Kerstloop Barendrecht, 21 december 2014

De donkere dagen voor Kerst worden de dagen richting Kerstmis wel genoemd. Of dat slaat op de periode dat het licht is of dat het slaat op het vaak wat mindere weer ? Vandaag was het zwaar bewolkt en stond er een aardig windje.

Op zaterdag lopen is voor mij zelden een optie ivm mijn werk, dus ben meestal op de zondag aangewezen. 

Aad en Janet hebben het over de Linschotenloop en dat ze daar niet meer gaan lopen omdat ze van de 10 een 10,5 km hebben gemaakt. Dat is toch geen afstand ! Wat moet je nou met 10,5 ? Is er in dat weekend geen alternatief ? Ik kijk in de hardloopkalender en kom de Kerstloop tegen in Barendrecht. Ik heb er met Aad ooit al een keer gelopen en er zelfs mijn PR van 1.08 staan.

Afgelopen zondag op de gezellige training bij Avantri zitten we gezellig aan een bakkie te kletsen en geven aan dat we er volgende week niet zullen zijn omdat we in Barendrecht gaan lopen. Janet wil dan tevens een clubrecord gaan lopen op de 10 Engelse Mijl. Het gezicht van Johan Gelderblom betrekt en hij geeft aan dat Astrid daar ook de 10 Engelse Mijl wil gaan lopen en dat ze van plan is er een Clubrecord te lopen omdat daar nog niets staat. Astrid is hier al een hele tijd mee bezig. Dit is wel heel toevallig.

Astrid gaat samen met haar man Peter naar Barendrecht, Aad kan thuis niet weg omdat zijn vrouw jarig is en er visite komt waardoor we niet met z'n drietjes gaan, maar rijden Janet en ik samen naar Barendrecht. Het moet geen "Cor start" worden, daarom maar vroeg weg is de afspraak, om 11.15 bij Janet. Eerst nog even een bakkie doen bij de gezellige trainingsgroep van Avantri en dan naar Janet.

Rond 12.00 uur arriveren bij de cav Energie in Barendrecht. Astrid en Peter zijn er nog niet. Wel zie ik al tal van bekenden en zeg ze even gedag. Gina Heuser, die ik heb leren kennen bij de X-Trails in Limburg, Toon Verkerk van de Veteranen Nederland en nog wat lopers die ik ken maar niet van naam. Ook zie ik Fedor vd Velde nog voorbij komen. Als we ons startnummer op hebben gehaald kletsen we nog wat en komen Astrid en Peter er ook bij. We gaan ons omkleden zodat we nog wat in kunnen lopen en niet achteraan staan bij de start.

Na het inlopen gaan we naar de start en staan redelijk voorin als om 13.00 uur het startschot klinkt. We gaan weg op een tijd van 1.20 uur, een schema van net onder de 5 minuten per kilometer.
De eerste kilometers lopen we in de meute en hebben we ook wind mee waardoor we wel iets te snel lopen, maar zolang we ons daar lekker bij voelen en we niet TE snel gaan is het prima.
Na de eerste kilometer in 4.37 ga ik iets langzamer en noteren we eerst een 4.48 , daarna drie keer 4.46 als kilometertijd, we lopen super vlak. We beginnen duidelijk wat meer wind te krijgen en Astrid en Janet gaan netjes schuin achter me lopen, zoveel mogelijk uit de wind. Het gaat iets te snel en ik laat het tempo wat zakken. De pijn in mijn scheenbeen is inmiddels gezakt en het gevaar is nu alleen nog of de hamstrings het willen houden. Zowel scheenbeen als hamstring is getapet wat de pijn verminderd. We lopen lekker en Astrid en Janet kunnen goed volgen. Als het ze wat te snel gaat geven ze netjes aan dat we iets langzamer moeten gaan, zodra ik niets meer hoor ga ik ook soms weer heel lichtjes iets sneller zodat we het schema van 1.20 niet uit het zicht laten glippen. De eerste 5 gaan zelfs onder de 24 minuten, na 10 kilometer noteren we 48.35 , het gaat geweldig. Het zwaarste stuk komt op het laatst. We krijgen nu pal tegenwind en zijwind tegen en ook de kilometers gaan tellen. Waar in het begin Astrid het lastig had begint Janet het nu wat lastiger te krijgen, maar beiden blijven ze knokken en het gaat geweldig. Ze tonen veel doorzettingsvermogen en blijven keurig volgen. We hebben onderweg ook besloten om lekker bij elkaar te blijven en zodoende beiden te gaan voor het clubrecord. 
De laatste ruim 6 kilometer lopen we in een schema van 5 minuten vlak per kilometer, dat is erg knap, er zit niet echt verval in tegen de wind in. Ik ben helaas geen 2 meter dus helemaal uit de wind houden lukt niet maar Astrid en Janet volgen prima. De souplesse is er wat af en het is echt op karakter en doorzettingsvermogen, maar ze doen het gewoon, geweldig. Ik voel me toch wel erg trots dat het gaat lukken. We lopen onder de 1.20 !
Aangekomen op de atletiekbaan lopen we het laatste stukje hand in hand om met z'n drietjes gelijk over de finish te komen.
Ze hebben de finishfuik wat smaller gemaakt zodat we wat moeten dringen en we een beetje chaotisch over de streep komen. Astrid en Janet worden voor mij geklasseerd, ik was de laatste van de drie volgens de heer bij de finish verkleed als Kerstman. Prima, Astrid en Janet gelijk over de finish in een Persoonlijk Record en natuurlijk ook het dik verdiende Club Record.

We lopen even naar de ingang van de baan om Peter, de man van Astrid op te wachten, hij verwacht er zo'n 1.30 over te doen, maar na ruim 1.26 komt hij al binnen, hij heeft super gelopen.

We maken op de baan bij het ereschavot nog wat foto's waarna we een welverdiende douche opzoeken. De hamstring staat nu wel op klappen en ik ben blij dat ik er ben, het had niet veel langer moeten duren. 
Na de douche zijn we allemaal weer fris en begeven ons naar de kantine en nemen daar een lekkere erwtensoep en wat drinken in afwachting van de prijsuitreiking, want met zulke snelle dames in ons midden weet je het maar nooit.

De diverse leeftijdscategorie�n volgen elkaar in snel tempo op en als de V45 is aangebroken is het spannend. Niet eerste, niet tweede, maar derde plaats Janet Rietveld ! Super ! , maar Astrid dan ? Astrid begeeft zich naar de organisatie en na enig overleg komen ze erachter dat ze een foutje hebben gemaakt, bewust of onbewust ? Kennelijk wilden ze niet twee dames als ex aequo op het podium, vandaar een seconde verschil terwijl ik wel gewoon dezelfde tijd als Janet kreeg vermeld en ik achter hen werd geklasseerd. Het was snel opgelost en beide dames kregen dezelfde enveloppe met inhoud en stonden glunderend op het podium waar ze op de gevoelige plaat vast werden gelegd. Het was echt een prachtig gezicht om twee van je maatjes daar te zien staan.

Na de prijsuitreiking begeven we ons naar huis en komen weer rond 16.30 aan in Schoonhoven na een heerlijke middag. 

Na de loop even een leuk fotomoment op het ereschavot bij cav Energie in Barendrecht. We hebben een hele leuke middag gehad.

Astrid en Janet staan te glunderen bij de prijsuitreiking als gedeeld derde dame in een nieuw persoonlijk en clubrecord

Bruggenloop Rotterdam, 07-12-2014

Na een tijd van alleen wat trainen en geen wedstrijden staat er eindelijk weer een leuk evenement voor de deur, de Bruggenloop in Rotterdam. Vorige week helaas niet mee kunnen doen met de marathon in Geldrop vanwege blessures, maar vandaag ga ik toch van start. Beetje tape hier en daar, pijnstiller en het zal best gaan.

Om 13.30 verzamelen we een gezellige grote groep bij het voetbalveld en rijden achter elkaar aan naar de Kuip. We parkeren de auto's ergens in een straatje in de buurt van Vervat waar we veel ruimte hebben, parkeren is geen enkel probleem.

Er is al een groep die haast lijkt te hebben en er al vandoor gaat naar het stadion. We hobbelen er achteraan maar zijn de anderen in de drukte al snel kwijt. Ook nu weer een splitsing. De dames en heren hebben aparte kleedgelegenheden in de catacomben van het stadion met heerlijke warme lucht blowers om het een beetje aangenaam te maken. Pieter, Aad en ik willen daar naar binnen, maar Pieter mag er niet in, hij heeft nog geen startnummer. Huug, de vriend van Nicky is geblesseerd en loopt niet mee, Pieter neemt het nummer over en Nicky komt het brengen maar komt logischerwijs vanaf haar huis in Rotterdam. We kleden ons alle drie maar even om bij de ingang van de kleedlocatie, daar staan we ook uit de wind en kou.
Af en toe komen we wat lopers van Avantri tegen, maar van de grote groep is weinig te merken, we zitten door het hele stadion lijkt het wel, een groepsfoto zit er dan ook niet in. Ook niet omdat de start in drie groepen is verdeeld met tussenpozen van 10 minuten. 

Janet, Patrick, Harald, Tiny, Aad, Daphne, Pieter, Bea, Robin en ik starten in groep B. Na nog even een sanitaire stop te hebben gemaakt geven Aad, Pieter en ik zich ook naar vak B, we staan helemaal achteraan tegen het lint dat ons scheidt van van C. Van Janet en Daphne geen spoor. Patrick was wel even in zicht, maar ook die is verdwenen. Het plan was om met 5 man te gaan lopen, te weten Patrick, Aad, Janet, Daphne en ik, we zouden de dames gaan hazen. Nu zien we ze niet en is het maar afwachten of we ze ooit gaan zien in die drukte. Ook is het maar de vraag of ik in staat ben om tempo te lopen, want hamstring en scheenbeen rechts doen niet wat ik wil. Together we will beat the bridges is de leus dit jaar, maar zal een strijd alleen worden vrees ik.

Gelijk vanaf de start is het lastig om je tempo te vinden. Doordat we achteraan staan duurt het 3 minuten voordat we de start passeren en ook het eerste stuk daarna is het slenteren voordat je tempo kunt maken. Ik ga gelijk maar wat versnellen indien mogelijk om naar Patrick, Janet en Daphne te lopen om ze wellicht te kunnen hazen, maar dat valt tegen. Sneller dan 4.45 per kilometer trekt mijn lichaam niet en ik weet ook niet hoever ze voor ons zitten. Pieter komt naast me lopen en kan veel sneller. De eerste paar kilometer zitten we bij elkaar in de buurt, maar na 4 kilometer krijg ik steeds meer pijn in mijn rechter been en moet het tempo van 4.45 los laten, zelfs eventjes een stukje wandelen om de pijn te laten zakken. Pieter gaat er vandoor en zie ik pas weer bij de finish. Ik kijk even achterom of ik Aad aan zie komen, maar dat blijkt niet het geval en ik ga weer rennen.
Vreemd genoeg is de pijn nu een stuk minder, wellicht is de pijnstiller gaan werken of de doorbloeding beter geworden, maar ik kan zowaar 4.45 of iets sneller lopen per kilometer. Na zo'n 6 kilometer zie ik ineens Bea voor me lopen. Langzaam haal ik haar in, want zoveel sneller ben ik niet. Bea loopt goed. Bea was ook erg herkenbaar door haar naam op haar rug, je pikt de lopers met het blauwe shirt er zo uit, dat is wel leuk.
Na ruim 8 kilometer haal ik Ilona van Vliet en Werner Noorlander in, ook dat gaat traag, maar ik merk wel dat ik dit tempo nog lang vol zou kunnen houden. Het is wel vreemd dat ik Daphne en Janet nog niet zie. Heb ik ze misschien toch al ingehaald ? Zou bijna wel moeten gezien de tijden.

Als ik na 9 kilometer aan de voet van de Van Brienenoordbrug loop hoor ik ineens Janet en Daphne roepen en zie ze zwaaien vanaf de brug, is onvoorstelbaar, ze lopen gewoon een minuut of meer voor me. Wat hebben die gebruikt ? Mijn groene pillen ? Het is wel heerlijk weer om te lopen met een druilerige regen en een lage temperatuur, dat scheelt, je hebt het idee dat je kunt blijven rennen.
Bijna boven op de brug kijk ik naar rechts en loop ik ineens naast Harald. Harald lijkt het moeilijk te hebben de brug op en traag schuif ik hem voorbij. Als ik me naar beneden laat storten vanaf het 10-kilometerpunt kijk ik voor me of ik de anderen nog zie, maar nee hoor, die blijven ver voor me uit lopen.
Om te trachten Daphne, Janet en Patrick nog in te halen kijk ik of mijn lichaam nog in staat is om iets te versnellen zonder dat de boel klapt en waarachtig, dat gaat nog goed ook. De conditie is prima en moe ben ik totaal niet, maar harder dan dit gaat echt niet. Na ruim 13 kilometer volgen er wat bochten en zie ik het drietal in de verte weer lopen. Ik ben wel wat op ze ingelopen, nog even versnellen, wie weet zakken ze nog wat af en kan ik er bij komen.
Bij de 14 kilometer komen we bij een keerpunt. Janet en Daphne lopen aan de ene kant van de weg, ik aan de andere. Ik spoor hen nog wat aan en spoor mezelf ook nog wat aan. De laatste kilometer zie ik ze steeds dichter bij komen, maar het is te kort om hen nog in te halen.
Diep respect hoor, wat hebben ze goed gelopen. 
Patrick met 1.12.13 , Daphne met 1.12.35 en Janet met 1.12.39 bleven me netjes voor, al was mijn nettotijd van 1.11.03 net wat sneller. Achteraf bleken we toch 2 minuten later te zijn gestart. Pieter was met 1.09.36 verreweg de snelste vandaag.
Achter ons komt Aad binnen in een mooie 1.13.40
We krijgen het koud en slenteren weg richting de kleedruimte om wat droogs en warms aan te trekken. Ik merk nu dat de pijn toch flink is op komen zetten en het wordt hinkelen. De pijnstiller is uitgewerkt denk ik.
Even omkleden, een tijdje voor de warme ventilator staan, daarna onze gadget ophalen, een lampje dat je om je arm kunt doen, maar dat was ��n grote flop.
De lampjes waren op, er waren er nog 2 die het niet meer deden, er bleken er veel te zijn die het niet deden, die hebben ze maar weg gedaan. Ook geen notitie van ons startnummer om lampjes na te sturen. Pieter en ik nemen de kapotte maar mee in de hoop dat het alleen een batterij is, Aad heeft niets. Is slecht geregeld.

Het is nu wachten op de anderen, wat geregel met lopers die naar huis gaan om die in de juiste auto te krijgen, anderen verzamelen om met elkaar te gaan wokken, maar alles lukt.
Ik hoor van Nicky, Ina en Els dat het achterin niet goed is gegaan. Op het moment van hun binnenkomst konden ze niet over de finish lopen omdat het te druk was, de lopers liepen niet door waardoor de boel stagneerde en er vermoedelijk zo'n 2,5 minuut overheen ging voordat ze door konden lopen, een fikse tegenvaller. Het gaat ook steeds maar drukker en drukker worden, dat is jammer, het is net als bij andere populaire lopen eigenlijk te massaal.

We gaan nu op pad en na een beetje file arriveren we tussen 18.30 en 18.45 uur bij het Woktheater in Krimpen aan den IJssel en zijn in totaal met 29 eters. Niet allemaal lopers, maar ook de partners van een aantal lopers erbij en Lana, het dochtertje van Patrick en Bianca.
Het is gezellig en eten er allemaal goed van.
Wokken, steengrillen,sushi, net zoveel drinken als je wilt, soep, ijs (in mijn geval Dame Blanche), noem maar op. Het was prima verzorgd. 
Patrick, Bianca en Lana gaan wat eerder weg en als er later nog een paar weg gaan maken we eerst een groepsfoto in het restaurant. John Kampman, de man van Mandy maakt de foto en stuurt ze later door. Is een gezellige groep zo met elkaar.
Rond 9 uur gaan we er dan toch vandoor en komt er een einde aan een heerlijke gezellige dag.

Na de Bruggenloop nog even lekker met z'n allen bij het Woktheater in Krimpen aan den IJssel. Gezellig !

Training donderdagmaatjes Driebergen/Maarn, 20-11-2014

Vandaag was weer een heerlijke dag. Met maatjes Astrid, Janet en Aad naar Driebergen.

We zijn bij station Driebergen/Zeist gestart en via een omweg door de bossen naar de piramide van Austerlitz gelopen, daar even een stop gemaakt, wat gegeten en gedronken waarna we naar het Henschotermeer zijn gelopen. Van het Henschotermeer naar het eindpunt, station Maarn, we hebben 18,5 kilometer gelopen. Daarna met de trein weer terug naar Driebergen/Zeist waarna we in Driebergen nog genoten van een beker chocolademelk met slagrom en een heerlijke pannenkoek.

We hebben weer  enorm genoten. Dit soort dagen zijn top dagen. 

Devil's Trail Nijmegen/Berg en Dal, 26-10-2014

Devil’s Trail Rijk van Nijmegen/Berg en Dal ronduit geweldig.
Na de Jungfrau marathon, RunForestRun over 50 kilometer en de Duinentrail in Schoorl over 34 kilometer stond er nog één trail op het programma, de Devil’s trail in Berg en Dal/Nijmegen.
De laatste tijd heb ik best veel last van mijn rechter hamstring en ik twijfel best wel of ik mee zal doen. Schoorl was niet prettig door het vele mulle zand en heeft best wel pijn gedaan. Moet ik mijn lichaam nog een keer kwellen ? Ik kijk even naar de aard van het parcours en zie dat het veelvuldig lopen door de bossen zal gaan worden en dat trekt me wel erg. Ik besluit toch te gaan lopen en wel de “Helse Trail”, dat is de langste afstand over 33, 33 , de kortere afstanden zijn 11,11 en 22,22 kilometer. 

Als ik een paar dagen voor de trail nog even op de site kijk blijkt dat de langste afstand nog langer is geworden, ze hebben nu de “Duivelsberg” in het programma opgenomen waardoor de afstand 36,6 kilometer zal gaan worden. Nog meer plezier dus. Ik kijk gelijk even naar de weersverwachting, 15 graden en volop zon, pfff, de temperatuur is niet slecht, maar weer zon. Misschien dat dit nog zal veranderen.

Het plan is om samen met Dirk de Wit naar Nijmegen af te reizen, maar Dirk is een beetje aan het kwakkelen, het begint met een verkoudheid, maar hij twijfelt over de langste afstand. Hij belt me op en geeft aan dat hij toch voor de 22,22 zal gaan. Geen probleem, ik pik je rond 9.15 op in Dalem zeg ik dan.
Op zondagmorgen heb ik de wekker op 8 uur staan, ik heb een uurtje langer kunnen slapen, althans, dat had ik kunnen doen in de wetenschap dat de klok een uur terug zou gaan, maar uiteraard ga ik dan ook weer later naar bed. Kwart voor 2 is dan kwart voor 1 en zodoende maak ik zelfs ruim 7 uur, dat komt niet vaak voor. Als ik beneden kom zie ik dat ik een oproep heb gemist van Dirk. Ik bel hem op en hij geeft aan dat hij zich beroerd voelt en helemaal niet mee gaat. Het is nu te laat om Wim van der Heiden te bellen om te vragen of we samen kunnen reizen, Wim kennende is hij al lang vertrokken, daarom dan maar alleen op pad. In eerste instantie wilde ik de pont van 8.45 uur nemen, maar nu ik Dirk niet in Dalem op hoef te halen ga ik iets na 9 uur weg.

Vandaag ga ik met een Fiat 500 Cabrio op pad. Er zit een voorziening in om een TomTom te plaatsen zonder dat die tegen de voorruit moet worden geplakt en ik leen dus de TomTom van Marloes die daar in past. Het is lekker makkelijk zo en ik volg de aanwijzingen van de TomTom netjes op. Te netjes blijkt op een gegeven moment. Bij het naderen van de A15 krijg je een splitsing. Linksaf Nijmegen, rechtsaf Gorinchem en de TomTom geeft duidelijk aan dat ik de afslag Gorinchem moet nemen. Vreemd denk ik nog, er zal wel een goede reden voor zijn. Als ik Gorinchem volg zie ik al snel dat de wegen anders lopen dan op de TomTom, die heeft duidelijk een update nodig. Ik zit nu op de A15 maar dan de verkeerde kant op. De eerste afslag is 8 kilometer verderop en dan ook weer die acht kilometer terug. Gelukkig heb ik tijd genoeg, al blijkt dat de tijd van de auto en de tijd op de Tomtom beiden 5 minuten achter lopen, maar ondanks dat kom ik even voor half 11 aan en de start is pas om 11.00 uur.

Ik parkeer de auto en wandel naar de startlocatie waar ik Wim al snel tegen kom. Even snel wat kletsen, maar dan mijn startnummer ophalen, naar het toilet, de juiste kleding aan, drankjes regelen, insmeren, rugzak vullen, telefoon mee, gelletjes, WC-papier, startnummer bevestigen op de startnummerband, de ontvangen chip met tie-raps bevestigen aan mijn Salomon Speedcrossjes en dan naar de start. Ik heb nog vijf minuten over en praat bij de start nog even met wat andere trailrunners. Ook nog even een foto van Wim gemaakt en dan klinkt de speaker die aftelt van 10 naar 0.

Het is niet super druk en al snel lopen we allemaal achter elkaar op de soms smalle paden. Wim loopt de eerste twee kilometer vlak voor me, maar zodra de hellingen wat steiler worden moet ik gaan wandelen met mijn hamstring en moet ik Wim laten gaan, die dan ook al snel niet meer is te zien.
Na een kilometer of 6 hebben we al de eerste verzorgingspost, die had ik nog niet verwacht. Ik stop even en kijk mijn ogen uit van al het lekkers. Sinaasappel, banaan, Mars, Twix, Snickers, water, energiedrank, helemaal geweldig. Het is hier trouwens allemaal genieten, wat een geweldig parcours. Uiteraard gaan we omhoog en omlaag, maar vaak over boomwortels, stenen, over boomstammen, rennend door de herfstbladeren op de grond, blubber, plassen, geweldig mooie uitzichten, ik geniet van iedere stap. Dit bevalt me toch veel beter dan het mulle zand bij de Duinentrail in Schoorl, maar anderen zullen dat ongetwijfeld weer mooier vinden.

Na een kilometer of 14 zijn we al bij verzorgingspost twee. Ik doe mijn rugzak even af, haal er een flesje met poeder uit en doe daar wat water bij om zo mijn eigen drankje te kunnen maken. Ik heb er nog één bij me, maar die zou ik helaas vergeten te pakken bij post 3.
De paden worden al mooier en mooier, vaak erg smal, bukkend onder takken door, vaak slalommend om boomstammen en struiken. Je moet wel goed uitkijken waar je de voeten neerzet, omdat onder de bladeren wel ineens een boomstronk, boomwortel of steen zou kunnen liggen. Één keer zwik ik mijn rechter voet, maar kan dat gelukkig aardig opvangen en één keer kom ik ten val omdat ik een foto wil maken en daarbij even niet oplet en tegen een steen aan bots met mijn voet en dan gestrekt voorover val. De telefoon vliegt uit mijn hand maar valt zacht tussen de bladeren. Ook krijg ik ineens berichtjes van mijn hardloopmaatjes met de vraag hoe laat ik moet starten. Ik stuur een foto van het parcours en meld gelijk dat ik nog niet op de helft ben. Over en weer even wat chatten, ik heb toch geen haast, was leuk dat ik de berichtjes kreeg.

Ronde de 22 kilometer roept een jongetje dat langs de kant staat tegen zijn vader dat ik op positie 26 lig, dat valt nog niet eens tegen. Een stukje verder lopen ruim 10 lopers een beetje verdwaasd rond, ze weten de route niet meer. Er zijn geen gele pijlen meer te zien en ook de mountainbikers die van rechts komen hebben geen lopers gezien. Ik besluit daarom links te gaan in de hoop zo de juiste route terug te vinden. Na ruim 500 meter zie ik warempel een gele pijl, al ziet die er toch anders uit dan de pijlen van onze route. Ik zie een fietser staan en vraag of hij lopers heeft gezien en ja hoor, aan het einde van het pad links. Als ik daar aan kom komt er net een dame aanrennen en ik loop met haar mee. Hier ben ik al geweest zie ik nu. Ik ben op een eerder gedeelte van het parcours terecht gekomen. We lopen nog even samen en ipv rechtdoor zie ik dat we rechts moeten, daar is het de vorige keer fout gegaan, de lopers zijn allemaal achter elkaar aan gelopen en ik ook.

Nu gaat het verder voorspoedig maar blijkt dat ik met het zoeken, het omlopen en alles bij elkaar veel tijd heb verspeeld, ik kom ook niet echt meer in mijn ritme. 
Bij post 3 vergeet zoals gezegd mijn eigen drankje, maar héél erg is dat niet. De voorspelde zon is niet gekomen en we lopen de hele tijd met heerlijk weer en bewolking, super loopweer.
Het parcours wordt mooier en mooier, de heuvels hoger, bruggetjes, trapjes, adembenemend. Ik stop veel voor foto’s en let niet eens op de tijd. Ik vraag een loopster hoeveel kilometer ze op haar horloge heeft staan en dat wijkt ruim 1,5 kilometer af met mijn totaal, dat zal het stuk zijn wat ik ben omgelopen.

Ik verwacht nu toch langzamerhand de finish te zien en zie dan ineens een vierde drankpost. Vreemd, maar wel goed, er zouden er 3 zijn en het zijn er nu 4. Ik pik even een stuk mars en ga dan verder. In het voorbijgaan hoor ik zegen dat het nog 3 kilometer is. De klok staat al op 36,5 , dat is dus ook weer langer dan ze hadden opgegeven. Minus die 1,5 die ik ben omgelopen zou het 35 zijn + de 3 nog te gaan is 38 kilometer.
Het blijken inderdaad nog 3 kilometer te zijn. Tijdens de laatste kilometer belt Dirk me nog om te vragen hoe het was geweest, maar ik was dus nog niet binnen. Eigenlijk nog erg fit kom ik rustig binnen in een tijd net onder de 4.25 , wat heb ik vandaag genoten. Volgend jaar wil ik hier zeker weer gaan lopen. Prima verzorging, alles goed geregeld en een heerlijk parcours.

Na even te hebben gezeten, wat gebeld en wat berichtjes te hebben beantwoord besluit ik de bagger met een washandje was af te wassen en niet te douchen. Er was volgens zeggen verderop wel een douche, maar de verwachting dat die douche daadwerkelijk warm zou zijn na al die lopers was bij mij niet hoog, maar dat had mee kunnen vallen. Nu weer op pad en even over half 6 arriveer ik weer thuis. Het was weer een geweldige dag, al was het jammer dat mijn Avantri maatjes vandaag niet van de partij waren.

Devil's Trail Rijk van Nijmegen/Berg en Dal

Leuke impressie gemaakt door Jules Warps uit Nijmegen waar ik een tijdje samen mee heb gelopen tot het punt waar we de weg even kwijt waren. Ik ben te zien net voor de 6 minuten tot aan de 8 minuten. Je krijgt van het filmpje wel de indruk hoe mooi de trail is geweest

Nog fris over de finish

Devil's Trail Nijmegen/Berg en Dal

Mijn finish is te zien na 2.41.30 ongeveer na 4.24.51 op de klok

Duinentrail Schoorl, 12-10-2014

Was was het weer een fantastisch loopweekend, tal van Avantrianen waren bij diverse loopjes en wedstrijden te vinden.
Els en Nicky bij de Harbourrun, Wilko in Rotterdam bij de Bergseplasloop waar hij een prachtig PR liep op de 10 in 38,52 , Arie en Anne Visser in Vlaardingen op een cross, Derk, Janita, Nico, Wim en de twee Pieters in Papendrecht waarbij Derk zelfs een mooi PR liep op de 10 in 44.02 en een hele grote groep liep de Duinentrail in Schoorl, waaronder ikzelf.

Om 7.20 uur sta ik bij de veerpont om Dirk de Wit uit Dalem op te halen. Dirk kende ik eigenlijk alleen via facebook en had gevraagd of hij met me mee kon rijden naar Schoorl. Ik wist niet dat Dirk geen auto had en had verwacht dat hij naar Schoonhoven zou komen om van daaruit met ons mee te rijden, maar dat bleek dus anders. Gelukkig wist Dirk een lift te krijgen naar de veerpont en kon ik hem op de heenweg oppikken waarna we naar het park reden om de anderen op te halen. Aad, Bea, Janet, Patrick, Bianca en hun dochtertje Lana, Robin Pillekers en Erik Tolhoek uit Krimpen stonden al klaar. Piet en Aria (Aria loopt op het nummer van Tiny), Wim vd Heiden en Pieter Verhoek die na zijn 5 van gisteren wederom van de partij is en het startnummer van Harald op de 34 over heeft genomen, zijn al eerder vertrokken. Ina en Dennis zijn met twee dochters op eigen gelegenheid vast vertrokken, John, Ronald en Michel zijn op hun beurt ook al op eigen gelegenheid gegaan. Al met al een heel gezelschap en reuze gezellig.

Na een voorspoedige rit komen we aan in Bergen om 8.45 uur waar we een pendelbus nemen naar Schoorl en al om 9.20 arriveren. De start van de 34 kilometer is pas om 10.15 , de andere afstanden starten later, dus iedereen heeft tijd genoeg. Geen Cor start deze keer, zeker ook geen Cor weer, want het is al warm en erg zonnig, een strak blauwe lucht geeft aan dat er ook geen neerslag gaat komen, dat zal pittig gaan worden. We halen ons startnummer op en kleden ons rustig om. We ontvangen bij ons startnummer de attentie van vandaag, een startnummerband. Gelletje hier, drankje daar, camelback of drankgordel om, telefoon of fototoestel mee. Dan op het gemak naar de start en nog gezellig even kletsen. Nog even zingen voor de verjaardag van Joop Terwiel die vandaag 65 is geworden en we gaan op pad.

In het begin heb ik even moeite met de ademhaling, maar dat gaat snel over. Als het eerste serieuze heuveltje opdoemt voel ik al dat het mis gaat, mijn rechter hamstring is al een tijdje erg gevoelig, maar nu is er wederom een pijnscheut en moet ik verder omhoog wandelen. Bergje af en op het relatief vlakke terrein is er nauwelijks een probleem, dan voel ik de hamstring wel, maar is het uit te houden. Dit is een streep door mijn rekening. Ik weet op deze manier een tijd rond Aad, Piet, Ronald, Dirk, John en Erik te blijven, maar op den duur ga ik dat niet redden. Ik heb gelukkig mijn telefoon bij me en maak af en toe een foto. Bij de 15 is de eerste van twee drankposten en zie ik mijn maatjes even voor het laatst, want ik kan hen moeilijk bijhouden. Bij de drankpost even een leeg flesje vullen met water om wat te kunnen drinken, want bekertjes levert de organisatie niet met het oog op het achterlaten van die bekertjes in de natuur, daar is zeker iets voor te zeggen. De lopers weten dat ook en hebben daar rekening mee gehouden. Er is voldoende eten en drinken.

In het begin liep Piet nog wel eens voor me en dan weer achter me, dit komt door de zware marathon van vorige week in Zeeland, maar na de drankpost zie ik Piet niet meer terug. Na een kilometer haal ik Erik Tolhoek in en een stukje verder ook Aad en met z;n drietjes ploegen we een tijdje voort door het mulle zand dat er vandaag in overvloed was. Waar we vorig jaar regen hadden en veel bos was er nu zon en veel zand, meer zand dan toen en daardoor ook zwaarder. Bergje op moet ik hen voor laten gaan, bergje af kon ik er weer bij komen. Dirk de Wit loopt een stukje voor ons en van de anderen geen enkel spoor meer. Het gaat inmiddels voor ons toch steeds zwaarder worden. In mijn geval speelt de hamstring steeds meer op en ik moet daardoor ook steeds meer wandelen. Door de verkrampte houding krijg ik ook last van mijn rechter kuit en het tempo moet terug. Erik is inmiddels wat afgezakt, maar Aad maakt een ongelooflijk fitte indruk en volgt moeiteloos en komt me op zo'n 9 kilometer voor de finish voorbij en is niet bij te houden, zeker niet als ik even moet plassen. Aad heeft die stop ook gehad maar haalde me daarna moeiteloos in, in mijn geval lukte dat dus niet, Aad was veel sneller. 

Bij de tweede drankpost even gestopt. Rugzakje af, foto maken, leeg flesje met poeder pakken, vullen met water, goed schudden en de hersteldrank opdrinken, stukje ontbijtkoek, een paar stukjes banaan, wat winegums en een stukje wandelen het duin op naar het strand. Daar weer wat foto's gemaakt en langzaam weer op pad. Op het strand weet ik mijn ritme weer wat te vinden, weinig pijn in de hamstring en ik haal zowaar wat lopers in. Ik voel me behalve die hamstring super fit, nog lang niet moe, maar kan gewoon even niet sneller door dat been.
Na het strand weer een heel stuk mul zand door de duinen heen, bergje op weer stukken gewandeld, maar ik merkte wel dat ik wat sneller liep dan de lopers voor me waarvan er een aantal toch flink doorheen zat. Een stukje voor me zie ik twee lopers waarvan ik in de ene ineens Pieter Verhoek herken. Jeetje, Pieter heb ik de hele race nog niet gezien. Pieter was vrij vlot gestart maar krijgt nu toch een tikje terug na zijn marathon van vorige week in Zeeland en ook nog eens de 5 van gisteren. Het gaat nu vrij moeizaam hoewel ik niet zo héél veel; sneller loop. Als ik Pieter heb ingehaald moet ik weer even wandelen een heuveltje op, daarna haal ik Pieter en de andere loper in en zie ik ze niet meer terug. 
In de laatste kilometer zie ik ineens Dirk voor me lopen. Dirk loopt niet goed, hij heeft last van zijn knie, maar hij gaat dat makkelijk redden. Als we boven aan het heuveltje zijn versnel ik weer wat en zie warempel Aad vlak voor me lopen. Bij Aad is het beste er nu wel af. Aad had vorig jaar veel last van zijn enkel en kon toen slecht uit de voeten. Vandaag is de afstand langer en Aad loopt zelfs sneller dan vorig jaar. Als we door de heuveltjes zijn komen we op een recht stuk en ik zie in de verte een MudSweatTrailsvlag hangen. Ik loop nu naast Aad en we besluiten lekker bij elkaar te blijven. In de verte zien we al armen de lucht in gaan van Patrick, Bianca, Bea, Lana en Janet. Geweldig, ze staan ons gewoon aan te moedigen., Bea, Janet en Patrick hebben zelf de 20 gedaan en deze kanjers staan gewoon op ons te wachten, super. Als we er zijn stop ik maar Aad gaat door, de finish is nog twee bochten en een paar honderd meter verder. Nog even wat aanzetten en over de streep in 3.55 uur.

Het weerzien met onze maatjes is geweldig, gezellig kletsen, vertellen hoe geweldig iedereen het heeft gehad, de belevenissen, het mooie parcours, de goede organisatie, de tijden, de foto's onderweg. Na wat te hebben gedronken gaan we naar de sporthal, ontdoen ons van de bezwete kleren en de schoenen vol met zand. Zand lag er door de hele sporthal, iedereen had wel een voorraadje uit de duinen meegenomen. Nu douchen. Jeetje, maar twee douches. Gelukkig is het niet druk en al snel sta ik onder de geweldige douche. Goed geregeld, een heerlijke temperatuur. Wel moet je het knopte wat vaak indrukken. Na de douche tijd voor een leuke groepsfoto. Helaas zijn Ina, Dennis, Robin en Erik al naar huis toe en missen we ze op de kiekjes, maar met de nog steeds grote groep is de foto toch een succes. 
Na de foto wandelen we naar de pendelbus en kunnen er gelijk in terecht, we treffen daar onze hele groep aan van de foto en ook nog wat andere bekenden. In Bergen stopt de pendelbus en scheiden onze wegen. Ik zet Bea en Aad af in Schoonhoven en breng Dirk even thuis waarna ik om 18.00 uur weer thuis arriveer waar ik om 7.15 was vertrokken. Het was me het dagje weer wel.
Het was weer een onvergetelijke dag.

Foto na afloop van een geweldige Duinentrail. Op de foto ontbreken Robin, Erik en Ina, die waren al snel weg.

Finish bij de Duinentrail in Schoorl

Finish ligt op 2.26 uur

Training Loonse en Drunense Duinen, 02-10-2014

Vandaag een heerlijke dag gehad met mijn loopmaatjes Janet, Aad en Astrid op de Loonse en Drunense Duinen. Heerlijk weer om te trainen in een prachtige omgeving. Na een begin over veel mul zand besloten we uiteindelijk om dat wat te beperken en meer over de MTB paden te lopen die veelal door de bossen liepen en wat heerlijk lopen was. Onderweg af en toe even een stop gemaakt om wat te eten of te drinken. Was echt een dagje uit. Een dag om in te lijsten

Even de vochtbalans aanvullen bij De Rustende Jager

We hebben verder lopen dan we hadden verwacht en allemaal dorstr gekregen. Bij De Rustende Jager in Drunen maar even een terrasje gepikt

Na de training had iedereen flink trek.

Hier allemaal een heerlijke pannenkoek bij De Roestelberg in Kaatsheuvel

RunForestRun Gasselte, 28-09-2014

Na ons prachtige avontuur in Zwitserland bij de Jungfrau Marathon is daar weer de realiteit van het platte Nederland. Ook dat heeft zijn charme, maar is niet te vergelijken met de mooie omgeving zoals we die in Zwitserland hebben meegemaakt.
Al vrij snel aardig hersteld van de Jungfrau marathon, het scheelt dat ik niet helemaal voluit ben gegaan, daardoor ben ik nu ook in staat om al snel weer leuke trails op te pakken. 
Nog maar net twee weken na de Jungfrau staat vandaag een 50 kilometer op het programma, Run Forest Run in Gasselte, niet te verwarren met de film Forest Gump waarin ook Run Forest Run voor komt.
De start is al om 9.30 uur en Gasselte ligt niet naast de deur. Ik besluit om ergens tussen 6 uur en 6.30 te vertrekken en sta om 5.45 uur op. De avond ervoor alles al klaargelegd, alleen nog maar even eten en mijn drankjes klaar maken.
Ik had het plan om al om een uur of 11 te gaan slapen, maar dat werd 1.15 uur zodat ik maar 4,5 uur slaap heb, is vrij krap, maar dat was bij de Jungfrau niet anders.
Wel wat last van mijn rug door het straatwerk om ons pand, dat is mijn lichaam niet gewend, maar ook dat gaat wel goed komen.
Om 6.20 uur vertrek ik. Ik moet met een auto van een klant om die te proberen, daar zit een probleem wat pas na zo'n 700 km voor komt. Het is een diesel dus die maar even verderop geparkeerd anders is iedereen op ons plein vroeg wakker als ik vertrek.
Géén oponthoud gehad en ik arriveer om even over half 9 in Gasselte. Als ik me meld in het restaurant is het al gezellig druk. Het is al zonnig weer en de lopers zitten op het terras. Ik heb alle tijd, kleed me rustig om, praat wat met een paar bekenden die ik ken van de X-Trail en wordt ineens aangesproken door Alex Ooms, een klant van ons die daar de 25 kilometer gaat lopen. Ook hij is ver van huis, maar zijn vrouw komt daar van oorsprong vandaan, wel sterk zeg.
Door teveel te kletsen moet ik toch nog teveel; doen in korte tijd. Snel de waterzak vullen, gelletjes mee en op pad. De eerste startgroep op de 50 kilometer is inmiddels weg, daar moest ik ook starten, dus snel er achteraan. De groep is nog in zicht, is niet meer dan een halve minuut.
Het is al erg zonnig en gezien de Jungfrau marathon, het straatwerk, de korte nachtrust en de mooie omgeving besluit ik het op het gemak te doen en lekker wat foto's te maken. Om me heen denken de lopers er ook zo over waardoor we van elkaar foto's maken die we elkaar dan ook later toezenden.
We starten eerst met een stuk strand om een meertje voordat we de bossen induiken, is erg mooi. DE bossen zijn daar soms vrij dicht en het parcours super. Het is niet echt een zwaar parcours, helemaal niet zoveel hoogteverschillen, maar de afstand en de warmte maken het toch best zwaar.
De eerste 5 kilometer gaan vanzelf en loop ik in 27.40
Ik loop vanaf dat punt een tijdje samen op met Kim Baner, een dame die ik heb leren kennen bij de X-Trails en we kletsen gezellig wat. Kim zou helaas bij de 17 kilometer uitstappen.
Vooraf denk ik er zo'n uur of 5 a 6 over te doen, dus dat gaat snel zat.
Ook de tweede 5 gaat snel, in 27.35
Tussen de 14 en 15 kilometer is het tijd voor een korte pauze. Rugzak af, flesje eruit halen, water bij het poeder gooien dat in het flesje zit, goed schudden en opdrinken, daardoor hoef ik geen gevulde flesjes mee te nemen. De drankpost kost me 3 minuten, maar tijd speelt geen enkele rol vandaag.
De tussentijd op de 15 kilometer is 1.25.59 en alles voelt soepel. Wel wat gevoel in mijn rechter hamstrings bij de bil, maar daar kan ik gewoon mee lopen.
De 20 loop ik in 1.53.53 en de 25 in 2.26.36 na een tijd gekletst te hebben bij de drankpost. 
Na de 25 was het wel even moeilijk op gang komen. Een noodzakelijke pitstop a la Piet in Zwitserland heeft me veel tijd gekost, ik had gelukkig WC papier bij me en in het bos was wel een geschikt plekje te vinden. De 30 kilometer ging in 3.07.12 en voor het eerst een achterstand op het schema van 5 uur waar ik geen moment mee zat. Het ging me niet om de tijd maar om het heerlijk lang lopen in een mooie omgeving. Het is genieten van iedere stap. Wat is trailen toch geweldig.
Ik besluit nu helemaal niet meer te kijken naar tijden en stop regelmatig als ik denk een leuk plaatje te zien waardoor ik steeds verder achterop raak bij veel andere lopers. Het begint wel steeds warmer te worden, dat is minder prettig, het is absoluut geen "Cor weer"
Als we bij de derde en tevens laatste drankpost aan komen staan we boven aan een soort ven, een heidemeertje. Aan de rand daarvan komt een kar aangereden met daarop een complete carnavalsvereniging die het reuze gezellig hebben. Er klinkt gezang, gelach en veel herrie, leuk om te zien. Er zwemt een hond in het water die speelgoed komt brengen in zijn bek voor zijn baasje, andere honden zijn aan het ravotten, het is een genot om naar te kijken. Ik sta stil met een andere loper en we maken er foto's van.
Als ik na veel plezier eindelijk binnen kom blijk ik net de 5.30 gepasseerd te zijn, mijn klokje geeft 5.30.19 aan, bruto is het 5.30.39 en er zitten nog zo'n 10 lopers achter me waarvan de nummer laatst 6.20 ruim liep.
De benen zijn best wel een beetje moe, maar verder nergens last van, de dag daarna heb ik zelfs helemaal geen last meer en zou ik zo weer kunnen gaan lopen, dat is eigenlijk onvoorstelbaar.
Een herinnering is er niet, wel een geweldig goede verzorging, 3 posten onderweg en 1 bij de finish waar je van alles kunt pakken, was goed geregeld. 
Na gezellig nog wat op het drukke terras te hebben gezeten en wat gedronken te hebben ga ik naar huis, want het is nog een lange rit. Na een korte file in de buurt van Amersfoort kom ik even na 18.30 uur thuis en is me het dagje wel geweest, maar het was het dubbel en dwars waard, wat heb ik genoten. Over twee weken met een grote groep naar Schoorl, ik verheug me er al enorm op.

De groep van lopers die minimaal 10x de marathon van Monschau of de Ultralauf van 56 kilometer heeft gelopen

Voor de start samen met Aad voor de Jungfrau

Net voor de finish, prachtig gefotografeerd door Els

Op weg naar de supporters Reggy, Tiny en Els

Leuke foto genomen door Els, ik loop met Harald en Piet

In het hotel waren ze ook blij met onze prestatie

Na de finish met mijn maatjes van Avantri. We hebben het allemaal volbracht, iedereen heeft genoten en is tevreden

Triathlon Noordoostpolder Emmeloord, 31-08-2014

Foto gemaakt door een vrijwilliger voor de start, de lange kousen volgden pas na het zwemmen

Vandaag een heel ander soort verslag, ééntje die ik zelf nooit meer had gedacht te schrijven, er zit wel lopen in, maar in dit geval betreft het een kwart triathlon.
In de jaren 80 heb ik een aantal keren meegedaan met de Triathlon in Ammerstol en een paar keer in Den Haag, de Residentie triathlon, daarna heb ik me nooit meer aan zoiets gewaagd.
Hoe kom ik hier zo bij, tja, een paar maanden geleden vertelde Els dat ze ging zwemmen in het zwembad in Schoonhoven en dat leek me ook wel leuk om een keer te doen. Het voelde wel lekker en ik besloot dat wekelijks te gaan doen. De eerste keer was ik al moe na een paar baantjes, maar weken later kon ik moeiteloos 40 en later zelfs 60 baantjes achter elkaar borstcrawl doen. Het voorjaar en het begin van de zomer waren erg warm en niet echt lekker om dan hard te lopen, dan wil het wel eens voorkomen dat ik de fiets pak, dan heb ik meer wind en dat voelt prettiger. Fietsen is voor mij best lastig, ik heb ook geen racefiets meer, maar om te doen is het best leuk. Zwemmen, fietsen, dan kan ik ook wel eens een keer een triathlon gaan doen. Ik hoorde van Ab dat hij mee had gedaan met een triathlon en aldus wil ik me inschrijven. Vol, vol, vol, vol, nergens een plekje. Ik kan we wel op de reservelijst laten plaatsen bij de kwart triathlon in Emmeloord, de triathlon van de Noordoostpolder. Er zullen er wel veel op staan, dus een hoge verwachting heb ik er niet van.
Tijdens mijn heerlijke vakantie, veel wind, regen en koel kom ik lekker aan trainen toe, fietsen, veel lopen en zelfs een keer zwemmen tijdens een hoosbui toen het zwembad verlaten was. Geweldig !
Door de vele heuvels op de Veluwe heb ik wel problemen gekregen met fietsen aan de buitenkant van mijn rechter knie waardoor ik de laatste week niet meer heb gefietst, met het lopen heb ik gelukkig geen last. 
In de laatste week kijk ik voor de gein eens op de site van de triathlon in Emmeloord en zie tot mijn verrassing dat ik op de deelnemerslijst sta. Het begint nu wel te kriebelen. Jeetje, waar ben ik aan begonnen, veel te impulsief.
Na de vakantie lees ik in het reglement dat je geen blote billen op schaamstreek mag tonen in de wisselzone, wat nu. Ik besluit dan maar een triathlonpakje te kopen waarin ik kan zwemmen, fietsen en lopen. De week voor de triathlon komt het binnen. De avond voor de wedstrijd pas ik het en het zit goed.
De triathlon zelf begint pas om 13.30 uur, dus ik kan lekker uitslapen. Wat te laat naar bed gegaan, maar ik kan toch mijn uren slaap wel pakken. Mis ! Die stomme kerkklok staat weer te jengelen om 8 uur en ik ben klaarwakker, van mij mag die klepel het begeven. Nu is de nacht dus wel wat kort. Ik blijf nog even liggen, maar dat gaat niets meer worden. Maar opstaan en mijn spulletjes bij elkaar gaan zoeken.
Ik denk deze keer eens overal aan en vertrek om 11.00 uur. De verwachte aankomsttijd is 12.30 uur, dan heb ik nog mooi een uur over. De reis gaat voorspoedig tot ik ineens stil sta op zo'n 10 km voor Emmeloord, de Ketelbrug gaat voor mijn neus open, er moeten héél veel bootjes door, dat kost me een kwartier. Dat is even balen. Vlak voor me zie ik een auto met fietsendrager met daarop een hele snelle racefiets, die zal er ook wel naartoe gaan denk ik. Emmeloord is rechtdoor, maar de TomTom stuurt me rechtsaf van de snelweg naar Nagele. Dat kan ook kloppen, want het evenement is aan de Nagelerweg die parallel loopt aan de Urkervaart waarin we moeten zwemmen. In Nagele aangekomen mag ik niet verder, de weg is afgesloten voor de triathlon. Die is lekker, daar moet ik zelf aan meedoen roep ik, maar ik mag er niet door, de andere afstanden zijn al bezig op de route, de 1/16e en 1/8 triathlon.
Ik moet weer een héél eind omrijden en bereik dan uiteindelijk de startlocatie. Het is al over 13.00 uur en de tijd begint te dringen. Ik krijg de sjorband niet van mijn fiets, maar na wat gewurm gaat de klem open en kan ik me naar de inschrijving begeven. Ik krijg een enveloppe met daarin een aantal stickers met mijn startnummer erop. Een dubbel nummer voor om de handremkabel achter, een nummer voor op mijn fietshelm en een startnummer om op de startband te bevestigen. Fietsend met het nummer op de rug, lopend met het nummer voorop. Ook kregen we als herinnering een witte buff met het logo van de triathlon Noordoostpolder.
Ik kleed me om en zie dat het weer een Cor start gaat worden tot ik hoor van een andere deelnemer dat de start pas om 14.00 is, ik blijk verkeerd te hebben gekeken. Om 13.30 moeten we in het wisselvak zijn, dat had ik gelezen, de start is inderdaad pas om 14.00 uur. Ik heb ineens weer tijd genoeg.
Op het gemak fiets ik naar het wisselvak, leg alles klaar en vraag of een vrijwilliger even een foto van me wil maken voor op facebook. Als ik even op de grond zit bij mij mijn fiets komt er een deelnemer naar me toe met startnummer 178, ik heb mijn fiets op zijn plek gehangen. Foutje, ik heb niet startnummer 178, maar 187, dus even het boeltje oppakken en naar de juiste plaats brengen, waarna ik me meld met de anderen bij de waterkant van de Urkervaart waar we een briefing krijgen. Iedereen moet de groene badmuts opzetten die we hebben gekregen. Iedereen gaat het water in dat slechts 17 graden is, dat is voor mij al een hele overwinning. We mogen even wat wennen aan de temperatuur en even "inzwemmen", de start is nog 5 minuten en gaat vanuit het water bij de punt van twee kano's vandaan. Ik voel een soort wier aan mijn voeten, het lijkt me niet super diep hier.
Ik weet niet wat me overkomt, het nieuwe pakje is vreselijk wennen, ik heb het benauwd, het elastische materiaal drukt flink op mijn borst, ook door het water natuurlijk en ik krijg nauwelijks lucht. Ik probeer een paar slagen en kom er ook achter dat het water aardedonker is, donkerbruin, je kunt niets zien. Ik begin een beetje in paniek te raken en te hyperventileren. Als het startschot klinkt zwem ik helemaal achteraan. Zo goed en zo kwaad als het kan probeer ik toch een paar slagen borstcrawl, maar stik bijna. Dit gaat niets worden. Ik twijfel of ik er maar mee moet gaan stoppen, dit is een kwelling. We hebben op de heenweg stroom mee en op die manier gaat het met schoolslag ook wel, er zijn er meer die dat doen. Het is niet anders, dit kost me veel tijd. Het was al de vraag of ik alles op tijd zou kunnen redden, want een racefiets heb ik dus niet en kan dan ook de snelheid niet halen die anderen rijden.
Na het keerpunt om een gele boei heen hebben we een kleine 500 meter afgelegd, de terugweg is iets langer omdat we voorbij het startpunt zwemmen. Totaal moeten we een kilometer zwemmen. Dit is nog veel gekker, we hebben nu stroming tegen en als ik naar de toeschouwers langs de kant kijk lijkt het wel of ik helemaal niet vooruit kom. Waar ben ik aan begonnen. Ik heb inmiddels de rits van het pak open gezet en stop zelfs even om mijn hele bovenlichaam te ontbloten en ga zo verder. Op deze manier had ik ook gewoon in een zwembroek kunnen zwemmen, maar ja, dat is achteraf.
Als ik na een klein half uur eindelijk aan kom begeef ik me naar mijn fiets. Mijn lange hardloopsokken aantrekken lukt bijna niet. Mijn handen zijn verkleumd en door de vochtige benen krijg ik ze niet aan. Ik ben zo minutenlang bezig en in totaal kost de wissel me ruim 6 minuten waar anderen 2 of 3 minuten nodig hebben. Als ik eindelijk op de fiets zit merk ik dat de conditie er nog wel is en ik probeer rond de 30 km per uur te gaan rijden. Na twee kilometer gaan we een viaduct op, een pittig klimmetje en voel al gelijk de steken in mijn rechter knie. Nee toch, weer een tegenslag. Zal ik er de brui aan geven, ik wil niet teveel risico nemen met het oog op de Jungfrau Marathon. Ik schakel een tandje terug en dat gaat beter. De paar fietsers die nog achter me zitten komen me al snel voorbij en zelfs fietsers die de eerste ronde van 10 er al op hebben zitten halen me in. We rijden 4 rondjes van 40 kilometer, niet bijster inspirerend, 5 heen en 5 terug en dat 4x.
De mooiste fietsen komen me voorbij, al zie ik toch nog een paar anderen die geen racefiets hebben. Na twee rondjes begint de knie weer erg zeer te doen en moet ik weer verder terug schakelen, dit kost me best wel veel tijd. Die 30 km per uur heb ik al lang laten varen, het is nog maar 25 nu. Na 3 ronden haal ik zowaar de fietser voor me in en lig ik niet meer laatste, hij heeft ook geen racefiets. Deze fietser lijkt er een beetje doorheen te zitten.
In de vierde ronde zie ik een fietser lopen met de fiets aan zijn hand, kennelijk materiaalpech en schuif ik weer een plekje op, al maakt de klassering me niets uit. Het zal spannend worden of ik nog wel mag lopen, de klok tikt door. De vierde ronde is een kwelling, de pijn in mijn knie is niet meer te harden, ik laat diverse keren mijn rechter been helemaal naar beneden hangen en schud dan wat met het been om de spanning er wat af te halen. Als ik toch de finish haal. Wie na 16.00 uur nog op de fiets zit wordt van het parcours gehaald. Ik ben net de laatste die op tijd binnen is, de fietser achter krijgt DNF achter zijn naam, pffff, dat is gelukt. Nu eindelijk mijn favoriete onderdeel en maar hopen dat het gaat met de knie. 
We lopen hier vier rondjes van 2,5 kilometer, dat had van mij wel langer mogen zijn dan die 10, nu kan ik eindelijk wat goedmaken.
Het gaat best moeizaam, de benen hebben toch al een aardige tik gehad, getraind op de wissel heb ik nooit en de overgang is moeilijk, ik loop een beetje op eieren lijkt het.
Na een paar kilometer haal ik toch wat dames in. De verzorging onderweg is super, op 3 punten van het parcours van 2,5 kilometer staan ze klaar met sponzen en bekertjes water. Inmiddels is het zonnetje er ook bij gekomen, wat dat betreft heb ik geluk gehad, het weer zat echt mee, niet warm en zonnig. 
Halverwege kom ik door in 2 uur 25 en heb ik nog 35 minuten voor de laatste 5 kilometer om binnen de limiet te finishen. Dat gaat me zeker lukken. 
Net als bij het fietsen heb ik de rits van mijn pak wagenwijd open staan om meer koelte te voelen op het lichaam, dat doen er meer.
Na de derde ronde kom ik over de streep en hoor ik de welbekende speaker Henk Borgmeier rond roepen dat nummer 187 voorbij komt, dat is Cor Terlouw van Avantri, welbekend van de marathon van Rotterdam waar hij dit jaar 3.29.06 liep en hij liep ook de Trail by the Sea in Renesse, een veelzijdige sporter, geeft u hem alstublieft een luid applaus. Dat was wel erg leuk om te horen.
In de vierde ronde haal ik nog 4 lopers in en kom over de streep in 2 uur 50 minuten en 15 seconden als 151e van de 170 starters. Bij de finish nog een hand met winegums genomen, een hersteldrankje, wat appel, sinaasappel en banaan.
Na even uitpuffen en wat drinken wil ik de wisselzone verlaten maar wordt erop gewezen dat ik mijn chip nog in moet leveren aan de andere kant van het vak en krijg daar ook onze herinnering, een zak met grote uien, hahaha, nog nooit meegemaakt. 
Onderweg kom ik bij Lelystad op de snelweg langs de KFC en besluit daar maar even te eten. Om 20.15 uur kom ik thuis. Het was een hele ervaring, wel last van mijn knie aan over gehouden en niet verlopen zoals ik had gehoopt. Veel zouden waarschijnlijk al lang zijn uitgestapt, maar dat staat niet in mijn woordenboek, maar of dit nu verstandig was ??? Het was best wel leuk om weer eens mee te maken, maar of ik dat ooit weer een keer ga doen ?

  • De voorhoede bij het zwemmen

    Was me dat even schrikken toen ik in het water sprong. Door de druk op de borst vanwege mijn nieuwe pak en wellicht ook het koude water kwam er niets terecht van borstcrawl maar werd het gewoon schoolslag

  • De achterhoede bij het zwemmen waaronder ikzelf

    Op het gemak schoolslag dan maar en zo proberen toch op tijd binnen te komen, wat me uiteindelijk nog net is gelukt

  • Fietsen met een hybride fiets ipv een racefiets

    Hier nog tussen de andere deelnemers, later zou ik vanwege de pijn in mijn rechter knie steeds verder afzakken en als voorlaatste binnen komen, nog net binnen de gestelde limiet

  • Vergeleken met de anderen was mijn outfit erg amateuristisch

    Aan de grimas op mijn gezicht is af te lezen dat het daar al minder goed ging, de pijn in de rechter knie speelde flink op en ik moest af en toe zelfs mijn been laten hangen om zo te pijn wat te verlichten.

  • Speaker Henk Borgmeier

    Speaker Henk Borgmeier is onder de sporters erg bekend. Ik heb hem als speaker al bij tal van grote evenementen mee mogen maken. Hij ratelt aan één stuk door en weet over veel sporters wel iets te vertellen, dat heeft hij vooraf keurig verzameld.

Zwemmen ging niet goed, fietsen ging niet goed en met het lopen niet voluit gegaan, daarom vrij relaxed over de streep in 2.50.13 , dat scheelt een uur met de klok. Wel een leuke ervaring

Training Amerongse Berg en Leersumse Plassen, 28-08-2014

Vandaag gezellig wezen trainen in de bossen met Aad, Janet en Astrid. Eerst in de ochtend een stuk gelopen van net onder de 10 kilometer waarbij ook Joop van Amerongen aansloot, in de middag nog naar de Amerongse Berg geweest en een ronde gelopen van ruim 7 kilometer. Het was een heerlijke training en reuze gezellig. We zijn een echt vriendengroepje. Na afloop in Leersum lekker een hele grote pannenkoek wezen eten bij Het Leersums Laarsje.

 

Het was met recht een reuzen pannenkoek met veel rozijnen, appel en kaneel, heerlijk.

Nazomerloop Schoonhoven, 24-08-2014

Afgelopen woensdag stond de coopertest op het programma, helaas nog midden in mijn vakantie, maar vrijdag thuis gekomen en nog wel op tijd voor de nazomerloop.
In de vakantie goed kunnen trainen en op de vrijdag dat ik thuis kwam al lekker samen met Janet een stuk wezen rennen in de stromende regen en onweer en ook nog een stuk onverhard, dat was lekker verfrissend. Nu eerst toch nog gaan trainen om 9 uur samen met Janet, Aad, Tiny en Bea, de anderen kozen voor een snelle Nazomerloop.
Na een lekker bakkie toch nog even naar huis geweest nadat ik me heb ingeschreven, even omkleden, wat eten en drinken en na 12 uur weer op pad naar Avantri. 
Gezien de training van vanmorgen wil ik nu eigenlijk zo rond de 5 minuten per kilometer gaan lopen met een eindtijd rond de 50 minuten.
Vanaf de start loop ik samen met Wim en lopen Harald en Piet vlak voor ons. Twee rondjes op de mooie baan en daarna het hek uit, linksaf langs het water en om de voetbalvelden heen, voor het tankstation weer linksaf en aan het einde rechtsaf de Oude Singel op naar Belvedere en vandaar weer via de Haven terug naar de baan en dat dan 3x.
Langs het voetbalveld vraagt Wim hoe snel we lopen en blijkt dat we rond de 4.20 per kilometer lopen, dat gaat Wim en mij eigenlijk veel te snel. Het zonnetje schijnt dan nog niet en ik voel me prima. Harald heb ik ingehaald en op de Haven loop ik ineens naast Piet die terecht opmerkte dat ik wel erg snel liep als ik het rustiger aan zou willen doen. Piet heeft gelijk en ik laat me bewust wat terug zakken.
De kilometertijden schommelen nu rond de 4.30 en dat is eigenlijk nog wat te snel. Als dan de zon weer flink begint te schijnen en we langs de baan komen is het toch wel spijtig dat er geen bekertjes water staan, dat is wel een gemis, daar sta ik niet alleen in, die opmerkingen kreeg ik van meer lopers te horen. Ik besluit het nog wat rustiger aan te gaan doen en dan komt Kelvin Klerk me voorbij. Ik denk dat het een soort versnelling was, want daarna liep Kelvin niet meer verder bij me vandaag en ik ging niet sneller lopen. Aan het begin van ronde 3 haal ik zelfs Kelvin weer in, die zakt wat af waarna ik aangeef dat hij toch nog wat moet versnellen om onder de 45 minuten te komen, ook vader Jan staat hem aan te moedigen en dat doet Kelvin dan ook. Bij mij beginnen toch de benen zich wat onprettig te voelen en ik wil niets forceren met het oog op de kwart triathlon van volgende week zondag en de Jungfrau marathon op 13 september zodat ik de tijden wat op laat lopen en binnen kom in 45.03 netto en we opgevangen worden door Els en Janet met een lekkere fles water, die gaat er zeker in.
Al met al een geslaagde loop waarbij ik hoop dat we in een ander jaar toch weer een tuk de Lekdijk op kunnen, dat maakt het toch interessanter waardoor we ook de afstand weer langer kunnen maken.

Ultralauf 56 kilometer Monschau/Konzen 10-08-2014

Prachtige omgeving om te lopen, ook veel onverhard, veel heuveltjes, was geweldig

Zomervakantie 2014. In de maand augustus staat voor mij meestal de marathon van Monschau op het programma, een marathon in de prachtige Eifel in Duitsland. Dit jaar zou mijn 10e editie moeten gaan worden, 7 keer de marathon en de afgelopen 2x de ultralauf van 56 kilometer die ook nu weer op het programma staat. Je maakt dan een extra lus voorafgaande aan de marathon van 14 kilometer met flink wat heuveltjes door een prachtig natuurgebied, das Hohe Venn met de hoogste "berg" van de Eifel, 658 meter hoog, de Stehling.
Het is eerst nog maar de vraag of ik wel kan gaan lopen. Gezien de vakantie van Gertjan, onze chef werkplaats, kan ik pas later op vakantie en valt "Monschau" midden in onze eigen vakantie. Vaak ging ik van huis weg en sliep ik in een bedrijfsbus. Andere jaren als we wel op vakantie waren wist ik er altijd wel een draai aan te geven dat we juist op vakantie gingen naar Italië, Zwitserland, Oostenrijk en we eerst Monschau aan zouden doen om op de eerste dag van de vakantie gelijk de marathon mee te pikken. 
Dit jaar gaan we naar Beekbergen en na overleg met mijn familie werd besloten dat ik dan maar vanaf de camping naar Monschau zal reizen. Je zoekt het maar uit, wij vermaken ons wel klinkt het.
Nu nog het vervoermiddel. Om de caravan te trekken zijn we met de Fiat Croma op pad gegaan, Ik zal daar dan wel in gaan slapen had ik mijzelf voorgenomen.
Het oude luchtbed was lek dus hier maar even een nieuw luchtbed gekocht in de aanbieding voor slechts 6 euro.
Ik was er ook achter gekomen dat ik al mijn drankjes, gelletjes, etc. was vergeten, maar mijn gelletjes zijn ook bij de AH te krijgen, dus snel 4 gelletjes gekocht. Een dorstlesser had ik in poedervorm nog in mijn tas zitten, ook dat probleem is ondervangen.
Op de dag van vertrek alvast de zitting weggeklapt, wat eigenlijk niet blijkt te kunnen. Als de zitting weg is klap ik de leuning naar voren en zie dat ik met een mega verhoging te maken heb. Wat nou vlakke vloer ! Ik zit met een hoogteverschil van meer dan 30 centimeter. De voorstoel rechts helemaal naar voren geschoven en het luchtbed er al opgepompt ingelegd, opblazen is niet te doen met dit bed, er zit een hele grote vulopening in, juist voor een pomp, die hadden we gelukkig bij ons. Alles opzij schuiven, luchtbed scheef over de achterbank en hoofdsteunen en warempel, de achterklep gaat dicht. Ik ga even "proefliggen" en lig net vrij onder de dakhemel, het zou moeten kunnen zo. 
Op donderdag even een stukje gelopen van ruim 14 kilometer en gelijk verdwaald in het bos, vrijdag nog 35 kilometer gefietst, op zaterdag maar even niets gedaan, rusten voor de zware zondag.
Om 16.15 vertrek ik vanaf de camping, ik was 15.45 van plan. Om precies 19.00 uur arriveer ik in Konzen waar de start plaats zal vinden. Ik ben onderweg 2x verkeerd gereden, 1x door mijn verouderde TomTom en 1x door een wegopbreking vlak bij de eindbestemming. Ik wil net als vorig jaar meedoen met de pastaparty. Je betaalt 5 euro en kunt net zoveel spaghetti met keuze uit verschillende sauzen en salade eten als je wilt. Als ik binnen kom hebben ze nog een bordje over hoewel ik eigenlijk net te laat ben, het duurde tot 19.00 uur. Als ik snel eet en een tweede bordje wil nemen is het op en neem ik maar een bord salade met een schep saus, dat is er nog voldoende. 
Ik had best trek en het ging er dan ook prima in. Na het eten even naar de inschrijving om mijn startnummer op te halen. Ik ben de enige loper, achteraf realiseer ik me dat het ook eigenlijk al gesloten was, het duurde tot 19.00 uur en zou die nacht pas weer open gaan.
De man bij de uitgifte van de startnummers herkende mijn naam omdat ik vorig jaar had betaald maar ter plekke nogmaals moest betalen omdat de betaling niet stond geregistreerd. Ik had daar later melding van gemaakt en heb het netjes terug gekregen.
De laatst 30 kilometer heb ik op de reservetank gereden, ik zou wel even in Konzen tanken was het plan. De pomp is er en het is na sluitingstijd, maar je kunt met je pas tanken. Vooraf pompnummer ingeven, pas erin, maximaal 80 euro, geen probleem. Wel een probleem ! Declined gaf het apparaat tot 2x toe als melding, wellicht omdat ik uit het buitenland kom ?
Niet getreurd, morgen maar proberen, dan is er weer bediening.
Nu naar het voetbalveld waar ik de auto parkeer op de parkeerplaats naast tal van campers. Op het grasveld naast de parkeerplaats staan tal van tentjes waar diverse lopers overnachten.
Nog even wat drinken, nog wat eten, een boekje lezen, naar het toilet en om 21.45 uur al vroeg gaan liggen en zowaar val ik rond 22.00 uur in slaap. Ik heb mijn alarm op de telefoon ingesteld op 4.15 uur maar om 2 uur wordt ik wakker, het luchtbed is helemaal plat en ik verrek van de pijn in mijn rug. Ik probeer nog wat te slapen door op mijn zij te gaan liggen, maar dat lukt dus niet meer. Als het eindelijk 4.15 uur is sta ik op, ga even naar het toilet en smeer op het gemak 4 boterhammen met overheerlijke gele pruimenjam van Janet (jam van Sjaan). 
Nog even rustig gekeken of ik niets was vergeten en daarna lopend op weg naar de startlocatie, die is ruim een kilometer verderop. Rond 5.15 kom ik aan, de start is pas om 6.05 dus ik heb alle tijd om wat te kletsen. 
Als ik in de omkleedruimte zit komt Leo Boekestijn uit Den Haag binnen. Hij is enthousiast geraakt door mijn verhalen en wil ook de 56 gaan doen.
Een paar minuten voor de start nog even naar het toilet en op weg naar de start. Vlakbij de start is nog een toiletwagen en als ik die passeer komt net Richard Maquelin uit Capelle eruit. Richard was er ook bij de Veluwezoomtrail en we hebben toen een heel eind met elkaar gelopen.
Na de start besluit Richard het rustig aan te doen en blijft bij mij lopen, dat is wel erg gezellig. We kletsen veel en genieten ondertussen van de prachtige omgeving. Het is eigenlijk erg mooi weer vandaag. Ik had me verheugd op zware bewolking, wellicht regen, maar het is veelal zonnig en zelfs flink zweten. De temperatuur is wel goed, dus héél veel problemen heb ik er niet mee. Richard heeft daarentegen graag warm weer.
Na de mooie eerste lus van 13,8 kilometer worden we omgeroepen als we de start weer passeren om op weg te gaan voor de marathon. Richard loopt iets voor me, die is sterker bergop en we hebben net een aardig heuveltje achter de rug. Nu is het telkens stuivertje wisselen tot in Monschau zelf waar de vriendin van Richard staat te supporteren en een foto maakt. Ik laat me bewust iets terug zakken. Nu krijgen we zware stukken in het parcours met flinke klimmetjes. Na zo'n 26 kilometer haal ik Richard in, hij heeft last van zijn kuit en vreest een scheurtje. Hij gaat het verder bergop rustiger aan doen, veel wandelen om de kuit bergop te ontzien. Ik vervolg mijn weg nu alleen. Het gaat best lekker. Wel al twee weken last van mijn hamstrings. De training van Ad was toch te heftig. Ad gaf nog aan dat als je last hebt van je hamstrings je de oefening beter niet kunt doen. Ik had vooraf geen last, maar na de oefening juist wel. Het is hinderlijk, maar ik kan er mee lopen.
Na ongeveer 33 kilometer haalt de top 3 van de marathon me in, die zijn om 8 uur gestart en hebben die eerste lus van 13,8 niet hoeven te maken. Ongelooflijk hoe snel die mannen lopen. geweldig. De voorgaande twee jaren haalden ze me in bij de 28 en 30 kilometer. Ik ben dus sneller of ze zijn juist langzamer.
Na tal van fikse klimmetjes kom ik aan bij de 42 kilometer en is het beste er wel af, maar ik kan nog steeds een goed tempo blijven lopen, bergop is het toch regelmatig stukken wandelen.
Het vervelendste stuk ik op 8 kilometer van de finish. Na een lange afdaling en mooi lopen langs een water komen we voor een lange klim waar geen einde aan lijkt te komen. De klim is niet super steil, maar is goed voelbaar in je kuiten, zeker na bijna 50 kilometer. De 50 kilometer gaat nog net binnen de 5 uur, dat wijst op een hele mooie tijd. Ik begin de knietjes wat te voelen, maar verder nergens last van.
Een kilometer of 5 voor de finish passeert Mo Idrissi me, hij is lid van de avVN en haalt me altijd wel in, maar nu wel pas aan het einde. 
Als ik uiteindelijk finish zie ik dat mijn tijd net onder de 5 uur 40 zit, zo'n 12 minuten sneller dan vorig jaar, best een mooi resultaat. Achteraf 67e van de 182 finishers.
Na een lauwe douche met een triest straaltje eet ik een krentenbol, drink wat en begeef me naar de infostand om mijn gele jubileumshirt op te halen. Bij de infostand blijkt mijn naam niet op de lijst met jubilarissen te staan, maar ik krijg het shirt toch. Richard staat daar ook met zijn vriendin. Richard heeft flink karakter getoond en hem uitgelopen in 6.26 , ook zie ik Leo lopen. Hij is moe, maar blij dat hij het heeft volbracht in 6.22
Nu is het wachten op het fotomoment om met het gele shirt op het podium te verschijnen. Na bijna 1,5 uur wachten gaan we met een grote groep jubilarissen op het podium voor de foto waarna ik snel vertrek naar het voetbalveld en de auto. Het heeft eventjes zachtjes geregend, maar het is al weer zonnig.
Nog even wat eten en drinken, tanken en dat lukt nu, ik koop een Magnum en geniet daarvan tijdens het rijden.
De TomTom wijst we bij Venlo verkeerd en ik kom midden in de stad uit waar ook de weg nog eens is opgebroken, daarna nog eens fout en kom ik op een doodlopend stuk industrieterrein, maar uiteindelijk kom ik om iets over 17.00 uur weer op de camping aan na een geweldige mooie dag. Het blijkt gegoten te hebben op de camping, op het nieuws hoorde ik ook al van veel overlast, maar meer dan een klein buitje in Monschau heb ik niet gehad. Ik neem nu zelfs een lekker zonnetje mee.

Even zwevend de heuvel op

Jungfrau Marathon Interlaken Zwitserland, 13-09-2014

Een droom is werkelijkheid geworden.

Vorig jaar zit ik met maatje Aad van der Poel te kletsen na een training en komt de Jungfrau Marathon ter sprake. Clubmaatje Piet Wuijster heeft deze marathon al 14 x gelopen en weet ons iedere keer weer jaloers te maken naar deze naar zijn zeggen geweldige marathon. Thuis heb ik deze marathon al eens ter sprake gebracht, maar Marloes wil niet mee en echt leuk vind ze het ook niet als ik ga, zeker niet omdat ik vaak moeite heb met de gewone marathon, al gaat dat de laatste jaren steeds beter. Aad geeft aan dat jij de editie 2014 wil gaan lopen en ik hak dan ook meteen de knoop door, IK GA MEE.
Naarmate de tijd vordert komt de "Jungfrau Marathon" steeds dichterbij. Monschau gehad, een kwart triathlon gehad, wel wat ongemakken aan over gehouden, maar dan is het moment daar, op 13 september is de Jungfrau Marathon.
Een vriendin van ons, Els Flipse, tevens trainingsmaatje, heeft ooit als kleine meid met haar ouders vakantie gevierd in Wilderswil Zwitserland en hoort dat we daar ons hotel hebben geboekt, Hotel Alpenblick in Wilderswil. Gelijk komen bij haar de herinneringen naar boven en ze denkt met weemoed terug aan vroeger. Els geeft aan dat ze best jaloers op ons is. Wat zou ik graag met jullie meegaan zegt ze, waarna ik haar vraag waarom ze niet mee gaat ?
Ja, waarom eigenlijk niet ?
Els hakt de knoop door en weet haar ouders zover te krijgen om op haar kinderen te passen zodat ze met ons meegaat, enerzijds als supporter, anderzijds om herinneringen op te halen van vroeger.
De week voor de marathon begin ik last te krijgen van een verkoudheid, maar het meeste last heb ik van mijn rechter knie, een blessure die ik heb over gehouden aan trainingen voor de kwart triathlon die ik laatst in Emmeloord heb gedaan en waar de blessure weer erger is geworden.
De nacht van woensdag op donderdag voorafgaande aan de marathon is erg kort. Ik wil om 22.00 uur naar bed, maar dat wordt later, 22.45 uur, maar ik val uiteindelijk pas om 00.15 uur in slaap, de wekker loopt af om 3.15 uur en even na 4 uur ben ik in Schoonhoven om Aad en Els op te halen waarna we op pad gaan.
Na een gezellige tocht arriveren we even na 13.00 uur in Wilderswil waar clubgenoten Piet en Aria Wuijster, Argen en Reggy van Rijk en Harald en Tiny Driesse ons al opwachten. 
Harald loopt gek genoeg op krukken. Moet hij ook de marathon lopen ? Wat is er mis ? Harald blijkt een ontsteking in zijn enkel op te hebben gelopen. Hij is al bij de dokter geweest en heeft medicijnen om de ontsteking te remmen en te genezen. Als dat maar goed komt ? 
Om 14.10 uur zitten we al weer in een treintje naar Lauterbrunnen. Piet heeft de Jungfrau marathon al 14 keer gelopen en Argen reeds 9 keer. Ze willen ons alvast een indruk geven van wat ons zaterdag te wachten staat. De muur van Wengen, scherprechter die opduikt na zo'n 26 kilometer op het parcours. Piet geeft aan dat je niet te snel moet starten en over moet hebben als je die "muur" moet overbruggen. Wandel hier, rennen heeft geen enkele zin is het advies.
We zijn nu nog fit en hebben nog geen 26 kilometer gelopen, maar nu al is het enorm zwaar. Het is echt wandelen geblazen en zweten, want het is erg zonnig.
Na een klimpartij van enkele kilometers komen we aan in Wengen zelf, een gezellige plaats waar we met z'n allen op souvenirjacht gaan en na afloop gezellig een terrasje opzoeken in het zonnetje waar ik met veel anderen een lekker stuk apfelstrudl neem met een kop cappuccino. We hebben het nu al enorm naar ons zin en de marathon moet nog komen.
Met het treintje weer terug naar Wilderwil en op weg naar het avondeten.
Op de hotelkamer snel een douche pakken en daarna mijn knie inspuiten met Starbalm spierspul, waarna we ons melden aan tafel voor een heerlijk diner.
Al snel blijkt dat mijn spierspul erg sterk ruikt want zonder wat te zeggen zijn de anderen er ook achter gekomen dat het gaat "stinken" aan tafel. 
Het eten blijkt allemaal tot in de puntjes verzorgt, Hotel Alpenblick blijkt al een lange historie te hebben en bestond al voor de jaren 50 als Pension Alpenblick. De bediening is vriendelijk en correct, het eten is verrukkelijk en je kunt net zoveel eten als je wilt, is zelfs vaak zelf aan te vullen.
Na de vermoeiende dag zoeken Aad en ik onze kamer op, Els heeft haar eigen kamer en de anderen gaan naar hun kamers toe. We vallen al snel in slaap en hebben nu een super nachtrust en ik merk dat die rust me goed heeft gedaan. Thuis had ik nog 38,2 koorts, maar die is weg. De knie baart me nog wel zorgen, maar dat zien we later wel weer.
We gaan met z'n allen op vrijdagmorgen naar Interlaken om ons startnummer op te halen en de expobeurs te bekijken. We zijn tal van leuke artikelen en velen van ons "scoren"wel wat leuks. Shirtjes, gelletjes en ander accessoires worden aangeschaft. Zelf zie ik een stand waar ze tape verkopen en ook aanbrengen op de geblesseerde plaats. Dat is iets voor mijn knie. De dame bij de stand blijkt er echt verstand van te hebben. Mijn knie wordt ontsmet, de haren afgeschoren en de door mij uitgekozen zwarte en blauwe tape wordt aangebracht. Ik merk gelijk dat het effect geeft. Op deze manier moet het wel lukken. Argen heeft beide benen ingetapet, dat hebben Reggy en Argen zelf gedaan, maar ze besluiten nu ook om dit opnieuw te laten doen door deze dame op de beurs. Argen heeft wat problemen met haar benen en heeft de steun echt nodig. Na de behandeling ziet het er bij Argen ook super uit.
Els wil afscheid van ons nemen want ze wil graag naar Jungfraujoch, een punt op de Jungfrau dat erg hoog ligt en waar je een prachtig uitzicht hebt op andere bergtoppen en naar beneden. Aad en ik gaan met Els mee en na de kaartjes gekocht te hebben gaan we weer met de trein op pad. Deze keer niet naar Lauterbrunnen, maar we nemen het treintje naar Grindelwald. Wat is dat een mooie rit, we zien veel en maken veel foto's, maar al snel blijkt dat het niet helder zonnig meer is en er steeds meer bewolking komt. Na best een lange reis arriveren we bij Kleine Scheidegg waar ook de finish van de marathon zal zijn morgen. 
Na wat te hebben gewinkeld om de tijd te overbruggen naar 15.30 uur waarop een gereduceerd tarief in werking treedt vertrekken toch naar Jungfraujoch, ondanks dat het inmiddels is gaan regenen en een stuk kouder is geworden. Aad heeft een trainingsjas gekocht en ik zelfs fleece handschoenen, want het is toch wel fris geworden. Gelukkig heb ik wel een fleecetrui bij me, maar een jas was ook geen overbodige luxe geweest. Els heeft wel met alles rekening gehouden. 
Het is wel een aparte beleving. We reizen met de trein door de Eiger, de beroemde berg waarvan de "Nordwand" vooral aansprekend is. We rijden door een kilometerslange tunnel die ooit met de hand is gegraven, wat moet dat een onmenselijke klus zijn geweest. Het is fascinerend om te zien. We stoppen een paar keer bij een uitzichtpunt maar daar valt vandaag helaas niets te zien, alleen maar mist. Ik begin hem nu toch wel te knijpen voor Els, het is te hopen dat we dadelijk boven de wolken uit komen, anders zien we boven helemaal niets.
Als we boven komen geeft het weerstation aan dat het buiten -6 graden is. Het waait flink en het sneeuwt zelfs, het is erg guur weer.
We trotseren de koude en gaan toch even naar buiten voor wat foto's, maar meer dan een sneeuwstorm en wat bevroren kabels en sneeuwhopen zien we niet. Wel kunnen we daar nog in een ijsgrot rondkijken waar ze allerlei vormen van ijs hebben gemaakt, erg leuk om te zien. We nemen de laatste trein naar beneden en na een lange rit terug komen we te laat aan bij het avondeten. Geen probleem geven ze daar al aan en in sneltreinvaart halen we de anderen weer in. De soep hebben we zelf besloten over te slaan.
Na deze flinke trip best wel moe waarna "kamp Wuijster" al aangeeft dat er wat concurrentie minder is morgen op de marathon. Harald zit met zijn enkel, al gaat dat de goede kant op, ik zit met mijn knie, al zal dat wellicht ook wel lukken. Er is sprake van een gezonde en gezellige strijd, al maak ik mijzelf daar niet druk over. Ik ben helemaal niet bezig met tijden. Voor mij is het een droom om daar te mogen lopen en daar wil ik zo lang mogelijk van genieten. Uitlopen is het devies en mooie foto's maken.
We gaan na het eten snel naar de hotelkamer om de spullen klaar te leggen voor de race van morgen. We moeten om 6 uur op om te ontbijten. Normaal kan dat pas vanaf 7.15 uur, maar het hotel heeft speciaal voor de lopers het ontbijt al klaar staan vanaf 6 uur. 
Ook deze keer valt het slapen niet mee. Om 00.30 uur gaat het licht uit en om 5.30 uur loopt de wekker weer af. De tape blijkt los te zijn gegaan. Ik heb gelukkig een rol tape gekocht en breng een nieuwe tape aan, nu maar hopen dat het blijft zitten en ook nog effect heeft. Ook bij Argen blijkt de tape te zijn losgegaan en Reggy heeft een nieuwe geplakt. Wel vreemd dat iemand die er verstand van lijkt te hebben de tape niet goed heeft bevestigd.
De zenuwen beginnen nu aardig door mijn keel te gieren als we het hotel uit lopen op weg naar de bus die ons naar Interlaken brengt. Bij de bushalte staat Alex Looman, een clubmaatje die in een andere hotel zit met twee vrienden. We zijn nu met 12 man totaal en de stemming zit er goed in. Er is in Interlaken voldoende tijd om wat foto's te maken, de juiste kleding aan te trekken, gelletjes, fototoestel, startnummer, etc.
Tiny baalt verschrikkelijk, ze heeft haar fototoestel in de bus laten liggen, nu maar hopen dat er een eerlijke vinder is die het af zal geven.
Als om 9 uur eindelijk het startschot klinkt is het warm en zonnig, niet echt mijn favoriete loopweer, maar daardoor is het wel erg helder en zijn de mooie bergen goed te zien en is het echt een genot om te lopen. Wat is het hier verschrikkelijk mooi. Ik heb hier lang naar uitgekeken maar dit is nog mooier dan in mijn stoutste dromen en overtreft al mijn verwachtingen.
Ik start naast Aad in het vak na de 5 uur en voor de 5.30 uur, maar dat is maar voor de vorm. we hebben er geen idee van hoe lang we er over gaan doen. Harald, Alex, Piet, Argen en Aria staan verder naar voren.
Na de start lopen we eerst een paar kilometer door Interlaken waar we supporters Els, Reggy en Tiny zien staan voorbij het 4 kilometer punt waarna we naar Wilderswil lopen dat rond het 10 kilometerpunt ligt.
Ik maak alvast wat leuke foto's en blijk toch kilometertijden te lopen van net boven de 5 minuten per kilometer, het gaat goed. Geen last van mijn knie, een beetje zeurderig, verder niets. De verkoudheid merk ik wel wat. Gisteren nog een beetje beroerd geweest, maar ook dat is weg. Ik voel me helemaal in mijn sas. Als ik in de verte ineens Piet zie lopen vrees ik dat er iets mis is. Is Piet ineens langzamer gaan lopen of ik sneller ?
Als ik vlak bij Piet ben slaat Piet ineens linksaf en moet even een sanitaire stop maken waarna ik verder loop. Harald blijk ik ingehaald te hebben zonder dat ik dat in de gaten heb gehad en Alex loopt ook ineens vlak voor me. Ik loop even een stukje met Alex op waarna we even moeten wachten voor het treintje. Ik maak wat foto's en Alex loopt daar door, ik zou hem pas weer bij de finish zien.
Piet en Harald komen nu bij me te lopen en dat blijft zo tot aan de 20 kilometerpostin Lauterbrunnen waar Els, Tiny en Reggy staan. Wel leuk dat we daar et z'n drietjes tegelijk aan komen.
Het halve marathonpunt gaat in iets meer dan 2 uur en nog steeds gaat het goed.
Als we dan wederom met z'n drieën de 26 kilometer zijn genaderd begint de muur van Wengen. In eerste instantie loopt Piet bij ons weg en later ook Harald maar later in de klim haal ik hen weer in. Als ik na de muur van Wengen weer aan wil zetten en naast Piet loop schiet er ineens kramp in mijn linker kuit waardoor ik even genoodzaakt ben om te wandelen en te rekken. Voorbij de 30 kilometer in Wengen staan onze supporters weer. Reggy ziet dat ik pijn heb en masseert de linker kuit, knijpt er flink in en dat helpt. Ik kan weer wat harder lopen. Els roept al dat ik op tijd binnen ga komen als ik van daar vandaan gewoon ga wandelen. De stukjes flink bergop wandel ik inderdaad, de wat vlakkere stukken doe ik wel rennend of dribbelend en ik stop vaak voor foto's. Uiteindelijk zou ik onderweg liefst 64 foto's maken, hoewel sommigen zijn gemaakt door toeschouwers die ik dan vraag of ze een foto van me willen maken.
Het beste is er al lang af, maar als ik om me heen kijk is dat bijna voor iedereen zo. Na de 38e kilometer gaat het serieuze werk beginnen. het gaat nu echt héél steil omhoog. Het tempo ligt zo'n beetje op 20 minuten over 1 kilometer, is echt bizar, maarmeer zit er niet in. Op de bergkam slentert iedereen traag omhoog in de hoop snel aan het einde van de klim te komen, maar na iedere top volgt een bocht met weer een klim. Links en rechts van de bergkam liggen lopers met kramp en zelf blijf ik ook af en toe even staan om wat foto's te maken. Bijna boven volgt een korte daling met nog een korte klim naar de top waarna de laatste kilometer echt flink naar beneden gaat richting de finish.
In volle vaart ren ik naar beneden, kijk op mijn horloge en zie dat ik zelfs nog binnen de 5.30 ga finishen waar ik er 6.30 over mag doen, nog een speling van een uur. Voorafgaand had ik gedroomd dat ik net op tijd binnen zou komen, maar die droom kwam niet uit.
Als ik binnen ben in een mooie 5.29.14 schieten mijn ogen vol tranen. De vermoeidheid, de emoties, de toch wat slechte voorbereiding, een droom die uitkomt, het is me allemaal even teveel. Ik zie Tiny en val haar om haar nek en meteen schiet er kramp onder mijn rechter voet. Snel schoen en sok uit en Tiny masseert de voet waardoor het snel over gaat.
Alex, Harald en Piet komen naar me toe. Alex heeft een mooie 5.05.54 gelopen, Piet een 5.19.56, nipt voor Harald die 5.20.03 liet noteren.
Nog even gezeten en daarna naar de kleedruimte waar ik mijn telefoon tevoorschijn haal om Marloes en mijn moeder te bellen waarna ik Els even bel om te vragen of ze nog naar boven gaat. het is nu geweldig helder weer en de uitgelezen kans om toch nog te genieten van het uitzicht boven. Els twijfelt, maar na enige aansporing besluit ze toch te gaan.
Inmiddels is ook Aad binnen in een super mooie tijd van 5.51.34 en samen pakken we een heerlijke douche.
Liefst 44 douches hingen er in een tent bij de finish en allemaal met een goede en warme straal, zo heb ik het nog nooit meegemaakt. Volgens de dames hingen er daar ook zeker 20 douches.
Na de douche nog gezellig nagenieten en als we uit de tent komen zitten de anderen al te wachten. Argen is binnen gekomen in 6.00.09 en baalt een klein beetje van die 9 seconden. Onderweg was de tape los gegaan en was er twijfel, maar ze is gelukkig door gegaan en heeft haar 10e Jungfrau marathon volbracht. Aria was vooraf benauwd of ze het wel op tijd zou volbrengen, maar ook dat is gelukt en zelfs zeer ruim binnen de limiet in 6.22.23
Allemaal hebben we het volbracht en allemaal tevreden. We hebben allemaal ons finisher shirt aan, geel met blauwe opdruk en onze medaille met rood lint steekt daar goed tegen af. We poseren met de groep finishers voor de Jungfrau waarna we op de tribune nog even een drankje drinken.
Er is een aardige wolk boven de finish gekomen en ik vrees voor de trip van Els, maar na een belletje blijkt die ongegrond, Els heeft het reuze naar haar zin en een geweldig mooi uitzicht, ook haar missie is geslaagd.
Als we weg willen is het even dringen geblazen. Er gaan 4 treintjes, maar allemaal waren ze vol, we moeten nu weer een half uur wachten voordat ze terug zijn. Na dat half uur is het wederom dringen, maar we hebben ons strategisch opgesteld voor het perron en niemand kon er langs waardoor we als eersten op de trein sprongen. Letterlijk, want Piet en Aad stonden al op de treeplank toen de trein nog reed. Argen, Tiny en ik zaten in de achterste wagon, maar dat bleek maar een klein hokje te zijn waardoor ik bijna de hele rit moest staan, maar ook dat mocht de pret niet deren. 
Na een lange terugreis komen we aan na 19.00 uur en gaan na de spullen op de hotelkamers te hebben gegooid gelijk naar het diner.
We krijgen de felicitaties en ook in de lobby stond al een flapover met felicitaties. Vanmorgen al stond er een aanmoediging op het bord met gelukwensen, erg attent allemaal.
Vanavond geen pasta en weer heerlijk gegeten. Na een aantal gangen kwam een glunderende Els binnen. Het was gelukt. Een kleur op haar wangen van de zon.
Ondanks de flinke achterstand bij het eten krijgt Els in sneltreinvaart toch nog de gangen voorgeschoteld, dit hotel is toch geweldig.
Na het diner buiten nog een drankje of koffie gedronken aangeboden door Piet en Aria waarna we naar bed gaan.
De volgende ochtend om 7.30 ontbijt waarna we afscheid van de anderen nemen. els, Aad en ik gaan later weg. We kijken nog even rond in het dorp, maken nog wat foto's, rijden naar Interlaken, stoppen daar ook nog even en maken ook nog een bezoekje aan de Thuner See. We genieten volop maar besluiten nu toch maar naar huis te gaan anders komen we vandaag niet meer aan. Els en ik moeten maandag weer werken en Aad gaat op vakantie.
Na wat oponthoud komen we even na 21.00 uur aan en kunnen terugkijken op een geweldig mooie trip die ik nooit zal vergeten. Lieve vrienden, dank jullie wel voor jullie heerlijke gezelschap.

Voor meer foto's kijk op mijn facebookpagina 

Na mijn 10e deelname ben ik toegetreden tot de Marathon 10+ club en kreeg dit mooie gele functionele loopshirt

Training duinen en strand Scheveningen-Kijkduin 31-07-2014

Met mijn maatjes Janet, Aad en Astrid op bezoek geweest bij Ger Kooijman in Monster waar hij woont op de camping. We hebben ons ook voorgenomen om dan gelijk een stuk te gaan trainen in de duinen. Het is warm weer en we rijden naar Kijkduin om daar lekker een uurtje te gaan lopen. In de duinen is het echt bloedheet en door het stijgen en dalen best zwaar. Als we in Scheveningen zijn aangekomen besluiten we om over het strand terug te lopen. Dat blijkt heerlijk te gaan, er staat langs de kust een aardig windje en met die wind tegen gaat het lopen geweldig. We voelen ons helemaal in ons element. Na terugkomst hebben we het zo gezellig met elkaar dat we besluiten om op het strand bij Monster nog een terrasje te pikken en daar gezellig nog even te zitten en te kletsen. Het idee was super, want wat hebben we het naar onze zin gehad vandaag. Dit is zeker voor herhaling vatbaar

Op het strand in Monster nog even genieten van een lekker broodje en in mijn geval een heerlijke uitsmijter.

Midzomeravondloop Bleiswijk, 02-07-2014

Woensdagavond trainingsavond, maar niet deze keer. Vandaag staat de jaarlijkse Midzomeravondloop in Bleiswijk op het programma. Ik doe hier eigenlijk bijna ieder jaar aan mee. Vorig jaar was ik hier met Susanne, deze keer met Aad.
Traditioneel is het hier bijna altijd erg warm en dat zou nu ook wel weer het geval zijn. Aad is op de fiets naar Bergambacht gekomen en is er al om 18.30 uur. Ik ben net thuis en me nog aan het omkleden en we kunnen rond 18.40 op pad. Het is warm en benauwd weer, de kap van de Spider gaat open en het is dan goed vertoeven. Naarmate we dichter bij Bleiswijk komen betrekt de lucht en gaat het zonnetje schuil achter een laagje bewolking. Dat gaat de goede kant op denk ik dan.
We zijn netjes op tijd, schrijven ons in en hebben alle tijd om nog wat te kletsen, een bezoekje te brengen aan het toilet en naar de start te wandelen. Het parcours is gelijk aan vorig jaar, maar we starten wel iets dichter bij de sporthal waardoor de afstand iets langer is geworden. Achteraf zou die dan ook ruim 15 kilometer zijn. Dit is gedaan vanwege de grote drukte van vorig jaar toen er 750 lopers op de diverse afstanden afkwamen.
Aad en ik staan bijna achteraan en na de start is het dan ook traag op gang komen. We besluiten allebei onze eigen race te lopen. Het begint steeds lekkerder weer te worden en voel me best goed. Ondanks de trail van 52 kilometer van 1,5 week geleden ga ik toch proberen om onder de 1.10 te gaan lopen. Eens kijken hoever ik ga komen. De laatste jaren met de warmte kwam ik niet veel verder dan ruim 1.13 uur.
Na een eerste kilometer van 4.47 kwam ik in mijn ritme en kon ik ook wat beter doorlopen. Kilometer 2 ging al in 4.35 en daarna zat ik heerlijk in het tempo van rond de 4.30 per kilometer en haalde veel lopers in. Kilometers 3 en 4 gaan in 4.30 en nummer 5 zelfs in 4.26 waarmee de eerste 5 komt op 22.48.88 , een mooie tussentijd en ik voel me nog steeds lekker. Aad zie ik helaas niet meer. Ik hoop dat hij ook lekker loopt.
De tweede 5 kilometer kan ik nog wat versnellen en loop 22.11.80 , zodat de 10 kilometer precies gaat in 45 minuten. Veel tijd bij de drankposten geef ik mijzelf niet, die zijn overigens goed verzorgd.
De derde 5 kilometer loop ik wederom in 22.11.79 met een laatste kilometer in 4.18 om de tweede dame nog in te kunnen halen en wat ook is gelukt. Het extra stukje boven de 15 kilometer is volgens mijn horloge 85 meter en leg ik af in 0.15.32 , een snelheid van 20 km per uur. De finishtijd is netto 1.07.29 en de maximale hartslag is bij de finish zelfs even 185, maar ik voel me super. Ik had het idee dat ik dit tempo makkelijk een halve marathon had kunnen lopen wat een tijd onder de 1.35 zou kunnen zijn.
Bij de finish wacht ik even op Aad en dat duurt helemaal niet lang. Aad loopt een hele mooie 1.14.22 , ruim onder de 5 minuten per kilometer gemiddeld.
Na de finish wacht ons traditioneel een zak met 3 paprika's, een gele, een groene en een rode. Er staat dorstlesser, water en sinaasappelpartjes om de reserves weer aan te vullen, dat is super geregeld. Na een lekkere douche drinken we nog twee bakjes koffie voor we weer naar huis rijden. Rond 22.45 uur arriveren we weer in Bergambacht waarna Aad nog op de fiets naar Schoonhoven moet. Het was weer een leuke en gezellige loop.

Vol gas op weg naar een mooie 1.07.29 op de ruim 15 kilometer

Veluwezoomtrail Rheden, 22-06-2014

Na de Koning van Spanje Trail is het een tijdje kwakkelen geblazen. Eerst een longontsteking, dan weer een week van overgeven en misselijk zijn. Als je dan weer een beetje fit bent dan spring je op een hooirol want je denkt dat je 20 bent en krijgt dan spit. 
Op 22 juni staat de Veluwezoomtrail op het programma. Naarmate de Veluwezoomtrail dichterbij komt begin ik weer langzaam fitter te worden, al heb ik de laatste tijd niet verder gelopen dan een loopje van 10 kilometer en wat trainingen.

Het begint nu toch wel te kriebelen. We gaan met een leuk groepje naar de trail toe. 
Aad, Janet, Harald, Arie en Robin zijn eveneens van de partij. Aad, Robin en Arie lopen de 27 kilometer, Harald en Janet de 14.
Aangezien ik ruim 52 kilometer zal gaan rennen is de start al om 9.30 uur, de 27 kilometer start om 10.30 uur en de 14 kilometer om 11.30 uur. Ondanks het tijdverschil in start en ook aankomst gaan mijn lieve vrienden toch met me mee waardoor het een erg gezellige dag zou gaan worden.
Arie pikt me om 7.30 op en is er zelfs al iets eerder, ik zit nog aan mijn bak cornflakes. We rijden naar het Park en pikken Aad, Harald en Janet op. Robin zou met zijn zus Jacqueline gaan, maar die haakt op het allerlaatste moment helaas af, ze is verre van fit. Robin gaat met zijn eigen auto en dan iets later, hij start om 10.30 uur.
We arriveren om 9.00 uur. Arie gooit Harald, Janet en mij er uit en gaat samen met Aad naar de parkeerplaats van waaruit er pendelbussen rijden naar de startlocatie, dit om teveel drukte te voorkomen bij de hotels en andere locaties daar in de buurt.
Het is al gezellig en het wordt steeds drukker. We zien Fred Noorlander staan, Richard Groenendijk, Hans Rietveld en ook tal van bekenden voor mij. Even naar het toilet, me omkleden, goede sokken aan, insmeren, drankjes maken, etc. Er is geen water daar, dus moet ik met mijn running vest naar het bezoekerscentrum een paar honderd meter verderop om hem te vullen. Ik arriveer net op tijd om te zien dat iedereen al klaar staat voor de start. O jee, dat gaat weer een Cor start worden. Mijn gelletjes moeten nog mee, nog een reepje. Janet helpt snel nog even met mijn startnummer opspelden en ik heb zowaar nog een minuut over doordat ze een fractie later starten ivm een welkomsgesprekje van de speaker.
Ik had vooraf wat koeler en minder zonnig weer verwacht, maar dat valt me tegen, het is erg zonnig en ook erg warm. Op mijn rug en schouders hangt 2 liter water, 4 gelletjes, 3/4 liter sportdrank, een reepje, WC-papier voor het geval dat...... en natuurlijk het gewicht van de rugzak zelf.
Vooraf had ik een tijd ingeschat van rond de 5.30 uur, maar of dat haalbaar is ? Ik schat Janet en Harald in op 1,5 uur, Aad op ruim 3 uur, Arie ruim onder de 3 uur en Robin op 3,5 uur.
Dat zou betekenen dat Harald en Janet twee uur te vroeg zijn en ook nog eens twee uur moeten wachten tot ik binnen kom. Ik voel me wel een beetje schuldig. Natuurlijk weten ze wel dat het zo lang duurt en ik waardeer dat enorm, ze zijn geweldig.
Als we de eerste heuveltjes hebben gehad hoor ik een dame achter me vragen of ik met een ander kleur shirt ook een andere kleur compressiekousen draag, omdat ik nu met mijn blauwe "Cor-shirt" loop met blauwe kousen. Uiteraard klinkt er ja uit mijn mond.
Na 10 kilometer is de tussentijd 1 uur en 47 seconden, ik lig aardig op het schema van 10 km per uur, al weet je dat met dit soort lopen nooit. In het begin een paar keer stil gestaan omdat de paden te smal waren voor de hoeveelheid lopers, ook de talrijke klimmetjes vergen tijd. Je maakt in de afdalingen wel tijd goed, maar je moet ook bedacht zijn op valpartijen en kan dus niet TE snel dalen.
Na 19 kilometer krijgen we de eerste van twee drankposten. Ik eet wat ontbijtkoek, wat sinaasappel en banaan, drink wat water en ga dan weer op weg. De doorkomst bij de 20 kilometer gaat in 1.58 uur, nog steeds rond de 10 km per uur. Ik passeer ook de drankpost die we op de terugweg tegen zullen komen, die ligt dan rond kilometer 37.
Het gaat vrij aardig. Het is volop genieten, goed uitkijken waar je je voeten neerzet, al is de felle zon absoluut niet geweldig, maar dat is juist weer wel zo leuk voor mijn maatjes die op me wachten. Wachten in het zonnetje is toch veel aangenamer dan wachten in de regen.
De 30 kilometer gaan in 2.57.30 al begin ik nu wel te merken dat het wat moeizamer gaat. Ik voel een blaar opkomen onder mijn rechter voet, hoewel ik daar toch vaseline op heb gesmeerd. Ik merk wel dat ik mijn bilnaad en liezen niet heb ingesmeerd, daar begint het schraal te worden.
Na een kilometer of 32 gaat het even mis.
We lopen over een heuvel begroeit met lang gras en smalle platgetrapte paadjes. We hebben hier op de heenweg ook al gelopen en zijn op de terugweg. Tussen het gras steekt vermoedelijk een stammetje of steen uit. Ik stoot er tegenaan en sla over de kop. Even een beetje geschrokken, maar niets gebeurd verder en weer overeind gekrabbeld. Een loper achter me vraagt of alles goed is en ik steek mijn duim op. Niets aan de hand. Bij de 35 kilometer kom ik door in 3.30.30 , maar ik voel dat het nu snel langzamer zal gaan. Ik ben blij als we bij de ruim 37 kilometer de tweede drankpost zien en verfris me even. Drink wat bekertjes water, neem ontbijtkoek, wat dorstlesser, stukje banaan, stukje sinaasappel en ga weer verder. De hellingen lijken voor mijn gevoel steeds steiler te worden, maar meer dan vals plat is het soms niet. Ik moet af en toe een stukje wandelen. Dit kost me tijd, maar ik merk wel dat ik er ook weer een beetje van opknap.
Bij de 40 kilometer kom ik door in 4 uur en 2 minuten. De klimmetjes worden steeds talrijker en de stukjes wandelen dus ook. Ik zit er wel even doorheen, maar daarna pik ik het ritme weer op. Ik begin weer lopers in te halen. Ik merk wel dat het krap gaat worden om de tijd van 5.30 te halen, maar ik doe mijn best.
Na 50 kilometer is de doorkomsttijd 5.15 uur, ik heb net een hele zware klim achter de rug waarbij ik amper boven kwam. De klim ik op zich al zwaar, maar zeker na die 50 kilometer. Nu krijgen we weer een stukje van dalen en af en toe weer stijgen. Op een kilometer voor de streep stopt de loper voor me en vraagt of ik lintjes heb gezien. Ik heb er eerlijk gezegd helemaal niet meer op gelet en ben de loper voor me blind achterna gelopen en hij op zijn beurt weer achter een andere loper aan. We stoppen even, kijken om ons heen, vragen aan voorbijgangers waar we heen moeten en uiteindelijk moeten we verderop weer een stuk omhoog. Dit heeft ons best wel tijd gekost. Naar beneden, weer omhoog en de tijd van het wachten en zoeken.
We zitten nu op de goede route en ik zet nog even een versnelling in, haal de andere loper in en versnel het laatste stuk naar de finish nog even en kom uit op 5.33.58 
Zonder het oponthoud had ik héél dicht bij die 5.30 gekomen.
Mijn maatjes wachten al een tijd op me en ik ben blij dat ik hen zie. 
Janet loopt 1.31 56 en Harald 1.31.57 , ze hebben gezellig samen gelopen op de 14 kilometer.
Arie doet het erg goed, al krijgt hij het op het einde erg zwaar en loopt 2.23.53
Aad is al tijden in vorm, al wil zijn enkel soms niet meewerken, zijn tijd is super, 2.45.41 , net achter Fred Noorlander. 
Robin is al moe voordat hij moet beginnen en is uitgeblust, maar hij weet ondanks een grote blaar toch de finish te halen in 3.27.44
Even uitpuffen nu, masseren doe ik maar niet, anders gaat het nog later worden, dat kan ik hen niet aandoen. Dineke van Nooten masseert met haar team tijdens deze trail, dat is dan wel weer erg leuk.
Omkleden in een grote legertent en we gaan op weg, terug naar huis. We willen nog even wat gaan drinken maar zien ineens de pendelbus klaar staan, dus snel mee naar de auto. We besluiten onderweg even te stoppen zodat ik kan trakteren op een bakkie. Robin zal achter ons aanrijden. 
Robin heeft een grijze auto en we zien al snel een grijze auto achter ons rijden en denken dat Robin achter ons zit waarna we wegrijden. Nadat we op de snelweg zitten merken we dat het Robin helemaal niet was en zijn we hem kwijt. We stoppen bij een benzinestation en drinken koffie en thee. Aad zorgt voor een lekkere gevulde koek en we knappen aardig op. Arie heeft wat last van opkomende kramp, maar weet het vol te houden tot thuis. Het is erg gezellig onderweg en de geintjes vliegen over en weer. Ik ben toch erg blij dat we met z'n allen zijn gegaan, dat maakt het zoveel leuker. Wat was het weer een geweldig mooie dag.

Heerlijk om zwevend door de natuur te gaan. Wat is trailen toch geweldig !

Weer eventjes zweven vlak voor de finish

Hemelvaartsdagloop Lekkerkerk, 29 mei 2014

Een lekker zweefmomentje

Na de leuke Singelloop in Nieuwpoort van gisteren waar ik lekker heb gelopen met Aad en Janet staat er vandaag wederom een wedstrijd op het programma, de traditionele Hemelvaartsdagloop in Lekkerkerk.
De loop start om 11.00 uur en ik ga even voor half 11 van huis. Het is slalommen door Lekkerkerk om bij de sporthal te komen omdat Lekkerkerk is afgezet vanwege het lopen, maar vooral vanwege het fietsen. Kanonnen als Marianne Vos gaan later op de dag laten zien hoe goed ze kunnen wielrennen, is altijd een mooi evenement.
Inschrijven, omkleden, startnummers opspelden ! Nummers ? O, ik heb er 2, dat is er 1 teveel, er zat er 1 achter mijn eigen nummer geplakt. Even rennen naar de inschrijftafel, wat slalommen en ja hoor, boem, de punt van een tafel in mijn dijbeen. Even last van, maar de pijn trekt weg. Was later een aardige blauwe plek, maar gelukkig geen invloed op mijn wedstrijd.
Het is echt "Cor weer" , het regent zachtjes, soms wat miezer, lekkere temperatuur, net als gisterenavond. Ik verheug me er al op. De rondjes zijn minder leuk, is niet echt een interessant parcours, maar de gezelligheid en de vele bekenden maakt veel goed.
De start is net voorbij Amicitia, daarna linksaf, straat uitlopen, wat bochtjes, een zijstraatje en via de Kerkweg weer terug en dat 5x. 
Voor het klassement van de avStart waarin ik mee doe moet ik letten op de "50-ers" 
Arie Visser is geen haalbare kaart, dus de rest doet mee voor plaats twee, daarin maak ik een klein kansje tegen mannen als Arie van Kooten, Nico vd Heuvel, Arie van Buren en Werner Martens.
Vanaf de start gaat het lekker. Zoals verwacht loopt Arie ver voor me, de andere Arie's van Kooten en van Buren lopen achter me, evenals Werner Martens, Nico zit voor me en loopt langzaam bij me weg. Het tempo is goed en de eerste ronde kom ik zelfs door in 7,15 , een richttijd heb ik niet, maar als ik die 5 rondjes rond de 7,30 kan lopen dan zou ik rond de 37,30 uit kunnen komen. De volgorde veranderd niet en het blijft goed gaan, ik voel me sterk.
Rondje twee zit zo rond de 7,30 en is prima. De derde ronde blijft in hetzelfde tempo gaan. AChter me zie ik Arie va Kooten niet dichterbij komen, maar voor me zie ik dat Nico vd Heuvel langzaam iets terugzakt. Het zal toch niet waar zijn dat ik me vandaag aan Nico kan meten ?
Aan het einde van ronde 3 haal ik Nico zelfs in en kan ook gelijk een klein gaatje slaan.
Het is nu zaak de lopers die achter me zitten ook achter me te houden. Uitzonderingen zijn er altijd, want in ronde vier komen de beide koplopers me al voorbij. Ik herken Patrick Kwist en nog een Marokkaanse loper. Wat later komen er nog een aantal lopers voorbij waaronder Michael Groen en Pascal van Norden die me netjes gedag zegt. 
De toppers zijn inmiddels binnen, ik moet nog een ronde. Er zitten ook best wel wat snelle dames voor me. Cora vlot is nog steeds erg sterk, maar ook Lydia Rehorst loopt super, evenals Rosanne Teeuwen. Ilona van Vliet zit deze keer wat achter me, maar die spaart zich kennelijk voor de komende Roparun. Ze is wel lang te horen doordat ze constant kletst onderweg, is wel erg gezellig.
In ronde 5 gaat het nog steeds netjes en ik hoef op het einde niet alles op alles te zetten om de concurrentie voor te blijven, ik laat zelfs een beetje het tempo lopen. Ik kom netjes binnen in 37,10 en had voor mijn gevoel ruim onder de 37 kunnen lopen. Heerlijk om eens een keer makkelijk te kunnen lopen en toch een goede tijd neer te zetten.
Na afloop nog gezellig een bakkie gedaan in de sporthal met Aad, Nico en de gebroeders vd Velde.
Was een geslaagd evenement waarbij tal van Avantrianen aanwezig waren als Nico Koppe, Liesbeth, Astrid, Arie Visser, Jan Zijderlaan, Robert Hofman, Alex Looman, Menno Beck, Ab, Nico vd Heuvel, Harald Driesse, Aad, Peter Halling en Marit van Erk.

Net Nico van den Heuvel ingehaald en al zwevend op weg naar een mooie eindtijd van 37,10

Singelloop Nieuwpoort, 28 mei 2014

Vanavond geen training bij Avantri, maar een wedstrijd net over de Lek, in Nieuwpoort.
De Singelloop in Woerden heeft in het verleden vaker op de kalender gestaan, ik meen zelfs dat ik er ooit een keer heb gelopen.
Veel maatjes van Avantri gaan er lopen, ondanks de loop van morgen in Lekkerkerk besluit ik ook te gaan.
Ik wil mijn shirt met Cor achterop de rug aan, maar die is helaas nog in de was, daarom maar in het oranje.
De spullen meegenomen naar mijn werk om gelijk om 18.00 uur weg te kunnen. Afgesproken om met Janet te gaan en om 18.15 uur met de pont te gaan. Ik ben er prtecies op tijd, maar moet achteraan de rij sluiten. Als ik de pont op wil rijden zie ik Janet en Aad lopen die alvast de pont op gaan, mij sturen ze terug, de pont is vol, ik ben nu de eerste in de wachtrij. Met een beetje goede wil had ik er echt wel op gepast, maar ondanks de verzoeken van Aad en Janet waren ze niet om te praten. 
Dat gaat dan weer krap worden denk ik. In mijn beleving krijg je eerst Langerak en dan Nieuwpoort, maar dat blijkt andersom te zijn. Janet en Aad lopen naar Nieuwpoort en als ik van de pont kom en Nieuwpoort binnen kom zijn ze er ook al. Ik parkeer de auto en we lopen naar de inschrijving toe waar Thea, de vrouw van Peter den Hartog achter de tafel zit.
We zien veel bekenden: Nico Koppe, Nico Bloemendal, Piet Wuijster, Robert Hoek, Peter Hofman, Peter zelf, Pieter Verhoek, Janita Korevaar, Derk Roest, Wim van Beuzekom. Als supporters zie ik de dames Wuijster, van Beuzekom, Steehouwer, Bloemendal. Leuk om al de bekenden te zien.
Het is best druk. Er zijn verschillende afstanden. De langste afstand is de 10 kilometer, dat zijn 9 rondjes van 1,11 kilometer.
Aad en ik lopen met Janet mee om te hazen en te trachten om Janet weer eens onder de 47 minuten te krijgen. Het is lekker weer om te lopen. Vochtig en koel. 
De eerste ronde gaat veel te snel. De eerste kilometer gaat in 4.26 waar we 4.40 wilden lopen. Langzaam laat ik het tempo wat zakken waarna we in een beter ritme komen. Onderweg staan de Avantrianen ons aan te moedigen en ook Mart en Annita Spruit staan ons toe te juichen. Het gaat best lekker en we lopen de kilometers na een paar rondjes ook daadwerkelijk rond de 4.40
We hebben iets voorsprong op het schema en zien Derk en Janita langzaam van ons weg lopen. Het tempo is iets gezakt, Janet heeft haar bekende dip tussen de 5 en 7 kilometer. Ik speel wat in op de situatie en geef aan dat we de 47 minuten niet gaan halen als we zo doorgaan. Janet pakt dit op en gaat weer wat sneller lopen. Nico Koppe komt ons voorbij aan het begin van onze 8e en zijn laatste ronde. Aad versnelt aan het einde van de 9e ronde en Janet en ik proberen om ook wat te versnellen om de 47 minuten niet uit het oog te verliezen. Ik probeer Janet wat te prikkelen door aan te geven dat ze voluit moet gaan om nog onder de 47 minuten te kunnen komen en dat werkt. Janet weet nog ergens wat energie vandaan te halen en we lopen uiteindelijk een prachtige tijd onder de 46.40 , goed voor een derde plaats voor Janet en een podiumplek. Janita eindigt netjes als tweede en staat uiteraard ook op het podium.
We kletsen nog een tijdje na, het is gezellig. Het was een geslaagde avond. Met z´n drietjes krap in de Spider, al hebben we er ook al eens met 5 man in gezeten, al staken er toen links en rechts wat benen uit de auto. Met de pont weer terug en nog even naar de baan om daar een bakkie te doen. Het was er niet super druk, maar wel weer gezellig met ons groepje. Om 22.15 weer naar huis en snel eten. Morgen weer een nieuwe uitdaging, de Hemelvaartsdagloop in Lekkerkerk.

Leuk om Janet te hazen

Met Aad samen als haas voor Janet

Heerlijk loopweer in de regen

Janet moe, maar netjes onder de 47 minuten.

Janet samen met de winnares en nr. 2 Janita op podium

Ronde van de Krimpenerwaard, 18 mei 2014

Hier verlaten we de baan in onze eerste etappe op weg naar Haastrecht. Op de voorgrond Peter den Hartog, naast me Fred Spruit en achter me Ilona van Vliet en Arie Visser

Eindelijk is het weer zover, de Ronde van de Krimpenerwaard staat op het programma. 
Toen Avantri 40 jaar bestond is deze mooie ronde in het leven geroepen en was destijds een groot succes. Het was als een eenmalige actie bedoeld, maar de reacties waren zo positief dat werd besloten om er een jaarlijks evenement van te maken. Helaas werd het animo minder en kwamen er te weinig teams op af waardoor het na 3 jaar over en uit was met de ronde.
Nu met het 50-jarig jubileum staat hij eindelijk weer op het programma. Links en rechts zijn er wat kleine veranderingen in het parcours vanwege verandering van wegen, maar de ronde is grotendeels hetzelfde en bedraagt nu ruim 57 kilometer.
In het verleden hebben we ook al eens een ultraloopster gehad waardoor werd besloten om ook nu ultralopers toe te laten. Er kwamen 10 inschrijvingen binnen waarvan er 9 aan de start stonden waaronder "onze" Nico, Michel en Robert. Deze kanjers besluiten om deze monstertocht helemaal alleen te gaan lopen en Piet van Wijngaarden gaat mee voor de nodige steun en verzorging/voeding onderweg. Zelf heb ik net als Aad even overwogen om mee te doen met de ultraloop, maar met het oog op een eventuele marathon in Maassluis een week later leek me dat niet wijs, ook is het lopen in een estafetteteam een geweldig mooie ervaring en erg gezellig.
Er zijn deze keer 13 teams op komen dagen, waaronder een heel damesteam, diverse mixed teams met 1,2,3 of 4 dames en de rest heren en een aantal teams bestaande uit alleen mannen.
Het gaat vandaag een hele warme editie worden van de Ronde van de Krimpenerwaard, niet iets voor mij, maar ook voor veel anderen erg warm en zeker voor de ultralopers, maar voor het publiek is het natuurlijk geweldig, maar ook voor de teamgenoten die wachten en aanmoedigen is het lekker vertoeven in de graskanten langs het parcours.
Om 11.00 uur is het zover, het startschot klinkt. Zelf loop ik de eerste etappe, omdat het de langste afstand is, van Schoonhoven naar Haastrecht. Er staan al heel wat kanonnen aan de start en al meteen is Jos Schinkel er als eerste vandoor. We lopen eerst een rondje om onze prachtige baan alvorens we op pad gaan met een strak blauwe hemel en een fel brandend zonnetje. Mijn shirt heb ik vooraf onder de kraan gehouden en ook mijn hoofd is helemaal nat gemaakt om toch nog wat verkoeling te hebben onderweg, zeker in het begin. Naast mijn hoofd heb ik mijn kleine filmcamera hangen om de route vast te leggen. Maar hopen dat er wat te zien zal zijn op de beelden en dat er niet alleen blauwe lucht is gefilmd. Ik loop een tempo van rond de 4.30 maar al meteen zijn Arie Visser die haas is voor Ilona van Vliet en Peter den Hartog me voor. Ik besluit iets te versnellen en haal ze weer in waarna ik een goed tempo kan blijven lopen onder de 4.30 per kilometer. 

Marry is onze verzorgster onderweg als fietster en geeft de juiste route aan. Af en toe wat water onderweg is ook heerlijk. De etappe is 9,3 kilometer en mijn doel is vooraf zo rond de 42.00 uit te komen. Hans Sterrenburg gaat mee langs de lopers op de skeelers en legt zo dus ook de ruim 57 kilometer af. In de Bonrepas komt ons een BMW tegemoet die nogal hard langs komt waarvan ik via Hans hoorde dat hij een paar bochten later te water is geraakt. We konden een lach nauwelijks onderdrukken.
Net voor de Vlist komen Arie en Ilona me langzaam voorbij. Ilona loopt prima en luistert goed naar haas Arie. Ik besluit niet mee te gaan in dat tempo, anders blaas ik mezelf op. Peter loopt nog steeds achter me en de twee lopers voor me lopen niet echt bij me weg, sterker nog, ik loop op 1 van hen zelf in.
Als we bij de 6 kilometer zijn begin ik toch erg veel last van de warmte te krijgen en gaan de kilometertijden langzaam iets omhoog. De laatste 3 gaan in 4.31 , 4.32 en 4.35 , maar gemiddeld zit ik nog ruim onder de 4.30 per kilometer en dat is beter dan dat ik vooraf had durven hopen met die warmte. Peter heeft me de hele tijd als mikpunt voor zich en heeft nog genoeg over om de laatste kilometer flink aan te zetten, dat zit er bij mij niet meer in.
Hugo de Vries is onze tweede loper en staat al te wachten. Als ik hem aantik plof ik eerst even neer in de schaduw om weer wat bij te komen.
We rijden vandaag in de camper van de moeder van Janet. Onze namen zijn op een stuk karton geschreven door Janet, net als onze teamnaam Mixed Emotions. De bus is helemaal versierd vanwege de verjaardag van ons teamlid Patrick die vandaag 43 is geworden. Als tweede auto heb ik een Fiat Punto van de zaak meegenomen waar Melania, de vriendin van Hugo mee rijdt. 
Onderweg in de Vlist waren ze allemaal uit het busje gestapt en hebben ze me aan staan moedigen, dat is toch geweldig om te horen langs de kant. Ze zaten daar lekker in het gras.
Nadat ik wat ben bijgekomen stappen we in de bus en volgen we de lopers tot de plaats waar Hugo loopt. Marry pakt van ons nog een flesje water aan. Hugo loopt geweldig.
We rijden na flink wat aanmoedigen door naar het wisselpunt bij Gouderak. We parkeren de bus op het parkeerterrein, gaan wat drinken, eten een stuk gebak en zitten lekker in het gras, in afwachting van Hugo.
Onze derde loper is Aria die zich al aan het voorbereiden is. Aria loopt prima in een vast tempo en loopt van Gouderak naar Ouderkerk waar Cecile van haar overneemt om de laatste etappe tot aan de stop in Krimpen aan den IJssel te lopen. Iedereen heeft het lastig met de warmte, maar ondanks dat loopt iedereen super.
Bij het wisselpunt is het erg gezellig. Alle teams zijn ter plaatse, bij de verzorging is er veel fruit, water en AA-Drink aanwezig die iedereen mat wat graag naar binnen werkt. Na de pauze zijn de ultralopers nog niet in zicht en wachten we nog op 2 teams waaronder het damesteam, maar dat maakt niet uit. De 5e etappe gaat om 14.00 uur toch van start en de rest komt dan gewoon wat later nog binnen bij het wisselpunt.
Voor ons staat Patrick aan de start die het onder meer op moet nemen tegen Arie Visser, Nico Bloemendal en Johan Gelderblom. Vooral de strijd met Johan is mooi. Patrick loopt voor Johan, maar Johan weet naast hem te komen waarna Patrick weer kan versnellen en Johan achter zich kan houden. In Lekkerkerk wacht Janet om de etappe naar Bergambacht af te werken. Het is inmiddels lekker gaan waaien en het stuk langs de Lekdijk is zo dus een stuk prettiger om te lopen met het windje tegen ook al kost dat wat tijd. Op de Lekdijk stoppen we even om Janet en fietster Cecile aan te moedigen. Janet heeft het best lastig, ze moet zelfs nog even een sanitaire stop maken. We rijden snel door naar Bergambacht op het parkeerterrein aan de Dijklaan en wachten Janet daar op die redelijk kapot aankomt maar alles heeft gegeven. Eveline zal de laatste etappe lopen naar Schoonhoven. De moeder van Janet is er ook om haar dochter aan te moedigen en als Janet weer wat is bijgekomen rijden we naar De Hem om Eveline aan te moedigen. Eveline loopt geweldig, ze heeft de twee dames die voor haar liepen ingehaald en ver achter zich gelaten waardoor we in het algemeen klassement zelfs op een 5e plaats zullen eindigen en het eerste mixed team zijn. 
We rijden snel door naar Schoonhoven, parkeren de auto's en snellen naar de baan om Eveline op te wachten. Als ze er aan komt lopen we met z'n allen mee om samen met haar over de streep te komen.
Wat was dit een geweldig mooie ervaring.
We wachten de andere teams nog op en de ultralopers. De ultralopers hebben het erg zwaar gehad. Nico is nog het meest fit, Michel heeft het al wat lastiger maar doet het toch maar weer even en Robert zit er aardig doorheen, maar ook hij weet de finish te halen, een hele mooie prestatie, grote klasse. Petje af voor deze kanjers.
Op de baan is de historische meerkamp nog in volle gang en ook dit evenement is meer dan geslaagd te noemen. Het is voor ons ook leuk om hier naar te kijken. De toppers en juryleden van weleer.
Alle deelnemers krijgen een mooie medaille namens Avantri en hiermee komt een einde aan een geweldig mooie dag. Wat is het toch geweldig om zo'n dag met je hardloopvrienden op te kunnen trekken. Wat mij betreft blijft deze Ronde van de Krimpenerwaard gewoon bestaan.

Ronde van de Krimpenerwaard 2014

Mooie filmimpressie van een prachtige dag, gemaakt door Eveline van Lent.

Team Mixed Emotions met Patrick van Wijk, Aria Wuijster, Janet Rietveld, Eveline van Lent, Marry Teeuwen, Cor Terlouw, Cecile Malingre en Hugo de Vries

Op de foto met Hans Sterrenburg op skeelers en mijn filmcamera om het traject vast te leggen

Best afzien met dat warme weer

Lekker aan het gebak samen met Janet

Team Mixed Emotions

De start

De finish

Drie Maenenloop Ouderkerk a/d IJssel 16-05-2014

Na een klein dipje met een flinke verkoudheid en zelfs een beetje koorts was het even pas op de plaats. Op dinsdag geen 10 kilometer in Waddinxveen, geen training bij Avantri en ook niet lopen op mijn vrije donderdag. Vanavond wel op pad naar Ouderkerk a/d IJssel voor de Drie Maenenloop.
Ik ben even over 19.00 uur ter plaatse en heb alle tijd omdat de start pas om 19.30 is. Helemaal topfit ben ik nog niet, maar ik wil het niet te gek maken met het oog op de Ronde van de Krimpenerwaard ook, dus dat komt goed uit. Het is warm, helemaal niets voor mij.
Vooraf mijn hoofd nog even flink onder de kraan gedaan en het shirt iets nat gemaakt, dat werkt bij mij altijd goed. 
Deze keer geen rondjes door Ouderkerk ivm wegwerkzaamheden, maar nu 1 grote ronde en dat is eigenlijk alleen maar leuker. 
Arie Visser is er ook en loopt samen met Lydia Rehorst, maar die gaan me net een tandje te snel. Wim van Beuzekom is er ook en loopt de 5. Ik kan bij Wim aanhaken en bij het keerpunt ben ik hem kwijt. Ik merk wel dat is wat te snel ben gestart met die warmte en schakel bewust een tandje terug. In de competitie van Start heb ik in mijn leeftijdscategorie naast Arie Visser ook Fred Spruit, Arie van Buren en Arie van Kooten zitten en die zou ik graag voor willen blijven.
Door de wat te snelle start loop ik voor hen maar zie ze toch naderen op het moment dat ik vaart minder. Arie van Kooten komt me voorbij en ik besluit even om niet mee te gaan. Als Ab Buitendijk me dan voorbij komt besluit ik weer iets te versnellen. Ik haal beide lopers weer in maar merk dat mijn lichaam aangeeft dat het te warm is en ik minder weer vaart. Bij Arie van Kooten is het beste eraf, maar Ab komt langszij en gaat me voorbij. Even getwijfeld of ik aan zou haken, maar doe dat toch niet. Ik wil me met het oog op de Ronde van de Krimpenerwaard niet kapot lopen en Ab is net een andere categorie. Ik laat het tempo zakken, maar zorg er wel voor dat niemand me meer voorbij komt. Het laatste stukje loop ik wat uit en kom gemiddeld net onder de 4.30 per kilometer uit. Door het andere parcours is het net geen volle 10 kilometer geweest, maar ca. 100 meter korter. De 44.14 is netjes onder deze omstandigheden en een goede test voor aankomende zondag. De verkoudheid is over, maar het hoesten blijft net als de troep die uit mijn longen blijft komen.
Even uitzweten in de kleedkamer, snel douchen en dan op weg naar Avantri voor de derde filmavond.

Bij de start al een zweefmomentje

Bij de finish al gelijk richting sporthal om toch nog een deel van de filmavond van Avantri mee te pikken

Koning van Spanje Trail Gulpen, 04-05-2014

4 mei 21014, weer een fantastische dag. Niet vanwege de dodenherdenking uiteraard, maar vanwege de Koning van Spanje Trail. 
De naam Koning van Spanje stamt uit de 80-jarige oorlog en staat voor een "berg" die in die tijd door de Spanjaarden was bezet, niet in Spanje, maar in Zuid-Limburg.
De Koning van Spanje Trail of wel KVS genoemd zal starten in Gulpen, bekend van het Gulpener Bier, wat ik overigens niet drink.
We hebben al vroeg ingeschreven voor deze trail omdat de inschrijving altijd al snel vol zit. Veel lopers willen hier komen lopen vanwege de fantastische omgeving en de zwaarte van het parcours, het is een echte uitdager.
Dit jaar gaan we in eerste instantie met 8 man op pad. Ina en Dennis, Aad, Janet, Erik Tolhoek, Robin en Jacqueline Pillekers en ikzelf. Jacqueline is helaas geblesseerd en zal niet starten, zodat we met 7 man over blijven.
Dennis is chauffeur en supporter van Ina die de 18 kilometer zal gaan lopen, Aad en Janet lopen ook deze afstand. Robin, Erik en ik doen de 34 kilometer.
Vorig jaar heb ik deze trail voor het eerst gelopen en was de afstand 31,6 kilometer. Het weer was toen bewolkt en wat regenachtig wat zorgde voor wat blubber op het parcours. Vandaag is het anders. Het heeft de laatste tijd niet veel geregend en het parcours is droog. In het westen van het land is het bewolkt met af en toe een zonnetje, in Zuid-Limburg is er een strak blauwe lucht waardoor het gewoon warm is om te lopen in de volle zon.
Vreemd genoeg is de start van de 34 kilometer om 11 uur en de start van de 18 kilometer al om 10 uur waardoor we besluiten om gelijk met de anderen te vertrekken, al net na 7 uur, we arriveren er even na 9 uur.
Ik heb de filmcamera meegenomen en film wat bij de start en van de locatie bij ROCCA sports en Adventure, waar we ons kunnen omkleden en douchen. Ik wilde ook een stuk van het parcours gaan filmen maar heb daar toch vanaf gezien. Als ik val zal dat niet goed zijn voor de camera en ook gooi ik met dit warme weer vaak water over mijn hoofd en daar kan de camera ook niet tegen.
Robin en ik maken nog wat foto's van de anderen voor de start, van de start zelf en net daarna waarna we ons zelf gereed gaan maken voor ons lange avontuur.
In mijn nieuwe Nathan rug"vest" doe ik 2 liter water, ook nog een halve liter sportdrank en twee gelletjes, ook mijn telefoon gaat mee. Al met al toch een aardig gewicht op mijn rug, maar veel voel ik daar niet van.
Voor de start nog even mijn hoofd onder de kraan gedaan, mijn shirt wat nat gemaakt en maar gaan genieten van het geweldige avontuur in de Limburgse heuvels.
Al na een kilometer krijgen we de Koning van Spanje, een flinke lange klim. Midden p de "berg" staat een doedelzakspeler die ons een beetje moed geeft voor wat nog gaat komen, dat is wel een leuk gezicht, de beste man stond ook in Schoorl bij de trail. Even stoppen om een foto van hem te maken en dan weer verder. Boven gekomen zie ik Robin aan komen rennen en ik weet nog net een foto van hem te maken. Erik zit voor me en ik besluit om deze keer verder zonder foto's te gaan rennen. 
Het is van het begin tot het einde een feest om hier te mogen lopen. Afwisselend weilanden, stenen, stukje asfalt, maar bijna alles onverhard en dwars door de natuur. Langs koeien, over het erf van een boerderij, zelfs door de Gulp, het watertje waar Gulpen haar naam aan heeft te danken. Door het water rennen geeft wel wat extra's. De ene loper vliegt er doorheen, anderen doen dat aarzelend waardoor ze juist problemen krijgen en zie je dan uitglijden in de bagger of koeienstront, dat is wel een erg leuk gezicht. 
Bij mij gaat het goed en ik kom ongeschonden over het water waarna meteen een lange wat steilere klim begint.
Erik had ik al snel ingehaald in een afdaling. Erik loopt wat voorzichtiger waar ik als een jekko naar beneden stort. Ik neem wat meer risico en Erik loopt niet voluit omdat hij volgende week de 24 uur van Steenbergen gaat doen.
Onderweg zijn er twee drankposten, de ene na een kilometer of 12 a 13 en de tweede na 24 kilometer. Ik ben blij met deze twee posten en kan me dan even opfrissen. Onderweg zuig ik al water uit de camelbag en giet dat over mijn hoofd, maar hier kan ik de boel wat natter maken. De dame achter de drankpost maakt een foto van me en ik zet hem gelijk even op facebook, nog 10 kilometer te gaan. 
Ondanks het warme weer met het zonnetje gaat het geweldig. Ik voel geen vermoeidheid en loop gemiddeld 10 kilometer per uur en dat is op zo'n trail al heel wat. Veel lopers beginnen nu echt problemen te krijgen en ik haal er veel in, sommigen zitten er echt doorheen.
De afstand lijkt deze keer aardig te kloppen, dat weet je bij trails nooit. De 17 bleek wel 18 te zijn, de 34 was maar iets meer dan 34, al geeft mijn horloge ruim 34,5 aan. Ik heb zo genoten dat het eigenlijk jammer is dat de finish al in zicht is.
Ik herken in dit parcours veel stukken van de X-Trails die ik vorig jaar met Piet en Robert heb gelopen, dat is wel leuk. Het laatste flinke stuk klimmen naar de camping ging vorig jaar vanaf onder aan de helling over asfalt naar boven en was pittig. Deze keer ging dat geleidelijker en was alleen het laatste stukje asfalt en wat steiler. Boven gekomen volgt een aflopend stuk weiland en een helling naar beneden naar de finish waarbij is nog even flink aanzet en al vliegend over de finish kom. Wat een belevenis weer, ik zou dit wel iedere week willen doen, maar ik vrees dat ik dan thuis problemen ga krijgen.
Zowel voor de start als na de start is het ook een groot feest der herkenning. Bekenden van de X-Trails van vorig jaar waarmee ik op dezelfde slaapzaal heb gezeten, bekenden van de film De Marathon, bekenden van andere loopjes en trails. We kletsen wat af, maken foto's van elkaar, drinken en eten een lekker stuk vlaai bij de finish, in mijn geval een overheerlijk stuk rijstevlaai. 
Ik begeef me na een tijdje naar de omkleedlocatie en zie in mijn tas een briefje van Janet met de mededeling dat ze naar huis zijn gegaan. Ik geef ze geen ongelijk, anders hadden ze minimaal 3 uur moeten wachten. Mijn tijd was 3.25.22 , die van Erik 3.45 en van Robin 4.27.14 
Robin heeft op het einde alles gegeven om binnen de 4.30 te finishen en heeft het toch maar weer volbracht. Na zijn eerste marathon nog niet hersteld en nu dit al weer. Moet heftig zijn geweest, maar is reuze knap dat het is gelukt.
Op de 18 kilometer lopen Aad en Janet samen en hebben de grootste lol. Voor Janet is dit best heftig omdat ze nog nooit zo ver heeft gelopen. Ze komen netjes binnen de 2 uur binnen, net onder de 1.57 , Ina loopt een keurige 2.14.31
Het is best een eindje rijden, maar het is het dubbel en dwars waard geweest. Om 7 uur weg en om half 7 weer terug.

Zwevend over de finish

Onbeschrijflijk mooi in Limburg

1e Coopertest Avantri Schoonhoven, 16-04-2014

Vanavond, drie dagen na mijn mooie marathon van Rotterdam meegedaan met de eerste coopertest na lange, lange tijd. In het begin voelden de benen nog wat onwennig, maar ik kon al snel weer versnellen waardoor ik toch nog ruim 2900 meter heb gelopen waar ik vooraf van plan was er 2000 te lopen. Na afloop wachtte me nog een verrassing. Voorzitter Ronald Hamaker nam het woord en sprak de marathonslopers van afgelopen zondag toe. Er zijn nog nooit zoveel Avantrianen gestart in Rotterdam en nog nooit zoveel PR's gelopen, was een groot succes. Vanwege mijn 100e marathon werd ik apart genoemd en ontving ik een mooie bos bloemen. Is een geweldig leuk gebaar waar ik erg blij mee ben. Voorafgaande aan de marathon kwam de voorzitter me ook al persoonlijk succes wensen, dat doet me goed. Wat een geweldig mooie vereniging !

Blij met mijn mooie bos bloemen na een onverwachte huldiging voor mijn 100 gelopen marathons

Na een rustig begin kon ik toch al weer redelijk snel lopen. Was nog lang niet voluit, maar was toch ruim 2900 meter op de coopertest en dat slechts 3 dagen na Rotterdam.

Artikel in Het Kontakt op 15-04-2014

Vanaf 1988 toen ik mijn eerste marathon liep, dat was in Rotterdam, is de teller gestaag opgelopen en zondag 13 april is het dan zover, ik ga mijn 100e marathon lopen, wederom in Rotterdam. Dat laatste is geen toeval, dat is geheel volgens planning, al ging het in Zeeland bij de Trail by the sea bijna mis, de beloofde 38 kilometer was daar bijna 42 kilometer, maar dat liep goed af.
Een jubileum moet wel een mooi jubileum zijn en ik had mezelf een extra uitdaging bezorgd door ook te proberen mijn record te verbeteren dat ik 2 jaar terug liep in Rotterdam bij mijn 25e marathon in de havenstad.
Mijn record staat vrij scherp op 3.29.14 , maar met de nodige training en geluk met het weer, gezondheid en vorm zou het misschien mogelijk kunnen zijn.
In december start ik al voorzichtig met de trainingen volgens en schema van Joop van Amerongen, voormalig coach van Koen Raymaekers en klant van ons. Joop biedt aan om ook mijn loopmaatjes van een loopschema te voorzien en komt een lezing geven op de baan. In eerste instantie is iedereen erg enthousiast, maar bij het zien van de schema's haakten velen af. De lange duurlopen met de groep zijn in eerste instantie niet opgenomen in het programma en de meesten vonden die juist geweldig met z'n allen. Ik kan dat uiteraard begrijpen en vond dat ook super, maar ik had me voorgenomen om het programma van Joop te volgen en heb me daar zoveel mogelijk aan proberen te houden. Met mij volgden Hans van Wurmond, Aad van der Poel en debutanten Robin Pillekers en zijn zus Jacqueline ook het schema van Joop.
Het was af en toe best moeilijk om me aan het schema te houden. De ultralangzame duurlopen, de hele korte trainingen, vaak baalde ik er van, maar ik hield wel vol.
Ik had me ook voorgenomen om mijn 80 kilo schoon aan de haak te laten voor wat het was. Ik weeg al zo'n 25 jaar rond die 80, maar nu wil ik naar 75 kilo. Geen snoep, koekjes of extra's, chiazaadjes iedere ochtend, maar verder wel mijn normale eten en waarachtig, het lukte. Op de ochtend voor de marathon nog een laatste test, 74,8 !!! Gelukt, al had dat wellicht ook te maken met de diarree afgelopen nacht, dat zullen wel de zenuwen zijn geweest.
Mijn lichaam gaf regelmatig aan dat ik wel moest beseffen dat ik 50 jaar was en dat 5x trainen in de week nog nooit was gebeurd en waar ik nou eigenlijk mee bezig was. Het resultaat was dan ook dat ik een aantal keer ziek of absoluut niet fit ben geweest, maar richting de marathon ging het toch langzaam beter.
Met Aad en Jacqueline nog een laatste echte test gedaan in Barendrecht, een 35 kilometer en dat ging bij ons allemaal goed, al had Jacqueline best wat moeite met de afstand, zover had ze nog nooit gelopen, is dus ook niet zo vreemd.

Op de donderdag voor de marathon lijkt het mis te gaan. Mijn rechter kuit doet vreemd, het voelt of er een bankschroef omheen zit en ik loop zelfs te hinken. In de avond Ben Gubbels gebeld tijdens een kaartavondje en Ben had gelukkig op vrijdagmorgen tijd. Om 9 uur naar Ben en de boel weer soepel gemaakt, voelde weer super. Ben bedankt !

Voorafgaande aan de marathon moeten we eerst de startnummers ophalen. Net als vorig jaar ga ik op vrijdag samen met Aad naar de marathonexpo in de Beurs op de Coolsingel om gelijk alvast sfeer te proeven. We zijn er even na 11 uur en gaan pas weg even voor 3 uur. 
Voor Ben en Simone haal ik VIP kaarten op bij de infobalie waarmee ze op de tribune op de Coolsingel kunnen gaan zitten en er zitten ook nog consumptiebonnen bij. Ik heb daar recht op omdat ik reeds 25x de marathon van Rotterdam heb gelopen. Ik hoef ook niet meer te betalen bij het inschrijven en krijg zelfs de inschrijving al thuis gestuurd, een klik is voldoende om de inschrijving te bevestigen. We halen de tas met startnummer en shirt op en kijken nieuwsgierig bij de diverse stands. We gaan ook met leuke artikelen naar huis. Aad en ik kopen beiden oranje lange sokken van CEP met een opdruk van de Marathon van Rotterdam en krijgen als beursaanbieding een mooi oranje loopshirt cadeau. 
Het is er reuze gezellig en we komen er diverse Avantrianen tegen. Piet en Aria, Els, Wilko, Michel, Ronald, Jan, Peter, Nico, Bea, Harald, Tiny, Tineke Koevermans en ook andere bekenden zoals Ronald en Reny Tertoolen van avFortuna die ik heb leren kennen bij de opname van ed film De Marathon. We eten ook nog een bordje spaghetti voor het broodnodige stapelwerk.
De rest van de dag blijf ik samen met Marloes nog in Rotterdam, eet daar wat bij de Griek en kom helemaal kapot thuis. 
Zaterdag rustig aan gedaan, mijn kuit voelt goed, maar naarmate de dag voorbij gaat begin ik hem toch weer wat te voelen, maar dat kan ook tussen mijn oren zitten.
Na mijn werk even naar huis en daarna gelijk door naar de Pastaparty van Avantri. Vorig jaar is deze Pastaparty voor de gein in het leven geroepen en was zo'n succes, leuke groep gezellige vrienden, zodat we het dit jaar weer hebben georganiseerd. Op een grote zolder van het voormalige keukencentrum van de vader van Els hebben we een hele mooie ruimte die er geknipt voor is.
Als ik binnen kom zie dat mijn lieve Avantri vrienden ballonnen en slingers op hebben gehangen met 100 erop, wederom een geweldige binnenkomst.
Diverse lopers hebben van alles gemaakt, diverse soorten pasta, salades, toetjes, het was gewoon geweldig. Iedereen heeft goed gegeten en we hebben gezellig zitten kletsen met elkaar waarna we tegen 10 uur naar huis zijn gegaan, sommigen waren al eerder weg. We bereiden ons allemaal anders voor op onze Marathon van Rotterdam.

Zondag 13 april is aangebroken. Het weer is goed, er staat een lekker windje, de temperatuur is in de ochtend al 12 graden en zal toch niet verder oplopen dan tot een graad of 15, wel staat er een vervelend zonnetje, al is dat voor het publiek natuurlijk geweldig. We verzamelen bij het voetbalveld. Er zijn al groepjes op eigen gelegenheid vertrokken, we blijven over met Patrick, Janet, Cecile, Els, Aad, Robin en ikzelf. Aad rijdt en Robin en ik stappen bij hem in, Cecile neemt de anderen mee. We arriveren bij Capelsebrug en hebben nog plaats genoeg. Om een kaartje te kopen is het veel te druk en ik besluit om dan maar "zwart" te reizen. Snel met z'n tweetjes door het poortje en dat werkt ondanks de medewerkers die op een afstand staan te kijken. We komen op het perron nog wat bekenden tegen en het wemelt er al van de hardlopers. Het is gezellig in de metro en vol goede moet gaan we op weg naar de Coolsingel. Met ons groepje begeven we ons naar de brandweerkazerne Baan nabij Leuvehaven waar we heerlijk de ruimte hebben. Er staat een grote gymzaal tot onze beschikking en we kunnen na afloop heerlijk douchen, er is een kantine om de eventuele honger of dorst te stillen, het kan niet beter. Jacqueline is er nu ook en Ger komt er ook naartoe. We maken ons allemaal klaar voor de wedstrijd en begeven ons naar de start. Ik start in vak D, Aad en Ger in E net als Robin, de anderen starten op de 10, net na de marathon.
Ter gelegenheid van de marathon heb ik zelf een oranje shirt laten maken met een zwart broekje met daarop het logo van de 100 marathon club en ons bedrijfslogo. Met de nieuwe oranje kousen ziet het er best flitsend uit. De meeste anderen lopen in het shirt wat ik heb laten maken voor een grote groep. Dit is een blauw shirt met achterop de naam van de loper/loopster en ziet er erg goed uit. Voorop ons logo en dat van Avantri. De lopers en loopsters zijn goed herkenbaar en met de groepsfoto van afgelopen woensdag op de training zag het er echt super uit.
Ik heb als doel een PR en wie weet wat er nog meer in gaat zitten als ik mijn droomtempo vast kan blijven houden. Ik wil weg op 4.50 per kilometer en hoop zodoende om onder de 3.26 te komen, maar het zonnetje baart me zorgen, dat was 2 jaar geleden met 10 graden en zware bewolking toch prettiger.
De eerste kilometers gaan net iets boven mijn doel, maar wel onder de 5 kilometer en naarmate de kilometers vorderen kom ik rond dat schema van 4.50 te lopen en het voelt goed. Het zonnetje is helaas goed te voelen en steekt gewoon, wel is het lekker dat het op de beschutte plaatsen heerlijk lopen is, zelfs met een fris windje.
De eerste 5 gaan in 24.52 als we de mooie Kuip passeren, de tweede 5 in 23.52 , goed voor een 48.44 op de 10, het loopt heerlijk. Ik zie veel bekenden. Onderweg haal ik Bea in bij een drankpost en verbaas me erover dat ze voor me zit en ook dat ze achter de tafel vandaan komt. Later hoor ik dat Bea misselijk was en veel moest plassen, dat is flink balen, want Bea was in topvorm en leek hard op weg naar een tijd rond de 3.45 uur.
We gaan nu naar De Slinge waar Marloes staat met een flesje drank. Ik zie haar niet, maar ineens komt er een arm met een flesje uit het publiek die van Marloes blijkt te zijn. Na het drankje volgt het 15 kilometerpunt in 1.12.51 , een 5-kilometertijd van 24.07 , nog steeds een fractie boven de 4.50 per kilometer gemiddeld.
Het 20 kilometerpunt gaat nog steeds lekker en ik klok daar 1.36.37 , een 5-kilometertijd van 23.46 , ik zit nu precies op mijn schema van 4.50 , de halve marathon gaat dan in 1.42.19 , net weer iets te langzaam, maar dat kwam door de drankpost. Normaal neem ik iedere 5 kilometer een half gelletje, nu neem ik een hele op de 7,5 kilometers, is iets meer. Drinken heb ik verder niet meegenomen, ik drink goed bij de drankposten. Dit kost me wel wat tijd, maar het scheelt in het gewicht dat je mee moet slepen.
We gaan nu weer terug naar de Erasmusbrug, dat is vaak een scherprechter. Vanaf deze kant is de brug steiler. Marloes staat met een banaan en een drankje langs de kant die ik snel aanpak. Ik neem een halve banaan en drink ook het flesje niet helemaal leeg, ik wil snel weer verder, want het gaat allemaal erg krap worden.
Het 25 kilometerpunt bereik ik in 2.01.14 , een 5-kilometertijd van 24.37 waardoor ik weer een achterstand heb op mijn schema van 24 seconden. Ik merk na de klim dat die brug me toch een tikje heeft gegeven. In de afzink naderen we de Coolsingel en staan Patrick, Cecile, Els, Nicky en Janet langs de kant te schreeuwen, geweldig, dat geeft een kik. Er volgt een moeilijk stukje. We gaan onder de weg door en er volgt een naar klimmetje. Na de brug is dit niet fijn. Mijn ritme is verdwenen, ik begin mijn linker hamstring wat te voelen en het tempo zakt automatisch wat terug. De voorsprong op het schema 3.30 is redelijk, maar is ook zo verdwenen.
Net voor de 30 kilometer staan Avantrimaatjes Ab, Wim, Marry en Piet te springen en moedigen me aan. Onderweg ook Max Reinhard gezien, Melania en Hugo, Simone, Ben, Rob, Tiny, Peer, Pieter vd Dool, Jos Koeleman en nog veel meer, het was in 1 woord geweldig. Wat is Avantri toch een geweldige club. Onderweg ook veel leden van Start gezien en ook daarvan kreeg ik leuke aanmoedigingen.
Tijdens het lopen zie ik onder de lopers weinig bekenden. Ik praat een tijdje met een loper in een B&W shirt maar weet niet wie het is, van de anderen hoor ik niets. Ik zie ook Nico Boerboom nog lopen met zijn camera namens Dichtbij.nl en zeg hem gedag.
Na de 30 begint het vermaledijde Kralingse Bos. Vele malen ben ik daar helemaal op een hoop gegaan en ook nu gaat het moeilijk. De goede trainingen blijken wel te werken. Ik heb het moeilijk, maar de hartslag blijft nu zelfs nog onder de 160 en ik kan nog redelijk tempo blijven lopen, al is dat dan wel iets boven de 5 minuten per kilometer.
De 30 kilometer gaat in 2.26.23 , een 5-kilometertijd van 25.09 , best een mooie doorkomsttijd, een voorsprong van slechts zo'n 2,5 minuut op het schema 3.30 en dat moet zelfs onder de 3.29.14 worden, dan is de marge nog maar zo'n 1,5 minuut.
De benen zijn steeds meer voelbaar, maar echt kapot ben ik nog niet. Bij de 34 kom ik door een woonwijk waar Johan Gelderblom en Nel staan. Johan vraagt me hoe het gaat. De 3.25 zit er zeker niet in, maar ik hoop wel een PR zeg ik vol zelfvertrouwen, al weet ik dat ik ook dat niet ga redden.
Onderweg had ik het groepje met ballonnetje 3.30 ingehaald en zag daar ook Fred Noorlander in lopen, bij de 35 kilometer drankpost haalt de groep me weer in en het lijkt wel of ik stil sta. Jos Koeleman staat langs de kant om een foto te maken. We zien elkaar te laat en dat mislukt. Wel zie ik Marloes langs de kant staan zwaaien in de bocht.
De 35 gaat in 2.51.59 , de 5-kilometertijd in 25.36 .
Het verval is niet erg groot, maar de marge is nu zo'n beetje weg. Nog 7,195 kilometer x 5 minuten = zo'n 36 minuten. Het kan nog steeds, dan zal het een 3.28-er gaan worden, maar die laatste 7 zijn het zwaarste.
Bij de 39 staat Ab me weer aan te moedigen, ik zie ook klanten uit Rotterdam die me tegemoet zijn gefietst, Kees en Hanneke Donkersloot. Net voor de drankpost van de 40 kom ik de bocht om en staat Nico Boerboom klaar om een foto te maken namens Dichtbij.nl , Piet Stam en Gabri Gunst staan me aan te moedigen. Ik kijk op mijn klokje en de moed zakt in mijn schoenen, de 40 gaat in 3.18.24 , de laatste 5 gaan in 26.25 , nu dus wel serieus verval en weg droom.
Het gaat zelfs niet lukken om onder de 3.30 te komen, laat staan een PR. Heb je daar dan al die tijd voor getraind mopper ik in mezelf, loop eens door ouwe, je mag dan 50 zijn, maar je mag best kapot zijn na zo'n marathon. LOPEN !!!
Tegen beter weten in ga ik verder en onbewust ben ik toch wat sneller gaan lopen.
Als we onder de kubuswoningen doorkomen nader ik het 41 kilometerpunt. Nog 1195 meter. Ik besluit nog een keer te versnellen, de benen doen zeer, maar ik verkramp nog niet. Links van me schreeuwen Simone, Ben en Rob me toe. Nico loopt vlak voor je. Nico ? Die had toch al lang binnen moeten zijn ? Nico blijkt net als 2 jaar geleden te verkrampen in het zicht van de haven en wederom met Lydia vd Graaf in zijn buurt, die overigens een fantastische 3.23 liep.
Als ik de Coolsingel opdraai weet ik niet wat ik zie en hoor. Links van me staan Janet, Nicky, Els, Patrick, Bianca, Lana en Cecile te springen en te schreeuwen. Ik zie ze met een spandoek staan en met grote felgroene cijfers 100 die ze omhoog houden. Geweldig, wat een lieve vrienden. Deze actie lijkt me vleugels te geven en ik blijk nog harder te kunnen rennen. In een roes ren ik als een dolle naar de finish, hoor rechts van me Melania en Hugo schreeuwen en kom over de streep. Als ik op mijn klokje kijk blijk ik onder de 3.30 te hebben gelopen, gelukkig en nog mooier, ook nog mijn PR te hebben verbroken met 8 tellen. Ongelooflijk. Een lichaam en geest kunnen meer dan je denkt. Ik ben zielsgelukkig en sta daar een tijdje te glunderen. Als ik verder loop staan mijn maatjes me al op te wachten. Wilko, Michel, Jan, Ronald, Piet, Harald en Peter staan te klappen. 
Mijn maatjes hebben geweldig gelopen, allemaal mooie tijden. Wilko een 3.13, Michel 3.16, Piet 3.20, Jan 3.20, Peter 3.28, Harald 3.34 , Nico met kramp nog 3.30 en Ronald een mooie 3.22 , Peter , Nico en Piet geen PR, maar van Piet was dat ook niet te verwachten, maar met 3.20 kan hij heel trots zijn, ik doe het hem niet na. We staan wat te kletsen dicht bij de verslaggever van TV Rijnmond waarna Wilko en Ronald tegen hem zeggen dat ik vandaag mijn 100e marathon heb volbracht. De verslaggever vraagt me om even te wachten omdat we zo in de uitzending komen. Er is een vader die zijn dochter in een rolstoel over de Erasmusbrug duwt, wat een huzarenstukje. Na deze beelden krijg ik allerlei vragen voorgeschoteld en ben er nog helemaal confuus van. Na het interview vraagt hij of de jongens me op de schouders willen nemen waarna Ronald en Peter me optillen en voor de camera met de anderen gaan staan springen. Wat een geweldige ervaring om dit met mijn maatjes te mogen delen. Wat een jubileum.
Na de finish ga ik even zitten, want ik krijg kramp in mijn knieholtes. Even later strompel ik verder met medaille, banaan en flesje drank maar moet toch weer even gaan zitten. Een loper van avFortuna die ik ook ken van de film De Marathon helpt me en duwt de kramp er wat uit door mijn benen op te tillen en wat te rekken. De pijn en kramp zakt weg en ik wandel weer naar de kazerne. Ik kom onderweg Hans van Wurmond nog tegen die helaas is uitgestapt. Hans was al geblesseerd en zou hem niet uitlopen, maar hij moest helaas eerder stoppen dan hij hoopte.
Onze monteur Hassan el Mourabet liep vandaag zijn eerste marathon en ik had hem onderweg allang verwacht.
In Lekkerkerk bij de halve Natuurmarathon liep Hassan een 1.32-er, als training op 28,3 kilometer liep hij 2.06 , een tijd rond de 3.20 zat er in, maar Hassan komt uiteindelijk binnen in een mooie 3.37 , maar niet de tijd die we op mijn werk vooraf hadden verwacht. Er is bij ons menig poultje op afgesloten. Hassan is na de 5 veel te snel gegaan, zelfs kilometertijden van 4.15 toen het makkelijk ging. Als hij hem nog een keer gaat lopen zal hij veel sneller gaan, hij heeft absoluut talent.
Op de Coolsingel in de schaduw staat een koud windje als je bezweet en moe bent en ik besluit gelijk door te lopen naar de kazerne.
Ik bel Els even op en meld dat ik daar zit. Snel douchen dan komen we daar ook naartoe is het antwoord. Als ik onder de douche vandaan kom moet ik weer een trap omhoog naar de gymzaal en op de trap hoor ik ineens, ssstttt, daar komt hij aan. Als ik de zaal in kom staan Els, Nicky, Janet en Cecile te juichen met het spandoek , de mooie felgroene cijfers 100 en vlaggetjes. Wat geweldig, wat een lieve vriendinnen, in 1 woord fantastisch.
Even later komt Aad helemaal niet moe en happy de zaal binnen, hij heeft eindelijk de grens van 4 uur doorbroken met een 3.58-er , ik ben vreselijk blij voor hem. Hij hikte hier al jaren tegenaan zoals ik dat heb gehad met mijn 3.30 , super.
Robin en Jacqueline komen even later binnen en hebben bij hun debuut een keurige 4.20 gelopen. Ze scheelden slechts 2 seconden bij de finish en ze hebben, behoudens de eerste paar kilometer, niet met elkaar gelopen. Robin zat er doorheen en werd bijna ingehaald.
Ger komt als laatste binnen en heeft ondanks de blessures van het afgelopen jaar toch zijn 16e Rotterdam marathon volbracht in 4.35.03
Namens Avantri liepen er nog veel meer de marathon. Argen liep 3.57.13 , Bea 3.53.10 , Robert Hoek 3.58.35 , Pieter Verhoek 4.03.14 , Pieter van Rossum 4.05.04 , Sander Seppen 4.14.07 , Wouter Koevermans 4.15.20
Els liep op haar 10 net boven het uur, Nicky een mooie 56,56 een seconde voor Monique Baan, Cecile liep 53.39 , Janet 46,29 , Patrick 45,41 , John liep de 10 na zijn blessure en liep 44.28 , Ab een 41.28 
Wat was dit een geweldige happening. Volgens mij heeft iedereen het reuze naar de zin gehad. Ik zal deze mooie dag nooit meer vergeten. Langs deze weg wil ik mijn vrienden bedanken voor hun enthousiasme, steun en hartverwarmende gebaren. JULLIE ZIJN HET EINDE !!!

Marathon Rotterdam, 13-04-2014

Vanaf 1988 toen ik mijn eerste marathon liep, dat was in Rotterdam, is de teller gestaag opgelopen en zondag 13 april is het dan zover, ik ga mijn 100e marathon lopen, wederom in Rotterdam. Dat laatste is geen toeval, dat is geheel volgens planning, al ging het in Zeeland bij de Trail by the sea bijna mis, de beloofde 38 kilometer was daar bijna 42 kilometer, maar dat liep goed af.
Een jubileum moet wel een mooi jubileum zijn en ik had mezelf een extra uitdaging bezorgd door ook te proberen mijn record te verbeteren dat ik 2 jaar terug liep in Rotterdam bij mijn 25e marathon in de havenstad.
Mijn record staat vrij scherp op 3.29.14 , maar met de nodige training en geluk met het weer, gezondheid en vorm zou het misschien mogelijk kunnen zijn.
In december start ik al voorzichtig met de trainingen volgens en schema van Joop van Amerongen, voormalig coach van Koen Raymaekers en klant van ons. Joop biedt aan om ook mijn loopmaatjes van een loopschema te voorzien en komt een lezing geven op de baan. In eerste instantie is iedereen erg enthousiast, maar bij het zien van de schema's haakten velen af. De lange duurlopen met de groep zijn in eerste instantie niet opgenomen in het programma en de meesten vonden die juist geweldig met z'n allen. Ik kan dat uiteraard begrijpen en vond dat ook super, maar ik had me voorgenomen om het programma van Joop te volgen en heb me daar zoveel mogelijk aan proberen te houden. Met mij volgden Hans van Wurmond, Aad van der Poel en debutanten Robin Pillekers en zijn zus Jacqueline ook het schema van Joop.
Het was af en toe best moeilijk om me aan het schema te houden. De ultralangzame duurlopen, de hele korte trainingen, vaak baalde ik er van, maar ik hield wel vol.
Ik had me ook voorgenomen om mijn 80 kilo schoon aan de haak te laten voor wat het was. Ik weeg al zo'n 25 jaar rond die 80, maar nu wil ik naar 75 kilo. Geen snoep, koekjes of extra's, chiazaadjes iedere ochtend, maar verder wel mijn normale eten en waarachtig, het lukte. Op de ochtend voor de marathon nog een laatste test, 74,8 !!! Gelukt, al had dat wellicht ook te maken met de diarree afgelopen nacht, dat zullen wel de zenuwen zijn geweest.
Mijn lichaam gaf regelmatig aan dat ik wel moest beseffen dat ik 50 jaar was en dat 5x trainen in de week nog nooit was gebeurd en waar ik nou eigenlijk mee bezig was. Het resultaat was dan ook dat ik een aantal keer ziek of absoluut niet fit ben geweest, maar richting de marathon ging het toch langzaam beter.
Met Aad en Jacqueline nog een laatste echte test gedaan in Barendrecht, een 35 kilometer en dat ging bij ons allemaal goed, al had Jacqueline best wat moeite met de afstand, zover had ze nog nooit gelopen, is dus ook niet zo vreemd.

Op de donderdag voor de marathon lijkt het mis te gaan. Mijn rechter kuit doet vreemd, het voelt of er een bankschroef omheen zit en ik loop zelfs te hinken. In de avond Ben Gubbels gebeld tijdens een kaartavondje en Ben had gelukkig op vrijdagmorgen tijd. Om 9 uur naar Ben en de boel weer soepel gemaakt, voelde weer super. Ben bedankt !

Voorafgaande aan de marathon moeten we eerst de startnummers ophalen. Net als vorig jaar ga ik op vrijdag samen met Aad naar de marathonexpo in de Beurs op de Coolsingel om gelijk alvast sfeer te proeven. We zijn er even na 11 uur en gaan pas weg even voor 3 uur. 
Voor Ben en Simone haal ik VIP kaarten op bij de infobalie waarmee ze op de tribune op de Coolsingel kunnen gaan zitten en er zitten ook nog consumptiebonnen bij. Ik heb daar recht op omdat ik reeds 25x de marathon van Rotterdam heb gelopen. Ik hoef ook niet meer te betalen bij het inschrijven en krijg zelfs de inschrijving al thuis gestuurd, een klik is voldoende om de inschrijving te bevestigen. We halen de tas met startnummer en shirt op en kijken nieuwsgierig bij de diverse stands. We gaan ook met leuke artikelen naar huis. Aad en ik kopen beiden oranje lange sokken van CEP met een opdruk van de Marathon van Rotterdam en krijgen als beursaanbieding een mooi oranje loopshirt cadeau. 
Het is er reuze gezellig en we komen er diverse Avantrianen tegen. Piet en Aria, Els, Wilko, Michel, Ronald, Jan, Peter, Nico, Bea, Harald, Tiny, Tineke Koevermans en ook andere bekenden zoals Ronald en Reny Tertoolen van avFortuna die ik heb leren kennen bij de opname van ed film De Marathon. We eten ook nog een bordje spaghetti voor het broodnodige stapelwerk.
De rest van de dag blijf ik samen met Marloes nog in Rotterdam, eet daar wat bij de Griek en kom helemaal kapot thuis. 
Zaterdag rustig aan gedaan, mijn kuit voelt goed, maar naarmate de dag voorbij gaat begin ik hem toch weer wat te voelen, maar dat kan ook tussen mijn oren zitten.
Na mijn werk even naar huis en daarna gelijk door naar de Pastaparty van Avantri. Vorig jaar is deze Pastaparty voor de gein in het leven geroepen en was zo'n succes, leuke groep gezellige vrienden, zodat we het dit jaar weer hebben georganiseerd. Op een grote zolder van het voormalige keukencentrum van de vader van Els hebben we een hele mooie ruimte die er geknipt voor is.
Als ik binnen kom zie dat mijn lieve Avantri vrienden ballonnen en slingers op hebben gehangen met 100 erop, wederom een geweldige binnenkomst.
Diverse lopers hebben van alles gemaakt, diverse soorten pasta, salades, toetjes, het was gewoon geweldig. Iedereen heeft goed gegeten en we hebben gezellig zitten kletsen met elkaar waarna we tegen 10 uur naar huis zijn gegaan, sommigen waren al eerder weg. We bereiden ons allemaal anders voor op onze Marathon van Rotterdam.

Zondag 13 april is aangebroken. Het weer is goed, er staat een lekker windje, de temperatuur is in de ochtend al 12 graden en zal toch niet verder oplopen dan tot een graad of 15, wel staat er een vervelend zonnetje, al is dat voor het publiek natuurlijk geweldig. We verzamelen bij het voetbalveld. Er zijn al groepjes op eigen gelegenheid vertrokken, we blijven over met Patrick, Janet, Cecile, Els, Aad, Robin en ikzelf. Aad rijdt en Robin en ik stappen bij hem in, Cecile neemt de anderen mee. We arriveren bij Capelsebrug en hebben nog plaats genoeg. Om een kaartje te kopen is het veel te druk en ik besluit om dan maar "zwart" te reizen. Snel met z'n tweetjes door het poortje en dat werkt ondanks de medewerkers die op een afstand staan te kijken. We komen op het perron nog wat bekenden tegen en het wemelt er al van de hardlopers. Het is gezellig in de metro en vol goede moet gaan we op weg naar de Coolsingel. Met ons groepje begeven we ons naar de brandweerkazerne Baan nabij Leuvehaven waar we heerlijk de ruimte hebben. Er staat een grote gymzaal tot onze beschikking en we kunnen na afloop heerlijk douchen, er is een kantine om de eventuele honger of dorst te stillen, het kan niet beter. Jacqueline is er nu ook en Ger komt er ook naartoe. We maken ons allemaal klaar voor de wedstrijd en begeven ons naar de start. Ik start in vak D, Aad en Ger in E net als Robin, de anderen starten op de 10, net na de marathon.
Ter gelegenheid van de marathon heb ik zelf een oranje shirt laten maken met een zwart broekje met daarop het logo van de 100 marathon club en ons bedrijfslogo. Met de nieuwe oranje kousen ziet het er best flitsend uit. De meeste anderen lopen in het shirt wat ik heb laten maken voor een grote groep. Dit is een blauw shirt met achterop de naam van de loper/loopster en ziet er erg goed uit. Voorop ons logo en dat van Avantri. De lopers en loopsters zijn goed herkenbaar en met de groepsfoto van afgelopen woensdag op de training zag het er echt super uit.
Ik heb als doel een PR en wie weet wat er nog meer in gaat zitten als ik mijn droomtempo vast kan blijven houden. Ik wil weg op 4.50 per kilometer en hoop zodoende om onder de 3.26 te komen, maar het zonnetje baart me zorgen, dat was 2 jaar geleden met 10 graden en zware bewolking toch prettiger.
De eerste kilometers gaan net iets boven mijn doel, maar wel onder de 5 kilometer en naarmate de kilometers vorderen kom ik rond dat schema van 4.50 te lopen en het voelt goed. Het zonnetje is helaas goed te voelen en steekt gewoon, wel is het lekker dat het op de beschutte plaatsen heerlijk lopen is, zelfs met een fris windje.
De eerste 5 gaan in 24.52 als we de mooie Kuip passeren, de tweede 5 in 23.52 , goed voor een 48.44 op de 10, het loopt heerlijk. Ik zie veel bekenden. Onderweg haal ik Bea in bij een drankpost en verbaas me erover dat ze voor me zit en ook dat ze achter de tafel vandaan komt. Later hoor ik dat Bea misselijk was en veel moest plassen, dat is flink balen, want Bea was in topvorm en leek hard op weg naar een tijd rond de 3.45 uur.
We gaan nu naar De Slinge waar Marloes staat met een flesje drank. Ik zie haar niet, maar ineens komt er een arm met een flesje uit het publiek die van Marloes blijkt te zijn. Na het drankje volgt het 15 kilometerpunt in 1.12.51 , een 5-kilometertijd van 24.07 , nog steeds een fractie boven de 4.50 per kilometer gemiddeld.
Het 20 kilometerpunt gaat nog steeds lekker en ik klok daar 1.36.37 , een 5-kilometertijd van 23.46 , ik zit nu precies op mijn schema van 4.50 , de halve marathon gaat dan in 1.42.19 , net weer iets te langzaam, maar dat kwam door de drankpost. Normaal neem ik iedere 5 kilometer een half gelletje, nu neem ik een hele op de 7,5 kilometers, is iets meer. Drinken heb ik verder niet meegenomen, ik drink goed bij de drankposten. Dit kost me wel wat tijd, maar het scheelt in het gewicht dat je mee moet slepen.
We gaan nu weer terug naar de Erasmusbrug, dat is vaak een scherprechter. Vanaf deze kant is de brug steiler. Marloes staat met een banaan en een drankje langs de kant die ik snel aanpak. Ik neem een halve banaan en drink ook het flesje niet helemaal leeg, ik wil snel weer verder, want het gaat allemaal erg krap worden.
Het 25 kilometerpunt bereik ik in 2.01.14 , een 5-kilometertijd van 24.37 waardoor ik weer een achterstand heb op mijn schema van 24 seconden. Ik merk na de klim dat die brug me toch een tikje heeft gegeven. In de afzink naderen we de Coolsingel en staan Patrick, Cecile, Els, Nicky en Janet langs de kant te schreeuwen, geweldig, dat geeft een kik. Er volgt een moeilijk stukje. We gaan onder de weg door en er volgt een naar klimmetje. Na de brug is dit niet fijn. Mijn ritme is verdwenen, ik begin mijn linker hamstring wat te voelen en het tempo zakt automatisch wat terug. De voorsprong op het schema 3.30 is redelijk, maar is ook zo verdwenen.
Net voor de 30 kilometer staan Avantrimaatjes Ab, Wim, Marry en Piet te springen en moedigen me aan. Onderweg ook Max Reinhard gezien, Melania en Hugo, Simone, Ben, Rob, Tiny, Peer, Pieter vd Dool, Jos Koeleman en nog veel meer, het was in 1 woord geweldig. Wat is Avantri toch een geweldige club. Onderweg ook veel leden van Start gezien en ook daarvan kreeg ik leuke aanmoedigingen.
Tijdens het lopen zie ik onder de lopers weinig bekenden. Ik praat een tijdje met een loper in een B&W shirt maar weet niet wie het is, van de anderen hoor ik niets. Ik zie ook Nico Boerboom nog lopen met zijn camera namens Dichtbij.nl en zeg hem gedag.
Na de 30 begint het vermaledijde Kralingse Bos. Vele malen ben ik daar helemaal op een hoop gegaan en ook nu gaat het moeilijk. De goede trainingen blijken wel te werken. Ik heb het moeilijk, maar de hartslag blijft nu zelfs nog onder de 160 en ik kan nog redelijk tempo blijven lopen, al is dat dan wel iets boven de 5 minuten per kilometer.
De 30 kilometer gaat in 2.26.23 , een 5-kilometertijd van 25.09 , best een mooie doorkomsttijd, een voorsprong van slechts zo'n 2,5 minuut op het schema 3.30 en dat moet zelfs onder de 3.29.14 worden, dan is de marge nog maar zo'n 1,5 minuut.
De benen zijn steeds meer voelbaar, maar echt kapot ben ik nog niet. Bij de 34 kom ik door een woonwijk waar Johan Gelderblom en Nel staan. Johan vraagt me hoe het gaat. De 3.25 zit er zeker niet in, maar ik hoop wel een PR zeg ik vol zelfvertrouwen, al weet ik dat ik ook dat niet ga redden.
Onderweg had ik het groepje met ballonnetje 3.30 ingehaald en zag daar ook Fred Noorlander in lopen, bij de 35 kilometer drankpost haalt de groep me weer in en het lijkt wel of ik stil sta. Jos Koeleman staat langs de kant om een foto te maken. We zien elkaar te laat en dat mislukt. Wel zie ik Marloes langs de kant staan zwaaien in de bocht.
De 35 gaat in 2.51.59 , de 5-kilometertijd in 25.36 .
Het verval is niet erg groot, maar de marge is nu zo'n beetje weg. Nog 7,195 kilometer x 5 minuten = zo'n 36 minuten. Het kan nog steeds, dan zal het een 3.28-er gaan worden, maar die laatste 7 zijn het zwaarste.
Bij de 39 staat Ab me weer aan te moedigen, ik zie ook klanten uit Rotterdam die me tegemoet zijn gefietst, Kees en Hanneke Donkersloot. Net voor de drankpost van de 40 kom ik de bocht om en staat Nico Boerboom klaar om een foto te maken namens Dichtbij.nl , Piet Stam en Gabri Gunst staan me aan te moedigen. Ik kijk op mijn klokje en de moed zakt in mijn schoenen, de 40 gaat in 3.18.24 , de laatste 5 gaan in 26.25 , nu dus wel serieus verval en weg droom.
Het gaat zelfs niet lukken om onder de 3.30 te komen, laat staan een PR. Heb je daar dan al die tijd voor getraind mopper ik in mezelf, loop eens door ouwe, je mag dan 50 zijn, maar je mag best kapot zijn na zo'n marathon. LOPEN !!!
Tegen beter weten in ga ik verder en onbewust ben ik toch wat sneller gaan lopen.
Als we onder de kubuswoningen doorkomen nader ik het 41 kilometerpunt. Nog 1195 meter. Ik besluit nog een keer te versnellen, de benen doen zeer, maar ik verkramp nog niet. Links van me schreeuwen Simone, Ben en Rob me toe. Nico loopt vlak voor je. Nico ? Die had toch al lang binnen moeten zijn ? Nico blijkt net als 2 jaar geleden te verkrampen in het zicht van de haven en wederom met Lydia vd Graaf in zijn buurt, die overigens een fantastische 3.23 liep.
Als ik de Coolsingel opdraai weet ik niet wat ik zie en hoor. Links van me staan Janet, Nicky, Els, Patrick, Bianca, Lana en Cecile te springen en te schreeuwen. Ik zie ze met een spandoek staan en met grote felgroene cijfers 100 die ze omhoog houden. Geweldig, wat een lieve vrienden. Deze actie lijkt me vleugels te geven en ik blijk nog harder te kunnen rennen. In een roes ren ik als een dolle naar de finish, hoor rechts van me Melania en Hugo schreeuwen en kom over de streep. Als ik op mijn klokje kijk blijk ik onder de 3.30 te hebben gelopen, gelukkig en nog mooier, ook nog mijn PR te hebben verbroken met 8 tellen. Ongelooflijk. Een lichaam en geest kunnen meer dan je denkt. Ik ben zielsgelukkig en sta daar een tijdje te glunderen. Als ik verder loop staan mijn maatjes me al op te wachten. Wilko, Michel, Jan, Ronald, Piet, Harald en Peter staan te klappen. 
Mijn maatjes hebben geweldig gelopen, allemaal mooie tijden. Wilko een 3.13, Michel 3.16, Piet 3.20, Jan 3.20, Peter 3.28, Harald 3.34 , Nico met kramp nog 3.30 en Ronald een mooie 3.22 , Peter , Nico en Piet geen PR, maar van Piet was dat ook niet te verwachten, maar met 3.20 kan hij heel trots zijn, ik doe het hem niet na. We staan wat te kletsen dicht bij de verslaggever van TV Rijnmond waarna Wilko en Ronald tegen hem zeggen dat ik vandaag mijn 100e marathon heb volbracht. De verslaggever vraagt me om even te wachten omdat we zo in de uitzending komen. Er is een vader die zijn dochter in een rolstoel over de Erasmusbrug duwt, wat een huzarenstukje. Na deze beelden krijg ik allerlei vragen voorgeschoteld en ben er nog helemaal confuus van. Na het interview vraagt hij of de jongens me op de schouders willen nemen waarna Ronald en Peter me optillen en voor de camera met de anderen gaan staan springen. Wat een geweldige ervaring om dit met mijn maatjes te mogen delen. Wat een jubileum.
Na de finish ga ik even zitten, want ik krijg kramp in mijn knieholtes. Even later strompel ik verder met medaille, banaan en flesje drank maar moet toch weer even gaan zitten. Een loper van avFortuna die ik ook ken van de film De Marathon helpt me en duwt de kramp er wat uit door mijn benen op te tillen en wat te rekken. De pijn en kramp zakt weg en ik wandel weer naar de kazerne. Ik kom onderweg Hans van Wurmond nog tegen die helaas is uitgestapt. Hans was al geblesseerd en zou hem niet uitlopen, maar hij moest helaas eerder stoppen dan hij hoopte.
Onze monteur Hassan el Mourabet liep vandaag zijn eerste marathon en ik had hem onderweg allang verwacht.
In Lekkerkerk bij de halve Natuurmarathon liep Hassan een 1.32-er, als training op 28,3 kilometer liep hij 2.06 , een tijd rond de 3.20 zat er in, maar Hassan komt uiteindelijk binnen in een mooie 3.37 , maar niet de tijd die we op mijn werk vooraf hadden verwacht. Er is bij ons menig poultje op afgesloten. Hassan is na de 5 veel te snel gegaan, zelfs kilometertijden van 4.15 toen het makkelijk ging. Als hij hem nog een keer gaat lopen zal hij veel sneller gaan, hij heeft absoluut talent.
Op de Coolsingel in de schaduw staat een koud windje als je bezweet en moe bent en ik besluit gelijk door te lopen naar de kazerne.
Ik bel Els even op en meld dat ik daar zit. Snel douchen dan komen we daar ook naartoe is het antwoord. Als ik onder de douche vandaan kom moet ik weer een trap omhoog naar de gymzaal en op de trap hoor ik ineens, ssstttt, daar komt hij aan. Als ik de zaal in kom staan Els, Nicky, Janet en Cecile te juichen met het spandoek , de mooie felgroene cijfers 100 en vlaggetjes. Wat geweldig, wat een lieve vriendinnen, in 1 woord fantastisch.
Even later komt Aad helemaal niet moe en happy de zaal binnen, hij heeft eindelijk de grens van 4 uur doorbroken met een 3.58-er , ik ben vreselijk blij voor hem. Hij hikte hier al jaren tegenaan zoals ik dat heb gehad met mijn 3.30 , super.
Robin en Jacqueline komen even later binnen en hebben bij hun debuut een keurige 4.20 gelopen. Ze scheelden slechts 2 seconden bij de finish en ze hebben, behoudens de eerste paar kilometer, niet met elkaar gelopen. Robin zat er doorheen en werd bijna ingehaald.
Ger komt als laatste binnen en heeft ondanks de blessures van het afgelopen jaar toch zijn 16e Rotterdam marathon volbracht in 4.35.03
Namens Avantri liepen er nog veel meer de marathon. Argen liep 3.57.13 , Bea 3.53.10 , Robert Hoek 3.58.35 , Pieter Verhoek 4.03.14 , Pieter van Rossum 4.05.04 , Sander Seppen 4.14.07 , Wouter Koevermans 4.15.20
Els liep op haar 10 net boven het uur, Nicky een mooie 56,56 een seconde voor Monique Baan, Cecile liep 53.39 , Janet 46,29 , Patrick 45,41 , John liep de 10 na zijn blessure en liep 44.28 , Ab een 41.28 
Wat was dit een geweldige happening. Volgens mij heeft iedereen het reuze naar de zin gehad. Ik zal deze mooie dag nooit meer vergeten. Langs deze weg wil ik mijn vrienden bedanken voor hun enthousiasme, steun en hartverwarmende gebaren. JULLIE ZIJN HET EINDE !!!

De blik op oneindig

Hier passeer ik op de Coolsingel mijn vrienden van Avantri waardoor ik net dat extra zetje kreeg wat ik nodig had om mijn persoonlijke record te verbeteren

Met een blijde trek op mijn gezicht zie ik dat ik mijn PR ook nog heb verbeterd, al was het maar met 8 seconden en ook nog eens met een zweefmomentje

Foto gemaakt door Pieter van den Dool tijdens mijn 100e marathon, gelopen in Rotterdam op 13-04-2014

Blij en moe over de finish in een nieuw PR van 3:29:06

Deze leuke aanmoediging kwam voorbij tijdens de marathon van Rotterdam 2014, mijn 100e marathon

Corina van den Dool 391 COR JE 100 STE MARATHON ECHT TOP! DE DOLEN UIT BERGAMBACHT

Foto gemaakt van het grote videoscherm op de Coolsingel. Live op TV Rijnmond met mijn maatjes van Avantri

Marathon Rotterdam 2014. Interview met mijn clubmaatjes rond de 35 minuten

Warm onthal bij de finish na mijn 100e marathon

Pastaparty vrienden van Avantri, 12-04-2014

Het was weer oergezellig en overheerlijk.

Vanavond weer eens iets heel anders gedaan. Met vriendinnen Els en Nicky de Electric Run in Amsterdam gelopen. Van te voren wist ik niet echt wat ik kon verwachten. Ik had wel wat plaatjes gezien, maar we werden aangenaam verrast. Het was een heel leuk evenement.

Dwars door Dordt, Dordrecht 06-04-2014

Foto door het centrum van de mooie oude stad Dordrecht.

Cor Terlouw: op naar de 100e (!) marathon

Cor Terlouw gaat in Rotterdam op voor zijn honderdste marathon.

BERGAMBACHT • In april 1988 nam Cor Terlouw voor het eerst deel aan de marathon van Rotterdam. Dat loopfestijn maakte toen zoveel indruk op de nu 50-jarige Bergambachtenaar, dat hij er in de afgelopen 25 jaar nog eens 98 wedstrijden in binnen- en buitenland aan toevoegde. Het einddoel komt spoedig in zicht: zijn honderdste marathon dient zich aan op zondag 13 april. En wederom is de Maasstad het decor.

Terlouw beschikt inmiddels over loopschema's en adviezen van voormalig marathonloper Joop van Amerongen. Met name de trainingsopbouw is afgestemd op duurwerk en herstel, waardoor de spieren in kracht toenemen en de conditie door afwisselende inspanning wordt opgebouwd.

Hoe anders ging dat in 1988 toen de voetballer van Bergambacht een weddenschap aanging met de spelersgroep van de blauw-zwarten. “Ik liep vaak voorop tijdens de rondjes om het veld. Dat lokte uiteraard opmerkingen op van de rest. Zo in de trant van: 'Cor, zou jij niet eens lekker een marathon gaan lopen?' Die uitdaging ben ik aangegaan.”

Vrijwel ongetraind verscheen hij in Rotterdam aan de start met postbode Aart van Rij. “Ik was zo naïef om te denken dat mijn conditie als voetballer voldoende was om 42,2 kilometer uit te lopen. Ik weet niet meer hoe ik de finish heb gehaald. Ik heb er uren over gedaan en was volkomen kapot. Ik heb daarna drie weken helemaal niets kunnen uitvoeren. Het lichaam schakelde zichzelf uit na die krachttoer. Dat doe ik nooit meer, zei ik tegen mezelf.”

Verschillend
Hart en verstand reageerden echter verschillend. Terlouw raakte juist verslaafd aan hardlopen. De endorfine gaf hem zo'n positief gevoel, dat de eigenaar van de Fiat-garage aan de Nijverheidsstraat zich te pas en te onpas inschreef voor marathons. De bridgekaarten stak hij weg. Vanaf dat moment liep Terlouw de wijde wereld in. Sindsdien heeft hij 99 maal de eindstreep bereikt.

Eenmaal stond hij op het punt om op te geven, omdat hij door een griepje te weinig kracht had om de marathon van Etten-Leur te voltooien. “Ik wilde net uitstappen, toen de organisatie de wedstrijd afgelastte vanwege de aanwakkerende storm. Hekken waren omgewaaid. Alleen deelnemers moesten stoppen, maar kregen wel een medaille. Gered door de gong, zal ik maar zeggen.”

Kou
Cor Terlouw staat in de loopgroep van de Schoonhovense atletiekvereniging Avantri bekend als 'slecht weer-loper'. “Bijna iedereen houdt van droog weer en een zonnetje, maar van mij mag het best miezeren en waaien. Dan voel ik me lekker. Om kou geef ik ook niet. Ik kan me een midwintermarathon in Apeldoorn herinneren, waarin het sneeuwde. Ik gleed voortdurend weg op de gladde wegen. Alle bomen waren wit. Dat was genieten. Ik heb even moeten wandelen, omdat ik te weinig gegeten had en met de beruchte hongerklop te maken kreeg. Toch was dat m'n leukste marathon tot nu toe. Wellicht kan Rotterdam deze op 13 april overtreffen.”

Pieter van der Laan

Artikel in Het Kontakt op 01-04-2014

Vanavond weer eens iets heel anders gedaan. Met vriendinnen Els en Nicky de Electric Run in Amsterdam gelopen. Van te voren wist ik niet echt wat ik kon verwachten. Ik had wel wat plaatjes gezien, maar we werden aangenaam verrast. Het was een heel leuk evenement.

Electric Run Amsterdam, 29-03-2014

Vanavond weer eens iets heel anders gedaan. Met vriendinnen Els en Nicky de Electric Run in Amsterdam gelopen. Van te voren wist ik niet echt wat ik kon verwachten. Ik had wel wat plaatjes gezien, maar we werden aangenaam verrast. Het was een heel leuk evenement.

Nog voor de loop op de veerboot over Het IJ in Amsterdam. We hebben er zin in.

Trail by the Sea Renesse, 23-02-2014

Na de fantastische Petzl Nighttrail in Bergschenhoek is het een tijdje rustig met wedstrijden. Wel veel trainen volgens het schema en dat gaat goed, ik begin weer wat fitter te worden.
In overleg met trainer Joop van Amerongen besloten om vandaag toch de Trail by the Sea te gaan lopen, een zware trail van 40 kilometer. Strand, bossen, duinen en vooral veel mul zand.
In eerste instantie zou de lengte van deze mooie trail 38 kilometer zijn, net als vorig jaar, maar de route is wat gewijzigd en nu is het zo'n 40 kilometer.
Op zaterdagavond uit mijn werk nog even 45 minuten ingelopen/loslopen en ik merk dat ik er klaar voor ben.
Harald en Piet gaan niet, hun trainers achten het niet verstandig met het oog op de marathon van Rotterdam, Ronald, John en ik gaan wel.
Ronald en John pikken me rond 9.20 op in Bergambacht waarna we rond 10.45 uur arriveren in Renesse. Overal zien we al lopers wandelen op weg naar strandpark "De Zeeuwse Kust"
Binnen gekomen is het al een gezellige drukte.
Eerst nemen we een gratis bakje koffie en ik begroet al vele bekenden van de avVN, maar ook van de X-Trail die ik vorig jaar heb gelopen. Je komt bij dit soort mooie trails toch vaak dezelfde lopers tegen, allemaal met dezelfde verslaving, lopen door een prachtige natuur, lang en ver.
Op het gemak halen we onze startnummers, het speciaal ontworpen T-shirt van Sportpromotion Zeeland, een mooie zwarte met lange mouwen en ook functioneel, geen katoen.
Ook zit aan het startnummer een bon voor een bord stamppot naar keuze die na de trail kan worden genuttigd. Dit is dan wel een extra uitgave, net als het bestelde shirt.
Vooraf is al aangegeven dat er vanaf de 10 kilometer iedere 5 kilometer een verzorgingspost zal zijn, maar het is een graad of 10 en de zon schijnt, waardoor ik besluit om toch mijn trailvest van Nathan aan te doen en zo'n 1,5 liter water mee te nemen. Uiteraard is het ook een uitgelezen parcours voor de echte speedcrossjes, mijn trailschoenen van Salomon.
Ronald heeft een kennis, Pieter, die zal vandaag een stuk filmen en die loopt zo lang mogelijk met ons op.
Om 11.45 uur wandelen we gezamenlijk naar het strand waar om 12.00 uur de start plaats zal vinden.
Op het strand is het al reuze gezellig. Het gezicht op de Noordzee, het zonnetje, een groep slagwerkers die een leuke sfeer creëert, allemaal vol goede moed, iedereen staat te popelen om te starten op deze geweldige trail.
Vorig jaar waaide hier een gure wond, was het rond het vriespunt, het sneeuwde en er lag ijs, andere ingrediënten dan vandaag.
Ronald en Pieter lopen wat voor ons uit, John en ik lopen samen over het strand. Het is een prachtig gezicht om dat lint van lopers zo langs dat water te zien rennen. Ik doe het vandaag rustig aan, dat heb ik Joop beloofd en heb ook mijn fototoestel bij me, ik zou achteraf zelfs 63 foto's maken. Dat kost uiteraard tijd, maar daar gaat het me nu net niet om vandaag, genieten staat voorop. Dat is bij een trail toch voor de meesten het voornaamste.
Het parcours is erg afwisselend. Doordat is steeds stop om foto's te maken moet ik de jongens laten gaan en loop eigenlijk de hele trail alleen.
We lopen over stukken strand, duinen, mooie bossen met heel veel hoogteverschil, ook lange stukken met duinen en heel veel mul zand, wat wel zwaar lopen is, maar waar het ook genieten is.
We komen bij een punt waar een vrijwilliger schreeuwt, rechtdoor natte voeten of omlopen en droge voeten. Uiteraard ga ik dwars door het water waar toch heel veel andere lopers kiezen voor een paar honderd meter om en droge voeten. Ronald, Pieter en John lopen ook om, van John kan ik dat begrijpen, hij heeft pas nieuwe schoenen aan.
Als we even later door de blubber in het bos lopen denk ik nogmaals aan de schoenen van John en constateer dat als hij niet door het water is gegaan, de schoenen nu wel vies zijn geworden.
Bij de drankposten is er keuze volop, water, dorstlesser, soms cola, soms bouillon, winegums, ontbijtkoek, gelletjes, banaan, sinaasappel, kortom, geweldig goed verzorgd. Er is zelfs een post waar je een complete halve liter spa water krijgt aangereikt.
John is niet helemaal fit en heeft vooraf al aangekondigd dat hij bij de 25 zo'n beetje wil stoppen en van daaruit naar de finish gebracht gaat worden. Als ik John dan ineens inhaal bij de 29 op het strand is het beste er af bij hem, maar dat was verwacht. Hij stopt bij de 30 kilometer. John krijgt een lift van een man naar de finish en meld zich netjes af. Hij geeft aan dat hij is uitgestapt en ze vragen om zijn startnummer. Gek genoeg staat John later wel in de uitslag en zelfs ruim voor ons. Foutje !
Ik kom onderweg veel bekenden tegen. Ik neem een foto van hen en zet ze later op Facebook, is leuk om de foto's later terug te zien.
In de duinen door het mulle zand haal ik ook Fred Noorlander in, bij Fred is het beste er wel af. Fred heeft vorig jaar de Zeeuwse Kust Marathon gelopen en gaf toen aan dat hij zoiets nooit meer zou doen, maar dit is nog een stuk zwaarder en hij is toch van de partij. Andere bekenden uit de regio zijn Erik Tolhoek en Marian Bakker, ze lopen samen en doen het rustig aan.
Na de 30 kilometer haal ik veel lopers in die het zwaar hebben, velen lopen te wandelen. Aangezien ik het rustig aan heb gedaan heb ik nog veel over, al begin ik mijn benen ook wel wat te voelen door het zware zand.
We naderen de 40 kilometer en ik merk dat we nog niet in de buurt van de finish zijn en begin hem te knijpen. Ik wil in Rotterdam mijn 100e marathon gaan lopen op 13 april en het zal toch niet zo zijn dat ik vandaag al die 100e marathon aan het lopen ben. Waar is de finish ???
Uiteindelijk staat mijn klokje op 41,69 kilometer als ik de finish passeer, pffff, gelukkig net geen marathon.
Het klokje van Ronald geeft achteraf 42,02 aan, maar hij heeft dus dat stukje om het water extra gelopen en de ene of andere meter geeft ook wel eens verkeerd aan. Ik sprak anderen die ook allemaal tussen de 41,5 en 42 hadden staan. Op een site zag ik 41,8 staan, dus de afstand klopte wel zo'n beetje, NET GEEN MARATHON !
Mijn eindtijd is 4.37.39 , Ronald heeft nog flink gas gegeven en komt binnen in 4.24.25 , Fred 4.43.48 , Erik 5.25.01 , Marian 5.25.04
Na afloop even een kwartiertje rustig liggen, beetje uitpuffen, de vieze kleding uit trekken, lekker douchen, bord zuurkool met worst naar binnen werken en gezellig napraten terwijl de anderen zich lekker laten masseren.
Even voor 20.00 uur ben ik weer thuis na wederom een heerlijke dag. Wat is trailrunning toch mooi. Je ziet de lopers weliswaar vaak afzien, maar de vreugde straalt van de gezichten. Ik zou niet anders meer willen. Minder asfalt en steeds meer natuur kilometers. Leve trailrunning !

Prachtige trail. Bossen, duinen, strand en bijna alles onverhard. Geweldig !

Trail by the Sea 2014, geweldig mooie ervaring

Film gemaakt door Pieter van Eldonk met prachtige beelden van deze mooie trail. Veelvuldig mijn maatjes John en Ronald in beeld

Petzl Night Trail Bergschenhoek, 08-02-2014

Sprookjesachtige finish

Na de leuke ervaring met de Petzl Night Trail van vorig jaar waar ik toen met Arie Visser, Aad van der Poel en Robin Pillekers naartoe was geweest en waar ook Sander Seppen van de partij was hadden we ons voorgenomen om er bij een volgende editie zeker weer bij te zijn.
Nadat de inschrijving open ging hebben we andere clubmaatjes ook enthousiast gemaakt en velen schreven zich ook in, waaronder Piet Wuijster, Michel de Langen, Cécile Malingré, Janet Rietveld, Bea Weijers, Harald Driesse, John van der Linden en Ronald de Ridder.
Peer vond dat het voor Bea en Harald niet goed was in de voorbereiding op Rotterdam en ze haakten af, net als Cécile die dan jarig is.
In de aanloop naar de Night Trail voel ik me knap beroerd. Vorige week bij de 10 van Roodenburg merkte ik al dat ik op het randje balanceerde, misselijk, slappe benen en daar bleef ik de hele week last van houden. Mijn maatjes en ook de collega's op mijn werk konden praten als brugman om aan te geven dat ik beter niet kon gaan lopen in Bergschenhoek, maar ik heb me hier al maanden op verheugd en ga toch. Ik zal het wel gaan zien.
Om 17.10 pik ik Janet op en Aad pik ik netjes op tijd om 17.15 uur op. Robin is wat later, maar we weten hem te vinden op de carpoolplaats in Ammerstol waarna we Hans van Wurmond oppikken voor zijn huis aan de Lekdijk-West in Bergambacht. Om 18.15 uur zijn we ter plekke en we komen daar tal van bekenden tegen, het krioelt er van de hardlopers die allemaal glunderen vanwege het feit dat ze zo dadelijk de modder mogen gaan trotseren. Jawel, modder, gelet op de hoeveelheid water die er de laatste tijd uit de lucht is komen vallen en gelet ook op de foto's voorafgaande aan het evenement zal het extreem blubberig gaan worden. De eerste editie was koud en het sneeuwde, de ondergrond was bevroren en daardoor glibberig, maar deze editie is dus nat, modderig en dan ook glibberig.
Ik heb tegenwoordig twee lampjes. Een Petzl en een Led Lenser. Janet heeft geen goed lampje en leent de Led Lenser, tot volle tevredenheid, beide lampjes geven een zee van licht, dat is wat anders dan vorig jaar, toen was ik vergeten het lampje op te laden en viel het al na een paar kilometer uit.
De vorige editie ging over één afstand van 19 kilometer, deze keer zijn er twee afstanden, een 25,1 en een 16,6 die vooraf was aangekondigd als 15. Voor Janet best ver, ze heeft nog nooit zover gelopen. Maatjes Bea en Cécile zijn afgehaakt en alleen lopen is nog best wel eng in het donker. Hans van Wurmond start slechts 2 minuten voor Janet en wacht haar op zodat ze samen kunnen lopen. Robin Pillekers loopt samen met zijn zus Jacqueline.
Zelf start ik al vroeg, in startgroep 4, maar Aad, Piet en Michel zitten niet zo heel ver achter me. Iedere halve minuut start er een groepje van 7 lopers. Ronald en John zitten wat verder naar achteren.
Nog voor het lopen een paar pilletjes genomen tegen misselijkheid en vol goede moed van start gegaan. Het valt niet tegen, ik kan redelijk tempo. Zodra ik iets harder wil komt er een misselijkheid opzetten en lijkt het of ik over moet geven, daarom iets gas terug genomen, maar het gaat toch best lekker. Het eerste uur is het parcours nog niet heel erg zwaar en ik leg ruim 12 kilometer af. De tweede helft blijkt een héél stuk zwaarder te zijn. Er zijn stukken bij waarbij mijn benen tot net onder mijn knieën wegzakken in de blubber en het is echt zwoegen geblazen. Ik begin te merken dat ik lang niet 100% fit ben en het gaat steeds moeizamer, ook mijn tempo zakt steeds verder af. Ik verbaas me er over dat ik Piet en Michel nog niet heb gezien, dan hadden me al lang voorbij moeten komen was mijn idee. Na ruim 15 kilometer zijn we het spoor bijster. Lopers voor me komen onverrichterzake terug lopen, de route is zoek. Is ben ook al een stukje verkeerd gelopen als de ontbrekende pijl opduikt aan de verkeerde kant van een boom. Is het de wind geweest of heeft er iemand lollig willen zijn ?
We komen nu in heuvelachtig terrein en er is zelfs een heuvel bij die zo glad is dat je er niet kunt lopen, je kunt alleen maar naar beneden glijden en maar hopen dat je niet onderuit zult gaan. Hans blijkt achteraf een aantal keren flink uit te zijn gegleden en heeft zoiets van, dat nooit meer. Janet zit ook onder de bagger maar ziet de lol er wel va in. Niemand is schoon, we zitten allemaal onder de bagger.
De trailschoenen met noppen zijn allemaal zwart en de zool is ook niet meer te zien, vandaar dat ook van de trailschoenen de grip is verdwenen.
We krijgen nog flinke zware stukken met veel klim en daalwerk en het is erg moeizaam. Ik snak naar het einde, de kracht is op. Op zo'n 1,5 kilometer voor de finish komt Piet me voorbij. Bij Piet gaat het allemaal heel soepel lijkt het en ik ben bij lange niet in staat om hem bij te houden. Ik kom nu amper meer vooruit. Ik lig nog even in een deuk als we een kilometer voor de streep een greppel met bagger over moeten springen. Een dame voor me gaat er overheen, ik spring er overheen, maar een loper naast ons neemt een sprong, komt neer, zijn voeten glijden weg en hij gaat languit voorover in de modder. Het is een koddig gezicht en ik kan met moeite mijn lachen inhouden. We helpen de loper overeind en gaan richting finish. Nog één keer een flinke helling omhoog, weer een stuk wandelen, want rennen gaat niet meer, de benen zijn op en ik ben knap misselijk. Als we de finish zien blijken we er nog niet te zijn, we moeten nog een flinke lus maken om Outdoor Valley heen, we moeten nog over een balk heen en uiteindelijk net voor de finish nog over een lange smalle brug die rood is verlicht. Voor me loopt een dame en ik moet inhouden. Even bedacht om de dame in te halen, maar zie het al voor me dat of de dame of ik uit zal glijden en in het water ernaast zal belanden, dus besluit ik maar achter de dame te blijven en kom net onder de 2.30 over de streep, kotsmisselijk, maar voldaan. Ik heb het gehaald. Piet, Michel, Hans en Janet staan bij de streep al met een beker alcoholvrij bier in de hand. Voor de foto pak ik ook een beker aan. Geweldig om mijn maatjes zo te zien, big smile op het gezicht, blubber in gezicht en schoenen en benen die niet meer zijn te zien. GEWELDIG. Wat een belevenis. Hans is wat bedeesd.
We gaan snel naar binnen en kijken elkaar al lachend aan, maken wat foto's en beginnen langzaam de spullen uit te trekken, stijf van de modder. Janet heeft weggooi washandjes meegenomen, dat is slim. Je moet er maar op komen. Douchen doen we niet, de douche is koud en het zijn er maar een paar en het is vreselijk druk.
Ik spreek Pascal van Norden nog even. Vorig jaar was hij verkeerd gelopen en had een aantal kilometer teveel gelopen, dit jaar ging het wederom mis, de eerste 3 lopers waaronder hijzelf lopen bijna 3 kilometer te weinig en ze worden uit de uitslag gehaald.
Na een tijd te hebben zitten kletsen komen Ronald en John binnen. John is geblesseerd geweest en wilde eerst de 16,6 gaan lopen maar heeft ook de 25 gedaan. Hij vond het geweldig net als Ronald. Ze hebben het rustig aan gedaan. Ook Aad is gearriveerd, met een big smile komt hij de kleedruimte binnen, van onder tot boven onder de bagger.
Het is nu wachten op Robin en zijn zus Jacqueline en ja hoor, ook zij hebben het gehaald. 
De rest is inmiddels al naar huis. We gaan nog even kijken bij Susanne van Rees die in de massagevrachtauto behulpzaam is om de spieren weer soepel te krijgen. Haar collega Dineke is net bezig met Aad.
Janet en ik nemen een bakje erwtensoep en als Aad komt na zijn massage nemen we nog koffie, thee, chocomel, etc. Nog even gezellig nagekletst en om middernacht gaan we naar huis. Als ik thuis kom is het 00.50 uur en zit een enerverende dag erop. 
Ik had het ondanks mijn fysieke problemen voor geen goud willen missen.

Wat hebben we genoten !

Ook Janet had er veel lol in.

Na afloop weer terug in de kleedkamer

De 10 van Roodenburg Lekkerkerk, 02-02-2014

Na de vele extra trainingen van de laatste tijd merk ik dat ik goed vooruit ga. Ik ben ook bezig met afvallen en ben al 2,5 kilo kwijt. Vorige week de RAG loop gedaan als training en dat voelde goed. Deze week intervallen gedaan en een eerste lange duurloop, ook dat voelde goed, al merk ik wel dat mijn lichaam niet is uitgerust.

Vandaag mag ik voor het eerst voluit lopen bij de 10 van Roodenburg in Lekkerkerk. Niet een echt bijster interessante wedstrijd omdat het hier 3 rondjes betreft met ook nog eens een keerpunt. Je loopt het grootste deel van het parcours dus 6x en door dat keerpunt sta je ook bijna stil, maar het is een wedstrijd van Avantri en op een zondag, dus ben ik van de partij EN in Avantri shirt natuurlijk. Jos, Robert en Arie zie ik ook in het Avantri shirt, verder is me niemand opgevallen.

Om 10 uur ben ik bij Aad en pik hem op. Aad wil de 10 gaan lopen en vanuit Lekkerkerk terug lopen naar huis voor zijn lange duurloop. Netjes op tijd zijn we in Lekkerkerk en hebben alle tijd om ons voor te bereiden.
Namens Avantri zie ik Arie en Anne Visser, Robert Hofman, Kees van der Heul, Jos Schinkel, Jos Koeleman, Astrid van der Born, Johan Gelderblom, Piet Wuijster, Peter den Hartog, Aad en ikzelf.

Het plan vandaag is om een 43.30 te gaan lopen, hoewel de benen slapjes aanvoelen. Ik ben gek genoeg zelfs zenuwachtig omdat ik nu wel eens wil kijken wat al de trainingen voor effect hebben gehad.
Na een heerlijke eerste kilometer in 4.07 lijkt het goed te gaan en zie Peter en Jos Koeleman achter me en ik loop heerlijk relaxed, de tweede kilometer gaat ook goed in 4.14 , maar daarna begin ik misselijk te worden, de benen voelen slapjes en ik moet mijn tempo laten zakken. Ik loop nog niet eens in zone 3 en het gaat al niet meer, in menige training heb ik veel sneller gelopen. Teveel getraind ? Ik weet het niet, maar het is wel erg balen.
De eerste ronde ga ik samen met Jos en Peter over de finish in precies 14.30 en dat zou ook mijn tijd moeten zijn, maar daarna gaan de kilometers allemaal rond de 4.30 of erboven. Na de tweede ronde kom ik door in 29.40 en heb er zelfs meer dan een kwartier over gedaan. Jos Koeleman is knap al een eind bij me weggelopen en ook Peter is er vandoor gegaan, al kan hij Jos ook niet bijhouden.
De laatste ronde zie ik dat ik begin in te lopen op Peter. Als ik de laatste kilometer wil versnellen begin ik nog misselijker te worden en moet ik bijna overgeven terwijl ik niet eens snel loop. Ergens zit er iets niet goed. Ik moet het tempo weer laten zakken en Peter blijft me makkelijk voor. Ik moet alle zeilen bijzetten om nog net onder de 45 minuten te finishen, dat lukt volgens mijn horloge in 44.57 netto. Wat een slechte tijd, pfff, ik had me hier toch veel meer van voorgesteld. Zou ik dan toch te veel hebben getraind ? Of had ik gewoon mijn dag niet ? Is mijn eten verkeerd gevallen ? Te zwaar ontbeten of te laat ontbeten ?
Bij Aad is het allemaal nog slechter verlopen. Aad moet al voor het einde van ronde 2 afhaken en heeft last van zijn borst en keel. Er zit bij Aad een verkoudheid aan te komen en ook de duurloop naar huis gaat het niet worden vandaag, is nog veel zuurder.
Hopen dat we aanstaande zaterdagavond weer fit aan de start staan van de geweldige Petzl Nighttrail in Bergschenhoek. Ik verheug me er enorm op.

Weer een mooi zweefmoment

Het was lekker lopen in de polder, wel een aardig windje, maar een prima temperatuur met een zonnetje

RAG Cross Lekkerkerk, 26-01-2014

Na de Snertloop in Krimpen aan den IJssel niet meer mee gedaan aan een echte wedstrijd, ook dat was toen een training, daarna alleen maar veel getraind.
Vandaag staat de RAG Cross op het programma in De Loet in Lekkerkerk. Arie Visser is er altijd druk mee om dit te organiseren en slaagt er toch altijd wonderwel in om een mooi deelnemersveld aan de start te hebben staan. Het is ook ieder jaar weer een verrassing hoe lang de wedstrijd duurt of is. Deze keer zal er twee uur of maximaal 20 kilometer gelopen worden, echter bleek dit door een kleine wijziging precies een halve marathon te zijn, 21,1 km.
Namens Avantri doen mee Aad van der Poel, Janet Rietveld, Cecile Malingre, Thimo Rietveld, Patrick van Wijk, Robin Pillekers, Arie Visser, Ab de Kluijver, Robert Hofman, Liesbeth Steehouwer, Bart van der Born, Vincent Uilenberg, Anne Visser, Tieneke-Anna van der Berg en ikzelf.
Een aantal Avantrianen is al ter plekke en de anderen waaronder ikzelf gaan met een groep naar De Loet. Het is altijd leuk om met veel bekenden ergens naartoe te gaan en dat was nu ook niet anders.
Netjes op tijd en ruim op tijd klaar voor de start (dat is een voordeel als ik met anderen ga, anders is het altijd krap).
Mijn doel vandaag is om te lopen in hartslagzone 2, niet verzuren en toch lekker trainen.
Het parcours is vrij zwaar door de regenval van de laatste tijd, maar ondanks dat gaat het erg goed. Door een kleine omzetting in het parcours lopen we 21,1 ipv 20 kilometer en lopen we niet 8 maar 9 rondjes waarbij het parcours op sommige plekken steeds modderiger wordt.
In het begin loop ik een beetje achteraan maar schuif langzaam wat op naar voren. Er zijn er altijd die er als een haas vandoor gaan en waarbij later blijkt dat ze dat tempo niet vol kunnen houden en ook veel die maar 1, 2 of 3 rondjes doen en daardoor harder van start gaan. Na een aantal rondjes dunt de groep dan ook aardig uit.
Cecile loopt maar 1 rondje, Janet en Liesbeth lopen 2 rondjes waarbij Janet het tweede rondje haar zoon Thimo moet laten gaan. Thimo loopt super en doet net als Patrick zelfs 3 rondjes.
Robert loopt 2 rondjes en is daarbij de snelste, Bart en Vincent lopen er eveneens twee en lopen er een aantal minuten achter.
Het gaat heerlijk en de hartslag schommelt net onder de 150 en op de zware stukken soms net daarboven, maar ruim onder de 159 van zone 3.
Wimmie Nobel is vandaag jarig en maakt toch nog veel foto's, waarvoor dank.
Er zijn vandaag twee super snelle lopers, Pascal van Norden en Maurits Heikoop door wie ik op ruim 2 rondjes wordt gezet. Nu ga ik natuurlijk niet voluit, maar dan nog, dit tempo is gewoonweg niet bij te houden.
Arie Visser zet mij ook op een rondje. Op volle snelheid had ik Arie misschien net kunnen beletten me te lappen, maar ondanks dat Arie een goede crosser is werd ook hij door de twee snelheidsduivels gelapt.
Ik loop inmiddels in laatste positie van de lopers die de 9 rondjes halen binnen de 2 uur. Achter me zijn er al veel gestopt en sommigen lopen net wat langzamer waardoor ze een rondje minder lopen, waaronder Robin, die wel heel knap stug zijn rondjes in zijn eigen tempo blijft draaien.
In rondje 6 zie ik Fred Spruit voor me lopen en ik merk dat ik langzaam wat begin in te lopen op hem. In rondje 7 haal ik Fred nog veel meer in en bij het begin van ronde 8 passeer ik hem. Fred klampt nog even iets aan, maar daar is het beste vanaf en zelf ben ik nog erg fit, al merk ik door het parcours wel dat ondanks dat ik niet voluit ga, de benen toch vermoeid beginnen te raken.
Bij Aad ging het helaas wat minder met zijn enkels.Aad is al een paar keer gezwikt en durft het risico niet verder te lopen dat hij er straks helemaal doorheen klapt en stopt na 5 ronden.
Arie is derde achter de twee snelle mannen en vierde is Ab, die knap heeft gelopen.
Na afloop ben ik even mijn trainingspak en shirt kwijt, maar die lagen nog onder de hooiberg. De baggerschoenen maar even omgeruild voor de hardloopschoenen en maar geen sokken aan gedaan, die witte sokken hebben ook geen zin over de baggervoeten.
Samen met Aad rijden we naar Schoonhoven waarna ik naar huis rijdt en een lekkere warme douche pak waarbij ik ook nog de schoenen flink moet reinigen. Putje verstopt, zit vol met steentjes, alles weer schoonmaken, maar dat mag de pret niet drukken, was een geweldige happening. We kregen al bij de start een blik erwtensoep en een flesje water en de inschrijving was gratis. Ik hoop er volgend jaar zeker weer bij te zijn.

Snertloop XL Krimpen a/d IJssel, 05-01-2014

Na de geslaagde Oliebollenloop bij Avantri van Oudejaarsdag 2013 heb ik nog een lange duurloop gedaan van bijna 19 kilometer op 2 januari, ook dat ging prima.
Op zondag 5 januari staat in mijn trainingsschema training regelmatig in zone 3. Ik krijg een berichtje van Lydia Rehorst en van Dennis Spierenburg of ik nog meedoe aan de Snertloop in Krimpen. Ik had er nog nooit van gehoord, maar na een blik op de website leek me dit toch leuk om te doen en dan wel de halve marathon.
De start is al lekker vroeg, om 10 uur en ik arriveer al om 9.20 uur. Ik kom al snel veel bekenden tegen, waaronder ook Arie Visser en Lydia Rehorst. Ina Heikoop zou ook lopen, maar ze is een beetje ziekjes en besluit niet te gaan lopen.
Ik wil deze halve marathon wel lekker snel lopen, maar niet boven hartslagzone 3 en ga dan ook lekker snel van start.
Na twee snelle kilometers rond de 4.15 kom ik al snel in een tempo rond de 4.30 per kilometer en dat voelt goed. Na een tussentijd van 45 minuten vlak op de 10 gaat mijn hartslag langzaam omhoog waardoor ik mijn tempo wat lat zakken en kilometers rond de 4.35 loop. Na de 15 kilometer is het over met de pret en moet mijn snelheid flink omlaag om in hartslagzone 3 te blijven. De kilometertijden liggen dan net onder de 5 minuten en dat kan ik makkelijk tot het einde volhouden. 
De eindtijd netto is dan 1.38.12 en daar ben ik best wel content mee.
Ik ben niet kapot gegaan en zie dit als prima training en merk ook dat ik vooruit ga. Ik ben fitter, de hartslag zit al wat lager en ik kan een tempo langer volhouden.
Na afloop wandel ik naar de kantine van De Treffers en eet daar een kommetje snert waarna ik een lekkere douche neem.
Na de douche is het ineens vreselijk druk in de kantine. De 10 en de 5 kilometer zijn inmiddels ook binnen gekomen, die waren later gestart. Ook volgt nu de prijsuitreiking. Lydia is eerste dame geworden in een tijd rond de 1.35 , ze heeft de hele tijd een stuk voor me gelopen. Arie Visser is vierde bij de mannen.
Na en stuk roggebrood met katenspek keer ik terug naar huis na een geslaagde test.

Happen naar adem