Oliebollenloop Avantri Schoonhoven, 31-12-2003

Oliebollenloop Avantri traditioneel afsluiter loopseizoen

Na een paar weekjes trainen op het schema van Joop van Amerongen mocht ik eindelijk "voluit" lopen. Ik verheug me er al op om eindelijk eens te zien waar ik sta.
In de aanloop wel heel veel gedaan en eigenlijk een beetje te veel, het lichaam is moe, maar ondanks dat voel ik me best redelijk.
Het is geen Oliebollenloop weer. Er staat wel wind vandaag, maar de temperatuur is veel te hoog, al is het daardoor geen verkeerd weer om te lopen.
Vanwege de grote drukte van de afgelopen jaren heeft Avantri besloten om de start te splitsen. 
Na de korte afstand om half 11 zal de 10 kilometer om 11.00 uur starten en de 6,4 en 15 om 11.05 uur.
Als ik met twee auto's samen met Ger Kooiman arriveer bij de school voor de inschrijving parkeren we de Opel Mokka en de Fiat 500 L en sluiten ons aan bij achter de lange rij wachtenden om binnen te komen. Wat een enorme drukte, het lijkt nog wel drukker dan voorgaande jaren. Toen zaten we al dicht tegen de 1000 lopers aan. Het zouden er uiteindelijk zelfs 1155 zijn, wat geweldig mooi voor onze vereniging.
Er kleven ook wat nadelen aan de grote drukte. We kampen organisatorisch met wat groeistuipen, maar ook die zullen opgelost gaan worden. Vanwege de drukte is de start met een kwartier uitgesteld, maar om mij heen hoor ik daar geen wanklank over, het is begrijpelijk.
Gerhard Wortelboer zal met onze Opel Combo vooruit rijden, maar heeft problemen. Door het aankoppelen van de speakers en versterker kan de zekering het niet aan en die springt. Gelukkig komt onze monteur Hassan nog op tijd opdagen om dit euvel te verhelpen en een zwaardere zekering te monteren.
Met al de lopers om me heen zijn er ook heel veel bekenden en ik klets dan ook wat af, allemaal erg gezellig. Door de uitgestelde start heb ik zelfs tijd genoeg om alles rustig aan te doen.

Bij de start sta ik niet helemaal vooraan en mijn maatjes wel, waardoor ik al begin met een achterstand, maar de chip zal mijn tijd wel omrekenen naar de juiste nettotijd denk ik dan maar.
Na een kilometer kom ik in een groepje met John van der Linden, Peter Hofman, Piet Wuijster en Robert Hoek, maar al snel blijkt hun tempo me wat te hoog. Ik wil zelf proberen om 1.07.30 te lopen, al ben ik blij als ik onder de 1.10 kan lopen.
In een tempo rond de 4.30 kan ik goed meekomen, maar John, Robert en Piet lopen langzaam bij me weg. Peter in eerste instantie ook, maar die zakt al vrij snel terug uit de groep en blijft zo'n 100 meter voor me lopen.
Naar Bergambacht via de Kadijk hebben we wind tegen, maar het gaat redelijk goed. Ik voel me niet 100% fit, maar blijf goed op tempo lopen. De 5 kilometer gaat net onder de 22.30 en even later krijgen we wind mee richting Stolwijk. Bij 7 kilometer is de drankpost als ik net Peter heb bijgehaald. Ben Gubbels is naast me komen fietsen en maakt af en toe foto's.
Na de drankpost waar ik even ben gestopt is Peter meteen doorgelopen en heeft weer een gaatje. Het zou tot 10 kilometer duren voordat ik weer bij Peter ben. Peter heeft het moeilijk en is ook niet helemaal fit, het gaat niet zoals hij wil. Op de Geerpad sla ik langzaam een klein gaatje met Peter en als we voorbij Vlist richting de Bonrepas flink wind tegen krijgen is er al een beslissend gaatje geslagen. Het gat niet makkelijk en de tijden gaan omhoog, de 4.30 per kilometer kan ik niet vasthouden. Ik kijk achterom hoe het met Peter gaat, maar ook Peter heeft het moeilijk, het gaatje is weer wat gegroeid. Voor me zie ik dat Nico vd Heuvel het zwaar heeft. Nico was bijgehaald door John, Robert en Piet en ook voorbij gelopen. Ik zie dat ik snel inloop op Nico, maar het gat is te groot. Als ik voorbij de molen in de Bonrepas loop richting het bruggetje, dan haalt een loper me nog in. In de bocht voor de finish zet ik aan en haal de loper weer in, ik heb nog veel over. Achteraf finish ik op 3 seconden van Nico en zou er netto ook voor hebben gezeten, maar ik begreep achteraf dat er alleen maar met brutotijden werd gewerkt om zodoende netjes iedereen in de uitslag te krijgen. Het is jammer, maar begrijpelijk, dit heeft ook weer een kostenplaatje.
Ik zie sommige lopers helemaal kapot over de hekken hangen en merk dat ik eigenlijk nergens last van heb. Arie Visser zou later zeggen dat ik niet voluit heb gelopen en dat eens een keer zou moeten doen, want er had absoluut meer in gezeten dan de 1.07.38 netto die ik vandaag liep. Ik denk ook dat Arie daar gelijk in heeft, ik had in het begin misschien met het groepje mee moeten gaan en dan maar moeten zien tot hoever ik dat vol had kunnen houden. 

Na de loop weer kletsen, douchen en in de kantine verder kletsen. Het is reuze gezellig en als ik weg ga om nog wat te gaan doen in mijn bedrijf is het al ruim 14.00 uur en zijn er nog steeds veel lopers aanwezig.

Ondanks de drukte heb ik toch tal van bekenden gemist die om welke reden dan ook elders zijn gaan lopen ipv het jaar af te sluiten met hun clubmaatjes, dat is jammer. Ik vond het wel leuk om weer oude bekenden tegen te komen. Ik zag ook Saskia van Wijnen nog, ons trotse Modern model. 

Langs deze weg wens ik iedereen een fantastisch, sportief en vooral gezond 2014 toe en wens ik Avantri een heel goed 50-jarig jubileumjaar toe. 

Kangoeroeloop Vught, 26-12-2013

Al een tijdje geen wedstrijdjes meer gelopen, mede omdat het vreselijk gezellig is bij Avantri en ik minder vaak de behoefte heb om een eind te rijden voor een stuk rennen wat ik rondom Schoonhoven ook kan doen en dan af kan sluiten met een gezellig bakje koffie met mijn loopmaatjes.
Tweede Kerstdag is vaak een uitzondering, dan MOET er gelopen worden in Vught.
Na een eerste Kerstdag met familie is het op tweede Kerstdag tijd om de benen weer wat te laten doen. 
Vandaag is de start in Vught pas om 13.30 uur en hoef ik niet vroeg weg. Vandaag gaat Ger mee en Ger is al even over 11 uur bij me. Op het gemak rijden we met de auto van een klant naar Vught. De auto heeft een probleem wat pas na 150 kilometer optreedt. We gaan alvast een eind richting de 150 kilometer komen, maar de tank is bijna leeg. In IJsselstein even gestopt om te tanken, maar ik was vergeten extra geld mee te nemen voor de benzine, maar gelukkig heeft Ger geld bij zich. Bij de pomp komen we ook Cecile, Michael en het hondje tegen. Even gezellig kletsen en we gaan weer op pad. Het is niet erg druk op de weg en we komen al rond 12.00 uur aan in Vught. We parkeren de auto en wandelen rustig naar de atletiekbaan. We schrijven ons in, maken links en rechts nog een praatje en gaan dan richting kleedkamer.
Ik geef nog wat stempelboekjes af aan lopers die het bij me hebben besteld, maak nog een praatje met Mart, de penningmeester van de Veteranen Nederland. 
Ger wil nog een foto maken en een andere loper maakt een foto van ons. Hugo en Melania zijn er ook, Melania in een kerstkostuum, dat ziet er leuk uit. Hugo heeft last van zijn knie en ik heb mijn knieband voor hem meegenomen, maar die zit best ingewikkeld in elkaar met allerlei verschillende stukjes band en nummers op de uiteinden. Hugo besluit deze toch niet te gebruiken en loopt met een eigen nieuwe band die hij net binnen heeft gekregen.
Ik breng de spullen weer terug in de kleedkamer, moet weer in de rij staan voor het toilet en moet me warempel nog haasten om op tijd aan de start te verschijnen. Als ik vanaf de zijkant het peloton binnendring valt gelijk het startschot.
Voor mij vandaag geen wedstrijd, ik loop op zones volgens het schema van Joop van Amerongen.
De eerste 10 kilometer zone 2, dan 10 kilomeer zone 3 en de laatste 7 kilometer terug naar zelfs zone 1, daar zie ik het meeste tegenop.
Ger is na een blessure aan zijn been langzaam weer op de weg terug, maar hij heeft nog niet de gewenste snelheid, Ger doet de 15 vandaag.
Melania weet nog niet wat ze gaat doen, misschien de halve, maar ze kiest uiteindelijk ook voor de 15, Hugo wil of 21 of 27 gaan lopen, maar beslist onderweg.
Bij de start is het druk en het duurt even voordat we voluit kunnen lopen, maar dat mag ik toch nog niet, eerst zone 2, een hartslag van 139 tot en met 153. Ik begin rustig en de hartslag zit lekker in de goede zone, lekker kletsen onderweg en heel ontspannen lopen. Na een aantal kilometer haalt Hugo me in en blijft vlak voor me lopen. Ger en Melania lopen achter ons en zou ik pas in de kantine weer zien.
Al na ruim een kilometer en ook kort daarna slaan er al veel lopers af naar de kortere afstanden en na 5 kilometer ook de afslag naar de 12 en 15 kilometer. Hugo loopt nog steeds een stukje voor me, maar na ruim 6 kilometer slaat hij rechtsaf naar de 21 kilometer, zelf ga ik door voor de 27 kilometer. Hugo zou ruim 1.45 lopen over de 21 kilometer, een nette tijd, iets boven de 5 minuten per kilometer.
Ik loop een aantal kilometer naar een dame voor me toe en loop dan twee kilometer met haar op in een tempo rond de 5.05/5.10 per kilometer. De doorkomst op de 10 kilometer is ruim 51 minuten waarna ik de dame gedag zeg en ga versnellen naar tempo 3. 
Sjonge, wat gaat het makkelijk, geen enkel probleem om een tempo te gaan lopen rond de 4.35/4.40 en ik laat de lopers achter me verdwijnen en haal veel lopers die voor me liepen snel in. Is het de regelmatige training van de laatste weken ? Ik weet het niet, maar het voelt allemaal heel soepel.
Bij 12 kilometer de eerste drankpost. Even snel twee bekertjes leegdrinken, 1 met water en 1 met dorstlesser en ga snel weer verder. Er volgt een lang bospad, een soort verbindingspad. Wat een drukte is het daar. Het wemelt van de wandelaars en het is slalommen geblazen, maar alles gaat goed. Ik haal nog een loper in die volgens zeggen van een wandelaar "erg zwaar loopt".
Bij 16 kilometer slaan we rechtsaf en volgen we een kanaal, dat zal 9 kilometer lang het beeld worden, want meer is er niet te zien. Link wat landerijen, rechts wat bos en daartussen het kanaal. 
Net voordat de 20 kilometer erop zitten haal ik nog twee lopers in en vertel hen gelijk dat ik zo ga dribbelen, anders denken ze dat ik er doorheen zit. De 10 kilometer in zone 3 gaan in ruim 46 minuten zodat mijn doorkomst op de 20 kilometer ruim 1.37 is, maar het is jammer dat ik niet meer door kan gaan in dit tempo, want dat voelde geweldig. 
Tot dit punt doet de hartslagmeter eindelijk weer wat hij moet doen, maar nu is het weer mis. Ik ga zachtjes dribbelen, maar de meter gaat alleen maar omhoog. Stom ding !
Ik ga nu maar op het gevoel dribbelen, het is denk ik te langzaam, maar wel meer dan zone 0, dan zit ik waarschijnlijk laag in zone 1, maar dat is me ook prima.
Ik had net al de achterste loper op de 20 kilometer ingehaald en ondanks mijn geslenter haal ik er nog 1 in. De man probeert met me mee te slenteren, maar mijn dribbeltje is hem toch te machtig n hij haakt af.
Mijn kilometertijden zijn nu helemaal ingestort en zitten gemiddeld rond de 6.10 , dat scheelt 1,5 minuut per kilometer met daarnet. Er komen dan ook allerlei lopers vanuit het achterveld en halen me in. Er is ook een loper bij de me bijna voorbij gaat, dan weer een stukje wandelt, dan weer snel, dan weer wandelen, enz. Dit komt me bekend voor, dat deed ik vroeger zelf ook. Ik vraag de man of hij last van zijn kuiten heeft en het antwoord was bevestigend. Dit had ik toen dus ook. De man wil perse voor me eindigen en ik laat hem lekker begaan.
Als ik eindelijk op de baan ben staat Ger al met de ipad in de aanslag voor een leuke foto. Na de finish vraagt Ger zich af of ik helemaal op een hoop ben gegaan omdat het er zo sloom uitzag, ook iets wat Melania en Hugo zich afvroegen. Onderweg ook lopers die me passeren en vragen of het wel gaat. Zeker te snel gestart hè is het dan, maar ze weten er niets van. Vrijwilligers die me aanmoedigen. Nog maar twee kilometer........ Ze moesten eens weten.
Uiteindelijk kom ik binnen in ruim 2.23 uur. Zelfs vermoeide benen van het geslenter, maar ik blijf me aan het schema houden.
Na een lekkere douche nog even wat met Hugo en Melania gedronken. Hugo heeft nu toch wel flink last van de knie, maar was tevreden over zijn tijd. Ook Melania kon terug kijken op een leuke loop. Ger had gisteren al 20 kilometer gelopen en vond de 15 lang genoeg vandaag.
Roland Verboon uit Gouda was ook aanwezig en we maken kort nog even een praatje. Hij geeft aan ook naar de Oliebollenloop te komen.
Rond 17.00 uur gaan we naar huis toe waar me even voor 18.00 uur aankomen, althans ik, Ger moet nog een uur rijden naar Monster, Hugo en Melania blijven bij Melania thuis in Schijndel.
Het was weer een heerlijke actieve dag en nu op naar de steengrill.

Bruggenloop Rotterdam 08-12-2013

Vandaag, 8 december 2013, een dag waar veel Avantrianen lang naar hebben uitgekeken, de dag van de Bruggenloop in Rotterdam.
De Bruggenloop is een loop die start naast voetbalstadion "De Kuip" waar tevens de omkleedgelegenheid is en voert over 5 bruggen waarvan de bekendste bruggen eerst de Erasmusbrug is en later de Van Brienenoordbrug alvorens weer te finishen naast "De Kuip".
De start van de Bruggenloop is pas om 15.30 uur en ik heb nog het plan om voorafgaande aan dit spektakel nog even de Loetcross mee te pikken in Lekkerkerk, waar dat kwam thuis niet helemaal goed aan, Marloes gaf duidelijk te kennen dat ik dat uit mijn hoofd moest laten.
Zo gezegd, zo gedaan, dan helaas geen Loetcross. De rug voelde ook niet helemaal jofel, zelfs nog even bij de manueel therapeut geweest, dus helemaal onverstandig was dat ook niet.
We spreken af om te vertrekken bij de ingang van het park om 13.30 uur, dan hebben we twee uur de tijd om aan de start te verschijnen.
We vertrekken met Harald, Tiny, Susanne, Els, Peer, Bea, Aad, Patrick, Cecile, Astrid, Mariette en haar man Henry en tenslotte ikzelf.
Ina, Hugo en Melania, Richard, de broer van Harald en zijn vrouyw, Robin Pillekers en zijn zus Jacqueline en Nicky met haar vader gaan op eigen gelegenheid naar Rotterdam toe.
Al met al is het een geweldige groep enthousiaste lopers geworden en we hebben er allemaal vreselijk veel zin in.
De reis naar Rotterdam gaat erg voorspoedig en Els weet een parkeerplaats te vinden waar gek genoeg helemaal niet zoveel auto's staan en we staan nog redelijk dicht bij het stadion ook, waardoor we al om 14.15 uur over het parkeerterrein naast "De Kuip" lopen, veel te vroeg natuurlijk, maar dan hebben we gezellig nog tijd over om te kijken, fotp's te maken, rustig om te kleden, etc.
We ontvangen bij het betreden van "De Kuip" een folder van PK, een lichtgevend hesje van ABN/Amro, ons knipperlampje van Zilveren Kruis voor de nodige sfeer en gaan richting de kleedruimte. 
We kleden ons eerst om in de verwarmde kleedruimte. Ze hebben onder de tribunes een doek gespannen tegen het hek om de ruimte af te schermen tegen de wind en kou en op een aantal plaatsen grote warmteblazers geplaatst, heerlijk. Het is in de kleedruimtes dan ook best aangenaam. We spreken af om de dames te treffen om 14.45 voor een grote deur met uitzicht op het veld in het stadion, het "heilige gras" waar de lampen flink op schijnen om de kwaliteit van het gras in optimale conditie te houden, staat open. We besluiten ons hier op te stellen voor een groepsfoto. Nicky en haar ouders zijn er net nog bij gekomen en de moeder van Nicky maakt leuke foto's van de groep, de rest hebben we nog niet gezien. 
Als we klaar zijn bergen we de onnodige ballast op en begeven ons naar de start en we treffen daar ineens Hugo en Melania, van de anderen nog geen spoor. 
Aad en ik hebben een startnummer voor startvak B en daar gaan we naar op weg. Als we langs de hekken lopen zien we ineens Bea, Hugo, Melania en Cecile in het vak staan en we klimmen over het hek om ons bij hen te voegen, later blijkt dat we ineens in vak A staan, dat is niet verkeerd, maar was niet de bedoeling.
Na gezellig wat gekletst te hebben in het startvak gaan we op pad. Bea en Cecile willen kilometers van 5.30 gaan lopen volgens Bea, Hugo blijft een tijd bij Melania en zou nog wel zien, vermoedelijk iets van 1.15 , Aad en ik hebben een doel van 1.13 , wat sneller dan vorig jaar.Na het startschot zijn niet wij het snelste weg, maar Bea en Cecile. Bea gaat er als een hinde vandoor en Cecile moet flink aan de bak om dat tempo te volgen, het tempo is zelfs sneller dan 5 minuten per kilometer en gaat volgens ons veel te snel. Als we hen inhalen geven we al aan Cecile aan dat het veel te snel gaat, later zou Cecile ook het tempo wat laten zakken.
Aad geeft al snel aan dat hij geen superbenen heeft en dat dit wel zo'n beetje de maximum snelheid is. Maakt niet uit, we passen het tempo aan en zien wel waar we op uit gaan komen. Tussen de 1 en 2 kilometer komt Hugo ons al voorbij, hij heeft Melania al alleen gelaten en richt zich op een eigen tijd. Een hele tijd blijven we Hugo ook zien, niet zo heel ver voor ons.
Na 5 kilometer, als we de Erasmusbrug hebben gehad en op de Maasboulevard lopen is de doorkomsttijd 24.30 , een tussentijd x 3 geeft dan een 1.13.30 aan, net zoiets als vorig jaar.
Op de Erasmusbrug zijn we wel nog Robin gepasseerd, die was wat snel gestart en vond het tempo wel prima zo.
Als we na 9 kilometer de lange klim beginnen van de Van Brienenoordbrug zien we een flink stuk voor ons Hugo lopen en onder ons Bea. 
Ik merk aan Aad dat hij het best moeilijk heeft in de klim en ik minder iets vaart. Als we boven op de brug zijn ligt daar ook het 10 kilometerpunt, waar we doorkomen in 50.01 , een tempo van 5 minuten per kilometer. Ver onder ons zie ik net Hugo nog verdwijnen uit het beeld.
In de afdaling komt Aad weer naast me lopen en we dalen best snel, daarna weer wat kleine hellingen, tunneltjes enz, waarna Aad aangeeft dat hij het een beetje heeft gehad en op Bea wil wachten, ik moet maar op jacht gaan naar Hugo.
Op jacht gaan naar Hugo is leuk, maar dat gat is al aanzienlijk, dat ga ik nooit redden, of Hugo moet in elkaar storten, maar dat zie ik bij hem niet gebeuren. Ik besluit wel serieus te versnellen op de laatste 3 kilometer en loop kilometertijden onder de 4.30, maar krijg Hugo nog niet in zicht. Als we op de lange rechte weg komen die naar het stadion voert hebben we een keerpunt en zie ik Hugo lopen, hij heeft er nog een flink tempo in en ziet er nog fris uit, dat ga ik niet redden.
Ik loop heerlijk en ga lekker door in dit tempo waarna ik de meet passeer in 1.12.32 , onder de tijd van vorig jaar, maar wel 41 seconden achter Hugo die het super heeft gedaan. Mijn laatste 5 kilometer ging in 4.30 per kilometer , maar meer zat er niet in. Hugo liep en 1.11.51 , Aad komt binnen in 1.14.59 en hield een seconde over op het tempo 5 minuten per kilometer. 
Achter Aad is het niet Bea, maar zijn het Astrid en Patrick die fantastisch hebben gelopen en zelfs netto sneller zijn dan Aad in 1.14.35 en 1.14.36 , Bea zit daar vlak achter in 1.16.02 en is de afgelopen week nog ziek geweest, petje af.
Nu komen Cecile en Robin binnen in 1.21.26 en 1.21.30 , Melania in 1.25 waarna we ons begeven naar de uitgang van het finishvak met een medaille in de vorm van een kerstboom, een flesje water, een flesje dorstlesser en een stuk banaan. We gaan met de hele groep nog even op de foto waarna we het koud krijgen en ons begeven naar de kleedruimte.
Na een tijdje voor het kacheltje te hebben gestaan worden we weer warm en begeven we ons richtig de dames kleedkamer waar we Mariette en haar man Henry nog even zien en Susanne. We gaan met de hele groep wokken in Krimpen a/d IJssel , maar Mariette, Henry en Susanne niet, die gaan nu weg. 
Na even wachten komen de anderen er aan en begeven we ons naar de wok waar we een vreselijk gezellig avondje hebben. Deze groep vrienden is geweldig, dan is het automatisch al gezellig ook. We zijn met 15 man en vullen daar de nodige vloeistoffen en voeding weer aan. 
Soep, gegrild of gewokt vlees, groente, Chinees eten, ijs, koffie, etc.
Om een uurtje of 9 nemen we afscheid van elkaar. Cecile en Els rijden met mij mee en ik zet ze af in Schoonhoven. Aad brengt Nicky nog even thuis en zo gaan we allemaal ons eigen weg na een heerlijke dag. Ik heb erg genoten. Op naar het volgende evenement, de Oliebollenloop.

We liepen door natuurgebieden met beschermde diersoorten, langs vennen, door bossen, het was geweldig

't is voor niks loop Geldrop, 24-11-2013

In de tijd dat ik nog geen lid was van Avantri heb ik ooit eens 25 kilometer gelopen in Geldrop, bij de 't is voor niks loop, dat was in 2003. Later zag ik in de uitslag ook Piet Wuijster staan.
Later is de loop langer geworden en kwam er een 42,5 kilometer loop, die ik in 2009 samen met Robert Hoek heb gelopen.
Met de marathonteller op 98 en de 100e in Rotterdam in het vooruitzicht besluit ik om vandaag mijn 99e marathon wederom een keer in Geldrop te gaan lopen.
De vooruitzichten zijn prima. Ik ben redelijk fit, wel wat last van mijn hamstrings bij de aanhechting met de bil, maar daar valt mee te lopen, vooral bij niet te snelle wedstrijden, het weer is goed, wat wil een loper nog meer ?
Op zaterdagavond pak ik alvast mijn tas, ik wil op zondagmorgen rond 7.45 uur vertrekken. Ik doe mijn horloge in de lader, leg alles vast klaar en sta op zondag om 7 uur op, maak mijn drankjes klaar, pak de gelletjes, doe alles in mijn tas en ben klaar om 7.45 uur. 
Nog even de TomTom instellen en om 7.50 op pad. Verwachte aankomsttijd is 9.18 uur, de start is om 10.00 uur, dat is dus prima.
Ik kom er onderweg achter dat ik het uitgeprinte bewijs met mijn startnummer ben vergeten, maar dat maakt niet zoveel uit, dat regel ik ter plekke wel. Wat gekker is, het schiet me te binnen dat mijn hartslagmeter nog thuis in de lader zit, dat is wel balen. Het is niet anders, ik kan niet meer terug.
Als ik ruim 10 kilometer voor Geldrop zit is de te verwachten aankomsttijd 9.10 uur, als ik even later kijk is het 15 km en 9.15 uur en weer even later 22 km en 9.22 uur. Ik heb blijkbaar ergens iets gemist met mijn oude TomTom en moet dezelfde weg weer terug. Toch nog ruim voor 9.30 arriveer ik ter plekke en ben nog net op tijd om mijn drankjes voor de post op 15 en 31 kilometer af te geven, dat moest voor 9.30 uur. Ik krijg mijn startnummer 109 en begeef me naar de sporthal om me om te kleden. In de sporthal kom ik een aantal bekenden tegen en het is gezellig om even bij te kletsen.
Als ik eindelijk klaar ben moet ik nog een tijd wachten bij het toilet zodat ik laat bij de start kom, die is net geweest en ik sluit aan bij de achterhoede, 45 seconden nadat het startschot heeft geklonken.
Waarom 't is voor niks loop ?
De Stichting 't is (voor) niks is op 16 november 2000 opgericht door Lucas Klamer. Vrijwel vanaf de oprichting van LOGO was Lucas lid van LOGO en actief betrokken bij veel activiteiten. De meeste leden kenden Lucas en het was dan ook niet vreemd dat in het bestuur van de Stichting 't is voor niks enkele LOGO-leden zitting namen.
Op 11 juli 2001 is Lucas, brandweerman, op 48 jarige leeftijd, overleden. Op verzoek van Lucas werd besloten om zijn initiatief voort te zetten. En wel via een jaarlijks te organiseren trimloop en dit te doen in nauwe samenwerking tussen LOGO en het bestuur van de Stichting 't is (voor) niks.
Zijn droom om helemaal voor niks deze trimloop te organiseren is mede door toedoen van vele sponsors en vrijwilligers nog steeds realiteit gebleven.

Vanaf de start is het schatten hoe snel ik moet lopen. Ik heb door de lange afstanden best wel een idee of ik 6 minuten per kilometer loop of 5 minuten. Mijn doel vandaag is een tijd net onder de 4 uur en ik wil proberen rond de 5.30 per kilometer te gaan lopen.
Na de straten van Geldrop achter ons te hebben gelaten gaan we na een kilometer al onverhard lopen, dat zou vandaag veelal het geval zijn, ik schat dat we vandaag toch zo'n 85 a 90% onverhard hebben gelopen, wat voor mij geweldig is. We lopen door bossen met prachtige verharde zandpaden en veel dwars door de Strabrechtse Heide. Hier even een stukje geschiedenis.

In het Noordwesten sluit de Strabrechtse Heide aan bij de Braakhuizense heide, in eigendom van stichting Het Brabants Landschap; bij Heeze sluit het aan bij heidevelden op de Heerijkheid Heeze en de Herbertusbossen (ook eigendom van Het Brabants Landschap). Het gebied valt gedeeltelijk onder de Habitatrichtlijn en de Vogelrichtlijn. In 2006 werd de Strabrechtse Heide samen met een deel van het dal van de Kleine Dommel aangewezen als Natura 2000 gebied onder de Natura 2000-gebiedsnaam Strabrechtse Heide & Beuven. Het in de gemeente Someren gelegen deel oostelijke van de heide heet van oudsher Lieropsche Heide.
De Strabrechtse en Lieropse Heide maakten tot het einde van de 19e eeuw deel uit van een groot heidegebied tussen de dalen van de Kleine Dommel en de Aa. Naar het noorden strekte de hei zich uit tot Nuenen (Molenheide, Collsche Heide, Refelingse Heide), ten zuiden van de weg Heeze-Someren liep de Somerensche Heide door tot aan het Weerterbosch en de Groote Peel. In het begin van de 20e eeuw is het grootste deel van de heiden ten noorden en ten zuiden van de Strabrechtse heide omgezet in bos of landbouwgrond. Door de aanleg van de A67 werd de Strabrechtse hei gescheiden van het bosgebied tussen Geldrop en Mierlo. De plannen om de A2 ten oosten van Eindhoven te leggen, waardoor de Strabrechtse heide van het dal van de Kleine Dommel gescheiden zou worden, zijn niet doorgegaan.
Op de droge plaatsen staat struikhei en jeneverbes, op de natte plaatsen Dophei, Pijpenstrootjes, Gagel en Klokjesgentiaan. De vergrassing van de heide wordt tegengegaan door beweiding door een schaapskudde van de stichting het Kempens heideschaap , door maaien en door plaggen. De heide wordt omgeven door bossen. De overgang naar het dal van de Kleine Dommel heeft een bijzondere vegetatie en is ook van belang voor verschillende diersoorten.

Na 10 kilometer vraag ik aan wat lopers net achter me wat de gelopen tijd is op dat moment, dat blijkt 53.30 te zijn. Ik heb de snelheid redelijk ingeschat, 55 minuten was het doel.
De tweede 10 kilometer bleek ongeveer net zo snel te gaan en het gaat heerlijk. Na een kilometer of 5 is het gaan miezeren en dat duurt tot zo'n 20 kilometer, daarna begint de zon eventjes fel te schijnen, maar dat duurt niet lang, daarna komt er meer bewolking.
Wat is het vreselijk genieten, ik kijk mijn ogen uit, wat een mooie omgeving. Onderweg zie ik veel vogels en ook een soort koeien of stieren die worden gespot door mensen met lange kijkers. Het is hier een soort natuurreservaat en daar mogen wij zomaar doorheen lopen, geweldig. Hier kan heen marathon in Rotterdam, Spijkenisse of welke plaats dan ook tegenop, dat is allemaal anders.
Na 30 kilometer gaat het nog steeds goed al doet vooral de linker hamstring best veel pijn, ook merk ik dat er een blaartje op mijn linker kleine teen begin te krijgen. Het is inmiddels wat harder beginnen te regenen, wat niet wat voorspeld, maar dat hebben ze wel vaker mis. Ik klaag niet, het is mijn weertje.
Bij de 31 kilometer neem ik mijn drankje dat netjes klaar staat. In mijn waterzak zit ruim een liter water die ik had gevuld onder de douche en die dus warm water bevatte, al is dat inmiddels sterk afgekoeld. Het is nog steeds lekkerder dan zo'n koude plons, al krijgen we onderweg een aantal keren lekkere warme thee, ook ligt er overal Snelle Jelle voor wat voeding, al heb ik mijn gelletjes bij me en dat is voldoende vandaag.
Na een kilometer of 33 gaat het mis. Ik zie een wat hoger uit de grond stekende boomwortel over het hoofd en maak een lelijke smak op mijn rechter arm en dat steekt een tijdje, maar trekt gelukkig weer weg. Ik veeg het zand van me af en dribbel eventjes verder, mijn ritme is eventjes zoek. Als ik net het ritme weer en beetje te pakken heb gaat het opnieuw mis, er steekt tussen de vele herfstbladeren op de grond een stam uit de grond waar ik met mijn rechter voet hard tegenaan stoot en waardoor ik zelfs over de kop sla en hard op beide knieën val. Ik zeg wat lelijks en krabbel moeizaam overeind. Alles zit onder de bagger en zand, de knieën zijn vuurrood, maar niet open, wel doet mijn teen flink zeer, dat gaat me weer een nagel kosten.
Een aantal lopers stoppen even om te vragen hoe het gaat, maar verder valt het mee, niets ernstigs en ik begin weer te dribbelen. Mijn tempo is nu ver te zoeken en ik ben een beetje onzeker geworden. Het parcours is flink glooiend met heel veel boomwortels en het is goed uitkijken, vooral omdat ze deels bedekt zijn met bladeren.
Bij 40 kilometer haalt een loper me in en ik vraag of we het nog gaan redden binnen de 4 uur. Makkelijk roept hij, we zijn nu 3.42 onderweg met nog 2,5 kilometer te gaan. De hamstrings willen niet meer en ik moet af en toe een stukje wandelen om te ontspannen, maar zonder echt voluit te gaan zie ik dat ik binnen de 4 uur ga finishen. De klok staat op 3.58.30 of zoiets, daar moet ik dan die 45 seconden nog aftrekken en komt er een tijd uit van net onder de 3.58 , netjes binnen het gestelde doel, al is dat niet echt belangrijk. Het voornaamste is het genieten en dat heb ik vandaag met dit prachtige parcours en deze ideale weersomstandigheden zeker gedaan. GE-WEL-DIG !!! Nu snel even douchen waar ik er achter kom dat ik ook mijn handdoek en onderbroek nog ben vergeten. Dan maar zonder onderbroek en een handdoek kan ik lenen van een andere loper, waarvoor dank.


De loop kost helemaal niets, er is zelfs nog een tombola op de startnummers, maar daar won ik niets mee. Er staat een bus waarin je vrijwillig een bijdrage kunt doen, wat ik dan ook heb gedaan. Met deze giften kunnen ze deze prachtige loop dan ook in de toekomst wellicht gratis houden. Een absolute aanrader. Ik zie daar ook nog even Gina Heuser, een dame die ik heb leren kennen bij de X-Trail, ook leuk om die weer even te zien.

Op de terugweg zit ik op de verkeerde baan om de A2 te blijven volgen en ik kan niet op tijd naar rechts zodat ik de afslag mis en dan maar besluit om via de A58 verder te gaan via Tilburg, Breda, Gorinchem en dan over te varen. Het is een wat langere rit, maar ik ben toch nog ruim voor 5 uur thuis. Het was me het dagje wel. Op naar mijn 100e marathon volgend jaar april in Rotterdam.

We liepen door natuurgebieden met beschermde diersoorten, langs vennen, door bossen, het was geweldig

Prachtige vergezichten en natuurgebieden tijdens deze mooie 't is voor niks loop.

't is voor niks loop Geldrop

Hier een impressie van de schoonheid en zwaarte van deze prachtige marathon

CORiëntatierun Schoonhoven 17-11-2013

Deze keer een wel heel bijzonder wedstrijdverslag.

Op zaterdagavond vierde ik mijn 50e verjaardag in de kantine van Avantri en veel van mijn hardloopvrienden waren hierbij aanwezig, in totaal waren we heel toepasselijk inderdaad met precies 50 man.
Vanaf 20.00 uur werd het steeds drukker en drukker en ook steeds gezelliger. Ondanks dat ik al aangegeven had dat ik helemaal niets wilde hebben kwam iedereen toch met hele leuke presentjes en leuke kaarten aanzetten. Ik moet zeggen, dat dit allemaal toch wel heel leuk was. Ook werd ik luid toegezongen met het "Lang zal hij leven" , wat me een rode blos op de wangen bezorgde, ik werd er verlegen van.
Wat later op de avond werd ik ineens verrast met een fantastisch optreden van mijn favoriete popgroep ABBA.
Ik moest op een stoel gaan staan en de klanken van ABBA kwamen uit de speakers. Uitgerust met een keyboard en gitaar trad dit illustere viertal speciaal voor mij op en de zaal was laaiend enthousiast.
Bjorn (Cecile), Agnetha (Janet), Frida (Astrid) en Benny (Liesbeth) maakten er een onvergetelijk optreden van. Na het eerste nummer draaiden ze de rug naar me toe en lieten ze allemaal hun kont zien. Ze hadden een witte onderbroek aan met daarop letters. De c, o, r, en 50, samen dus Cor 50. Geweldig. Iedereen lag in een deuk.
Het bleef nog heel lang gezellig. Een aantal ging naar huis, maar een groot deel zat er net als ikzelf tot 1.45 uur. Josien heeft super geholpen achter de bar, waarvoor hartelijk dank. De hapjes, drankjes, koffie, vlaaien, alles was super geregeld.

De volgende ochtend om 9.00 uur zou er gewoon getraind gaan worden en zoals wel eens meer voorkomt was ik net iets te laat. Bij aankomst in de kantine stonden mijn maatjes allemaal klaar en begonnen luid het "Lang zal hij leven" te zingen. Ik weet me dan even geen raad, begin te kleuren en je ziet dan dat ik echt verlegen ben.
Els en Nicky zaten als ontvangstcomité achter een tafel en ik kreeg een hoed op in de vorm van een taart met kaarsjes en een rode bril in de vorm van het cijfer 50, beide zaken moest ik dragen bij wat ging komen.
Er was speciaal voor mij een CORiëntatieloop georganiseerd door Schoonhoven. Op 18 punten over heel Schoonhoven hingen kleurenposters met een versierde hardloopfoto van mij met daarnaast een stencil met een vraag erop die over mij ging. We kregen sCORekaartjes mee om de oplossingen op te zetten.
In groepjes van 2 of 3 lopers maakten we Schoonhoven onveilig. Als ik onderweg mensen tegen kwam zag je ze gelijk lachen vanwege mijn outfit, hoewel de anderen ook steeds mooier werden versierd naarmate de vragen waren beantwoord.
Er liepen verdacht veel teams mee die op elkaar leken wat betreft naam, team Corry, Tante Cor, De Corries.
Els en Nicky moeten hier vreselijk veel werk aan hebben gehad in samenwerking met Pauline. Dames, geweldig wat jullie allemaal hebben gedaan. Jullie zijn het einde.

Bij vraag 1 bleek al snel waar mijn oranje shirt was gebleven van de X-Trail wat al een tijdje weg was. Ik was het vergeten mee te nemen uit de kantine en kon het niet meer vinden. Nu hing het aan de kantine samen met een Feyenoord en Ajax shirt met de vraag welk kledingstuk ik al een tijd kwijt was. 
Vraag twee hing bij Peer en Bea thuis, daar hingen 3 foto's uit verschillende jaren waarbij de foto's in chronologische volgorde moesten worden geplaatst. Bij vraag drie moesten de lopers een toeter, hoedje, slinger of iets dergelijks meenemen als versiering.
Bij vraag 4 waren we bij de ouders van Nicky en moesten we een stuk gebak meenemen om dat heelhuids terug te brengen naar de kantine, zodoende had ik naast mijn uitdossing ook nog een bordje in mijn hand met daarop een stuk slagroomtaart.
Vraag 5 bevatte 7 eetbare dingen waarbij men aan moest geven wat ik wel en niet lust. Kaas, champignons, tomaat en pindakaas gaan er bij mij niet in.
Vraag 6 hing bij Koos thuis, daarin werd gevraagd wanneer ik mijn eerste marathon in Rotterdam liep. Dat was in 1988, dat wist ik wel, maar of dat op 17, 18 of 19 april was wist ik natuurlijk niet, net als de anderen uiteraard.
Opdracht 7 bestond uit een aantal sommen die bij Janet, Liesbeth en Bianca thuis waren te vinden, die moesten bij elkaar worden opgeteld.
Opdracht 8 hing bij Cecile, daarin werd gevraagd tot welk jaar ik een snor had, ook dat wist ik niet. 2004, 2006 of 2008 ?
Opdracht 9 waren minimaal 50 push-ups of sit-ups bij Ad voor de deur en dit bij elkaar opgeteld. De groepjes met 3 lopers waren hierbij in het voordeel.
Bij opdracht 10 moesten we een ballon meenemen en gebruiken bij het betreden van de kantine. Vraag 11 was voor de meesten een makkie. Hoe vaak liep ik de marathon van Rotterdam, dat was 26x. Vraag 12 was een rebus,, die wist iedereen wel.
Vraag 13 was bij Aad voor de deur. In welke tijd liep ik dit jaar de marathon van Rotterdam. Bij Jasmijn stond de vraag welke zaken ik nog nooit was vergeten, daar was eigenlijk alles goed, want ik was alles al eens vergeten, te weten mijn schoenen, flesje water, horloge en sleutels.
Vraag 15 wist ik zelf echt niet. De vraag hing bij Astrid aan de deur, op welke plaats eindigde ik tijdens de marathon van Berlijn. ruim 15000, ruim 16000 of ruim 17000e. Vraag 16 was bij Rob en Simone, een aantal woorden verzinnen met COR erin.
Vraag 17 was ook een leuke, die was bij Susanne voor de deur, daar stond een tafel met een pot pindakaas, pasta en jam. Er moest een boterham worden gesmeerd met daarop mijn favoriete beleg en die moest worden meegenomen, dat was geweldig. Het antwoord was jam, maar dat wisten veel mensen niet. Opdracht 18 en tevens de laatste voerde door het park, een heuse trail. In het park waren 7 letters verstopt en dit woord moest worden geraden. Dit bleek uiteindelijk vijftig te zijn. Na het vinden van de eerste letter, de t, dachten we aanvankelijk dat het terlouw zou zijn.
De laatste opdracht hadden we al eerder gedaan, zodat na opdracht 17 het nog haasten was om op tijd binnen te zijn, want de tijdslimiet was gesteld op 1.30 uur. Jasmijn en Johan waren veel te laat binnen, de rest was allemaal op tijd.
Na afloop hadden we nog een lekkere bak thee of koffie met een lekker stuk vlaai die gisteren nog was over gebleven. Nog nagenietend van deze leuke loop was het gezellig in de kantine.
De prijsuitreiking was vanzelfsprekend voorspelbaar. Wie anders dan ikzelf had de meeste vragen goed. Ik kreeg een leuke beker, geleverd uit de prijzenkast van polsstokverspringer Aart de With, een collega van Janet. 
Wat heb ik een geweldige dag gehad.
LIEVE VRIENDEN, IK WIL JULLIE HIERBIJ HARTELIJK BEDANKEN VOOR DE AFGELOPEN TWEE DAGEN, ZE ZIJN ONVERGETELIJK. ELS EN NICKY, JULLIE ZIJN FANTASTISCH.

Samen met toppertjes Els en Nicky

Fantastische dag gehad dankzij Els en Nicky. Wat hebben ze er een werk van gemaakt. Wat een lieve vriendinnen

Geweldig optreden van ABBA, van links naar rechts Björn (Cécile), Agnetha (Janet), Frida (Astrid) en Benny (Liesbeth)

Zilveren Turfloop Mijdrecht, 03-11-2013

Een paar weken terug, de dag voor de trail in Schoorl had ik als vrijwilliger van de avVN een uurtje bowlen en een gezellig etentje daarna. Er werd gesproken over het klassement dat aan het einde opgemaakt gaat worden voor de loper in elke leeftijdscategorie die de volgende afstanden heeft gelopen in het lopende jaar 2013, te weten een 5, 10, 15, 10EM, halve marathon en hele marathon. Ik had daar niet echt meer bij stil gestaan en heb eens bij de tussenstand gekeken. In mijn leeftijdscategorie is er nog niemand die alle afstanden heeft ingestuurd en ik zelf ook niet. Om dit te volbrengen kom ik nog een 5 kilometer en een 10EM te kort. Aangezien een 5 kilometer helemaal niets voor mij is is het daar ook niet van gekomen. De clubkampioenschappen zijn helaas altijd op een zaterdag en voor mij niet weggelegd, dus moest ik iets anders verzinnen zonder de leuke dingen te moeten missen.

Vandaag was mijn kans. Vanmorgen gezellig getraind met mijn maatjes van Avantri om 9.00 uur olv Ab. Vanwege de Dijkloop van gisteren waren we maar met 11 lopers inclusief Ab, maar na een gezellige en leuke training kwamen Tiny, Janet en Michael nog voor de derde helft. Janet had lekkere cakejes gemaakt, die dan ook logischerwijs binnen korte tijd allemaal op waren.
We wachten nog even tot de bui is verdwenen voordat we huiswaarts keren. Even voor half 12 ben ik thuis, eet even twee boterhammen, drink wat, pak mijn tas en ga om 11.50 weer weg op pad naar Dordrecht om daar de 5 kilometer te gaan lopen tijdens de Drechtstadloop, de voormalige Drechtstedenloop die ter ziele was gegaan en vorig jaar helemaal niet meer werd georganiseerd.
Ik had even het adres opgezocht maar geen routeplanner meegenomen, ook niet gekeken waar ik ergens moest zijn. De pont van 12 uur had ik net mee, ruim voor half 1 ben ik in Dordrecht en ga op zoek naar een bord met een plattegrond. Na een tijdje rond te hebben gereden en al een deel van Dordrecht gezien te hebben zie ik er eindelijk één en zie ik dat ik in een hele verkeerde hoek zit. Ik keer de Spider en ga een aantal kilometer verderop om het aangegeven parkeerterrein te vinden. Ik volg de lange stoet auto's en zie inderdaad de borden naar het parkeerterrein staan. Ik parkeer de auto en ga op pad naar de start. Volgens de website is het een kwartier lopen naar de start. Borden vanaf het aangegeven parkeerterrein naar de start zijn er merkwaardig genoeg niet en via wandelen, vragen, weer verder wandelen en weer vragen kom ik richting het centrum waar de start blijkt te zijn. Ik zie steeds meer lopers en wandel achter hen aan. Ik hoor nu in de verte een speaker, het is reuze gezellig. Normaal is het hoe dichter bij Dordt, hoe rotter...... , maar nu werd het juist steeds gezelliger. Ik was nog nooit in het centrum geweest, alleen maar op de atletiekbanen, maar het blijkt dat Dordrecht een heel leuk historisch centrum heeft met een haven, leuke gebouwen, echt gezellig. De winkels zijn open en het is een drukte van jewelste. Op de diverse afstanden zouden rond de 1800 lopers starten.
Even zoeken waar ik me in moet schrijven. Eerst een startbewijs kopen in een school, dan registeren op mijn nummer 32999 en me even omkleden. De tas naar de sporthal brengen waar je amper het kleedlokaal in kan komen.
Nu op weg naar de start. De 3 kilometer is nog bezig en omdat de laatste loper daar ruim 27 minuten voor nodig heeft is de start iets uitgesteld. Ik heb een shirt aan van de avVN en wordt al snel aangesproken. Jij bent toch Cor ? Ik lees altijd je verslagen in het clubblad. Wel leuk dat ze je op die manier herkennen. Ik wordt op deze manier 3x zo aangesproken.
Het waait flink bij de start en het begint af en toe wat te spetteren, voor mij heerlijke omstandigheden natuurlijk. Vooraf is mijn doel om een rustige 25 minuten te gaan lopen, maar ik ben mijn horloge na vanmorgen vergeten mee te nemen, dat ligt nog thuis, dat had ik afgedaan na het trainen. 
Dan maar zonder lopen, het gaat toch niet om een tijd, ik moet alleen die 5 kilometer lopen om in aanmerking te komen voor het eindklassement.
Ik sta redelijk voorin en ben vrij snel weg. Ik begin volgens mij redelijk rustig en kan aardig meekomen. Ik haal soms een loper in en soms haal ik zelf ook lopers in. Na een tweetal kilometer krijgen we een splitsing. Drie vrijwilligers staan met elkaar te kletsen en letten niet op de lopers. Er zijn lopers van de 10 die links gaan en ook rechtdoor. Zelf weet ik het ook niet en wil rechtdoor, maar vraag het toch even. Ik blijk linksaf te moeten. Ik ben al iets te ver gelopen en moet om een groep bomen heen ipv er links langs te gaan, dat kost me wat tijd. Stom dat ze daar mensen neer zetten en dat die dan niet opletten, maar niet getreurd, het is voor mij geen wedstrijd.
Ik hoor achter me de hele tijd een man zwaar steunen en zuchten. De ene keer gaat hij me voorbij en dan zakt hij weer af, het is net en jojo. Na het keerpunt gaat hij voor me lopen, maar bij de 4 kilometer ga ik hem voorbij waarna hij ineens gaat versnellen. Ik besluit nu toch ook maar eens serieus te versnellen en haal de man net voor de laatste bocht richting finish in en ga dan pas echt versnellen. Als ik over de streep ga zie ik tot mijn verbazing dat de klok nog onder de 22 minuten aangeeft, wat later een 21.49 netto blijkt te zijn, goed voor plaats 17 van de 146 lopers en dat terwijl ik niets eens voluit ben gegaan. Onvoorstelbaar, blijkbaar is de vorm goed. De afgelopen maandag en woensdag op de training gingen ook wel lekker, dat moet ik beamen.
Ik ontvang een medaille en een halve literfles Aquarius waarna een heerlijke douche me weer helemaal fit maakt. Ik ben de enige onder één van de 13 douches, de meeste lopers lopen de halve marathon.
Met een voldaan gevoel keer ik huiswaarts.

Drechtstadloop Dordrecht, 27-10-2013

Een paar weken terug, de dag voor de trail in Schoorl had ik als vrijwilliger van de avVN een uurtje bowlen en een gezellig etentje daarna. Er werd gesproken over het klassement dat aan het einde opgemaakt gaat worden voor de loper in elke leeftijdscategorie die de volgende afstanden heeft gelopen in het lopende jaar 2013, te weten een 5, 10, 15, 10EM, halve marathon en hele marathon. Ik had daar niet echt meer bij stil gestaan en heb eens bij de tussenstand gekeken. In mijn leeftijdscategorie is er nog niemand die alle afstanden heeft ingestuurd en ik zelf ook niet. Om dit te volbrengen kom ik nog een 5 kilometer en een 10EM te kort. Aangezien een 5 kilometer helemaal niets voor mij is is het daar ook niet van gekomen. De clubkampioenschappen zijn helaas altijd op een zaterdag en voor mij niet weggelegd, dus moest ik iets anders verzinnen zonder de leuke dingen te moeten missen.

Vandaag was mijn kans. Vanmorgen gezellig getraind met mijn maatjes van Avantri om 9.00 uur olv Ab. Vanwege de Dijkloop van gisteren waren we maar met 11 lopers inclusief Ab, maar na een gezellige en leuke training kwamen Tiny, Janet en Michael nog voor de derde helft. Janet had lekkere cakejes gemaakt, die dan ook logischerwijs binnen korte tijd allemaal op waren.
We wachten nog even tot de bui is verdwenen voordat we huiswaarts keren. Even voor half 12 ben ik thuis, eet even twee boterhammen, drink wat, pak mijn tas en ga om 11.50 weer weg op pad naar Dordrecht om daar de 5 kilometer te gaan lopen tijdens de Drechtstadloop, de voormalige Drechtstedenloop die ter ziele was gegaan en vorig jaar helemaal niet meer werd georganiseerd.
Ik had even het adres opgezocht maar geen routeplanner meegenomen, ook niet gekeken waar ik ergens moest zijn. De pont van 12 uur had ik net mee, ruim voor half 1 ben ik in Dordrecht en ga op zoek naar een bord met een plattegrond. Na een tijdje rond te hebben gereden en al een deel van Dordrecht gezien te hebben zie ik er eindelijk één en zie ik dat ik in een hele verkeerde hoek zit. Ik keer de Spider en ga een aantal kilometer verderop om het aangegeven parkeerterrein te vinden. Ik volg de lange stoet auto's en zie inderdaad de borden naar het parkeerterrein staan. Ik parkeer de auto en ga op pad naar de start. Volgens de website is het een kwartier lopen naar de start. Borden vanaf het aangegeven parkeerterrein naar de start zijn er merkwaardig genoeg niet en via wandelen, vragen, weer verder wandelen en weer vragen kom ik richting het centrum waar de start blijkt te zijn. Ik zie steeds meer lopers en wandel achter hen aan. Ik hoor nu in de verte een speaker, het is reuze gezellig. Normaal is het hoe dichter bij Dordt, hoe rotter...... , maar nu werd het juist steeds gezelliger. Ik was nog nooit in het centrum geweest, alleen maar op de atletiekbanen, maar het blijkt dat Dordrecht een heel leuk historisch centrum heeft met een haven, leuke gebouwen, echt gezellig. De winkels zijn open en het is een drukte van jewelste. Op de diverse afstanden zouden rond de 1800 lopers starten.
Even zoeken waar ik me in moet schrijven. Eerst een startbewijs kopen in een school, dan registeren op mijn nummer 32999 en me even omkleden. De tas naar de sporthal brengen waar je amper het kleedlokaal in kan komen.
Nu op weg naar de start. De 3 kilometer is nog bezig en omdat de laatste loper daar ruim 27 minuten voor nodig heeft is de start iets uitgesteld. Ik heb een shirt aan van de avVN en wordt al snel aangesproken. Jij bent toch Cor ? Ik lees altijd je verslagen in het clubblad. Wel leuk dat ze je op die manier herkennen. Ik wordt op deze manier 3x zo aangesproken.
Het waait flink bij de start en het begint af en toe wat te spetteren, voor mij heerlijke omstandigheden natuurlijk. Vooraf is mijn doel om een rustige 25 minuten te gaan lopen, maar ik ben mijn horloge na vanmorgen vergeten mee te nemen, dat ligt nog thuis, dat had ik afgedaan na het trainen. 
Dan maar zonder lopen, het gaat toch niet om een tijd, ik moet alleen die 5 kilometer lopen om in aanmerking te komen voor het eindklassement.
Ik sta redelijk voorin en ben vrij snel weg. Ik begin volgens mij redelijk rustig en kan aardig meekomen. Ik haal soms een loper in en soms haal ik zelf ook lopers in. Na een tweetal kilometer krijgen we een splitsing. Drie vrijwilligers staan met elkaar te kletsen en letten niet op de lopers. Er zijn lopers van de 10 die links gaan en ook rechtdoor. Zelf weet ik het ook niet en wil rechtdoor, maar vraag het toch even. Ik blijk linksaf te moeten. Ik ben al iets te ver gelopen en moet om een groep bomen heen ipv er links langs te gaan, dat kost me wat tijd. Stom dat ze daar mensen neer zetten en dat die dan niet opletten, maar niet getreurd, het is voor mij geen wedstrijd.
Ik hoor achter me de hele tijd een man zwaar steunen en zuchten. De ene keer gaat hij me voorbij en dan zakt hij weer af, het is net en jojo. Na het keerpunt gaat hij voor me lopen, maar bij de 4 kilometer ga ik hem voorbij waarna hij ineens gaat versnellen. Ik besluit nu toch ook maar eens serieus te versnellen en haal de man net voor de laatste bocht richting finish in en ga dan pas echt versnellen. Als ik over de streep ga zie ik tot mijn verbazing dat de klok nog onder de 22 minuten aangeeft, wat later een 21.49 netto blijkt te zijn, goed voor plaats 17 van de 146 lopers en dat terwijl ik niets eens voluit ben gegaan. Onvoorstelbaar, blijkbaar is de vorm goed. De afgelopen maandag en woensdag op de training gingen ook wel lekker, dat moet ik beamen.
Ik ontvang een medaille en een halve literfles Aquarius waarna een heerlijke douche me weer helemaal fit maakt. Ik ben de enige onder één van de 13 douches, de meeste lopers lopen de halve marathon.
Met een voldaan gevoel keer ik huiswaarts.

Eindelijk weer eens een korte wedstrijd gelopen. Is eigenlijk niets voor mij en na al dat wat langere werk verbaas ik mijzelf met een tijd onder de 22 minuten terwijl ik niet eens voluit ging. Rechts op de voorgrond Fee vd Velde.

Duinentrail Schoorl, 13-10-2013

Eindelijk is het zover, vandaag staat de Duinentrail in Schoorl op het programma.
Na de eerste editie vorig jaar die werkelijk geweldig was heb ik mijn clubmaatjes van Avantri aangestoken om ook eens zoiets te gaan doen. Aad, Robin en Piet doen al vaker een trail en weten wat er staat te wachten, maar anderen willen dit dan ook maar eens een keer proberen, ook diverse dames.
Naarmate het jaar vordert schrijft de 1 na de ander zich in en uiteindelijk zijn we met 16 lopers, te weten:
Harald en Tiny Driesse, Piet Wuijster, Astrid en Peter vd Born, Robin en Jacqueline Pillekers, Aad van der Poel, Janet Rietveld, Cecile Malingre, Bea Weijers, Chris van Assem, Ina Heikoop, John van der Linden, Arie Visser en ikzelf.
Chris kan na een bezoek aan de kaakchirurg niet lopen en Tiny is gevallen en kan ook niet lopen, daar komen voor in de plaats Hugo de Vries en zijn vriendin Melania van Vugt.
Als supporters gaan mee Ger Kooijman, Kees van der Heul, Dennis Spierenburg, de man van Ina en twee van hun kinderen, zodat we totaal met 21 man sterk naar Schoorl zullen gaan.
Aad is niet helemaal fit, hij heeft al een tijd last van zijn enkel, maar gaat toch van start.
Zelf ben ik zaterdagavond wezen bowlen met de veteranen Nederland, dat was gezellig, maar na thuiskomst schoot er ineens een pijn schiet door mijn rug en kon ik niet op of neer. Daar gaat mijn duinentrail denk ik meteen.
De spullen zijn al gepakt als de wekker om 6 uur afgaat, ik wil opstaan, maar dat lukt niet. Ik verrek van de pijn in mijn rug. Na een hoop geploeter, eerst 1 been uit bed (het goede been, ik stap nooit met het verkeerde been uit bed) , daarna op mijn knieën door de slaapkamer en via de muur opgestaan, wat een ellende. De rest van de spullen ingepakt en gegeten, daarna voorzichtig in de Opel Astra station van mijn bedrijf gestapt en op weg naar Schoonhoven. Rond 6.45 arriveer ik en staan de meesten al te wachten in de regen. 
Waar velen al bang voor waren als ik er bij ben blijkt waarheid te worden, het is "Cor weer".
Om 7 uur vertrekken we en na een voorspoedige reis komen we al om 8.30 uur aan in Schoorl bij de sporthal, in Schoorl is het droog !!! Ik wil uitstappen, maar dat gaat niet zo eenvoudig, de rug wil niet meewerken. Na wat moeite kom ik er toch uit en we melden ons in de sporthal om onze startnummers op te halen. Jeroen van Mudsweattrails ziet me strompelen en geeft aan dat ik me kan laten masseren. Ik meld me bij de massagetafel en krijg een massage van Roanne Bruin, een meisje uit Limmen, haar vader is automonteur, je hoort zo wel eens wat tijdens een massage. Na de massage wil ik van de tafel afkomen, maar dat gaat met geen mogelijkheid. Roanne helpt me en doet daarna wat oefeningen voor om de boel een beetje soepel te krijgen. Andere lopers die inmiddels ook bij de massagetafels staan vragen zich af of ik wel wijs ben om dadelijk nog te gaan lopen, dat lukt je toch nooit roepen ze. Ik vrees zelf ook dat het niets gaat worden, maar wil het wel degelijk gaan proberen.
Doordat we zo vroeg zijn is er na de massage nog steeds ruim tijd over om de oefeningen te doen, gezellig wat met elkaar te kletsen en ons op het gemak voor te bereiden op wat gaat komen. In het geval van Aad en mij is het dubieus hoe het zal gaan, maar ook voor veel van ons is het maar afwachten, die hebben nog nooit een trail gedaan of onverhard gelopen.
Om 9.50 verlaten we de sporthal en gaan op weg naar de start. Het is inmiddels gaan plenzen en er zijn lopers die besluiten om niet te starten of om dan toch maar de 15 te gaan doen ipv de 30, maar wij Avantrianen laten ons niet stoppen door een beetje regen en wind. Ik zeker niet, want hier doe ik het juist voor, mijn weertje.
Het is een geweldig schouwspel bij de start van de 30 kilometer om 10 uur, een bont gezelschap van verzopen katten. Langs de kant een aantal toeschouwers met hun paraplu, waaronder Dennis en de kinderen. Voor het publiek zal er weinig aan zijn geweest, daar was het weer te slecht voor, want het zou die middag ook niet meer droog worden, diep respect voor hen.
Het gaat met de rug nog steeds dramatisch en ik vraag me af wat ik nu eigenlijk aan het doen ben. Ik sjok in een tempo van 5 km per uur helemaal achteraan en de lopers raken al uit zicht. Na een kilometer kom ik weer aan de staart van de groep omdat we een lange trap te verwerken krijgen die voor oponthoud zorgt. Na de trap loop ik even met Robin en zijn zus Jacqueline en merk dat het heel iets minder pijn gaat doen waardoor ik iets sneller kan lopen. We naderen een kruising waarbij de 30 kilometer links gaat en de 15 rechts, maar eigenwijs als ik ben kies ik tegen beter weten in toch voor de 30, het is heerlijk weer en ik ben gek op trailen, de pijn neem ik op de koop toe.
Tot aan de 10 is het een martelgang, iedere afdaling van ook maar het kleinste heuveltje levert pijnscheuten op waarna ik even wacht tot de pijn is weggetrokken en daarna weer verder ren. Voorbij de 10 kilometer haal ik Aad in. Bij Aad gaat het voor geen meter met zijn enkel, maar ook Aad is geen opgever en gaat stug door, dat hebben we in Rotterdam wel gezien, toen kwam Aad ook nog over de streep waar we het niet hadden verwacht.
Ik merk dat de pijn door het warm worden van mijn rug gelukkig iets minder wordt en kan daardoor toch nog wat versnellen. Bij de eerste drankpost op 13 km wat gegeten en gedronken, daarna werd het toch wel genieten van het prachtige afwisselende parcours. Duinen, bossen, 1,5 km strand waar we wind mee hadden en het strand glad was. De pittigste stukken waren die door het mulle zand bergje op, dat waren dan ook de stukken die ik wandelend deed, even temporiseren zodat ik daarna weer kon versnellen. Ik haal nu heel veel lopers in en ben nog helemaal fris, het gaat best goed. Ik ga nog een klein stukje verkeerd, zo'n 200 meter, maar verder geen problemen gehad, de route was prima aangegeven. 
Vanwege het weer zijn er weinig foto's gemaakt, maar dat is te begrijpen.
In de bossen verschijnen inmiddels aardige plassen en dat maakt het nog leuker, met mijn trailschoenen kom ik prima uit de voeten, ik ben er blij mee. Er zit zelfs een flink dalletje in het parcours. Eerst het mulle zand omhoog, dan zie je onder je een steile zandhelling naar beneden die ook gelijk weer omhoog gaat, maar je kunt daar ook omheen lopen en met mijn rug leek me dat het beste.
De tweede drankpost is bij 26 kilometer, daarna is het weer de bossen in op weg naar de streep.
Richting de finish hoorden we in de verte doedelzakmuziek, ten teken dat we er bijna zijn. Als we het bos uitkomen staan we aan de top van een flink zandduin en is het heerlijk om je het laatste stuk naar de finish naar beneden te laten vallen. Bij de streep staat Ger Kooijman klaar om iedereen te fotograferen, ondanks de regen, waardoor hij zelf door en doornat is geworden en verkleumd, waarvoor onze dank. Ook staan veel lopers en loopsters en ook de supporters nog steeds te wachten beneden, geweldig om na zo'n moeilijke en pijnlijke trail je loopvrienden te zien staan. Ondanks de problemen heb ik anderen maar vooral mijzelf verbaasd dat ik de trail toch uit heb kunnen lopen. Een mens kan vaak meer dan je denkt.
Ik krijg het best koud ineens en wandel een kilometer door naar de warme sporthal en neem daar een warme douche, waarna ook Aad en Robin in de kleedkamer verschijnen. Iedereen heeft de trail volbracht en voor velen was het ondanks de eerste natte en zware kennismaking een fantastische belevenis die zeker een vervolg zal gaan krijgen. 
Later hoor ik dat Astrid nog even het zand aan de finish heeft geproefd en dat Robin is achterna gezeten door een stier, dat had ik toch wel even willen zien.
Na nog gezellig wat na te hebben gekletst in de kantine gaan we huiswaarts. 
Ook in de auto is er nog genoeg gelegenheid om na te praten over de belevenissen van vandaag en blijkt dat iedereen het echt heel leuk heeft gevonden en zeker voor herhaling vatbaar. Uit de radio komen de klanken van Radio 10 die de top 1010 uitzend en aan de hoger genoteerde nummers bezig is, liedjes uit de jaren 70 en 80 die door de jongelui bij mij in de auto van 43 tot 61 jaar enorm wordt gewaardeerd en waarbij flink wordt meegezongen. Ook de file bij Beverwijk laat ons humeur niet bederven. 
Het was een geslaagde dag.

Ondanks de rugproblemen toch de trail over ruim 30 kilometer gelopen. Gekkenwerk volgens mijn maatjes, maar toch blij dat ik het heb gedaan.

  • Met mijn spit flink onder handen genomen

  • Nog flink rekken en strekken om de boel soepel te krijgen

Marathon Berlijn, 29-09-2013

Op mijn verlanglijstje op het gebied van lopen had ik een aantal doelen. Mijn top 5 was als volgt, 25x Rotterdam marathon, die is gehaald, 100 marathons, dat gaat als het goed is volgend jaar in Rotterdam gebeuren, de Jungfrau Marathon, ook die hoop ik volgend jaar te doen, de marathon van New York en de marathon van Berlijn.
Inmiddels is daar nog de 80 km Mont Blanc bij gekomen.

Op 15 november hoop ik 50 te worden en ter gelegenheid daarvan wilde ik New York gaan lopen, maar ik schrok van de prijzen, vooral van een startbewijs van bijna 500 euro, ook was er ivm het afgelasten van d vorige editie weinig ruimte beschikbaar waardoor ik besloot op voor optie 2 te gaan, de marathon van Berlijn.
Samen met Marloes diverse opties bekeken, de marathon blijkt al heel lang uitverkocht te zijn, alleen via bepaalde arrangementen is er nog een mogelijkheid. We besluiten om de reis te regelen via Holland Runner, aankomst op donderdag 26-9-2013, vertrek op 30 september en plakken daar nog een dag aan vast. De keuze tussen vliegtuig, trein en auto valt tenslotte op de laatste, we gaan met de Opel Combo van het bedrijf op pad, dat is een diesel en is vrij zuinig. Ik kom er wel achter dat we voor de stad Berlijn een zgn. Umweltplakkete nodig hebben, die heb ik gelukkig ruim op tijd binnen.

Op donderdag 26 september vertrekken we rond half 11, gepakt en gezakt voor een aantal dagen Berlijn. Volgens mij heb ik overal aan gedacht, maar je weet het met mij nooit zeker :)
Na een redelijk voorspoedige reis zonder al te veel oponthoud komen we aan bij het hotel om 17.45 uur, we melden ons aan en gaan in de stad op zoek naar wat eten. De naaste eetgelegenheden zijn ongezellig en chique, waarna we besluiten om een broodje döner te nemen met een bordje patat.
We zijn allebei best moe na de reis en gaan bijtijds naar bed, Hotel Heidelberg is al vroeg in diepe rust.
Om ongeveer 6 uur worden we al wakker van het klappen van diverse deuren in het hotel, veel mensen zijn blijkbaar al vroeg op. Na en lekkere douche gaan we tussen 7 en 8 naar het ontbijt wat keurig is verzorgd, even de krant lezen op de ipad en heel relaxed de dag beginnen.
Na het ontbijt gaan we naar het centrum met de U-Bahn, met een dagkaart kun je de hele dag op en neer, dat is wel geweldig en snel.
We gaan eerst naar de Brandenburger Tor, hét herkenningsteken van Berlijn. Het is een oude stad met veel historie en er is héél veel te zien. 
We zien een BMW staan met het logo van de marathon op de deur en de tijdwaarneming op het dak en ik vraag Marloes om er even een foto van te maken als ik er gehurkt naast ga zitten, even als aandenken. Als ik overeind kom zie ik een man aan komen lopen met een enorm televisiecamera, ik draai me om en kijk recht in het gezicht van Gebreselassie en weet niet wat ik meemaak. Alle marathontoppers staan nu naast me en gaan op de foto. Snel trek ik me wat terug en maak foto´s van de groep. Een dame van de groep lopers, ook uit ons hotel, maakt ook foto´s en komt er later achter dat ik naast de toppers op de foto sta en stuurt me de foto nog na. Wat een toeval dat ik hier zo in beland.
Na deze belevenis gaan we naar de Reichstag en daarna naar Unter den Linden, een oude straat van Berlijn waar mijn opa in de jaren 20 nog heeft gewoond. 
Na uren geslenter gaan we maar eens op zoek naar de marathonbeurs, die is op een oud vliegveld wat niet meer in gebruik is, Tempelhof. Ik heb nog nooit zoiets massaals gezien, 3 hangars vol met standhouders en artikelen, buiten op het vliegveld zelf ook nog allerlei stands en eettentjes. Wat een drukte, wat een gezelligheid. Ook hier hebben we best wat tijd doorgebracht en een aantal dingen gekocht waaronder een paar lange rode compressiekousen waarop ik gratis het logo van de Berlijn marathon kon laten zetten en een tasje voor rond mijn middel voor gels en andere dingen waar je dan ook gelijk je startnummer aan kan bevestigen. Dit kan ik gelijk gebruiken, want ik ben de gordel met flesjes vergeten mee te nemen.
Als ik eindelijk bij de balie ben om mijn startnummer op te halen moet ik me legitimeren en mijn championchip overleggen waarna mijn gegevens op een scherm verschijnen. Dit blijkt goed te zijn waarna mijn startnummer uit de printer komt rollen, heel apart. We krijgen een bandje om en dat mag je pas afdoen na de marathon, zodat je niet je startnummer aan een ander kunt overdragen.
Na de hele dag slenteren waren Marloes en ik bekaf en zijn we naar het hotel gegaan om eerst even bij te komen alvorens weer op zoek te gaan naar een gezellig eettentje. 
We vinden een Chinees waar we lekker kunnen wokken voor een vaste prijs en zovveel als je maar wilt. Dat is lekker voor ons, want we eten allebei veel en ik moet zeggen, het was verrukkelijk.
Na het eten snel naar het hotel en op bed neerploffen, we waren kapot. De hele dag door de stad en op de beurs slenteren is zwaarder dan een marathon.
Op zaterdagmorgen beginnen de deuren al weer vroeg te klapperen, wederom rond 6 uur. De rest van de groep van Holland Reizen is gearriveerd en er staat met de lopers die willen een soort frühstückslauf op het programma over een kilometer of 6. Ik heb hier weinig trek in, een dag voor de marathon en na dat geslenter en bedankt ervoor, net als veel anderen, maar er zijn er wel die gaan. Lekker relaxen bij het ontbijt, de ipad erbij, berichtjes op de telefoon beantwoorden en op het gemak de dag beginnen. 
Met nog wat stramme benen gaan we wederom de stad in, nu om de winkels eens te bekijken. We beginnen aan de Kurfürstendamm, daar is ook de Gedächtniskirche, maar daarvan staat het middendeel in de steigers, net als veel andere bouwwerken in Berlijn. Ook een nieuw stuk U-Bahn zorgt voor veel bouwputten, veel hoogwerkers boven Berlijn geven aan dat er flink wordt gebouwd.
We lopen een stuk over de Kurfürstendamm, maar dat is niets voor ons, allemaal dure, luxe winkels, brede straat, niet gezellig, maar vinden al snel de drukkere gezellige straten. We gaan van de ene winkel naar de andere, eten eens hier, dan drinken we weer daar, nemen nog wat leuks mee voor thuis en voor je het weet heb je weer de hele dag lopen slenteren en ben je weer bekaf.
Als voorbereiding op de marathon is het helemaal niets natuurlijk en we zijn allebei aan het einde van ons Latijn. Nu eerst wat eten.
We vinden een gezellige eetgelegenheid waar ik een groot bord met spaghetti bolognese nam en Marloes een schnitzel, daarna nog een lekkere cappuccino. Er zat een wat ouder Duits stel naast ons, de één uit Berlijn, de ander uit Bayern, daar hebben we gezellig mee gekletst. De man nam een heerlijke Goulashsuppe en we namen ons al voor om de volgende dag hier terug te komen om die eens uit te proberen.

De dag van de marathon zelf. De start is al lekker vroeg om 8.45 uur. Ik heb de wekker al op 5.30 staan, want al om 6.30 uur vertrekken we vanaf het hotel naar de start met de hele groep. Ik slaap slecht en ben regelmatig wakker, het is duidelijk niet mijn eigen bed en kussen. Om 5.10 sta ik op en ga al naar beneden voor het ontbijt, dat kon al vanaf 5 uur. Rustig even de krant lezen, telefoon bekijken en beantwoorden, daarna veel eten en drinken om goed aan de start te verschijnen. De benen voelen erg zwaar na de afgelopen twee dagen en ik wet al dat het moeilijk gaat worden vandaag, maar dat valt te verwachten.
We wandelen om 6.30 naar de S/Bahn, een trein die ons naar het centrum brengt. De automaat op het perron accepteert geen biljetten en kleingeld heb ik niet bij me, daarom maar een keer "zwart" rijden. Om 7 uur zijn we op het terrein naast de Reichstag waar het al flink ruk is. We hebben allemaal een vak gekregen om je spullen in te leveren op startnummer en in mijn geval is dat X. Eerst even naar het toilet, dat kost me een half uur, zo lang is de rij voor de toch vele WC´s, na mij is de rij zelfs nog langer. Op deze manier heb je de tijd hard nodig. Na alle voorbereidingen denk ik dat ik klaar ben, maar achteraf ben ik vergeten mijn liezen in te smeren met vaseline wat me op schuurplekken komt te staan en de onderkant van mijn linker kleine teen wel ingesmeerd omdat ik daar wel eens blaren kreeg en nu achteraf een grote blaar op de bovenkant van mijn kleine teen, die had ik niet ingesmeerd. Mijn drankjes nemen, de pillen, magnesium, nog even rustig zitten. In mijn hand neem ik een fles van een halve liter drank mee omdat ik de belt vergeten ben, maar daar heb ik verder niet zo veel last van. Ik ben er klaar voor, al voelen mijn benen of ik er al een marathon op heb zitten, lever mijn tas in en trek nog even een plastic over mijn kleren om niet teveel af te koelen omdat het in de ochtend nog vrij fris is.
Ik sluit achter aan de rij en zie dat het H is. Ik klim weer over de hekken uit het vak en loop langs de hekken naar voren naar mijn eigen startvak, vak E. Achteraf was de ingang voor andere startvakken ergens anders, maar ik had de papieren niet goed gelezen, maar zo kwam het ook goed en ik was nog net op tijd.
Na een speech van Gebreselassie gaan we op pad. Ik besluit het rustig aan te doen vanwege de vermoeide benen en ga weg in een tempo van 5.30 per kilometer.
De eerste 5 gaan in ruim 27 minuten, ook de tweede en derde 5 gaan in deze tijd, ik loop mooi vlak, maar merk al wel dat dit niet goed kan blijven gaan. Het is inmiddels al knap warm en zonnig geworden. Iedere keer als ik merk dat ik in de zon loop steek ik de straat over om in de schaduw te gaan lopen, dat loopt lekkerder, al blijkt later dat ik daardoor wel 1,3 kilometer meer heb gelopen, maar dat is het me waard om niet in de zon te hoeven lopen.
Vanaf de halve marathon gaat het moeizamer en lopen de tijden langzaam omhoog. Marloes staat bij de 34 kilometer en maakt nog even een foto, maar na de 35 is het over, de benen zijn moe en willen niet meer. Ik moet stukjes wandelen en zie de tijd omhoog vliegen. Kilometertijden van 7 minuten of zelfs wat meer nog, maar dat maakt me niet zo héél veel uit.
Bij de finish staat mijn klokje op 4.07.57 en ben daar best nog wel blij mee naar omstandigheden.
Ik wandel met de mooie medaille weer terug naar de omkleedruimte en zie veel lopers lekker in het zonnetje in de zon liggen en dat besluit ik ook te doen. Na heerlijk een kwartiertje zonnen wandel ik verder, laat wat foto´s maken met de Reichstag op de achtergrond en een finishbord en merk dat de vermoeidheid en zware benen langzaam verdwijnen. Ik geniet met volle teugen van de drukte en gezelligheid om me heen.
Ik wil naar het station terug maar zie daar al duizenden mensen heen lopen. De trein gaat ook niet zo vaak als de U-Bahn dus keer ik om en ga aan de wandel om via de U-Bahn terug te gaan naar het hotel. Nu heb ik veel last van de lopers die nog steeds druk bezig zijn met hun marathon. Via allerlei U-Bahn stations kom ik onder de straten door en twee kilometer wandelen eindelijk bij het goede station aan waarmee ik weer terugkeer naar het hotel. Na een lekkere douche knap ik aardig op en gaan we op pad naar het restaurant van gisteren.
Het eerste wat we nemen is een heerlijke goulashsuppe, daarna een fleishtopf, allerlei stukken gegrild vlees met groente en patat. Hier knapt een mens van op na al die drankjes en gelletjes.
Bijtijds naar bed en op maandag nog een dag rustig aan doen, dat is de planning.
De start is rustig, uitgebreid ontbijt, alles terugkijken op de telefoon en ipad en daarna weer een dagje Berlijn bekijken.
Wederom naar het centrum om cultuur te snuiven. Tijdens de marathon ben ik langs plaatsen geweest die ik vandaag absoluut wilde zien, was super. Ook had Marloes gezien dat er een winkel van Rittersport in het centrum zat. Je denkt misschien aan sport, maar Rittersport is chocolade en daar ben ik gek op. We slaan daar veel chocolade in, is daar tegen scherpe prijzen en je hebrt veel keuze. In het restaurant daar een heerlijke cappuccino gedronken met chocolade en slagroom met een chocolademousse gebakje in de vorm van een stuk chocolade, Marloes een gebakje en een heerlijke milkshake. Het vulde goed, want we hadden gelijk gegeten. Deze vakantie maar niet op de calorietjes gelet.
We gaan nu naar Berlin Alexanderplatz, daar is het reuze gezellig. Er staan allerlei kraampjes ter gelegenheid van het oktoberfest in Bayern. Het is natuurlijk niet zoals in München zelf, maar de Bratwursten en Bierpullen gaan rijkelijk door de lucht, er is een kop van jut, draaimolens, muziek, dans, snoep, veel eten en drinken, erg gezellig.
Op het plein staat ook een hotel waar we met de lift naar boven kunnen naar de 37e verdieping en vandaar nog drie verdiepingen met de trap naar de 40e om vanaf boven heel Berlijn te kunnen zien, dat was geweldig. Veel foto´s gemaakt en genoten. Bij de laatste foto bleek de batterij leeg en de oplader ligt nog thuis, maar het was precies genoeg zo.
We kijken ook nog wat in winkels en zien zelfs een hele winkel met artikelen van Ampelmänchen. De voetgangerslichten zijn net als in Nederland rood en groen uiteraard, maar de mannetjes die daarop zichtbaar zijn hebben een hoedje op, dat is uniek voor Berlijn en daar hebben ze allerlei souvenirs van gemaakt. Ik koop daar een bureaukalender, een spel kaarten, een koffiemok en een rode en groene spons, maar je hebt er shirts, andere kleding, kussens, bierpullen, nog veel mee mokken, paraplu en nog heel veel meer artikelen.
Na wederom lekker te hebben gegeten, dit keer aan de Alexanderplatz gaan we met de U-Bahn terug naar het hotel. Marloies is flink verkouden geworden. Door het geslenter en de vermoeidheid is ze haar weerstand kwijt en aardig van de kaart, bij mij gaat het nog redelijk, al is de vermoeidheid goed voelbaar.
Dinsdagmorgen rustig ontbijten en om 11 uur gaan we op weg naar huis. Onderweg nog even gestopt voor wat boodschappen en wat eten, maar verder verloopt de reis voorspoedig en komen we om 19.45 aan, best wel moe na de voorgaande dagen en de autorit, maar het was geweldig.
Marathon 98 zit er inmiddels op, nog twee te gaan voor weer een doel.

Beschrijving

Nog een mooi zweefmomentje voor de finish

Beschrijving

Samen met Marloes op de achtergrond met voormalige toppers als Haile Gebrselassie en Tegla Loroupe op de voorgrond.

Ultratrail Epen 6,7 en 8 september 2013

Ik ben al een tijdje in de ban geraakt van het fenomeen Trailrunnen en heb ook al een aantal lopers binnen Avantri aangestoken. Straks in Schoorl staan we zelfs met een flink aantal lopers en loopsters aan de start, maar zoiets als dit weekend had ik nog nooit gedaan. Een X-Trail, de X staat dan voor groot, het is één grote trail verdeeld over 4 etappes in 3 dagen.

Toen ik las dat er een X-trail zou komen in Zuid-Limburg heb ik me gelijk ingeschreven en ook gelijk aangemeld voor een slaapplaats op de slaapzaal in het zogenaamde "Basecamp" Het Bovenste Bos van waaruit alles geregeld zou worden, daar was plaats voor 16 lopers en zou al snel vol zitten. Ook gelijk aangemeld voor de buffet maaltijden na het lopen. Er mochten maximaal 200 lopers meedoen en bij de voorinschrijving waren het er al 300, maar echt goedkoop is het niet, al is nu ook gebleken waarom niet. Je krijgt wel waar voor je geld. In eerste instantie zijn er 80 lopers die zich al snel aanmelden, later komen er nog een aantal bij waardoor het aantal op 88 uit zou komen, al blijkt achteraf niet iedereen te zijn gestart.

Piet en Aria Wuijster zouden ook mee gaan lopen, al is het nog onzeker of Aria alle afstanden zal gaan lopen met het oog op de Jungfrau marathon een week later, maar haar plaats wordt ingenomen door Robert Hoek die al wel eens plannen heeft gehad om een aantal dagen te gaan trekken met een rugzak en eens zien waar hij uit zal gaan komen en hoe ver hij dan zal gaan lopen. Dit is een mooie test.

Piet en Robert zijn van plan om al om 6 uur in de ochtend te vertrekken met de caravan en de start is pas om 14.00 uur. Ik heb op mijn werk nog het één en ander te regelen en wil rond 9.00 uur vertrekken, maar dat is 10.00 geworden. Na een voorspoedige reis kom ik rond 12.30 uur aan en zie dat de camping pal tegen het "Base Camp"aan ligt. Ik parkeer de auto, meld me bij de inschrijftafel waar ik twee startnummers ontvang, waarvan één als reserve, een zogenaamde "buf", dat is een rond stuk doek met onder en boven een opening die je als piratendoek op je hoofd kunt dragen, als muts, maar ook als sjawl, alles in de oranje kleuren van Nederland, ter gelegenheid van de eerste X-Trail in Nederland. Ook ontvang ik nog iets van plastic dat ik gelijk in mijn tas stop.
Ik heb zoveel bij me en moet 4 x naar binnen lopen om alles op de plaats te krijgen. Op de slaapzaal zijn al diverse lopers die zich aan het installeren zijn en ik stel me netjes voor. Het lijkt een leuke groep lopers en ik verheug me er al op, ook zitten er een aantal dames op de zaal.
Het bed zelf stelt niet zo heel veel voor, is een laag houten bouwsel met opstaande randen waar een soort van matras in ligt die bij mij niet eens past. De "matras"is te groot voor het bouwsel en de matras ligt scheef. Ik probeer het geval er nog in te proppen, maar dat lukt niet, dat zie ik dan na het lopen wel weer.
Langzaam begint het te kriebelen. Zoals iedereen wel weet heb ik een hekel aan zon tijdens het lopen en laat het nu net bloedheet zijn en ook nog eens het warmste plekje van Nederland en dan ook nog eens een start om 14.00 uur, dan weet iedereen wel hoe ik me dan voel. Niet echt prettig zullen we maar zeggen. Daar komt ook nog bij dat ik vorige week nog twee dagen koorts heb gehad en nog steeds flink verkouden ben en lang niet 100% fit ben.
Héél even spookt het door mijn hoofd om vandaag maar te laten schieten, maar aangezien het woord "opgeven" niet in mijn woordenboek voorkomt draai ik de knop om en ga er gewoon voor.
Na de installatie op de slaapzaal maak ik alles gereed voor de start. Startnummer, hartslagmeter, horloge met GPS, waterzak met 1,5 liter water, nog twee flesjes van 300 ml drank, gelletjes, reepje, felle outfit, felle kousen en naar buiten. Bij de start kletsen met Piet, Robert en de gebroeders Terwiel die ik heb leren kennen bij de opnamen van de film "De Marathon" en ik zie ineens Koos Zieldorff staan met zijn vrouw. Leuk dat ze er zijn en we hebben ook nog tijd om wat te kletsen voordat het praatje van de organisatie begint om ons te voorzien van de nodige instructies en waarschuwingen ivm het warme weer.

Vanaf het Base-Camp in Epen gaan we via de weilanden richting de Geul, deze wordt een tijdje gevolgd, waarna via een kleine omweg Gulpen zullen bereiken. We lopen wij via de Gulpener berg en de Koning van Spanje richting Landsrade naar de Schweiberg. Hierna gaat het door weilanden en veldwegen weer terug naar het eindpunt, de finish op ons Basecamp in Epen.
Hoogtemeters 662, de afstand is zo'n 32 kilometer.
In eerste instantie zou er slechts 1 drankpost zijn, maar de oraganisatie heeft besloten met het oog op de hitte om een extra drankpost te plaatsen. 
Na de start gaat het al vrij snel omhoog en hoor ik Robert al over een hartslag van 150, die is gelijk aan die van mij, maar Robert zit altijd een stuk lager. Na een paar kilometer voel ik ineens een paar spetters en verheug me op de komende regen, maar dat blijkt ijdele hoop, dit was iets uit het niets, de bewolking maakt plaats voor zon en warmte en het wordt al warmer en warmer. De meesten lopen alleen en in hun eigen tempo net als ik. Robert en Piet lopen samen en zitten niet zo heel ver achter me. Als ik eindelijk al zwoegend en puffend de eerste drankpost bij de 12 kilometer bereik staan Koos en zijn vrouw ons al op te wachten. Geweldig, super.
Ik sta nog uit te hijgen en vraag me af waar ik aan ben begonnen. Ik praat wat met Koos als Piet en Robert snel aan komen lopen en ook gelijk weer vertrekken na wat te hebben gedronken. Ik blijf zeker vijf minuten staan, eet wat en drink wat. Drink wat ? Waarin dan ? Er zijn geen bekers.
Heb je bij de inschrijving geen beker gehad ?
Nu blijkt achteraf dat het plastic wat ik heb gehad bij de start een soort van drinkzakje is waar 150 ml vocht in kan om uit te drinken en dat sleep je dan mee om geen bekertjes in de natuur achter te laten. Ik had inmiddels een flesje leeg met mijn drankje en heb daar cola en later water uit gedronken, dat beviel me veel beter. Nog even wat sinaasappel, banaan, hoofd onder de watertap, nog één of ander onbestendig drankje genomen, de inmiddels lege waterzak opnieuw gevuld met 1,5 liter water en weer op pad. Robert en Piet zijn al lang uit zicht en die verwacht ik pas bij de finish weer te zien, het zijn betere en snellere lopers en toch al meer aan de lange afstanden gewend. 
Na een kilometer of 10 zwoegen zie ik eindelijk de drankpost verschijnen en tot mijn verbazing zie ik ook Robert en Piet daar staan, ze gaan net weer op pad voor het laatste deel. Wederom dezelfde perikelen bij de verzorgingspost. De waterzak was al even helemaal leeg en ik ben blij om hem te kunnen vullen. Ik drink alles wat ik kan vinden, maak me weer zo nat mogelijk en hoop dat het laatste deel mee zal vallen.
Na nog een stuk vrij open te hebben gelopen gaan we lang het bos in, dat is even lekker. Het is wel erg zwaar en vele aardige heuveltjes, maar minder zonnig. Ik ben al een keer verkeerd gelopen door achter drie lopers aan te lopen en ben ze gevolgd zonder op de route te letten. Ook loop ik zelf een keer verkeerd en krijg ook gelijk lopers achter me aan. Als we weer op de juiste route zitten volgt een hele zware klim in het bos en ik kom nauwelijks boven. Tot mijn verbazing zie ik net voor me Robert en Piet gaan. Piet heeft het niet geweldig en zit er helemaal doorheen. We gaan even een boom zitten voor het laatste stukje klim. Het is naar de finish nu nog ruim twee kilometer en ik passeer hen. Bij de finish moet ik toch nog een tijd wachten, Robert en Piet zitten toch nog zo'n 14 minuten achter me en dat in ruim 2 kilometer, dat geeft al aan dat het helemaal niet goed zit met Piet. 4 uur 6 om 4 uur 20.
Zelf ben ik helemaal gaar en kapot, maar de benen voelen niet echt slecht.
Piet is misselijk en heeft helemaal geen kracht meer.
Na een lekkere douche begeef ik me naar de eetzaal waar eerst een lekker bord soep wacht, daarna een bord heerlijke macaroni met tonijn en een beker gele vla toe. Dat gaat er wel in. Ik drink er ook water bij om aan te vullen wat ik heb verspeeld vandaag.
Na de maaltijd nog een paar uurtjes op bed wat lezen en gezellig kletsen met de anderen op de zaal en ervaringen delen, fantastisch. Bij de organisatie heb ik lakens en een kussensloop moeten halen, die waren niet aanwezig. Slapen onder een laken gaat best, het is warm genoeg.
Iedereen is moe en het licht gaat uit. Ik probeer te slapen, maar voel constant het hout van het bed in mijn rug steken en doe de hele nacht echt geen oog dicht. De benen liggen en krijgen rust, maar de geest niet echt.
Na een slechte nacht wacht het ontbijt om 7.30 uur. Ik eet 4 bruine boterhammen met jam, twee eitjes met extra veel zout, een bak koffie, een glas sinaasappelsap en hoop daarmee de ochtendetappe door te komen.
Ik meld me nog even bij Piet en Robert in de caravan. Piet is nog altijd moe, heeft niet geslapen en is ook nog misselijk. Hij denkt er over om niet te starten.
Ik drink nog een bakje koffie en neem nog een eitje waarna ik nog even op bed ga liggen, we zien elkaar wel bij de start.
Even voor 10 uur sta ik aan de start, die is even iets uitgesteld omdat Chris van Beem die de route uit heeft gezet nog niet terug is, maar als snel is hij ter plaatse. Ik ga nog even naar binnen voor een banaantje. Piet en Robert staan ook bij de start, maar Piet in zijn gewone broek, hij start definitief niet. Waarschijnlijk een moeilijk, maar verstandig besluit.

De tweede etappe is ruim 28 kilometer lang.
Een hele pittige route met de nodige hoogte meters naar het hoogste punt van Nederland. Via weilanden en smalle paadjes gaat het naar de Vijlense bossen en daarna volgt de doorsteek richting 3 landenpunt in Vaals. Nu gaat het weer terug met prachtige panorama’s via Kuttingen en Terziet. Hierna weer terug naar het eindpunt, de finish op ons basecamp in Epen.
Ondanks de etappe van gisteren voelen de benen best goed en ook de temperatuur is een stuk aangenamer, het is zelfs bewolkt. Ik voel me geweldig en kan dan ook een mooi tempo hanteren. Robert loopt dan weer net voor me als we vlak lopen of omhoog, in de afdaling haal ik hem regelmatig in of bij zodat we ongeveer gelijk aankomen bij de eerste drankpost. Ook deze keer is besloten om twee ipv één drankpost neer te zetten. De drankpost is eerder dan verwacht, al bij de 7 kilometer, het parcours is omgegooid. Maakt verder niet zoveel uit, nu is de afstand tussen de posten iets groter. Ik loop deze keer niet met mijn rugzak maar met mijn gordel en 4 volle flesjes van 0,3 liter. Wel alles nog even vullen en samen met Robert op pad. We lopen allebei best goed en ik kan Robert zelfs goed volgen en zelfs voorblijven tot de tweede drankpost in Vaals bij het 3-Landenpunt. Chris en Mildred van de organisatie hebben het druk, er zijn mensen geweest die aan de lintjes hebben gezeten en ze hebben verplaatst, maar we merken er verder niet zo veel van.
Naarmate de kilometers volgen blijkt Robert toch een stuk fitter dan dat ik ben en ik laat langzaam een steeds groter gat vallen. Als we bij een punt komen om in het bos naar beneden te gaan komen er net twee lopers omhoog die roepen dat de route niet klopt. Ze hebben een rondje gelopen en komen hier ineens weer uit. Een voetganger merkt op dat hij daar al heel lang staat en dat ze de eerste zijn die terug komen. Met inmiddels een groepje volgen we de route en komen inderdaad weer terug na een rondje, er klopt iets niet. We lopen een stuk naar rechts en belanden midden in een filmset waar iemand schiet met een geweer en een man op ons afkomt om te vragen of we willen wachten en stil willen zijn. We wachten 10 minuten en besluiten toch opnieuw af te dalen op zoek naar een andere route en na het oversteken van een weg vinden we het vervolg. Iemand blijkt achteraf zo aardig te zijn geweest om bewust wat lintjes te verplaatsen, heel vriendelijk zulke types. Het heeft me al met al toch zo'n 11 of 12 minuten gekost, maar mij niet alleen, we zijn inmiddels met een heel groepje. Lopers die op achterstand van ons lagen zijn op slag weer bij, het is niet anders.
Ik krijg het de laatste 6 a 7 kilometer best wel moeilijk en moet regelmatig een stukje wandelen, de loop van gisteren eist zijn tol.
Bij de finish staan Piet en Robert me op te wachten en vragen zich af of ik in slaap ben gevallen omdat ik relatief dicht achter Robert zat en nu binnen kwam op 17 minuten, 3.12 om 3.29 waar het gat normaal gesproken zo'n 5 minuten zou zijn geweest. 
Na een lekkere lange warme douche ga ik op bed liggen, pik een extra matras waardoor ik hoger lig en het hout niet meer voel en voel ook dat mijn lichaam dit nodig heeft. De meesten zijn aardig stil en moe en rusten net als ik goed uit.
Om even voor 17.00 uur worden we geroepen voor het eten. Een lekker bordje soep, witte rijst met kerriesaus, wat doperwten, lekkere kip, ananas en wat rozijntjes en toe bruine vla. Mijn buurvrouw neemt haar vla niet waardoor ik er twee heb, heerlijk gegeten. Na het eten nog even plat met een muziekje op mijn oren. Ik krijg kramp in mijn linker kuit en linker grote teen, ook de bovenbenen hebben het beste gehad en vanavond wacht nog een nighttrail, hoe moet dat ooit goed gaan ?
Ik heb in mijn tas nog een Strassburg sok en trek die aan wat voor hilariteit zorgt op de zaal, maar het helpt wel, de kramp is weg. Ik neem een buisje vloeibaar magnesium en merk later dat de kramp helemaal weg is. Voor het lopen nog even een bakje koffie en me gereed maken voor een mooi evenement. Een nighttrail heb ik voor het eerst gedaan in Bergschenhoek en dat was geweldig, al sneeuwde het toen ook. Destijds viel mijn lampje al snel uit omdat ik het niet had opgeladen, deze keer heb ik dat wel gedaan en er is geen enkel probleem. Eigenlijk heb ik deze keer aan alles gedacht, dat mag ook wel eens gezegd worden, er gaat altijd wel wat mis bij mij, maar tot dusverre gaat alles voorspoedig.

Nog moe sta ik aan de start voor de nachttrail. Ik heb toch mijn gordel om met één flesje, hoewel de afstand maar ruim 13,5 kilometer is en er een drankpost staat, maar je weet nooit. Bij de start zie ik ook Piet weer, hij is aardig hersteld, heeft gegeten en goed kunnen slapen, super dat hij er weer is. 
Ondanks de vermoeide benen en het gebrek aan nachtrust van de eerste nacht heb ik er toch veel zin in en ga relatief snel van start. Het weer is geweldig, het heeft zelfs geregend en het parcours is hier en daar glibberig waardoor we onze trailschoenen aan hebben gedaan ipv onze gewone schoenen, dat maakt het allemaal nog zoveel leuker. Het licht is geweldig, mijn lampje is veel sterker dan dat van Piet, dat viel hem ook al op, maar ondanks dat gaat Piet als een razende van start. 
Via weilanden lopen wij naar Sippenaeken, daarna lopen we voorbij kasteel Beusdael en beginnen aan een pittige klim op de Chemin de Broeck. Toch nog 362 hoogtemeters ook.
Na een flinke klim, een lange linke afdaling en een stuk weiland zie ik Piet eindelijk lopen en haal hem in, maar dat is maar voor eventjes. Tot de drankpost loop ik bij Piet in de buurt, Robert haalt me in en als de meeste lopers verkeerd lopen inclusief Piet en Robert en ikzelf ook een klein stukje zit een hele grote groep weer bij elkaar. Ik ben niet zo sterk in voordringen bij het draaihekje waar we één voor één door moeten naar boven een weiland op en heb al snel een flinke achterstand op veel lopers die ik niet meer goed zou maken, daar was ik te moe voor. Op de helling is een draad gespannen, die weliswaar is verlicht, maar waar je toch goed voor moest bukken en die achteraf een flinke stroomstoot bleke te geven, er stond aardig wat spanning op. Ik bukte goed, anderen kregen een aardige schok.
Er volgde na de grashelling een linke afdaling met veel losse stenen. Ik voelde me niet zeker en was te moe om te veel risico te nemen en snel te dalen. redelijk op het gemak liep ik het uit tot de laatste kilometer die best wel steil naar beneden ging en waar we allemaal mooie kilometertijden boekten. Uiteindelijk kom ik binnen in 1.30 uur, Piet net onder de 1.25 en Robert daar een half minuutje achter. Piet en Robert zien er fit uit, ik ben aardig leeg. 
Na de loop wacht ons wederom een lekker soepje, een bord macaroni met tonijn en wordt er van alles gedronken, ook gaan er diverse biertjes in het rond. Bij mij is het als vanouds water.
Na een lekkere douche ga ik eens kijken of ik nu wel kan slapen op de dubbele matras, maar ook dat blijkt geen succes. Ik ben waarschijnlijk te moe om te slapen of te hyper. Aan het einde van de nacht heb ik achteraf wel iets geslapen, af en toe betrapte ik me erop dat ik toch even was weggezakt.
Om half 8 wacht wederom het ontbijt, ik eet hetzelfde als de dag ervoor en begeef me al strompelend naar de start. Het heeft de hele ochtend geregend en ik hoop op een vervolg, maar bij de start is het helaas zo'n beetje droog, maar wel bewolkt. Het parcours is wel nat, dat is zeker en daarom wederom ideaal voor trailschoenen. Robert en Piet zien er fris uit in tegenstelling tot mij zelf, ik heb het gevoel dat ik er als een zombie bij sta en voel me kapot. Hoe moet ik deze dag gaan halen ? De limiet is 5 uur voor 31 kilometer, dat is ruim te doen, maar waar haal je de kracht vandaan ?

De vierde en laatste trail. Via het bovenste en onderste bos gaan wij richting het Belgische Teuven om weer terug te keren naar het "Bovenste Bos"
Het is heerlijk weer, we beginnen met wat dalen en al snel is de stijfheid weg, ook de vermoeidheid is voor even naar de achtergrond verdwenen. We gaan regen krijgen denk ik en ik ben helemaal in mijn element. Piet is er al snel vandoor al kan hij nooit ver voor me lopen, want ik heb veel lopers achter me zitten die de hele tijd al voor me hebben gezeten, Robert zit ook een minuutje of twee achter me als ik de eerste drankpost bereik. Ik neem zoals altijd ruim de tijd bij de post waardoor Robert daar weer aansluit. Ik ga op pad en volg de weg. Voor me staan in de verte wat lopers te gebaren en staan stil, achter me hoor ik een loper roepen, hierheen !, we zitten verkeerd, ik ben weer achter andere lopers aangelopen zonder goed de route te bekijken. Ik heb wel weer 100 meter heen en 100 meter terug teveel gelopen maar zit al snel weer op het juiste spoor met Robert niet ver achter me.
Het is inmiddels niet bewolkt meer en weer volop zonnig. Binnensmonds vervloek ik de zon en baal van de warmte, al is de temperatuur niet echt verkeerd, ik heb het niet op de zon.
Robert haalt me met gemak in en ik zou hem nog maar even voor me zien, daarna was hij al snel uit het zicht verdwenen.
Na een warm stuk duiken we het bos in en ik loop met twee jonge dames mee, twee zusjes die erg goed lopen. Robert schiet nog net een oud dametje voorbij die loopt te wandelen en slecht ter been is, aan één kant een stok en aan de andere kant een man en dat op een héél klein spoor waardoor inhalen niet mogelijk is. Robert verdwijnt aan de horizon en we wachten netjes tot het wat breder gaat worden. Dit is ook zo'n beetje het laatste wat ik echt heb mee gekregen, daarna was het echt op. Ik sjok door het bos en kom bij een zwembad aan met daarvoor de Geul,waar de kade een beetje afloopt en ik mijn hoofd en bovenlichaam nat maak met het Geulwater. Heerlijk verkoelend. Waar blijft de tweede drankpost ? 
Het is nog een kleine 10 kilometer tot de finish en nu wacht een enorm steile helling met allemaal liggende bomen waar we overheen moeten klimmen. Ze zijn echt niet zo hoog, maar voor het gevoel worden ze steeds hoger. Als ik eindelijk boven ben gaat het parcours weer omlaag en moet ik alles op alles zetten om mezelf te dwingen toch niet teveel te gaan wandelen. BLIJF JOGGEN !
Ik begin flink honger te krijgen en kom er achter dat ik na de drankpost op 12 niets meer heb gegeten, ook de gelletjes vergeten te nemen. Snel neem ik het gelletje, al zal dat niet gelijk werken en hoop dat ik straks weer wat kracht zal krijgen. De broers Aan en Joop Terwiel hebben me ook al lang ingehaald en zijn ook al lang uit zicht. Naarmate de finish dichterbij komt merk ik wel dat het weer steeds beter gaat en ben ik de "hongerklop" te boven. Ik haal niemand meer in, maar ook de lopers achter me halen mij niet in. Met grote blijdschap bereik ik uiteindelijk de finish in 3.50 uur, slechts een minuutje achter de broers Terwiel. Piet liep een geweldige 3.16 en Robert 3.32 , die was op het einde ook verre van fit. Als ik fit was geweest had ik deze route zeker onder de 3.30 kunnen lopen, maar fit waren er maar weinig, dat kan ook niet anders.
Robert en Piet hebben hun finishershirt al aan en zitten aan een bordje macaroni met blognesesaus wat ik ook snel krijg voorgeschoteld. 
We kletsen met de anderen nog lang na waarna ik me naar de slaapzaal begeef, lang ga douchen en daardoor de prijsuitreiking met groepsfoto mis loop, helaas.
Ik blijf nog een tijdje liggen op bed waarna ik de auto ophaal en mijn spullen weer achter in de Combo gooi, afscheid neem van degenen die er nog zijn en van de organisatie die dit allemaal mogelijk heeft gemaakt. Het was een onvergetelijk evenement. Prachtige trailkilometers, gezellige mensen om me heen, in één woord fantastisch.
Moe maar voldaan keer ik huiswaarts, pik nog even een Burger King mee bij Nederweert alvorens me in de file te storten op de A2, maar ook dat kan mijn humeur niet bederven. Met een grote grijns op mijn gezicht kom ik om half 8 thuis. WAT EEN WEEKEND !!!




Start van de X-Trail, samen met Aad Terwiel


Finishershirt na het uitlopen van de allereerste X-Trail in Nederland

Beschrijving








Een deel van de enthousiaste deelnemers. Zelf stond ik net onder de douche en ontbreek op de foto

3e Nazomerloop Avantri Schoonhoven, 25-08-2013

Twee weken na de ultraloop in Monschau staat er vandaag de Nazomerloop op het programma. 
Gezien de werkzaamheden op de Lekdijk zal het parcours drastisch aangepast worden en door de binnenstad van Schoonhoven gaan. Ook komt mijn favoriete afstand, de 15 kilometer te vervallen en komt er een 2,5 kilometer voor in de plaats. Geen ontwikkelingen waar ik om sta te juichen, maar het is een loop van je eigen vereniging en ik ben dan van mening dat je present hoort te zijn indien mogelijk. Dit is tevens een gebaar naar de vele vrijwilligers die altijd voor ons klaar staan.

Tien kilometer is niet bepaald mijn favoriete afstand, wat aan de korte kant, daarom besluit ik om in de ochtend normaal te gaan trainen bij Avantri. Pauline geeft training en we zijn slechts met 6 lopers, te weten Koos, Cécile, Johan, Jasmijn, Pauline zelf en mijn persoontje.
Een aantal lopers heeft gisteren gelopen van Lopik naar IJsselstein of andersom, maar de meeste lopers zullen vandaag ook de Nazomerloop gaan doen. 
Na bijna 9 kilometer en ruim een uur stoppen we en gaan lekker een bakkie koffie drinken. Aad is vrijwilliger vandaag en helpt ook met het parcours uitzetten, maar komt er gezellig ook nog even bij zitten.
Om 11 uur wil ik naar huis gaan, maar hoor dat ik me al in kan schrijven voor vanmiddag en dat besluit ik dan ook te doen. Er is al één inschrijving op de 2,5 kilometer, maar op de 10 kilometer ben ik de eerste en krijg startnummer 501, dat is me nog nooit overkomen. Ik schijn nogal een naam te hebben van laat komen, ik weet niet wat dat op is gebaseerd :)
Om kwart over 11 ben ik weer thuis, trek alvast mijn Avantri clubkleding aan, dat is iets wat ik bij wedstrijden van mijn eigen vereniging altijd doe, dat hoort er een beetje bij is mijn idee. Ik zie dat ook vaak terug bij andere verenigingen, hoewel ik andere kleurtjes absoluut liever zou dragen.
Om kwart over 12 kom ik weer aan op de baan en er wordt al geroepen dat ik weer laat ben en ze kijken verwonderd op als ze me al met mijn startnummer zien en dan ook nog met 501 en ze vragen zich af hoe dat kan, dan heb ik wel even schik.

Bij de start sta ik achteraan, ik ben niet van plan om voluit te gaan en wil een tempo van 5 minuten per kilometer gaan lopen, wat dan uit zou komen op 50 minuten.
Na twee rondjes op de baan gaan we de baan af, rechtsaf het hek door, langs de gracht en dan naar de Oudesingel. Aan het einde van de Oudesingel linksaf langs Belvédere en via de Oude Haven weer naar het park. Dit zou het rondje zijn en moesten we een keertje of 6 lopen.
Na het eerste rondje vroeg ik me af waar de drankpost was, want het was toch knap benauwd. In de folder staat thee en water als verzorging, maar waar is die ?
Na het tweede rondje kom ik weer uit het park en ga de Singel weer op en zie links het water van de Singel en besluit mijn gezicht en hoofd lekker af te koelen met het water. Lopers achter me kijken verwonderd wat ik ga doen, maar het voelt heerlijk verkoelend.
Een rondje later doe ik dit nog een keer en als ik dan op de Oudesingel langs het huis van Koos Zieldorff kom die daar met zijn vrouw op een stoeltje zit te kijken krijg ik een flesje water van Koos en gaat zijn vrouw naar binnen om een dienblad met bekertjes water te halen. Geweldig, toch water onderweg. Ik maak er dankbaar gebruik van.
Na rustig te hebben gelopen en ook gelapt te zijn door mannen als Richard Groenendijk, Arie Visser en Nico Koppe zie ik ook Michel de Langen aankomen, die lapt me net niet, al kan ik daar geen moment mee zitten, het gaat me niet om een tijd.
Nog één rondje en dan weer terug naar de baan waar ik zie dat ik netjes en vrij vlak heb gelopen. De eerste kilometer was te snel in 4.27 , daarna goed vlak gehouden en ik kom dan uit op een netto eindtijd van 49.45 , bruto 49.48
Het was een leuke training, al hoop ik dat we dit parcours een ander jaar niet meer zullen krijgen, ik ben niet iemand die graag rondjes loopt.
Nog minder dan twee weken te gaan voor de X-trail in Epen waar we in drie dagen 102 kilometer gaan lopen. Ook Piet Wuijster en Robert Hoek zijn dan van de partij.
Na afloop nog gezellig gekletst en een douche genomen met wisselbaden. De douche is er één met gebruiksaanwijzingen. Douche 1 is gloeiend heet, douche 2 iets minder. Douche 3 is koud, behalve als je een andere douche aanzet, als je dat vergeet is ie ineens weer koud en moet je snel weer een andere douche aanzetten. Het zit vreemd in elkaar, maar je gaat er aan wennen.

  • De brug in het park













    Foto gemaakt door Jos Koeleman. Ik liep in een rustig tempo, ook mede vanwege het benauwde weer.

  • Op de Oude Haven













    Na de training van vanmorgen bij Avantri ook nog de 10 kilometer gedaan bij de Nazomerloop van Avantri

Ultralauf Monschau 56 kilometer, 11-08-2013

Na onze vakantie op De Veluwe zijn we weer terug gekomen op vrijdag 9 augustus. Even tijd om de spullen uit te pakken, de caravan weer leeg te maken en gelijk terug te brengen naar de stalling en daarna op zaterdag al weer op pad om naar Monschau te gaan waar ik zondag wil deelnemen aan de ultraloop over 56 kilometer.
Ik ga het eerste deel van de rit samen met Ger Kooijman. Ger heeft bij ons een gebruikte Alfa Mito gekocht, die is binnen gekomen bij een dealer in Sittard en gaan we gelijk ophalen. Sittard ligt redelijk op de route richting Monschau.
We vertrekken net na 14.00 uur en komen aan om 16.15 bij de dealer in Sittard waar we de auto ophalen. Ger gaat terug naar huis en ik ga door naar Monschau met ons bedrijfsautootje, een Opel Combo.
Om een uurtje of 6 ben ik ter plekke en begeef me gelijk naar de ruimte waar ik mijn startnummer op kan halen. Mijn startnummer is 873 en er lijken geen problemen tot er een dame achter de tafel aangeeft dat ik nog niet heb betaald. Nu weet ik bijna zeker dat ik wel heb betaald, dat doe ik eigenlijk altijd tegelijk met de inschrijving, maar nu kennelijk niet. Ik betaal een bedrag van 35 euro en ontvang mijn startnummer met tevens een tekst van Ultralauf om op te spelden en ook een fel groen shirt met daarop de tekst finisher ultralauf 56 kilometer terwijl ik nog niet eens heb gelopen, dat komt me toch vreemd over, dat is bij de Swissalpine anders geregeld, daar krijg je het shirt pas bij de finish en zo hoort het ook.
(Thuis heb ik de betaling nog eens nagekeken en blijkt dat ik al netjes in juni heb betaald en nu maar hopen dat ze zoals afgesproken het bedrag netjes terug zullen storten.)
Ik begin honger te krijgen en denk aan een lekkere schnitzel maar kom dan langs de feesttent vlak bij de inschrijving en finish en werp een blik naar binnen. Er zitten veel lopers en allemaal hebben ze een lekker bord spaghetti voor hun neus. Ik ga naar binnen en zie een bord staan dat je voor 4 euro all you can eat spaghetti met salat kan krijgen. Dit laat ik me niet ontzeggen en ik schuif aan. Na twee heerlijke borden spaghetti bolognese is de honger weg en heb ik gelijk een goede voorbereiding gehad op de loop van morgen, de juiste voeding.
Ik begeef me nu een kilometer verderop naar het voetbalveld van Konzen, dat is de start en finishplaats, Monschau zelf ligt zo'n 3 kilometer verderop.
Op het complex staan veel campers en staan ook al heel wat tentjes uitgestald op het bijveldje en is het een gezellige boel van lopers. Rookwolken van BBQ's kringelen omhoog en de lucht van verbrand vlees komt me tegemoet. Ik parkeer de Opel Combo op het parkeerterrein naast de velden en begin mijn slaapplaats klaar te maken. Een luchtbed oppompen met de voetpomp, als dat klaar is leg ik daar overheen een zacht dun matrasje en dan de slaapzak van zoon Richard. Naast deze slaapplaats een boodschappenkrat met spullen en mijn sporttas, helemaal geweldig, ruimte genoeg.
Ik heb een e-reader mee en lees mijn boek uit wat op de vakantie nog niet helemaal was gelukt. Als bedlampje heb ik het lampje van de bagageruimte en dat gaat prima. Het boek is om half 10 uit, nog even naar het toilet en zowaar ga ik al om 21.45 uur slapen. 
De telefoon dient als wekker. Ik ben de telefoon vergeten helemaal op te laden en had hem uit gezet om voldoende stroom te hebben voor de wekker en dat lukte. Om even na 1 uur ben ik even wakker, het luchtbed is leeg gelopen. Ik weet dat er ergens een lekte zit, maar het is een oud luchtbed en het kan hierna in de container. Ik pomp hem even op en haal zo de tijd tot de wekker afloopt om 4 uur. 
Om 4 uur eet ik eerst 6 boterhammen met aardbeienjam en begeef me even naar het toilet. De hemel is prachtig, helemaal vol met sterren, hoewel, prachtig ! , dat gaat betekenen dat het helder en zonnig gaat worden tijdens het lopen, dat is minder.
Om half 5 ga ik op pad en kom al om kwart voor 5 aan bij de omkleedruimte en ben zowaar eens de eerste. Is ook eigenlijk gek natuurlijk, de start is pas om 6.05 en ik ben er al bijna 1,5 uur van tevoren.
Het is nu relaxen en ineens schiet me te binnen dat ik mijn chip ben vergeten, die zit nog op een andere schoen thuis. Ik baal natuurlijk en meld me weer bij de organisatie. ik betaal 30 euro (5 euro huur en 25 euro borg) en ze schrijven alles over op de nieuwe chip. Dit is me bij de Brabantsewal marathon ook al overkomen, dan ben ik dus nog dommer dan een ezel, want die stoot zich niet 2x aan dezelfde steen.
Ik praat met anderen over de Swissalpine waar die lopers ook aan mee hebben gedaan en ik ook, dat is wel leuk. Piet Wuijster heeft hem dit jaar ook weer gedaan en Aria ook. Het blijft een knappe prestatie.
Om 6 uur wandel ik op het gemak richting de start en hoor de starter roepen dat we nog 10 seconden hebben waarna we van start gaan.
We lopen eerst een ronde van een krappe 14 kilometer alvorens wij beginnen aan de marathon. De marathonslopers onder wie Harald Driesse starten om 8 uur.
Het is nog heerlijk weer, lekker koel, rond de 7 graden en dat voelt geweldig. Het gaat lekker, ik neem rustig mijn tijd en benut iedere post, dat zouden er 14 zijn. De organisatie was wederom geweldig, net als de verzorging onderweg en het enthousiaste publiek.
Dit is voor mij al mijn 9e deelname. Nog 1x en ik mag me rekenen tot het selecte gezelschap dat 10x of meer heeft deelgenomen.
Na een prachtige ronde met veel onverharde stukken door een natuurgebied kom ik door in 1 uur 15 waarna ik aan de marathon begin. Het is nog lekker rustig op het parcours. Nog geen marathonlopers, nog geen estafette, ook nog niet zoveel publiek, daarvoor is het nog te vroeg, maar het is echt genieten.
Vanuit Konzen dalen we af naar Monschau en iedere keer is het weer genieten om door dit pittoreske stadje te mogen lopen. Regelmatig worden de lopers op de foto gezet en van mij waren het er dit keer zelfs 35, zoveel heb ik nog nooit meegemaakt.
Na Monschau zelf gaan we flink omhoog. De eerste kilometers nog niet zo steil, maar daarna vanaf 26 kilometer gaat het pittig omhoog en moet er toch regelmatig gewandeld worden om de kuiten wat te sparen.
Na de 28 kilometer volgt een lange afdaling en kunnen de benen weer wat herstellen waarna we de bossen een beetje verlaten en wat meer open komen te lopen tussen weilanden door, maar wel altijd glooiend. 
Het parcours is afwisselend, asfalt, onverhard, bos, weiland, een prachtige omgeving.
Na de 35 kilometer volgt weer een mooie onverharde route over bospaden en het is volop genieten, hoewel ik vooral de bovenbenen al aardig begin te voelen. Dit komt vooral door het dalen en afremmen, maar dat kan niet anders. Mo Idrissi van de avVN komt me voorbij, vorig jaar deed hij dat al in een eerder stadium, dus wellicht gaat et bij mij beter of met hem minder.
Na vele mooie kilometers begint een lastig stuk, vanaf zo'n 47 kilometer gaat het een paar kilometers flink vals plat omhoog en je gaat je benen dan goed voelen. Ik wandel nu toch regelmatig een stukje om nog wat over te hebben in de laatste kilometers.
De laatste 5 kilometer is weer mooi, een beetje glooiend, veel publiek langs de kant als je door dorpjes komt. De laatste 2 kilometer bevat weer stukken bos en onverhard met twee pittige maar korte klimmetjes. Ook dat gaat goed en als ik Konzen binnen kom langs het kerkje is de drukte op het laatste rechte stuk naar de finish al te zien. Ik geniet van het enthousiasme en hoor ineens mijn naam van links, het is Tiny Driesse. Ze moedigt me aan en na de finish keer ik achter de hekken langs naar haar terug en we praten even wat. Harald zal straks ook wel binnen komen, hij gaat voor de marathon met een streeftijd van 4 uur 15 en zou er uiteindelijk 4 uur 10 over doen, 5 minuten sneller dan mijn eerste marathon daar.
Mijn eigen eindtijd is 5.51.24 , ruim 20 minuten sneller dan vorig jaar, maar toen was het nog veel warmer, al vond ik het zonnetje vandaag ook niet geweldig.
Na een lekkere douche begeef ik me naar de feesttent en kom Harald en Tiny tegen, beiden aan een bord patat. Ik sla het aanbod van Tiny voor ook een bord patat vriendelijk af, mijn maag is daar nog even niet aan toe.
Na gezellig nog wat gekletst te hebben gaan Harald en Tiny naar hun hotel toe en keer ik terug naar het voetbalveld. 
Na een voorspoedige reis ben ik rond een uurtje of 5 weer thuis en zit de vakantie er weer op.




















Lekker lopen door de natuur























BeschrijvingHet complete deelnemersveld van de Twee Verenloop in Zwolle
























BeschrijvingHet complete deelnemersveld van de Twee Verenloop in Zwolle

Twee Verenloop Zwolle, 28-07-2013

Zomer 2013. Vakantie. 
In eerste instantie zouden we naar Groot-Brittannië gaan, maar zoon Richard had geen zin om iedere dag wat te gaan doen en wilde ook wel eens een dagje relaxen.
Aangezien Marloes en ik helemaal niets hebben met warmte besluiten we op vakantie te gaan naar de Veluwe. Ik heb daar pas een trail gelopen van 53 kilometer en vond het zo mooi en na het zien van de foto's vond Marloes het ook super om daar op vakantie te gaan. Zeker aangezien ze geboren is in Zwolle en de streek aardig kent.
Nu we weten waar we naar toe gaan op vakantie is het gelijk kijken of er wat te lopen valt. Uiteraard zal ik veel fietsen en lopen op de vakantie, zo om de dag afwisselen zodat ik bijna iedere dag kan sporten, dat is voor mij vakantie.
Ik lees wat over de Twee Verenloop in Zwolle en besluit daar aan mee te doen. Het is wel een hele aparte loop.
De start is al om half 10 en ik meld me al om kwart voor 9 in Zwolle bij "Het Engelse Werk", een horecagelegenheid langs de IJssel met zich op de IJsselbrug en liggend in een mooie omgeving.
Als ik aankom zie ik nog maar twee lopers en naarmate de tijd verstrijkt komen er wat meer lopers aanzetten.
Bijna alle lopers kennen elkaar. Douchen kan niet, wat drinken kan niet, toilet kan niet, de horecagelegenheid is nog dicht. Ik moet wel nodig naar de WC en tref het, de beheerder van "Het Engelse Werk" komt net aanzetten, ze gaan om 10 uur open en hij treft al wat voorbereidingen. Ik mag even snel naar het toilet en dat zorgt toch wel voor enige verlichting waardoor ik bevrijd mee kan rennen.
De lopers, zo ruim 30 worden verdeeld in twee groepen, een snellere groep en een wat minder snelle.
Om mee te kunnen doen moest je wel een tempo kunnen lopen van 11 a 12 kilometer per uur, dus echt langzame lopers waren niet aanwezig.
De wat langzamere groep werd al weg gestuurd op weg naar een veerboot die op 3 kilometer al ligt te wachten. Ik mag in de wat snellere groep starten en na even wachten gaan ook wij op pad. We vinden bijna aansluiting en komen ook op tijd aan bij het pontje dat ons overzet.
Éénmaal aan de overkant lopen we als groep, soms loopt de snellere groep een stukje om of vooruit waarna we vanaf een afgesproken punt weer terug lopen om te "vegen". We komen aan bij de plaats Zalk waar we even op de foto gaan waarna we gezamenlijk naar het tweede veerbootje gaan, deze is wat kleiner, maar zou groot genoeg zijn voor de hele groep, maar dat is niet het idee.
De minder snelle groep stapt op de veerboot en maakt de oversteek, wij drinken wat en eten wat sinaasappel waarna we op de veerboot stappen die inmiddels is teruggekeerd. Als we aan de andere kant zijn moeten we in de resterende 8 kilometer trachten de andere groep in te halen.
De snelle lopers halen bijna de hele groep in. Zelf loop ik het hele stuk samen op met een dame uit Dublin die geboren is in Nederland en daar nu woont, ze is even een weekje over en vond dit een leuk idee, zo'n twee verenloop.
We halen toch nog een aantal lopers in en het is warm, dus voluit lopen hoefde van mij helemaal niet, het ging me snel genoeg en het was wel zo gezellig.
Er is slechts één loper die het niet bol kan werken, vanaf de 15 kilometer zit hij er doorheen en moet stukken wandelen. Als we de afstand hebben volbracht keren we om en vegen deze loper op waarna we weer op weg gaan naar "Het Engelse Werk". Als we daar aankomen maken we nog wat foto's en staat mijn horloge precies op een afgelegde afstand van 21,1 kilometer, mooi uitgekiend.
We kletsen nog gezellig wat na, er zijn dames bij die cupcakes hebben gemaakt, er is drinken, fruit, cake en nog meer, dat is super geregeld, want we hadden wel trek. Ook is er thee en koffie.
Na toch wel een hele leuke loop keer ik weer terug naar de camping.



























Het complete deelnemersveld van de Twee Verenloop in Zwolle

Veluwezoom Trail Rheden 23-06-2013

Zomer 2013. Vakantie. 
In eerste instantie zouden we naar Groot-Brittannië gaan, maar zoon Richard had geen zin om iedere dag wat te gaan doen en wilde ook wel eens een dagje relaxen.
Aangezien Marloes en ik helemaal niets hebben met warmte besluiten we op vakantie te gaan naar de Veluwe. Ik heb daar pas een trail gelopen van 53 kilometer en vond het zo mooi en na het zien van de foto's vond Marloes het ook super om daar op vakantie te gaan. Zeker aangezien ze geboren is in Zwolle en de streek aardig kent.
Nu we weten waar we naar toe gaan op vakantie is het gelijk kijken of er wat te lopen valt. Uiteraard zal ik veel fietsen en lopen op de vakantie, zo om de dag afwisselen zodat ik bijna iedere dag kan sporten, dat is voor mij vakantie.
Ik lees wat over de Twee Verenloop in Zwolle en besluit daar aan mee te doen. Het is wel een hele aparte loop.
De start is al om half 10 en ik meld me al om kwart voor 9 in Zwolle bij "Het Engelse Werk", een horecagelegenheid langs de IJssel met zich op de IJsselbrug en liggend in een mooie omgeving.
Als ik aankom zie ik nog maar twee lopers en naarmate de tijd verstrijkt komen er wat meer lopers aanzetten.
Bijna alle lopers kennen elkaar. Douchen kan niet, wat drinken kan niet, toilet kan niet, de horecagelegenheid is nog dicht. Ik moet wel nodig naar de WC en tref het, de beheerder van "Het Engelse Werk" komt net aanzetten, ze gaan om 10 uur open en hij treft al wat voorbereidingen. Ik mag even snel naar het toilet en dat zorgt toch wel voor enige verlichting waardoor ik bevrijd mee kan rennen.
De lopers, zo ruim 30 worden verdeeld in twee groepen, een snellere groep en een wat minder snelle.
Om mee te kunnen doen moest je wel een tempo kunnen lopen van 11 a 12 kilometer per uur, dus echt langzame lopers waren niet aanwezig.
De wat langzamere groep werd al weg gestuurd op weg naar een veerboot die op 3 kilometer al ligt te wachten. Ik mag in de wat snellere groep starten en na even wachten gaan ook wij op pad. We vinden bijna aansluiting en komen ook op tijd aan bij het pontje dat ons overzet.
Éénmaal aan de overkant lopen we als groep, soms loopt de snellere groep een stukje om of vooruit waarna we vanaf een afgesproken punt weer terug lopen om te "vegen". We komen aan bij de plaats Zalk waar we even op de foto gaan waarna we gezamenlijk naar het tweede veerbootje gaan, deze is wat kleiner, maar zou groot genoeg zijn voor de hele groep, maar dat is niet het idee.
De minder snelle groep stapt op de veerboot en maakt de oversteek, wij drinken wat en eten wat sinaasappel waarna we op de veerboot stappen die inmiddels is teruggekeerd. Als we aan de andere kant zijn moeten we in de resterende 8 kilometer trachten de andere groep in te halen.
De snelle lopers halen bijna de hele groep in. Zelf loop ik het hele stuk samen op met een dame uit Dublin die geboren is in Nederland en daar nu woont, ze is even een weekje over en vond dit een leuk idee, zo'n twee verenloop.
We halen toch nog een aantal lopers in en het is warm, dus voluit lopen hoefde van mij helemaal niet, het ging me snel genoeg en het was wel zo gezellig.
Er is slechts één loper die het niet bol kan werken, vanaf de 15 kilometer zit hij er doorheen en moet stukken wandelen. Als we de afstand hebben volbracht keren we om en vegen deze loper op waarna we weer op weg gaan naar "Het Engelse Werk". Als we daar aankomen maken we nog wat foto's en staat mijn horloge precies op een afgelegde afstand van 21,1 kilometer, mooi uitgekiend.
We kletsen nog gezellig wat na, er zijn dames bij die cupcakes hebben gemaakt, er is drinken, fruit, cake en nog meer, dat is super geregeld, want we hadden wel trek. Ook is er thee en koffie.
Na toch wel een hele leuke loop keer ik weer terug naar de camping.





























Over de finish bij de Veluwezoomtrail




De finish na 53 kilometer bij de Veluwezoomtrail in Rheden, 23-06-2013


































Na 53 kilometer lonkt de finish, nog net even een zweefmomentje

Brabantse Wal marathon Hoogerheide 02-06-2013

Na de prachtige Koning van Spanjetrail in Gulpen merk ik toch wel dat mijn lichaam langzaam steeds vermoeider aan het worden is. Ik zal het toch iets rustiger aan moeten doen. 

Regen, regen en nog eens regen, meer heb ik op donderdag en vrijdag niet gezien. Naarmate de vrijdag voorbij gaat en de avond komt gaat het langzaam wat minder hard regenen en is het ideaal loopweer om in Ouderkerk a/d IJssel mee te doen aan de Drie Maenenloop over 10 kilometer, een 5 kilometer is ook mogelijk.
Een klein beetje jammer is het voor mij wel dat de regen is gestopt, maar de temperatuur is heerlijk. Voor mijn doen ben ik erg vroeg ter plekke, al om 18.45 uur en de start is pas om 19.30 uur.
Tijd genoeg om wat te kletsen met de vele bekenden. Namens Avantri zijn Bea en Aad ook van de partij en ook Arie Visser is aanwezig, al zal hij vandaag niet lopen, hij heeft nog teveel last van zijn hamstrings, al gaat het wel steeds beter. Wim van Beuzekom komt later ook nog binnen, hij komt net uit zijn werk en zal de 5 kilometer gaan lopen.
Er zijn vooral veel leden van Start aanwezig en ondanks het wat frisse weer en de gevallen regen zijn er nog aardig wat lopers aan de start, ik hoorde achteraf van 77.
Het parcours gaat vanaf sporthal de Drie Maenen een stukje de Kerkweg op en dan slingerend door een paar straten om aan het begin van de Kerkweg weer uit te komen en via de Kerkweg weer terug te lopen, ook weer slingerend door wat straten en dat deden wij als 10 kilometerlopers vier keer, de 5 kilometer deed dit twee keer.
Het eerste rondje gaat best goed, ik haal eerst Aad in en even later zelfs Bea, die bleek heel snel te zijn vertrokken en zat een tijdje voor me, waarna ze langzaam wat vaart minderde. Ik liep mee met Ab Buitendijk en Kelvin Klerk, maar die zou ik uiteindelijk moeten laten gaan. Na de eerste wat snellere ronde voelde ik dat ik duidelijk de vele lange afstanden nog in mijn lichaam had en niet de snelheid vast kon houden die ik normaal wel heb op een tien kilometer. De tweede ronde ging wat moeizamer en ik zag Aad niet zo heel ver achter me lopen. Aad heeft constant gelopen en gaat nu over de finish, hij doet net als Bea de 5 kilometer. Een mooie 22.34 is zijn deel. Bea loopt een nette 23.46 , Wim heb ik al gelijk na de start niet meer gezien en vliegt naar een tijd van 20.59 en is bij mijn finish ook al weer gevlogen.
De derde ronde gaat steeds moeizamer. Wimmie Nobel staat foto's te maken en roept dat ik eens moet lachen, het ziet er moeizaam uit. Aad en Bea zijn wat aan het uitlopen en sporen me nog even aan om door te zetten. Het is wel lekker weer om te lopen, maar ondanks dat mis ik wel de drankpost die er altijd is, dan gooi ik meestal een bekertje water over mijn hoofd, dat helpt vaak.
De vierde ronde gaat toch ineens wat beter. Ab Buitendijk die vrij ver voor me loopt inmiddels komt weer wat in zicht. Het is niet dat hij langzamer gaat lopen, maar ik ben duidelijk sneller nu. Ik loop aardig in, maar niet genoeg om hem in te halen. Ik zet nog wel even aan en kom netto net uit onder de 45 minuten, 44.58 en daar ben ik best wel blij mee, veel meer zat er vanavond niet in. Onderweg nog een aantal keren op de kiek gezet door Wimmie Nobel, maar ook door John Wijntjes, daar zijn heel wat zweeffoto's uit gekomen.
Na afloop nog gezellig met Lydia Rehorst, Aad en Bea gekletst. Bea werd omgeroepen en bleek als 2e dame te zijn binnen gekomen. Bea stond trots op het ereschavot en ontving een heerlijke bokaal van melkchocolade.
Al met al toch een leuke loop, hoewel het toch maar rondjes zijn, ik ga er altijd graag naartoe.
Dinsdag wacht weer een 10 kilometer, de Gouwebosloop in Waddinxveen om 19.30 uur, eens kijken of ik dan fitter ben.

Gouwebosloop Waddinxveen 21-05-2013

Deze foto is gemaakt tijdens de eerste Gouwebosloop van 2013

Na de prachtige Koning van Spanjetrail in Gulpen merk ik toch wel dat mijn lichaam langzaam steeds vermoeider aan het worden is. Ik zal het toch iets rustiger aan moeten doen. 

Regen, regen en nog eens regen, meer heb ik op donderdag en vrijdag niet gezien. Naarmate de vrijdag voorbij gaat en de avond komt gaat het langzaam wat minder hard regenen en is het ideaal loopweer om in Ouderkerk a/d IJssel mee te doen aan de Drie Maenenloop over 10 kilometer, een 5 kilometer is ook mogelijk.
Een klein beetje jammer is het voor mij wel dat de regen is gestopt, maar de temperatuur is heerlijk. Voor mijn doen ben ik erg vroeg ter plekke, al om 18.45 uur en de start is pas om 19.30 uur.
Tijd genoeg om wat te kletsen met de vele bekenden. Namens Avantri zijn Bea en Aad ook van de partij en ook Arie Visser is aanwezig, al zal hij vandaag niet lopen, hij heeft nog teveel last van zijn hamstrings, al gaat het wel steeds beter. Wim van Beuzekom komt later ook nog binnen, hij komt net uit zijn werk en zal de 5 kilometer gaan lopen.
Er zijn vooral veel leden van Start aanwezig en ondanks het wat frisse weer en de gevallen regen zijn er nog aardig wat lopers aan de start, ik hoorde achteraf van 77.
Het parcours gaat vanaf sporthal de Drie Maenen een stukje de Kerkweg op en dan slingerend door een paar straten om aan het begin van de Kerkweg weer uit te komen en via de Kerkweg weer terug te lopen, ook weer slingerend door wat straten en dat deden wij als 10 kilometerlopers vier keer, de 5 kilometer deed dit twee keer.
Het eerste rondje gaat best goed, ik haal eerst Aad in en even later zelfs Bea, die bleek heel snel te zijn vertrokken en zat een tijdje voor me, waarna ze langzaam wat vaart minderde. Ik liep mee met Ab Buitendijk en Kelvin Klerk, maar die zou ik uiteindelijk moeten laten gaan. Na de eerste wat snellere ronde voelde ik dat ik duidelijk de vele lange afstanden nog in mijn lichaam had en niet de snelheid vast kon houden die ik normaal wel heb op een tien kilometer. De tweede ronde ging wat moeizamer en ik zag Aad niet zo heel ver achter me lopen. Aad heeft constant gelopen en gaat nu over de finish, hij doet net als Bea de 5 kilometer. Een mooie 22.34 is zijn deel. Bea loopt een nette 23.46 , Wim heb ik al gelijk na de start niet meer gezien en vliegt naar een tijd van 20.59 en is bij mijn finish ook al weer gevlogen.
De derde ronde gaat steeds moeizamer. Wimmie Nobel staat foto's te maken en roept dat ik eens moet lachen, het ziet er moeizaam uit. Aad en Bea zijn wat aan het uitlopen en sporen me nog even aan om door te zetten. Het is wel lekker weer om te lopen, maar ondanks dat mis ik wel de drankpost die er altijd is, dan gooi ik meestal een bekertje water over mijn hoofd, dat helpt vaak.
De vierde ronde gaat toch ineens wat beter. Ab Buitendijk die vrij ver voor me loopt inmiddels komt weer wat in zicht. Het is niet dat hij langzamer gaat lopen, maar ik ben duidelijk sneller nu. Ik loop aardig in, maar niet genoeg om hem in te halen. Ik zet nog wel even aan en kom netto net uit onder de 45 minuten, 44.58 en daar ben ik best wel blij mee, veel meer zat er vanavond niet in. Onderweg nog een aantal keren op de kiek gezet door Wimmie Nobel, maar ook door John Wijntjes, daar zijn heel wat zweeffoto's uit gekomen.
Na afloop nog gezellig met Lydia Rehorst, Aad en Bea gekletst. Bea werd omgeroepen en bleek als 2e dame te zijn binnen gekomen. Bea stond trots op het ereschavot en ontving een heerlijke bokaal van melkchocolade.
Al met al toch een leuke loop, hoewel het toch maar rondjes zijn, ik ga er altijd graag naartoe.
Dinsdag wacht weer een 10 kilometer, de Gouwebosloop in Waddinxveen om 19.30 uur, eens kijken of ik dan fitter ben.

Drie Maenenloop Ouderkerk a/d IJssel 17-05-2013

Een flink zweefmoment tijdens de Drie Maenenloop 2013

Na de prachtige Koning van Spanjetrail in Gulpen merk ik toch wel dat mijn lichaam langzaam steeds vermoeider aan het worden is. Ik zal het toch iets rustiger aan moeten doen. 

Regen, regen en nog eens regen, meer heb ik op donderdag en vrijdag niet gezien. Naarmate de vrijdag voorbij gaat en de avond komt gaat het langzaam wat minder hard regenen en is het ideaal loopweer om in Ouderkerk a/d IJssel mee te doen aan de Drie Maenenloop over 10 kilometer, een 5 kilometer is ook mogelijk.
Een klein beetje jammer is het voor mij wel dat de regen is gestopt, maar de temperatuur is heerlijk. Voor mijn doen ben ik erg vroeg ter plekke, al om 18.45 uur en de start is pas om 19.30 uur.
Tijd genoeg om wat te kletsen met de vele bekenden. Namens Avantri zijn Bea en Aad ook van de partij en ook Arie Visser is aanwezig, al zal hij vandaag niet lopen, hij heeft nog teveel last van zijn hamstrings, al gaat het wel steeds beter. Wim van Beuzekom komt later ook nog binnen, hij komt net uit zijn werk en zal de 5 kilometer gaan lopen.
Er zijn vooral veel leden van Start aanwezig en ondanks het wat frisse weer en de gevallen regen zijn er nog aardig wat lopers aan de start, ik hoorde achteraf van 77.
Het parcours gaat vanaf sporthal de Drie Maenen een stukje de Kerkweg op en dan slingerend door een paar straten om aan het begin van de Kerkweg weer uit te komen en via de Kerkweg weer terug te lopen, ook weer slingerend door wat straten en dat deden wij als 10 kilometerlopers vier keer, de 5 kilometer deed dit twee keer.
Het eerste rondje gaat best goed, ik haal eerst Aad in en even later zelfs Bea, die bleek heel snel te zijn vertrokken en zat een tijdje voor me, waarna ze langzaam wat vaart minderde. Ik liep mee met Ab Buitendijk en Kelvin Klerk, maar die zou ik uiteindelijk moeten laten gaan. Na de eerste wat snellere ronde voelde ik dat ik duidelijk de vele lange afstanden nog in mijn lichaam had en niet de snelheid vast kon houden die ik normaal wel heb op een tien kilometer. De tweede ronde ging wat moeizamer en ik zag Aad niet zo heel ver achter me lopen. Aad heeft constant gelopen en gaat nu over de finish, hij doet net als Bea de 5 kilometer. Een mooie 22.34 is zijn deel. Bea loopt een nette 23.46 , Wim heb ik al gelijk na de start niet meer gezien en vliegt naar een tijd van 20.59 en is bij mijn finish ook al weer gevlogen.
De derde ronde gaat steeds moeizamer. Wimmie Nobel staat foto's te maken en roept dat ik eens moet lachen, het ziet er moeizaam uit. Aad en Bea zijn wat aan het uitlopen en sporen me nog even aan om door te zetten. Het is wel lekker weer om te lopen, maar ondanks dat mis ik wel de drankpost die er altijd is, dan gooi ik meestal een bekertje water over mijn hoofd, dat helpt vaak.
De vierde ronde gaat toch ineens wat beter. Ab Buitendijk die vrij ver voor me loopt inmiddels komt weer wat in zicht. Het is niet dat hij langzamer gaat lopen, maar ik ben duidelijk sneller nu. Ik loop aardig in, maar niet genoeg om hem in te halen. Ik zet nog wel even aan en kom netto net uit onder de 45 minuten, 44.58 en daar ben ik best wel blij mee, veel meer zat er vanavond niet in. Onderweg nog een aantal keren op de kiek gezet door Wimmie Nobel, maar ook door John Wijntjes, daar zijn heel wat zweeffoto's uit gekomen.
Na afloop nog gezellig met Lydia Rehorst, Aad en Bea gekletst. Bea werd omgeroepen en bleek als 2e dame te zijn binnen gekomen. Bea stond trots op het ereschavot en ontving een heerlijke bokaal van melkchocolade.
Al met al toch een leuke loop, hoewel het toch maar rondjes zijn, ik ga er altijd graag naartoe.
Dinsdag wacht weer een 10 kilometer, de Gouwebosloop in Waddinxveen om 19.30 uur, eens kijken of ik dan fitter ben.


































Alle drie een zweefmomentje en allemaal gelijk met het been, een unieke foto met Kelvin Klerk, Peter Demoedt en daarachter Ab Buitendijk


































Voorafgaande aan de Drie Maenenloop had het bijna de hele dag geregend, fotograaf Wimmie Nobel had een mooi plaatsje uitgezocht voor deze leuke foto

Koning van Spanje Trail Gulpen 12-05-2013

Na de prachtige Koning van Spanjetrail in Gulpen merk ik toch wel dat mijn lichaam langzaam steeds vermoeider aan het worden is. Ik zal het toch iets rustiger aan moeten doen. 

Regen, regen en nog eens regen, meer heb ik op donderdag en vrijdag niet gezien. Naarmate de vrijdag voorbij gaat en de avond komt gaat het langzaam wat minder hard regenen en is het ideaal loopweer om in Ouderkerk a/d IJssel mee te doen aan de Drie Maenenloop over 10 kilometer, een 5 kilometer is ook mogelijk.
Een klein beetje jammer is het voor mij wel dat de regen is gestopt, maar de temperatuur is heerlijk. Voor mijn doen ben ik erg vroeg ter plekke, al om 18.45 uur en de start is pas om 19.30 uur.
Tijd genoeg om wat te kletsen met de vele bekenden. Namens Avantri zijn Bea en Aad ook van de partij en ook Arie Visser is aanwezig, al zal hij vandaag niet lopen, hij heeft nog teveel last van zijn hamstrings, al gaat het wel steeds beter. Wim van Beuzekom komt later ook nog binnen, hij komt net uit zijn werk en zal de 5 kilometer gaan lopen.
Er zijn vooral veel leden van Start aanwezig en ondanks het wat frisse weer en de gevallen regen zijn er nog aardig wat lopers aan de start, ik hoorde achteraf van 77.
Het parcours gaat vanaf sporthal de Drie Maenen een stukje de Kerkweg op en dan slingerend door een paar straten om aan het begin van de Kerkweg weer uit te komen en via de Kerkweg weer terug te lopen, ook weer slingerend door wat straten en dat deden wij als 10 kilometerlopers vier keer, de 5 kilometer deed dit twee keer.
Het eerste rondje gaat best goed, ik haal eerst Aad in en even later zelfs Bea, die bleek heel snel te zijn vertrokken en zat een tijdje voor me, waarna ze langzaam wat vaart minderde. Ik liep mee met Ab Buitendijk en Kelvin Klerk, maar die zou ik uiteindelijk moeten laten gaan. Na de eerste wat snellere ronde voelde ik dat ik duidelijk de vele lange afstanden nog in mijn lichaam had en niet de snelheid vast kon houden die ik normaal wel heb op een tien kilometer. De tweede ronde ging wat moeizamer en ik zag Aad niet zo heel ver achter me lopen. Aad heeft constant gelopen en gaat nu over de finish, hij doet net als Bea de 5 kilometer. Een mooie 22.34 is zijn deel. Bea loopt een nette 23.46 , Wim heb ik al gelijk na de start niet meer gezien en vliegt naar een tijd van 20.59 en is bij mijn finish ook al weer gevlogen.
De derde ronde gaat steeds moeizamer. Wimmie Nobel staat foto's te maken en roept dat ik eens moet lachen, het ziet er moeizaam uit. Aad en Bea zijn wat aan het uitlopen en sporen me nog even aan om door te zetten. Het is wel lekker weer om te lopen, maar ondanks dat mis ik wel de drankpost die er altijd is, dan gooi ik meestal een bekertje water over mijn hoofd, dat helpt vaak.
De vierde ronde gaat toch ineens wat beter. Ab Buitendijk die vrij ver voor me loopt inmiddels komt weer wat in zicht. Het is niet dat hij langzamer gaat lopen, maar ik ben duidelijk sneller nu. Ik loop aardig in, maar niet genoeg om hem in te halen. Ik zet nog wel even aan en kom netto net uit onder de 45 minuten, 44.58 en daar ben ik best wel blij mee, veel meer zat er vanavond niet in. Onderweg nog een aantal keren op de kiek gezet door Wimmie Nobel, maar ook door John Wijntjes, daar zijn heel wat zweeffoto's uit gekomen.
Na afloop nog gezellig met Lydia Rehorst, Aad en Bea gekletst. Bea werd omgeroepen en bleek als 2e dame te zijn binnen gekomen. Bea stond trots op het ereschavot en ontving een heerlijke bokaal van melkchocolade.
Al met al toch een leuke loop, hoewel het toch maar rondjes zijn, ik ga er altijd graag naartoe.
Dinsdag wacht weer een 10 kilometer, de Gouwebosloop in Waddinxveen om 19.30 uur, eens kijken of ik dan fitter ben.

Beschrijving

Beschrijving

Beschrijving

Loop van Vlaanderen 28-04-2013

Ik ben het laatste jaar een beetje omgeslagen wat betreft het hardlopen. Eerder liep ik iedere week een halve marathon en ook soms een marathon, sinds vorig jaar oktober heb ik het trailrunnen ontdekt. Lopen door de natuur zonder een drang naar een bepaalde tijd te hebben en volop genieten van het moois dat moeder natuur heeft te bieden. Het is lopen op het gemak, vaak gepaard met flinke stijgingen en dalingen, maar tegelijkertijd ook goed om je heen kijken om van al het moois te genieten, al moet je ook goed de bodem in de gaten houden omdat er veelal op onverharde ondergrond wordt gelopen.
Vier weken geleden liep ik door de sneeuw in Spa een trail van 55 kilometer, wat tot dusverre ook de mooiste loop was die ik had gedaan, twee weken geleden liep ik in Rotterdam als training mijn 26e marathon van Rotterdam en vandaag staat de Loop van Vlaanderen op het programma, een trail van 50 kilometer.
Zo vroeg als naar Spa, rond 5 uur, hoef ik nu niet weg. De start is pas om 10.00 uur en ik wil vertrekken rond 6.30/6.45 uur. De wekker staat op 6 uur en ik heb alles de avond ervoor al klaar gezet, alleen nog eten, eten voor onderweg, drankjes klaarmaken en alles inpakken.
Later dan gepland, het is inmiddels 6.55 uur, ga ik op pad met een Opel Astra van mijn bedrijf, zo'n diesel is toch een stuk voordeliger dan met de Fiat Spider, al is het al wel erg zonnig en de verleiding groot.
Na een voorspoedige rit arriveer ik tegen 9.00 uur in Oudenaarde, kan netjes mijn auto kwijt een stukje buiten het centrum en wandel op het gemak naar het marktplein waar start en finish zal plaatsvinden en waar ik ook mijn startnummer op moet halen.
Ik moet achteraan sluiten in een hele lange rij lopers die blijkbaar allemaal staan te wachten om een historisch gebouw in te gaan en hun startnummer op te halen. Ik verspeel buiten een kwartier eer ik binnen ben en kom daar wederom in een rij te staan. Er is 1 tafel met uitgifte van startnummers voor de 50 kilometer, dat is niet goed geregeld. Na ontvangst van je startnummer kreeg je een formulier mee dat je verplicht in moest vullen en in moest leveren achter de rij wachtenden waardoor iedereen in de weg stond, ook daar had de organisatie een andere keuze moeten maken, maar bij zo'n eerste keer gaan er wel meer dingen mis.
Nog even snel een T-shirt ophalen in maat L en als ik dan eindelijk weer buiten sta moet ik me op straat nog snel omkleden. Even twijfelen welke schoenen ik aan zal gaan doen. Ik heb drie paar bij me, maar besluit toch om de gewone schoenen aan te doen, dit in overleg met andere lopers. Tijd om naar de sporthal te gaan heb ik niet meer. Na het omkleden mijn tas inleveren bij de tas inname en ja hoor, weer een enorme rij. Ook hier verspeel ik bijna een kwartier. Het is 5 voor 10 en ik moet nog naar het toilet en ook hier grote rijen. Als ik eindelijk op het toilet zit hoor ik buiten dat de speaker aan het aftellen is en klinkt het startschot. Hij is fijn, daar gaan ze en ik zit nog op het toilet. Als ik buiten kom blijken er nog heel veel lopers te moeten starten, het is een trechterstart en het gaat niet zo snel, waardoor ik moeiteloos aan kan haken en op het gemak mijn ritme kan vinden.
De tijd is vandaag absoluut niet belangrijk, het is vooral genieten. Vooraf denk ik er zo'n 6 uur over te gaan doen, maar of het daar onder of boven zal zitten maakt me niet uit.
Onderweg kom ik Jos van Rijt nog tegen van de avVN en ik spreek af dat ik als vanouds weer een wedstrijdverslag zal maken voor in het clubblad. 
Na een paar kilometer haal ik de broers Joop en Aad Terwiel in en blijf een tijdje bij hen lopen, maak wat foto's van hen en zij ook van mij. Ineens staan we stil. Het is nog te druk met alle lopers van de 25 en 50 kilometer vlak bij elkaar en het parcours is ineens erg smal, dat zou later nog een aantal keren gebeuren, dat was een minpuntje en is wellicht te voorkomen door de start van de 25 en 50 te splitsen. 
Na 5 kilometer kom ik door in net iets meer dan een half uur en het gaat lekker. Vooraf nog een beklemmend gevoel om mijn linker kuit gehad, maar met het aantrekken van mijn compressiekousen was dat helemaal verdwenen.
Ik loop weg bij de gebroeders Terwiel en vervolg mijn eigen race. Het valt me op dat we best wel veel stukken asfalt hebben en ook stukken kasseien en in verhouding weinig natuur en onverhard, dat is jammer, maar wellicht gaat dat nog veranderen.
De 10 kilometer gaat in 58.30 , maar het echte werk moet nog beginnen.
Na 15 kilometer bij de drankpost plas ik even, stop even om te drinken en wat te eten alvorens op weg te gaan naar de Koppenberg die voor de eerste keer op zal doemen ronde de 18e kilometer. De 15 kilometer gaat in 1.31 en ik voel me heerlijk, al stoor ik me wel aan de felle zon waardoor het zweet constant in mijn ogen loopt en ik mijn ogen telkens half dicht moet knijpen tegen de felle schittering, het is vandaag duidelijk geen "Cor weer".
Bij km 18 is het zwoegen geblazen. De rottige kasseien zijn niet prettig om op te lopen. De beklimming is best steil en bijna alle lopers lopen strompelend omhoog, de meesten wandelend, net als ik zelf. Af en toe stop ik eens voor een foto en wandel dan weer verder omhoog. 
Na 19 kilometer is er een splitsing. De lopers van de 25 kilometer gaan linksaf, wij gaan rechtsaf.
Na 20 kilometer is de doorkomsttijd 1.58.40 , ineens zijn we de kilometerbordjes kwijt en blijkt de afstand ook niet overeen te komen met mijn meter. Bij de drankpost rond de 21 kilometer staat een bordje dat we 20 kilometer hebben gelopen, maar dat kan niet kloppen, iedereen om me heen heeft 21 kilometer staan. Tot 18 klopte het feilloos, maar hier gaat het mis.
Het parcours is nu vrij vlak en allemaal asfalt waardoor ik besluit om iets te versnellen waardoor ik een flink aantal lopers inhaal. Door het maken van diverse foto's verspeel ik wel tijd, maar dat is niet belangrijk.
Na 25 kilometer kom ik door in 2.25 , het gaat nog steeds lekker, maar het parcours is nog steeds niet wat ik er vooruit van had verwacht. Het is nog veel asfalt en weinig onverhard. Na zo'n 27 a 28 kilometer krijgen we weer een flink stuk kasseien voor de kiezen met flink wat hoogtemeters waardoor er weer stukken gewandeld moeten worden. En passant passeer ik een groep wielrenners die langs de kant in het zonnetje op het gras zitten, waarvan er 1 een foto van me maakt met mijn eigen toestel, is wel leuk om terug te zien.
Na 30 kilometer is de passage in 2.56 en is het bloedheet geworden, althans zo voelt het. Rustig aan doen, goed drinken en hopen dat de zon een keer stopt met fel schijnen. Na een paar kilometer komen we in de bossen terecht en is het echt genieten. Prachtige super smalle paadjes slingerend door het bos, omhoog en weer omlaag, door blubberplassen, springend over boomstronken, trapjes, van alles wat en nu pas begin ik het echt naar mijn zin te krijgen. Ik haal weer een aantal lopers in die lopen te mopperen dat het pittig is terwijl ik echt lijk te vliegen. In sneltreinvaart ren ik door het bos, wellicht wat meer risico nemend dan de andere lopers. Even dreig ik onderuit te gaan, maar kan me nog net herstellen. Soms lopen we door droge rivierbeddingen waar het bezaaid ligt met allemaal losse stenen, dat is even lastig, maar maakt het lopen wel zo mooi en uitdagend.
Na 35 kilometer kom ik door net onder de 3,5 uur en zit nog steeds op een schema van 10 km per uur, maar ik maak nu onderweg best veel foto's en verspeel dan ook veel tijd met stoppen, fototoestel pakken, de foto nemen en weer opbergen. Dat maakt me allemaal niet uit, het is zeker de moeite waard, het is hier zoveel mooier dan de eerste 30 kilometer.
Nog steeds blijven we met die kilometer verschil zitten, maar verder lijkt het aardig te kloppen.
Na 40 kilometer krijgen we weer een aantal bergjes als uitdaging waaronder wederom de Koppenberg en dan vanaf een andere kant en dat komt niet ten goede aan de kilometertijden. Bij de 40 kom ik door in 4 uur en 3 minuten en is het weer mooi lopen door de bossen, al merk ik dat ik toch wat vermoeide benen begin te krijgen, hoewel ik verder nergens last van heb. Na een aantal prachtige kilometers komen we bij het 45 kilometerpunt, bij mij 46 op mijn horloge en verlaten we het mooie gebied waarna we dalen en vlak lopen tot aan Oudenaarde, relatief wat makkelijke kilometers.
De 45 gaat dan nog in 4.37 waarna het met een paar foto's hier en daar redelijk makkelijk gaat, al merk ik dat ik bij het dalen toch mijn scheenbenen en bovenbenen wat begin te voelen, maar dat is ook niet zo gek. Ook merk ik dat de minste of geringste helling me tot wandelen noopt. Net buiten Oudenaarde nog een paar foto's maken van de stad zelf met het water wat er langs loopt en dan een feestelijke intocht op de markt waarbij ik wordt aangekondigd als de heer Terlouw uit Bergambacht. Mijn voornaam op mijn startnummer is C.A.W. , bij de aanmelding heb ik voorletters ingevuld ipv mijn voornaam, vandaar.
De eindtijd is uiteindelijk 5.15.32 en de afgelegde afstand is inderdaad bijna 51 kilometer geworden.
Bij het passeren van de finish ontvang ik nog een leuke medaille met het logo van de Loop van Vlaanderen, hangend aan een zwart lint.
Na een kwartiertje uitblazen op de grond kleed ik me om, ga nog even naar het toilet en wandel op het gemak terug naar de auto. Om 18.10 uur ben ik weer thuis, mijn gezicht gevoelig van het vele zonlicht, zweet en wind.
Het was wederom een leuke dag, maar wat een verschil met Spa wat betreft omgeving. Sommige stukken waren best pittig, maar Spa was vele malen zwaarder, wel verbaas ik me erover dat mijn benen dit bijna wekelijks aan kunnen. Over twee weken de Koning van Spanje trail in Schoorl, 32 kilometer en maar hopen dat er daar meer onverhard zal zijn dan hier bij de Loop van Vlaanderen.

De finish !

Na 5 uur en 15 minuten de finish bereikt

Onderweg.

Het was een zonovergoten dag, niet prettig om te lopen maar toch goed doorstaan, ook hier weer een klein zweefmomentje

De finish is in zicht

Toch weer een klein zweefmomentje

De start.

Tijdens de start zat ik nog op het toilet, vandaar nu ook weer vrij ver achteraan gestart. Of de drinkgordel te strak gedaan, of mijn buikje zit in de weg

Gouwebosloop Waddinxveen 22-04-2013

Ik ben het laatste jaar een beetje omgeslagen wat betreft het hardlopen. Eerder liep ik iedere week een halve marathon en ook soms een marathon, sinds vorig jaar oktober heb ik het trailrunnen ontdekt. Lopen door de natuur zonder een drang naar een bepaalde tijd te hebben en volop genieten van het moois dat moeder natuur heeft te bieden. Het is lopen op het gemak, vaak gepaard met flinke stijgingen en dalingen, maar tegelijkertijd ook goed om je heen kijken om van al het moois te genieten, al moet je ook goed de bodem in de gaten houden omdat er veelal op onverharde ondergrond wordt gelopen.
Vier weken geleden liep ik door de sneeuw in Spa een trail van 55 kilometer, wat tot dusverre ook de mooiste loop was die ik had gedaan, twee weken geleden liep ik in Rotterdam als training mijn 26e marathon van Rotterdam en vandaag staat de Loop van Vlaanderen op het programma, een trail van 50 kilometer.
Zo vroeg als naar Spa, rond 5 uur, hoef ik nu niet weg. De start is pas om 10.00 uur en ik wil vertrekken rond 6.30/6.45 uur. De wekker staat op 6 uur en ik heb alles de avond ervoor al klaar gezet, alleen nog eten, eten voor onderweg, drankjes klaarmaken en alles inpakken.
Later dan gepland, het is inmiddels 6.55 uur, ga ik op pad met een Opel Astra van mijn bedrijf, zo'n diesel is toch een stuk voordeliger dan met de Fiat Spider, al is het al wel erg zonnig en de verleiding groot.
Na een voorspoedige rit arriveer ik tegen 9.00 uur in Oudenaarde, kan netjes mijn auto kwijt een stukje buiten het centrum en wandel op het gemak naar het marktplein waar start en finish zal plaatsvinden en waar ik ook mijn startnummer op moet halen.
Ik moet achteraan sluiten in een hele lange rij lopers die blijkbaar allemaal staan te wachten om een historisch gebouw in te gaan en hun startnummer op te halen. Ik verspeel buiten een kwartier eer ik binnen ben en kom daar wederom in een rij te staan. Er is 1 tafel met uitgifte van startnummers voor de 50 kilometer, dat is niet goed geregeld. Na ontvangst van je startnummer kreeg je een formulier mee dat je verplicht in moest vullen en in moest leveren achter de rij wachtenden waardoor iedereen in de weg stond, ook daar had de organisatie een andere keuze moeten maken, maar bij zo'n eerste keer gaan er wel meer dingen mis.
Nog even snel een T-shirt ophalen in maat L en als ik dan eindelijk weer buiten sta moet ik me op straat nog snel omkleden. Even twijfelen welke schoenen ik aan zal gaan doen. Ik heb drie paar bij me, maar besluit toch om de gewone schoenen aan te doen, dit in overleg met andere lopers. Tijd om naar de sporthal te gaan heb ik niet meer. Na het omkleden mijn tas inleveren bij de tas inname en ja hoor, weer een enorme rij. Ook hier verspeel ik bijna een kwartier. Het is 5 voor 10 en ik moet nog naar het toilet en ook hier grote rijen. Als ik eindelijk op het toilet zit hoor ik buiten dat de speaker aan het aftellen is en klinkt het startschot. Hij is fijn, daar gaan ze en ik zit nog op het toilet. Als ik buiten kom blijken er nog heel veel lopers te moeten starten, het is een trechterstart en het gaat niet zo snel, waardoor ik moeiteloos aan kan haken en op het gemak mijn ritme kan vinden.
De tijd is vandaag absoluut niet belangrijk, het is vooral genieten. Vooraf denk ik er zo'n 6 uur over te gaan doen, maar of het daar onder of boven zal zitten maakt me niet uit.
Onderweg kom ik Jos van Rijt nog tegen van de avVN en ik spreek af dat ik als vanouds weer een wedstrijdverslag zal maken voor in het clubblad. 
Na een paar kilometer haal ik de broers Joop en Aad Terwiel in en blijf een tijdje bij hen lopen, maak wat foto's van hen en zij ook van mij. Ineens staan we stil. Het is nog te druk met alle lopers van de 25 en 50 kilometer vlak bij elkaar en het parcours is ineens erg smal, dat zou later nog een aantal keren gebeuren, dat was een minpuntje en is wellicht te voorkomen door de start van de 25 en 50 te splitsen. 
Na 5 kilometer kom ik door in net iets meer dan een half uur en het gaat lekker. Vooraf nog een beklemmend gevoel om mijn linker kuit gehad, maar met het aantrekken van mijn compressiekousen was dat helemaal verdwenen.
Ik loop weg bij de gebroeders Terwiel en vervolg mijn eigen race. Het valt me op dat we best wel veel stukken asfalt hebben en ook stukken kasseien en in verhouding weinig natuur en onverhard, dat is jammer, maar wellicht gaat dat nog veranderen.
De 10 kilometer gaat in 58.30 , maar het echte werk moet nog beginnen.
Na 15 kilometer bij de drankpost plas ik even, stop even om te drinken en wat te eten alvorens op weg te gaan naar de Koppenberg die voor de eerste keer op zal doemen ronde de 18e kilometer. De 15 kilometer gaat in 1.31 en ik voel me heerlijk, al stoor ik me wel aan de felle zon waardoor het zweet constant in mijn ogen loopt en ik mijn ogen telkens half dicht moet knijpen tegen de felle schittering, het is vandaag duidelijk geen "Cor weer".
Bij km 18 is het zwoegen geblazen. De rottige kasseien zijn niet prettig om op te lopen. De beklimming is best steil en bijna alle lopers lopen strompelend omhoog, de meesten wandelend, net als ik zelf. Af en toe stop ik eens voor een foto en wandel dan weer verder omhoog. 
Na 19 kilometer is er een splitsing. De lopers van de 25 kilometer gaan linksaf, wij gaan rechtsaf.
Na 20 kilometer is de doorkomsttijd 1.58.40 , ineens zijn we de kilometerbordjes kwijt en blijkt de afstand ook niet overeen te komen met mijn meter. Bij de drankpost rond de 21 kilometer staat een bordje dat we 20 kilometer hebben gelopen, maar dat kan niet kloppen, iedereen om me heen heeft 21 kilometer staan. Tot 18 klopte het feilloos, maar hier gaat het mis.
Het parcours is nu vrij vlak en allemaal asfalt waardoor ik besluit om iets te versnellen waardoor ik een flink aantal lopers inhaal. Door het maken van diverse foto's verspeel ik wel tijd, maar dat is niet belangrijk.
Na 25 kilometer kom ik door in 2.25 , het gaat nog steeds lekker, maar het parcours is nog steeds niet wat ik er vooruit van had verwacht. Het is nog veel asfalt en weinig onverhard. Na zo'n 27 a 28 kilometer krijgen we weer een flink stuk kasseien voor de kiezen met flink wat hoogtemeters waardoor er weer stukken gewandeld moeten worden. En passant passeer ik een groep wielrenners die langs de kant in het zonnetje op het gras zitten, waarvan er 1 een foto van me maakt met mijn eigen toestel, is wel leuk om terug te zien.
Na 30 kilometer is de passage in 2.56 en is het bloedheet geworden, althans zo voelt het. Rustig aan doen, goed drinken en hopen dat de zon een keer stopt met fel schijnen. Na een paar kilometer komen we in de bossen terecht en is het echt genieten. Prachtige super smalle paadjes slingerend door het bos, omhoog en weer omlaag, door blubberplassen, springend over boomstronken, trapjes, van alles wat en nu pas begin ik het echt naar mijn zin te krijgen. Ik haal weer een aantal lopers in die lopen te mopperen dat het pittig is terwijl ik echt lijk te vliegen. In sneltreinvaart ren ik door het bos, wellicht wat meer risico nemend dan de andere lopers. Even dreig ik onderuit te gaan, maar kan me nog net herstellen. Soms lopen we door droge rivierbeddingen waar het bezaaid ligt met allemaal losse stenen, dat is even lastig, maar maakt het lopen wel zo mooi en uitdagend.
Na 35 kilometer kom ik door net onder de 3,5 uur en zit nog steeds op een schema van 10 km per uur, maar ik maak nu onderweg best veel foto's en verspeel dan ook veel tijd met stoppen, fototoestel pakken, de foto nemen en weer opbergen. Dat maakt me allemaal niet uit, het is zeker de moeite waard, het is hier zoveel mooier dan de eerste 30 kilometer.
Nog steeds blijven we met die kilometer verschil zitten, maar verder lijkt het aardig te kloppen.
Na 40 kilometer krijgen we weer een aantal bergjes als uitdaging waaronder wederom de Koppenberg en dan vanaf een andere kant en dat komt niet ten goede aan de kilometertijden. Bij de 40 kom ik door in 4 uur en 3 minuten en is het weer mooi lopen door de bossen, al merk ik dat ik toch wat vermoeide benen begin te krijgen, hoewel ik verder nergens last van heb. Na een aantal prachtige kilometers komen we bij het 45 kilometerpunt, bij mij 46 op mijn horloge en verlaten we het mooie gebied waarna we dalen en vlak lopen tot aan Oudenaarde, relatief wat makkelijke kilometers.
De 45 gaat dan nog in 4.37 waarna het met een paar foto's hier en daar redelijk makkelijk gaat, al merk ik dat ik bij het dalen toch mijn scheenbenen en bovenbenen wat begin te voelen, maar dat is ook niet zo gek. Ook merk ik dat de minste of geringste helling me tot wandelen noopt. Net buiten Oudenaarde nog een paar foto's maken van de stad zelf met het water wat er langs loopt en dan een feestelijke intocht op de markt waarbij ik wordt aangekondigd als de heer Terlouw uit Bergambacht. Mijn voornaam op mijn startnummer is C.A.W. , bij de aanmelding heb ik voorletters ingevuld ipv mijn voornaam, vandaar.
De eindtijd is uiteindelijk 5.15.32 en de afgelegde afstand is inderdaad bijna 51 kilometer geworden.
Bij het passeren van de finish ontvang ik nog een leuke medaille met het logo van de Loop van Vlaanderen, hangend aan een zwart lint.
Na een kwartiertje uitblazen op de grond kleed ik me om, ga nog even naar het toilet en wandel op het gemak terug naar de auto. Om 18.10 uur ben ik weer thuis, mijn gezicht gevoelig van het vele zonlicht, zweet en wind.
Het was wederom een leuke dag, maar wat een verschil met Spa wat betreft omgeving. Sommige stukken waren best pittig, maar Spa was vele malen zwaarder, wel verbaas ik me erover dat mijn benen dit bijna wekelijks aan kunnen. Over twee weken de Koning van Spanje trail in Schoorl, 32 kilometer en maar hopen dat er daar meer onverhard zal zijn dan hier bij de Loop van Vlaanderen.

Marathon Rotterdam 14-04-2013

Ik ben het laatste jaar een beetje omgeslagen wat betreft het hardlopen. Eerder liep ik iedere week een halve marathon en ook soms een marathon, sinds vorig jaar oktober heb ik het trailrunnen ontdekt. Lopen door de natuur zonder een drang naar een bepaalde tijd te hebben en volop genieten van het moois dat moeder natuur heeft te bieden. Het is lopen op het gemak, vaak gepaard met flinke stijgingen en dalingen, maar tegelijkertijd ook goed om je heen kijken om van al het moois te genieten, al moet je ook goed de bodem in de gaten houden omdat er veelal op onverharde ondergrond wordt gelopen.
Vier weken geleden liep ik door de sneeuw in Spa een trail van 55 kilometer, wat tot dusverre ook de mooiste loop was die ik had gedaan, twee weken geleden liep ik in Rotterdam als training mijn 26e marathon van Rotterdam en vandaag staat de Loop van Vlaanderen op het programma, een trail van 50 kilometer.
Zo vroeg als naar Spa, rond 5 uur, hoef ik nu niet weg. De start is pas om 10.00 uur en ik wil vertrekken rond 6.30/6.45 uur. De wekker staat op 6 uur en ik heb alles de avond ervoor al klaar gezet, alleen nog eten, eten voor onderweg, drankjes klaarmaken en alles inpakken.
Later dan gepland, het is inmiddels 6.55 uur, ga ik op pad met een Opel Astra van mijn bedrijf, zo'n diesel is toch een stuk voordeliger dan met de Fiat Spider, al is het al wel erg zonnig en de verleiding groot.
Na een voorspoedige rit arriveer ik tegen 9.00 uur in Oudenaarde, kan netjes mijn auto kwijt een stukje buiten het centrum en wandel op het gemak naar het marktplein waar start en finish zal plaatsvinden en waar ik ook mijn startnummer op moet halen.
Ik moet achteraan sluiten in een hele lange rij lopers die blijkbaar allemaal staan te wachten om een historisch gebouw in te gaan en hun startnummer op te halen. Ik verspeel buiten een kwartier eer ik binnen ben en kom daar wederom in een rij te staan. Er is 1 tafel met uitgifte van startnummers voor de 50 kilometer, dat is niet goed geregeld. Na ontvangst van je startnummer kreeg je een formulier mee dat je verplicht in moest vullen en in moest leveren achter de rij wachtenden waardoor iedereen in de weg stond, ook daar had de organisatie een andere keuze moeten maken, maar bij zo'n eerste keer gaan er wel meer dingen mis.
Nog even snel een T-shirt ophalen in maat L en als ik dan eindelijk weer buiten sta moet ik me op straat nog snel omkleden. Even twijfelen welke schoenen ik aan zal gaan doen. Ik heb drie paar bij me, maar besluit toch om de gewone schoenen aan te doen, dit in overleg met andere lopers. Tijd om naar de sporthal te gaan heb ik niet meer. Na het omkleden mijn tas inleveren bij de tas inname en ja hoor, weer een enorme rij. Ook hier verspeel ik bijna een kwartier. Het is 5 voor 10 en ik moet nog naar het toilet en ook hier grote rijen. Als ik eindelijk op het toilet zit hoor ik buiten dat de speaker aan het aftellen is en klinkt het startschot. Hij is fijn, daar gaan ze en ik zit nog op het toilet. Als ik buiten kom blijken er nog heel veel lopers te moeten starten, het is een trechterstart en het gaat niet zo snel, waardoor ik moeiteloos aan kan haken en op het gemak mijn ritme kan vinden.
De tijd is vandaag absoluut niet belangrijk, het is vooral genieten. Vooraf denk ik er zo'n 6 uur over te gaan doen, maar of het daar onder of boven zal zitten maakt me niet uit.
Onderweg kom ik Jos van Rijt nog tegen van de avVN en ik spreek af dat ik als vanouds weer een wedstrijdverslag zal maken voor in het clubblad. 
Na een paar kilometer haal ik de broers Joop en Aad Terwiel in en blijf een tijdje bij hen lopen, maak wat foto's van hen en zij ook van mij. Ineens staan we stil. Het is nog te druk met alle lopers van de 25 en 50 kilometer vlak bij elkaar en het parcours is ineens erg smal, dat zou later nog een aantal keren gebeuren, dat was een minpuntje en is wellicht te voorkomen door de start van de 25 en 50 te splitsen. 
Na 5 kilometer kom ik door in net iets meer dan een half uur en het gaat lekker. Vooraf nog een beklemmend gevoel om mijn linker kuit gehad, maar met het aantrekken van mijn compressiekousen was dat helemaal verdwenen.
Ik loop weg bij de gebroeders Terwiel en vervolg mijn eigen race. Het valt me op dat we best wel veel stukken asfalt hebben en ook stukken kasseien en in verhouding weinig natuur en onverhard, dat is jammer, maar wellicht gaat dat nog veranderen.
De 10 kilometer gaat in 58.30 , maar het echte werk moet nog beginnen.
Na 15 kilometer bij de drankpost plas ik even, stop even om te drinken en wat te eten alvorens op weg te gaan naar de Koppenberg die voor de eerste keer op zal doemen ronde de 18e kilometer. De 15 kilometer gaat in 1.31 en ik voel me heerlijk, al stoor ik me wel aan de felle zon waardoor het zweet constant in mijn ogen loopt en ik mijn ogen telkens half dicht moet knijpen tegen de felle schittering, het is vandaag duidelijk geen "Cor weer".
Bij km 18 is het zwoegen geblazen. De rottige kasseien zijn niet prettig om op te lopen. De beklimming is best steil en bijna alle lopers lopen strompelend omhoog, de meesten wandelend, net als ik zelf. Af en toe stop ik eens voor een foto en wandel dan weer verder omhoog. 
Na 19 kilometer is er een splitsing. De lopers van de 25 kilometer gaan linksaf, wij gaan rechtsaf.
Na 20 kilometer is de doorkomsttijd 1.58.40 , ineens zijn we de kilometerbordjes kwijt en blijkt de afstand ook niet overeen te komen met mijn meter. Bij de drankpost rond de 21 kilometer staat een bordje dat we 20 kilometer hebben gelopen, maar dat kan niet kloppen, iedereen om me heen heeft 21 kilometer staan. Tot 18 klopte het feilloos, maar hier gaat het mis.
Het parcours is nu vrij vlak en allemaal asfalt waardoor ik besluit om iets te versnellen waardoor ik een flink aantal lopers inhaal. Door het maken van diverse foto's verspeel ik wel tijd, maar dat is niet belangrijk.
Na 25 kilometer kom ik door in 2.25 , het gaat nog steeds lekker, maar het parcours is nog steeds niet wat ik er vooruit van had verwacht. Het is nog veel asfalt en weinig onverhard. Na zo'n 27 a 28 kilometer krijgen we weer een flink stuk kasseien voor de kiezen met flink wat hoogtemeters waardoor er weer stukken gewandeld moeten worden. En passant passeer ik een groep wielrenners die langs de kant in het zonnetje op het gras zitten, waarvan er 1 een foto van me maakt met mijn eigen toestel, is wel leuk om terug te zien.
Na 30 kilometer is de passage in 2.56 en is het bloedheet geworden, althans zo voelt het. Rustig aan doen, goed drinken en hopen dat de zon een keer stopt met fel schijnen. Na een paar kilometer komen we in de bossen terecht en is het echt genieten. Prachtige super smalle paadjes slingerend door het bos, omhoog en weer omlaag, door blubberplassen, springend over boomstronken, trapjes, van alles wat en nu pas begin ik het echt naar mijn zin te krijgen. Ik haal weer een aantal lopers in die lopen te mopperen dat het pittig is terwijl ik echt lijk te vliegen. In sneltreinvaart ren ik door het bos, wellicht wat meer risico nemend dan de andere lopers. Even dreig ik onderuit te gaan, maar kan me nog net herstellen. Soms lopen we door droge rivierbeddingen waar het bezaaid ligt met allemaal losse stenen, dat is even lastig, maar maakt het lopen wel zo mooi en uitdagend.
Na 35 kilometer kom ik door net onder de 3,5 uur en zit nog steeds op een schema van 10 km per uur, maar ik maak nu onderweg best veel foto's en verspeel dan ook veel tijd met stoppen, fototoestel pakken, de foto nemen en weer opbergen. Dat maakt me allemaal niet uit, het is zeker de moeite waard, het is hier zoveel mooier dan de eerste 30 kilometer.
Nog steeds blijven we met die kilometer verschil zitten, maar verder lijkt het aardig te kloppen.
Na 40 kilometer krijgen we weer een aantal bergjes als uitdaging waaronder wederom de Koppenberg en dan vanaf een andere kant en dat komt niet ten goede aan de kilometertijden. Bij de 40 kom ik door in 4 uur en 3 minuten en is het weer mooi lopen door de bossen, al merk ik dat ik toch wat vermoeide benen begin te krijgen, hoewel ik verder nergens last van heb. Na een aantal prachtige kilometers komen we bij het 45 kilometerpunt, bij mij 46 op mijn horloge en verlaten we het mooie gebied waarna we dalen en vlak lopen tot aan Oudenaarde, relatief wat makkelijke kilometers.
De 45 gaat dan nog in 4.37 waarna het met een paar foto's hier en daar redelijk makkelijk gaat, al merk ik dat ik bij het dalen toch mijn scheenbenen en bovenbenen wat begin te voelen, maar dat is ook niet zo gek. Ook merk ik dat de minste of geringste helling me tot wandelen noopt. Net buiten Oudenaarde nog een paar foto's maken van de stad zelf met het water wat er langs loopt en dan een feestelijke intocht op de markt waarbij ik wordt aangekondigd als de heer Terlouw uit Bergambacht. Mijn voornaam op mijn startnummer is C.A.W. , bij de aanmelding heb ik voorletters ingevuld ipv mijn voornaam, vandaar.
De eindtijd is uiteindelijk 5.15.32 en de afgelegde afstand is inderdaad bijna 51 kilometer geworden.
Bij het passeren van de finish ontvang ik nog een leuke medaille met het logo van de Loop van Vlaanderen, hangend aan een zwart lint.
Na een kwartiertje uitblazen op de grond kleed ik me om, ga nog even naar het toilet en wandel op het gemak terug naar de auto. Om 18.10 uur ben ik weer thuis, mijn gezicht gevoelig van het vele zonlicht, zweet en wind.
Het was wederom een leuke dag, maar wat een verschil met Spa wat betreft omgeving. Sommige stukken waren best pittig, maar Spa was vele malen zwaarder, wel verbaas ik me erover dat mijn benen dit bijna wekelijks aan kunnen. Over twee weken de Koning van Spanje trail in Schoorl, 32 kilometer en maar hopen dat er daar meer onverhard zal zijn dan hier bij de Loop van Vlaanderen.


































Op weg naar de finish rond het 41 kilometer punt bij de "kubus" woningen


































Vlak bij de finish tijdens de marathon van Rotterdam op 14-04-2013 toch weer betrapt op een zweefmomentje

Crêtes de Spa Ultratrail 55 kilometer Spa België, 30-03-2013

De dag van de marathon in Rotterdam nadert. Veel lopers van Avantri zijn er al lang mee bezig. Op zondagmorgen is de duurgroep al maanden bezig om goed getraind aan de start te verschijnen. De loopgroep van Pauline op woensdagavond wordt klaargestoomd voor de 10 kilometer en weer een ander, lees Harald Driesse, heeft een persoonlijk trainingsschema van Peer van Dijk om voor zijn eerste marathon zo goed mogelijk voor de dag te komen. We zien hem nauwelijks, hij gaat zijn eigen weg, maar een test van 15 kilometer in Reeuwijk geeft aan dat hij erg goed bezig is. Met een tijd in de 1.07 lijken er super mogelijkheden voor een tijd tussen de 3.30 en 4 uur in het verschiet te liggen.

Vrijdag 12 april, de dag dat de marathonbeurs voor het eerst open gaat om de startnummers op te halen. Aad en ik spreken af om samen te gaan. Aad pikt me om 10 uur op en om een uurtje of 11 zijn we in het WTC op de Coolsingel. Het is gezellig, we komen af en toe wat bekenden tegen en stoppen bijna bij ieder standje. Eerst pikken we de startnummers van Susanne en Monique op, daarna onze eigen nummers met de tas op waar het shirt in zit. Het is een fel oranje shirt deze keer. Bij de stand van compressiekousen koop ik een set oranje en een set blauwe compressiekousen en even verderop een paar oranje veters, dan is mijn nieuwe outfit klaar. Ik koop nog wat gelletjes, Aad en ik kopen ook nog wat druivensuiker, links en rechts proeven we van wat drankjes en doen ook nog een lichaamstest om de bloeddruk, hartslag en vetpercentage te meten, we komen er allebei best goed uit, alleen is onze bloeddruk iets aan de hoge kant, dat zal de gezonde spanning zijn geweest denk ik.
Om 13.15 staan we weer buiten en Aad gaat weer op weg, ik blijf in Rotterdam om samen met mijn vrouw de middag in Rotterdam door te brengen en in de avond gezellig wat te gaan eten bij de Griek.
Ik was er achter gekomen dat ik in mijn enveloppe met startnummer geen VIP kaarten had aangetroffen voor de tribune op de Coolsingel, die waren me beloofd omdat ik 25x de marathon in Rotterdam heb volbracht en ik had ze toegezegd aan Ben Gubbels en zijn dochter Mireille.
Het bleek een heel geregel, ik werd van het kastje naar de muur gestuurd, maar het is gelukt.
Als ik eindelijk op pad wil gaan kom ik Els nog tegen die haar nummer op komt halen. We praten even wat en ik ga op weg naar Marloes om haar op te pikken op haar werk bij ADP waarna we met de metro de stad weer induiken. Na een middag slenteren in de stad en het geslenter op de beurs was ik aardig versleten, maar ik heb de zaterdag nog om bij te komen.

Een paar maanden geleden merkte Aad vd Poel gekscherend op dat we maar een pastaparty moesten organiseren bij mij in de showroom, waarop al meteen positief werd gereageerd door anderen, maar werd door Els Flipse geopperd om dat dan maar op hun grote zolder te organiseren ipv in de showroom, omdat daar alles voorhanden is en dat bleek een schot in de roos.
Nicky, Els, Janet, Koos en zijn vrouw, Patrick en Bianca, Aad, Pauline en Sandra, Ab, Michel, Susanne en mijn persoontje zijn van de partij. 
Velen van deze gezellige mensen regelt de salades, de diverse soorten pasta met ook diverse sausjes. Er is stokbrood, Nicky maakt heerlijke tiramisu,van het eigeel wat is overgebleven heeft ze lekkere bodempjes gemaakt met vruchten, er is schepijs, zelf neem ik cake mee voor bij de koffie en de film DE MARATHON, al konden we deze illegale kopie helaas niet afspelen. Dat doen we een andere keer wel over.
Na een gezellige avond van eten, kletsen, tafeltennis en tafelvoetbal was ik zoals zo vaak zo'n beetje de laatste en ging om kwart over 10 naar huis. 
Thuis alvast de spullen bij elkaar gezocht voor de marathon en om 1 uur naar bed. Om kwart voor 4 een herrie bij ons voor op het plein, een stelletje zeer luidruchtige jongeren die sigaretjes staan te roken en wel heel luidruchtig praten, we doen geen oog meer dicht. Als ze na een half uur vertrekken kan ik niet meer slapen, balen. Niet zo'n beste voorbereiding, een nachtje van nog geen 4 uur.

14 april 2013, de marathon van Rotterdam, mijn 26e deelname.
Michel komt om 8 uur naar me toe en samen vertrekken we naar Schoonhoven waar me Susanne oppikken en naar het park rijden. Jan Everse staat al ongeduldig te wachten en is de enige die netjes op de afgesproken tijd van 8.20 aanwezig was met ons als goede tweede samen met Monique Helmich die loopt op het startnummer van Bernardette, de vriendin van Kelvin Klerk. Jan loopt op het startnummer van Cecile en gaat Janet hazen.
Even later komen Patrick, Janet en Aart de With aanrijden en ook Els komt er aan. We zijn compleet en gaan met drie auto's op weg naar Capelsebrug waar Ab staat te wachten. Robin Pillekers staat er ook, ook hij heeft een startnummer voor de 10 kunnen bemachtigen.
We zien nog meer bekenden bij Capelsebrug en in de metro is het dan ook bere gezellig.
Ab stapt een halte eerder uit, de rest gaat door tot aan Beurs en we wandelen naar de Coolsingel waar we Nicky nog even begroeten die samen met haar vader de 10 zal gaan lopen.
We gaan met de hele groep op weg naar de brandweerkazerne Baan aan de Leuvehaven waar we onszelf lekker rustig om kunnen kleden. We maken een leuke groepsfoto en begeven ons dan naar de start.
Niets meer van Aad vernomen, ik ga Aad vandaag hazen in een poging om zijn PR onder de 4 uur te krijgen. Aad heeft startvak E, ik heb D. We hebben eerder afgesproken dat ik achteraan D zal gaan staan en Aad voorin E, dan moeten we vlak bij elkaar staan.
Met Ger Kooijman die op het laatste moment ook bij de brandweerkazerne is verschenen wandel ik naar de start, we zin Max Reinhard nog even fietsen en komen ook Ben Gubbels tegen met zijn dochter en schoonzoon. Ben maakt een foto en we wandelen verder. Ik kom Ronald de Ridder nog tegen die zal gaan kijken waarna we ons allebei in startvak E begeven en van achteruit naar voren dringen in de hoop om een glimp van Aad te zien, maar helaas.
Wij staan rechts van de Coolsingel, ik hoop niet dat Aad links staat, anders is het lastig om elkaar te vinden. 
Na het gezang van Lee Towers met zijn You'll never walk alone klinkt het startschot. Nog snel even plassen voor de kolonne zich in beweging zet en om me heen kijken of ik Aad nog ergens bespeur in zijn nieuwe lichtgroene outfit die hij vrijdag op de marathonbeurs heeft gekocht. Aad is nergens te bespeuren. Ik kijk ook naar de andere kant van de Coolsingel, maar ook daar zie ik Aad nergens. Dit is vreselijk balen, zo gaat het niet werken.
Als we gaan lopen struikelt Ger over een stuk plastic cape en gaat tegen de vlakte. Na een mooie koprol lijkt alles goed, al ligt wel zijn rechter knie open, een goed begin.
De eerste twee kilometer doe ik het rustig aan en loop eigenlijk alleen maar te kijken of ik Aad zie. Op de Erasmusbrug heb ik het meeste kans, maar ook hier is Aad niet te zien, wel zie ik daar langs de kant Nico Koppe en zijn vrouw Carola staan.
Na een kilometertje of 8 komen we op een punt waar de lopers elkaar een lange tijd tegen komen en zie ik een paar minuten voor me Michel lopen, die ziet er nog fris uit. Uiteraard weer kijken en zoeken naar Aad. Als ik hem zie zal ik even op hem wachten, maar weer geen Aad. Wel zie ik Ger lopen, die zit al een paar minuten achter me.
Ik hak de knoop door en besluit wat te versnellen. Ik weet zeker dat Aad niet voor me zit en ga zelf maar proberen om ondanks het warme weer net onder die 4 uur te komen. Ik wil niet voluit gaan omdat ik net 55 kilometer in Spa heb gelopen en omdat er nog meer lange lopen aan gaan komen. Een seconde onder de 4 uur is goed genoeg.
In het begin was het nog bewolkt en benauwd, inmiddels is de zon volledig doorgebroken en is het al flink zweten. Bij iedere drankpost stop ik even, gooi water over mijn hoofd, drink twee bekertjes water en een bekertje energiedrank voor ik weer verder loop, dat blijkt goed te werken want ik heb het geen moment moeilijk gehad.
Bij het halve marathonpunt ga ik even plassen, dat is toch een teken dat ik goed heb gedronken. Ik liep net samen met Ab Buitendijk en Peter Demoed die me voorbij waren gegaan en laat ze daardoor gaan.
Net voorbij de 25 kilometer krijgen we de Erasmusbrug. Ik wandel naar boven en eet gelijk wat druivensuiker, neem een gelletje en drink wat waarna ik weer versnel. Boven op de brug haalt Ronald Tertoolen van av Fortuna me in, een loper die ik heb leren kennen bij de opnamen van de film DE MARATHON en sindsdien hebben we mailcontact.
Bij de 26 kilometer staan mijn maatjes langs de kant om me aan te moedigen. Janet, Els, Aart en Patrick hebben de 10 kilometer gelopen en zijn gebleven om ons aan te moedigen, erg leuk. Ik stop even en vraag hoe het met hen is gegaan. Loop door joh werd er gelijk gezegd en ook vragen ze zich af waar Aad is die ik achter me zou moeten hebben.
Ik loop verder en kom op de Boezemstraat de anderen tegen langs de kant om me aan te moedigen en natuurlijk ook de andere Avantrianen.
Wim, Piet, Aria, Ab, Piet en Marry, geweldig, wat een sfeer.
In een flits zie ik ineens Robert Hoek voorbij komen die op het laatste moment heeft besloten om mee te doen omdat hij juist wel graag in de warmte loopt. Hij kon het nummer overnemen van Jacob Spee die helaas geblesseerd was.
Na een rondje Kralingse Bos waar ik juist weer veel supporters van Start langs de kant zie staan loop ik Peter Demoed voorbij, die ziet er niet zo fris meer uit.
Ik kijk op mijn klokje en zie dat ik die 4 uur moet gaan halen als ik in dit tempo blijf doorlopen, ik hoef niet te versnellen en blijf zodoende goed fit.
Bij de 34 zie ik de ouders van Michel staan, ze bieden me nog een banaantje aan, maar ik heb genoeg gegeten. Ook zie ik een loper op de stoep tegen een lantaarnpaal zitten, de EHBO is met hem bezig, dat ziet er niet goed uit. Links en rechts zie ik meer lopers die het moeilijk hebben, kennelijk hebben ze de warmte onderschat of zijn niet goed getraind. Waarschijnlijk hebben ze te weinig gedronken.
Tussen de 35 en 36 kilometer staat Jos Koeleman langs de kant en schiet een aantal leuke plaatjes van me, waarvoor dank.
Bij de 39 kilometer kom ik weer over de Boezemstraat en krijg wederom de aanmoedigingen van mijn maatjes die tot het einde toe iedereen staan aan te moedigen. Piet Wuijster geeft me een fles drank waar ik eerst weer goed van drink alvorens verder te gaan.
De laatste kilometers gaan vanzelf.
Op de Coolsingel haal ik veel lopers in als ik even een beetje versnel. De ene na de andere loper lijkt kapot te zitten en sommigen lopen slingerend over het parcours. Ik zie Ronald langs de kant staan en even later Els, Aart en Janet die me luid aanmoedigend begeleiden op mijn laatste meters, ik kom binnen in 3.58.11 en ben daar zeer tevreden mee, zeker gezien het feit dat ik niet voluit ben gegaan en zeer fris ben gebleven.
Ik wacht zo'n 10 minuutjes tot een kwartier op Aad en Ger maar er komt niemand waarna ik maar terugwandel richting de kazerne. Ik kijk nog even langs het parcours en zie Janet, Els en Aart nog staan waarna ik op een sprintje door de koopgoot ren en me bij hen voeg. Ook zie ik vlak naast hen Lies Hamaker staan, haar dochter is net binnen, Ronald is helaas niet gestart.
Ik praat gezellig wat met Els, Janet en Aart en we wachten op Aad die er nog steeds niet is en ook Astrid moet nog binnen komen, die loopt de estafette.
We zien ineens Ger Kooijman voorbij strompelen, hij zou uitkomen op zo'n 4.30 , daarna komt Astrid voorbij met op haar rug allerlei tassen. Wat daar allemaal in zat weet ik niet.
Als we weg willen gaan omdat we denken dat Aad ergens uit moet zijn gestapt komt hij er ineens aan. Aad heeft het erg moeilijk gehad. Onderweg naar het toilet geweest, overgegeven, een vastzittende achillespees, het was helemaal niets, maar hij heeft wel karakter getoond en hem uitgelopen in 4.38
Ik loop met Aart, Els en Janet naar de metro, ze gaan naar huis en ik ga naar de kazerne waar ik Ger tref, helemaal kapot en pissig omdat hij de huldiging op de Coolsingel heeft gemist waar hij zou moeten zijn omdat hij nu de 15e keer heeft volbracht. Raar dat ze een huldiging doen terwijl de marathon nog bezig is en er ook nog lopers bezig zijn die misschien gehuldigd moeten worden. We kleden ons om en gaan weer terug naar de finish en komen Michel al strompelend tegen. Hij is na de 30 kapot gegaan en kwam binnen in 3.46 
Ger gaat alleen verder naar de finish, Michel en ik gaan naar huis. 
Het was weer een geweldige dag.


































Deze foto werd gemaakt door Jorgen Westbroek tijdens de prachtige Cretes de Spa Ultratrail over 55 kilometer 30-03-2013

Halve Krimpenerwaard Natuurmarathon Lekkerkerk 17-03-2013

Oude tijden herleven. Na een drietal jaren te hebben genoten van de Natuurmarathon van de Krimpenerwaard is besloten dat er voorlopig geen vierde editie gaat komen. Voor velen, waaronder ikzelf een absoluut gemis. Het evenement was zo fantastisch georganiseerd en het parcours zo uniek dat veel lopers er nu nog steeds regelmatig over spreken.
De laatste tijd is het lopen door de natuur helemaal in. In mijn geval ben ik helemaal om. Het lopen van snelle tijden doet me helemaal niets meer, maar ik zoek juist de soms lange, zware lopen op door de natuur, veelal onverhard, trails noemen ze dat dan.
Na de Oliebollenloop komt Mels vd Ruit tot mijn verbazing naar me toe met een folder van de Halve Natuurmarathon met het verzoek om die te plaatsen op de kalender www.trailrunning.nl en www.mudsweattrails.nl , beide nemen het evenement op en ik verheug me er al op. Snel inschrijven en afwachten wat de organisatie voor parcours weet te bieden.
In aanloop naar deze halve Natuurmarathon al een aantal hele mooie trails gelopen en er gaan er nog meer aan komen, maar de 17e maart staat vast voor de halve Natuurmarathon.
Na een wederom frisse week klaart het weer op. Het is minder koud en zelfs droog met af en toe een zonnetje. Even na half 11 arriveer ik bij de Hooiberg in de Loet en het is al meteen het feest van de herkenning. Het is al erg druk en het is moeilijk om de auto te parkeren, maar dat lukt. Mijn startnummer ophalen, stempeltje in mijn boekje, wat kletsen en dan opweg naar de grote verwarmde schuur om me om te kleden en klaar te maken. Ik zie mannen als Arie Visser en Peter Hofman al lopen in een singletje, dat lijkt me wat al te optimistisch, want er staat nog een aardig windje, zelf heb ik natuurlijk wel een korte broek aan en een shirt met korte mouwen en zelfs daaronder nog een dun thermoshirtje, dat blijkt achteraf goed uit te pakken, was prima.
Namens Avantri zijn er heel veel lopers vertegenwoordigd, die zal ik niet allemaal noemen, uiteraard van Start zijn ook heel veel lopers present, maar ook heel veel onbekende gezichten. Er zouden achteraf ruim 150 lopers zijn op de halve marathon en nog zo'n 130 op de 5 en 10 kilometer, een aardig succes, maar ook dik verdiend, want de organisatie heeft er weer alles aan gedaan om dit evenement te laten slagen. Er waren weer heel veel vrijwilligers om alles in goede banen te leiden. Petje af.

Mijn doel vandaag is om lekker te lopen, wel wat sneller dan de laatste maanden, maar wel met de rem erop omdat ik over 2 weken 55 kilometer ga lopen in België, bij Spa, daarom wil ik niet kapot gaan vandaag. Vooraf een doel gesteld van 1.45 of iets daaronder.

Vanaf de start blijk ik ineens samen met Nico Koppe op kop te lopen van een groepje Avantrianen. Ons tempo is natuurlijk veel te snel, want de eerste twee kilometers komen we door in 4.23 en 4.24 en worden we en passant nog even op de gevoelige plaat vastgelegd door Jos Koeleman, waarna we rechtsaf slaan en het eerste stuk onverhard onder de schoenen krijgen. Ik heb blijkbaar wat meer moeite dan de snellere mannen uit het groepje en laat al snel een gaatje vallen. Aan het einde van het pad worden we op de kiek gezet door Bianca Huijzer wat ook weer een mooi plaatje oplevert. Aan fotografen geen gebrek vandaag. John Wientjes is veelvuldig te zien onderweg evenals Wimmie Nobel die helaas zelf weer niet mee kan doen vanwege een blessure, vreselijk balen voor hem. Ik hoop echt dat het snel beter zal gaan.
Kilometers 3,4 en 5 gaan in 4.26 , 4.29 en 4.40 . De hartslag zit nog goed maar gaat al wel omhoog. Ik loop nu samen met Ab de Kluijver, net achter Fred Noorlander. Bij de drankpost stop ik even en de anderen lopen door. Ik loop het gaatje weer dicht maar heb op de stukjes weiland zichtbaar moeite, al ben ik niet de enige. Er zijn meer lopers die me op het asfalt voorbij stuiven en die ik op de onverharde stukken zelfs weer inhaal.
Het is prachtig lopen in de polder. Laatst ben ik er zelfs verdwaald, maar daar heb ik het nu maar even niet over. Het terrein is uiteraard herkenbaar van de Hele Natuurmarathon, alle mooie stukjes natuur zijn er in opgenomen.
Na een kilometer of 8 begin ik misselijk te worden en ga ik iets rustiger lopen. Net voor het bereiken van de grote stal rond de 10 kilometer staat Jos Koeleman weer voor een mooie foto en is ook de tweede drankpost waar ik even blijf staan in de hoop dat de misselijkheid wat zakt. Helaas is het groepje waarin ik liep al weer uit zicht, maar dat maakt me niet echt uit. Na de drankpost zie ik dat de 10-kilometertijd 46.37 is. Wat te snel, maar ik voel verder niets aan mijn benen en loop vrolijk verder. Na zo'n 12 kilometer is de misselijkheid weer weg en versnel ik weer wat. Voor me zie ik nog steeds een aantal bekenden lopen waaronder René Kleijnendorst, Ab en Fred. Kilometer voor kilometer loop ik op ze in. Op de stukken onverhard lukt dat niet goed, maar op de harde stukken loop ik naar ze toe. Net voor de 15 voor een lange kaai gaat de veter van mijn rechter voet los en verlies ik een halve minuut. Ik zat net weer achter Fred maar moet hem weer laten gaan. De 15 kilometer gaat in 1.11.40 , ruim binnen mijn doelstelling. Het duurt nog zo'n 3 kilometer tot ruim voorbij Berkenwoude voordat ik Fred inhaal. Zelf komen er ook nog een paar lopers voorbij waarbij ik niet aan wil haken, die gaan me net te snel en ik wil niet kapot gaan vandaag.
We lopen nu richting het Loetbos en ik loop weer snel in op een grote groep voor me met daarin tot mijn verbazing ook Lydia Rehosrt. Lydia heeft last van een verkoudheid en is wat afgezakt na een hele snelle opening. De race duurt nog te kort om bij de groep te komen en ik besluit om dat ook niette proberen.
In een lekker tempo loop ik deze mooie halve marathon uit en versnel aan het einde nog iets om onder de 1.40 te komen. Loopmaatje Janet riep me langs de kant toe dat ik op moest schieten om dat voor elkaar te krijgen, wat ook is gelukt in 1.39.48 op mijn klokje. 
Bij de finish wacht een medaille, een flesje drinken waarbij je uit verschillende smaken kan kiezen. 
Het is reuze gezellig en iedereen blijft hangen en wacht op de andere lopers die binnen gaan komen. De sfeer is super en de meeste lopers hebben genoten van het mooie parcours door onze eigen Krimpenerwaard. Ik begin wat af te koelen en krijg het wat frisjes waarna ik me omkleed in de grote verwarmde schuur waarna we met een grote groep nog gezellig hebben staan nakletsen. Ik neem nog een kommetje soep en een lekkere pannenkoek, beschikbaar gesteld door de organisatie waarna ik naar huis ga om op tijd te zijn voor het voetballen.
Het was weer een enorm geslaagd evenement en ik moet de organisatie en de vele vrijwilligers een reuze compliment maken. Fantastisch en wat mij betreft ook zeker voor herhaling vatbaar. Nu op naar Spa, dat zal een stuk zwaarder worden.


































Vandaag héél ontspannen de halve Krimpenerwaard Natuurmarathon gelopen

City Pier City Den Haag 10-03-2013

Debuut op de halve marathon voor Susanne, Els en Nicky.

Het begon na de Bruggenloop in Rotterdam. We zaten bij de McDonalds in Capelle met een groepje Avantrianen die daar hun eerste 15 kilometer hadden gelopen. Het was toch wel heel leuk en gezellig geweest die dag en een hele mooie ervaring.
Waar ik had verwacht dat er na die 15 kilometer voorlopig wel weer rustig aan gedaan zou worden, had ik het helemaal mis. Vlak na de Bruggenloop kwam er al een berichtje dat de loopvriendinnen Susanne, Els en Nicky zich in hadden geschreven voor de CPC Loop in Den Haag en deze keer zelfs de langste afstand, de halve marathon. Ik wist niet wat ik hoorde en was verrast door hun enthousiasme. Na wat gechat besloot ik me ook in te schrijven en bood aan om hen te gaan hazen. Dat vonden de dames leuk en zodoende werden er plannen gemaakt, een soort trainingsschema naar deze lange afstand toe.
De voorbereiding was vooral voor Susanne en Els verre van ideaal. Door lichamelijke ongemakken en griep was Susanne vaak niet in staat om te lopen en van een goed schema was geen sprake. Nicky en Els waren wel goed op dreef en liepen samen al een 15 en een 18 kilometer en dat ging goed, maar Els werd vlak na de 18 kilometer ziek en heeft lang de griep te pakken gehad en ging pas weer een week voor de CPC weer aan het werk, dan is het lichaam misschien wel koortsvrij, maar zeker nog niet op 100%. Nicky kwam het vorige weekend terug van de wintersportvakantie en heeft dan toch ook een heel ander gevoel in haar benen.

Zondag 10 maart 2013, de CPC Loop.
De dames zijn al flink zenuwachtig en dat is natuurlijk ook niet zo raar, dat had ik ook altijd voor de diverse loopjes en zeker met mijn marathons. Voor Susanne, Nicky en Els is dit net zoiets als voor mij mijn eerste marathon. 
Er zullen veel Avantrianen zijn vandaag. Jos Koeleman, Wilko Schuiff, Robin Pillekers, John van der Linden (Hij zal samen met zijn vrouw lopen), Susanne, Els, Nicky en mijn persoontje. Ook is Ina Heikoop van de partij.
We besluiten er geen Cor start van te maken. De eerder voorgestelde vertrektijd van 11.30 uur werd bijgesteld naar 12.00 uur, maar verder mocht ik niet gaan. De start is om 14.40 uur en we hebben zodoende tijd genoeg.
Ik pik Susanne en Els op in Schoonhoven waarna we naar Capelsebrug rijden om Nicky op te pikken. Nicky zit nog in de metro en we wachten even, maar ze is snel ter plaatse waarna we naar Den Haag rijden. Buiten Den Haag zetten we de auto op een groot parkeerterrein neer, hoeven maar 2 euro te betalen en kunnen daarna gratis met de tram naar het centrum. De tram is heerlijk verwarmd en het is aangenaam reizen zo. Uit de tram is het ineens flink koud, er staat een guur windje. We wandelen vanaf het station naar het Malieveld waar de start plaats zal vinden en waar we ons ook om kunnen kleden en onze spullen in kunnen leveren.
We komen vlak bij het Malieveld Ina al tegen en Ina sluit zich bij ons aan. Op het Malieveld kom ik Johan van Santen van de avVN nog tegen, hij heeft net de 10 kilometer gelopen.
Het Malieveld is door de overvloedige regenval van gisteren veranderd in een modderpoel en het is even uit kijken waar je je voeten neerzet. 
Na al rillend in de tent aan te zijn gekomen is het even gissen wat we aan gaan trekken, dat blijft altijd lastig. In de binnenstad zal het met de kou wel meevallen, maar aan de Pier zal het een stuk frisser zijn. Zelf loop ik met mijn traditionele kousen, een thermoshirt met lange mouwen en daarop een shirt met korte mouwen en een korte legging. Wel neem ik mijn handschoenen mee en trek een plastic jasje aan die ik onderweg weg kan gooien. De dames trekken jasjes aan en lange tights. 
Ina zet traditioneel een muziekje op voor onderweg.
Ik ben water vergeten om mee te nemen en nog wat te eten, maar we krijgen op het Malieveld al twee flesjes water aangereikt en Nicky heeft grote krentenbollen met boter en suiker geregeld waarvan ik er dankbaar 1 opeet.
We brengen de tassen weg bij het depot en ik moet daarna nog even plassen. De anderen hebben dat voor het omkleden al gedaan.
We begeven ons nu naar de start en moeten daar nog even wachten. Het is er erg druk en een lekker en rustig plekje voor een groepsfoto is er eigenlijk niet, dat doen we dan achteraf wel.
We starten in startgroep D, de laatste startgroep en gaan op pad. Ons doel is uitlopen, een tijd eigenlijk niet, maar gezien de snelheden die bekend zijn lijkt een tijd rond de 2.15 een goed mikpunt, we gaan weg in een tempo van 6.25 per kilometer.
Vanaf de start gaat Susanne we al vandoor, ze verwacht het moeilijk te krijgen en wil dan net wat sneller lopen dan ons doel om dat op te kunnen vangen. Ina gaat ook haar eigen weg en vreest dat ze het lastig zal gaan krijgen, ze is al een tijdje geblesseerd en heeft niet veel kunnen trainen.
Met z'n drietjes lopen we gezellig keuvelend naast elkaar en worden ineens gepasseerd door clubmaatje Robin Pillekers, hij doet mee aan de businessloop namens zijn werkgever Radio/TV West. Robin is veel sneller en we zien hem dan ook niet meer terug.
De eerste 5 kilometer gaat in 32.09 het gaat prima. Onderweg zien we Henk Bres staan, is wel leuk. Ik kon eerst niet op zijn naam komen en vroeg aan lopers om me heen hoe hij ook weer heette. Haagse Harry riep iemand, maar die hebben ze dood in Bergambacht gevonden. Een ander riep Henk en een derde riep Bres, toen waren we er uit. Even een opstopping onderweg bij een afslag naar rechts, iedereen stond even stil, maar daarna geen problemen meer gehad, wel liepen we een aantal keren in een fuik, maar we konden blijven rennen, zeker omdat de lopers wat meer uit elkaar gingen lopen door de wisselende snelheden.
32.09 delen door 5 is een kilometertijd van 6.25.8 per kilometer, al kwamen de kilometerbordjes bij ons alledrie niet overeen met onze horloges, later klopte dat wel weer aardig.
Na 10 kilometer komen we door in 1.03.30 , de tweede 5 is gegaan in 31.21 en het gaat nog steeds lekker. 
Onderweg zien we een groep mensen van de organisatie staan rondom een dame die onwel is geworden, ze is lijkbleek en moet worden opgevangen, dat ziet er niet goed uit. Wat later horen we ook een sirene, wellicht onderweg naar deze plek, dat is toch wat minder om mee te maken.
Na zo'n 13 kilometer krijgen we wind tegen en is het gelijk ook een stuk kouder wat betreft de gevoelstemperatuur. Ik haal mijn handschoenen weer tevoorschijn, net als Els. Nicky is er onderweg al snel 1 verloren.
Vanaf de 13 blijft Els lichtjes achter en heeft het even wat zwaarder. We minderen iets vaart, maar verder gaat het gewoon nog goed. 
Onderweg is het genieten van de vele bandjes en mensen die muziek ten gehore brengen, dat geeft toch een leuke sfeer.
De 15 kilometer gaat in 1.36.32 met een derde 5 kilometer in 33.02 , nog steeds zo'n beetje rond ons schema, wel aan de bovengrens. Die 2.15 gaan we niet halen, dat weet ik dan al, maar dat maakt ook niet uit, als ze hem maar uitlopen.
Het moeilijkste stuk breekt aan. We gaan richting de Pier in Scheveningen en lopen omhoog, pal tegen de wind in naar de Boulevard en daar krijgt Els het nu echt moeilijk. De griep heeft er aardig ingehakt en het lichaam blijkt nog niet zover dat het al zo'n halve marathon onder duidelijk zware omstandigheden kan verteren. We wandelen even een stukje tegen het heuveltje op waarna we op de boulevard weer gaan hollen. Het gaat zo een tijdje goed, weliswaar in een iets lager tempo, maar we gaan nog steeds goed. 
Na een kilometer of 16/17 moeten we weer even een stukje gaan wandelen en spreken we met Nicky af dat ze vast vooruit loopt op zoek naar haar neef die in de laatste kilometer langs de kant staat om haar aan te moedigen, maar die heeft ze achteraf niet kunnen vinden.
Bij Els is de knop al omgegaan tot blik op oneindig, verstand op nul en zo trachten de finish te halen en dat gaat wonderwel goed. Echt slecht is het niet gegaan en helemaal ingestort is ze ook net. Ik vond het knap om te zien wat een strijdlust er naar boven kwam en kan dat alleen maar waarderen, niet alleen bij Els, maar ook bij Susanne en Nicky, ik ben trots op ze.
Susanne is binnen gekomen in een mooie 2.12.01 , Nicky is verstandig toch maar doorgelopen met de kou en is binnen gekomen in 2.17.10 terwijl Els en ik uiteindelijk zijn binnen gekomen in 2.19.05
Na de finish weer snel naar de omkleedtent gegaan om weer wat warmer te worden, Els met een bakkie thee.
Susanne en Nicky waren er al, van Ina geen spoor. Ina bleek achteraf zelfs achter ons te hebben gezeten terwijl we dachten dat ze voor ons zat. Ina komt uiteindelijk binnen in 2.27.43 , maar haar hebben we helaas na afloop niet meer gezien, anders had ze met ons mee terug kunnen rijden.
Na de tassen te hebben opgepikt even wat eten en drinken en weer zo'n lekkere krentenbol van Nicky knapten we weer wat op. 
We begeven ons weer naar de heerlijk warme tram waarin veelvuldig de berichtjes, appjes en foto's werden gedeeld. De dames kunnen trots zijn op hun prestaties, ik ben dat in ieder geval wel, ze hebben het maar mooi geflikt.
Na de tram snel naar de auto, waar de dames nog een verrassing voor me hebben, een chocolade paashaas als dank voor het hazen, erg leuk. Ik zet de kachel voluit en we gaan op weg naar Capelle om daar bij de KFC nog even wat te eten om het caloriepeil weer aan te vullen.
Na dit gezellige tussendoortje breng ik Nicky weer bij Capelsebrug en gaan we daarna terug naar Schoonhoven. Even na 19.30 uur zijn we weer thuis na een enerverende, maar toch ook mooie en gezellige dag.


































Hier op de Boulevard in Scheveningen als haas voor Els, foto genomen door Nicky

  • De finishfoto, samen met Els


































    Vandaag was ik haas voor Els, Nicky en Susanne die alledrie hun eerste halve marathon hebben gelopen en dat heel knap ook netjes binnen de tijd hebben volbracht. Wat in doorzettingsvermogen !

  • Het 15 kilometer punt met Nicky en Els


































    Bij het 15 kilometerpunt werd het zwaar, we hadden flink wind tegen en het was erg koud, ook de krachten begonnen af te nemen, maar Els en Nicky toonden wel aan over veel karakter te beschikken.

Beschrijving

Trail by the Sea Renesse 24-02-2013

Debuut op de halve marathon voor Susanne, Els en Nicky.

Het begon na de Bruggenloop in Rotterdam. We zaten bij de McDonalds in Capelle met een groepje Avantrianen die daar hun eerste 15 kilometer hadden gelopen. Het was toch wel heel leuk en gezellig geweest die dag en een hele mooie ervaring.
Waar ik had verwacht dat er na die 15 kilometer voorlopig wel weer rustig aan gedaan zou worden, had ik het helemaal mis. Vlak na de Bruggenloop kwam er al een berichtje dat de loopvriendinnen Susanne, Els en Nicky zich in hadden geschreven voor de CPC Loop in Den Haag en deze keer zelfs de langste afstand, de halve marathon. Ik wist niet wat ik hoorde en was verrast door hun enthousiasme. Na wat gechat besloot ik me ook in te schrijven en bood aan om hen te gaan hazen. Dat vonden de dames leuk en zodoende werden er plannen gemaakt, een soort trainingsschema naar deze lange afstand toe.
De voorbereiding was vooral voor Susanne en Els verre van ideaal. Door lichamelijke ongemakken en griep was Susanne vaak niet in staat om te lopen en van een goed schema was geen sprake. Nicky en Els waren wel goed op dreef en liepen samen al een 15 en een 18 kilometer en dat ging goed, maar Els werd vlak na de 18 kilometer ziek en heeft lang de griep te pakken gehad en ging pas weer een week voor de CPC weer aan het werk, dan is het lichaam misschien wel koortsvrij, maar zeker nog niet op 100%. Nicky kwam het vorige weekend terug van de wintersportvakantie en heeft dan toch ook een heel ander gevoel in haar benen.

Zondag 10 maart 2013, de CPC Loop.
De dames zijn al flink zenuwachtig en dat is natuurlijk ook niet zo raar, dat had ik ook altijd voor de diverse loopjes en zeker met mijn marathons. Voor Susanne, Nicky en Els is dit net zoiets als voor mij mijn eerste marathon. 
Er zullen veel Avantrianen zijn vandaag. Jos Koeleman, Wilko Schuiff, Robin Pillekers, John van der Linden (Hij zal samen met zijn vrouw lopen), Susanne, Els, Nicky en mijn persoontje. Ook is Ina Heikoop van de partij.
We besluiten er geen Cor start van te maken. De eerder voorgestelde vertrektijd van 11.30 uur werd bijgesteld naar 12.00 uur, maar verder mocht ik niet gaan. De start is om 14.40 uur en we hebben zodoende tijd genoeg.
Ik pik Susanne en Els op in Schoonhoven waarna we naar Capelsebrug rijden om Nicky op te pikken. Nicky zit nog in de metro en we wachten even, maar ze is snel ter plaatse waarna we naar Den Haag rijden. Buiten Den Haag zetten we de auto op een groot parkeerterrein neer, hoeven maar 2 euro te betalen en kunnen daarna gratis met de tram naar het centrum. De tram is heerlijk verwarmd en het is aangenaam reizen zo. Uit de tram is het ineens flink koud, er staat een guur windje. We wandelen vanaf het station naar het Malieveld waar de start plaats zal vinden en waar we ons ook om kunnen kleden en onze spullen in kunnen leveren.
We komen vlak bij het Malieveld Ina al tegen en Ina sluit zich bij ons aan. Op het Malieveld kom ik Johan van Santen van de avVN nog tegen, hij heeft net de 10 kilometer gelopen.
Het Malieveld is door de overvloedige regenval van gisteren veranderd in een modderpoel en het is even uit kijken waar je je voeten neerzet. 
Na al rillend in de tent aan te zijn gekomen is het even gissen wat we aan gaan trekken, dat blijft altijd lastig. In de binnenstad zal het met de kou wel meevallen, maar aan de Pier zal het een stuk frisser zijn. Zelf loop ik met mijn traditionele kousen, een thermoshirt met lange mouwen en daarop een shirt met korte mouwen en een korte legging. Wel neem ik mijn handschoenen mee en trek een plastic jasje aan die ik onderweg weg kan gooien. De dames trekken jasjes aan en lange tights. 
Ina zet traditioneel een muziekje op voor onderweg.
Ik ben water vergeten om mee te nemen en nog wat te eten, maar we krijgen op het Malieveld al twee flesjes water aangereikt en Nicky heeft grote krentenbollen met boter en suiker geregeld waarvan ik er dankbaar 1 opeet.
We brengen de tassen weg bij het depot en ik moet daarna nog even plassen. De anderen hebben dat voor het omkleden al gedaan.
We begeven ons nu naar de start en moeten daar nog even wachten. Het is er erg druk en een lekker en rustig plekje voor een groepsfoto is er eigenlijk niet, dat doen we dan achteraf wel.
We starten in startgroep D, de laatste startgroep en gaan op pad. Ons doel is uitlopen, een tijd eigenlijk niet, maar gezien de snelheden die bekend zijn lijkt een tijd rond de 2.15 een goed mikpunt, we gaan weg in een tempo van 6.25 per kilometer.
Vanaf de start gaat Susanne we al vandoor, ze verwacht het moeilijk te krijgen en wil dan net wat sneller lopen dan ons doel om dat op te kunnen vangen. Ina gaat ook haar eigen weg en vreest dat ze het lastig zal gaan krijgen, ze is al een tijdje geblesseerd en heeft niet veel kunnen trainen.
Met z'n drietjes lopen we gezellig keuvelend naast elkaar en worden ineens gepasseerd door clubmaatje Robin Pillekers, hij doet mee aan de businessloop namens zijn werkgever Radio/TV West. Robin is veel sneller en we zien hem dan ook niet meer terug.
De eerste 5 kilometer gaat in 32.09 het gaat prima. Onderweg zien we Henk Bres staan, is wel leuk. Ik kon eerst niet op zijn naam komen en vroeg aan lopers om me heen hoe hij ook weer heette. Haagse Harry riep iemand, maar die hebben ze dood in Bergambacht gevonden. Een ander riep Henk en een derde riep Bres, toen waren we er uit. Even een opstopping onderweg bij een afslag naar rechts, iedereen stond even stil, maar daarna geen problemen meer gehad, wel liepen we een aantal keren in een fuik, maar we konden blijven rennen, zeker omdat de lopers wat meer uit elkaar gingen lopen door de wisselende snelheden.
32.09 delen door 5 is een kilometertijd van 6.25.8 per kilometer, al kwamen de kilometerbordjes bij ons alledrie niet overeen met onze horloges, later klopte dat wel weer aardig.
Na 10 kilometer komen we door in 1.03.30 , de tweede 5 is gegaan in 31.21 en het gaat nog steeds lekker. 
Onderweg zien we een groep mensen van de organisatie staan rondom een dame die onwel is geworden, ze is lijkbleek en moet worden opgevangen, dat ziet er niet goed uit. Wat later horen we ook een sirene, wellicht onderweg naar deze plek, dat is toch wat minder om mee te maken.
Na zo'n 13 kilometer krijgen we wind tegen en is het gelijk ook een stuk kouder wat betreft de gevoelstemperatuur. Ik haal mijn handschoenen weer tevoorschijn, net als Els. Nicky is er onderweg al snel 1 verloren.
Vanaf de 13 blijft Els lichtjes achter en heeft het even wat zwaarder. We minderen iets vaart, maar verder gaat het gewoon nog goed. 
Onderweg is het genieten van de vele bandjes en mensen die muziek ten gehore brengen, dat geeft toch een leuke sfeer.
De 15 kilometer gaat in 1.36.32 met een derde 5 kilometer in 33.02 , nog steeds zo'n beetje rond ons schema, wel aan de bovengrens. Die 2.15 gaan we niet halen, dat weet ik dan al, maar dat maakt ook niet uit, als ze hem maar uitlopen.
Het moeilijkste stuk breekt aan. We gaan richting de Pier in Scheveningen en lopen omhoog, pal tegen de wind in naar de Boulevard en daar krijgt Els het nu echt moeilijk. De griep heeft er aardig ingehakt en het lichaam blijkt nog niet zover dat het al zo'n halve marathon onder duidelijk zware omstandigheden kan verteren. We wandelen even een stukje tegen het heuveltje op waarna we op de boulevard weer gaan hollen. Het gaat zo een tijdje goed, weliswaar in een iets lager tempo, maar we gaan nog steeds goed. 
Na een kilometer of 16/17 moeten we weer even een stukje gaan wandelen en spreken we met Nicky af dat ze vast vooruit loopt op zoek naar haar neef die in de laatste kilometer langs de kant staat om haar aan te moedigen, maar die heeft ze achteraf niet kunnen vinden.
Bij Els is de knop al omgegaan tot blik op oneindig, verstand op nul en zo trachten de finish te halen en dat gaat wonderwel goed. Echt slecht is het niet gegaan en helemaal ingestort is ze ook net. Ik vond het knap om te zien wat een strijdlust er naar boven kwam en kan dat alleen maar waarderen, niet alleen bij Els, maar ook bij Susanne en Nicky, ik ben trots op ze.
Susanne is binnen gekomen in een mooie 2.12.01 , Nicky is verstandig toch maar doorgelopen met de kou en is binnen gekomen in 2.17.10 terwijl Els en ik uiteindelijk zijn binnen gekomen in 2.19.05
Na de finish weer snel naar de omkleedtent gegaan om weer wat warmer te worden, Els met een bakkie thee.
Susanne en Nicky waren er al, van Ina geen spoor. Ina bleek achteraf zelfs achter ons te hebben gezeten terwijl we dachten dat ze voor ons zat. Ina komt uiteindelijk binnen in 2.27.43 , maar haar hebben we helaas na afloop niet meer gezien, anders had ze met ons mee terug kunnen rijden.
Na de tassen te hebben opgepikt even wat eten en drinken en weer zo'n lekkere krentenbol van Nicky knapten we weer wat op. 
We begeven ons weer naar de heerlijk warme tram waarin veelvuldig de berichtjes, appjes en foto's werden gedeeld. De dames kunnen trots zijn op hun prestaties, ik ben dat in ieder geval wel, ze hebben het maar mooi geflikt.
Na de tram snel naar de auto, waar de dames nog een verrassing voor me hebben, een chocolade paashaas als dank voor het hazen, erg leuk. Ik zet de kachel voluit en we gaan op weg naar Capelle om daar bij de KFC nog even wat te eten om het caloriepeil weer aan te vullen.
Na dit gezellige tussendoortje breng ik Nicky weer bij Capelsebrug en gaan we daarna terug naar Schoonhoven. Even na 19.30 uur zijn we weer thuis na een enerverende, maar toch ook mooie en gezellige dag.

Sfeerreportage van de Trail by the Sea in Renesse 24-02-2013

Door de sneeuw waren de beelden van deze zware tocht nog mooier geworden

Beschrijving

Beschrijving

Utrechtse Heuvel Trail Driebergen-Rhenen 17-02-2013

Enthousiast op het station in Driebergen/Zeist bij de start. We hebben er zin in.

 

 Een paar maanden geleden zat ik te kijken op de site van Mudsweattrails en kwam daar de Utrechtse Heuvel Trail tegen, een loop die je gedurende een aantal maanden kon lopen en daarin meedeed in een klassement. De start is op het station in Driebergen en de finish op het station in Rhenen, of andersom, dat mag ook. Van de klok op het perron moest een foto worden gemaakt. De beide klokken geven de tijd aan, het verschil is dus de gelopen tijd die wel met een horloge met GPS gestaafd moet worden, anders zou je het traject ook met de auto of trein af kunnen leggen. 
Ik had het plan al een voorgelegd aan mijn trainingsmaatjes en het leek een aantal ook wel wat om dat te doen. Door ziekte en andere lopen is het er tot dusverre niet van gekomen en begint de einddatum in zicht te komen. Volgens het klassement van Mudsweattrails kun je de Utrechtse Heuvel Trail lopen tot en met 28 februari. 
Aad en ik hebben vorige week in Bergschenhoek een nachttrail gedaan en we kwamen er op om eens te polsen of er animo was om op zondag 17 februari de Uterchtse Heuvel Trail (UHT) te gaan doen. Diverse van de lopers die op zondagmorgen deelnemen aan de lange duurloop gaven aan dat dit wel een goed idee was omdat het plan al was om er 28 te gaan lopen. Dit is iets meer dan 30 en ook nog eens een hele mooie omgeving. 
Na nog wat gemail en gebel over en weer zou de groep bestaan uit Aad van der Poel, Robert Hoek, Sander Seppen, Jeroen van Hattem, Nico Koppe, Wilko Schuiff, Piet Wuijster, Michel de Langen en mijn persoontje. Op het laatste moment komt Ronald Hamaker er ook nog bij die lang heeft getwijfeld. 
John van der Linden is helaas ziek, Peter Hofman op vakantie en Ronald de Ridder geblesseerd, anders was de groep nog groter geweest. 
Een aantal van ons wilde al vroeg weg, waardoor we besloten om af te spreken om 7 uur bij de ingang van het park in Schoonhoven. 
Iedereen, zelfs ik, is netjes op tijd. We gaan met 4 auto's naar Rhenen, zetten de auto van Robert en van mij neer bij het station. 
Ik neem alleen het hoognodige mee. Ik trek mijn normale oudere loopschoenen aan en neem mijn Speedcross 3 schoenen van Salomon mee en beslis bij de start pas wat ik aan zal trekken, het kon wel eens veel blubber zijn op het parcours. Verder hartslagmeter met horloge, trainingspak, wat drinken en de autosleutel, de rest blijft in de auto. Piet, Nico, Sander en Michel zetten de spullen in mijn auto voordat we naar Driebergen vertrekken met de auto's van Wilko en Piet. 
Nog even plassen, toch samen met Aad en Sander de modderschoenen aangetrokken, trainingspak uit, horloge met navigatie om met hartslagmeter. De route hebben Aad en ik in ons horloge gezet. De route had ik ook uitgeprint, maar zit nog in mijn tas in de auto, gelukkig hadden Sander en Aad de route wel meegenomen waarbij Sander de route leest. 
We maken een leuke groepsfoto onder de stationsklok op het perron van het station Driebergen/Zeist en gaan op pad. Sommigen hebben een rugzak op de rug, anderen een drinkbelt of een camelbag, drankposten hebben we niet, dus we moeten alles zelf meesjouwen. 
Zelf het ik een ergonomische rugzak op de rug en een tasje met wat gelletjes en mueslirepen en snoepjes, dat lijkt allemaal genoeg te zijn. 
De eerste paar kilometer gaat over verharde paden, daarna begint het er al een heel stuk anders uit te zien, we steken een zandverstuiving over en komen al snel in de bossen terecht waar het opvalt dat er best nog veel sneeuw ligt en dat er ook flink wat blubberige stukken liggen waar we doorheen moeten. Sander, Aad en ik lopen door de blubber, de anderen proberen er veelal omheen te lopen. 
Na een kleine 5 kilometer gaan we onder het spoor en de snelweg door en krijgen we bos- en ruiterpaden voor onze voeten. Het is genieten onderweg en iedereen heeft er lol in, een mooie omgeving en een hele goede training. 
Na het bos komen we over een grote weide waar een pad al slingerend omhoog loopt. Er blijken toch best wel veel klimmetjes in te zitten waar sommigen niet op hadden gerekend. 
We lopen nu in de buurt van Maarn en steken soms een stille weg over om verderop weer een bos in te duiken. Zo gaan we van bos naar bos en alles ziet er eigenlijk anders uit. Het ene bos heeft meer of minder sneeuw, meer of minder modder, dan hebben we ineens weer veel klimmetjes met boomwortels waarbij je goed uit moet kijken. 
Soms komt het voor dat Sander twijfelt en een bepaalde route volgt waarbij Aad en ik aangeven dat we van het lijntje afwijken op ons horloge waarna we weer omkeren en daarna wel de goede route volgen. 
Ook volgen we een route en zien een leuke dame linksaf slaan waar we als vanzelfsprekend achteraan hobbelen, maar waar blijkt dat wij juist rechtsaf moesten, dat moeten we dan weer corrigeren, maar echt heel veel om hoeven we niet te lopen, de richting zuidoost is meestal wel te vinden. 
Na een kleine 16 kilometer komen we bij het landgoed Amerongse Berg, dat blijkt af en toe flinke klimmetjes te hebben en kost best wel kracht. Na een kilometer of 20 zitten we in de buurt van Veenendaal en bereiken we het hoogste punt op de Utrechtse Heuvelrug, 68 meter waar we poseren en een voorbijganger met zijn hond stopt en een foto van ons maakt. 
Het ene mooie gedeelte maakt plaats voor het andere, het is echt een genot om hier te mogen lopen en ik geniet van iedere stap. 
Na ruim 20 kilometer begint Ronald het zwaar te krijgen, vooral bergop moet hij ons soms loslaten, maar bergaf komt hij er weer netjes bij. Ronald is ook aan het trainen voor de marathon van Rotterdam en op de goede weg, maar heeft duidelijk nog wat minder kilometers in de benen. 
Na de 25 kilometer en vele klimmetjes later moet Ronald ons toch laten gaan en besluiten we af en toe in te houden en even te wachten, we lopen tenslotte geen wedstrijd en het is leuker om allemaal bij elkaar te blijven. Robert besluit zich te laten zakken en blijft bij Ronald en zo gaan we verder. We passeren een kleiafgraving, lopen door de Stadbossen van Rhenen en naderen het eindpunt. Eenmaal in Rhenen moeten we nog een grote lus maken langs de Rijn, Ronald en Robert nemen een iets kortere route. We lopen nog heel even verkeerd maar komen dan weer op de juiste route en begeven ons naar het station waar net de trein aankomt. We vragen aan een passagier of ze even een foto van ons wil maken onder de stationsklok op het perron en zijn dan met 8 lopers, Robert en Ronald zijn er dan helaas nog niet. 
Uiteindelijk hebben we er ruim 3.36 uur over gedaan en vreselijk genoten. Als we klaar zijn begeven we ons naar de auto's en zien dan boven ons Robert en Ronald aankomen. 
De dag lijkt helemaal goed te zijn verlopen. Piet gaf vanmorgen aan dat ik op tijd was, dat het een wonder was, maar dat er dan weer wat anders met me zou gebeuren en dat was ook zo. Uiteindelijk hoopte ik vanmorgen dat hij geen gelijk zou krijgen, maar helaas was het weer raak. 
Ik heb mijn autosleutel in mijn trainingsbroek laten zitten die in een plastic tas zit bij Piet achter in de BMW die bij de start staat. Vreselijk balen, voor mij natuurlijk, maar ook voor de anderen en ik baal nog meer juist vanwege de anderen. 
Robert gaat met de grootste groep die het meeste haast hebben al op pad naar Driebergen. Sander, Nico, Piet en ik gaan kijken of we soms met de trein mee kunnen naar Driebergen. 
Nu blijkt maar weer eens dat de huidige snufjes niet altijd een vooruitgang zijn. We hebben papiergeld bij ons, maar staan voor de automaat om kaartjes te kopen en kunnen daar alleen betalen met pin of OV chip-kaart. Zo in de trein stappen kost je 35 euro per kaartje. 
Uiteindelijk vinden we een oudere man die 43 kaartjes voor ons koopt a 3,40 en geven hem 15 euro. De prijs valt mee en de reis met wachttijd ook, we komen bijna gelijk met de anderen weer in Driebergen aan. Eigenlijk hadden we dit achteraf beter kunnen doen, wat erg makkelijk en geen rompslomp met auto's heen en weer, dat is een tip voor de volgende keer. 
Ik leen wat geld van Nico. Vijf euro moet genoeg zijn, maar Nico geeft me een briefje van 20 euro. De anderen gaan naar huis, ik begeef me naar het station om te kijken of ik een kaartje kan bemachtigen voor de reis terug naar Rhenen. Dat valt nog niet mee, weer die stomme kaartjesapparaten die geen briefjes accepteren. Ik zie er wel één voor muntjes. De eerste winkel kan niet wisselen, in een drinkgelegenheid heb ik geluk, een Marokkaanse dame is heel vriendelijk en wisselt het briefje om in een tientje, een vijfje en 5 euro los. Ik begeef me naar de automaat en wil een kaartje kopen en zie tot mijn ontsteltenis dat ik 5,70 moet betalen voor een kaartje zonder korting, een kaartje met korting kost inderdaad 3,40 , blijkbaar kreeg de man die voor ons op de heenreis de kaartjes kocht een 40% korting. 
Tja, ik heb maar 5 euro losgeld, dus maar weer naar die vriendelijke dame en warempel, ze helpt me weer door ook het briefje van vijf euro om te wisselen voor losgeld en nu lukt het. Als ik aan kom rennen naar het station zie ik net een trein wegrijden en denk dat ik weer pech heb en dat de trein net vertrekt, maar deze keer heb ik wel geluk. Ik hoor mopperende mensen dat de Sprinter weer eens te laat is en zie tot mijn blijdschap dat de trein die ik moet hebben er over 4 minuten is. De vier minuten werden er 7, maar toen kon ik eindelijk op pad en moet zeggen dat ik heerlijk zat. Wat gebeld met het thuisfront om te zeggen dat ik wat later was. Aangekomen in Rhenen eerst omgekleed, plassen, wat eten en drinken en dan eindelijk op pad. Om 15.00 uur ben ik in Schoonhoven en breng de tas van Sander langs en in Bergambacht die van Michel. Nico komt zijn tas zelf oppikken, die van Piet neem ik mee naar de training woensdag. 
Ondanks de laatste pijnlijke stommiteit heb ik een fantastische dag gehad en volgens mij de anderen ook. Ik heb Ronald niet meer gesproken, maar hoop dat ook hij een leuke dag heeft gehad. 
Volgende week wacht alweer een beproeving, de Trail by the Sea in Renesse, een loop van 38 kilometer over strand en duinen. Dat zal nog zwaarder worden denk ik.


































De finish in Rhenen op het station

Petzl Night Trail Bergschenhoek, 09-02-2013

Fantastische eerste Petzl Night Trail in Bergschenhoek
 
De winter, een periode die voor mij altijd geweldig is, lekker fris, over het algemeen weinig zon, kortom, mijn favoriete jaargetijde.
Zoals zo vaak gaat het wat betreft de gezondheid wat minder, dan is het een teveel aan vitamine B6, dan weer kamt ik met een flinke griep waardoor veel van mijn plannen niet door gaan, zo ook de barre tocht op het strand over 50 kilometer vanuit Den Helder, maar mijn volgende doel is gelukkig wel gehaald, de Petzl Night Trail in Bergschenhoek.
De naam Night Trail zegt het al, lopen in de nacht, in dit geval lopen in het donker, omdat de start om 19.00 uur plaats zal gaan vinden. Het is een loop over 19 kilometer, bijna helemaal onverhard met best wel veel klimmetjes en ook veel blubber, een echte uitdaging.
Voor dit evenement heb ik speciaal schoenen aangeschaft, zogenaamde trailschoenen, gekocht bij Scarabee in Valkenswaard, een zaak die me door andere trailrunners werd aangeraden.
Vorig jaar heb ik voor het eerst kennis kunnen maken met het fenomeen trail en ben helemaal om. In mijn geval was dat de Duinentrail in Schoorl, een fantastsiche ervaring. Ik loop niet voor een bepaalde tijd, maar gewoon om te genieten van de mooie omgeving. Het heerlijk hardlopen dwars door de natuur over een mooi parcours maakt wat in mij los, ik geniet ervan met volle teugen. Inmiddels heb ik me voor het komende jaar voor diverse trails ingeschreven, die stuk voor stuk lang en zwaar zullen zijn, maar waarvan ik nu al weet dat het zeker de moeite waard zal zijn, ik zal mijn fototoestel in de aanslag houden om mooie plaatjes te schieten, ondanks dat dit me best wel tijd zal kosten, maar dat ik niet belangrijk, althans niet voor mij.
Voor de Petzl Night Trail is uiteraard ook verlichting nodig, ik zoek wat op het internet en koop uiteindelijk een mooie lamp. Als ik later nog eens kijk op de site MudSweatTrails lees ik dat Petzl de grootste leverancier is voor dit soort lampjes en had ik wellicht een Petzl kunnen kopen, maar dat is het niet geworden.
Op de training spreek ik met de woensdaggroep over mijn trailplan in Bergschenhoek en ook maatjes Aad en Robin lijkt het leuk om te gaan lopen, waarna ze zich nog net op tijd inschrijven, want de beschikbare 300 plaatsen zijn snel ingevuld. ook Sander Seppen en Arie Visser zijn van de partij, evenals Hans Rietveld.
Na mijn griep krabbel ik langzaam wat op en krijg weer meer kracht, al blijf ik nog steeds hoesten en komt er van alles me, ik ben wel redelijk fit en kan gewoon lopen.
Op de zaterdag van de trail spreken we af om met z'n vieren te gaan. Robin en Aad komen naar mijn bedrijf en van daaruit gaan we op pad en pikken onderweg Arie Visser op die bij de bushalte in Krimpen staat te wachten.
De start is voor iedereen om een andere tijd. De 300 deelnemers zullen starten in groepjes van 5 met een tussenpauze van een halve minuut. Er wordt gestart vanaf 19.00 uur tot ongeveer 19.30 uur.
We zijn even na 18.00 uur ter plekke en al de hele tijd heeft het onderweg gesneeuwd, dat zou die avond ook nauwelijks gebeuren.
In de omkleedruimte op de bovenverdieping van Outdoor Valley komen we Sander Seppen tegen en ook nog een aantal andere bekenden waaronder Pascal van Norden en Ronald Tertoolen, een loper die ik heb leren kennen bij de opnames van de film De Marathon waar we beiden als figurant aan hebben mee gedaan. Het is erg gezellig en iedereen verheugd zich over de te komen blubberkilometers onder barre omstandigheden. Allemaal "loopgekken" sommige nog veel erger dan ikzelf.
Iedereen bereidt zich voor op zijn eigen manier. Ik ga met Aad naar beneden om te kijken hoe laat we moeten starten. Ik zit al vroeg in het schema, groep 4, om 19.02 dus, Aad start ook vroeg, slechts 1,5 minuut achter me en Arie zo'n 4 minuten achter me, Robin zit daar ook zo'n beetje.
Ik heb niet het idee dat het erg koud is, maar wellicht komt dat door de vuurkorven waarvan er bij de start een paar staan opgesteld. Op advies van Pascal besluit ik toch handschoenen aan te trekken, maar achteraf had ik beter zonder kunnen lopen, ik had gewoon te warme handen. Wel loop ik gewoon in een korte legging en 2 lagen shirtjes, één met en één zonder lange mouwen.
Bij de start staan mannen van Petzl die lippenbalsem uitdelen aan lopers die met een Petzl lampje lopen, Aad en ik niet, Aad heeft een Black Diamond, ik een Led Lenser.
We staan allemaal te trappelen bij de start waarna we in een zee van licht vertrekken met ons lampje vooruit gericht. De ledlampjes doen het prima.
Vanaf de start is het ieder voor zich. Het is de bedoeling dat de lampjes palen verlichten met daarop ronde reflectoren. Een paal met één reflector geeft aan dat je rechtdoor moet, een paal met twee reflectoren geeft aan dat je links of rechtsaf moet. Onder de reflectoren staat dan het pijltje naar links of rechts, die hadden ze zwart gemaakt en waren soms slecht te zien, zeker als je snel loopt.
In het begin ga ik als een speer en haal de ene na de andere loper in zodat ik bijna op kop loop, het is dan ook nog vlak terrein, wel onverharde paden, maar goed te doen. Af en toe volgen er nu wat trappen en voelt het al wat zwaarder, als we daarna een ruiterspoor door mul zand volgen merk ik toch dat ik wat te snel van start ben gegaan en laat mijn tempo wat zakken waarna er af en toe ook een loper voorbij komt, waaronder Pascal van Norden, die wel heel snel voorbij stuift.
De 5 kilometer gaat in 25.20 , dat is veel te snel, maar het zwaarste deel zit aan het einde, dan gaat de tijd vanzelf omhoog.
We lopen nu door bossen en het is een heel geslinger in het donker, maar gelukkig hebben we een lampje. Over lampje gesproken, het lijkt wel of ik steeds minder zicht heb, misschien zit er sneeuw voor, ik wrijf eens even over de lens, maar dat helpt niet. De lopers die ik tegen kom hebben allemaal meer licht, misschien is dat het verschil tussen mijn merk en de Petzl ?
Waar ik eerst flink last had van de sneeuw die vlak voor mijn neus in mijn lichtbundel naar beneden viel, zo heb ik nu last dat ik steeds minder ga zien. Ik ben toch niet sneeuwblind aan het worden ?
In het bos zijn diverse smalle bruggetjes en het is best uitkijken. Als je er langs loopt loop je zo het water in.
In het bos heb ik een groepje ingehaald en ik besluit wat langzamer te gaan lopen zodat het groepje weer voor me loopt en ik ze kan volgen, zo heb ik veel meer zicht, want ik was al twee keer tussen de takken van een boom terecht gekomen doordat ik van het pad was geraakt.
Soms zie je tijden geen reflector meer, maar dan zie je wel af en toe een stuk plastic van een lint aan een boom hangen om aan te geven dat je nog steeds goed gaat.
Voor me gaat het groepje ineens rechtsaf terwijl ik geen paal heb gezien en vraag of ze wel goed gaan. Als we ineens over een pad lopen waarbij mijn voeten onder water verdwijnen ga ik helemaal twijfelen tot ik ineens weer een reflectorpaal zie, we zitten toch goed. Achteraf blijken heel veel lopers verkeerd te zijn gelopen, waaronder Pascal die zodoende een mooie eindklassering kon vergeten.
Mijn ogen zijn niet meer zo goed als vroeger en ik kan slecht de tijd en afstand aflezen. Voor mijn gevoel hebben we er al bijna een halve marathon opzitten. Ik weet dat er ergens een drankpost moet zijn, ik verwacht die halverwege, maar die blijkt tussen de 12 en 13 kilometer te liggen.
De 10 kilometertijd is 51.45 , nog steeds netjes, maar het is nu wel donker geworden. Mijn lampje heeft definitief de geest gegeven. Achteraf blijken de batterijen gewoon leeg te zijn gweest. Ik had het lampje opgeladen, er 2 keer in de avond mee gelopen en daarna bijna twee maanden niet gebruikt, dan lopen de batterijen natuurlijk ook leeg. Voor de loop de batterijen niet opgeladen en nu dus geen licht meer, erg stom, maar ja, ik doe wel meer domme dingen, ik maak wel meer iets mee.
Helemaal aardedonker is het niet, vaag zie ik wel de contouren van de paden, al is er helemaal geen contrast te zien. Zolang de weg vlak is gaat het wel, maar als die omhoog en omlaag gaat lopen zal het lastiger worden.
Zolang ik kan probeer ik bij het groepje te blijven, dat gaat redelijk, maar als we weer op een ruiterpad door het mulle zand moeten zak ik af, ik heb het even moeilijk. Soms komt er een loper voorbij en heb ik weer wat zicht, verder is het uitkijken om niet te zwikken.
Op mijn horloge komt na het ruiterpad en een bocht naar links en weer rechts na een paar honderd meter geslinger eindelijk de drankpost na 12,2 kilometer waar ik een tijd noteer van 1.03.13
Arie Visser is voorafgaande aan de loop al een tijdje aan het tobben met zijn kuit en het was nog maar de vraag of hij mee zou doen. Arie heeft het toch geprobeerd en redelijk lang vol gehouden. Tot de drankpost ging dat waarna Arie de strijd heeft moeten staken. Achteraf vroeg Arie zich af hoe het kon dat hij mij niet had ingehaald, hij had bij de drankpost 1.05 , maar door mijn te snelle start was ik tot de drankpost zelfs sneller geweest dan Arie waardoor hij me vanzelfsprekend niet heeft ingehaald.
Bij de drankpost neem ik wat water, wat dorstlesser, een stuk ontbijtkoek, een stuk banaan en 4 winegums. Ik vervolg mijn weg, maar loop nu alleen en in het donker. De paden zijn nauwelijks te onderscheiden en worden ook steeds lastiger. Ik loop een berg op die heel erg glibberig is. De paden gaan niet alleen omhoog, maar lopen ook scheef waardoor ik alle kanten op ga en ik geen idee heb hoe ik mijn voeten moet zetten omdat ik niets zie. Ik matig mijn snelheid en het is in deze fase uitkijken dat ik niet val of mijn enkel verzwik. In het donker zie ik een licht en voor ik het weet is er ineens een flits van een fototoestel in mijn gezicht, waarna er ineens een scherpe afdaling volgt en ik maar ternauwernood overeind kan blijven. Af en toe maak ik rare klappen omdat er ineens een afstapje is die ik niet heb gezien. Dit gaat me nooit meer gebeuren, mijn lampje gaat vlak voor zo'n trail echt opgeladen worden.
De paadjes worden al zwaarder en zwaarder, ik glibber alle kanten op. De steile paden omhoog moet ik wandelen en ik krijg het toch wel zwaar. Ik ben blij als er af en toe iemand voorbij komt met een lampje waar ik dan even bij aanklamp zodat ik wat zicht heb, al ben ik niet lang in staat om dat tempo te volgen, de benen worden moe. De hartslag zit ver boven de 165 ondanks het af en toe bergop wandelen. De afdalingen zijn voor mij in het donker zelfs af en toe gevaarlijk.
De 15 kilometer gaat in 1.22.10 , ruim binnen het doel van twee uur dat ik mijzelf had gesteld zonder te weten wat ik kon verwachten wat betreft parcours.
De laatste kilometers zijn verwarrend.
Ik kom boven op een bergje en zie geen pad. Gelukkig staan er mensen van de organisatie die me vertellen dat ik over een balk moet lopen, naar beneden en dan rechtsaf om een grote boom waarna de reflectoren die ik nauwelijks kan zien, laat staan verlichten de route weer aangeven. Op een pad weet ik het niet meer en zie iemand staan. Ik geef aan dat mijn lichtje niet meer werkt en vraag waar ik heen moet. Over de boomstam, dan rechtsaf, het paaltje zegt rechtdoor, maar dat klopt niet. Maar goed dat ik het heb gevraagd. Het wemelt nu van de lichtjes. Naast me, onder me, boven me, maar die zitten niet allemaal op hetzelfde pad. Het krioelt daar van de paden en de vele lampjes blijken zich op paden te begeven waar ik al voorbij ben gekomen.
Ik zie ineens onder me de klimwand van Outdoor Valley en denk dat ik er ben, maar dan gaan de paden naar rechts en blijken we nog een aardige lus te moeten maken.
Na veel geglibber weet ik mijn benen heel te houden en zie ik eindelijk het licht van het finishgebied waar ik uiteindelijk binnen kom in een toch nog nette 1.49.02 , goed voor een 86e plaats, al had dat met een goed licht zeker veel sneller kunnen zijn.
Bij de finish geeft mijn horloge aan dat ik 18,88 kilometer heb gelopen, al zit daar natuurlijk wel eens een afwijking in.
Bij de finish kan ik alcohol vrij bier krijgen, maar dat lust ik niet. Wel neem ik een kom lekkere erwtensoep en dat gaat er goed in. Mijn kousen en schoenen zitten helemaal onder de dikke blubber, maar dat mag de pret niet drukken.
Om me heen zie ik toch ook diverse lopers staan die helemaal onder de blubber zitten en hier en daar zijn uitgegleden.
Ik ga weer naar boven naar de omkleedruimte en zie Arie op de massagetafel liggen. Ik vraag me af of Arie me ergens voorbij is gevlogen, maar toen bleek dat hij rond de 13 was uitgestapt vanwege de blessure aan zijn kuit. Echt lekker liep hij na de massage overigens niet.
Al snel zie ik Aad komen, hij heeft ook genoten en loopt een 1.58.30
Nu is het wachten op Robin. Dat duurt wel even, Robin heeft twee zwakke lampje op zijn hoofd waarbij hij zelf wel is te zien, maar die hem weinig lichtopbrengst geven of wat te kunnen zien en dat is lastig, zo heb ik zelf ervaren, maar het is te doen. Robin heeft niet net als wij aparte trailschoenen, maar gewoon zijn oude loopschoenen waardoor hij erg veel zal glibberen. Achteraf blijkt Robin in het begin al verkeerd te zijn gelopen waardoor hij zo'n drie kwartier alleen heeft gezworven. Wel kwam hij nog een loper tegen waardoor ze samen hebben kunnen lopen. Het horloge van Robin zou thuis zijn opgeladen, maar dat was mis gegaan, het horloge was al bij het begin leeg. Na 2.23.50 komt Robin over de streep, toch een knappe prestatie en hij vond het nog leuk ook.
Nu iedereen present ie gaan we weer naar huis terwijl het nog steeds sneeuwt.
Wat een fantastisch mooie ervaring en voor herhaling vatbaar. Als deze loop er volgend jaar weer is ben ik zeker van de partij.
 


































Beschrijving

Petzl Night Trail Bergschenhoek 9-2-2013

Beelden van de eerste Petzl Night Trail in Bergschenhoek, een echte aanrader

De 10 van Roodenburg 03-02-2013

Na een paar weken dan ook eindelijk weer een verslag van mijn kant. Na een fikse griepperiode waarin ik niet heb kunnen lopen begin ik weer langzaam op te krabbelen. Donderdag voor het eerst 8 kilometer gelopen, maar dat viel nog niet mee, geen inhoud en nog steeds veel hoesten. Vandaag weer iets verder, de 10 van Roodenburg. Vooraf heb ik me voorgenomen om het erg rustig aan te doen. 
Susanne van Rees gaat ook de 10 lopen, net als veel andere Avantrianen en leden van Start. Leuk om iedereen weer te zien. 
Van tevoren afgesproken dat ik samen met Susanne ga lopen in een rustig tempo zo rond de 6 minuten per kilometer, ook Ger Kooijman loopt met ons mee, hij heeft gisteren een lange duurloop gedaan en doet het nu rustig aan. 
Bij de start is het leuk om alle bekenden te zien staan. Bij de dames zal het gaan tussen Lydia Rehorst en Marleen Zijderlaan. Marleen zien we helaas niet zo vaak meer, maar is nog altijd snel, al is Lydia vandaag te sterk en weet Marleen makkelijk voor te blijven waarmee ze haar titel verdedigde. 
Speaker Ab de Kluijver riep bij iedere passage de namen rond, al heb ik de strijd bij de mannen niet goed kunnen volgen omdat we ontspannen wat achteraan liepen. 
Vlak voor ons start een groepje met Janet, Astrid en Johan, die willen een tijd lopen tussen de 50 en 52 minuten. 
Vanaf de start gaat het vanaf de mooie nieuwe locatie van avStart naar de Wetering Oost waar we eerst een stukje wind mee hebben, na het keerpunt hebben we de wind pal tegen en proberen Ger en ik Susanne zo goed mogelijk uit de wind te houden. De wind is best pittig en het is ook fris, maar wel goed te doen. 
We komen nu ook de andere lopers tegen die terug komen, dat is wel leuk, al is het parcours niet bijster interessant, 4 rondjes van 2,5 kilometer, misschien wel leuk voor de supporters op de baan, maar als loper is 1x 10 leuker. 
We komen ruim binnen het kwartier door en zitten op het schema van onder het uur. 
Ronde 2 gaat ook goed, al merkt Susanne al wel dat het tempo wat te hoog ligt waarna we iets vaart minderen. 
Al hoestend loopt het best lekker, Susanne al snuitend, allebei vanwege een nasleep van de griep, maar verder gaat alles goed. 
Na de derde ronde zijn tal van lopers al klaar en moedigen ons aan, we komen door in 44.22 en hebben nog steeds een beetje marge om onder het uur te komen. 
Het laatste rondje gaat moeizaam, het tempo zakt wat in, maar we hebben nog genoeg marge. Als we het stuk tegen de wind in hebben gehad is het ineens Susanne die serieus gaat versnellen waardoor de tijd weer in haar voordeel gaat werken en we binnen komen in een mooie 59.30 , het doel gehaald. 
Het groepje Janet, Johan en Astrid heeft ook lekker gelopen rond de 51 minuten. 
Na afloop snel de kantine opgezocht, anders vatten we weer kou. 
Susanne regelt snel een paar kopjes warme thee terwijl Ger en ik gaan douchen. Na de douche nog even gezellig gekletst waarna Susanne en ik weer naar huis gaan. 
Ondanks het rustige tempo toch lekker gelopen. Zaterdag een hele andere uitdaging, dan loop ik met Aad de Night Trail in Bergschenhoek over 19 kilometer. Veel onverhard en veel hoogteverschil. Maar eens kijken hoe dat af gaat lopen.


































Een heerlijke ontspannen 10 gelopen in een rustig trainingstempo van 6 minuten per kilometer