk herkent. Als we in willen stappen stopt er ook een auto voor ons, Dirk van der Heul, hi is vrijwilliger voor de Zilverstadtocht en herkende ook de Spider. Als we op pad gaan gaat de reis vlot genoeg en bij aankomst hebben we nog een half uur over.
Al snel zie ik Kelvin Klerk lopen en we kletsen even wat waarna we naar de kantine gaan om ons in te schrijven. Ik zie al heel snel Henk Lansbergen en Annie van Rossum zitten en begroet hen. Mandy regelt de startbewijzen en we maken ons daarna gereed voor de 11,1 kilometer, 1 grote ronde.

Bij de start kom ik nog een paar bekenden tegen. Mandy geeft al aan dat ik hier ook een keer kom en gelijk al meer mensen ken dan zij zelf.
Het is leuk om er op deze manier weer bij te horen en ook genieten.
Het weer is prima, een windje, af en toe zon en een lekkere temperatuur, zelfs nog zweten ook.
Het doel van Mandy is een tempo van 6.05 per kilometer zo'n beetje, dat is zo'n beetje de top als de vorm goed is. Dan komen we uit op ongeveer 1.07.30 en dat is dan ook een beetje het doel, afhankelijk van hoe Mandy gaat lopen natuurlijk.
We lopen lekker in de groep mee en ik geef al snel aan dat we harder lopen dan de bedoeling is, maar het voelt goed bij Mandy en ook haar ademhaling klinkt goed, dus gewoon lekker blijven lopen. De kilometertijden zitten rond de 5.45 , maar na 3 kilometer hoor ik Mandy wat zwaarder adem halen waarna we het tempo iets laten zakken naar rond de 6 minuten. Mandy kan dit tempo net boven de 6 minuten goed volhouden en het gaat super. Het parcours is veel mooier dan ik had verwacht. Zo'n dikke 20 of 25 jaar geleden heb ik hier 1x gelopen maar liepen we over de rondweg langs allerlei wijken, maar nu liepen we langs het water, ik denk het Amsterdam Rijnkanaal, waarna we tussen de velden doorliepen en langs het mooie Kasteel Heemstede, een kasteel dat we een groot deel van de loop in beeld hadden, was echt mooi. 
Voor mij was het genieten, ook omdat Mandy super liep. Een redelijk constant tempo en ik hoefde zelden terug te zakken of Mandy tips te geven, het ging redelijk vanzelf. 
We hadden de hele tijd een wat oudere man in het vizier die onderweg al even moest wandelen maar nog een stuk voor ons liep. Langzaam, héél langzaam kwamen we dichterbij. Op zo'n kleine 3 km voor de finish halen we de man in en lopen langzaam een klein stukje bij hem weg. Bij Mandy is het beste er wel af nu, al gaat ze niet echt kapot. De tijden zitten zo rond de 6.10 per kilometer en dat is knap. 
In de laatste kilometer komt de man, die ook Cor blijkt te heten, duidelijk dichterbij en even later komt hij ons voorbij met de mededeling dat het goed gaat met zijn knie en dat hij daarom ons maar even in komt halen en serieus gaat versnellen. Mandy geeft geen antwoord, maar heeft het wel gehoord, ik wens de man veel succes.
Met nog zo'n 400 meter te lopen slaan we linksaf en ik merk dat Mandy, die even eerder aan had gegeven dat het op was, toch iets ging versnellen. We komen nu op het laatste rechte stuk richting finish en Mandy begint weer te versnellen. We zien Cor weer voor ons lopen en ik merk dat we snel op hem inlopen, maar niet snel genoeg om hem in te halen.
Ineens grijpt Mandy me bij mijn hand en begint een soort van te sprinten. Waar ze de adem vandaan haalt weet ik niet, maar we suizen langs Cor of hij stil staat en komen binnen in een mooie tijd van 1.06.14 in een gemiddeld tempo van zo'n 5.58 per kilometer. 
Ik ben trots op Mandy, want ze heeft goed gelopen en ook nog eens karakter getoond.
Na wat gedronken te hebben regel ik in de kantine twee bakjes koffie waarna we gaan zitten en gaan relaxen.
Annie komt bij ons zitten en geeft aan dat ze net onder de 50 minuten heeft gelopen op de 5 kilometer, maar ze had net 86 kilometer gelopen bij een 24-uurs wedstrijd en is nog moe.
Als Annie weg gaat komt Kelvin Klerk nog even bij ons zitten, die zweet behoorlijk. Hij heeft goed gelopen op de halve marathon in ruim 1.36 , maar gaat nu snel naar huis. Weer even later komt er een man naar ons toe en vraagt of ik de halve heb gelopen, de man was ik pas tegen gekomen bij de Vechtloop in Maarssen, voorheen had ik hem nog nooit gezien, alleen even bij de start.
Na een lekkere douche klets ik nog even met Henk Lansbergen en Lenie Vonk, maar Mandy komt er al snel aan en we gaan op weg naar huis.
Mandy heeft trek en ik ook flink, ondanks de BBQ van gisteren. Mandy heeft wel trek in een patatje, dat is een super idee en we besluiten in IJsselstein bij de Mac een hapje te eten.
Nu is het tijd om naar huis te gaan en ik breng Mandy terug in Lopik. Het was reuze gezellig en zeker voor herhaling vatbaar.

Vechtloop Maarssen, 25-08-2015

Na een belabberde Nazomerloop waarin ik beter niet kan kunnen starten gezien de hekel die ik aan warm en zonnig weer heb ben ik op zoek gegaan naar een ander loopje net als vorige week dinsdag. Toen in Capelle een 10 gelopen met regen. Vandaag geven ze in de avond weer regen op en dus zoeken en heb ik de Vechtloop in Maarssen gevonden.
De start is al om 19.30, dat gaat krap worden.
Rond 18.10 kan het hek op mijn werk dicht en wil ik op pad, maar het benzinelampje begint al te knipperen, voor alle zekerheid toch maar even tanken bij Botter.
Nu gelijk op pad in de hoop dat ik nog op tijd zal zijn. Het is inmiddels al lekker beginnen te regenen, dat geeft goede hoop voor de loop zelf. Ondanks de slappe benen van zondag en de massage van Ben van vanmorgen heb ik er zin in. Het zal zeker niet zo goed gaan als vorige week, maar de omstandigheden zijn super.
Het zit mee met het verkeer en ik arriveer zo rond 19.00 uur in Maarssen. De start is midden in het centrum, snel de auto parkeren en me melden en inschrijven. 
Ik passeer een aantal bekenden die me wat toeroepen, maar ik heb haast, ik moet me ook nog omkleden, heb mijn normale kleding nog aan.
De omkleedruimte is boven in het buurthuis. Het is een drukte van jewelste, er zouden achteraf zo'n 1000 lopers zijn op de diverse afstanden en dat op een doordeweekse avond, onvoorstelbaar. Vorige week in Capelle was het ook al zo druk, al stonden daar ook een aantal toppers aan de start.
Om 19.17 ben ik al helemaal klaar en loop naar beneden. Bij de ingang van het buurthuis is het erg druk. De lopers blijven binnen staan om te schuilen. Zelf zit ik daar juist niet op te wachten en ga lekker naar buiten. Ik wandel naar de start en klets daar nog wat. 
In de smalle straten is het dringen geblazen. Als het startschot klinkt komen we aanvankelijk niet weg. Na een seconde of 40 passeer ik wandelend de start en het duurt nog even voordat ik echt een beetje door kan lopen, daarna is het flink slalommen over stoepen, door bermen om zo een weg iets naar voren te vinden. De eerste kilometers gaan te snel in 4.35 en 4.33 waarna ik toch merk dat mijn lichaam niet 100% fit is. Het is wel genieten in de regen en ik besluit gewoon wat rustiger te gaan lopen. Ik ben ook een beetje misselijk, dus een iets lager tempo is aan te raden. De hamstrings is deze keer niet de reden, die houdt zich koest.
Het parcours gaat vanuit het centrum langs de Vecht en daarna weer terug naar het centrum, het zijn twee rondjes van vijf kilometer. 
Na een derde kilometer van 4.46 zijn de kilometers daarna vrijwel gelijk met 4.54 , 4.50 , 4.53 , 4.54 , 4.52 en 4.54 , de laatste kilometer weet ik nog te versnellen in 4.36 en kom echt fit over de streep in een mooie 47.34 , best een nette tijd ondanks de vermoeidheid. De vermoeide benen zijn er niet meer. Wat was het genieten met dit weer. Wat een verademing na de warmte van zondag. Als het weer zo warm is bij een loop heb ik besloten om helemaal niet meer te starten, dat is voor mij gewoon een kwelling en is ook helemaal niet leuk om te doen.
Bij de finish krijgen we nog een wit katoenen shirt met voorop De Vechtloop en achterop de sponsors, ook mogen we een zakje chips pakken. Voor de 5 euro inschrijving is dat erg netjes. De verzorging onderweg was ook prima voor elkaar.
Na afloop snel omkleden en naar huis. Rond 21.40 kom ik thuis na een erg leuke avond, zeker voor herhaling vatbaar. 

Vechtloop Maarssen, 25-08-2015

Nazomerloop Avantri Schoonhoven, 23-08-2015

Na de heerlijke 10 kilometer in Capelle bij de Ronde van West smaakte dat naar meer. Veel sneller gelopen daar dan ik dacht dat ik nog kon lopen en in de regen.
Hoe anders zijn de omstandigheden vandaag.
Het plan is om met maatje Mandy te gaan lopen, maar Mandy geeft eerder in de week al aan dat ze met het oog op de warmte besluit om niet de 15 te gaan lopen, maar de 5 kilometer. Een wijs besluit, zeker achteraf, want de omstandigheden waren verre van goed te noemen. 
Tijden zijn voor mij niet belangrijk meer, maar lekker lopen zoveel te meer, al zal dat nooit lukken als het zonnig en warm weer is, in mijn geval dan.
Ik ben al vroeg aanwezig omdat ik de auto meebreng waar Gerhard Wortelboer mee over het circuit zal rijden op de 15 kilometer. Het is gezellig om iedereen weer te zien en lekker te kletsen. Uiteindelijk moet ik me nog haasten om op tijd aan de start te komen, maar dat lukt net.
Het nieuwe Avantrishirt onder de kraan gehouden, heerlijk koel voor even, ook mijn hoofd onder de kraan gehouden, dat geeft even verkoeling. Achteraf had ik mijn coolvest aan moeten trekken, dat had langer verkoeling gegeven, maar ja, daar heb ik nu niets meer aan.
De eerste paar kilometer gaan lekker en loop ik 4.43 en 4.41 , het doel is een tijd van gemiddeld tussen de 5.00 en 5.30 , dus wel wat te snel, maar het voelt nog relatief koel door het natte shirt.
Met tijden van 4.55 , 4.59 en 4.54 gaat het nog steeds aardig, maar de lol is er al snel af. De warmte speelt me al snel parten, ik kijk naar de zon, voel de warmte en de benen beginnen te denken dat ik beter niet had kunnen starten op de 15. Vijf kilometer was lang genoeg geweest besef ik zelf ook. 
Onderweg zie ik Fred Noorlander al terug wandelen, die houdt het voor gezien. Bij mij komt het woord opgeven niet voor in mijn woordenboek, maar nu zie ik toch onderaan het boek het woord in beeld verschijnen en begin te twijfelen. Mezelf nog langer kwellen of lekker naar de baan gaan en een Radlertje opzoeken. 
Na de warme Lekdijk en Broekselaantje krijgen we heerlijk wind tegen en herstel ik weer iets, waarna ik besluit om dan toch maar door te lopen. Ik heb op het stuk wind tegen net Fred Spruit ingehaald, die net als ik vrij snel was begonnen, Fred zelfs nog sneller. Bij De Hem stop ik even bij de drankpost en praat even met Tiny en Patrick waarna ik naar boven wandel, aangemoedigd door Dennis en zijn dochters. Naar wandelen is enerzijds voor de hamstrings, anderzijds om even wat bij te komen. Fred is me weer voorbij gegaan, maar in de buurt van het Broekselaantje haal ik hem weer in. Fred zit er echt doorheen, maar weet ook niet van opgeven. 
Ook zie ik hier Nico van den Heuvel ons wandelend tegemoet komen. Een blessure vraag ik hem ? Nee, duizelig van de warmte roept hij. Dat is balen, maar verstandig dat hij is gaan wandelen, al had ik dan die paar honderd meter extra ook gaan wandelen naar het Broekselaantje, want daar was hij al bijna. Die warmte is slopend voor de lopers.
Ik keer de Provincialeweg weer op en zie ineens Liesbeth staan met een bidon, dat komt mooi uit. Ik drink wat en spuit wat water over mijn hoofd.
De kilometertijden zitten nu rond de 6 minuten, maar dat maakt me niet zoveel uit. Als ik voor de laatste keer richting De Hem loop ben ik van plan om een stukje De Hem op te lopen naar de drankpost, maar die hadden ze juist een stukje verplaatst naar de Provincialeweg. Super gedaan, goede actie. 
Tiny komt me al tegemoet en gooit een heerlijk bekertje water leeg in mijn nek, daar knap je van op.
Ik kijk even achterom waar Fred zit, maar die zit ver weg, wel zie ik Cees Methorst van de veteranen Nederland akelig dichtbij komen en ook Pieter van Rossum. Ik denk ineens, die komen me niet meer voorbij en ga weer aan het rennen. Een aantal keren kijk ik om, maar het gaatje is groot genoeg, ze komen niet echt meer dichterbij. Voor me zat Hugo de Vries, maar die is al héél lang uit het zicht verdwenen.
Als ik de baan opkom zie ik Lana, Bianca en Els al bij de finish staan. Heerlijk, ik ben er en kan wat gaan drinken. Met een eindtijd van 1.19.30 mag ik nog niet eens mopperen, dat was ook helemaal mijn doelstelling vooraf, al heeft het wel wat zweetdruppeltjes gekost.
Positief is dat ik niet ben uitgestapt en dat de hamstring heel is gebleven. Voldoening heb ik er totaal niet van, want ik heb zeker niet lekker gelopen. Snel maar weer een loopje opzoeken als het wat koeler is.
Na afloop even uitzweten en een heerlijk koel Radlertje, daar knapt een mens van op.

Ronde van West, Capelle aan den IJssel, 18-08-2015

Na de Balijloop in Pijnacker die voor mij goed is gelopen voor wat betreft mijn hamstring en een training samen met Aad waarbij de pijn in de hamstring ook te doen was besloot ik me in te schrijven voor de Ronde van West, een loop over 10 kilometer in Capelle, de wijk tegenover metrostation Capelsebrug.
De start is pas om 20.00 uur en het is ook niet ver, dus ook voor mij goed te doen. Ik arriveer rond 19.30 uur op het activiteitenterrein. Er is een drukte van belang, een ijskraam, patat, een bar, muziek. Het is gewoon gezellig, dit ondanks het weer, want het is vanavond “Cor weer”. Al bij aankomst miezert het en het langzaam steeds iets harder regenen.
Ik heb me al voor ingeschreven en hoef alleen mijn startnummer maar op te halen, maar daar zat toch flink wat oponthoud in, want het duurde 10 minuten voordat ik het nummer had. Nu snel omkleden. Ineens zie ik Wim van Beuzekom zitten. Wim heeft net de 5 kilometer gelopen in een mooie tijd, net boven de 22 minuten. Het is een run for Kika, dat is voor een heel goed doel en voor Wim dan ook nog met een extra lading.
Ik kom tal van bekenden tegen, Anton Schuurman uit Amsterdam, Kees Vermeulen, onze autospuiter, Corné Verboom, Leendert de Heer, Menno Lieven, Fred Noorlander, Margriet Zijderlaan en nog veel meer bekenden.
Nu nog naar het toilet, maar daar staat een aardige rij. Het gaat nog krap worden. Na het toilet snel naar de start, maar dan hoor ik dat de start met 10 minuten is uitgesteld ivm de drukte. Nu ineens weer alle tijd dus en ik praat wat met Fred Noorlander waarna we ons naar de start begeven. Fred schuift wat meer naar voren en wil snel lopen, ik ergens achteraan, eerst maar eens kijken hoe het zal gaan.

Na het startschot van de burgemeester lopen we eerst een ronde van een kilometer door de wijk, naar een rotonde en weer terug, aangemoedigd door Margriet Zijderlaan. Het is heerlijk weer om te rennen zo in de regen en met deze lagere temperatuur en een heerlijk windje. Na een rustig begin ik al vrij snel wat harder te lopen, de hamstring lijkt zich goed te houden.
Achter me loopt de hele tijd een dame met het roze shirt van de marathon van Rotterdam van dit jaar, ik lijk wel een soort haas voor haar. We hebben op onze route over het dijkje richting de Van Brienenoordbrug wind tegen en er zitten best nog wel een aantal heuveltjes in waarbij ik wat snelheid minder voor de hamstring, maar ze blijft er steeds achter. De doorkomsttijd op de 5 kilometer is 23.11 , eigenlijk veel te snel. Mijn doel was een tijd op de 10 kilometer tussen de 50 en 55 minuten, maar zolang het goed gaat klaag ik niet. 
Na een kilometer of 7 als we wind mee hebben en op de terugweg zijn richting de Algrabrug haalt de dame in het roze me in en bedankt me voor het eerste stuk en zegt dat ik nu van haar kan profiteren. Veel nut heeft dat niet als je wind mee hebt, maar goed, ik zet even aan om bij haar te blijven, maar ze gaat me net te snel en langzaam loopt ze een stukje weg. Als we bij de Algrabrug aankomen maken we een lus tussen de huizen door waarna we het dijkje langs de IJssel weer omhoog rennen en ik de dame al snel inhaal, ze zit er een beetje doorheen. Bij mij gaat het wonderwel goed.
Ik geef aan dat ze, nu we weer wind tegen hebben de laatste kilometer naar de finish weer aan moet haken, maar dat lukt niet. Ik probeer om op 47.30 uit te komen en zie dat dit zelfs makkelijk is gelukt. Met een tijd van 46.55 ben ik reuze blij, dat was absoluut niet verwacht, maar wat belangrijker is, nauwelijks last gehad van de hamstring, behoudens wat trekken als het parcours omhoog liep.
Heerlijk gelopen in mijn weertje, heel gebleven en nog in een mooie tijd ook, wat ben ik blij.

Bij de finish kregen we een medaille, een tasje met reclamemateriaal en een flesje water. Nog even met Corné Verboom staan kletsen, maar daarna snel naar binnen om wat droogs aan te trekken en weer snel naar huis, want ik moet nog eten. Om 21.45 uur weer thuis, nog steeds met een grote glimlach op het gezicht. 

Ronde van West, Capelle aan den IJssel, 18-08-2015

Balijloop Pijnacker, 08-08-2015

Op maandag nog gewerkt, maar de rest van de week was ik vrij, een soort vakantie zullen we maar zeggen en was ik thuis. Heerlijk om dan wat te sporten. 
Dinsdag zwemmen, woensdag 62 kilometer fietsen en in de avond trainen. Dit was wel wat teveel, want de mooie bosloop op donderdag met Aad over zo'n 20 kilometer viel niet mee. Het was te warm en de benen hadden duidelijk het fietsen nog niet verteerd. 
Op vrijdag even niets gedaan, maar even gekeken of er toevallig nog wat te lopen was op zaterdag en waarachtig, de Balijloop in Pijnacker staat op de hardloopkalender. Start om 11.00 uur en gaat over afstanden van 3,55 , 6,775 , 10 en 13,225 kilometer. 

Ik besluit deze loop maar weer eens te proberen, in het verleden werd de loop vaak georganiseerd op een doordeweekse avond. De omgeving is best leuk om te rennen, is overwegend door het groen, al zijn het rondjes.
Om half 11 arriveer ik al bij de voetbalvereniging DSVP. Ze hebben daar een prachtige accommodatie en zijn zelfs bezig om er een grote vleugel aan te bouwen. Die is deels klaar en we mogen ons daar al omkleden. Van insiders kreeg ik te horen dat Dick Advocaat daar zo'n beetje zijn trainerscarrière is begonnen.
Het is leuk om al die lopers te zien waar ik vroeger wekelijks mee samen liep en het is dan ook gezellig om even bij te kletsen.
We wandelen naar de start. Het is best nog wel warm, al lopen we hier gelukkig ook regelmatig in de schaduw. 
Na de start loop ik achteraan met Wim Zondag en Paul Wobbe. De hamstrings zijn best nog wel stijf en het heeft even tijd nodig voordat dat over is, maar daarna kan ik wat sneller gaan lopen. Ik laat Wim en Paul al snel achter me en haal een aantal lopers in. Echt snel gaat het natuurlijk niet, maar ik zou uiteindelijk uit gaan komen op een kilometertempo van 5.10 per kilometer en had er ook kilometers bij van net onder de 5 kilometer per uur. Dat is toch een flinke opsteker. Sneller moet ik niet willen, maar dit is tenminste iets om mee verder te gaan. Op deze manier kan ik toch heerlijk lopen en zelfs ook al weer een redelijke afstand. 
In de laatste ronde zie ik een man met een hond lopen. In het begin heb ik ze even gezien, maar de man loopt sneller. Ik loop wel iets op hem in, maar inhalen zal ik hem niet meer. Ineens zie ik dat de hond het gras in loopt en even zijn behoefte moet doen waardoor de loper moet stoppen. Als de loper met hond weer vertrekt zit ik er vlak achter en haal ze daarna ook in. Ik kom binnen in 1.08.35 , mijn horloge geeft 13,3 kilometer aan, een 7e plaats is mijn deel. De meeste lopers kiezen voor de kortere afstanden, de meesten voor de 10 kilometer. Er zijn 12 lopers op de langste afstand waardoor ik dus zo'n beetje in de middenmoot eindig. 

Ik lever mijn finishbriefje in en mag een lekkere appel pakken. Ook dat nog denk ik dan en de inschrijving was maar 2 euro. Onderweg een tafel die voorzien was van genoeg bekertjes met water en een bak met partjes sinaasappel. Ondanks het lage inschrijfbedrag nog een prima verzorging ook, dat kom je niet veel meer tegen.

Na even uitgezweet te hebben en een heerlijke douche breng ik Anton Schuurman nog even bij het station. Hij mist anders de trein maar is nu netjes op tijd. Heerlijk om weer eens lekker een wedstrijdje gelopen te hebben, dit smaakt naar meer.

Swissalpine Marathon Davos Zwitserland, 25-07-2015

Swissalpine Marathon Davos, 25 juli 2015

Vorig jaar werden er al plannen gemaakt om met Piet en Aria Wuijster weer de Swissalpine te gaan lopen in Davos. In 2011 heb ik deze megatocht, destijds over 79,1 kilometer, een keer gelopen. Dit jaar zal de tocht iets meer dan 76 kilometer zijn en voor de 30e keer worden georganiseerd. Bij Aad begint het ook te kriebelen en ook Aad schrift zich in. Nico Koppe heeft ook interesse voor de 76 kilometer en combineert dat met een vakantie met zijn gezin.
In de maanden die volgen weten we Cécile Malingré en Kees van der Heul ook enthousiast te krijgen en ze schrijven zich in voor de 30 kilometer. 
Mijn blessure die ik al tijdens de Jungfrau vorig jaar had blijkt veel ernstiger te zijn dan aanvankelijk werd gedacht. Het hele hardlopen staat zelfs op het spel. Ik heb de Swissalpine eigenlijk al uit mijn hoofd gezet, maar naarmate de datum dichterbij komt begin ik langzaam toch al weer wat te rennen, ik kan zelfs ook weer voorzichtig meetrainen.
Ik begin toch voorzichtig te roepen dat ik de 10 wil gaan doen daar, samen met Ina die na haar val met de racefiets ook langzaam weer begint op te krabbelen en ook weer aan het lopen is gegaan. Ina wil eigenlijk geen 10 doen, die eigenlijk maar een 9 is en alleen maar om Davos loopt, maar de 22,3 
Ik besluit me ook te richten op de 22,3 kilometer zonder dat tegen iedereen te zeggen, in een later stadium maak ik dat wel bekend waarbij ze gelijk aangeven dat het niet verstandig is. Uiteraard weet ik dat ook, maar ik wil het wel proberen.

Een week voor ons vertrek op de woensdagtraining van Avantri praat Aria met Janet over de Swissalpine. Janet gaat op vakantie naar Serfaus in Oostenrijk en is maar 86 kilometer bij ons vandaan dan. Waarom ga je niet een dag eerder en kom je eerst naar Davos ?
Janet denkt hier over na en is erg enthousiast. Ze bespreekt dat thuis en ja hoor, zo gaat het gebeuren. Janet zal voor het eerst verder gaan lopen dan ooit, nu dan ook de 22,3 , net als Ina en ik.

Nico zit mijn zijn familie al op de camping in Filisur, zo’n 30 kilometer buiten Davos, Piet en Aria vertrekken al een week eerder naar Davos. Kees, Cécile, Aad, Ina en ik vertrekken op donderdagmorgen vroeg rond 4 uur en Janet komt een dag later met haar familie.

Even voor 4 uur ben ik bij Kees waarna we voor 4 uur bij Aad zijn en even over 4 uur bij Cécile. Ina pikken we op bij de McDonalds in Ijsselstein waar ze door haar man Dennis wordt gebracht. De familie Spierenburg is op vakantie in Nijkerk en Dennis geeft Ina een lift. Even voor half 5 zijn we daar en met een volle auto hardlopers en bagage gaan we op weg.
Na veel oponthoud in Duitsland en heerlijk weer onderweg komen we rond half 4 aan in Davos. Even een bui gehad in Zuid-Duitsland, verder alleen maar zon gezien. Bij de grens moesten we nog wel twee vignetten kopen, één van Zwitserland, die was verwacht, maar ook één voor Oostenrijk, die kwam onverwachts, al is dat niet zo’n groot bedrag.
We zetten Kees af in zijn hotel en met z’n vieren rijden we naar ons Central Sporthotel en betrekken onze kamers. Aad en ik op een kamer, net als bij de Jungfrau vorig jaar en Cécile en Ina op een kamer, dat viel gelukkig nog te regelen.
We spreken af om nog even in Davos te gaan kijken voor het eten en halen ook gelijk op de marathonbeurs ons startnummer op. 
Aangezien ik niet de 78 maar de 22,3 kilometer ga lopen moet ik mijn nummer om laten zetten, maar dat is geen enkel probleem. Geld terugkrijgen is er niet bij, dan had ik waarschijnlijk eerder moeten reageren, dat is mijn eigen fout. Jammer dat ik nu geen finisher shirt zal ontvangen. Het is niet anders, ik ben al lang blij dat ik toch nog gelegenheid heb om hier te rennen, dat had ik maande geleden niet verwacht.
We maken wat foto’s en begeven ons naar het hotel om lekker te gaan eten. We zien er allemaal na 2 of 3 uur slaap niet al te fris meer uit, dus trekken we ons bijtijds terug om te gaan slapen.
Na een goede nachtrust zien we er allemaal weer monter uit en na het ontbijt gaan we met 7 man met de kabelbaan naar boven. Het is daar prachtig en we verblijven daar een tijd, wandelen wat, maken foto’s en genieten van het heerlijke weer. Van de weersvoorspelling klopt geen fluit. We zouden slechter weer en regen krijgen, maar het is vooral erg zonnig.
Als we beneden aankomen staat de familie Koppe te wachten met een stel vrienden van de camping en ze gaan op hun beurt met onze kaarten omhoog met de kabelbaan. Onze kaarten hebben we bij het hotel gekregen. Als gast krijg je kaarten voor deze kabelbaan, gratis openbaar vervoer, etc. 
Even later komt Janet met man Marcel en zo’n Thimo aan in Davos waarna we met elkaar nog even naar de marathonbeurs gaan. Janet haalt haar nummer op en ik meld me bij de Salomon stand. Ik heb een rugzak gewonnen doordat anderen mij hebben opgegeven als referentie om zich aan te melden voor de Swissalpine. Het is een mooie rode functionele rugzak waar ik vast veel plezier van zal hebben.
Het is inmiddels aardig gaan regenen en we schuilen even in het congrescentrum waarna we naar het hotel gaan om te eten. Marcel, Thimo en Janet gaan ook mee. In hun hotel hebben ze logies/ontbijt en het is wel zo gezellig om met z’n tienen te dineren.
Na het eten is het weer droog en gaan we nog even de straat op waar het feest is. Diverse eet en drinktentjes, muziek en veel mensen op de been. Het is best gezellig, maar lang blijven we niet, we moeten morgen vroeg op voor de loop.
We nemen afscheid van elkaar en wensen elkaar een goede nacht toe. Ina, Aad en ik drinken nog een bakkie in de bar van het hotel waarna ook wij ons bed op gaan zoeken.

Aad, Nico, Piet, Kees en Cécile moeten al om 7 uur starten en kunnen dan ook al om 5 uur ontbijten. Aria, Ina en ik zijn dan uiteraard ook klaar wakker en van slapen komt niet veel. 
Ik dommel nog wat als Aad na het ontbijt weer op de kamer komt en zijn chip zoekt die hij gelukkig ook weet te vinden.
Nu klaar wakker besluit ik toch dat ik mijn maatjes niet laat starten zonder hen aan te komen moedigen en ik kleed me aan. Als ik bij de baan aan kom blijkt Aria net achter me aan te zijn gekomen en samen moedigen we onze maatjes aan bij de start en maken veel foto’s.
Na de start moeten de lopers een ronde van 4 kilometer maken en komen ze langs ons hotel. Aria en ik wandelen terug naar het hotel en gaan daar staan met het fototoestel in de aanslag om ze daar op te wachten.
Als ze voorbij zijn maakt Aria zich gereed voor haar start om 9.10 uur. Ina en ik gaan ontbijten. Na het ontbijt klopt Ina aan en vraagt of ik mee ga om Aria aan te moedigen, maar ik ben helaas nog niet klaar zodat ze alleen gaat en wat foto’s maakt. Aris gaat voor de marathon en dat is best een pittige uitdaging, hoewel de tijdslimiet zeer ruim is. Het blijven toch 42,195 kilometers en zeker niet vlak.

Als ik eindelijk klaar ben gaan Ina en ik naar het station waar we al om 9.40 uur zijn. We hebben met Janet afgesproken om 9.45 uur, maar we hebben tijd genoeg, de trein zal pas om 10.02 uur vertrekken naar Klosters waar de start van onze 22,3 kilometer zal zijn.
Janet en ik hebben nogal een reputatie van niet op tijd komen, al was ik het deze keer wel. Janet komt aan om 9.55 uur met Marcel en Thimo en gezellig kletsend zitten we in de Rhätische Bahn die ons naar Klosters brengt. Marcel zit achter ons, naast Janet zit een dame. Doordat we veel achterom met Marcel praten geeft de vriendelijke dame aan om van plaatst te wisselen zodat we verder kunnen kletsen. Dit was wel een mooi gebaar.
Het is wederom een zonnige dag en veel warmer dan voorspeld. We kregen gisteren van de organisatie talloze berichtjes via onze telefoon met als voorspelling 16 graden en toch wel grote kans op regen, maar daar is in geen velden of wegen wat van te bekennen.
In Nederland blijkt het noodweer te zijn geweest en Ina kneep hem best wel even omdat haar man en kinderen op de camping zitten, maar alles bleek gelukkig redelijk goed te zijn afgelopen. Wel veel nat geworden, maar geen grote schade.
We hebben nog 45 minuten over als we uit de trein komen en dus alle tijd om ons voor te bereiden. Genietend van het zonnetje en de omgeving, even een toiletbezoek. De filmcamera gereed maken, het leek me leuk om te filmen, al bleek dit achteraf vergeefse moeite. Gisteren nog wel gefilmd boven bij de kabelbaan, maar bij het wisselen van de batterij kennelijk de geheugenkaart aangeraakt waardoor die uit de ruimte wat omhoog is gesprongen en niet goed meer zit waardoor ik kon filmen wat ik wilde, maar er zouden nooit beelden van te zien zijn geweest, al wist ik dat op dat moment helaas nog niet. Ook stond de camera niet op 0 waardoor de beelden van gisteren aardig scheef stonden, in het begin zelfs op zijn kop omdat ik de camera op de kop had gedragen, ahum……..

Onder de prachtige klanken van Vangelis met Conquest of Paradise gaan we op pad. Het gaat al meteen aardig omhoog en het is voor ons “bloedheet”, al valt dat natuurlijk wel mee. Voor mij is het al snel te warm. Het is geen “Cor weer”, maar “Kees weer”. Kees loopt graag met zon en warmte.
Ik loop samen met Janet en ik ga zien of ik dat vol kan houden. Ina loopt achter ons en loopt haar eigen tempo. Als het bij mij niet gaat moet ik me terug laten zakken of gaan wandelen en hopen dat ik dan bij Ina aan kan klampen. Zover zou het niet komen, want het gaat boven verwachting goed. Als we de eerste lange klim hebben gehad gaat het wat naar beneden en lopen we ook in de schaduw. Het is adembenemend mooi onderweg en al zingend en glunderend loop ik over het parcours. Ook Janet heeft het enorm naar haar zin. Bergaf is Janet sneller, bergop ben ik wat sneller, we vullen elkaar zo goed aan. De lange afstand lijkt Janet niet te deren, ze oogt nog behoorlijk fris. 
We maken onderweg veel foto’s en genieten met volle teugen.
Het blijft erg zonnig en we maken dan ook gretig gebruik van de langs de weg staande watertrog en douches die over de weg hangen ter afkoeling. Janet en ik gooien bekertjes water over elkaar heen waarna Janet ineens erg krijgt in haar telefoon die in een gordel op haar rug hangt, maar gelukkig niet te erg nat is geworden.
Na een kilometer of 16 begin ik toch wat last te krijgen van mijn hamstrings en moet de paslengte wat verkleinen bergaf. Janet gaat daar juist sneller en ik kan haar eigenlijk niet bijhouden, maar Janet wacht netjes op me. Als we dan weer stukken bergop gaan en we ook moeten wandelen ben ik weer in het voordeel en wacht even op Janet, zo komen we allebei op sommige momenten weer op adem, helemaal super. De laatste drie kilometer voelen we af en toe een spetter, maar echt regenen doet het niet, dat zou wel later gebeuren waardoor Aad, Nico en Piet wel een flinke bui te verwerken kregen.

Na de finish nog even nagenieten en praten met maatjes Cécile en Kees die ons stonden op te wachten. Het werd frisser en we wilden ons om gaan kleden. Inmiddels waren Thimo en Marcel aangekomen na een bezoekje aan de kabelbaan. Met de familie Rietveld begeef ik me naar ons hotel waar ik met Thimo het zwembad in duik terwijl Janet bij ons een lekker bad/douche neemt. Ze moest al uit haar hotel en de familie gaat zo op weg naar hun vakantieadres in Serfaus Oostenrijk. 
Na afscheid te hebben genomen van de familie Rietveld nog even gezwommen en naar de sauna geweest met Cécile en Ina waarna we in het begin van de avond naar de baan trokken om de ultralopers binnen te zien komen.
Inmiddels op mijn ipad gekeken of “onze mannen” al voorbij het laatste controlepunt waren gekomen. Dat was wel het geval bij Piet en Nico, maar helaas nog niet bij Aad.
Net voor de 12 uur is verstreken komen Nico en zijn maatje van de camping samen de baan op, een mooie prestatie. Als we op Piet staan te wachten krijg ik een belletje van Aad. Hij is helaas door de wedstrijdleiding uit de strijd gehaald omdat hij net te laat bij de laatste controlepost was aangekomen en dat na 65 kilometer. Bizar! En dan te bedenken dat Aad nog 1 uur 40 over zou hebben gehad voor slechts 11 meest dalende kilometers en ook nog fris en sterk genoeg was. Wat is dat balen.
Piet komt moe maar voldaan aan in 12 uur 12 en nog wat en even later komt ook Aad de baan op. Hij is met de bus terug gekomen.
We gaan terug naar het hotel, Nico gaat terug naar de camping. Aad neemt een lekker bad en ook Piet frist zich op waarna we laat met z’n allen kunnen gaan eten. De obers hebben netjes op ons gewacht en als laatsten sluiten we het diner af.
We gaan bijtijds slapen na een enerverende dag en spreken af om elkaar de volgende ochtend om 8 uur bij het ontbijt te treffen.
We ontbijten nog even met elkaar waarna Aria en Piet gelijk vertrekken. We nemen afscheid en spreken gelijk af dat wij rond 9 uur vertrekken. 
We zijn iets vroeger klaar en bellen Kees op dat we eraan komen. Rond 9 uur zijn we bij Kees en weer met z’n vijven gaan we op de terugreis. Eerst nog even een korte stop bij het meer in Davos.
Op het gemak rijden we terug naar huis. Net als op de heenreis wisselen Cécile en ik elkaar af. Onderweg veel vertraging door wegwerkzaamheden en een ongeluk. In de file kreeg ik kramp in de linker hamstrings door de wat krappe houding op de achterbank waarna ik snel weer wisselde met Cécile en achter het stuur kroop.
Onderweg een paar keer gestopt om een bakkie te doen en wat te eten, maar net voor half 11 zijn we dan eindelijk thuis. Wat een mooie dagen en wat een mooie ervaringen. 
Wat hadden we onderweg een lol, zelden zoveel gelachen.
Langs deze weg wil ik mijn Avantri maatjes bedanken voor een paar super dagen die ik niet snel zal vergeten.

Samen met Janet bij de Davoser See

Stralend na de finish. Eindelijk weer eens gelopen en dan nog zo'n mooie bergloop ook. Samen met maatje Janet gelopen

Swissalpine marathon Davos, 25-07-2015

Finishfilmpje van de 22,3 kilometer bij de Swissalpine Marathon 2015 op 25-7-2015 samen met Janet

Swissalpine marathon Davos, 25-07-2015 deel 2

Gouwebosloop Waddinxveen, 22-06-2015

Eindelijk weer een positief bericht wat betreft het hardlopen. Na een lange tijd van blessures, niet lopen, met pijn lopen, behandelingen, bezoeken aan allerlei medische instanties, enz. heb ik weer eens aan een prestatieloopje meegedaan.
Dit betekent niet dat er een einde is gekomen aan mijn blessureleed, verre van dat, want dat gaat nog héél lang duren, maar ik heb groen licht gekregen om af en toe weer wat te gaan lopen. Niet te ver, niet te snel, gewoon rustig proberen.

Om me een beetje in toom te kunnen houden oppert Mandy dat we samen een stukje kunnen gaan lopen. Eerst een test bij Avantri op de zondagmorgen training, 20 minuutjes in een rustig tempo van rond de 6 minuten per kilometer. Ook Koos is van de partij en met z'n drietjes inderdaad die 20 minuten gelopen. Wel een vreemd gevoel, voelt ook niet echt lekker, maar het is geen pijn dat ik voel, dus daarom rustig door blijven lopen. Na de 20 minuten lekker zet Koos koffie en theewater op waarna de trainingsgroep aansluit en de drank warm klaar staat.

Maandagmorgen bij het opstaan geen last van de 20 minuten van gisteren. Mandy en ik hebben een afspraak om mee te gaan doen aan de Gouwebosloop in Waddinxveen. Niet de 10 zoals altijd, maar deze keer de 5 kilometer. Is voor mij lang zat en voor Mandy een kans om een aanval op haar PR te doen dat op 28.03 staat. Ideaal zal dat voor Mandy niet zijn, want ze heeft zaterdag nog 40 kilometer gewandeld als training op de Nijmeegse vierdaagse en dan de 20 minuten van gisteren nog, maar wie weet ?

Om even na 18.30 uur is Mandy in Bergambacht waarna we met de Fiat Spider naar Waddinxveen rijden. Echt weer om open te rijden is het niet, dus de kap blijft dicht. Het zou vandaag met het lopen wel eens "Cor weer" kunnen worden, we verheugen ons er al op. 
Even na 19.00 uur arriveren we n Waddinxveen, een plekje zoeken voor de auto en we wandelen naar de kantine om ons in te schrijven. Inmiddels is er van regen zeker geen sprake, er schijnt een fel zonnetje en het gaat gewoon zweten worden. Dit is even slikken, maar het is niet anders, het is tenslotte zomer.

Mandy en ik staan niet vooraan en het duurt een aantal seconden voordat we de startlijn passeren. Het plan is om te streven naar kilometertijden rond de 5.30 , het mag iets hoger zijn, zodat we wellicht onder de 28 minuten uit kunnen komen wat een PR voor Mandy zou betekenen. Op de baan is het lastig inschatten met lopers links en rechts passerend, binnenbaan, buitenbaan, om in ons ritme te komen. Als we éénmaal de baan af zijn en of het asfalt lopen lijken we ons ritme gevonden te hebben. Door de onregelmatige start blijkt de eerste kilometer veel te snel te zijn geweest in 5.08 , de tweede is perfect in 5.31 waarna er een lastig stukje van het parcours aanbreekt. Veel bochten, schelpenpaden, wind, maar Mandy kan zich een beetje achter me verschuilen. Kilometer drie gaat nog wel onder de 6 minuten in 5.56 , maar onze voorsprong op het schema is weg. Ook kilometer 4 gaat te langzaam in 5.57 en ik zie dat PR voor Mandy er niet meer in zitten. Met nog 1 kilometer te gaan vraag ik aan Mandy of ze nog wat over heeft. Dit is nog wel zo waarna ik Mandy aangeef dat ze alvast wat moet versnellen in de hoop om toch nog in de buurt van dat PR te komen. We gaan daadwerkelijk sneller en ik begin er weer hoop in te krijgen. Als we de baan weer oplopen moeten we de 300 meterbaan nog rondlopen. Mandy vraagt of het er nog in zit. We hebben nog 1 minuut en 15 seconden. Mandy geeft nu alles en versnelt nog flink en heeft echt nog wat over. Als we het laatste rechte stuk opkomen staat de klok in de verte op 27.40
Ik spoor Mandy nog meer aan en wonderwel gaat ze nog steeds sneller. Yes, gelukt, onder de 28 minuten over de streep. De afstand klopt precies en de eindtijd bleek bruto 27.56 te zijn, netto zelfs 27.53 , al tellen we de brutotijd.
John, de man van Mandy is op de racefiets gekomen en maakt een aantal leuke foto's van ons en heeft ook bij de start en het rechte stuk naar de finish leuke foto's genomen. Mandy is even kapot, maar herstelt zich al snel. 
John gaat weer naar huis om voor het donker weer in Lopik te zijn. Mandy en ik drinken eerst wat water alvorens we onder de douche stappen. Na afloop drinken we nog gezellig twee bakkies en gaan dan weer naar huis. Even na 21.40 komen we weer in Bergambacht aan.
Mandy een PR, ik ben héél gebleven en we hebben genoten van deze leuke loop. Dit smaakt naar meer. Snel zit er voorlopig niet of misschien wel nooit meer in. Echt lang misschien ook niet meer, maar op deze manier is het toch heerlijk om mee te kunnen doen, ik ben er reuze blij mee.

Koppelloop Avantri, 12-06-2015

Nog steeds tobbende met de hamstringblessure, maar het lijkt langzaam toch iets beter te gaan. Van de behandelend arts mag ik iedere dag een kleine stukje lopen om te kijken wat de reactie is. Woensdag en donderdag een kwartiertje gelopen, vandaag zelfs voorzichting meegedaan met de Koppelloop van Avantri. Maatje Hans van Wurmond liep 1600 meter, ik de overige 1400 meter. Leuk om weer mee te doen, al liepen we van begin tot einde vast op de laatste plaats. 

Na de eerste 400 van Hans lagen we ver achteraan. Ik heb daarna het gat weer wat gedicht, dat voelde goed. Klassering maakte niet uit, Hans en ik moesten heel blijven en deden het rustig aan, al deed ik het soms nog te snel. Hans deed het wel héél rustig aan, dat ging me te langzaam, daarom liep ik de rondjes daarna wat sneller, zelfs 1 net onder de minuut. Wat was ik blij om weer even te kunnen rennen. Nu maar hopen dat het herstel verder gaat.

Bevrijdingsvuur halen in Wageningen, 04-05-2015

WAT EEN HAPPENING !!!

Eindelijk is het dan weer zover. Vijf jaar geleden ben ik voor het eerst met Avantri mee geweest om het bevrijdingsvuur te halen in Wageningen en dat met z'n allen terug te brengen naar Schoonhoven, dat was één van de hoogtepunten tijdens mijn hardloop leven. Ik had meteen spijt dat ik mijn ouders destijds niet tegen had gesproken en al vijf jaar eerder mee was gegaan. 2010 was top, maar in 2015 wil ik zeker weer mee.

De aanloop is ronduit slecht te noemen. Door blessures moet ik veel missen, maar al kan ik dan niet of nauwelijks mee lopen, ik pieker er niet over om thuis te blijven, mee ga ik zeker. 

Voorafgaande aan de reis was ik al maanden geleden namens de gemeente Schoonhoven gevraagd of ik eens kon polsen hoeveel lopers er mee zouden gaan. Door de vraag begon het fenomeen al vroeg te leven en bijna al mijn maatjes en vrienden gaven aan graag mee te willen. Dat zou geweldig zijn. Op voorhand al veel meer dan in 2010, dus nog leuker.

Op 4 mei 2015 is het dan zover. Uit mijn werk snel gegeten en naar Schoonhoven. Als ik rond 20.50 aankom staat de bus er al en zie ik al veel lopers zitten of staan, ook zie ik diverse partners, ouders en anderen. Het is al gezellig. Voorafgaande aan de reis maken we voor de bus traditioneel een leuke groepsfoto, zo ook deze keer. Er wordt veel gelachen en de stemming zit er al meteen goed in. Ik ben benieuwd hoe de stemming zal zijn na een nachtje doorhalen.

Om 21.15 vertrekt de bus, nagezwaaid door de thuisblijvers. De rit gaat naar Wageningen en zal ruim een uurtje duren.

De weersverwachting is ronduit slecht te noemen. Er zal wel degelijk sprake zijn van "Cor weer". Nu is dat natuurlijk niet noodzakelijk als ik er bij ben, in dit geval zelfs liever niet, des te leuker is het voor de anderen.

In Wageningen aangekomen wordt de bus geparkeerd aan de Costerstraat en lopen we best wel een stukje naar de inschrijving. We zijn er erg vroeg, al rond 22.45 en Pieter van den Dool kan ons nog niet eens aanmelden, dat kan pas vanaf 00.15 uur. Dan maar naar het centrum om eens te kijken wat er allemaal te beleven valt.

Robert Hoek krijgt de vlag van de gemeente Schoonhoven aangereikt, ikzelf de vlag van Avantri. Gewapend met vlaggen trekken we naar het centrum.

Een kroegje opzoeken is er niet bij, dat is aan de andere kant van het centrum, wij lopen eigenlijk gelijk in de fuik van lopers die al staat te wachten tot het bevrijdingsvuur zal worden aangestoken. Er is een ceremonie voorafgaande aan de plechtigheid aan de gang op het 5 mei plein naast Hotel de Wereld, een historische naam.

In 1945 kwam de Canadese geallieerde generaal Charles Foulkes op zaterdag 5 mei, welke dag sedertdien Bevrijdingsdag heet, in dit hotel met de Duitse bezettende militairen de overgave van de Duitsers in Nederland overeen. De overgave werd hier echter niet ondertekend.

Het is inmiddels al aardig begonnen te regenen en de regenjasjes, capes, paraplu's etc. komen tevoorschijn. Mijn regenjack ligt nog in de bus. Bij het verlaten van de bus was het droog en aangezien we toch weer terug naar de bus zullen gaan heb ik het niet meegenomen. Dom dus achteraf, want ik regende aardig nat.

Ik loop wat door richting centrum om het orkest, operazangeres en andere artiesten te kunnen zien en zie een dame staan met een hele grote paraplu waar ik dan dankbaar achter ga staan om te kijken en zodoende lekker droog sta. Els en Nicky zie ik achter me staan tegen een muur met boven hen een prettig ver uitstekende dakgoot zodat ook zij droog staan.

Ik zie ook Pieter van den Dool staan met paraplu en sluit me bij hem aan zodat ik ook onder zijn paraplu redelijk droog sta. De Avantri vlag sla ik om mijn lichaam om zodoende wat droger te blijven en de wind wat minder vrij spel te geven.

De anderen staan onder hert afdak van de ingang van een gebouw waar ik ook Michael Woerden nog tegenkom namens de Veenlopers. Michael loopt vaak bij Avantri en heeft laatst de Parkloop nog gewonnen.

Om 00.00 uur wordt het bevrijdingsvuur aangestoken en ontvangen de eerste lopers uit handen van de burgemeester van Wageningen een fakkel, dit betreft de groep uit Zeeland die het verste weg moeten lopen, liefst 224 kilometer, al zullen ze die afstand deels fietsen. Door de lange af te leggen afstand zijn ze ook als eerste aan de beurt en zo zal dat verder gaan. Onze afstand is ca. 75 kilometer en wij zijn nog lang niet aan de beurt.

De fuik zal voor ons pas open gaan om 1.00 uur en vermoedelijk zijn we dan pas rond 1.45 aan de beurt om te starten. Tijd genoeg om nog even terug te gaan naar de inschrijvingstent en voor de atleten kans om nog even naar het toilet te gaan.

Het is inmiddels flink gaan regenen en we zien er al snel uit als verzopen katjes.

Even na 1 uur besluiten we ondanks de stromende regen toch alvast maar naar het centrum terug te gaan en in de startfuik plaats te nemen aan de Generaal Foulkesweg.

Als we daar aan komen wandelen staat al iemand van de organisatie te roepen of we nog moeten starten. Als ik ja zeg worden we gesommeerd om te gaan rennen en snel naar de start te gaan, want we moeten gelijk weg.

Als we met een klein groepje aankomen wordt al gevraagd van welke gemeente we zijn. We zeggen Schoonhoven en meteen wordt de naam Schoonhoven omgeroepen. We wachten even op de anderen. Simone arriveert voor de foto's, Gerhard met het naambord Schoonhoven en Pieter om het vuur in ontvangst te nemen van de burgemeester die inmiddels ook is doorweekt maar desondanks gewoon blijft staan.

Kennelijk hebben ze de start wat versneld vanwege het weer.

We keren nu terug naar de bus die best wel weer een eind weg staat. We hebben het vuur een stuk eerder, maar verliezen wel weer tijd met het lopen naar de bus.

Aangekomen bij de bus gaat de eerste groep alvast van start, dit zijn de jongeren Carolien, Xander en Daan. De rest trekt wat droge kleren aan en bereidt zich voor op wat gaat komen.

Ik wil toch gaan proberen wat te lopen en sluit me in eerste instantie aan bij groep 2 met Ina, Carla, Els en Nicky. Ondanks de pijn in de hamstrings is het in dit tempo goed te doen en ik ben er blij mee.

Groep 3 bestaat uit Monique, Alexandra en Aria.

Groep 4 bestaat uit Helma, Koos, Cécile en Argen.

Groep 5 bestaat uit Pieter, Daphne en Bea.

Groep 6 bestaat uit Marillion, Bart en Sietse.

Groep 7 bestaat uit Aad, Astrid en Janet.

Groep 8 bestaat uit Remco, Rein en Tobias.

Groep 9 bestaat uit Kees, Jos Koeleman en Piet.

Groep 10 bestaat uit Robert, Jos Schinkel en Patrick.

Als skeeleraar gaat als vanouds Hans Sterrenburg mee en als fietser Nico Terlouw. Na een aantal kilometers stoppen we een stukje onder de voet van de Grebbeberg en stappen allemaal uit om de berg op te wandelen of te rennen om met z'n allen stil te staan bij het oorlogsmonument. We houden een minuut stilte en maken een aantal groepsfoto's. Ook komen we Wim van Beuzekom en een aantal van onze andere maatjes van de overkant tegen. Ik zie Nico Bloemendal en Derk Roest ook staan.

Na dit indrukwekkende moment gaan we weer verder met de loop en nemen de anderen weer plaats in de bus.

Onze fakkel waait steeds uit, maar Alexandra weet raad. We monteren een knipperlampje op de gedoofde fakkel en kunnen zodoende met de fakkel blijven rennen die ook nog eens de echte brandlucht heeft omdat de fakkel aan is geweest.

Rondom ons heen zijn nog steeds veel ploegen te zien. We halen ploegen in en worden weer ingehaald door andere teams. Naarmate we verder van Wageningen verwijderd raken verspreiden de groepen zich naar alle windstreken en blijven er steeds minder ploegen over die ook onze kant op gaan. Nieuwpoort, Stolwijk, Lekkerkerk zijn wel teams die we tegen komen.

Als de tweede sessie aanbreekt loop ik wederom mee met groep twee, maar blijf deze keer wat langer lopen, ook groep 3 en 4 lopen in een tempo wat ik aardig kan volgen, daarna is het tijd om even in de bus plaats te nemen om mijn hamstrings weer wat rust te geven. Er zijn ook lopers waaronder Aad, Piet en Pieter die al vanaf het begin met de anderen mee lopen, ook Astrid laat zich niet onbetuigd. Het is inmiddels nog harder gaan regenen, maar gek genoeg is het absoluut niet koud. Als je terugkomt in de bus is het gelijk of je tegen een muur aan loopt. Buiten is het niet koud, maar in de bus is het nog veel warmer waardoor je gelijk begint te zweten.

Na groep 5 en 6 te hebben overgeslagen wil ik graag met mijn donderdagmaatjes Aad, Astrid en Janet mee rennen na een korte rust. Dit gaat best goed, al gaat het tempo me net wat te snel, dit is niet goed voor mijn hamstrings, daarom blijft het in deze groep tot 1 keer beperkt. Janet loopt net voor me en is als vanouds druk aan het kletsen waarbij ze een grote plas over het hoofd ziet. Ik loop pal achter Janet en heb de plas daardoor ook niet in de gaten en krijg ook de volle laag, maar we lachen er hard om.

Piet moet de strijd staken vanwege blaren. De blaren had hij opgelopen bij de Koning van Spanje Trail. Piet heeft er inmiddels wel een kleine 20 kilometer op zitten.

De derde sessie gaat prima en ik besluit nu zelfs 4 etappes "buiten" te blijven, al kost de laatste me veel moeite aangezien Pieter en Hans Sterrenburg, onze skeeleraar de fakkel weer aan gaan steken en we door moeten blijven lopen tot we de fakkel in ontvangst kunnen nemen.

Ik neem nu pauze tot aan groep 2 en geniet van de gezelligheid in de bus. Voor me zitten Daphne en Janet, naast me Robert en aan de andere kant van het gangpad naast me Patrick en Aad. Aria en Argen zitten achter ons. Heerlijk om zo met elkaar op pad te zijn.

De jongeren zitten achterin en wat opvalt is dat het daar steeds stiller begint te worden. Voor de jongeren zijn de afstanden best fors te noemen. De meesten van hen lopen erg korte afstanden, dan hakt deze afstand keer op keer best wel in, zeker samen met het gebrek aan nachtrust.

Groep 2 is weer aan de beurt. Samen met Carla, Ina, Els en Nicky weer de bus uit. Het is inmiddels heerlijk weer geworden, we zien de volle maan en maken "wolven geluiden". We hebben veel lol. De fakkel gaat over en weer. Ina heeft nog wel wat last van haar val met de racefiets. Met een metalen plaat in haar schouder en 5 gebroken ribben is deze bikkel toch weer van de partij, ze heeft zondag zelfs al weer een trail van 9 kilometer gedaan bij de Koning van Spanje.

Ook met groep 3 en 4 loop ik nog mee, al merk ik dat het steeds moeizamer begint te gaan door meer etappes achter elkaar te lopen.

Gerrit en Simone komen met de mededeling dat we 27 minuten achter lopen op het schema en dat we niet meer mee mogen lopen met andere groepen. De "langzamere lopers" krijgen iets minder tijd in hun etappe, de snellere lopers juist iets meer.

Dit verhaal was 5 jaar geleden ook al zo en de tijd die we toen bij de Prinses Beatrixsluizen in Nieuwegein moesten zijn zou niet worden gehaald, maar toen we daar aan kwamen waren we toch netjes op tijd.

Ook nu was dit het geval. Gerrit weet nog steeds niet wat er mis is gegaan in de planning en berekening, maar de planning zou deze keer zo zijn dat we om 6 uur bij de sluizen zouden zijn. Ondanks de achterstand van 27 minuten waren we er netjes een paar minuten voor 6 uur. De stop is ingepland omdat de buschauffeur zich moet houden aan de wettelijke pauze volgens de rijtijdenwet.

Traditioneel worden de lopers en begeleiders hier voorzien van koffie of thee met een plak cake, uitgereikt door Yvonne van der Horst, René van Rijk en zijn vrouw.

We kletsen gezellig, zien de ploegen van Start uit Lekkerkerk en van Wim van Beuzekom nog langs komen en moedigen hen aan. We kijken even bij de sluis en wandelen wat rond.

De benen strekken na het zitten in de bus is ook geen overbodige luxe.

Groep 2 zal nu van start gaan. We krijgen nieuwe fakkels en vanaf nu worden er stukken gefilmd en veel foto's gemaakt. Het is licht genoeg, al is het nog vroeg. We lopen nu door Nieuwegein op weg naar de Lekdijk. We kunnen nu ook zien waar we lopen en dat heeft toch ook wel wat. Het is heerlijk weer om te rennen. Zelf heb ik voor het eerst droge kleren aangedaan, maar zelfs te veel. Het is te warm voor twee shirtjes, één gaat er na onze etappe dus gewoon weer uit.

De groepen wisselen elkaar netjes af volgens planning, er wordt niet meer met andere groepen meegelopen. Naarmate we vorderen is het steeds stiller geworden in de bus. Menigeen probeert wat te rusten en doet de ogen dicht. Sommigen vallen daadwerkelijk in slaap. Als we éénmaal op de Lekdijk rijden en lopen begint iedereen weer wat spraakzamer te worden en beseft iedereen dat de laatste loodjes zijn aangebroken.

Tijdens het lopen op de Lekdijk is Michel de Langen ons tegemoet komen lopen vanuit Uitweg waar hij is afgezet en komt even gedag zeggen in de bus waarna hij met de lopers mee gaat lopen tot aan Schoonhoven.

Als groep 2 weer aan de beurt is schijnt het zonnetje volop en staat ook vast dat dit voor ons de laatste etappe zal zijn. Voor ons in het busje met de klep open zitten Simone en haar vader Ben Gubbels. Simone maakt foto's, Ben filmt stukken. Ook zij hebben het naar de zin zo te zien.

Na onze beurt keren we weer terug in de bus. Ik realiseer me dat ik ondank de blessure en de verwachting dat ik helemaal niet zou kunnen lopen er inmiddels 12 etappes op het zitten + het stuk van een kilometer ongeveer de Grebbeberg op, is onvoorstelbaar.

Als groep 7 aan de beurt is met mijn maatjes Astrid, Aad en Janet besluit ik toch nog een etappe met hen te gaan lopen, ook Patrick is van de partij. Dit mocht aangezien ik nergens sta ingedeeld. We hebben veel lol en maken zelfs luchtsprongen. We moeten zingen van Ben en hebben een reuze schik. Als de volgende groep aan de beurt is besluiten we te blijven rennen, het is niet meer zo ver tot aan Schoonhoven. De jongeren blijken niet meer zo snel dan in het begin, dat komt mij ook goed uit, ik kan net aan volgen. Patrick heeft ook het beste gehad en kan ternauwernood volgen, hij heeft een blessure aan zijn scheen.

Als het fluitje klinkt voor de wissel zijn we bijna bij het zwembad in Schoonhoven en lopen we voor de bus uit waarna de bus stopt en alle lopers eruit komen om het laatste stuk tot aan het Bastion gezamenlijk te lopen. Dit wordt een heuse zegetocht. Tal van supporters en toeschouwers staan langs de kant en moedigen ons aan en juichen ons toe. Een heerlijk gevoel.

De lopers die er doorheen zitten geven het laatste restje met het einde in zicht. Het is fantastisch om dit met je maatjes te kunnen doen, blessure of geen blessure, ik zou het voor geen goud willen missen. Als ik alle stukken die ik heb gelopen eens na heb gerekend kom ik zelfs uit rond de 25 kilometer, het stuk wat nog gaat komen naar de Haven meegerekend. Daar had ik in mijn stoutste dromen nooit rekening mee gehouden.

We komen aan bij Het Bastion om 9.06 volgens mijn klokje, slechts 6 minuten later dan volgens onze planning en hebben nu tijd om ons wat op te frissen, droge shirts aan te trekken, ons in ons Avantri tenue te hijsen en te genieten van een welverdiend ontbijt geschonken door de gemeente Schoonhoven. We hebben alle tijd want we hoeven pas om 10.45 op de Haven te zijn voor de plechtigheid.

Om 10.30 uur is de jeugd van Avantri ter plaatse en met elkaar lopen we via de Wal over het Doelenplein, stukje Lopikerstraat zo naar de Haven waar we een rondje overheen lopen. Er zijn al veel mensen op de been en we worden luid toegejuicht. Het is een heel mooi gevoel, ik voel me trots op wat we met z'n allen hebben neergezet.

Vanwege het gevaar dat de fakkel uit zou kunnen waaien hebben we in dit geval vier fakkels. Ik heb er zelf één, Nicky heeft er één, Bart en Carolien de andere twee. Het plan is dat Carolien met haar fakkel het vuur overbrengt naar de fakkel waarmee het vuur wordt aangestoken op de Stenen Brug.

Het duurt best lang voordat de ceremonie begint en de fakkel van Carolien is al erg klein geworden. Mijn fakkel is duidelijk nog het langste en we wisselen van fakkel. Als de plechtigheid dan begint is het doodstil bij het Wilhelmus. Er worden twee coupletten gezongen, net zoals ik ooit mee heb gemaakt bij de aubade, het eerste en zesde couplet.

Na het Wilhelmus volgt een speech. De fakkels worden door Carolien aangestoken. De fakkel van wethouder Dilia Blok is uit gegaan en ze steekt hem via mijn fakkel weer aan waarbij ze roept dat het toch een beetje een Bergambachts vuur is nu alvorens ze haar fakkel in de schaal steekt samen met Pieter en Gerrit. Na de plechtigheid spreekt Pieter het publiek nog even toe en roemt ons ook, is mooi om te horen.

Nu wordt er door dameskoor de Stormvrouwen nog gezongen waarna we onder luid applaus ons podium verlaten om terug te wandelen naar het Bastion waar we onze spullen pakken om daarna afscheid van elkaar te nemen na een fantastische avond, nacht en ochtend. Dit staat weer in mijn geheugen gegrift en nemen ze me niet meer af. Tot over 5 jaar !!!

Het is gelukt. We hebben het vuur in Schoonhoven gebracht

Marathon Rotterdam, 12-04-2015

MARATHON ROTTERDAM EEN WARE AVANTRI INVASIE Hardlopen is booming, dat blijkt. Steeds meer mensen vinden het leuk om een stuk te gaan rennen. In de breedte steeds meer lopers, aan de top is het steeds smaller omdat de lopers steeds minder prestatiegericht zijn, ze geven er niet alles voor op. In mijn geval is dat zeker zo, maar als ik naar de uitslagen van vandaag kijk bij de marathon en kwart marathon, dan regent het PR's en CR's voor ons Avantri-lopers. 

De marathonlopers kiezen allemaal voor hun eigen voorbereiding. Argen, Bea en Harald, de "Peerrunners" doen dat op een schema van Peer, helaas moet Bea vanwege haar rug afhaken, ik heb erg met haar te doen. Vorig jaar ging het tijdens de marathon mis en nu zelfs al voor de marathon.

Een grote groep loopt lange duurlopen op de zondag in een groep, weer anderen kiezen voor een eigen benadering, waaronder ikzelf, maar dat heeft eigenlijk met de gezelligheid te maken van de zondag training. Ik heb geen zin om een lange duurloop te doen als mijn maatjes dan aan het trainen zijn en ik ook nog de reuze gezellige "derde helft" moet missen. Ik ben ook al sinds september aan het tobben met mijn hamstrings en dat is de laatste weken weer steeds erger op gaan spelen. Het lijkt zelfs zo erg te worden dat deelname aan mijn 28e marathon van Rotterdam op de tocht komt te staan.

Ik loop de laatste weken niet veel, nog even een kleine test samen met Aad en Harald anderhalve week voor de marathon, maar die pakt niet goed uit, best veel pijn en dat na 16 kilometer. 

Wat nu ? 
Rust nemen, niet meer trainen en hopen dat de pijn wat zakt zodat ik toch kan lopen! Op de dinsdag en woensdag slaat het noodlot toe lijkt het, ik heb oorpijn en koorts. Weg hoop, geen marathon. 

Op mijn werk zijn ze bezorgd, ook mijn Avantri maatjes zijn bezorgd. Je gaat nu toch zeker niet lopen. Ik heb er een hard hoofd in. Als de koorts op donderdag weg is komt de hoop weer terug en naarmate de week vordert besluit ik toch te gaan starten. 

Op vrijdag ga ik met Mandy, Aad en Janet naar Rotterdam om onze startnummers op te halen en gelijk de marathon expobeurs te bezoeken. We zijn er uren. We kletsen veel, hebben lol, komen nog tal van Avantrianen tegen waaronder Els met haar dochtertje Indira, Piet en Aria, Reggy en Argen. Na de beurs zoeken we een plekje om wat te eten en zien een Subway restaurant waar we met z'n vieren een lekker broodje nemen en heerlijk in het zonnetje gaan zitten. Met het mooie weer merken Aad en ik naar volle tevredenheid op dat het nationale rokjesdag is, het uitzicht is vaak niet verkeerd. 

Op zaterdag nog werken en in de avond gezellig naar de pastaparty van Avantri. De laatste jaren organiseren we deze pastaparty en ook dit keer was het weer reuze gezellig. Deze keer was de locatie onze eigen kantine. De thuisblijvers kozen kennelijk voor een andere voorbereiding op hun marathon, maar ik had dit niet willen missen. Zelfs Bea kwam nog even langs om ons geluk te wensen, hoewel ze het er zelfs erg moeilijk mee had dat ze niet mee kon doen, wat begrijpelijk is. Bea, je bent een kanjer. Tal van lekkere soorten pasta's stonden klaar, vooral Aad was flink bezig geweest. Het was verrukkelijk. Ook de toetjes gingen er grif in. Tijdens de pastaparty kwam voorzitter Ronald Hamaker verrassend binnen en is best een tijd gezellig blijven hangen. Hij sprak de lopers toe om hun een hart onder de riem te steken voor de loop van morgen. Stipt om 21.00 uur sloten we af en kon iedereen zich thuis gaan voorbereiden op hun wedstrijd. 

Zondag 12 april 2015 is het dan zover. Ik word al om 8.40 opgehaald door de familie Van der Born en Vincent Uilenberg. Ik loop vandaag in het businessteam mee van Astrid en Peter. De afspraak is dat ik Astrid zal proberen te hazen naar een tijd onder de 4 uur. Ik zie dat voor Astrid op zich wel zitten, ze is in bloedvorm, maar voor mijzelf zie ik dat absoluut niet zitten. Maar kijken hoever ik ga komen.
Bart van der Born rijdt met de Rangerover naar Capelsebrug waar we de auto parkeren en met de metro naar het centrum gaan en ook de anderen van het businessestafetteteam van Peter en Astrid ontmoeten in het Hilton aan de Coolsingel. De laatste jaren gaan we met een grote groep altijd naar de brandweerkazerne bij Leuvehaven, dat mis ik nu en is best jammer, aan de andere kant is dit vreselijk relaxen en ook reuze gezellig. We hebben tijd genoeg en ik kan alles op het gemak regelen. 
Voor de start neem ik nog een flinke pijnstiller en smeer beide hamstrings in met biofreeze in de hoop de pijn een tijdje weg te houden. Zo'n half uur voor de start lopen we op het gemak naar beneden en begeven ons naar het startvak.
Er zal vandaag gestart worden in 3 waves, ingedeeld op te verwachten eindtijd. Ik zou starten in wave 1 en Astrid in wave 2, zodat ik heb besloten om samen met Astrid te starten in wave 2, anders gaat hazen niet meevallen. Vlak voor de start als we het vak ingaan zien we Pieter Verhoek en Daphne Lamboo nog staan. Bij hen is iets mis gegaan, ze zouden in de eerste wave starten maar hadden een 2 op hun startnummer. Het duurt uiteindelijk 13 minuten na de start tot wij zelf van start kunnen gaan. 

In het begin loopt Pieter even bij ons, maar hij kiest lekker voor zijn eigen race. Daphne sluit zich aan bij Astrid en mij. Astrid zal naast mij ook ieder kwart deel van de marathon worden bijgestaan door een loper uit het estafetteteam, alleen de tweede loper heeft af moeten haken. Oei denk ik nog, maar hopen dat ik het dan tot de helft ga redden, anders heeft Astrid straks helemaal niemand meer bij haar, of wellicht Daphne als ze er bij wil blijven.
Ons tempo is prima met kilometers rond de 5.30 , al denkt Astrid soms dat het of te snel of te langzaam gaat. We zitten goed in ons ritme en laveren goed door de drukte heen. Het parcours is op een aantal punten gewijzigd en dat komt voor ons wat minder snelle lopers niet ten goede. We moeten een heel lang vrij recht stuk over een fietspad en dan met zo'n hele meute geeft opstoppingen waardoor je niet echt lekker door kunt blijven lopen, of je moet door het gras gaan om er voorbij te komen, wat we dan ook veelvuldig moesten doen. Het gaat goed, Astrid en Daphne volgen keurig en zien er nog fris uit. Vanaf de 15 kilometer gaat het voor mij al minder goed, de pijn komt al opzetten. Oh, wat is het dan nog ver. 
Tot de halve marathon en het tweede wisselpunt voor het estafetteteam kan ik het gelukkig volhouden, we krijgen nu een haas erbij. We hebben inmiddels de groep met ballonnetjes van 4 uur bijgehaald die eerder dan ons waren gestart. Als we bij die groep kunnen blijven is een tijd onder de 4 uur een feit. 

Astrid en Daphne moeten allebei naar het toilet, voor mij gelegenheid om mijn hamstrings wat te masseren en in te smeren. Astrid is snel klaar en gaat met de andere haas alvast op pad, ik wacht even wat langer op Daphne waarna we de achtervolging inzetten op Astrid. En passant halen we Piet en Aria nog in, die lopen nog prima. Piet is haas voor Aria. 

Daphne en ik lopen nu kilometertijden van 5.20 /5.25 om weer bij de groep te komen met de groene ballonnetjes van 4 uur. Als we Astrid net voor ons zien lopen is de pijn niet meer te harden en moet ik het rennen even staken. Daphne is dichtbij en kan gelukkig weer aansluiten bij de groep Astrid zodat ze samen verder kunnen. We zitten dan op 24 kilometer.

Voor mij is de lol er nu wel vanaf en gaat het bikkelen en afzien beginnen. Ik stop even, laat mijn broek zakken om de hamstrings weer te masseren en in te smeren en zie Piet en Aria weer voorbij komen. Nog even plassen en dan al strompelend en wandelend mijn tocht voortzetten. 
Bij de 25 kilometer wordt ik ingehaald door Jorne vd Dool van avStart. Ik stop ermee zegt hij, geen inhoud meer. Wat zeg ik, kom op, ik trek het ook niet meer, dan gaan we samen verder. Als we doorzetten gaan we het echt wel halen binnen de tijd. Maar nee hoor, Jorne stapt echt uit, dat is jammer, dan maar alleen verder. 

Over de Erasmusbrug voor de tweede keer waar ik tegenop strompel. Daarna een afdaling en richting Leuvehaven waar mijn maatjes van Avantri staan om ons aan te moedigen nadat ze zelf de kwart marathon hebben gelopen. Wat fijn om hen te zien. Ik krijg nog een banaan en krentenbol, dat is super, die gaan er wel in. Dat is in Rotterdam slecht geregeld, onderweg krijg je alleen maar drinken, pas na afloop wat te eten in de vorm van een banaan. Dat was in het verleden wel anders. 

Het heeft nu weinig meer met rennen te maken. Stukje dribbelen, stukje wandelen, maar langzaam vordert de race wel en kom ik dichter bij de finish van mijn 28e marathon van Rotterdam, nu nog het enige doel. Uitlopen! Bij de 30 kilometer zie ik aan de andere kant van de weg, inmiddels op 40 kilometer, Harald rennen. Ik kijk op de klok en zie dat Harald gaat slagen in zijn missie, een tijd onder de 3.30 , het zou zelfs een 3.27.13 worden. 
Nu sjok ik naar de 31 kilometer waar ik Ab, Piet en Marry zie, leuk om ze te zien. Marry heb ik al een hele tijd niet gezien. Nu het zwaarste stuk door het Kralingse Bos, dat gaat een held karwei worden met de pijn in de hamstrings. Het gaat steeds meer pijn doen en lekker doorwandelen is er niet bij. Ik zie wel dat ik tijd genoeg heb om de finish te halen. Mijn tempo ligt zo'n beetje op de 8 minuten per kilometer, dan kom ik zelfs onder de 5 uur uit. Als ik weer terug ben uit het Kralingse Bos en weer op de plaats kom waar Marry en Piet stonden zie ik ze niet meer. Wel zie ik Hassan, onze monteur staan met zijn vriendin. Ik stop even om een praatje te maken en Hassan wandelt een stukje mee. Vorig jaar liep hij zelf mee en debuteerde met een knappe 3.37 Als je in dit tempo loopt zie je wel veel bekenden staan en hebben ze ook alle tijd om te fotograferen, dat is dan weer een voordeel.
Ik zie Anita staan, Jos Koeleman, Mandy en haar man John, diverse klanten, is eigenlijk wel erg leuk, al voel ik me natuurlijk verre van goed. Een blik op mijn klokje laat me zien dat ik zelfs nog onder de 4.45 ga finishen. Mijn slechtste tijd op de marathon van Rotterdam was ooit 4.43.23 uit 1993, deze zal er in de buurt komen. 

Als ik al strompelend over de Coolsingel schuifel en over de streep kom staat mijn klokje op 4.42.22 , nog net een minuut onder mijn slechtste tijd ooit, maar nog ruim onder de limiet, al was die destijds 5 uur ipv de huidige 5,5 uur. De kwelling zit erop en ik ben blij dat ik er ben. Ook blij dat ik toch ben gestart, de 28e is binnen. Helemaal niet moe maar wel met veel pijn wandel ik terug naar het Hilton hotel waar ze me allemaal al op zitten te wachten. Hèhè, klinkt het, waar bleef jij nou ? klonk het. 

We blijven nog even gezellig hangen waarna we huiswaarts keren. Thuis even douchen en dan naar Astrid en Peter toe die een feestje met pastaparty geven ter gelegenheid van hun beider 50e verjaardag. Hier ontmoet ik veel van onze Avantri toppers en hoor daar hoe ze het er vanaf hebben gebracht. Aad heeft zijn PR verpletterd met 3.46.19, Aria heeft zelfs het podium gehaald als derde bij de dames 65 in 4.27.42, Astrid 3.58.35 , Daphne 3.58.41 , tevens een clubrecord. Mijn missie wat betreft het hazen is voor de helft gelukt, ik heb Astrid en Daphne in het goede tempo kunnen begeleiden, al had ik dat veel liever tot het einde volgehouden, wellicht iets voor een volgende keer als ik weer eens helemaal fit ben. Het blijft nog lang erg gezellig in huize Van der Born.

Al strompelend naar het einde

De hamstrings willen niet meer

Al wandelend en met pijn verder

Foto gemaakt door Roel Botter rond de 34 kilometer

Rond het 34 kilometer punt

Trainingsrondje voor marathon Rotterdam, 19-03-2015

De laatste weken gaat het met de blessure wel wat beter en ben ik in staat om wat langere afstanden te lopen, ook de conditie wordt steeds beter.

Vorige week een halve marathon in Lekkerkerk gelopen, wat sneller dan ik vooraf had verwacht, al had ik makkelijk nog wat sneller kunnen lopen, maar de dag daarna toch veel pijn in de hamstrings gehad en dat hield toch een aantal dagen aan. Ik ben dus mog lang niet af van de slijmbeursontsteking.  Op woensdag voor alle zekerheid niet wezen trainen bij de club omdat ik op mijn vrije donderdag een laatste lange duurloop wil gaan doen.

Vanuit Bergambacht gestart, door de Benedenberg naar de Loet in Lekkerkerk, daarna naar Krimpen aan den IJssel en via de Lekdijk langs Lekkerkerk zo weer naar huis. Vooraf wilde ik zo'n 30 kilometer lopen, maar dit werden er zelfs 34. Gek genoeg ging dit weer prima en had ik nergens last van. Als ik dus maar wat rustiger loop krijg ik geen pijn in de hamstrings. Voorlopig maar even geen wedstrijden dan maar.

Halve Natuurmarathon Lekkerkerk, 15-03-2015

Het lijkt al een eeuwigheid geleden, maar vandaag staat er dan eindelijk weer eens een halve marathon op het programma en wat voor één, de Halve Natuurmarathon in Lekkerkerk, jaarlijks één van de hoogtepunten in onze regio.
Als ik even snel de uitslagen bekijk dateert mijn laatste halve marathon al van 5 januari 2014 terwijl ik er vroeger ieder weekend één liep. Tijden kunnen veranderen, de trainingen op zondagmorgen bij Avantri zijn daar debet aan. De gezelligheid wint het van de kilometers.
Het is lekker fris weer. Namens Avantri zijn er veel lopers die mee zullen lopen. Maatjes Astrid, Aad en Janet zijn ook van de partij, al zal Janet vanwege een blessure aan haar peesplaat zelf niet lopen maar ons begeleiden op de mountainbike.
Aad komt op de fiets vanuit Schoonhoven en is even voor 10 uur bij me waarna we naar Lekkerkerk rijden en daar aankomen rond 10.15 uur, nog tijd genoeg om gezellig wat te kletsen, het startnummer op te halen en ons klaar te maken voor de strijd die gaat komen.
Aad heeft gisteren al ruim 26 kilometer gelopen in Nijverdal op een trail en doet het vandaag rustig aan. Het plan is rond de 6 minuten per kilometer. Zelf is het plan om 5 minuten per kilometer te gaan lopen en als doel onder de 1.45 uur te lopen.
Vooraf nog even een groepsfoto met Alexandra, Koos, Tiny, Janet, Aad, Astrid, Cécile, Mandy en Charles, waarna we nog wat in gaan lopen.
Ik ben flink verkouden, loop constant te hoesten en het lijkt wel of vanaf mijn borst naar boven alles vol zit, maar hopen dat ik dat een beetje los kan lopen.
Ik start rustig naast Aad, maar na een paar honderd meter besluit ik wat te versnellen en begin met inhalen van langzamere lopers. Voor me zie ik dat zich een hele grote groep begint te vormen van een mannetje of 30, dat is lekker. Ik sluit aan bij de groep en langzaam schuif ik naar voren. Ook Aart de With zit in deze groep, Aart is een collega van Janet en ze zijn samen naar Lekkerkerk gekomen.
Als we rechtsaf het weiland in gaan haal ik de rest van de groep in en loop dan op kop. Als we uit het weiland rechtsaf slaan de Tiendweg Oost op krijg ik de wind pal tegen en die is best heftig. Na een kilometer buffelen komt de grote groep me weer voorbij en ik sluit netjes achteraan na net een bekertje water te hebben gepakt bij de eerste drankpost.
Na het stuk tegenwind slaan we linksaf en heb ik mijn ritme weer gevonden. Het pelotonnetje valt uiteen in twee delen. Arie van Buren van Start zit nu in deel 2 en is in mijn leeftijdscategorie een concurrent. Op de 10 van Roodenburg was ik net terug van mijn blessure en had ik nog niet de inhoud om Arie achter me te houden, hij was daar de laatste ronde veel sterker, maar eens kijken hoe het op de langere afstand van vandaag af zal lopen.
Aan het einde van de weg slaan we rechtsaf en gaan nu over een weiland vol met molshopen. Als trailert gaat dit mij goed af en sommige anderen hebben er moeite mee en laten een gat vallen. Werner Noorlander loopt daar wel super overheen. Aan het eide van het weiland slaan we rechtsaf de Tiendweg op en hebben we de wind weer pal tegen. Ik versnel wat om weer in het steeds kleiner wordende groepje te komen. Een stuk voor de groep uit zie ik ook Nico van den Heuvel lopen, ook hij is een leeftijdsgenoot in het klassement, al lijkt hij te ver weg.
Na het lange stuk Tiendweg volgt de afslag naar rechts, Schaapjeszijde op, hier zie ik toch diverse lopers die lopen te ploeteren over de vele sintels en ongelijke paden zodat ik makkelijk weer wat lopers in kan halen.
Janet fiets links van me over de weg en maakt wat foto's, verder kan ze er slecht bij komen. We slaan linksaf de Graafkade op waar we natte voeten krijgen.
Ik haal nu zelfs Nico van den Heuvel in die er doorheen lijkt te zitten. Opeens komt Michel van der Meer me voorbij, die is dit jaar erg in vorm, ook bij de 10 van Roodenburg liep hij voor me. Ik probeer aan te sluiten, maar dat kost kracht. Opeens komt Nico me weer voorbij en sluit aan bij Michel. Met z'n drietjes lopen we verder, ik op het tandvlees in laatste positie.
Na de lange Graafkade volgt de Elserkade waar Michel een gat slaat, Nico moet passen en ik was er al eerder af. Op de Elserkade blijkt duidelijk dat ik meer trails loop en ik loop langzaam in op Nico en haal hem dan ook in, al kan ik nooit echt een gat slaan. Als we de Elserkade verlaten neem ik nog een bekertje water en haalt Nico me weer in.
Het is nu nog 5 kilometer naar de finish. Nico heeft een klein gaatje geslagen en voor hem loopt een dame. Het duurt twee kilometer voor ik Nico weer heb bijgehaald en hem langzaam inhaal. Nico roept dat ik gewoon mijn eigen tempo moet blijven lopen en niet naar hem moet kijken. Ik versnel langzaam nog wat, ik ben over het moeilijke punt van tegenwind en onverharde moeilijke paden heen en begin me weer super te voelen. De dame voor me heeft nog aardig wat voorsprong maar ik zie dat ik snel aan het inlopen ben. Een kilometer voor de streep haal ik haar in en ze bijt zich aan me vast richting finish. Nico zet ook nog alles op alles om erbij te komen, maar als ik nogmaals versnel moet de dame me laten gaan en komt ook Nico er niet meer bij. Als ik over de finish kom geeft mijn klokje 1.41.24 aan, een mooie tijd gezien de omstandigheden en het parcours en ik ben er erg blij mee. Niet kapot gegaan, een nette hartslag die alleen op het einde even net over de 160 kwam. Dit geeft goede hoop voor Rotterdam.
Bruto is de tijd 1.41.34 en die van Nico knap 1.41.47 , we hebben elkaar naar een mooie tijd gejaagd.
Aad loopt een nette 1.56.36 , op het gemak onder de 2 uur na de ruim 26 van gisteren en het lijkt wel of hij het allemaal niet voelt. Aart loopt een mooie 1.44.11 , zijn doel was ook de 1.45
Na de finish nog even staan kletsen met de vele bekenden, maar al snel de kleedruimte opgezocht, het is best fris als je bezweet in het windje staat. De verwarmde schuur is ideaal om je in om te kleden, douches zijn er helaas niet. Massage is wel mogelijk, Susanne en Dineke nemen menig hardloper onder handen. Aad laat zich lekker masseren en Nico is er erg hard aan toe, die is erg diep gegaan.
Na het omkleden begeef ik me naar de partytent waar het reuze gezellig is. Er is gratis eten en drinken, allemaal super geregeld. Ik doe een bijdrage in de bus en neem een bakje soep en een lekkere pannenkoek, later volgden er nog twee pannenkoeken en is was weer het mannetje.
Na gezellig met Aad, Aart, Arie, Ab, Mandy en Janet te hebben gekletst gaan we naar huis na weer een super dag. De organisatie olv Mels verdient een dikke pluim.

Al zwevend op het laatste rechte stuk voor de finish

Gezellig loopdag met mijn vrienden in Oostvoorne, 12-03-2015

Vandaag weer een oergezellige dag gehad met mijn vrienden Aad, Astrid en Janet. Deze keer ging de reis naar het Oostvoornse Meer.

Janet is al even geblesseerd aan de peesplaat onder haar vet en mag niet lopen, maar we nemen een mountainbike mee zodat ze toch gezellig met ons mee kan fietsen. Het is wel even wat anders voor haar maar gezellig dat we toch met z'n viertjes op pad kunnen gaan.

Na een tocht van ruim 25 kilometer door het afwisselende gebied met verhard, onverhard, bos, duinen en strand waar we met verschillende fotomomenten, stops en gekeuvel bijna 4 uur onderweg zijn is het na afloop tijd voor een bekertje thee met chocolade van Janet en daarna naar het paviljoen ter plekke om wat te drinken en traditioneel af te sluiten met een lekkere pannenkoek.

Het was heerlijk zonnig weer en weer een geweldige dag.

Tweede plaats Bomenwacht competitie avStart 2014

Vanavond op de algemene ledenvergadering van de avStart ontving ik een mooie chocolade prijs voor mijn tweede plaats in de Bomenwacht Competitie. Van de diverse loopjes in de omgeving tellen de beste 7 resultaten. 1 punt voor een eerste plaats, dus 7x1 is het beste resultaat. In mijn geval was daar een 4e, een 1e en 5x een tweede plaats en daardoor terecht een tweede plaats als uitkomst. Maar kijken of ik dat dit jaar kan evenaren.

Lange duurloop 05-03-2015

Vandaag na lange tijd eindelijk weer eens een rustige lange duurloop kunnen doen en ook nog zonder problemen met mijn hamstrings. Het lijkt de goede kant weer op te gaan.

Gestart vanuit Bergambacht, via de Bergweg langs Schoonouwen naar Vlist, via de Oost-Vlisterdijk en de Hoekkoopse Buurtweg naar Oudewater en van daar naar Polsbroekerdam, Polsbroek en via de Fransekade weer terug naar huis. Een heerlijk rondje met heerlijk weer. Zeker in het begin volop in het zonnetje gelopen.

De 10 van Roodenburg Lekkerkerk, 15-02-2015

Vandaag was het voor mijzelf eindelijk weer eens tijd voor een wedstrijd. Na een test vorige week bij de Petzl Nighttrail in Bergschenhoek wil ik nu kijken of ik al weer zover ben dat ik op tempo een 10 kilometer kan lopen. Vooraf is lopen zonder pijn het voornaamste, maar heb toch stilletjes een tijd tussen de 50 en 55 minuten in gedachten.

Aangekomen in Lekkerkerk bij het complex van avStart aan de Weidelaan is het een feest der herkenning. Wat heb ik dit al weer lang moeten missen. Veel lopers van Start uiteraard, maar naast de Oliebollenloop of de marathon van Rotterdam heb ik nog nooit zoveel Avantrianen aan de start gezien, geweldig.

Me ingeschreven, nog wat gekletst en daarna de sokken aan, hartslagband om en daarna begeef ik me naar de start. Getooid met het "Cor shirt" en daaronder tegen de wind toch nog een thermohemdje met korte mouwen denk ik dat dit se juiste keuze moet zijn. Uiteraard met korte broek, want het zonnetje heeft al best wat kracht.

Het plan is om rustig te starten, maar als ik niet ver voor me Piet Wuijster en Wim van Beuzekom zie lopen besluit ik tegen alle logica in om met hen mee te gaan.
De eerste kilometer gaat dan ook in 4.23, de tweede in 4.25 waarbij Piet terecht opmerkt dat ik het toch wat rustiger aan wilde doen. Ik merk al dat ik dit tempo ook niet vol kan gaan houden, maar ik voel de hamstring nauwelijks. In dat opzicht ben ik erg tevreden en blij. 
Kilometer 3 gaat in 4.33 en de eerste ronde zelfs net onder het kwartier. We lopen in totaal 3 ronden, deze tijd x3 is binnen de 45 minuten. Dat is absurd en niet realistisch. 
Ik besluit om gewoon lekker door te lopen, maar wel iets rustiger. Aan het einde van ronde twee kom ik door in 30,5 minuten, ruim achter Piet en nipt voor Wim, Richard van der Meer en Arie van Buren. Op het stuk tegenwind krijg ik het steeds zwaarder en merk ik dat er toch veel van mijn conditie verloren is gegaan, zeker op snelheid. Ik kan niet aanklampen als dit treintje voorbij komt stuiven en schakel dan noodgedwongen een tandje terug. Achter dit drietal zit niemand in de buurt zodat de klassering zo zal blijven. De lopers voor me slaan een steeds groter gat en achter me blijft het gat groot genoeg. 
Als ik na 3 ronden moe maar voldaan over de streep kom zie ik dat mijn horloge 46.58 aangeeft op een afgelegde afstand van 10,02 kilometer. Geweldig, reuze blij, veel sneller dan verwacht. Best zware benen, maar geen pijn. Dit is een mooie opsteker op de route die me in Rotterdam naar de 28e finish moet brengen.

Na een welverdiende douche blijkt een groep Avantrianen vergezeld van anderen nog eventjes naar Schoonhoven te gaan rennen om aan een lange duurloop te komen, dat is voor mij momenteel nog veel te veel van het goede, maaaaaaarrrrrrr, Rotterdam, here we come !!!

Petzl Nighttrail Bergschenoek, 07-02-2015

Na maanden van blessureleed vanwege een slijmbeursontsteking in beide hamstrings waar ik eigenlijk al vanaf augustus 2014 mee rondloop begint er langzaam wat verbetering op te treden. Tal van evenementen af moeten zeggen helaas, maar de marathon van Rotterdam laten staan als richtpunt, die MOET ik gaan halen.

 

Na veel bezoeken aan de fysio, een tweetal bezoeken aan de sportarts Alsemgeest in Gouda en veel rek en strekoefeningen begint de pijn minder te worden en lijken ook de hamstrings wat langer te worden.

 

Het is langzaam weer tijd voor een test. Op 7 februari staat de leuke Petzl Nighttrail op het programma in Bergschenhoek. Ik heb me ingeschreven voor de 25 kilometer, maar dat is te ver na zo'n lange tijd nauwelijks iets doen. Michel wil graag de 25 doen en heeft zich nog niet ingeschreven en neemt mijn nummer over. Ina heeft zich hetzelfde weekend ook ingeschreven voor de halve marathon van Schoorl op zondag en de nighttrail op zaterdag op de kortere afstand van 15 kilometer en start niet waardoor ik haar nummer over kan nemen. De 15 zou achteraf ruim 16 worden.

 

Op zaterdag 7 februari werk ik al mijn collega's alvast op tijd uit mijn bedrijf zodat ik zelfs al even voor 17.00 uur op pad ga naar Schoonhoven om Aad en Janet op te pikken. We moeten voorafgaande aan de trail nog wat eten en Janet komt met het idee om pannenkoeken te gaan bakken, dat blijkt een super idee en niet aan dovemansoren besteed. Aad en ik zeggen volmondig ja en zijn rond 17.00 uur aanwezig. Na een drietal heerlijke pannenkoeken met veel rozijnen, een glas melk en veel gezelligheid gaan we om even over 17.30 op pad. In Bergambacht pikken we Michel bij mijn huis op waar we hebben afgesproken en ik pak nog snel mijn hardloopschoenen mee, dan gaat het autorijden zoveel beter dan met trailschoenen.

 

We volgen vanaf Rotterdam de borden Hillegersberg en Bergschenhoek, maar hebben allen niet exact de route in gedachten. Michel geeft eigenlijk zonder de borden te zien van Outdoor Valley precies de weg aan die we moeten rijden, dat weet hij nog van de vorige keer, dat is eigenlijk onvoorstelbaar in het donker, een natuurtalent. Ik zou nu nog aan het zoeken zijn geweest.

 

Michel heeft mijn nummer overgenomen, dat is nummer 3, daarvoor moet hij al in de eerste groep starten en al om 19.00 uur. Als we aankomen bij de parkeerterreinen zijn de dichtsbijzijnde terreinen tjokvol. We geven aan dat Michel maar snel uit moet stappen en zich aan moet gaan melden, dan rijden wij verder om een plekje voor de auto te vinden, wij hoeven immers pas om 19.20 uur te starten. Michel is door deze actie nog net op tijd aan de start horen we achteraf. Als wij arriveren staat Michel al bij de start en moeten wij ons nog aanmelden.

 

Aad, Janet en ik schrijven ons in en achter de tafel staan Pascal van Norden en zijn zoontje Timo. Pascal doet niet mee en zit nu in de organisatie. Aad heeft startnummer 321, ik 322 en we starten in dezelfde groep. Janet heeft nummer 468 en zou om 19.29 uur moeten starten maar sluit zich gezellig bij ons aan zodat we gelijk kunnen starten. We begeven ons nu naar de kleedruimte in het gebouw tegenover het clubgebouw en ontmoeten daar Marian bakker en Erik Tolhoek, ook komen we daar Piet Wuijster nog tegen. Aad, Janet en ik hebben alledrie ons "Cor shirt" aan, onze MudSweatTrail buff op het hoofd en een zwart thermoshirt. Aad en Janet hebben een lange legging, ik een korte met lange kousen waardoor mijn knieën vrij zijn. Lampjes op en dan op weg naar de start. Vanwege de drukte bij het ENE TOILET maar even in de open lucht een plaspauze ingelast, richting start en daar nog wat foto's gemaakt, dat was leuk. Van onze voorkant, maar ook van onze ruggen met de namen erop.

 

De namen van Aad en mij worden voorgelezen en we gaan van start. Al meteen moeten we door plassen en blubber, de toon is gezet. Janet merkt na een tijdje op dat de grijns nog geen moment van mijn gezicht is verdwenen, zo'n plezier beleef ik hier aan. Wat heb ik hier lang naar uitgekeken.

 

De eerste kilometers zijn relatief vlak, wel wat verhogingen, maar goed te doen. Janet geeft in het begin het tempo aan en we lopen zo'n 10 kilometer per uur. Na een kilometer of 7 komen we bij de drankpost aan en zien daar wederom Pascal van Norden en zijn zoontje Timo staan om ons van tuc, ontbijtkoek, water en andere drank te voorzien. Hij maakt zelfs even tijd om een leuke foto van ons te maken en we vervolgen onze weg. Wat is het toch een genot om zo lekker te mogen trailen. De meeste lopers zie je echt genieten en je hoort rondom je heen vaak gelach, het gaat er ontspannen aan toe.

 

Naarmate we de kilometers aaneen rijgen zakt ons tempo iets af, het is ook ruiger, glibberiger en geaccidenteerd geworden. De hellingen zijn langer en steiler en ik merk dat ik met het grootste gemak omhoog ren. Het valt zelfs Aad en Janet op dat ik zo makkelijk omhoog ren. Wellicht heeft dit te maken met de weken achtereen trainen in de sportschool om mijn blessure te laten genezen. Ik merkte daar al dat ik spieren gebruikte die ik normaal niet gebruikte. Kennelijk is dat me ten goede gekomen. Ook de relatieve rust heeft me goed gedaan. Een gebrek aan conditie merk ik eigenlijk niet.

Waar janet in het begin heel makkelijk liep blijkt ze het vooral bergop een stuk lastiger te hebben, we laten het tempo dan ook iets zakken, het moet wel leuk blijven. We gaan voor het genieten en de lol en niet om een klassering.

Kilometer 11 is erg lastig, daar zit een erg steil stuk in met alleen maar blubber. De toplaag is zacht als boter (lees blubber), daaronder zit nog een laagje ijs waardoor je totaal geen grip krijgt en je naar beneden moet laten glijden. Zelf kan ik me ternauwernood staande houden terwijl de ene na de andere loper links en rechts een gil geeft en onderuit gaaf in een spoor van blubber. Achter me staat Aad ook nog, maar Janet dreigt onderuit te gaan en probeert zich vast te grijpen aan Aad waardoor ze beiden onderuit gaan. Onder aan de helling sla ik lachend dit tafereel gaande en maak er diverse foto's van. Heerlijk !

Zodra we alledrie onderaan de helling staan volgt een lange en glibberige klim. Aad en ik zijn boven en wachten op Janet. Zodra ze er is gaan we weer op pad. Wij komen op deze manier iedere keer op adem, janet niet. Zodra ze weer bij ons is gaan we weer verder waardoor ze het steeds lastiger krijgt, dat is iets wat ik me achteraf realiseer. We hadden wat meer rekening met Janet moeten houden.

Ondanks de vermoeidheid blijft Janet toch keurig volgen. De vele stijgingen en dalingen kosten moeite maar zonder te mopperen blijft Janet vlak achter ons. Af en toe en opmerking dat we wel de hele tijd op haar moeten wachten, maar dat is onzin, het is juist veel te leuk om zo met elkaar te kunnen rennen.

 

Na een kilometer of 15 zien we de finish, maar daar blijken we daarna juist weer vandaan te lopen, er volt nog ruim een zware kilometer met tal van hellingen en geglibber. Als we dan eindelijk richting de finish lopen laten we Janet voorgaan waardoor ze als eerste de landingsbaan (lange smalle houten brug met aan weerszijden rode lampjes) op mag en net voor ons over de streep komt. Janet is nu wel aan het einde van haar krachten en heeft een tijdje nodig om weer helemaal te herstellen, maar we zijn trots op Janet dat ze dit weer heeft volbracht. Het zijn toch 16 hele zware kilometers gebleken met deze zware blubbermassa. Veel lopers hebben het zwaar gehad.

Als we daar bij de finish zitten komt Michel ook binnen, zwaar gehavend. Hij is 5x gevallen, zijn legging is aan flarden en zijn knieën liggen beide open. Bij de finish kun je alcoholvrij bier krijgen en erwtensoep. Dat heeft wel wat, maar bier heb ik niets mee, dat is meer iets voor Aad en Michel.

 

Weer in de kleedruimte aangekomen is het een drekmassa. Veel lopers zitten van onder tot boven onder de modder en we laten allemaal blubbersporen na met onze schoenen. Als we ons eindelijk hebben hersteld en wat opgefrist hebben met vochtige weggooiwashandjes begeven we ons naar de kantine waar we eerst nog een erwtensoep nemen en later nog wat te drinken en even op de prijsuitreiking wachten bij de lekker warme vuurkorf. Piet hebben we helaas niet meer gezien.

We zijn even benieuwd hoever Michel van het podium is verwijderd, maar dat blijkt toch wel heel ver te zijn.

Met een mooie eindtijd van 2.16 is Michel ver van het podium verwijderd. De snelste liep 1.45 en ik meen de nummer drie ook nog iets van 1.54 uur.

 

Om een uur of 11 wandelen we weer een eind naar de auto en zijn rond kwart voor 12 in Schoonhoven.  Aad en Janet stappen uit en Michel en ik gaan naar Bergambacht terug, al moeten we nog even terug naar Schoonhoven omdat de telefoon van Janet in de kofferbak is achtergebleven. Janet kan natuurlijk niet zonder telefoon, haha.

 

Om middernacht kom ik thuis na een geweldige avond. Wat heb ik genoten met mijn maatjes. Dank jullie wel voor de super gezellige avond !

Vooraf even een kiekje

Training met hardloopmaatjes in Zoetermeer, 22-1-2015

Na maanden van blessureleed mocht ik van zowel de arts als de fysiotherapeut weer gaan rennen. De woorden van de arts waren duidelijk, lekker rennen, maar ik zou geen marathon gaan lopen. De fyssiotherapeut was terughoudender. Stukje rennen, dan weer wat wandelen, wat rekken en dat een paar keer herhalen. De looptijd zou dan ca. een half uur bedragen.

UIteindelijk ruim 2 uur gelopen met mijn lieve maatjes Aad, Astrid en Janet in Zoetermeer, weliswaar met veel pauzes, wat foto's maken, gezellig kletsen en ruim 16,5 kilometer gelopen. Ik had niet verwacht dat ik dit nu al zou kunnen. De conditie was wel een stuk minder geworden, maar viel menog mee, al voel ik de vermoeidheid wel. 

Na afloop nog gezellig wat wezen eten en drinken zodat het een super geslaagde dag is geweest. Er werd regelmatig geroepen dat ik de hele tijd met een big smile rondliep. Zo voelde dat ook, wat was ik blij dat ik eindelijk weer eens kon rennen