Oliebollenloop Avantri 31-12-2010

De laatste weken is het kwakkelen. Kwakkelen met de gezondheid, kwakkelen met het weer en kwakkelen met mijn lichaam.
Na een flinke verkoudheid en diverse afgelastingen van loopevenementen ben ik eindelijk weer toe aan wat leuks en dat zou de Oliebollenloop moeten worden.
Nadat de 27 kilometer bij de Kangoeroeloop in Vught is afgelast besluit ik om vorige week zondag twee uurtjes te trainen in een erg rustig tempo en dat gaat prima. Op maandag besluit ik te gaan trainen omdat ik het de dag ervoor rustig aan heb gedaan, maar op de training gaat het mis. Ik krijg bij het doel van wat lange intervallen flink last van mijn linker hamstring, maar ik loop tegen beter weten in toch door.
Na afloop van de training werd me verzocht door de trainingsgroep van Ab om hen op de foto te zetten. Ze hadden zelfs allemaal een shirt aan met daarop een afbeelding van Ab bij de finish van de eerste Natuurmarathon. Ze lopen wel weg met Ab, hij heeft goed werk geleverd. Klasse.
Op dinsdag heb ik er nog flink last van, maar naarmate de dag vordert trekt het weer weg.
Op woensdag toch maar weer getraind als laatste voorbereiding, maar ook toen weer last gekregen en zelfs over de kop gegaan door even niet op te letten en op de rand van het asfalt te stappen waarna ik een lelijke smak maakte. In eerste instantie leek het mee te vallen, maar op donderdag was alles stijf en stram en het leek wel of er een auto over me heen was gereden. Een lekkere voorbereiding op de Oliebollenloop zullen we maar zeggen.
Gaat de Oliebollenloop wel door ?
Angstvallig hou ik de hele week de weersverwachting al in de gaten en ook de Avantri-site. Al snel blijkt dat we wel gaan lopen, maar dan over een alternatief parcours, want op plaatsen langs de langere afstanden is niet te lopen.
Op vrijdag is de pijn in mijn lichaam wel minder geworden en moet ik in staat zijn om te lopen. De zeurende pijn in mijn linker hamstring is er al als ik gewoon loop, maar misschien zal het niet erger worden.
Als ik eens een keer op tijd arriveer, zelfs ruim voor 10.30 uur, dan is het al een drukte van jewelste. Vermoedelijk zullen er minder lopers komen vanwege de mist of de miezerregen, maar dat blijkt niet het geval, er komen zelfs een recordaantal van 731 lopers op dit topevenement af. Fantastisch.
Ik ontmoet zoveel bekende lopers en het duurt vrij lang voordat ik me in kan schrijven, maar ik klaag niet. Het is super om tussen al deze kennissen te lopen. Avantrianen, leden van Start, maar ook heel veel lopers die ik van andere evenementen ken waar ik op de zondagen ga lopen. Ik ben helemaal in mijn element.
De afgelopen weken hebben we elkaar een beetje gek gemaakt en zal ik de strijd aan moeten gaan met Lydia de Graaf, Max Reinhard, Ron van Lamoen, Nico Koppe en nog meer lopers die rond de 1.05 willen gaan lopen op de 15 kilometer. 
Door de alternatieve route zal het vandaag geen 15 zijn, maar 15,650 kilometer.
Mijn doel is eerst om onder de 1.05 te gaan lopen, maar nu wil ik in de 1.07 lopen of daar iets onder.
Ik besluit vanaf de start met Chris Bezemer en Lydia de Graaf mee te lopen en een kilometertijd van 4.20 of sneller te gaan lopen. De eerste 2 kilometer gaan in 4.10 en de conditie voelt goed, maar de zeurende pijn in mijn hamstrings baart me zorgen.
Na drie kilometer moet ik Lydia en Chris laten gaan, want bij een lange pas trekt de hamstrings. Nico Koppe loopt net voor me en loopt super.
In een iets rustiger tempo van 4.20 lijkt het redelijk te gaan, maar naarmate we doorlopen gaat het steeds zeerder doen en iedere stap geeft een pijnsteek.
Bij de drankpost komt Max me voorbij en ik probeer snel weer bij hem aan te sluiten, maar al snel krijg ik zulke harde pijnscheuten dat het niet wijs is om in dit tempo te blijven lopen en ik laat me weer wat terugzakken.
Even later komt Ron me ook voorbij en ik denk dan dat ik dat toch niet kan laten gebeuren en opnieuw wil ik versnellen. In eerste instantie lijkt het goed te gaan, niet te wild doen en rustig naar hem toelopen en waarempel, ik loop ook weer in op Max. Als ik weer vlak bij hen ben schiet er een flinke pijnscheut door mijn hamstrings. Balen zeg. Ik wil harder, de conditie is super, ik ben helemaal niet moe, maar toch moet ik rustiger gaan lopen. Vlak voor me zie ik Werner Martens ook lopen en die zou ik graag voor willen zijn om bij Start een plaatsje te kunnen stijgen in het eindklassement, maar ook dat is niet haalbaar. Werner zit er een beetje doorheen en ook Ron zakt wat af, maar mijn been voelt al slechter en slechter. Na een rustige kilometer kom ik uiteindelijk over de streep in 1.08 , waarbij ik uiteindelijk toch rond de 4.20 per kilometer heb gelopen, maar wel veel pijn heb geleden. Ik had achteraf gewoon moeten stoppen, maar dat staat niet in mijn woordenboek. Het resultaat is dat ik zondag helemaal geen wedstrijdje ga lopen, ik heb mijzelf er dus mee. Het voordeel daarvan is, dat ik dan op tijd in de kantine ben voor de nieuwjaarsreceptie.
Na afloop is het weer oergezellig en na nog ruim een uur in de aula van de school te hebben gelopen en na 5 oliebollen keer ik eindelijk terug naar mijn bedrijf om daar nog wat te werken.
Langs deze weg wens ik iedereen een goede jaarwisseling toe en een zeer voorspoedig en gezond 2011.

Een dik PR op de marathon tijdens de 2e Krimpenerwaard Natuurmarathon in Lekkerkerk op 31-10-2010 met "haas" Robert Hoek, 3.30.34 !

Kopjesloop Delft 12-12-2010

De griep en verkoudheidsperikelen zijn weer een beetje achter de rug en ik zelfs even met de gedachte gespeeld om vandaag een marathon te gaan lopen in Spijkenisse, maar uiteindelijk heeft het verstand het gewonnen van mijn drang om zoveel mogelijk te lopen. Marloes stelt voor om dan de halve te gaan lopen in Spijkenisse, maar dat sla ik af, want als ik daar éénmaal ben, dan ga ik vermoedelijk ook de hele marathon lopen. 
Ik kijk op de loopkalender en zie geen halve marathons meer staan. Uiteindelijk besluit ik vandaag naar Delft te gaan om daar de Kopjesloop te lopen. Ik kan kiezen uit 1, 2 of 3 rondjes van 5 kilometer en in mijn geval is dat dan uiteraard de 15 kilometer en gelijk een goede test voor de Bruggenloop in Rotterdam van volgende week.
Om 10.05 ga ik van huis en arriveer om 10.45, de start is om 11.00 uur en ik heb genoeg tijd over om me om te kleden en naar de start te wandelen.
Ik stel mijn horloge in op 1.05 , een tempo van 4.20 per kilometer. Ik ben benieuwd naar mijn vorm, langere wedstrijden heb ik niet veel in tempo gelopen. Een paar keer een cross en tussendoor een hele rustige halve marathon.
Het is lekker loopweer. Even een heel klein miezertje, maar daarna is het droog met een temperatuur van een graadje of 5 à 6.
De eerste kilometer gaat veel te snel in 4.03 en ook de kilometers daarna een 4.11 en 4.15 waarna ik in het juiste tempo terecht kom. De eerste ronde van 5 kilometer gaat in 21.08 , wat een 43-er zou betekenen, maar dit tempo is wel wat te snel, het had een 21.40 moeten zijn.
De tweede ronde zakt mijn tempo wat af en liggen mijn kilometertijden tussen de 4.20 en 4.30 waardoor mijn voorsprong op de 1.05 als eindtijd aan het verdwijnen is.
De 10 kilometer gaat in 43.19 waar ik als schema 43.20 heb staan en is de voorsprong helemaal weg. De 1.05 zal nog krap worden.
Ik besluit de derde ronde wat te versnellen. Aan het begin gaan 2 lopers me voorbij en probeer ik aan te sluiten. De oudere loper, een kopie van Piet Wuijster loopt me voorbij en kan ik niet bijhouden, de tweede loper gaat me voorbij maar kan zijn maatje niet bijhouden waardoor ik weer aan kan sluiten en hem weer voorbij ga.
Ik kom een fietser tegen die roept dat ik 5e lig en ook lopers die ik inhaal van de 10 kilometer roepen dat ik 5e lig, dus dat weet ik dan.
De vijfde plaats komt geen moment meer in gevaar, de afstand achter me wordt steeds groter, maar ook voor me is niemand binnen een halve minuut te zien.
Dit derde rondje gaat duidelijk weer wat sneller en ik kan toch nog ruim binnen mijn gestelde tijd finishen in 1.04.29 waar ik toch blij mee ben. De vorm is redelijk. Eens kijken of ik volgende week weer onder de 1.05 kan komen.

Loetcross Lekkerkerk 05-12-2010

Volgens de kalender is het nog geen winter, maar zoals we afgelopen week hebben meegemaakt zijn de winterse omstandigheden dit jaar vroeg met als gevolg veel files en ergernis bij de automobilisten, veel drukte in de garages (ook bij ons) en veel sneeuwpret voor de jeugd. Mijn zoontje Richard heeft gisteren de hele middag buiten gespeeld in de sneeuw, sneeuwballengevechten gehouden, sneeuwmuren gebouwd ter verdediging en ga zo maar door.
Voor de hardlopers is het afwachten. Zelf ben ik gek op wind en kou, maar het moet niet zo zijn dat evenementen niet doorgaan vanwege het weer, want dan heb ik er weinig lol in.
Sneeuw is om op de latten te staan, maar verder verziekt het het ijs en maakt het de loopparcoursen glibberig met als gevolg dat een organisatie er vaak toe overgaat om evenementen af te gelasten.
Op zaterdag valt er veel sneeuw en ik zie het er al van komen dat er zondag niet gelopen gaat worden, zeker ook omdat er ijzel wordt opgegeven.
Ik zet op zondag de wekker op 9.00 uur en wordt zelfs iets voor de wekker wakker. Ik heb spierpijn van het winterbanden sjouwen en boven je hoofd in de rekken plaatsen en van het sneeuwschuiven, maar verder lijkt alles goed. Ik kijk naar buiten en zie dat er veel sneeuw is verdwenen en dat het dooit. Geen ijs dus, dan zal de cross in de Loet vandaag wel door gaan. Ik kijk voor de zekerheid even op de site, maar kan niets vinden en maak alles klaar voor de loop.
Om stipt 10.00 uur staat Janet aan de deur en samen vertrekken we naar Lekkerkerk. Om 10.15 arriveren we en zoeken een weg naar de Hooiberg. Het is één vieze natte massa natte sneeuw en je mag blij zijn als je met relatief droge voeten aankomt.
Janet is één van de weinige dames die aan alle drie de crossjes van de Chris Bezemer Crosscompetitie 2010 meedoet en dan ook nog eens een snelle dame, zodat de overwinning in het eindklassement haar niet meer kan ontgaan, mits ze natuurlijk vandaag aan de streep komt. In mijn geval doet het klassement er niet toe omdat ik vorige week zaterdag de tweede loop niet heb meegedaan ivm mijn werk en ook omdat ik als man helemaal geen snelle loper ben.
Het is gezellig om iedereen weer te zien en ik sta meer te praten dan dat ik opschiet. Ik heb de tijd die ik anders nooit heb. Met Janet ben ik veel vroeger aanwezig dan dat ik zelf aankom, dan is het meestal rennen en vliegen om op tijd aan de start te staan. Ik moet zeggen dat dit ook wel leuk is.
Netjes op tijd schrijf ik me in, kleed me om, pleeg even een sanitaire stop tegen een boom en begeef me naar de start.
Janet heeft supporters genoeg. Haar man Marcel is hobbyfotograaf en staat al in de aanslag met zijn camera op haar op de gevoelige plaat vast te leggen. Zoontje Thimo en dochtertje Noëlle staan aan zijn zijde om haar aan te moedigen. Ook de moeder van Janet is aanwezig, dit kan dus niet meer misgaan.
De meeste lopers dragen vandaag net als ik spikes en dat was voor mij achteraf ook de beste keuze. Het parcours is netjes afgezet met linten zodat we niet kunnen verdwalen, maar op het parcours staan ook tal van vrijwilligers om de lopers op het juiste pad te houden.
Pascal van Norden, de winnaar van de Natuurmarathon 2010 staat ook aan de start en is gelijk al favoriet vandaag en verder zijn alle coryfeeën van Start en ook van Avantri van de partij. Ik mis wel Jan Zijderlaan en Menno Beck, maar die konden waarschijnlijk niet. Ester Eikendal is wel aanwezig, maar loopt zelf niet mee, haar man Gertjan is wel van de partij.
Bij de dames zijn slechts 7 deelneemsters, waaronder de supersnelle Sarissa de Vries en good old Brenda Sleeuwenhoek met wie Janet wellicht kan strijden om plaats 2 vandaag.
Vanaf de start schiet Janet weg en loopt voor me, net achter Peter den Hartog. Net om het gebouw en winkeltje heen stopt iedereen, we komen bij een smal pad waardoor we even moeten inhouden omdat het peloton nog te breed is, maar daarna begint het geploeter echt. In eerste instantie liggen de weilanden er nog maagdelijk bij, wit van de sneeuw met hier en daar wat groen er doorheen, maar dat zou snel veranderen.
Ik begin veel te snel en haal Janet en Peter den Hartog in waarna ik nog twee lopers inhaal en ineens pal achter Nico van den Heuvel loop. Dit kan nooit goed gaan, ik begin veel te snel, Nico is een veel snellere loper en zeker op de cross.
Ik kom maar moeilijk in mijn juiste ademhaling. Door te snel te beginnen loop ik te hijgen als een postpaard met de mond wagenwijd open om maar genoeg lucht binnen te krijgen. Uitlopen op de lopers achter me gaat langzaam en Nico loopt nu al heel snel van me vandaan zodat ik weer een beetje alleen kom te lopen, net als in Krimpen a/d IJssel.
Na de eerste ronde zie ik een stuk of zes lopers vlak achter me zitten waaronder Fred Spruit. Van Peter en Janet zie ik niets meer. Wie er allemaal voor me zitten weet ik ook niet, ik weet wel dat Sarissa ver voor me zit als eerste dame. Op welke positie Janet loopt weet ik niet, al denk ik de tweede.
In ronde twee zie je al dat het parcours zwaarder gaar worden. De witte weilanden veranderen in zwarte molshopen en ook zakken we wat dieper weg. Onder mijn gewicht van 81 kilo hoor ik regelmatig ijs kraken van plassen in het weiland die zijn bevroren. Ik ben toch te zwaar voor dit soort evenementen, die lichtgewichten zakken minder diep weg en lijken te dansen over het parcours. Het is echt zwoegen, maar daarom niet minder leuk. Voor mij als lange afstandsloper zijn dit best leuke evenementen die ik zeker niet iedere week wil doen, maar zo af en toe een leuke afwisseling en volgens kenners ook goed voor je.
Ik ben inmiddels door een loper ingehaald die al een tijdje net achter me zat. Op de onverharde stukken ben ik kennelijk te voorzichtig of te zwaar, maar daar blijkt deze loper gewoon sneller en op de verharde paden haal ik hem ook weer in, dan blijk ik gewoon sneller te zijn. Een stukje achter me loopt Richard Groenendijk, die net terug komt van een liesbreuk en al weer aardig op snelheid is.
Na de tweede ronde staan er al lopers en bekenden langs de kant die me aanmoedigen. Ik loop weer wat weg van mijn achtervolgers die op hun beurt weer wat inlopen op de zware stukken.
Als ik de toegangsweg vanaf de grote parkeerplaats wil verlaten en voor het bruggetje naar beneden duik door een diepe greppel schrik ik even. Onder me hoor ik gekraak van ijs en zakt mijn linker been bijna tot mijn knie toe weg in de bagger, maar gelukkig gaat alles goed en breek ik niets. Af en toe doen mijn voeten wat zeer als ik wegzak en langs harde dingen schuur, maar niets ernstigs verder.
Het is nu erg uitkijken, de gaten in de weilanden worden dieper en dieper en het parcours wordt ook steeds zwaarder. Achteraf hoor ik dat Chris Bezemer is gestopt omdat het parcours hem te link is en daar kan ik wel inkomen. Op de hele linke stukken heb ik zelf ook met het verstand gelopen en niet helemaal voluit, omdat ik niet geblesseerd wil raken.
Mijn achtervolgers Arjen Mulder en Richard Groenendijk wisselen van positie. Ik kom aan het einde van het laatste lastige stuk waarna alleen nog een recht stuk naar de finish volgt. Richard probeert me nog in te halen en versnelt, maar ik heb nog genoeg over om de aanval te pareren en kan hem op afstand houden waardoor ik als 20e over de finish kom, op ruim 5 minuten van winnaar Pascal van Norden die ik bij de finish al zie staan met een bos bloemen. Waar deze man het allemaal vandaan haalt ?
Hij wint deze cross, de Natuurmarathon, een 50 kilometer Ultraloop in Gouda en zelfs de Singelloop in Gouda over 10 kilometer. Altijd en overal snel zullen we maar zeggen.
Moe maar voldaan en blij dat mijn benen heel zijn gebleven wandel ik naar de tent om me om te kleden. 
Janet Is als derde dame binnen gekomen, ver achter Sarissa, zo´n vier minuten en net achter Brenda Sleeuwenhoek die haar in ronde twee voorbij is gegaan.
Ik ben na het omkleden net op tijd om de prijsuitreiking bij te wonen en zie dat Janet als eerste dame naar voren wordt geroepen. Het is jammer dat er niet echt een podium was gemaakt, dat had de prijsuitreiking wellicht nog wat leuker gemaakt. Met een goed gevulde tas kwam Janet terug wandelen en kreeg nog wat vragen te verwerken van Wim Kroone namens de krant waarna ik van Chris Bezemer nog een Gouds kaasje ontving en Janet me er attent op maakte dat ik mijn startnummer in moest leveren omdat ik dan nog een chocoladeletter zou ontvangen.
Hierna keerden we weer terug naar huis, allebei tevreden.

De ondergrond was hard tijdens de Loetcross en het was goed uitkijken waar je je voeten neerzette

Vechtstreek in beweging Maarsseveen 28-11-2010

Na de cross in Krimpen van vorige week ging het 's-avonds een beetje mis. Ik voelde me steeds beroerder worden, kreeg hoofdpijn, werd duizelig en had zelfs koorts. Maar een beetje bijtijds naar bed, want maandag weer werken. Op mijn werk was ik wel aanwezig, maar ik zat er meer als een zombie bij, want ik voelde me niet goed. Maandagavond uiteraard niet trainen en ook woensdag niet. Op woensdag moest ik eerst gaan condoleren in Lopik en was ik doodop en zeker niet in staat om te trainen. 
Op mijn vrije donderdag besluit ik toch wat te gaan lopen. Vanaf mijn huis ga ik richting de Tussenlanen en krijg al snel een regenbui. Ik heb me voor mijn doen goed aangekleed, maar de kou, de wind en de natte handen zorgden er al snel voor dat ik koude handen kreeg. Na 4 kilometer werd ik duizelig en kreeg ik hoofdpijn, de benen voelden steeds slapper en net voorbij de Fransekade ben ik maar weer omgedraaid en ben al wandelend en dribbelend naar huis gesjokt. Ik had dus beter helemaal niet naar buiten moeten gaan. Verkleumd en nat kwam ik thuis aan en na een lange warme douche knapte ik weer iets op. Naarmate de week vorderde begon ik me iets beter te voelen, maar de verkoudheid wilde nog niet echt weg.
Op zaterdag aan het einde van de middag en avond hebben Marloes en ik een gezellig samenzijn voor vrijwilligers van de Veteranen Nederland en was er een arrangement van bowlen en steengrillen geregeld. Na deze gezellige avond was het weer bijtijds naar bed om toch te kunnen lopen ergens op de zondag.
Mijn keuze is vandaag gevallen op de Vechtstreek in beweging in Maarsseveen. Te laat vertrek ik van huis, het is al 10.15 uur en de start is om 11.05 uur, maar ik heb geen haast. Op de A2 neem ik een afslag te vroeg. Het wemelt van de borden en ik denk dat ik er al af moet, maar dat blijkt een verkeerde afslag te zijn. Ik zit wel in de buurt van Maarssen en ga binnendoor om toch op de goede weg te komen. Maarsseveen staat niet op de borden, maar ik kom toch op degoede weg terecht. Op de splitsing weet ik niet welke kant ik op moet en kies rechts, maar het had links moeten zijn. Ik kom nu weer op de A2 terecht en moet helemaal door tot Breukelen om daar weer af te slaan en aan de andere kant terug te rijden. Al ik aankom zie ik de lopers al vertrekken, de halve marathon is al eerder vertrokken.
Snel schrijf ik me in, kleed me om en vertrek. Eerst moet ik 4 rondjes over het parkeerterrein rennen waar het erg glibberig is en dus uitkijken, waarna er 4 rondjes van 5 kilometer volgen. Als ik wil vertrekken zie ik Frans Woerden alleen staan. Ik praat even met hem en hij geeft aan dat hij het de vier rondjes op het parkeerterrein heeft geprobeerd, maar dat het niet gaat, hij is geblesseerd geraakt tijdens de Natuurmarathon en heeft al weken problemen. Frans stopt ermee en gaat na 1 kilometer al weer naar huis, erg jammer voor hem.
Ik moet eerst even plassen en vervolg daarna mijn route. Mijn tempo is eerst moeilijk in te schatten, want ik ben mijn horloge vergeten.
Na 6 kilometer kom ik door in 39.40 minus 10 minuten die ik later ben gestart is dus net binnen het half uur en een tempo van net iets sneller dan 5 minuten per kilometer. 
Onderweg is het alleen maar snot en troep wat eruit komt. Er gaat niets boven een halve marathon om van je verkoudheid af te komen, daar kan geen stoombad tegenop. Door het zweten en bewegen komt alles los. Het is goed dat ik helemaal alleen loop, want links en rechts vloog er nogal wat in het rond.
Na 11 kilometer is de doorkomst 54.20 , ik ben iets sneller dan in ronde 1.
Wat is het toch heerlijk om een lange afstand te lopen met een temperatuur rond het vriespunt, een strakblauwe lucht, wit gras langs het parcours vanwege de vorst en een dun vliesje ijs op de plassen. Fantastisch om weer lekker te kunnen lopen.
Ronde 3 gaat in 24.20 , wederom iets sneller. Het gaat nog steeds lekker. Ik krijg ook steeds meer lucht, de hoeveelheid snot lijkt snel minder te worden en is goed los gekomen.
De laatste ronde zie ik pas op kilometer 20 een loper die ik inhaal, de anderen hebben allemaal kortere afstanden gelopen of zijn al binnen. Als nummer voorlaatst kom ik dus binnen. De eindtijd op de halve marathon is 1.42.56 , het laatste rondje was mijn snelste in 24.16 
Ik heb heerlijk ontspannen gelopen en geen moment geforceerd. De verkoudheid is er nu verder wel uitgelopen en ik kan weer lekker gaan trainen van de week.

MTK Cross Krimpen a/d IJssel 21-11-2010

Het was vandaag lekker lopen tijdens de cross in Krimpen.

Het is 21 november en gezien de vele regen van de laatste weken is het nu een prachtige herfstdag. Met een temperatuur van een graadje of 5 en een lekker herfstzonnetje is het heerlijk weer om te gaan hardlopen.
In eerste instantie zouden Pauline, Ina, Janet en ik mee gaan doen met de cross in Krimpen, de eerste van een cyclus van 3 die deel uitmaken van de Chris Bezemer Crosscompetitie 2010.
De eerste loop is bij Health Club TingenIJssel in Krimpen aan den IJssel, de volgende is aankomende zaterdag in Krimpen a/d Lek en de laatste op 5 december in Lekkerkerk.
Pauline heeft gisteren al een cross gelopen in Reeuwijk en ziet het niet zitten om vandaag weer te gaan crossen en meld zich af, Ina heeft last van haar bovenbeen en gaat ook niet mee, waardoor Janet en ik samen overblijven.
Ik ben meestal iemand die zoals wellicht bekend is, wat laat arriveert bij een loopje en Janet wil eigenlijk het liefste een uur van tevoren aanwezig zijn. Aangezien de loop om 11.00 uur begint is Janet al voor 10.00 uur in Bergambacht waarna we naar Krimpen rijden. Als we aankomen is het ongeveer 10.15 uur en zien we Piet van Wijngaarden al inlopen. We komen ook nog andere coryfeeën als Robert Hofman, Arie Visser, Nico vd Heuvel en Arno Ruiter tegen.
Op het gemak schrijven we ons in. Janet heeft startnummer 36 en ik 37. We praten nog wat en kijken onze ogen uit. Het is een prachtige sporthal met tal van tennisbanen, tal van hardloopbanden, spinningfietsen, roeiapparaten, etc, die ook nog eens bijna allemaal bezet zijn. Op de vroege zondagmorgen is het al een drukte vanjewelste. 
Bij binnenkomst in de hal liggen al allerlei zakken en kleden op de grond om de mensen met vieze schoenen en vieze spikes op te vangen, anders wordt het één baggerbende in de sporthal.
Het is inmiddels tijd geworden om onze spullen beneden in de mooie kleedkamer te brengen. De kleedkamer is ruim van opzet en de douches zijn allemaal apart ondergebracht in aparte cabines zonder deur. In de kleedkamer kom ik ook de gebroeders vd Velde tegen, ik ben benieuwd hoe het hen zal vergaan in deze cross.
Voor mij is dit eigenlijk geen normale loop, ik cross zelden, maar na de cross in Bleiswijk heb ik besloten om dit toch wat vaker te gaan doen. Het heeft wel wat, dat geploeter door de bagger, al is dat korte intensieve werk eigenlijk niets voor mij, ik prefereer het lange werk, maar als afwisseling is het prima.
Helemaal fit ben ik niet. De afgelopen week ben ik (veel te) laat naar bed gegaan en heb ik mijn weerstand wat verwaarloost waardoor ik nu tegen een verkoudheid aan ben gelopen. Slikken gaat moeilijk, mijn keel schrijnt en zit vol met slijm en de neus loopt, maar ik heb gelukkig geen koorts.
Janet is al vast naar buiten gegaan, ze heeft haar moeder gebeld waar ze heen moet, want die wilde komen kijken, ik heb nog wat meer werk, want ik moet mijn lange kousen nog aantrekken, wat smeren, nog wat drinken. etc.
Ik neem mijn spikes mee richting de start, dat heeft Arie Visser me de vorige keer aangegeven, al is de afstand naar de sporthal niet zo groot als de vorige keer in Bleiswijk. Ik praat nog even met Fred Spruit en trek dan de spikes maar vast aan en loop een stukje in.
Aan de start staan zo´n 50 lopers waaronder 5 dames. Janet kijkt de dames aan en schat haar kansen in. Tja, wie is er snel ? Janet doet eigenlijk nooit een cross, dat is al héél lang geleden, maar het leek haar ook wel leuk. De dames lopen 2 rondjes van ca. 2,5 kilometer, de mannen doen er 3.
Na de start schieten de favorieten er al meteen vandoor en ik probeer een beetje aan te klampen, maar dat valt niet mee. Je ziet duidelijk dat de lopers voorin ten eerste gewoon veel sneller zijn en ook vaker aan een cross mee hebben gedaan en vooral lichter zijn. Met mijn 80 kilo zak je toch wel diep weg in de blubber wat mijns inziens een nadeel is, al heb ik wel veel kracht in mijn lichaam waardoor ik toch nog redelijk vooruit kom.
Er is wel een duidelijk verschil zichtbaar in kleding van de lopers. Arie Visser loopt er bij in zijn korte broekje en singletje of het hartje zomer is en Robert Hofman heeft zoveel aangetrokken dat je denkt dat het 10 graden vriest. Zelf heb ik gewoon een shirtje aan met korte mouwen, de korte legging met de lange kousen.
Na de start zitten we toch wel gelijk op het pittigste deel van het parcours, de tweede helft is voor mij wat minder zwaar behalve het laatste stuk gras. Onderweg zijn er toch nog redelijk wat stukken verhard. De fijne grindpaadjes en het stuk asfalt is ook voor lopers met gewone hardloopschoenen goed begaanbaar en ik betwijfel of je met spikes nu zo héél veel voordeel hebt, al heb je duidelijk meer grip op de hardere blubberpaden. In de dikke drek heb je weinig profijt van de spikes, want wegzakken doe je met beide soorten schoeisel.
Na het eerste rondje zie ik het fel gele jack van Nico vd Heuvel eigenlijk nog niet zo héél ver voor me lopen en ik zit zelfs nog net voor Michael Groen. we komen door na iets meer dan 11 minuten, al merk ik dat ik toch wel een beetje te snel ben gestart. Ik laat Michael bewust gaan en laat het tempo iets zakken. Ik haal niemand meer in en er is ook niemand die mij meer inhaalt.
Na de tweede ronde kom ik door in 23.35 en heb er ruim een minuut langzamer over gedaan, maar dat komt ook omdat het parcours inmiddels al aardig is omgeploegd en ik helemaal alleen loop en zelf de paden moet bepalen waar ik mijn voeten neerzet. In de eerste ronde kijk ik naar de lopers voor me en hoe diep dat ze wegzakken om zelf wellicht een andere route te kiezen, maar nu gok je de éne keer goed en de andere keer zak je vrij diep weg. De blubberhopen worden hoger en hoger en het parcours al zwaarder en zwaarder. Janet komt na haar twee ronden binnen op een knappe tweede plaats in 26.05 op een luttele 7 seconden van de eerste dame, Joyce Verwey, die volgens Janet lichter is en er héél erg slank uitziet. Ondanks dat heeft Janet een tijd lang op kop gelegen, maar heeft ze op het einde toch een gaatje moeten laten vallen. Achter Janet zat een groot gat naar de derde dame. Een podium kent deze cross niet, maar Janet kan wel thuiskomen met een bos bloemen.
In mijn derde ronde doe ik het wat rustiger aan. Voor me zie ik pas héél ver weg een loper gaan en achter me zie ik dat ik ook steeds verder uitloop op mijn achtervolgers, de tijd is voor mij toch niet van belang.
Aan het einde van ronde 3 zet ik nog even aan en merk dat ik eigenlijk nog héél veel energie over heb, ik had wellicht best nog een minuutje sneller kunnen lopen, al had dat geen hogere klassering opgeleverd. Mijn tijd is uiteindelijk 36.05 , in de leeftijdscategorie 40-49 eindig ik als 8e van de 21, de nummer 1 was Jos Schinkel die toch een minuut voorsprong had op Arie Visser. Bij de mannen 50+ gaat de overwinning naar Piet van Wijngaarden die Nico vd Heuvel op bijna een minuut loopt. 
De snelste van vandaag komt uit de seniorenklasse, Maurits Heijkoop is zijn naam en hij noteert 30.23 , toch 6 minuten voor mijzelf. Hij blijft Corné Verboom en Robert Hofman voor.
Na de finish is er water en kunnen we ons tegoed doen al tal van soorten fruit. Er staat een teil met water en borstels om de bagger er een beetje af te kunnen spoelen alvorens we naar de sporthal terugkeren.
Onder de douche spoel ik mijn schoenen nog eens goed af en stap met mijn legging en sokken nog aan zo onder de douche om de bagger er wat makkelijk af te halen, dat scheelt straks in de wasmachine weer, anders zit alles straks onder het zand.
Na afloop drinken Janet en ik nog wat aan de bar waar ook Robert Hofman en Mels vd Ruit zitten te kletsen, waarna we weer naar huis rijden.
Janet loopt volgende week de tweede cross in de cyclus, zelf heb ik plannen voor een marathon, maar dat moet ik nog even bekijken ivm mijn verkoudheid. De cross op zaterdag doe ik zeker niet omdat ik dan moet werken.

Valkenloop 14-11-2010

Tja, er zijn van die dagen ..........
De afgelopen week heb ik best wel pittig getraind. Na de cross op zondag, een training bij Avantri op maandag en op woensdag en ook nog eens lekker trainen op donderdag in storm en regen was mijn lichaam toch flink vermoeid. Tel daar dan eens bij op dat ik nooit vroeg naar bed ga en van zaterdag op zondagnacht pas om 2.30 naar bed ga, dan mag het niet verwonderlijk zijn dat ik moeite heb om op te staan als de wekker op zondagmorgen om 7.45 uur afloopt.
Ik ga vandaag een halve marathon lopen in Valkenswaard met Max, Wilco en Hans, een collega van Max.
Afgesproken hebben we om ongeveer 8.30 uur bij Max huis om een bakje koffie te drinken en dan op het gemak af te zakken naar het Brabantse Land. 
Ik ben weer niet vroeg en ga pas om 8.30 uur van huis weg. Na een belletje naar Max geeft hij aan dat ik beter alvast richting Valkenswaard kan rijden, want hij moet Wilco nog ophalen. Ik ga op eigen gelegenheid, want de jongens hebben afgesproken om nog wat te gaan eten in Best en ik wil gelijk naar huis omdat mijn schoonouders er zijn ivm mijn verjaardag van morgen.
Net voorbij Lopik houdt mijn auto een beetje in, maar daarna gaat het weer beter. Bij IJsselstein ga ik de snelweg op en merk dat mijn auto weer inhoudt zodra ik doortrek in de versnellingen. Boven een bepaald toerental gaat het mis. Ik sukkel zo een tijdje door, maar het gaat steeds moeizamer, ik kom al niet meer boven de 100 kilometer en bel Max op waar hij zit. Ergens voor Vianen is het antwoord en ik ben daar al even voorbij. Bij een tankstation bij Beesd gooi ik even 10 euro brandstof in de tank in de hoop het probleem te verhelpen. Ik heb een paar weken terug brandstof in de tank gedaan waar een hoeveelheid diesel doorzat, een klant had verkeerd getankt. Misschien is dit nu de oorzaak dat het dieselgehalte in de tank nu groter is geworden naarmate de tank leger is geraakt en wellicht doet een verdunning met gewone benzine wonderen.
In eerste instantie lijkt het te werken, ik haal weer de 130, maar bij Waardenburg gaat het weer mis. Max is naast me komen rijden en ik zet de auto neer bij een McDonalds aldaar en stap bij Max in, waarna Max gas geeft en we met 180 naar Valkenswaard scheuren.
Elk nadeel heb z'n voordeel is een gezegde van dhr. J. Cruiff en ook nu blijkt dat waar te zijn. Ik had met mijn Spider nooit op tijd in Valkenswaard aangekomen en nu is de kans groot dat we wel op tijd zijn.
Het is even zoeken, maar het lukt om rond 10.00 uur aan te komen bij de tent in Valkenswaard waar we ons in moeten schrijven.
Na de inschrijving kleden we ons om en spoeden ons naar de pendelbus waar we nog net de laatste rit kunnen nemen die ons een aantal kilometer verderop brengt naar de start. 
We stappen uit de bus en zitten net voor de start. Ik spoed me naar een grasstrook en sta net te plassen als het startschot klinkt. Max, Wilco en Hans hebben nog geen gelegenheid gehad om te plassen en moeten dat later onderweg nog doen.
We staan helemaal achteraan en op de smalle bospaden is het lastig om in te halen. Max en Wilco willen proberen om onder de 1.40 te komen, Hans wil onder de 2.10 lopen en ik wil richting de 1.35 , maar door de drukte lopen we de hele race al achter de feiten aan.
De eerste kilometer lopen Wilco, Max en ik nog samen in 4.52 en ik verlies al bijna een halve minuut op mijn schema. De tweede gaat in 4.36 en eindelijk kan ik een beetje doorlopen. 
Ik voel me moe en nog niet helemaal wakker. De kilometertijden zitten continue boven de 4.30 en een tijd van 1.35 gaat er op deze manier nooit inzitten. Achteraf hoor ik van Wilco en Max dat ik tot de drankpost bij 8 kilometer maar zo'n 100 meter voor hen heb gelopen. Die drankpost was belangrijk vandaag, want ik dronk daar wat, gooi een beker water over mijn hoofd heen, knijp nog een spons uit boven mijn hoofd en vanaf dat moment gaat het beter.
Al de gehele race miezert het en is het eigenlijk Cor weer, maar toch was deze verfrissing nodig.
Kilometer 9 gaat door de drankpost nog wel in 4.40 , maar daarna gaan de kilometertijden langzaam omlaag, zelfs onder de 4.30
Na 10 kilometer kom ik door in 45.45 , waarna er een bus op het parcours komt die net voor me gaat rijden. De lopers voor de bus gaan niet opzij waardoor de bus in het tempo van de lopers blijft rijden en ik noodgedwongen door de berm moet lopen om langzaam de bus in te kunnen halen.
De 15 kilometer gaat in 1.08.29 , de drankpost bij de 14 kilometer heeft me wat tijd gekost. Ik reken uit dat ik binnen ga komen in 1.36.20 op zoiets.
Na kilometer 17 besluit ik nog wat te versnellen, ik voel me eigenlijk weer goed.
Kilometer 18 gaat in 4.27 , dan 4.29 , het gaat goed. Ik loop bij een paar andere lopers, maar dat groepje valt uit elkaar. Twee zijn er sneller en dan andere vier zijn langzamer. In de verte zie ik een tijdklok staan en ik zet nog even flink aan, kilometer 21 gaat in 4.18 , maar de klok blijkt niet de finish te zijn, die ligt nog ruim 100 meter verder. Uiteindelijk kom ik binnen in 1.35.26 , een tijd waar ik erg tevreden mee ben, wel boven de 1.35 , maar dat komt eigenlijk vooral door de eerste kilometer. Wilco komt binnen in 1.38.36 en Max loopt 1.39.48 waarna hij gelijk over zijn nek gaat. Kennelijk heeft Max iets teveel gegeven, maar zijn doel onder de 1.40 is net geslaagd. Het is inmiddels gaat plenzen. Gisteren heeft het in Brabant ook al heel erg gegoten en is er een recordhoeveelheid gevallen op één dag. Onderweg hebben we hele weilanden onder water zien staan, bizar eigenlijk, wat een water.
We besluiten de tent binnen te gaan om ons om te kleden en wat droogs aan te trekken en missen zo de finish van Hans die een nette 2.01.17 liep, een dik PR.
We ontvangen een handdoek van de organisatie en doen ons daarna tegoed aan en bak koffie.
Na de prijsuitreiking rijden we naar Best waar we neerstrijken in Aquabest, een recreatiegebied waar we wat gaan eten. We arriveren al rond 14.30 , drinken wat en bellen naar de kinderen van Max en Wilco waar ze blijven, want die komen ook en eten mee. Het duurt nog een paar uur voordat ze er zijn en ondertussen hebben we al wat soep gegeten en een bittergarnituur. Als iedereen aanwezig is doen we ons tegoed aan een heerlijk ik weet niet hoeveel gangen menu. Er passeren diverse gerechten die ik nog nooit heb gegeten, maar waar er tal erg lekker van waren. Om een uur of 8 maken we aanstalten om te vertrekken en mag ik de auto van Max besturen, want ik was de Bob (ik drink toch nooit).
We begeven ons naar Waardenburg waar Hans het stuur overneemt, want die is nu de Bob en ik stap in de Spider in de hoop om toch nog thuis te komen.
In eerste instantie lijkt er niets aan de hand, ik haal de 120, maar al snel zakt het tempo naar 100 en zelfs naar 80 op de snelweg waar ik 130 mag en automobilisten seinen.
Na de snelweg is er nog een lange weg te gaan. Al snel zakt het tempo naar 70 en zelfs naar 60. Al hortend en stotend vervolg ik mijn weg en ik begin hem flink te knijpen, maar ik kom steeds dichter bij huis.
Bij iedere rotonde maak ik een extra rondje om de rij auto's achter me voorbij te kunnen laten en zo kom ik bij Schoonhoven. Vanaf Schoonhoven haal ik nog maar 50 en vervolg ik in de derde versnelling mijn route. Met het zweet op mijn voorhoofd arriveer ik na 22.00 uur eindelijk thuis. Ik bel Max even dat ik ben aangekomen en bedank hem voor alle hulp. Mijn schoonouders waren inmiddels al weer vertrokken. Ze waren gekomen ter ere van mijn verjaardag en ik heb ze niet eens gesproken. Wat een dag. Pffff.

Najaarscross Bleiswijk 07-11-2010

Vandaag een heerlijke cross gelopen, zelfs een top 10 klassering

Na de euforie na mijn mooie record op de marathon vorige week was het even kijken hoe mijn lichaam de marathon had verteerd.
Op maandag was er wat lichte spierpijn bij de aanhechting bil met hamstrings, maar verder niets. Op dinsdag voelde ik helemaal niets meer en kon woensdag al weer vol meetrainen. Op donderdag nog een kleine 10 kilometer uitgelopen.
Op zaterdag heb ik een aantal loopevenementen overwogen om te gaan doen, waaronder de Laan van Meedervoortloop in Den Haag, de Zilveren Turfloop in Mijdrecht, 21 kilometer in Zeist in het Panbos, maar dat heb ik bewust niet gedaan. Ik voelde me sterk genoeg om deel te nemen aan een cross in Bleiswijk, de Najaarscross over 8,6 kilometer.
Het is al weer een aantal jaren terug dat ik een cross heb gelopen. Bij PK Runningshop in Dodewaard heb ik ooit spikes gekocht en er zelden gebruik van gemaakt, maar nu is dan de gelegenheid om ze te gebruiken.
Het heeft de afgelopen weken aardig wat geregend waardoor een cross ook echt een cross is, namelijk zwaar, nat en glibberig.
Natuurlijk vertrek ik weer vrij laat en kom toch nog betrekkelijk vroeg aan bij het parkeerterrein van het sportcomplex. Het inschrijven is in de kantine van korfbalvereniging Weidevogels, waarna het nog een kilometertje lopen is naar de start.
Ik heb de spikes al aangetrokken en loop door zoveel mogelijk gras om de spikes te sparen, anders zijn ze al weggesleten voordat ik bij de start ben.
Ik kom in de buurt van de start en zie de lopers in de verte nog staan, ik ben op tijd.
Richting de start zie ik de Fiat Doblo van Arie Visser staan en die had ik hier eigenlijk niet verwacht, of eigenlijk, men verwacht mij hier niet, Arie loopt vaker een cross.
Ik zie Arie, Astrid en Anne Visser al staan, het is nog 2 minuten voor de start, ook Henk Wiggemansen uit Ter Aar staat aan de start, verder zie ik eigenlijk geen bekenden.
Ondanks het slechte weer en het barre parcours zijn er toch nog 47 lopers aan de start. Anne is al klaar en heeft 2,4 kilometer gelopen en is netjes het vierde meisje geworden, ze ging lang aan de leiding maar viel op het einde nog wat terug waardoor de eerste 3 meisjes haar voorbij konden gaan en allen slechts 4 seconden voor Anne binnen kwamen.
Arie staat traditioneel voorin, met recht ook deze keer, want Arie behoort tot de snelsten vandaag.
Ik weet niet wat me te wachten staat en start helemaal achteraan. Al snel blijkt dat ik veel sneller ben dan veel lopers voor me en ik haal al veel lopers in, al glibberend en glijdend over het parcours. Nou ja, parcours ? Ik zie alleen maar plassen en blubber eigenlijk. Na een eerste glibberend deel volgt een vlak pad en kan ik even op adem komen waarna er een vlak blubberig pad volgt waarna we een heuveltje op moeten dat aanvankelijk gras lijkt, maar toch aardig zacht is geworden en waar je goed moet uitkijken om niet te zwikken. Iedere loper probeert zo goed mogelijk de voor hem of haar ideale lijn te vinden wat soms aardig lukt, maar ook regelmatig de verkeerde lijn blijkt te zijn. 
In de verte zie ik Arie al snel verdwijnen en ga door met lopers inhalen. Ik loop de eerste dame voorbij en lig op dat moment rond plaats 15. Ik ben iets rustiger gestart om te kijken of de benen toch zo sterk waren als ik dacht dat ze waren en dat valt niet tegen. Ik heb helemaal geen last meer van de marathon en besluit wat te versnellen.
Na de eerste ronde kom ik door in 12e positie in 14.35 en heb er erg veel lol in. Wat nou nat worden, wat nou blubber. Dit is helemaal te gek, ik voel me helemaal in mijn element, ik wil dit wel vaker doen, zeker met deze zware omstandigheden.
Ik ben geen souplesseloper en kom juist nu goed tot mijn recht door mijn kracht.
Na ronde 2 kom ik door in positie 9 in 28.42 en heb iets sneller gelopen dan in ronde 1.
Inmiddels is de loper voor me al ver van me weggelopen en heb ik ook al een aardig gaatje geslagen met de nummer 10, waardoor ik lekker alleen en soepel kan lopen. Vlak voor de finish komt Arie me al tegemoet lopen, hij roept dat ik bij de eerste 10 zit en roept dat ik goed ga. Ik zet nog wat aan waarop een toeschouwer roept dat ik zelfs nog energie over heb. De laatste ronde is tevens mijn snelste ronde in 13.53 , waardoor mijn eindtijd 42.35 is geworden, een 9e plaats van de 47, zowaar helemaal niet slecht.
Arie wil wat uitlopen en vraagt of ik meega, maar dat gaat niet, want mijn hardloopschoenen staan in de kleedkamer bij de Weidevogels. Arie heeft hier meer ervaring mee, dat blijkt, want hij heeft zijn normale loopschoenen bij zich bij de start en finish. Ik moet nu eerst terug over stukken weg waardoor de spikes harden slijten en echt uitlopen is er niet bij. Arie loopt wel mee naar de kantine en na wat gekletst te hebben gaat Arie terug naar Anne en Astrid waarna ik eerst mijn spullen eens uit ga spoelen. Wat een bagger zeg, er blijft zand en rommel uitkomen, maar het scheelt wel voor de wasmachine als ik dat nu alvast doe. Ook de spikes spoel ik helemaal schoon, maar ik weet nu al dat ik ze dit jaar nog vaker zal gebruiken. Op naar de cross in Krimpen op 21 november.

Natuurmarathon Krimpenerwaard 31-10-2010

Nog in het eerste kleine rondje van 8 kilometer met een vrij grote groep

Al weken ben ik zenuwachtig. In Eindhoven ga ik een aanval doen op mijn PR, maar door de veelvuldig schijnende zon en de relatief hoge temperatuur van het jaar werd het geen PR. De tijd was netjes met 3.40.41 , maar niet meer dan dat. Ik heb daar bewust iets met de rem erop gelopen om fit aan de Natuurmarathon te kunnen deelnemen. 
Twee marathons in drie weken, dat is toch niet goed, hoor je veel mensen zeggen. Je kunt nooit hersteld zijn van de marathon in Eindhoven.
Mijn lichaam voelt zich goed, zelfs zo goed dat ik een week voor de Natuurmarathon in mijn ogen een rustige 15 kilometer loop in Nootdorp in 1.04.41 wat tevens aangeeft dat het met de vorm wel goed zit.
In de week van de marathon zit ik regelmatig op teletekst te kijken naar de weerpagina 704 en op internet naar de weersverwachting voor Lekkerkerk en zie met lede ogen aan dat we waarschijnlijk weinig wind zullen hebben, een temperatuur van een graadje of 14 en droog. Dit zijn geen ingrediënten waar ik op zit te wachten, maar ja. We zullen wel zien.
De dag na de Dobbeloop in Nootdorp heb ik meegetraind met de maandaggroep omdat ik de woensdag toch te krap vond voor de marathon en echt rustig aandoen op een training zit er bij mij niet in.
Naarmate de week vorderde kreeg ik wat last van een beginnende verkoudheid en ook mijn rechter neusvleugel was wat ontstoken. Voor mijn doen vroeg ga ik de hele week voor 1.00 uur naar bed zodat er nachten bij waren van wel 7 uur slaap en dat alles om fit aan de start te staan zondag.
In de week voor de marathon krijg ik een mailtje van Robert Hoek en hij bied aan om te hazen tijdens de marathon. Hij wil op een schema van 3.30 gaan lopen. Die 3.30 is al bijna 23 jaar mijn droomtijd en die is jaren helemaal uit zicht geweest, maar dit jaar heb ik al 2x een tijd gelopen in de 3.33 wat zelfs mijn PR is nu, namelijk 3.33.05 in Leiden gelopen.
In de weken voorafgaand aan de marathon hebben Peter Hofman en ik goed getraind. Peter heeft ook Eindhoven gelopen waar het op het laatst een beetje misging, maar hij wil tijdens de Natuurmarathon revanche nemen op zichzelf en als het kan ook op mij.
Ik ben ook al uitgedaagd door Nico Koppe en René Kleijnendorst uit Bergambacht. Ze willen onder de 3.40 lopen en als het kan en ze zien me aan het einde lopen zouden ze me ook zomaar kunnen kloppen.
Voorafgaand aan de marathon zie ik in de startlijst namen staan van Avantrianen. Arie Visser, Nico vd Heuvel, Robert Hoek, Peter Hofman, allemaal redelijk logische namen, maar ook die van Luc vd Oever, ons trainingsmaatje die een tijd geblesseerd is geweest en we daarna niet meer op de training hebben gezien, maar zich blijkbaar in het geheim heeft voorbereid op de marathon.
In de nacht van zaterdag op zondag gaat de klok een uurtje terug en hebben we gelegenheid om een uurtje langer te slapen. Ik ga om 1.00 uur naar bed en zet de klok gelijk maar een uurtje terug zodat ik al om 0.00 uur naar bed ga. De wekker zet ik om 8.15 zodat ik ruim 8 uur kan slapen. Om 7.00 uur schrik ik wakker en hoor tot mijn grote verbazing dat het regent. Dat zal toch niet waar zijn zeker, Cor weer, YES !
Ik blijf nog even liggen, maar van slapen komt het niet meer. Het tikken van de regen op het frame van de zonwering maakt herrie, maar nog extra uitrusten kan geen kwaad. Om 8.00 uur beginnen de klokken weer te luiden en sta ik op. Alle spulletjes pakken, vier boterhammen eten, een beker melk, een beker thee, nog even naar het weer kijken op de PC en nog eens controleren of ik niets ben vergeten.
Rond 9.20 arriveer ik in Lekkerkerk en moet flink zoeken om mijn auto kwijt te raken, maar dat lukt. Alle terreinen rondom de Loet zijn vol.
Het kan ook niet anders, want er is een kidsrun waar veel ouders naar komen kijken, een 10 kilometer en natuurlijk de marathon.
Ik haal mijn startnummer op en zie in het hokje van de organisatie ineens Max en Wilco staan. In eerste instantie nemen ze me in de maling, want ze roepen dat ze de marathon gaan lopen, maar uiteindelijk blijkt dat ze de 10 gaan doen.
Ik ontvang bij de inschrijving een rood functioneel loopshirt en een plastic tasje met inhoud.
Janet is ook van de partij, ook zij gaat de 10 kilometer lopen en haar zoontje Thimo loopt de kidsrun.
In de schuur waar we ons om kunnen kleden is het al een drukte van jewelste. Bijna allemaal bekende lopers zie ik zich voorbereiden. Ik zie Pascal van Norden, de broer van Pauline en topkanshebber, al denkt hij dat er ook een Belg is die erg snel is.
Ik zie Frans en Michael Woerden. Frans loopt de marathon en Michael de 10.
Jos Koeleman loopt ook rond en vraagt de Avantrianen om zich buiten te melden om met elkaar op de foto te gaan. Ik ben benieuwd hoe die is geworden.
Ik meld me bij de start en sta tot mijn verbazing vooraan naast Pascal van Norden, maar met Peter Hofman en haas Robert Hoek.
Voor de start spreekt iemand van de organisatie ons toe en is er een minuut stilte ter nagedachtenis aan Jan de Jong, die dit jaar tragisch om het leven is gekomen bij een bedrijfsongeval.
Vanaf de start neemt Robert meteen het initiatief en ik moet achter hem gaan lopen.
De eerste kilometer gaat te snel in 4.41 , maar daarna is het tempo goed met tijden net onder de vijf minuten per kilometer. Na 5 kilometer is de doorkomsttijd 24.15 en hebben we een klein buffertje voor de drankpost. Robert geeft iedere keer aan dat ik de binnenbocht aan moet houden en regelt ook nog extra bekertjes drank die hij me aangeeft zodat ik niet hoef te stoppen.
In eerste instantie lopen we in een hele grote groep met Piet van Wijngaarden als fietser en Chris Bezemer als haas voor Lydia de Graaf. Piet blijft bij de eerste dame, Lydia in dit geval. Lydia heeft niet zo heel veel concurrentie, maar is wel altijd op zoek naar een PR.
Na acht kilometer komen we weer terug bij de Hooiberg waar we onder luid gejuich worden begroet, dat geeft wel een heel goed gevoel. Al die enthousiaste mensen, een super gevoel geeft dat. Lydia moet eventjes afhaken omdat ze naar het toilet moet. Fietser Piet en haas Chris wachten haar op om haar zo snel als maar mogelijk is terug te brengen naar onze groep.
Na het wegvallen van Lydia, Chris en Piet gaat de groep versnellen en besluit ik om hetzelfde tempo te blijven lopen waardoor de groep met onder meer Fred Spruit er langzaam vandoor gaat.
De 10 kilometer komen Robert en ik door in 48.47 , een meer dan keurige tijd, al is dit nog niet op een kwart.
In de eerste 10 kilometer heb ik een beetje slappen beentjes, maar inmiddels begin ik me steeds sterker te voelen en dat is maar goed ook, want het zal nog zeer zwaar worden.
Vanaf de start lopen we in een lekker miezerregentje en dat valt nog steeds, een genot om dan te lopen, dat betekent ook minder zweten omdat er geen zon schijnt. De temperatuur is relatief hoog voor de tijd van het jaar, maar zonder zon merk je daar veel minder van.
Bij de 15 kilometer is het groepje van Lydia nog niet bij ons gekomen, ze lopen op ruim 100 meter afstand en Robert loopt alvast vooruit om mijn fles te zoeken die ik heb afgegeven bij de start en die ik klaar heb laten zetten bij de 15 kilometer. Een prima service. Je hoeft eigenlijk geen drank mee te nemen, je kunt iedere 5 kilometer je drankje klaar laten zetten en je kunt ook voldoende drank krijgen bij de posten evenals later ook stukken banaan.
De 15 kilometer gaat nog steeds super in 1.13.15 en we naderen een stuk onverhard.
Op de stukken onverhard laat Robert me op de meest ideale plekken lopen waar hij zelf soms wat hindernissen op zijn pad treft. Wat een haas, grote klasse.
We passeren de 20 kilometer in 1.37.45 en we hebben een buffertje van ruim 2 minuten, al moet het eigenlijk nog beginnen. Lydia, Piet en Chris komen langszij en lopen eventjes mee in ons tempo.
Aan het einde van dit pad zie ik een grote menigte en klinkt het al zeer luid, HUP COR, HUP COR. Jeetje zeg, het lijkt wel een fanclub, wat een enthousiasme.
De vrouwen en kinderen van Nico Koppe en René Kleijnendorst herken ik, Peter en Judith, fantastisch dat ze er zijn. Judith heeft het al een hele tijd heel moeilijk. Eerst een ongelukkige struikelpartij op de training die haar twee jaar heeft gekost en nu weer iets in haar lichaam waardoor ze heel erg moe is, dat duurt nu ook al een jaar denk ik. Hoe slecht kun je het treffen, maar fantastisch dat ze er nu is. Ik heb haar al een aantal keren zien staan onderweg, luid aanmoedigend.
Bij een bruggetje klinkt het weer luid HUP COR, HUP COR waarop Robert vraagt waar ik die fans vandaan heb. Ik snap het ook niet zeg ik hem.
We lopen nu in Beyersche en ik zie aan de andere kant van het water Arie Visser en Nico vd Heuvel lopen. Arie heeft een aantal lopers voor zich moeten laten gaan, zo ziet het eruit en heeft het moeilijk.
De halve marathon gaat in 1.43.15 , een keurige tijd. Lydia en Chris lopen voor ons en hebben er flink de sokken in.
We steken het water over door over een bruggetje te lopen en vervolgen onze tocht. 
Onderweg zien we fotograaf Jos Koeleman tal van keren staan en neemt hij ons op de gevoelige plaat, zo ook net voor de 25 kilometer. Jos neemt een foto en roept gelijk dat Arie Visser is uitgestapt. Zonde voor Arie, net als vorig jaar heeft hij last van zijn darmen.
Op de brug klinkt nu HUP ROBERT, HUP ROBERT. Hij verdiend deze eer. Petje af.
De 25 kilometer gaat in 2.02.02 , maar ik begin nu te merken dat mijn hamstrings op gaan spelen. Ik geef Robert aan dat het tempo van Chris en Lydia me net te hard gaat. Ze lopen een tempo van 4.45 of soms sneller.
Voor me zie ik al een tijdje Fred Spruit lopen. Vorig jaar haalde ik Fred zo'n vier kilometer voor de streep in, maar ik loop nu duidelijk sneller en ook Fred loopt sneller dan vorig jaar.
Als ik Fred bijna te pakken heb sluit hij aan bij Chris en Lydia waardoor het gat weer wat groter wordt, maar dat is van korte duur. Het tempo gaat Fred ook te hoog en hij moet Chris en Lydia laten gaan.
Bij de 28 kilometer maakt Robert een juichgebaar en balt zijn vuist als we Fred inhalen. Het gaat super en we zitten op een PR-schema, al komen de zware stukken er nog aan.
Bij de 30 kilometer komen we door in 2.26.27 , maar dan gaan we het gras in. Vorig jaar was er een lus in het parcours waarvan de lopers aangaven dat het niet zo leuk was, waardoor er nu een extra stuk weiland is ingepast en zelfs een passage door een boerenschuur. Het stuk weiland is heel zwaar en het tempo zakt drastisch. Robert noemt de kilometertijd maar niet, maar achteraf blijkt het ruim 5.30 te zijn geweest. Ook de kilometer daarop ligt ruim boven de 5.30 , ik wil mijn benen eventjes rust geven, wandel in de boerenschuur en neem daar ook wat te drinken. Vanaf een grote afstand hoorde ik al tromgeroffel. Je weet niet wat je ziet als je de boerenschuur doorloopt. Laag bij de grond zitten tussen de 10 en 20 mensen die allemaal op een trommel slaan, een zogenaamde djembé. Erg leuk om te zien en een hele aparte ervaring bij een marathon, echt uniek.
Na de schuur wacht weer een lang stuk weiland. Ook nu blijft de kilometertijd ver boven de vijf minuten. Robert spoort me aan, maar een versnelling zit er niet in. Mijn voeten zakken weg in het zachte gras. Je moet ieder moment uitkijken dat je niet in een kuil stapt en je kijkt alleen maar naar beneden. Dit stuk parcours is prachtig en hoort in zo'n Natuurmarathon thuis, maar het kost vreselijk veel tijd. De editie van vorig jaar was beter voor de tijd geweest.
Na het stuk gras komt er een sintelpad waar ik weer een klein beetje in mijn ritme kom. Robert maakt me een compliment en roept dat we weer op een tempo rond de 5 minuten lopen. Na het sintelpad stopt het hele pad en duiken we weer het gras op. Het is hier enorm uitkijken geblazen door de vele kuilen. Ineens horen we geschreeuw in de verte en hoor ik mijn naam roepen ter aanmoediging. Ik weet niet waar het vandaan komt, maar dat blijkt even later. Jos Verlegh staat ons op te wachten en loopt zelfs een heel stuk met ons mee. Af en toe krijg ik een duwtje in mijn rug van Jos en Robert loopt voor me om me te sturen, iedere keer wijzend naar de lijn die ik moet lopen, de binnenbocht. Ik ben Jos en Robert erkentelijk voor de steun. Super !
Vlak voor de drankpost kom ik er achter dat ik mijn darnkje vergeten ben te pakken, dat stond na de 30 in de boerenschuur. Stom, maar niet heel ernstig omdat Robert me iedere keer voorziet van drankjes.
De 35 kilometer gaat in 2.53.09 en het is nu wel erg zwaar geworden. Dit blijkt niet alleen voor mij het geval, want we halen toch af en toe lopers in die redelijk doorlopen, maar wij lopen sneller en er zijn er ook die gewoon stilvallen omdat ze er doorheen zitten.
Wederom wacht ons een zeer zwaar stuk weiland. Robert lijkt er helemaal geen moeite mee te hebben. Hij pakt drankjes voor me, houdt me uit de wind. Al die tempowisselingen, onvoorstelbaar wat een kracht.
Bij mij is het beste er nu toch af. Wederom gaan de tijden naar de 5.30 en er iets boven. Weer naar de grond blijven kijken om niet te struikelen of je enkel te verzwikken.
We naderen een loper met een wit shirt en een groenen broek, weer een mikpunt.
Eindelijk komen we aan het einde van dit laatste weiland en is het nog vijf kilometer naar de finish.
Tussen de 3 en 4 kilometer voor de finish haal ik Werner Martens in, die Arie van Buren als fietser naast zich heeft.
De kilometertijden gaan volgens Robert weer richting de 5 minuten en hij blijft me maar steunen en aanmoedigen.
Nog drie kilometer. Ik had in het weiland al door dat de 3.30 er niet in zou zitten, maar een PR zou nog wel kunnen.
Ik probeer er alles uit te halen, maar verder als een 5.15 over kilometer 40 kom ik niet. De doorkomsttijd is nu 3.19.47 , netjes binnen een schema van 5 minuten per kilometer, maar voor de 3.30 moet je 4.59 per kilometer lopen.
Kilometer 41 gaat in 4.59 en ik haal weer een loper in, deze keer met een rood shirtje.
Voor me zie ik een geel shirtje en warempel Chris Bezemer in zijn witte shirtje. Chris lijkt er doorheen te zitten.
Robert laat mij in de laatste kilometer het tempo maken en roept iedere keer dat ik mijn armen moet gebruiken voor extra kracht. Ik wil een 3.30-er op de klok zien roept hij.
Nog een paar honderd meter. Ik loop in op beide lopers voor me. Chris heeft waarschijnlijk door dat we naderen en versnelt iets zodat we hem niet meer inhalen. Volgens Robert loop ik aan het einde zelfs een tempo van 4.30 en bij de laaste bocht schreeuwt Robert dat er inderdaad nog 3.30 op de klok staat.
Luid juichend passeer ik de streep in 3.30.33 in een waanzinnig PR, ruim 2,5 minuut onder mijn PR van Leiden dit jaar en al mijn achtste PR van dit jaar en mijn derde op de marathon. Het is jammer van die 33 seconden, of 34 om onder de 3.30 te komen, maar ik ben er waanzinnig blij mee. Zonder Robert had ik dit nooit kunnen bereiken. Wat een SUPERHAAS zeg.
Ik krijg een medaille omgehangen en van alle kanten komen clubgenoten en bekenden aanlopen om me te feliciteren, geweldig. Ik voel me erg blij en super trots.
Op een vlak parcours met dezelfde haas en hetzelfde weer was ik waarschijnlijk wel onder de 3.30 gekomen, maar dat komt ooit nog wel eens hoop ik.
Peter Hofman komt binnen in een knappe PR in de 3.38 , eveneens een verbetering van ruim 2,5 minuut. Nico Koppe loopt ook een PR in een 3.41-er en René Kleijnendorst loopt een 3.52-er nadat hij kramp heeft gehad.
Luc vd Oever loopt zijn eerste marathon en loopt net onder de 4 uur, een droomdebuut. Onder de 4 uur was ook zijn mikpunt.
De marathon werd gewonnen door Pascal van Norden in een 2.44-er, onvoorstelbaar. Lydia is de eerste dame in een PR van 3.25 en nog wat. Net voor Lydia loopt Nico vd Heuvel wederom een 3.22-er, net als vorig jaar.
Na me omgekleed te hebben drinken we nog wat in de gezellige tent. De drank is gratis en je kunt een vrijwillige bijdrage geven die je in een melkbus kunt gooien, wat ik dan ook heb gedaan. Ook eten we nog een pannenkoek voor de nodige koolhydraten voordat we naar huis gaan.
We praten nog wat met Janet die de 10 heeft gelopen en knap vierde dame is geworden en 1 seconde van haar PR af heeft gelopen. Gefeliciteerd Janet.
Inmiddels is het zonnetje doorgekomen en met het dakje eraf en de muziek luid galmend keer is zingend terug naar Bergambacht.
Wat een dag en wat een geslaagd evenement.
Petje af voor de fantastische organisatie. Dit was mijn 80-ste marathon, maar zeker één van de best georganiseerde marathons.

De finish in een nieuw record van 3.30.34 dankzij "haas" Robert Hoek

Dobbeloop Nootdorp 24-10-2010

Na de wat rustigere duurlopen op zondag en donderdag en een pittige training op woensdag wil ik toch nog even testen hoe het met de vorm zit. Halve marathons zijn er in de regio niet te vinden, zodat ik besluit om naar Nootdorp te gaan om daar de 15 kilometer te gaan lopen, 3 rondjes van 5 kilometer.
Ik sta bijtijds op om de Formule 1 te kijken om 8.00 uur, maar die valt een beetje in het water. Als ze goed en wel aan het racen zijn moet ik weg, want de start is om 11.00 uur.
Om 10.05 vertrek ik van huis en rond 10.45 arriveer ik. Ik kan mijn auto niet parkeren omdat de jeugdloop net gaat starten en er niet langs kan. Even wachten tot de start geweest is en ik kan het terrein op waar ik ineens Chris Bezemer tegen kom.
Na het inschrijven praat ik even met Chris, hij wil toch nog even een snelle 10 lopen en heeft er zin in. Zelf twijfel ik over mijn doel. Ik denk aan 1.15 , een tempo van 5 minuten per kilometer.
Na de start doe ik het eerst rustig aan, maar ik voel me zo sterk dat ik toch wat sneller wil gaan lopen. Het is heerlijk weer, wat wind, af en toe regen, het kan niet beter.
Na het eerste rondje van 5 kilometer kom ik door in 21.38 , dat is toch wel een beetje te snel met het oog op de Natuurmarathon, maar het voelt super vandaag en ik loop absoluut niet voluit, dus ik besluit dit tempo gewoon te handhaven.
Na 10 kilometer en twee rondjes kom ik door in 42.58 , al is deze ronde een fractie korter omdat we het kleine stukje vanaf de start naar het rondje in de tweede ronde niet hebben. Eigenlijk heb ik deze ronde exact in hetzelfde tempo gelopen.
In de derde ronde gaat het nog steeds voortreffelijk en kan ik het tempo met gemak blijven lopen. Ik kom uiteindelijk over de streep in 1.04.42 , een zesde plaats, waar er zelfs wel een PR in had gezeten. Ik denk dat ik nog wel een paar minuten sneller had kunnen lopen, althans zo voelde het.
In de kantine spreek ik Chris nog even die de 10 heeft gelopen in 38.54 , een derde plaats, maar niet tevreden was. De afstand klopte niet, het was 250 meter korter geweest. Hij liep precies op het schema 40 minuten op de 10 en zat er daardoor dik onder. Als ik dat naar mijn afstand projecteer zal mijn afstand zo'n 400 meter korter zijn geweest en zou ik een dikke 1,5 minuut bij mijn tijd op moeten tellen.
De tijd maakt me eigenlijk niet zo heel veel uit, het voelde super vandaag en met de vorm lijkt het goed te zitten. Nu maar hopen op regen en wind volgende week, dan komt het helemaal goed.

Marathon Eindhoven 10-10-2010

Laatste stukje naar de finish tijdens de marathon van Eindhoven op 10-10-2010

De vorm is goed dit jaar en ik heb al twee keer mijn PR op de marathon verbeterd, maar de droomtijd van 3.30 is nog nooit gehaald. Van de zomer heb ik met Piet Wuijster gesproken en hebben we het over het najaar, dan moet het gaan gebeuren en wel in Eindhoven. Het is daar relatief vlak en snel. Ik schrijf me dus in voor Eindhoven op de mooie datum 10-10-2010 en ook voor de Natuurmarathon op 31-10-2010.
De twee weken voor de marathon van Eindhoven gaan allesbehalve lekker. Ik krijg problemen met mijn SI-gewricht en moet 2x naar de fysio om mijn rug te laten kraken. Een week voor de marathon lijkt dit probleem gelukkig toch over en zit ik met het volgende probleem, het weer.
Na de heerlijke koele maanden voorafgaand aan de marathon breken er zeer zonnige perioden aan. Met angst en beven kijk ik iedere dag naar de weersverwachting voor 10 oktober, maar daar word ik niet vrolijk van. Een graadje of 16 en alleen maar felle zon, geen wolkje voorspeld. Tegen beter weten in hoop ik op een ommekeer. Even geven ze op vrijdag 60% kans op zon, maar dat is op zaterdag al weer 80%.
Ik ga de marathon lopen met mijn trainingsmaatje Peter Hofman. Peter heeft goed getraind en heeft diverse lange duurlopen gedaan in een tempo van 5.30 waar ik koos voor de 6 minuten, maar Peter moet dit aan kunnen. Het zal voor Peter de 4e marathon gaan worden na 2x Rotterdam en één keer de Natuurmarathon, voor mij is het nummer 79.
Voorafgaand aan de marathon bellen we op zaterdag even en Peter is in mineur, hij is verkouden. Hij heeft geen koorts, maar loopt wel te snotteren en dat is nu niet bepaald een lekkere voorbereiding, al weet ik niet of het de tijden zal beïnvloeden.
We spreken af dat ik om 7.30 uur in Schoonhoven bij Peter zal zijn.
Peter en ik doen mee met een zogenaamd hydratatie-onderzoek waarin onderzocht zal worden hoe de lichaamstemperatuur gaat reageren op minder vocht in het lichaam tgv vochtverlies door zweten en verdampen. Op zaterdagavond krijgen we een sms-je van de organisatie om ons te herinneren dat we tussen 6.00 uur en 6.30 uur een capsule in moeten nemen waarin een temperatuursensor zit, waardoor ze op ieder moment onze temperatuur heel simpel op kunnen nemen.
Ik zet de wekker op 6.20 en leg de telefoon niet naast mijn bed, anders krijg ik om 6.00 uur weer een sms-je om me eraan te herinneren dat ik de capsule niet moet vergeten. 
Op zaterdagavond heb ik alles al klaargelegd.
Een snelle jelle voor na de marathon, twee bananen, 4 gelletjes, 2x een halve liter sportwater, een halve liter Gatorade, 4 zakjes van mijn wonderdrank Hornet Juice, wat zachte colasnoepjes, mijn harslagmeter, mijn hardlooptas met kleding en schoenen inclusief Championschip, mijn groene wonderpillen, een buisje magnesium, cafeïnepillen. Ja, volgens mij heb ik alles en oh ja, mijn enveloppe met startbewijs en de enveloppe met aanwijzingen voor het hydratatie-onderzoek inclusief de capsule.
Na een bezoek aan de kantine van Avantri op zaterdagavond ga ik om 21.30 uur naar huis om dit alles klaar te leggen en besluit ik om even voor 24.00 uur naar bed te gaan.
Op de wedstrijddag zelf gaat de wekker dus om 6.20 uur en neem ik eerst de capsule in, dan kan ik die niet meer vergeten en ben ik er ook op tijd mee. Ik zet wat thee en drink een beker melk. Ik maak mijn Hornet Juice drankjes klaar, neem ook een halve liter melk mee, eet twee boterhammen en neem er nog 4 mee voor onderweg. Om 7.25 vertrek ik naar Peter waar ik om even over half acht aankom. Peter staat al te wachten en staat ervan te kijken dat er ineens een Fiat Spider voor de deur verschijnt. Na wat instellingen van de stoel aangepast te hebben weet Peter de juiste zit te vinden en vertrekken we richting Eindhoven. Voor de zekerheid heb ik de Tomtom maar meegenomen.
De aanstekeringang in zo'n Fiat Spider van 1978 is niet geschikt voor de Tomtom, dus heb ik een verdeelblok geregeld omdat er een verdikking in de plug zit die niet in de houder past en nu lukt het. We gaan maar niet met de pont omdat er problemen met het viaduct zijn, daar heb ik van alles over gehoord in de kantine gisterenavond.
Ik ben gisteren ook gewaarschuwd voor de warmte door Arie Visser en Ab de Kluijver. Er waren toch diverse lopers die problemen hebben gehad met de warmte tijdens de Dijkloop en wij lopen nu een hele marathon en dan ook nog eens in de stad waar zeker minder wind zal staan.
De reis verloopt voorspoedig. We hebben de Tomtom ingevoerd op Kanaaldijk-Zuid in Eindhoven. Het is héél eventjes zoeken welke kant we op moeten op de Kanaaldijk-Zuid omdat we geen nummer hebben ingegeven, maar na eerst verkeerd te hebben gegokt gaan we daarna goed en parkeren de auto. De nood is hoog, we moeten allebei plassen en zoeken dan maar een boom op, het centrum redden we net niet.
We wandelen rustig naar het centrum en na wat vragen vinden we de juiste weg naar het Stadhuis waar we ons moeten melden voor het onderzoek.
We worden ontvangen door Suzanne Haasbroek waar wij een aantal keren mee heb gemaild en die me ook had bedankt voor de deelname en voor de leuke mail die ik haar had gestuurd.
Peter is net voor me aan de beurt. We tekenen wat papieren en verklaren dat we op eigen risico meedoen, waarne we een plastic potje ontvangen waar we onze urine in moeten doen. Oei, stom, we hebben net geplast, daar hebben we niet aan gedacht, hoewel we wel wisten dat ze de urine wilden hebben. Na wat persen toch gelukt, er is genoeg voor in het potje.
We schuiven op naar de volgende tafel waar we ons trainingspak en bagage weg moeten leggen en waar we gewogen worden met schoenen en loopkleding aan.
Bij de volgende tafel krijgen we 4 klittenarmbanden om waar draden uitkomen. Dit blijken bio-impedantiemeters waarmee op basis van de weerstand van je weefsels van de ene arm naar de andere arm gemeten wordt wat je vochtgehalte in liters is. Dit zal vergeleken worden met onze bloedwaarden die we na deze tafel moesten regelen. We gaan een zaal in waar een aantal dames zit die twee buisjes bloed bij ons aftappen en daar onze naam op plakken.
Na deze actie geven we een lijst af die we in hebben moeten vullen waarop we hebben gezet wat we vanaf 00.00 uur tot aan dat moment hebben gedronken en hoe vaak we het toilet hebben bezocht (we hebben de boom ook maar meegeteld).
Nu lopen we naar een tafel waar onze temperatuur wordt opgemeten. Mijn temperatuur is 37.4 graden en bij Peter is dat 37.7
Er is nog een tafel waar we een hartslagmeter kunnen halen, maar dat is bij ons niet nodig omdat we allebei met onze Garmin lopen, wat dan ook of het formulier wordt geschreven.
Eindelijk hebben we de onderzoekjes gehad en hebben we nog ruim een uur over.
Op zaterdagavond heb ik via de site een verhaaltje gezonden naar Looplevens.nl waarna ik werd uitverkozen om op de marathondag foto's te komen maken bij hun tent. Peter en ik melden ons bij de tent waarna Peter vraagt of hij ook op de foto mag. Helemaal geen probleem en er worden van ons een aantal foto's gemaakt met het verzoek of we ons ook na afloop willen melden voor wat foto's zodat ze foto's van voor en na de marathon hebben. We moeten wel een formulier tekenen waarin we verklaren dat ze de foto's voor doeleinden mogen gebruiken die zij bepalen.
We wandelen het stadhuis weer in en gaan ons voorbereiden. De juiste schoenen aan, de drankjes in de gordelflesjes doen, de lange sokken aan. We willen ook flesjes inleveren die we aangereikt krijgen bij sommige drankposten met onze eigen drankjes, maar daar zijn we te laat mee, dat kan niet meer. Ik besluit de drankjes dan ook maar in mijn gordel te doen. Zes grote flesjes, 4 gelletjes, wat snoepjes, het is een heel gewicht, ik denk een kilo of 2.
Peter en ik lopen, net als de meeste van de lopers die mee hebben gedaan met het onderzoek, in een zwart functioneel shirt met de opdruk testloper.nl zodat we makkelijk te herkennen zijn.
Net als we naar buiten willen gaan wordt er nog gevraagd of we nog een keer de bio-impedantiemeters op ons mogen testen. Geen probleem, we hebben nog tijd.
Nu wandelen we op het gemak richting de start. Peter heeft startvak C en ik startvak B, waarom weet ik niet. Onze wegen scheiden en we wensen elkaar succes. Wellicht zal Peter me net als in de Natuurmarathon nog wel inhalen.
In het startvak wordt nog een keer onze temperatuur opgemeten, bij mij is die nu 37.7 , die van Peter weet ik niet.
Het zonnetje is al flink aan het steken op mijn rug, dat gaat niets worden vandaag denk ik nog. Ik mag blij zijn als ik binnen de 4 uur loop.
Ondanks de warmte ga ik toch in mijn normale tempo van start. Het zal alleen maar warmer worden, dus hoe langer ik het tempo vol kan houden, des te verder ben ik dan al voordat het nog warmer gaat worden.
De eerste kilometers gaan wat te snel in 4.45 en 4.47 , maar daarna kom ik in mijn tempo van 5 minuten per kilometer. Door de eerste paar te snelle kilometers kom ik wel bij de grote groep aan waar een tempomaker het tempo aangeeft wat moet leiden tot 3.30
Op dat moment kan ik moeiteloos volgen. Peter zou een tempo gaan lopen van 5.10 , 5.15 per kilometer en wil het iets rustiger aan doen om wat over te hebben. De 3.30 ziet hij absoluut niet zitten.
Mijn eerste 5 kilometer gaan in 24.49 tegen Peter 25.40
De organisatie heeft er alles aan gedaan om de marathon tot een succes te maken. Onderweg klinkt veelvuldig muziek van bandjes, orkesten, DJ's, etc en er zijn om de 2,5 kilometer drankposten waar ik dankbaar gebruik van maak. Ik drink veel en gooi iedere keer bekers water over mijn hoofd. Ik had mijn hoofd ook bij de start al helemaal nat gemaakt. Een hoofd met donker haar, een zwart shirt, lekker met die zon.
Na 10 kilometer kom ik nog steeds in de groep door in 49.30 waar Peter al 51.15 laat noteren, maar ook op zijn schema loopt, zelfs iets sneller.
De warmte is toch niet geweldig, waarom tref ik dit nu uitgerekend nu, waardeloos zeg. Het is niet anders.
Bij de 12 kilometer moet ik even plassen en loopt de groep ruim een halve minuut van me weg, maar langzaam probeer ik in mijn eigen tempo om er weer bij te komen.
Na 15 kilometer gaat het nog steeds goed in 1.14.43 en Peter loopt daar 1.16.55 , beiden nog op schema. Ik heb een flesje drank genomen en per ongeluk een knopje ingedrukt waardoor de meter stil is blijven staan. Precies twee kilometer later kom ik er achter en druk ik hem weer in.
Het volgende meetpunt is de halve marathon. Ik ben inmiddels weer bij de groep gekomen en we rennen door het centrum in 1.44.36 , een nette tijd. Peter loopt zijn halve marathon in een keurige 1.47.54 , slechts 3 minuten achter me.
Het wordt warmer en warmer, het is 13.00 uur geworden en ongeveer op het heetst van de dag. Het lijkt wel of we de 20 graden halen, zeker in de volle zon en het voelt slecht. Drinken, drinken, drinken zeg ik tegen mijzelf. Als ik goed de finish wil halen zal ik genoeg moeten drinken en blijven koelen op mijn hoofd.
Bij de 25 kilometer noteren we 2.04.33 tegen Peter 2.08.00 , allebei nog steeds netjes op schema.
Ik begin het nu moeilijk te krijgen met de warmte en besluit de groep te laten gaan. Bij de drankposten wandel ik langs de tafels en neem op iedere tafel een beker sportdrank of water en ook nog wat sponzen voordat ik weer ga rennen. Het kost me wel tijd, maar ik ga zo niet kapot.
Tot de 30 kilometer kan ik de groep in de verte nog zien lopen, maar bij deze tijdwaarneming zit ik voor het eerst aan de verkeerde kant van de score. Mijn tussentijd is 2.30.20 , bij Peter gaat het nog steeds goed, hij loopt daar 2.34.04 waardoor de afstand ongeveer gelijk blijft.
Nu de groep éénmaal is verdwenen zakt mijn tempo ook in. Ik zie dat het géén PR gaat worden en zeker geen tijd onder de 3.30 waarna ik het een beetje rustiger aan ga doen. Ik wil me niet helemaal stuk lopen, want over drie weken staat de Natuurmarathon weer op het programma. Het tempo van 5 minuten per kilometer zakt zelfs naar bijna 6 minuten per kilometer.
De 35 kilometer gaat in 2.59.14 , Peter gaat daar nog fantastisch en noteert 3.00.30 zodat hij me bijna heeft ingehaald. Ik heb Peter geen moment gezien en heb er geen weet van dat hij vlak achter me zit, maar door mijn tempo heb ik wel het idee dat we hetzelfde scenario gaan krijgen als in Lekkerkerk waar Peter me in de laatste 2 kilometer voorbij is gekomen.
In hetzelfde tempo vervolg ik mijn race. Links en rechts zie je lopers langs de kant en midden op de weg staan met krampverschijnselen en lopers die wandelen, waardoor ik toch veel lopers inhaal, ondanks mijn rustigere tempo.
Na 40 kilometer noteer ik 3.28.54 en hier is Peter ineens weggevallen, hij loopt hier 3.33.22 en geeft later aan dat hij helemaal stuk zat. Heeft hij net als ik genoeg gedronken ? Is het toch de verkoudheid ? Toch teveel vocht verloren met dit zonnige weer ? Peter kan er zelf ook geen reden voor verzinnen.
De laatste 2.195 meter versnel ik weer iets, ik voel me nog relatief fris en weet deze afstand af te leggen in 11.40 minuten waardoor mijn eindtijd 3.40.34 is geworden waarmee ik ruim bij de eerste helft binnen ben gekomen. Peter komt redelijk stuk over de streep in 3.49.44 en is daar helemaal niet tevreden over en baalt er zelfs van. Van de laatste kilometers weet hij niet veel meer. Blik op oneindig en verstand op nul.
Bij de streep wordt wederom onze temperatuur opgemeten die bij mij nu 38.9 is en bij Peter ruim in de 39 graden, maar dat is niet zo gek met deze warmte.
In het stadhuis wederom dezelfde onderzoeken. Het is moeilijk om urine te leveren, maar het lukt. Op de tafel staan tal van potjes. Sommige potjes bevatten maar een héél klein laagje urine en sommige potjes zijn bijna oranje, zo donker is de urine.
Ik ben al klaar met mijn onderzoek als Peter binnen komt. Hij heeft het moeilijk en krijgt zelfs een krampaanval als hij het trapje afloopt naar de onderzoekszaal. Ik wacht op hem, maar hij komt niet terug. Als ik op onderzoek uitga ligt Peter op een bank om de kramp weg te laten gaan.
Na alle onderzoeken laten we ons weer fotograferen, de kleding vol met zoutvlekken van het zweet, waarna we nog even rondkijken op het Stadhuisplein en Peter zijn huurchip in kan leveren. Peter heeft last met bukken zodat ik de chip maar verwijder.
We wandelen weer richting de Spider en komen bij de 10-kilometerloop aan die net passeert. Als het eventjes kan steken we snel de weg over, wat we even later weer moeten doen. Er staat een hele rij auto's te wachten die niet over kunnen steken vanwege de vele lopers die passeren. Wij staan gelukkig net aan de andere kant van de straat en kunnen wel weg.
De reis gaat voorspoedig tot de A2 vanwege wegwerkzaamheden van 3 naar 1 baans gaat en er file ontstaat. We moeten nu de A volgen naar de A15 en daar staat 9 kilometer file zo hoorde ik van Marloes die even snel had gekeken. Het is prachtig weer onderweg en we hebben de kap eraf. Heerlijk om zo met de Spider te toeren. Peter heeft er ook schik in en belt zijn vrouw die hem bijna niet kan verstaan vanwege het windgeruis in zo'n open auto.
Zodra we kunnen gaan we de snelweg af en volgen in dit geval de borden Leerdam. Het is echt een toeristische route, we zien Avelingen, Leerdam, Leerbroek, Heukelum, Asperen, Meerkerk en veel andere plaatsen, maar uiteindelijk zijn we dan bij het Schoonhovense veer waar natuurlijk net de pont wegvaart. Uiteindelijk kunnen we over en kunnen we via de Veerpoort Schoonhoven binnen rijden en zet ik Peter af. Zijn vrouw Annemarie komt even nieuwsgierig naar buiten om te kijken waarin Peter nu heeft gezeten. Peter strompelt naar binnen waarna ik weer huiswaarts keer. Een enerverende, maar geslaagde en gezellige dag zit er op. 

  • Foto voorafgaande aan de marathon van Eindhoven

    Een goede marathon gelopen en meegedaan met een onderzoek waarbij vooraf bloed werd afgenomen, temperatuur werd opgemeten, je werd gewogen, etc.

  • Foto na de marathon van Eindhoven

    Na en tijdens de marathon werden regelmatig diverse waardes gemeten als gewicht, temperatuur, hartslag, etc.

Rottemerenloop De Kieviten Bleiswijk 03-10-2010

De deelnemers aan de start, zelf sta ik zoals zo vaak helemaal achteraan.

Na tijden van voorspoed gaat het nu toch eventjes wat minder.
Anderhalve week terug op de training kreeg ik ineens last van mijn rug en heb ik op het laatst niet meer voluit mee kunnen doen. Op vrijdag naar de fysio geweest. Mijn SI-gewricht zat vast. Het gewricht is gekraakt en zondag een lange duurloop gedaan, dat ging wel, maar toch voelde het niet echt lekker. Ik had het gevoel dat ik geen rare bewegingen moest maken anders zou het mis gaan.
Afgelopen woensdag op de training eerst ingelopen, dat voelde nog steeds "vreemd", daarna wat zijwaardse sprongetjes gedaan en toen was het mis. Het schoot ineens in mijn rug en ik kon niet zo héél veel meer. Nog wat gedribbeld, maar na nog geen half uur was ik al weer op weg naar huis, geen ideale voorbereiding voor de marathon van Eindhoven.
Op mijn vrije donderdag kon ik toch nog een afspraak regelen bij Cees Bakker, die me zelf onderhanden heeft genomen. Rechts zat de boel flink vast vertelde hij. Tijdens de behandeling flink onderhanden genomen en ineens, ja, een "krak" en het zou weer goed moeten zitten. De rest van de week flink last van mijn heup en rug gehouden, al voelde het steeds wel ietsje beter aan.
Op zondag nog even zitten dubben of ik wel zou gaan lopen en toch maar besloten om te gaan.
Het lijkt wel zomer vandaag. Het dakje van de Spider eraf en bijtijds richting Bleiswijk om daar de Rottemerenloop te doen. Ik kom aan in Bleiswijk en kan niet eens mijn auto kwijt, alles is vol. Er is voetbal, korfbal, hockey, een wandelmarathon en dan de Rottemerenloop en dat allemaal op hetzelfde complex. Uiteindelijk zie ik een plekje bijna een kilometer verderop en daar parkeer ik de Spider. Ik heb gelukkig nog tijd en kan alles nog net regelen voor het te laat is. Vanaf de inschrijving is het nog ruim een kilometer wandelen naar de start. Daar aangekomen heb ik nog zeker een halve minuut over en sluit als vanouds achter de groep aan.
Uiteraard ga ik voor de halve marathon, al het ik wel mijn twijfels. Zal mijn rug het houden ?
Ik zie wat bekenden die de 10 kilometer gaan lopen in een tijd rond het uur en daar loop ik een tijdje mee op. Na 1 kilometer kom ik door in 6.11 waarna ik toch maar wat versnel, de rug lijkt redelijk te voelen, al voelen de beentjes erg slapjes en is het voor mij véél en véél te warm. Pfffff, het lijkt wel hartje zomer. Dit zal niet moeten gebeuren in Eindhoven, anders kan ik het daar wel vergeten.
Na 5 kilometer kom ik door in 27.49 en zit ruim voor op mijn beoogde tijd van 2 uur, al is dat niet zo moeilijk.
Na ruim 6 kilometer de eerste drankpost, heerlijk. Even stoppen, water over mijn hoofd gooien, wat drinken en dan rustig weer verder. 
Het is een mooi parcours met veel water. Het windje is aangenaam, maar wind mee is pittig, zeker met het zonnetje in je gezicht. Het zweet gutst van mijn lichaam.
Doordat ik zo langzaam ben gestart haal ik nu veel lopers en loopsters in. Uiteindelijk blijken er 116 mee te doen op de halve marathon.
Van Bleiswijk lopen we naar Oud-Verlaat en vandaar naar Bergschenhoek waar we langs de skibaan lopen en naar Rotte waar de Rottemeren naar zijn genoemd.
De tussentijd op de 10 kilometer is 53.49 , waaruit blijkt dat ik gemiddeld al weer iets sneller ben dan 5.30 per kilometer. De tweede drankpost is bij de 13 kilometer. Bij de 11 kilometer ben ik iets gaan versnellen en wil even het tempo van 5 minuten per kilometer testen. De 11 gaat in 58.58 , tel daar eens 50 minuten bij op en ik zou binnen moeten komen in 1.48.58 + nog eens een kleine 100 meter om aan de halve marathon te komen.
De 15 kilometer loopt nog steeds goed in 1.19.04 en ik haal nog steeds lopers in.
Een aantal lopers heeft het moeilijk met de warmte. Zelf heb ik er ook een hekel aan, maar door mijn ervaring kan ik er redelijk mee omgaan. 
De derde en laatste drankpost is bij de 18 kilometer en gaat in 1.34.15
De laatste 3 kilometer haal ik nog veel lopers in doordat ik wat ga versnellen. OP het laatste rechte stukje haal ik nog 2 lopers in en op de streep pak ik er nog 1 door mijn neus een milimeter voor de andere loper over de streep te drukken.
Mijn eindtijd is 1.48.42 netto en een 50e plaats van de 116. 
De test is goed doorstaan. De rug voelt redelijk, maar niet super. De beentjes zijn zwaar en voelen nog niet super voor een marathon, maar ik heb nog een week om me voor te bereiden.
Terug is het genieten in de Spider met dit prachtige weer. Leuk voor in de Spider, maar om in te lopen .......?
Als aandenken kwam ik thuis met een plantje wat we daar allemaal bij de finish kregen. Onderweg was de verzorging goed, al had ik met de warmte toch graag 4 drankposten gehad. Na afloop was er wel de 4e drankpost en ook nog sinaasappelpartjes.
Aankomende woensdag niet trainen, ik heb cursus en ik wil ook geen enkel risico meer lopen.

Ekiden Lekkerkerk 19-09-2010

Het is 19 september, een herfstachtige dag, de dag ook van Feyenoord-Ajax, al is dit al lang geen topper meer, maar ook de dag van de Ekiden in Lekkerkerk. 
Het is al weer een paar jaar geleden dat ik heb meegedaan aan dit mooie evenement, wat jaarlijks toch heel wat bekende lopers trekt.
Midden tussen de voorbereidingen voor mijn komende marathons in Eindhoven en Lekkerkerk in, is dit een welkome afleiding tussen de vele lange afstanden en misschien ook een goede training voor mijn basissnelheid.
In eerste instantie heb ik de Ekiden niet op mijn lijstje staan, maar Ruud vd Velde vraagt me of ik mee wil doen namens de Veteranen Nederland (avVN, waar ik ook lid van ben.
Welke afstand moet ik dan lopen vraag ik Ruud. Hij denkt aan de 7,195 of een 5 kilometer, omdat we met Maarten van Erkel en Chris Bezemer al twee toppertjes in huis hebben voor de 10. 
De Ekiden is een marathon in estafettevorm, waarbij er achtereenvolgens een 5,10,5,10,5 en 7,195 kilometer wordt gelopen, aan het einde goed voor de 42,195 kilometer.
Ik hoef niet lang na te denken en zeg ja tegen Ruud en zou graag een 5 willen lopen om ook daar een gooi te doen naar mijn PR. Dit jaar loop ik het ene PR na het andere en ook dit is mogelijk, want mijn PR staat op 20.54 op de weg.
De start van de Ekiden is om 10.30 uur, zelf loop ik de laatste 5 kilometer en dat zal pas na 12.30 uur zijn, dus heel vroeg hoef ik niet te zijn, al is het natuurlijk leuker als je er bent om je teamgenoten aan te moedigen. 
Klokslag 10.30 uur kom ik aanwandelen bij het clubgebouw van de avStart en hoor speaker en trainer Ab al galmen over de baan, de eerste groep gaat net van start.
Favorieten voor de eindzege zijn de Woensdaggers van Avantri 1 en de Experts, het te kloppen team wat jaar in, jaar uit de titel en het gebak in de wacht sleept, want dat is de prijs van vandaag.
Aangezien wij allemaal veteranen in ons team hebben, doen wij mee met het kampioenschap voor veteranen. Er doen 20 teams mee, waaronder dan 3 veteranenteams, 2 damesteams, een jeugdteam en 14 seniorenteams.
Al na etappe 1 komt Robert Hofman snel door in 2e positie, want er is er toch nog 1 sneller, Martijn Duel namens team Dekker Transport, al zal dit team niet meedoen om de titel. In derde en vierde positie lopen Piet van Wijngaarden namens de Woensdaggers van Avantri 1 en Ester Eikendal namens de Zijderlaan Babes gezamenlijk op de streep af en is het Piet die net iets meer over heeft. Piet komt net onder de 19 minuten binnen, Ester er net boven.
Voor ons team loopt Max Manuputty en loopt een 22.36, op dat moment een 12e tussentijd.
Na de tweede afstand is de strijd vooraan al duidelijk. 
Jan Zijderlaan heeft namens de Woensdaggers van Avantri 1 het team van De Experts al op een achterstand van bijna een minuut gelopen, waar Arie Visser toch met een voorsprong was begonnen. Dit ligt echt niet aan Arie, maar des te meer aan Jan, die in een goede vorm steekt.
De Zijderlaan Babes hebben met Marry Teeuwen een veterane in de gelederen die zich flink laat gelden en met een knappe 44.11 zelfs en passant even een PR neerzet, knap gedaan.
Voor de Veteranen Nederland doet Maarten van Erkel het meer dan voortreffelijk, hij weet een 40.03 neer te zetten en heeft ons al van de 12e naar de 7e positie gelopen.
Vooraan loopt het Avantriteam verder weg van De Experts doordat jongeling Rein Bassant een 19.32 neerzet op de 5 kilometer tegenover een tevens nette 20.31 van Jos Koeleman. Namens de Veteranen Nederland loopt nu Ruud vd Velde, onze teamcaptain. Ruud haalt er alles uit en loopt een 21.47 waarmee we onze 7e plaats consolideren.
Alle ogen zijn nu gericht op het titanengevecht tussen Rob Boer, die in training is voor de Singelloop in Utrecht waar hij een poging gaat doen om zijn PR te verbeteren en Menno Beck van De Experts die op het laatste moment Jos Schinkel vervangt. Menno heeft woensdag nog een wedstrijd gewonnen in Krimpen en lijkt in vorm. Volgens teamcaptain Arie Visser van De Experts zou Menno wellicht een minuutje op Rob Boer kunnen pakken.
Aan het einde van de rit is het verschil enorm, maar niet in het voordeel van Menno, maar in het voordeel van Rob. 
Rob verplettert met een wereldtijd van 34.53 met de flinke wind die er staat Menno met ruim 3 minuten. Menno loopt een tijd van 38.10 en maakt een uitgebluste indruk. Wellicht is Menno niet helemaal fit, want Menno is in staat om zeker een 34-er te lopen. Bij ons team is het de beurt aan Chris Bezemer die in staat moet zijn om onder de 40 minuten te lopen, maar daar helaas niet in slaagt, al is het maar net. Chris loopt een mooie 40.17 en brengt ons in 5e positie, we hebben een kleine voorsprong op Dekker Transport, al is dat maar 11 seconden. Marleen Zijderlaan loopt namens de Zijderlaan Babes een 43.53, wat haar wellicht iets tegen zal vallen, al is de flinke wind een fikse tegenstander aan het worden. De één na de ander bijt zich stuk op de goede tijden in het stuk tegen de wind in.
Vooraan is het eigenlijk al beslist na het optreden van Rob en Menno, het gat is al opgelopen naar ruim 5 minuten, waar de hoop op een redelijke gelijke stand is verloren voor de Experts.
De vijfde loper van Avantri 1 is Robert Hoek die als tegenstander bij de Experts Nico vd Heuvel treft en ook Robert blijkt sneller te zijn, 19.42 tegen 20.50 waardoor slotloper Job Zijderlaan een `makkie`zal hebben.
Namens de Veteranen Nederland moet ik nu zelf aan de bak. Captain Ruud geeft aan dat in het stuk wind mee de meeste winst valt te behalen, want dan begin je te rustig en kun je het tegen de wind niet meer terugwinnen. Met deze wijsheid in mijn achterhoofd schiet ik uit de startblokken en zie tot mijn grote schrik en verbazing mijn eerste kilometertijd staan, 3.40 ! Dit is een wel héél snelle start en kan nooit de bedoeling geweest zijn. Even iets rustiger aandoen denk ik en kilometer 2 gaat in 4.02 , dat lijkt er beter op. Kilometer 3 gaat al wat langzamer omdat er een keerpunt inzit en ook omdat we dan een halve kilometer tegenwind lopen. Kilometer 3 gaat in 4.15 , waarna het beste eraf lijkt. Tussen de 3 en 4 kilometer verspeel ik een aantal seconden omdat er vanaf een weiland een pick-up truck achteruit komt rijden en me de weg verspert. Een vrijwilliger schreeuwt boos naar het meisje wat in de achterbak zit dat ze de chauffeur had moeten waarschuwen dat er een loper aankwam. Ik moet uitwijken naar de linker berm en kan net om de truck heen, maar het kost me wat tijd en ook ben ik even uit mijn ritme. Wellicht is dit ook de reden, samen met de wind, dat de loper achter me ineens voorbij komt in een tempo waarbij ik stil lijk te staan. Kilometer 4 gaat in een zwakke 4.32 waarna ik besluit alles op alles te zetten om een PR te lopen en om mijn team in de race te houden voor plaats 5 of misschien wel plaats 4, want ook die zie ik in de verte lopen en ik loop daar snel op in.
In het laatste rechte stuk naar de finish weet ik de achterstand op de loper voor me toch nog te verkleinen tot 10 seconden, geef snel het lint af, zodat slotloper Dick Snijder op weg kan en stort me in het gras aan de kant en kan een paar minuten bijna geen lucht krijgen. Ik heb geen last van mijn benen, maar mijn ademhaling heeft het moeilijk. Met de lange afstanden is mijn ademhaling heel anders dan met die korte afstanden. Ik kom maar niet in het juiste ritme van ademhalen en loop te snakken naar lucht, geef mij daarom maar de langere afstanden, al moet ik zeggen dat ik eigenlijk heel trots ben op mijn tijd van 20,33 , een verbetering van mijn PR met maar liefst 21 seconden, gigantisch. Bij de Zijderlaan Babes loopt Margriet Zijderlaan een nette 24.20
Even later komt de winnende ploeg van Avantri namens Job Zijderlaan over de streep. Job moet toch wel heel veel terrein prijsgeven aan slotloper Corné Verboom van De Experts die iedereen zoek loopt in een tijd van 26.31 waar Job een 29.40 loopt, al moet gezegd worden dat er geen sprake was van moeten. Job hoefde zich geen moment te haasten, de overwinning was toch al binnen. 
Uiteindelijk blijkt het verschil aan de streep 3 minuten en 3 seconden te zijn en dat is ongeveer het verschil tussen Rob en Menno.
Op de derde plaats komt het Rosteam waar slotloper Arie van Kooten een krappe 2 minuutjes voor ons team van Veteranen Nedetland blijft waar slotloper Dick Snijder ontketend is en er zelfs een vierde plaats voor ons team uit weet te slepen door nog twee lopers in te halen, een knappe prestatie.
Slotloopster bij de Zijderlaan Babes is Ina Heikoop die een keurige 39.38 loopt. Ina is ook iemand van de lange afstand en van het constante tempo. 
In de schaduw van Avantri 1 loopt Avantri 2 erg verdienstelijk. De tijden van de lopers zijn als volgt:

Peter den Hartog 20.28 op de 5
Nico Bloemendal 44.11 op de 10
Gert-Jan Eikendal 22.02 op de 5
Pauline van Norden 47.24 op de 10
Mart Spruit 23.35 op de 5
Ronald Hamaker 33.05 op de 7,195

Het was leuk om Mart Spruit weer eens te zien lopen.
Na afloop was de prijsuitreiking en ontvingen de eerste teams in de eigen categorie een appeltaart, waaronder wij als eerste veteranenteam en tevens uiteraard Avantri 1, de Zijderlaan Babes en het jeugdteam.
Met ons team zochten we een plekje op om onder het genot van een bakje koffie de taart `soldaat`te maken. Het moet gezegd, het gebak ging er goed in. Een enkele voorbijganger mocht ook profiteren van ons gebak, aangezien we nog een stukje over hadden.

Volgende week wacht weer een lange duurloop bij de Loet om 9.00 uur op zondagmorgen, een 33 kilometer en de laatste echte lange loop twee weken voor de marathon van Eindhoven.

Singelloop Gouda 10-09-2010

De fotograaf was vergeten de foto op kleur te zetten denk ik.

Het is een drukke loopweek deze week.
Afgelopen zondag 30 kilometer gelopen, dinsdagavond een 3000 op de baan met ook nog eens een PR en niet eens voluit gelopen, woensdag trainen en vanavond staat er weer wat op het programma, de Goudse Singelloop.
In het verleden heb ik vaak meegelopen in deze Singelloop en liep ik voor de Goudse Verzekeringen omdat Marloes daar werkte, maar dat is verleden tijd. Marloes heeft geen werk en ik heb me al een tijd geleden ingeschreven, dit was noodzakelijk omdat het in juli al vol zat.
In het verleden is de start wel eens om 20.00 uur geweest en deden er ook grote namen mee, maar vanavond is de start al om 19.15 uur, dat wordt weer een race tegen de klok.
Mijn plan is om al om 18.00 uur van mijn werk te gaan, want tot die tijd zijn we altijd open. In praktijk ben ik zelden voor 19.00 uur thuis, maar wie weet kan ik vandaag vroeg weg.
Het is een gekkenhuis op de zaak en ik ben eigenlijk nog lang niet klaar, maar om 18.20 uur kan ik eindelijk weg, er zijn geen klanten meer. Mijn andere werk maak ik morgen wel af.
Ik kleed me op mijn werk al snel om, doe bij het stoplicht mijn hartslagmeter om en smeer me in met vaseline bij het volgende stoplicht. Dit kan wellicht net tijd schelen als het krap gaat worden, je weet maar nooit.
Als ik bij de grote rotonde ben bij Stolwijkersluis gaat de telefoon. janet informeert of ik er al ben en geeft aan dat ze bij Belvedere zitten, op de hoek van de Kleiweg en Markt. Met ze bedoelt Janet zichzelf en het groepje waar ze mee is gekomen met Ilona van Vliet, Andy Hagen en nog een aantal bekenden. Ik parkeer de auto bij Klein Amerika en dribbel naar de Roozendaal in Gouda, waar ik mijn startnummer ophaal. Ik krijg met het startnummer ook een t-shirt uitgereikt en heb helemaal niets bij me. Op een draf ren ik terug naar Klein-Amerika en doe het shirt in de auto, samen met een kaartje met daarop een stempel voor mijn stempelboekje. Ik sluit de auto weer af en ren richting de Markt waar de start zal plaatsvinden als blijkt dat ik toch nog even moet plassen. Ik stel me op in de rij voor het mobiele toilet en ben nog net op tijd aan de beurt. Een grote boodschap zit er nu even niet in. Ik heb wel al de hele week last van maagkrampen, dit is wellicht opgelopen door het drinken uit een camelbag die niet is schoongemaakt en die bacteriën heeft bevat. Afgelopen dinsdag had ik hier ook erg veel last van en ook woensdag nog. De hele week last van veel winderigheid en niet ideaal om te lopen.
Op het moment dat ik naar de start loop is Janet niet meer bij Belvedere, maar staat ze al netjes vlak vooraan, klaar om te vertrekken. Ik besluit ook aan te sluiten, al sta ik vrij ver achteraan. Dat gaat weer geen flitsende start worden denk ik al. Ik sta net als ze aangeven dat we nog twee minuten hebben voor de start.
Ik heb mijn horloge ingesteld op 42.30 , al denk ik dat dit te hoog is gegrepen. Ik wil onder de 44 minuten lopen, daar ga ik voor, 43.45 zou mooi zijn.
Na de start is het slalommen langs de achterblijvers, soms stilstaan, dan weer versnellen en zo wat opschuiven. Dit kost best veel kracht en is niet lekker om in een ritme te kunnen komen, maar goed, zo vaak loop ik geen 10 kilometer en dit is weer eens wat anders.
Voor het einde van de Kleiweg haal ik Janet in. Ze vraagt wat ik wil gaan lopen. Als ik aangeef dat ik net onder de 44 minuten wil gaan lopen geeft ze al aan dat dit toch veel te snel is voor haar. We wensen elkaar succes en ik richt me op de lopers voor me.
Het parcours gaat over 3 ronden van ruim 3,3 kilometer en gaat vanuit het centrum over de Kleiweg en dan linksaf over de Singels, langs het park en weer via de Singels en zo weer terug naar het centrum. Op de Singel zit een keerpunt. Als ik daar loop hoor ik van de andere kant Ilona van Vliet roepen. Ik groet haar en vervolg mijn race, wellicht haal ik haar nog in.
Vlak aan het einde van de eerste ronde haal ik Ilona dan inderdaad in, ze loopt erg goed. Mijn doorkomst na ronde 1 is 14.16 en het gaat goed. Helemaal super voel ik me niet en ik besluit ook niet voluit te lopen. Het gaat lekker zo en het is lekker weer om te lopen. Onderweg groet ik veel bekenden en haal ik ook veel lopers in, mede doordat ik ver achterin stond.
In de tweede ronde komt er wat meer ruimte op het parcours en is alles beter te overzien. Ik zie bij het keerpunt dat Ilona nog steeds niet heel ver achter me loopt en dat Janet goed bezig is. Van Avantrianen is niet veel te zien, dat is wel eens anders geweest. Als eerste dame zie ik Birgit Santiago lopen van Clytoneus, een vriendin van Marleen Zijderlaan, ze loopt super en een redelijk stuk voor me.
De tweede ronde loop ik in 14.39 , de buikkrampen komen nu toch wel opzetten. Het is gelukkig nog maar 1 ronde van ruim 3,3 , dat zal ik wel redden. In hetzelfde tempo loop ik de derde ronde en zonder echte te hoeven versnellen loop ik rustig uit in 14.32 zodat mijn eindtijd netjes 43.27 is geworden. Doelstelling gehaald zonder daar heel erg diep voor te hoeven gaan, een goede training voor de 31 kilometer van aanstaande zondag in de Loet, alleen aan het einde wel erg misselijk en flinke buikkrampen. Ik hoop ik hier zondag niet teveel last van heb, want dit loopt niet geweldig.
Ilona komt uiteindelijk binnen in 45.25 en Janet in 47.51 , een nette tijd. Janet wilde onder de 48 minuten lopen en slaagde daar in.
Na afloop praat ik nog wat en loop daarna naar Belvedere terug, maar zie Janet niet meer. Ik besluit terug te gaan naar huis, want met je natte kloffie en het windje is het fris geworden en ik voel me al niet super. Achteraf moet Janet toch ergens bij Belvedere zijn geweest, want ze vroeg zich af waar ik bleef, ze hebben gezellig bij een haardvuur gezeten en lekker nagekletst. Jammer, volgende keer beter.

3e Instuif Avantri 07-09-2010

Na de 30 kilometer van afgelopen zondag voelde ik me fantastisch, of ik helemaal niet gelopen had, zo fit was ik. De training in het rustige tempo had me goed gedaan. Meestal ga ik harder lopen omdat een langzaam tempo me juist TE langzaam gaat, maar deze keer heb ik een keer geluisterd naar alle wijze lessen van mijn clubgenoten en het is me goed bevallen.
Op maandag kreeg ik een terugslag. In eerste instantie schreef ik het toe aan twee pruimen die ik had gegeten, maar later realiseerde ik me dat het de waterzak moet zijn geweest die ik op zondag op mijn rug droeg en waaruit ik heb gedronken zonder de zak eerst goed te reinigen nadat hij een half jaar op de plank had gelegen. Het feit is dat ik vreselijke krampen in mijn buik kreeg en diarree, het kwam eruit als water. Maandagmiddag en dinsdagmorgen voelde ik me helemaal niet goed, maar naarmate de dinsdag verstreek ging het beter en besloot ik om toch mee te doen aan de 3000 meter bij ons op de baan tijdens de 3e instuif.
De start is om 20.10 uur en ik ben op de baan zo rond 19.45 uur. Ik meld me aan en ben de 13e loper, na mij zouden zich geen lopers meer aanmelden. De loop telt mee voor het loopcircuit van de av Start, maar daar kwamen niet veel deelnemers vandaan. Ook het aantal lopers van onze eigen vereniging was teleurstellend. Veelal telt Avantri lopers die kortere afstanden lopen, maar daar was vanavond weinig van te zien, helaas.
Ik heb me voorgenomen om het toch wat rustiger aan te doen na die diarree, waardoor ik me toch wat slapjes ben gaan voelen, maar ook vanwege de training van morgen, de Singelloop van aanstaande vrijdagavond en de 31 kilometer training van aanstaande zondag en ook nog de 30 van afgelopen zondag.
De toppers schieten er al snel vandoor, het lijkt wel of iedereen onder de 10 minuten wil lopen. Zelf start ik rustig en loop net achter Arie van Kooten uit Lekkerkerk. Na twee rondjes bedenk ik me dat het tempo toch wat sneller kan en ik voel me eigenlijk best goed, waarna ik Arie inhaal en zelf het tempo aangeef met Arie op mijn hielen.
De kop loopt steeds verder van ons weg en ook het gat naar achteren toe wordt steeds groter, we lopen eigenlijk een beetje in niemandsland. Een paar keer lijkt het of Arie me in gaat halen, maar hij blijft er netjes achter. In de voorlaatste ronde worden Arie en ik op een ronde gezet door Robert Hofman, die net Thierry Droog van SC Reeuwijk voorbij gaat, Thierry Droog zelf en Arie Visser. In deze volgorde komen ze ook over de streep waar Arie en ik nog een ronde moeten lopen. Ik zie tot mijn verbazing ondanks het relatief rustige tempo wat ik denk te lopen dat een PR er nog inzit en zet een flinke versnelling in waar Arie geen passend antwoord op heeft en een gaatje moet laten vallen. Door de eindspurt voorkomen we dat Richard Groenendijk, Rein Bassant, Piet van Wijngaarden en Robert Hoek ons op een ronde zetten. Met een tijd van 11.52.1 loop ik bijna 5 seconden van mijn PR af en blijf Arie van Kooten 3 seconden voor. Als ik op de race terugkijk en zie dat ik lang niet voluit heb gelopen denk ik dat mijn PR nog veel scherper kan, al loop ik deze afstanden zelden. Dit was inmiddels al weer mijn 7e PR van dit seizoen. Volgende week hoop ik tijdens de Ekiden ook mijn PR op de 5 kilometer te verbeteren, al zal dat best pittig gaan worden.

Ultradag avGOUDA 50 kilometer 29-08-2010

Het beloofd een druk weekeinde te worden. Op zaterdag staan we sinds jaren weer op de braderie en vooraf moet daar toch één en ander voor geregeld worden. 's-Avonds gaan we met alle medewerkers aan de braderie namens ons bedrijf BBQ-en en zondag wacht de Ultradag in Gouda waar ik 30 kilometer wil gaan lopen.
Op zaterdag staat de wekker op 7.15 , want ivm de braderie moeten we vroeg op om alles klaar te zetten en onze stand in te richten. Ik kijk uit het raam en zie dat het flink plenst, dat gaat lekker worden zeg, denk ik dan, maar dat blijkt mee te vallen. Vanaf 8.30 uur is het droog en is alles toch nog droog over. Later op de dag, zo tegen de middag valt er nog een aardige bui, maar verder valt het wel mee.
Door de braderie mis ik zoals zo vaak een loop van Avantri, dit keer de Uurloop. Het blijft toch jammer dat dit soort lopen altijd op een zaterdag vallen, dat zal ongetwijfeld schelen, gezien het aantal deelnemers. Volgens mij was de top van de Oliebollenloop op een zondag. Wellicht eens het overwegen waard. 
Na afloop van de braderie was ik gebroken, de hele dag staan is iets wat ik nooit doe en mijn benen stonden op klappen. Lekker voorbereiding voor een ultraloop denk ik nog.
's-Avonds lekker wezen BBQ-en met mijn medewerkers en zelfs nog twee flinke glaasjes koffielikeur gedronken terwijl ik nooit alcohol drink, misschien kreeg ik daar die hoofdpijn van, of het moet de drukte van de dag geweest zijn en het te weinig drinken omdat we allemaal erg druk waren.
Thuis gekomen duikt Marloes gelijk haar bed in, net als Richard. Zelf ben ik gebroken en besluit even op de bank te gaan zitten. FOUT ! Om 4.50 wordt ik wakker op de bank en sleep ik me naar mijn bed waar ik nog tot 7.35 induik. Ik zet de wekker uit zonder echt wakker te zijn en maak alles klaar voor de loop. Wat een voorbereiding zeg, ik heb nog slaap, mijn lichaam voelt moe aan, ik ben een wrak.
Om 8.15 stap ik in de Spider en ga op pad naar Gouda voor de Ultraloop. Vlak bij Stolwijk kom ik Ina tegen die hartelijk loopt te zwaaien, het is dan 8.25 , later bedenk ik me dat Ina wel héél vroeg moet zijn vertrokken vanuit Schoonhoven.
Redelijk op tijd kom ik aan in Gouda, schrijf me in, stempel mijn boekje en maak me gereed.
Ik begeef me naar de start en maak een praatje met Chris Bezemer, Robert Hoek, Lydia de Graaf, Wim Nobel en Frans Woerden.
Na de start lopen we wat rondjes om de baan alvorens we aan de rondjes van ruim 5 kilometer gaan beginnen. Bij het verlaten van de baan vragen ze om mijn startnummer. Sh....., dat ligt nog in de kleedkamer. Ik roep mijn nummer 904 naar de vrijwilliger en vervolg mijn weg.
Frans Woerden is er al snel vandoor en wil 25 kilometer lopen, Wim, Lydia, Chris en Robert gaan voor de 50, terwijl ik de 30 wil lopen, al heb ik daar eigenlijk spijt van, mijn lichaam protesteert hevig.
Ik blijf even bij Wim en Robert, maar die willen gaan lopen in een tempo van 6 minuten of zelfs iets langzamer. Ik versnel iets naar Lydia en Chris, maar laat ook die achter me, want die willen zo ronde de 5.30 per kilometer lopen of iets langzamer. Zelf wil ik rond de 5 minuten per kilometer lopen, al zit dat er vandaag denk ik niet in.
Na 5 kilometer kom ik door in 25.48 en ik mag niet klagen, het gaat redelijk, maar niet meer dan dat. Na de eerste grote ronde kom ik over start/finish en wordt al van ver omgeroepen dat ik er aankom ondanks dat ze mijn startnummer niet kunnen zien, iedereen schijnt te weten dat ik 904 als startnummer heb, wat er klinkt Cor Terlouw met startnummer 904.
Ik loop een eenzame race. In het begin lopen er nog wat dames om me heen die aan de estafetteloop meedoen over 100 kilometer, maar die lopen later achter me en de snelle voor me. Na 10 kilometer is de tussentijd 50.58 en heb ik inderdaad ongeveer 5 minuten per kilometer gelopen de laatste 5 kilometer. Ik drink wat en gooi water over mijn hoofd, neem een gelletje en vervolg mijn race. Af en toe valt er wat regen, al gaat het niet hard. Het is eigenlijk heerlijk loopweer, niet warm, geen zon en af en toe wat lichte regen.
DE 15 kilometer gaat in 1.16.55 , het gaat iets minder snel, al komt dat ook door de drankpost waar ik even stil blijf staan.
Bij iedere doorkomst hoor ik al van ver, daar komt de welbekende Cor Terlouw aan met startnummer 904. Ik had eigenlijk helemaal geen startnummer nodig.
De 20 kilometer loop ik in 1.42.56 en het gaat nog steeds redelijk, maar zeker niet super. De snelle jongens hebben me al gelapt inmiddels, maar daar kan ik me niet druk om maken.
Na 25 kilometer passeer ik in 2.09.40 waar ik Frans Woerden tegen kom. Frans is al gestopt bij de 25 kilometer en zit al op de fiets naar huis. Ik wil de 30 vol maken en kijk of ik Robert en Wim misschien al zie, ik zou ze nu zo'n beetje moeten lappen denk ik, als ze tenminste dat tempo van 6.00 of 6.30 per kilometer gaan lopen.
Ik heb mijn horloge ingesteld op 30 kilometer waarna het dan ook stopt, alleen de hartslagmeter gaat door. De 30 volbreng ik in 2.37.33
Tegen beter weten in besluit ik er nog een rustig rondje aan vast te plakken, maar na 1 kilometer schiet het in mijn linker kuit. De hele dag op de braderie staan en daarna een ultraloop gaan niet samen blijkt nu. In plaats van omkeren en terug te wandelen besluit ik dom genoeg om door te dribbelen en af en toe te wandelen. Al dribbelend, wandelend en hinkend kom ik uiteindelijk binnen in 3.08.42 , nog net voor Chris en Lydia. Wim staat al langs de kant, hij is gestopt bij de 25, het ging bij hem ook niet goed. 
Al hinkend begeef ik me onder de douche, het voelt helemaal niet goed, morgen de Meijeloop vlakbij Bodegraven over 15 kilometer, maar die zal ik maar laten schieten, anders kan ik woensdag niet trainen.
Nog in de kleedkamer komt de winnaar over de 50 kilometer al binnen, hij heeft er 3.21.34 over gedaan. Het is Pascal van Norden, de broer van Pauline, ons trainingsmaatje. Ik klets nog even met deze kanjer. Hij zal ook weer mee gaan doen met de Natuurmarathon vertelde hij, misschien kan ik hem dan bijhouden (geintje).

Monschau Marathon Konzen 8-8-2010

Het was vandaag een erg natte editie van de Monschau Marathon

De vakantie zit er al weer op en op mijn werk is het enorm druk. Momenteel mis ik de dame van de boekhouding, diverse monteurs, de chef-werkplaats en de magazijnman, waardoor ik nu boekhouding, magazijn en chef-werkplaats extra moet doen. Mijn weken halen nu de 70 uur en 's-avonds ben ik aardig uitgeblust, geen ideale voorbereiding voor een marathon.
Zondag staat de Monschau marathon op het programma, een marathon waar ik net als Rotterdam ieder jaar weer naar uit kijk. Het is daar zo prachtig en heerlijk om te lopen, ook een echte uitdaging omdat het parcours best pittig is.
De laatste jaren combineer ik de marathon met onze vakantie, maar dit keer zijn we vroeg op vakantie gegaan en zat dat er niet in, ik moest nu iets anders verzinnen.
Op zaterdag moet ik eerst nog werken en ben om 18.00 uur thuis, snel eten, nog wat spullen bij elkaar zoeken en wachten op Paul Wobbe, een loopmaatje uit Den Haag die rond 18.30 naar Bergambacht komt waarna we samen op pad gaan naar Monschau.
De weervooruitzichten voor de marathon zijn super voor mij, 's-morgens een graadje of 13 oplopend naar maximaal 19 in de middag en veel regen, Paul heeft liever veel zon.
Even heb ik gedacht om een tentje mee te nemen en daar op te zetten op het plaatselijke voetbalveld wat voor deze gelegenheid ter beschikking staat voor de lopers, ook is het terrein daaromheen geschikt voor caravans en campers, maar uiteindelijk kies ik ervoor om met onze Fiat Duvato service-auto te gaan en achterin twee luchtbedden te leggen met slaapzakken en kussens, dan blijft alles droog en hoeven we veel minder overhoop te halen.
Om 18.45 uur vertrekken we, navigator Bram tegen de voorruit en rijden maar. Onderweg stoppen we nog even om te tanken en doen gelijk een "bakkie". Om even voor 22.00 uur arriveren we in Konzen, een plaatsje zo'n 4 kilometer voor Monschau en tevens de startplaats van de marathon morgenochtend om 8.00 uur.
Paul wil gelijk gaan slapen en ook gezien mijn vermoeidheid lijkt dat me geen slecht idee. Om 22.30 uur gaat het licht uit en tracht ik te gaan slapen. Het is 23.00 uur, 23.30 uur, 24.00 uur, het wil niet vlotten. Ik ga normaal nooit vroeg naar bed en op deze manier gaat dat ook niet lukken om geforceerd eerder te gaan liggen om dan slaap te krijgen. Soms merk ik dat ik even ben ingedommeld om daarna weer wakker te worden van de regen op het dak. Na 2.00 uur ben ik echt even in slaap gevallen en wordt om 4.00 uur weer wakker door een enorme regenbui die op het dak klinkt, het gaat flink tekeer zeg, zelfs Paul wordt er wakker van. De bui duurt een hele tijd aan. Tussen 5.00 uur en 5.45 ben ik weer eventjes weg waarna ik wakker ben en blijf, want het is tijd om op te staan en wat te gaan eten. Ik voel me moe en absoluut niet uitgeslapen, een prima voorbereiding op een marathon. Dit gaat helemaal niets worden vandaag.
Ik eet 4 boterhammen met aardbeienjam en pak mijn spullen bij elkaar en kleed me vast om in mijn hardloopkleding waarna we om 7.00 uur maar met onze bus naar de start rijden, want het regent nog flink, het alternatief is een kilometer door de regen lopen met onze sporttassen. We vinden een plekje en wandelen naar de ruimte waar we onze startnummers op kunnen halen.
We kijken even op de lijst met deelnemers en zien tot onze verbazing onze namen niet staan, terwijl ik ons beiden zelf heb aangemeld en ook het geld heb overgemaakt.
De dame bij de inschrijving roept er een man bij die gelukkig aangaf dat hij het geld had ontvangen, maar geen inschrijving, terwijl ik zelf een startnummer in de mail had binnen gekregen. Ik snap er niets van, maar het werd opgelost. Even opnieuw inschrijven, nieuw startnummer, chipnummer opgeven en terug naar de inschrijftafel.
Twee keer 35 euro roept de dame achter de tafel, opnieuw de man geroepen en opnieuw een bevestiging dat we hebben betaald. Het is gelukt !
Paul heeft nog niets gegeten en koopt twee broodjes en een bak koffie, zelf neem ik ook een "bakkie". Na zijn ontbijt neemt Paul nog twee keer een bakje koffie, misschien komt hij daardoor sneller vooruit.
Inmiddels is het al 7.30 geweest en wil ik net opstaan om naar de kleedruimte te gaan als mijn moeder belt om me veel succes te wensen. Ik vertel haar van de slapeloze nacht en dat het vast niets gaat worden, maar ze zegt dat het misschien wel mee zal vallen als ik eenmaal aan het lopen ben. We zullen wel zien roep ik nog en ik hang op.
Omkleden, gelletjes in mijn heuptasje doen, drankjes klaarmaken, wat drinken, nog wachten op het toilet en ..... jeetje nog maar 5 minuten. Toch nog even opschieten. Paul is al naar de start en wacht daar op me. Een minuut nadat ik aankom is de start. Het duurt een minuutje voordat we over de startstreep lopen. Paul heeft last van zijn knie en denkt dat hij er 5 uur over zal gaan doen, maar hoopt dat het mee zal vallen. Vorig jaar liep ik in Monschau 3.57.26 en dat was tevens de eerste keer van de zes deelnames dat ik onder de magische 4-uursgrens was gedoken. Het parcours met zijn vele klimmetjes en afdalingen leent zich niet voor een goede tijd, maar is zeker een enorme uitdaging en een aanrader. Gezien de vorm van de afgelopen tijd zou ik wederom onder de 4 uur moeten komen wat volgens Robert Hoek helemaal geen probleem moet zijn, maar de afgelopen weken op mijn werk en de afgelopen nacht hebben wel kracht gekost.
Ik sta half wakker aan de start en voel me helemaal niet goed. Het regent nog steeds, maar nu heel lichtjes, net iets meer als een miezertje, later zou het al snel droog worden.
Vanaf de start gaat het al snel naar beneden richting Monschau. Na een kilometer of 2,5 is er een linke afdaling over bagger en losse stenen en vrij steil en smal, zeker met de natte stenen is het goed uitkijken geblazen. Na vier kilometer komen we door Monschau gelopen waar toch aardig wat mensen staan om ons aan te moedigen en dat op dit vroege tijdstip op de zondagmorgen.
Na 5 kilometer kom ik door in 24.17 , eigenlijk veel te snel, maar dat komt door het vele dalen. Ik voel me nog steeds moe en neem mijn eerste halve gelletje. Piet en Robert geven aan dat ik iedere 5 kilometer een gelletje moet nemen en niet iedere 10 kilometer zoals ik dat voorheen deed. 
Door de vele regenval stroomt er veel water in de beekjes en riviertjes langs het parcours, een prachtig gezicht.
De marathon gaat voor 75% over onverharde wegen en met de regenval van de afgelopen tijd staan er veel plassen op het parcours en is het veelal blubberig en glibberig, factoren waar ik niet om maal, ik ben een werker en geen souplesseloper.
Na 10 kilometer mijn tweede gelletje en een tussentijd van 52.01 waar ik vorig jaar onder de 50 minuten zat. Na 10 kilometer merk ik wel dat ik een beetje wakker begin te worden en me minder lamlendig begin te voelen, dus wie weet.
Tussen de 12 en 13 kilometer gaat het vrij steil alleen maar omhoog en moet ik net als bijna alle lopers hele stukken wandelen om de rest van de marathon niet kapot te komen te zitten met onwillige kuiten.
Ik merk wel dat de training in de bossen van de afgelopen vakantie en ook Veldhoven en het Panbos me meer kracht heeft gegeven bergop. De wandelstukken zijn veel korter en ik kan het langer volhouden in de klim waarmee ik tijd win zonder kapot te gaan.
Na 15 kilometer kom ik door in 1.22.49 en zie regelmatig dezelfde lopers om me heen die ik ook in het begin al had gezien, Paul is in geen velden of wegen meer te zien en ook Hans Buis niet, een loper uit Noord-Holland die ook van de partij is en wilde proberen om richting de 4 uur te gaan lopen.
Het gaat eigenlijk best wel lekker, de vermoeidheid is voor even achter me gelaten. Na 20 kilometer komen we eventjes uit het bos om er daarna weer in te duiken, ik kom doorin 1.50.14 en de 21 gaat in 1.55.58 x 2 en wat verval, wie weet gaat het me toch nog net lukken, want ik voel me goed.
De 25 gaat in 2.16.28 waarna we weer een flink pittig stuk krijgen wat me wederom beter afgaat dan vorig jaar. Bij de 28 kilometer kom ik bij een drankpost die bekend staat als punt 28 waar een vrijwilliger foto's maakt en ook een ruime keuze aan versnaperingen en drankjes waaronder Cola. Ik neem een glaasje Cola, de man naast me roept naar iedereen "Letzte Tankstelle vor die Autobahn".
Na de 28 lopen we een tijdje op asfalt en passeren we kilometerpunt 30 waar ik een stuk chocolade neem gevuld met "iets" en een paar zoute Haribo beertjes, de tijd is daar 2.44.59 , waarna we weer flink gaan dalen en wederom het bos induiken. Tot aan de 33 kilometer lopen we in het bos waarna we omhoog lopen en op de doorgaande asfaltweg terechtkomen die alleen maar omhoog lijkt te gaan, er komt geen einde aan. Ik moet hier wel wat stukjes wandelen om de kuiten te sparen met het oog op de laatste kilometers, maar ook hier merk ik dat het beter gaat dan vorig jaar. Een dame in het rood haalt me in, die heb ik al vanaf het begin zien lopen. Dan haal ik haar in en dan haalt zij mij weer in.
Bij de 35 begin ik mij rechter knie flink te voelen naast de pijn in mijn rechter achillespees en aanhechting bil/hamstrings, ook rechts, maar daar heb ik vaker last van, de kuiten houden zich goed. Ik kom hier door in 3.13.46 en reken uit dat ik voor de 7.195 kilometer nog 46.14 minuten over heb is ongeveer 6.30 minuut per kilometer, dat mag niet meer fout gaan.
Na 40 kilometer klok ik 3.42.37 , een tijd rond de 3.55 moet er zelfgs inzitten. Ik versnel nog eventjes flink en merk dat ik daar weinig problemen mee heb, net als in Leiden. Ik heb mijn race blijkbaar goed ingedeeld. Ik haal veel lopers in en zie in de laatste kilometer zelfs de dame in het rood lopen, maar ze is te ver weg om haar nog in te halen. Later blijkt dat ik haar met mijn nettotijd toch heb geklopt met 13 seconden, want ze was eerder gestart.
De laatste paar honderd meter geef ik nog even gas en passeer nog een loper waarna mijn eindtijd blijft staan op 3.53.58 , een onvoorstelbaar mooie tijd, zeker gezien de voorbereiding. De dame in het rood staat me op te wachten, we feliciteren elkaar en maken even een praatje.
Ik wandel rustig naar de kleedgelegenheid, ga douchen, kleed me om en pak alles weer in als Paul aan komt slenteren. Hij heeft beter gelopen dan hij had verwacht en komt binnen in een nettotijd van ruim 4.31, ruim 2 minuten voor Hans Buis.
Een Nederlander tegenover me zegt tegen zijn maat dat het zwaar was vandaag, veel zwaarder dan vorig jaar, het scheelde hem een kwartier. Na dit gehoord te hebben begin ik in mijzelf te glunderen, want ik was juist een aantal minuten sneller, daaruit blijkt dat ik het vandaag gewoon super heb gedaan.
Na de douche wil Paul eten en hij neemt een flink stuk gebak met een kop koffie, mijn maag wil nog even niets. Rond 14.00 uur vertrekken we en eten en drinken onderweg nog wat. Ter hoogte van Urmond is een ongeluk gebeurd wat ons zeker 20 minuten kost, maar om 17.15 zijn we dan eindelijk thuis. Nu is zo bezig ben met dit verslag merk ik dat mijn lichaam op instorten staat. Ik denk dat ik er vanavond maar eens een keer vroeg induik. Ik zal wel lekker dromen denk ik. Woensdag maar weer lekker gaan trainen en zondag een 30 kilometer in Roelofarendsveen, een hele rustige trainingsloop voor hun marathon, het kan ook Lekkerkerk worden, een 25 kilometer trainingsloop voor de Natuurmarathon.

Panbosloop Zeist 01-08-2010

Zondag 1 augustus, een week voor de Monschau marathon, nog steeds de mooiste marathon die ik ooit heb gelopen, een absolute aanrader. DE vorm lijkt goed, dat is ook op de training te merken, maar je hebt toch altijd met de vorm van de dag te maken en heel belangrijk voor mij, het weer. De grote hitte lijkt voorbij. Ik heb op de vakantie zelfs een halve marathon gelopen met 33 graden, gekkenwerk natuurlijk. Op de site van de Hoeve aan de wegloop hebben ze al vermeld dat ze eigenlijk die halve marathon niet door hadden moeten laten gaan. In het vervolg lassen ze die halve marathon af boven de 28 graden staat op de site vermeld. Ik ben wel trots dat ik 1 van de 9 lopers was die hem toen uit had gelopen, maar of dat dan ook verstandig was ???
Vandaag even zitten dubben of ik nog wel zou gaan lopen. Thuiszitten is ook niets, dus ik besluit toch te gaan en het dan rustig aan te doen.
Ruim over 11 uur vertrek ik met de Spider. Het is benauwd weer, net als vorige week, wel weer om de kap naar beneden te hebben natuurlijk. Ik ben weer eens niet vroeg.
In de buurt van Utrecht tuf ik over de snelweg en zie ik een blauwe Opel Zafira voor me rijden. Ik zie kinderhandjes die zwaaien achter de achterruit en zwaai terug, dit is iets wat ik wel vaker tegenkom. Enthousiast blijven de handjes zwaaien en ik zwaai weer terug. Ik sla de afslag richting Amersfoort in evenals de blauwe Opel Zafira, waarna ik rechts blijf rijden om richting Zeist te gaan, de Zafira blijft links rijden en zakt wat terug en komt op gelijke hoogte met de Spider en nu zie ik pas een enthousiaste Ina zwaaien. Ze hadden mij wel gezien in de Spider, maar ik hen niet. Bij thuiskomst lees ik een sms-je van Ina waarin ze zegt dat ze achter me rijden, maar ik had de telefoon niet bij me.
Wel leuk om elkaar zo tegen te komen.
Even voor 12 uur kom ik aan in het Panbos waar ik me meld bij de inschrijftafel. Ik zou zeker te laat zijn geweest bij de start, maar heb deze keer geluk. Bij het toilet staat een lange rij dames te wachten zodat de start eventjes wordt uitgesteld waardoor ik "ruim" op tijd ben. Er zijn veel bekenden en het is ook vrij druk, ergens tegen de 200 lopers schat ik, het is ook erg gezellig. Mijn doel is het om rustig een tempo te lopen rond de 2 uur. 
Het is wederom een bosloop vandaag, net als vorige week in Veldhoven en ook op vakantie. Monschau is ook een bosloop, dus een ideale voorbereiding zullen we maar zeggen, al zijn de piepkleine heuveltjes niet te vergelijken met Monschau.
De eerste 4 rondjes van 3 kilometer loop ik erg rustig en praat veel met andere lopers waar ik een tijdje bij blijf lopen. Naarmate de rondjes vorderen komen er minder lopers op het parcours waardoor ik de laatste 3 rondjes alleen kom te lopen en iets ga versnellen. Ik heb besloten om het schema van 5.30 per kilometer te gaan lopen en moet dan uitkomen op 1.55.30 uur. Na 5 rondjes loop ik nog iets achter op het schema en na 6 rondjes zit ik zo'n beetje rond de tijd waarna ik er het laatste rondje ruim onder kom en de finish passeer in 1.54.33 na een heerlijke rustige trainingsloop. Echt lekker loopweer was het toch niet, detemperatuur leek goed, maar door de zon was het veel zweten geblazen. De man achter de tafel met water gaf aan dat er vandaag vreselijk veel is gedronken. Het was hier toch stukken beter geregeld dan in Veldhoven vorige week. Deze week vermoedelijk maar niets meer doen en uitrusten voor Monschau om daar te trachten onder de 4 uur te komen, dat zal een hele dobber worden, want het is een heel pittig parcours.
Zaterdagavond vertrek ik samen met loopmaatje Paul Wobbe uit Den Haag naar Monschau waar we dan rond 22.00 uur aan zullen komen en overnachten op een luchtbedje in de servicebus van mijn bedrijf waarna we om 8.00 uur zullen starten op zondagochtend, ik ben benieuwd.

GVAC Trimloop Veldhoven 25-07-2010

De vakantie zit er weer op en ik ben weer aan het werk. In de vakantie heb ik heerlijk en veel kunnen lopen in de bossen in Drenthe, een mooie ervaring, al was het voor mij veel te warm. De afgelopen woensdag al weer lekker getraind bij Avantri en vrijdag nog 5 kwartier gelopen als afsluiting van mijn vakantie, het was voorlopig mijn laatste vrije dag.
Vandaag is er niet zo heel veel te lopen, ik kan eigenlijk kiezen tussen Veldhoven, een 18,9 kilometer of een 20 kilometer trainingsloop voor de marathon van Amsterdam vanuit het Olympisch Stadion in Amsterdam. Amsterdam is zo'n stad waar ik liever niet teveel kom, er wonen veel te veel Amsterdammers. Ik besluit voor Veldhoven te kiezen, al is dat wat verder weg. Ik neem de pont van Schoonhoven om 9.00 uur en ben om 10.10 netjes op tijd bij de atletiekbaan in Veldhoven, de start is om 10.30 uur.
Ik hoef slechts 1,50 euro te betalen en laat netjes een stempeltje zitten in mijn trimloopstempelboekje waarna ik me klaar ga maken voor de start.
De temperatuur lijkt goed met 20 graden en er staat ook nog een beetje wind, al voelt het nog wel wat benauwd aan.
Ik wil vandaag niet erg snel lopen, het is allemaal wat rustig aan doen ivm de marathon van Monschau over twee weken, mijn doel vandaag is 1.30 uur over de 18,9 kilometer.
Bij de start zie ik nog twee bekende lopers waar ik even mee sta te praten totdat het startschot klinkt. Het is ivm de vakantieperiode niet heel erg druk, ik schat 40, maximaal 50 lopers.
De eerste ronde van 6,3 kilometer gaat in 29.10 , netjes binnen mijn schema, we zijn weer terug op de atletiekbaan. Hetis wel een schitterend complex daar. Ik verbaasme er over dat er helemaal geen drankpost is geweest, terwijl ik daar toch wel erg behoefte aan heb, ik heb flink dorst. De hele ronde heb ik in vierde positie gelopen, maar na 1 ronde verlaat de nummer 1 de race, hij liep ook wel ver voor ons en heeft blijkbaar gekozen voor 1 snelle ronde.
De nummer 1 en 2 lopen vlak bij elkaar en ik loop daar een 200 meter achter bij het begin van de tweede ronde.
Na ronde twee kom ik door in 59.04 , nog steeds netjes op schema. Ik kijk bij de baan of er inmiddels al water is aangerukt, maar dat blijkt nog steeds niet het geval. Ik mopper wat tegen de man bij de finsh dat ik dringend behoefte heb aan water. Wat is het voor moeite om notabene naast de kantine even een tafeltje neer te zetten met bekertjes water. Als het om een vergoeding gaat wil ik ook best een euro meer betalen, ik baal ervan. Ik sta even op het punt om tijdelijk te stoppen om in de kantine wat te gaan drinken, maar ik besluit toch door te lopen omdat ik nu in tweede positie lag omdat de nummer twee is gestopt na twee ronden. Er gaan niet veel lopers door voor de derde ronde, misschien ook omdat er geen drankpost is, ik weet het niet.
Na een kilometer of 15 begint het gemis aan vocht me wat op te breken. Het is banauwd weer en het zweet gutst van mijn lichaam, maar er is geen aanvulling waardoor het steeds lastiger gaat worden. Mijn tempo zakt naarmate de afstand naar het einde loopt, maar er is pas heel ver achter me een loper te bekennen.
In een tempo van een 80-jarige loper kom ik over de streep in 1.31.32 , ruim 1,5 minuut achter mijn schema. Ik val puffend op de grond neer en blijf daar even zwetend liggen terwijl de medewerkers naar me toe hollen om te kijken of alles goed gaat. Ik krijg zowaar wat te drinken aangeboden, de welbekende mosterd na de maaltijd, omdat ze toch wel bezorgd zijn. Ik mompel wat over het gebrek aan drinken en ook in de kleedkamer zijn er diverse lopers die er over klagen. Andere lopers hebben gelopen met drankflesjes om hun middel of hebben drinken langs de baan gezet, die weten hoe het er hier aan toegaat. Onder de 25 graden is er geen drinken onderweg is hun devies.
Blij dat het er weer opzit keer ik huiswaarts voor de rit over ruim 110 kilometer, je moet er wat voor over hebben.
Volgende week nog een halve marathon in het Panbos in Zeist en dan wacht Monschau.

Brinkloop 20-07-2010

Het is de laatste dag van de vakantie en een paardagen na de 30 kilometerloop in Diever. Ik heb helemaal geen problemen gehad na de 30 en zie dat er vanavond wederom wat te lopen is in Diever, een 10 kilometer. Morgen is er ook een halve marathon of marathon in Gieten, maar dan ben ik al op de weg terug naar huis.
Nog even genoten van de laatste dag op de camping en ook nog even een loopje meepikken.
De Brinkloop in Diever begint om 19.30 uur en ik vertrek al om 18.20 uur zodat ik netjes op tijd ben. Ik ben al om 19.00 uur aanwezig en schrijf me rustig in. Ik moet nu slechts 2,50 betalen en ontvang daar bij de finish ook nog een bedrukt katoenen t-shirt voor, dat is dan weer heel goedkoop tov afgelopen zaterdag en het is dezelfde vereniging.
In de kleedkamer maak ik een praatje met een man die van oorsprong uit Rotterdam kwam en ook Avantri kent, verder ken ik niemand.
Het is toch erg warm, net onder de 30 graden en ook erg benauwd, je kunt amper gewoon adem halen, de speaker geeft dat ook nog eens aan. Er is 1 drankpost bij start/finish en de rondjes zijn precies 1,25 kilometer lang, eigenlijk rondjes van niets, maar toch goed dat er met dit weer een drankpost is.
Vanaf de start loop ik wat te snel. Ik heb mijn GPS met deze warmte op 47.30 gezet, maar heb als doel eigenlijk 45.00 , maar of dat er met dit weer ook inzit ?
Na een kilometer haal ik een loper in die me begroet met "dag mijnheer Terlouw". Niet wetende wie hij is zeg ik tegen hem dat hij een eind van huis is, maar dat blijkt mee te vallen, dat is slechts een kilometer of 10. Waar ken ik je dan van roep ik, waarop hij aangeeft dat we vorige week met 33 graden de halve marathon hebben gelopen in Oude Willem waarin hij 3e was en ik 4e. Hij doet nu maar 5 kilometer, want hij heeft zaterdag de 30 gedaan in 2.43 , waarop ik aangeef dat ik dat ook heb gedaan en wel in 2.28
Leuk om hem hier weer tegen te komen. Halverwege de ronde staat een familie die ook sponzen en bekers water aangeeft waar ik gretig gebruik van maak. Ondanks dat het maar een ronde is van een luttele 1,25 kilometer lijkt iedereen het er moeilijk mee te hebben. Ik stop bij de familie en bij de finish om water over me heen te gooien en wat te drinken. Onderweg staan twee mensen met waterslangen te spuiten en ook daar loop ik lekker doorheen. Bij de start had ik mijn shirt eerst al helemaal nat gemaakt om wat verkoeling te krijgen.
Na 5 kilometer en dus 4 rondjes is het beste er al af, het tempo laat ik wat zakken, ik snap naar adem, het is bijna niet te doen met dit benauwde weer, het lijken de tropen wel. Er zijn links en rechts lopers die de 10 kilometer zouden lopen maar nu al bij 5 kilometer stoppen. Zelf ben ik iemand bij wie het woord opgeven niet in het woordenboek staat, dus ook nu niet, al is het absoluut niet lekker lopen zo, in het tempo wat ik na de 5 kilometer volg gaat het wel lekker, dan maar geen goede tijd.
De doorkomst bij de 5 kilometer is nog goed in 22.41 en ligt op een schema net boven de 45 minuten, maar dat zal ik niet vol kunnen houden.
Het stilstaan bij de drankposten kost tijd, maar tijdens het lopen zakt mijn tempo niet heel erg zodat ik toch nog redelijk op dezelfde positie kan blijven lopen. Iedere ronde wordt de naam Cornelis Terlouw omgeroepen. Bij de inschrijving moest je je voornaam opgeven en er werd ook om je roepnaam gevraagd. Ik heb als voornaam Cornelis opgegeven en als roepnaam Cor, maar de speaker noemde me niet bij mijn roepnaam. Cornelis Terlouw heeft zaterdag ook een 30 kilometer bij ons gelopen klonkt het en komt uit Bergambacht. Wel leuk om te horen overigens.
Na de 10 kilometer stond de klok op 45.27 en valt de schade eigenlijk nog reuze mee. Het is niet de beoogde 45 minuten geworden, maar zo heel veel scheelt het niet, wel goed voor een 11e plaats.
Na afloop eerst een kwartier uit zitten zweten buiten op een bankje voordat ik me weer in de sporthal waagde om te douchen, wat een warmte zeg. Na de douche weer naar de camping en eerst een patatje gegeten om zout en koolhydraten weer wat aan te vullen.


Midzomeravondmarathon Diever 17-07-2010

Na twee halve marathons met 33 en 30 graden is het eindelijk iets koeler geworden.
Marloes en Richard hebben het erg naar hun zin op de camping in Drente te Wezuperbrug en willen dat ik het ook leuk heb. Jij hebt ook vakantie roepen ze, ga jij maar lekker hollen. Toestemming voor een marathon krijg ik niet, zeker met het oog op de marathon van Monschau op 8 augustus aanstaande, maar een halve marathon is geen enkel probleem.
Vandaag staat de midzomeravondmarathon in Diever op het programma waar je kunt kiezen uit een 10, een 20, een 30 kilometer of de marathon. In eerste instantie wilde ik de 20 kilometer doen, maar vanwege de iets betere temperatuur besluit ik toch voor de 30 te gaan, gelijk goed als voorbereiding op mijn marathon in Monschau.
De start vandaag is om 17.00 uur, ik vertrek om 15.45 van de camping en ben om 16.30 ter plekke, tijd genoeg om wat te kletsen en me rustig voor te bereiden. Ik schrijf me in en moet 8,50 euro betalen, zeker niet gering, maar er zal wel een leuke attentie volgen. Achteraf bleek je voor dit bedrag niets te ontvangen en kon je voor 1,50 een medaille kopen.
Het is nog steeds drukkend warm, ondanks de wat lagere temperatuur. Het was bij mijn vertrek van de camping 28 graden, maar dat is inmiddels gezakt naar 26 graden, een stuk aangenamer dan de 30 plus temperaturen van de afgelopen halve marathons.
Ik maak mijn shirt weer nat en wandel de sporthal uit op zoek naar de start. Er is helemaal niemand te zien en ik vraag me af van waar we zullen starten. Ik wacht op nog een loper die gelukkig wel weet waar we starten en we wandelen ruim een kilometer tot aan de start aan de rand van Diever en vlak bij het bos. Ik zie Gijs Honing ook weer aan de start staan, al doet hij de hele marathon, net als Lex de Boer. We hebben nog een paar minuten voordat het startschot zal klinken. Ik stel de GPS in op 2.30 uur, een tempo van 5 minuten per kilometer, eens kijken of ik dat moeiteloos vol kan houden.
Ik start voortvarend en voel me goed. Het is wat koeler dan de laatste loopjes en we lopen lekker in het bos. Er zijn ook genoeg andere lopers waar ik me mee kan meten.
Mijn tempo ligt wel wat te hoog, mar zolang ik daar geen last van heb blijf ik dit tempo aanhouden.
Na 5 kilometer kom ik door in 23.59 , een minuutje voorsprong op minn schema x 6 , dan zou het 2.24 gaan worden, maar dat is nog ver weg. Bij de drankposten stop ik heel even om goed te drinken en water over me heen te gooien om te koelen, ik eet wat banaan en neem ook een bekertje dorstlesser. Dit kost me wel wat tijd, maar dat maakt me niet zo uit, ik heb geen gelletjes bij me en wil me niet kapot lopen.
Na 10 kilometer is de tussentijd 47.58 , een onvoorstelbare tussentijd, want het is een kopie van de eerste 5 kilometer. We zijn nu aan het einde van de eerste grote ronde. Ik neem wat extra tijd bij de perfect geregelde verzorgingspost en vervolg mijn weg, wel iets minder snel, want dit tempo breekt me straks op en het gaat me om een training voor Monschau.
Er zijn wat lopers die me inhalen, maartevens aangeven dat ze voor de 20 kilometer gaan, zelf haal ik een enkele loper in, verder zijn er weinig plaatsverwisselingen.
De doorkomst bij 15 kilometer gaat in 1.12.38 , nog steeds ruim 2 minuten onder mijn doeltijd, maar wel wat rustiger. 
De temperatuur is nu gedaald naar 25 graden en er is zelfs een licht windje voelbaar, super. Mijn tempo ligt nog ongeveer gelijk tot aan de drankpost aan het einde van de tweede ronde van 10 kilometer en de doorkomsttijd is 1.37.22 , waarmee ik weer iets voorsprong heb gepakt op mijn tijd van 2.30 en er een 2.26-er in lijkt te zitten.
De derde grote ronde gaat iets rustiger, de warmte van de afgelopen dagen lijkt toch zijn tol te eisen. Er zit niemand vlak achter me en voor me is er ook niemand in zicht, alleen een deelnemer van het Runnersworld dreamteam, maar die gaat voor de hele marathon.
Na 25 kilometer kom ik door in 2.02.26 en heb nauwelijks iets verspeeld, maar de kuitjes zijn wel lichtjes voelbaar. Onbewust zakt mijn tempo iets af, maar het voelt lichamelijk nog steeds goed. Na 28 kilometer gaat het wat moeizamer en laat ik het tempo bewust zakken, ik heb geen zin om me kapot te lopen. Niemand die in mijn buurt komt tot aan de finish. Vlak voor de meet sta ik even stil om te vragen of ik nu links of rechts moet, wat me een paar seconden kost, maar na linksaf te zijn geslagen kom ik over de meet in 2.28.16 , een nettotijd van 2.28.02 , netjes binnen mijn doelstelling, maar ook blij dat ik er ben. De vorm voor Monschau is goed om daar te proberen om weer onder de 4 uur te komen.
Bij de finish kan ik uit allerlei drankjes en eten kiezen. Ik neem wat bouillon en ik eet wat banaan en sinaasappel. De verzorging onderweg en bij de finish is super. Met een mooie negende plaats keer ik terug naar de camping. Achteraf blijk ik 9e te zijn geworden van de lopers die zijn gestopt bij de 30 kilometer, dat waren er 45.

Gietenerveld marathon 14-07-2010

Foto onderweg tijdens mijn halve marathon in de hitte van Gieten

We zijn nog steeds op vakantie in Drente. 
Het is daar erg mooi en er is ook veel te lopen. Afgelopen zaterdag heb ik al een halve marathon gelopen in Oude Willem bij Diever, maar toen was het bloedheet. Zondag en maandag is het flink afgekoeld. Op zondag hebben we fikse onweersbuien gehad. Op maandag begint het te regenen, ik wacht totdat de ergste bui voorbij is en besluit wat intervalletjes te gaan doen. Ik ben net vijf minuten onderweg als het begint te hozen, tevens begint het fel te onweren. Links en rechts van me zie ik de bliksemflitsen door de lucht schieten, onmiddellijk gevolgd door enorme dreunen. Ik ben net bij een bos aangekomen en loop onder de dichte bladeren. Er beginnen nu hagelstenen te vallen, maar de bladeren breken een beetje de val, waardoor ik daar niet zo heel veel van voel. Mijn schoenen lopen vol door de riviertjes die zich vormen, de hele straat staat blank. Na de bui is er geen droge draad meer aan mijn lichaam en besluit ik al soppend in mijn schoenen nog een stukje te lopen, maar ik keer toch weer snel terug naar de camping waar ik wat droogs aan trek.
De caravan van 32 jaar heeft het moeilijk gehad, althans het dak. In het verleden is er ooit bij een vorige eigenaar een nieuw dak opgegaan. Het dak vertoont nu 3 kitnaden waarvan er één flink is gaan lekken. We zaten met pannetjes en teiltjes om het water op te vangen. Het dak is inmiddels zo poreus dat het weinig verband meer heeft. Na de buien laat ik het dak eerst goed droog worden door de zon en doe er dan een flinke laag duct tape op. Dit blijkt enorm te helpen, er komt nu maar sporadisch een druppel binnen.
Op dinsdag gaan we naar het Noorder Dierenpark in Emmen. Ik had er wel van gehoord, maar wist niet dat het zo'n prachtige dierentuin was, het ligt zelfs midden in het centrum van Emmen.
Op woensdag is het weer gedaan met het iets koelere weer en gaan we weer richting de 30 graden, juist op de dag dat ik weer een loopje gepland heb staan.
Ik ga deze keer naar Gieten waar ik de Gietenerveld marathon ga lopen en waar ik de halve zal lopen. De start is om 11.00 uur, ik besluit al om 9.45 uur te vertrekken, ondanks dat het maar tussen de 25 en 30 kilometer is, want het is in the middle of nowhere.
Na veel zoeken en verkleerd rijden weet ik het eindelijk te vinden, ik arriveer om 10.45 uur midden in het bos. Er is niets te zien, alleen wat hardlopers en een snel opgezet tentje waar ik me moet melden.
Op de site had ik gezien dat er maximaal 30 lopers mee mochten doen omdat het anders niet is te behappen voor de vrijwilligers. Inschrijven voor 11 juli stond er ook bij, maar toen ik het las was het al 13 juli. Bij de deelnemerslijst zie ik circa 25 lopers staan en ik meld me toch aan. Via de mail krijg ik een automatische bevestiging van mijn deelname, maar mijn naam verschijnt niet automatisch op de deelnemerslijst.
Ik meld me bij het tentje en geef uitleg over mijn inschrijving. Ze maken er geen enkel probleem van en ik kan tegen betaling van 5 euro gewoon meedoen.
Het is inmiddels al 29 graden en ik vraag me of hoe ik me moet koelen in dit verlaten stuk bos. Ik werk een blik op de tafel voor de tent en zie tot mijn verbazing cola, sinas, water, thee met citroen, chocoladekoekjes, ontbijtkoek en banaan staan. Naast de tafel staat een emmer waar de lege bekertjes in kunnen worden gegooid en daar weer naast staat een plastic karretje gevuld met water en een hoeveelheid sponzen. Voor aanvang wordt wel even aangegeven dat we de sponzen kunnen gebruiken maar dat we ze wel weer in het karretje terug moeten gooien en niet mee moeten nemen het bos in en ze daar op de grond laten vallen.
Velen lopen de hele marathon, anderen waaronder ik lopen de halve marathon, 21,3 kilometer om precies te zijn.
In de omgeving van Gieten organiseert de Drents Friese Wold Lopers iedere woensdag een marathon in de vakantiemaanden en vanaf 24 juli zelfs een marathon 10-daagse.
Je zoekt een mooi stukje bos, zet een parcours uit van 3 kilometer en geeft er een naam aan.
Zo ook vandaag, de Gietenerveldmarathon. Ik zie tal van bekenden onder de circa 25 lopers, mannen als Hans Buis, Lex de Boer, Ben Mol en Sjoerd Slaaf, Gijs Honing had helaas een crematie. Ik zie nog meer bekenden maar ken daar de namen niet van. Deze ultralopers zijn een selekt gezelschap, je komt overal dezelfde gezichten tegen.
Nu moet ik er niet aan denken om iedere woensdag een hele marathon te lopen en zeker niet die 10-daagse.
Het is even wachten voor de start op Hans Buis, die net als ik erg heeft moeten zoeken en zelfs nog later arriveerde, maar dan gaan we toch van start. Eerst lopen we een rondje over de parkeerplaats en daarna volgen rondjes van 2,99 kilometer. In mijn geval 7 en voor de marathonlopers 14 van die gelijke rondjes.
Ik loop al snel in vierde positie. Voor me lopen twee jongens met een oranje shirt en in derde positie een man uit Denemarken. Ze gaan me veel te snel en ik laat ze lekker gaan, het is me veel te heet vandaag. Achter me heb ik al snel een klein gaatje naar Lex de Boer.
Vorige week liep ik 1.49.39 over de 20,4 kilometer, deze keer zet ik mijn GPS nogal pessimistisch op 1.55 uur, omdat we 21,3 kilometer moeten lopen en het wederom erg warm is, volgens zeggen zelfs eventjes 30 graden.
Iedere ronde van 3 kilometer rond ik af met een zeer uitgebreide stop. Ik drink veel en gooi ook water over mijn hoofd en gebruik ook de sponzen goed, voordat ik de volgende ronde in ga. Ik loop ruim achter de top 3 en ruim voor de nummer 5, vast op positie 4. Na 5 kilometer kom ik door in 24.38
Het gaat me toch net wat te snel in deze hitte, er staat in het bos geen zuchtje wind en ik besluit het iets rustiger aan te doen.
Na 10 kilometer kom ik door in 50.39 , de vierde plaats komt geen moment in gevaar en de top 3 haal ik niet meer in, al is de Deen op positie 3 nog wel in zicht, ik loop daar een paar minuten op achter, ik haal wel al langzamere lopers in en lap ze.
Na 15 kilometer kom ik door in 1.16.05 en het gaat zelfs lekker, mits ik maar lang genoeg bij de verzorgingspost blijf staan.
Ik haal veel lopers in en loop zelfs iets in op de Deen lijkt het.
Na 20 kilometer is mijn doorkomsttijd 1.42.16 en blijk ik wat verval te hebben, of ik heb langer bij de verzorgingspost gestaan. Ik ben wel een stuk ingelopen op de Deen, die lijkt er helemaal doorheen te zitten, al is de afstand nog te groot om hem te bedreigen.
Net voor de streep haal ik nog een achterblijver in zodat ik 16 lopers heb gelapt zonder zelf gelapt te zijn. Mijn eindtijd is 1.49.23 waar ik zeer tevreden mee ben. Bij de drankpost neem ik het er goed van en ga dan in de schaduw uit zitten zweten. Het duurt een kwartier voordat het zweten stopt, het liep met stralen van mijn lichaam af.
Ondanks de rondjes was het toch wel leuk. Jammer dat ik vorige week niet ben geweest en volgende week gaat niet lukken, want dan gaan we weer naar huis. Wel loop ik zaterdag een halve marathon in Diever tijdens de Midzomeravondmarathon.

Tijdens mijn halve marathon waar de meeste andere lopers de marathon liepen.

3e Hoeve aan de Weg Bosloop Oude Willem 10-07-2010

Vorig jaar zijn we op vakantie geweest naar het Zwarte Woud en hebben het daar extreem warm gehad. Eerst gedacht om dit jaar naar Noord-Europa te gaan omdat het daar wellicht een stuk koeler zal zijn, maar op het laatste moment toch maar gekozen voor Nederland, een vakantie in Drente wel te verstaan, want in Nederland is het doorgaans wat koeler dan in Zuidelijke Europese landen.
Natuurlijk hebben we in Nederland lang wat minder weer gehad, maar het weer lijkt bezig aan een inhaalslag. Waar ik het op de vakantie tussen de 20 en 25 graden zou willen hebben, is het nu boven de 30 graden. Ook nu vallen de kraaien van het dak en is lopen erg moeizaam.
Op maandag 5 juli komen we aan op de mooie camping in Wezuperbrug, Kuierpadtien. Een camping met erg ruime plaatsen en een groot middenterrein om eens te badmintonnen, te jeu de boulen en ander bezigheden.
Op dinsdag trek ik ondanks de warmte de schoenen aan en ga 400 metertjes doen, 11 stuks. Hevig bezweet kom ik weer terug op de camping, dit is niets roep ik tegen Marloes.
Op woensdag een stukje op de racefiets, even in Beilen geweest en in Westervoort, Plaatsen waar ik normaal nooit kom. Ik zit nooit op de racefiets, dus na een kilometer of dertig krijg ik toch wat last van mijn rug. Toch maar voorzichtig wat opbouwen verderop in de vakantie.
Op donderdag doe ik 15 x 200 metertjes en stort op de camping ter aarde. De temperatuur staat ver in de 30 graden. Met dit soort trainingen doe ik mijzelf geen lol, ik vraag me af of lopen met deze temperaturen wel verstandig is, al is het wel goed om mijn lichaam er aan te laten wennen, want er zal nog wel meer hitte komen.
Op vrijdag doen we niet veel, we gaan naar het stripboekmuseum in Groningen, lekker in de auto met airco en 35 graden buiten. Het enige nadeel is dat je tegen een hete muur oploopt als je uit de auto stapt. Na het museum even een bezoek aan de MacDonalds om de koolhydraten weer aan te vullen.
Op zaterdag is het wederom warm, maar heb ik een halve marathon gepland staan in Oude Willem. De start zal om 11.00 uur zijn en ik besluit vroeg te vertrekken. Door het warme weer is het in de caravan niet te harden en is het moeilijk om in slaap te vallen. Het duurt drie kwartier, maar uiteindelijk dommel ik in om ruim voor zes uur weer wakker te worden. Het is nog steeds warm, ik probeer wat te slapen, maar dat lukt nauwelijks. Ik blijf liggen tot 8.30 uur, sta op, eet vier boterhammen, maak mijn drankjes klaar, pak mijn spullen en vertrek om 9.45 uur. 
Volgens de routeplanner is het maar een half uurtje rijden en ja hoor, om 10.15 uur geeft de routeplanner aan dat ik al ben gearriveerd. Ik kijk eens om me heen, maar zie niets dan bomen. Dit kan het toch nietr zijn denk ik en keer de auto. Ik rijdt een stukje terug en kom bij een recreatiegebied aan waar ik vraag of er hier ergens wordt gelopen. De dame die ik aanspreek weet zeker dat er niet wordt gelopen en vraagt waar ik heen moet. Naar de Bosweg in Oude Willem geeft ik haar ten antwoord. Dit is wel de Bosweg, maar niet in Oude Willem geeft ze aan. Dit heb ik weer. Zit ik heel ver weg of is het nog te doen vraag ik. Nog een paar kilometer rechtdoor, dan linksaf en dan niog ruim 5 kilometer rijden. Een geluk dat ik eens een keer vroeg ben zeg. Ik volg de aanwijzingen, geef de routeplanner het adres Bosweg in Diever in en kom zowaar op de juiste plek. De grote vlaggen van de Sportvereniging Friesland hangen al langs de weg. Het is ruim half elf en ik hen nog tijd genoeg. Ik wandel de kantine van de camping binnen waar de loop wordt gehouden en wordt begroet door Gijs Honing die vraagt wat ik op een zaterdag in de buurt van Diever kom doen. Ik ben op vakantie geef ik aan. Ik schrijf me in voor 3 euro en krijg het startnummer 447. 
Je kan uit diverse afstanden kiezen, 3,6,8,10,16 en 21 of andere combinaties van de te lopen afstanden.
Voor de start maak ik mijn hoofd helemaal nat en ook mijn shirt in de hoop daar wat verkoeling van te krijgen, maar al bij de start lijkt alles al opgedroogd.
Bij het vertrek van de camping was het al 28 graden en bij de camping al 32 graden en het is nog niet eens op het warmste van de dag.
De organisatie geeft wat tips mee en geeft de lopers aan dat ze eerder moeten stoppen als het echt niet meer gaat.
Vanaf de start schieten er al een aantal lopers vandoor en langs beide kanten halen de lopers me in. Wat zijn ze van plan ?
Ligt het aan mij of aan hen ? Het is toch dik over de 30 graden !
Na 2 kilometer al een drankpost, heerlijk !
Ik gooi bekertjes water over mijn hoofd, drink een aantal bekertjes water en vervolg mijn route. Mijn doel is tegen beter weten in de 1.45 , een tempo van 5 minuten per kilometer, maar dat lijkt uitgesloten met dit weer.
Door de snelle start van de andere lopers laat ik me verleiden door te snel te starten en loop de eerste kilometers in 4.34 , 4.39 en 4.33 totdat is besef dat ik dit geen 21 kilometer vol zal gaan houden. Na 5 kilometer kom ik door in 23.29 en trap flink op de rem. De tweede drankpost is er nog niet en het asfalt smelt bijna door de brandende zon. Het is wel prachtig lopen hier door de bossen, het is fantastisch om hier getuige van te zijn, al zijn de stukken in de volle zon moordend.
Na 10 kilometer hebben we al drie drankposten achter de rug en kom ik door in 51.23 , het schema van 5 minuten heb ik al moeten laten schieten, ik moet soms zelfs even wandelen om moet te putten om de hele afstand af te leggen. 
Ik lig in 21e positie van de 76 lopers, al zijn vele lopers op kortere afstanden gestart. Na de vierde drankpost bij de finish wandel ik even een stukje, twijfel even of ik zal stoppen als een andere loper me vraagt of ik ook de halve ga doen. Volmondig roep ik ja en samen lopen we verder, mijn twijfel is verdwenen.
Gezellig kletsend lopen we verder, de kilometers onder onze voeten verslindend. Onderweg krijgen we mee dat we 4e en 5e liggen, bijna iedereen is na 1 ronde gestopt, waarschijnlijk verstandiger dan wij. Ik geef aan dat ik niet snel zal gaan lopen omdat ik helemaal oververhit ben. De andere loper blijft in eerste instantie bij me lopen als ik het tempo aangeef. Na een aantal kilometer loopt hij me voorbij en geeft aan dat het hem te snel gaat. We laten ons tempo wat zakken, maar dit gaat mij toch echt te langzaam. Ik versnel wat en haal de loper in waarna ik hem niet meer terug zie.
Na 15 kilometer kom ik door in 1.19.41 en zie voor en achter me niemand meer, ik lijk zelfs over het dode punt te zijn gekomen. Geen erge last meer van de hitte, of ben ik al te ver heen ?
Bij de 18 kilometer kom ik door in 1.35.33 en zie zelfs de nummer 3 voor me lopen. Hij krijgt het in de gaten en versnelt wat waardoor ik hem niet meer in kan halen. 
De laatste twee kilometer is het weer erg moeizaam en ik kom uiteindelijk binnen in 1.49.38 , al moet ik zeggen dat het niet helemaal een halve marathon was, mijn GPS gaf 20,5 aan.
Bij de finish werden we opgewacht met energiedrank, water, sinaasappels en sponzen. Ook onderweg waren er diverse sponsposten, allemaal perfect geregeld.
Moe, maar voldaan reed ik weer weg van deze loop naar de camping, de temperatuur stond inmiddels al weer op 34 graden.

Panbosloop Zeist 04-07-2010

Het is 4 juli 2010. Ik heb vakantie. Gisteren was even mijn laatste werkdag, al moet ik vandaag nog even met de auto van een klant, een Citroen C3, naar mijn wekelijkse loopevenement rijden om te luisteren naar een geluid dat er soms ineens in komt. Geen Spider dus deze keer, maar een Citroen, wel met airco gelukkig.
Er is bar weinig te lopen, alleen de Panbosloop in Zeist spreekt me aan, omdat daar een halve marathon gelopen kan worden, al zijn het dan 7 rondjes van 3 kilometer.
De start is om 12.00 uur, op het heetst van de dag en ik arriveer om 11.50 uur.
Nog even praten, inschrijven, omkleden en net op tijd naar de start. Bij de start zie ik dat ik wederom de verkeerde schoenen nog aan heb, net als laatst in Waddinxveen. Ik sprint naar de kantine en trek snel mijn goede schoenen aan, maar weer bij de start aangekomen blijkt de meute al 1.31 op weg te zijn. Er maar weer achteraan dan. 
Na 1 ronde van 3 kilometer heb ik al 42 lopers ingehaald, maar het gaat wat te snel. Het is veel warmer dan ik had verwacht en er staat ook nog eens geen zuchtje wind in het bos, het is een broeikas, wat een hitte. Het zweet stroomt van mijn lichaam. Bij de start had ik al wel mijn shirt en hoofd nat gemaakt, maar dat is zo verdampt. Na iedere ronde van 3 kilometer gooi ik water over mijn hoofd, drink wat en vervolg mijn weg.
Van tevoren heb ik mijn GPS ingesteld op 1.45 uur, een tempo van 5 minuten per kilometer en dat haal ik iedere keer ruimschoots, ik loop dan ook zo'n 1,5 minuut voor op dat schema na 3 rondjes en dat is ook nog eens inclusief de tijd die ik bij de drankpost doorbreng.
In het vierde rondje komt er een loper voorbij stuiven. Ik denk eerst aan een Keniaan, maar het blijkt Michael Woerden te zijn. Bij de drankpost na mijn vierde ronde staat Michael uit te zweten na zijn vijfde ronde. Ik vraag of hij nu al stopt waarop hij als antwoord roept dat hij al 5 ronden heeft gelopen en ik pas 4. Daar heeft hij gelijk in natuurlijk, al ben ik van plan om er 7 te lopen EN ik ben natuurlijk later gestart.
Naarmate de rondjes vorderen wordt het al stiller en stiller op het parcours. Ik vraag na mijn vijfde ronde of er nog wel lopers aanwezig zijn, maar er blijken er nog wel te zijn.
Na mijn zesde ronde zie ik niemand meer. De man achter de tafel met bekertjes water geeft aan dat er weinig lopers voor de 7 rondjes gaan en dat ik zelfs op klop lig. Er zijn niet veel van die dwazen die met dit weer een halve marathon lopen. Het is voor mij eigenlijk een training om aan dit warme weer te wennen. Ik bloei op in de winter, maar zal toch die zomer doormoeten, het is niet anders. Voor elk wat wils zullen we maar zeggen, anderen vinden dit weer fantastisch.
Na de zes ronden kom ik door in 1.29.56 , nog net binnen mijn schema, maar ik begin die warmte nu zo'n beetje goed zat te worden. Ik besluit gewoon in de schaduwstukken te gaan wandelen, dan kan ik langer genieten van de stukken zonder zon. Lang kan ik hier niet van genieten, want er nadert een loper achter me. Nog zo'n die hard. Me laten inhalen in leidende positie kan natuurlijk niet, dus ik ga maar weer rennen. De loper is niet erg snel dus zonder al te veel moeite kan ik hem voorblijven. Ik wil niet te snel lopen, alleen wat nodig is om eerste te worden.
Uiteindelijk blijft de teller steken op 1.47.01 en blijf ik de achtervolger een paar seconden voor. Achter ons schijnen nog een paar lopers onderweg te zijn, maar die heb ik niet meer gezien. Ik ben gelijk teruggegaan naar de kantine en heb daar een half uurtje lekker in de schaduw uit zitten zweten. 
Morgen gaan we met onze oude caravan op pad naar Drente, naar Wezuperbrug. De racefiets gaat mee en natuurlijk ook de loopschoenen. Even lekker twee weekjes bijkomen na een heel erg druk halfjaar op mijn werk, ik ben er echt aan toe.

Midzomeravondloop Bleiswijk 30-06-2010

Nederland is in de ban van het Nederlands elftal, de Tour de France komt eraan met de start in Rotterdam (Ab zou hem Tour de Lance noemen), de vakanties komen in zicht. Het is zomer !
Een heleboel dingen zijn leuk aan de zomer, maar de temperatuur ? , Nee !
Het is deze week extreem warm, vooral bij mij in de showroom achter al dat glas en zeker als er nauwelijks een windje te vinden is. Het is ook nog eens extreem druk zodat is van de ene naar de andere klant vlieg en mijzelf geen tijd gun om af en toe wat te drinken, ik ben 's-avonds helemaal uitgewoond.
Dinsdag na het werk opschieten, want mijn zoontje Richard heeft een musical en die mag ik niet missen, het is zijn afscheid van de lagere school. Het is haasten, snel wat naar binnen werken en naar school vliegen, aanvang 19.30 en ja hoor, ik ben er om 19.25 , Marloes had een plaatsje vrij gehouden. Ook hier is het een sauna, al zal het voorde kinderen die druk in de weer zijn op het podium met ook nog eens diverse lampen in hun gezicht, nog vele malen erger zijn.
Op woensdag is het laatste optreden op school en voeren ze de High School Musical voor de laatste maal op. Ik besluit ondanks het warme weer toch te gaan lopen in Bleiswijk, de Midzomeravondloop over een parcours van 15 kilometer.
Ik heb op zo'n drukke doordeweekse dag al moeite om op tijd op de training te verschijnen om 19.30 uur, maar om op tijd in Bleiswijk te verschijnen om 19.30 uur is nog veel gekker. Alles gaat in rap tempo, ik gun mezelf weinig tijd om wat te drinken, ik moet alleen maar opschieten. Snel naar huis, mijn spullen pakken en snel in de auto. Bij de stoplichten die ik tegen heb snel mijn horloge en hartslagband omdoen, vaseline smeren, mijn drankjes nemen en al zoveel mogelijk doen om straks snel te kunnen starten.
Het kost me wat tijd om mijn auto kwijt te raken. Als dit is gelukt ren ik met mijn zware tas naar de sporthal, schrijf me in en breng mijn tas naar de kleedkamer. Ik dompel mijn shirt onder de kraan, maak mijn haar nat en zet het op een snel tempo richting start. Ik passeer de meute die klaar staat voor de 5 kilometer, de 15 kilometer is verderop. Daar aangekomen blijkt iedereen al weg te zijn, ik heb een achterstand van 2 minuut 10. Ik voel me ineens erg moe, de benen willen niet meer, ik ben wat duizelig. Is het de vermoeidheid door de warmte, de stress, het gebrek aan genoeg water ? Ik weet het niet, maar ik kom nauwelijks vooruit. In de verte zie ik de staart van de groep. Ze gaan niet snel, maar het duurt een eeuwigheid voordat ik eindelijk de nummer laatst passeer, het lijkt wel een vertraagde film. In Annie van Rossum tempo slenter ik voort. De eerste 5 kilometer gaan in 24.28 , ik ga al zwabberend over het parcours. Het is een prachtige route, we lopen langs het water en tussen de rietkragen, maar er staat daar geen zuchtje wind. Vanaf kilometer 6 voel ik wat wind en ik voel me ineens wat beter. Zonder het te beseffen gaat mijn tempo omhoog en ik haal wat meer lopers in. Ik ben natuurlijk niet de enige die het moeilijk heeft, er lopen veel lopers te puffen, maar er zijn toch lopers die nu juist opbloeien en ze komen niet eens uit Kenia. In de verte zie ik Paul Wobbe lopen, hij loopt graag in warm weer en lijkt in topvorm, of komt het door mijn eigen lamlendige tempo ?
Na 10 kilometer kom ik door in 48,51 , de tweede 5 is slechts een paar seconden sneller geweest. Na een verfrissende drankpost en een temperatuur die iets zakt ga ik me iets beter voelen en ben ik in staat om te versnellen, mijn tempo ligt nu op 4.40 per kilometer.
Ik vlieg Paul Wobbe voorbij en heb iedere keer een nieuw mikpunt voor me. Ik haal de ene na de andere loper in en kom uiteindelijk binnen in 1.12.12 , waarbij ik de laatste 5 kilometer in 23.21 heb gelopen. Wat een lijdensweg. 
Bij de finish zie ik Ad Gelderblom staan, hij heeft super gelopen in 1.01.40 en heeft minder moeite met de warmte gehad. Onvoorstelbaar !
In de sporthal wacht ons een zak met 3 kleuren paprika en een komkommer.
Snel naar de kleedkamer, douchen en dan naar het optreden van Richard. In de kleedkamer is het een sauna en het zweet begint van mijn lichaam te stromen. Dit gaat hem niet worden denk ik, zo heeft douchen geen enkele zin. Ik loop met ontbloot bovenlijf en mijn sporttas naar de parkeerplaats en kleed me bij mijn auto om, dan maar thuis douchen.
Ik snel naar huis en arriveer daar om 21.45 uur. Ik eet niets, maar begeef me direkt naar school en kan daar nog net het laatste uur van de voorstelling bijwonen, een hele mooie ervaring. De kinderen vallen elkaar na afloop in de armen en barsten allemaal in tranen uit, wat een emotie. Na 8 mooie jaren op school gaan ze allemaal op voor een nieuw avontuur, de klas zal uiteen vallen, al zullen velen elkaar nog wel blijven zien. Ik kom thuis om 23.00 uur en heb eindelijk tijd om te eten, om 2.00 uur val ik vermoeid in slaap.
Nog een paar dagen werken, dan gaan we op vakantie naar Drente. Nu maar hopen dat de temperatuur drastisch gaat dalen.

Halve Marathon van Nootdorp 27-06-2010

Het is zomer in Nederland en dat is te merken ook. Zag ik allemaal leuke foto's van de kind-ouderdag waar menigeen met petjes liep tegen de zon en liep te puffen, bij mij op mijn werk was het achter het glas 35 graden in de showroom, geen pretje.
Ik kwam er te laat achter dat er gisterenavond een halve marathon was in Alblasserdam, anders was ik daar gaan lopen, maar de halve marathon kwam er toch dit weekend en wel in Nootdorp. Ik had me al vooraf ingeschreven en betaalde nu 8 euro ipv 10. Ik kijk nog even op de site en zie dat ze het aantal drankposten van 3 naar 5 hebben verhoogd, super natuurlijk.
De weersverwachting voor vandaag is 29 graden, al zal het om 11.00 uur waarschijnlijk nog niet zo erg zijn.
Ik arriveer al om 10.40 uur bij de kantine van de schaatsvereniging in Nootdorp die de halve marathon organiseert. Ik moet wachten op de jeugdloop die net van start gaat en ik doe alvast mijn hartslagband en GPS-horloge om, smeer me vast in met vaseline. Het startschot klinkt en de jeugd is op pad, waarna ik met de auto het terrein op kan rijden. Het is heerlijk vertoeven in de Spider. Wind is er nauwelijks, maar door de snelheid is het zeer aangenaam met een enigszins warm windje.
Ik stap uit de auto en diverse lopers begroeten me al. Waar was je gisteren vragen sommigen. Ik had er geen erg in is dan mijn antwoord.
Ik haal mijn startnummer op, stempel mijn boekje af voor de kilometers en kleed me verder om. Mijn shirt dompel ik helemaal onder water net als mijn hoofd. Het voelt heerlijk koel, al zal het niet lang duren voordat het weer droog is geworden met deze felle zon. Ik schat de temperatuur toch al op ruim 25 graden en wind is er nauwelijks. De speakers geeft de lopers aan dat er 5 drankposten zijn en dat de mensen die voor de halve marathon gaan na 14 kilometer de mogelijkheid hebben om te stoppen, omdat we dan wederom langs de kantine komen.
Ik sta bij de start en moet zelfs even wachten. Ik klets wat met een aantal bekenden en dan klinkt het startschot.
De laatste tijd loop ik de halve marathons rond de 1.35 uur, maar vandaag heb ik mijn horloge ingesteld op 1.45 uur, want een 1.35 zit er onder deze omstandigheden niet in en zeker niet voor mij.
Na de start lopen we langs de Dobbeplas waar het krioelt van de badgasten. Waar al deze mensen verkoeling zoeken van het water hollen wij er omheen, eigenlijk best wel gestoord. Wie gaat er nu hollen met dit weer ?
Ik start veel te snel en ga bijna kapot tussen de kassen van de diverse tuinders. De zon weerkaatst op het glas, er staat geen zuchtje wind, het is afzien. Na 5 kilometer kom ik door in 23.19 , ruim onder de beoogde 25 minuten, maar dit tempo gaat te snel. 
De beloofde drankpost bij 5 kilometer staat bij de 6 kilometer. Ik neem het er goed van, drink een dorstlesser en een bekertje water en gooi tevens een bekertje over mijn hoofd. In een wat langzamer tempo vervolg ik de halve marathon. Het is overleven en verder niets. De temperatuur loopt inmiddels steeds verder op, ik vermoed dat we de 27 graden inmiddels hebben bereikt, maar misschien is het nog wel meer.
Na 10 kilometer kom ik door in 47.59 , een voorsprong van 2 minuten op mijn schema.
Het gaat moeizaam, maar niet echt slecht. Ik kan moeiteloos rond de 5 minuten per kilometer lopen en zie tal van lopers die het veel moeilijker hebben.
Na 14 kilometer ben ik blij als ik de kantine weer zie. Zal ik stoppen ? Nee, niets voor mij natuurlijk, al is het wel heel aanlokkelijk met dit weer, er zijn er wel veel die stoppen.
Heeee, wat zie ik daar, ze hebben een waterslang als douche op een bruggetje gemonteerd. Veel lopers lopen er langs, maar ik ga uitgebreid voor de slang staan, laat mijn shirt helemaal natspuiten en ook op mijn rug en hoofd laat ik de douche veelvuldig regenen. Heerlijk, dit had ik net nodig. Het heeft me ruim een minuut gekost, maar het voelt verrukkelijk. Helemaal fris begin ik aan de laatste etappe van 7 kilometer. Na 15 kilometer noteer ik 1.13.31 , nog steeds anderhalve minuut voor op de 1.45 uur.
De lopers voor me hebben het zwaar terwijl ik wel als een veertje lijk te lopen. Het gaat super en ik loop snel in op de lopers voor me die ik voor mijn douche ook net voor me had.
Vanaf de 16e kilometer versnel ik nog wat en haal een aantal lopers in die er helemaal doorheen zitten en richt me op de lopers die ik in de verte voor me zie lopen. Misschien kan ik die ook nog inhalen ?
Na 20 kilometer kom ik door in 1.37.40 en heb mijn marge van 2 minuten weer ruim terug. Er komt een loper wat dichterbij, maar ik blijf hetzelfde tempo lopen. In de laatste kilometer haal ik zelfs nog 2 lopers in die lopenb te slingeren en moeten gaan wandelen, helemaal verrot zijn ze en ik heb nauwelijks ergens last van. Die douche was mijn redding !
Nog 1 bocht en op weg naar de finish als ik ineens harde voetstappen hoor. De naderende loper wil me net voor de streep nog passeren, maar ik heb nog zoveel over dat ik dat makkelijk kan pareren. De slotkilometer + de 100 meter om aan de halve marathon te komen gaan in 4.23 waardoor mijn eindtijd een nette 1.42.03 is geworden, goed voor een 22e plaats. Ik ben er erg blij mee en zeker met de manier waarmee ik met de hitte ben omgesprongen.
Ik begeef me na de wedstrijd naar de zijkant van de kantine en zoek de schaduw op om even bij te komen. Na een kwartiertje en wat geklets haal ik bij de finish een leuk oranje functioneel loopshirt op waarna ik op mijn gemak onder de douche stap waarna ik in de Spider huiswaarts keer. Wederom is het heerlijk vertoeven in de Spider. De temperatuurmeter in Stolwijk bij Burgland geeft 34 graden aan, wat me wel heel veel lijkt te zijn. Kennelijk is de meter door de zon op hol geslagen.
Woensdag ga ik niet trainen, dan wacht de Midzomeravondloop in Bleiswijk, een loop die altijd leuk is, een leuk parcours, goed georganiseerd, al zal het ook dan warm zijn gezien de weersverwachting. Vanaf 5 juli ben ik ruim twee weken met vakantie in Drente. Eens kijken of we daar lekker kunnen lopen, want de schoenen gaan zeker mee.

Gouwebosloop Waddinxveen 24-06-2010

Na de warme training van gisteren staat vandaag de Gouwebosloop op het programma. Het is warm en niet mijn weer, maar ik ga het toch proberen.
Op de site lees ik dat er een groep scherm is opgesteld om Kameroen-Nederland te kunnen volgen.
De planning is om te starten om 19.30 , te lopen in 45 minuten, dan snel douchen, de eerste helft kijken en snel in de rust naar huis om daarde tweede helft te kijken.
Ik heb vandaag een vrije dag en heb lekker uit kunnen slapen (van 0.30 tot 10.15 , zo lang slaap ik normaal nooit).
Netjes op tijd (19.15 uur) kom ik aan bij de baan van SC Antilope in Waddinxveen, ik kleed me om, doe mijn shirt onder de kraan en trek het weer aan, het voelt zelfs eventjes koud aan. Ook mijn haar maak ik helemaal nat, zo moet ik deze avond wel doorkomen. 
Ik merk ineens dat ik de verkeerde schoenen nog aanheb en moet me zelfs haasten om op tijd aan de start te zijn voor deze 10 kilometer, maar het lukt. Na 5 seconden kom ik over de startstreep en vlieg gelijk naar voren. Na een kilometer wil ik mijn tussentijd bekijken, maar ik zie dat ik vergeten ben mijn horloge op start te drukken en zet het daarom maar uit. Helaas, niet handig, dan maar geen kilometertijden.
Ik loop al snel op de 10e positie en haal een tweetal in zodat ik achtste lig. 
Vanaf de baan van Antilope lopen we naar het Gouwebos en lopen daar eerst een korte ronde waarna we 3 grotere ronden lopen en daarna weer teruglopen naar de baan. Na de eerste korte ronde zie ik voor me al 2 lopers afslaan op weg terug naar de baan zodat ik al zesde lig. In de eerste grote ronde haal ik nog twee lopers in en kom al in de buurt van het podium. Vlak voor het einde van de eerste grote ronde haalt een loper me in, maar ook die slaat af richting de baan. Het wordt eenzaam op het parcours. Ik haal wat achterblijvers in waaronder Annie van Rossum en neem onbewust wat gas terug, er is toch niemand in de buurt. Na iedere ronde stop ik even bij de drankpost om wat te drinken en water over mijn hoofd te gooien. Voor en achter me is niemand te zien, ik loop in niemandsland. Ik ga de laatste grote ronde in en besluit het rustiger aan te doen, het maakt toch niets uit. Halverwege de ronde zie ik ineens dat er een loper snel dichterbij komt en me in wil halen. Ik versnel nu toch maar weer wat, want ik wil hem wel voorblijven. Zonder me echt vol in te moeten spannen loop ik weer iets uit en en kom ruim voor de loper aan bij de finish. Tot mijn verbazing zit ik zelfs nog ruim onder de 45 minuten, 44.38 om precies te zijn en dat zonder voluit te hoeven gaan. Er had wellicht wel een 42-er of 43-er ingezeten. Ik bleek tweede te zijn geworden, net voor Roland Verboon uit Gouda.
Ik ben nu wel fit voor zondag wanneer ik dehalve marathon van Nootdorp wil gaan lopen, hoewel ze dan 27 of 28 graden opgeven. We zullen het zien.
Na afloop even uit zitten zweten, anders heeft een douche geen zin. Ik had al wat van het voetballen gemist en ben in de eerste helft ook maar naar huis gereden waar ik het laatste kwartier van de eerste helft nog heb gezien en uiteraard ook de tweede helft. 

PPC Loop Leiden bij NL...ML 20-06-2010

Het is een zware loopweek geweest en echt fit ben ik er niet doorheen gekomen. Wellicht speelt de leeftijd een beetje mee.
Op dinsdag een snelle 1500 meter gelopen, op woensdag flink getraind, op donderdag een rustige loop gedaan van 1,5 uur en vandaag staat er een halve marathon op het programma, althans op papier. In werkelijkheid is de afstand ongeveer 20,85 kilometer.
Ik ga vandaag naar Leiden waar ik de PPC loop ga doen bij NL...ML (Niet lullen maar lopen). Vaak loop ik hier. Aardige mensen, een parcours door het groene recreatiegebied en niet duur. Je kunt kiezen uit rondjes van 7 of 3 kilometer zodat je de 3, 7, 10, 13, 17 of 21 kilometer kunt lopen.
De start is om 10.30 uur. Ik ben ruim op tijd, want de kerkklok heeft me al weer vroeg gewekt. Ik doe dat ding nog eens wat.
Al voor 10.15 arriveer ik op de parkeerplaats, schrijf me in en heb alle tijd om een praatje te maken.
Ik heb mijn hoofd helemaal nat gemaakt wat me lekker wat koelte geeft waarna het prompt wat gaat regenen. Er komt als reactie van lopers dat je dat krijgt als je je hoofd nat gaat maken en er volgt gelach.
Bij de start sta ik bijna vooraan. Ik verspeel slechts 1 seconde.
Mijn doel vandaag is 1.35 uur, het is tenslotte wat koeler (heerlijk), er vat af en toe een spetje regen en het waait. Super loopweer dus.
De vorm is redelijk de laatste tijd, maar toch niet zo super als die van Marleen, wat een supertijd op de 5000 meter in Utrecht, geweldig, een dik CR.
Vanaf de start loop ik eerst in 4e positie en even later zelfs even in 2e positie, maar dat is snel over. Achter komt een loper aansnellen en neemt mijn tweede plaats over. Ik probeer nog even aan te haken, maar het gaat me te snel. De eerste 2 kilometers gaan in 4.20 en 4.22 , dat was niet mijn bedoeling. De nummer 1 is al heel snel verdwenen, die gaat als een speer.
Na 5 kilometer kom ik inmiddels als vierde door in 22.25 , netjes op schema. Het gaat best lekker. Na 1 rondje van 7 kilometer stop ik even bij de drankpost, drink snel wat en gooi een beker water over mijn hoofd.
De tweede ronde gaat ook prima. Ik lig nu derde, er is 1 loper gestopt na de eerste ronde. Achter me komt een loper sterk opzetten, hij gaat een stuk sneller. De 10 kilometer gaat in 44.56 wat nog netjes op schema is, maar even later gaat de loper me voorbij. Hij gaat me zo snel voorbij dat ik besluit om helemaal niet te proberen om bij hem te blijven, hij gaat zijn gang maar.
Na 14 kilometer kom ik na de drankpost door in 1.03.15 en loop iets achter op mijn schema, maar dat komt door de 2 drankposten. Het is niet anders. Ik wil er ook geen hele snelle wedstrijd van maken, want mijn plan is om morgen de 10 te gaan lopen in Woerden, de Singelloop.
Op het parcours zijn al vele lopers gestopt, zo ook de nummers 1 en 2 waardoor ik weer terug ben op de 2e plaats zoals in het begin. De nummer 1 loopt langzaam van me vandaan en meer zit er niet in. Achter me is niemand te zien, daar zit een gat van ruim 5 minuten.
Ik kom uiteindelijk over de streep in 1.35.21 en ben daar best wel content mee. Trek daar de 2 drankposten vanaf en de tijd zit onder de 1.35
Ik voel me superfit en ga snel naar huis, even douchen en naarde verjaardag van mijn moeder die 77 is geworden.
Op de verjaardag nodigt mijn nicht me uit om morgenavond naar haar verjaardag te komen. Leuk aan de ene kant, maar weg Singelloop Woerden. Je moet keuzes maken. In dit geval kies ik voor het sociale en niet wat ik het liefste zou willen. Geen Singelloop dus. Woensdag weer lekker trainen.

Instuif 1500 meter Avantri 15-06-2010

Vandaag maar een zeer kort verslag.
Voor de tweede keer is er de instuif van Avantri. De eerste keer ging de mist in, maar de tweede ging nu wel door.
Je verwacht bij een instuif heel veel van de eigen leden die mee willen doen aan de diverse onderdelen. Veel vrijwilligers zijn aanwezig, maar het is een zeer triest schouwspel als ik het schamele aantal atleten zie en zeker wat Avantri betreft. Ik als man van de lange adem doe vanavond mee op de 1500 meter, niet mijn favoriete afstand zoals velen weten, maar het is een wedstrijd van Avantri en ik laat mijn gezicht ook zien. Waar zijn dan de mensen van de korte adem ???
Van de deelnemers aan het NK kan ik het begrijpen, ook de deelnemers aan andere wedstrijden van dit weekend kan ik begrijpen, maar er blijven er nog zoveel over. Start was in een thuiswedstrijd van Avantri beter vertegenwoordigd. Het is jammer.
Van te voren kijk ik even naar mijn PR, dat staat op 5.31.6 sinds 11-06-2004.
Gezien mijn vorm en tal van PR's dit jaar ga ik ook nu een poging wagen om mijn PR te verbreken. Ik hoop op 5.30
We hebben slechts 1 serie, ik meen van 14 lopers. Er zijn er velen sneller dan ik, maar dat maakt me niets uit, ik loop toch voor mijn eigen tijd.
De eerste ronde gaat iets te snel omdat ik met een groepje mee wil gaan, maar ik merk al dat dit tempo me wat te machtig is. Ik laat het tempo iets zakken, maar blijf lekker lopen. Bij de bel van de laatste ronde besluit ik serieus te versnellen en haal zowaar Tim nog in. Hij valt wat stil en in de laatste bocht moet ik helemaal buitenom om hem in te halen. Het laatste rechte stuk zet ik alles op alles en kom hijgend en naar adem snakkend over de streep. Ik plof neer op een bankje en hap naar adem. Mijn keel doet zeer en ik moet flink hoesten. Is dit leuk ?
Het wordt wel leuk als ik mijn eindtijd hoor. 5.23 en nog wat. Een verplettering van mijn oude PR, hoe is het mogelijk. Weer een PR. Het jaar 2009-2010 is wel mijn jaar met PR's op de kilometer, de 1500 meter, de 15 kilometer, de 10EM en 2x op de marathon.
Morgen weer lekker trainen en zondag een halve in Leiden.

Kopjesloop Delft 13-06-2010

Het lichaam is vermoeid. Gisteren een gekkenhuis geweest op mijn werk, van 9.00 uur tot 18.15 uur continue bezig geweest. Pas om 16.00 uur een hapje kunnen eten en aan het einde van de dag versleten. Ik had nog een plan om de Ooievaarsloop te lopen, maar daar is helemaal niets van terecht gekomen. Zodra ik thuis kwam stond de rest van de familie al klaar om op visite te gaan bij een vriend van ons uit Oosterhout die een tuinfeest zou geven dat rond 19.00 uur zou beginnen.
Snel een andere blouse aan en gelijk weg naar het tuinfeest waar we om 19.15 uur aankwamen. Het was erg gezellig en we waren om 1.30 weer thuis. Nog snel even de mail bekijken en nog wat dingen doen op de PC. Oei, 3.00 uur alweer en gisteren was het ook al 2.15 uur toen ik naar bed ging. Dit is niet goed als voorbereiding op mijn lopen van zondag, maar je weet het nooit.
Ik ga vandaag naar Delft om de Kopjesloop te lopen. Je kunt daar kiezen uit 1,2 of 3 rondjes van 5 kilometer. Bij mij is dat uiteraard de 15 kilometer.
Ik ben redelijk op tijd en heb nog tijd om wat te kletsen. Ik start helemaal achteraan en zet mijn horloge voorzichtig op 1.10 uur, maar hoop op 1.07.30 , een tempo van 4.30 per kilometer.
Vanaf de start is het in het begin een strijd om langs de langzamere lopers te komen op het smalle pad, maar als dat lukt probeer ik snel in mijn eigen tempo te komen.
In eerste instantie loop ik veel te snel. Na 3 kilometer kom ik door in 12.05 en voel dat dit niet zo door kan blijven gaan. Ondanks de wat lagere temperatuur is het nog steeds wat benauwd en niet echt mijn weer, maar en stuk beter dan vorige week.
Ik laat mijn tempo iets zakken en kom na 1 ronde van 5 kilometer door in 21.40 , drink rustig wat en begin aan ronde 2. Ik besluit het beoogde tempo van 4.30 te gaan lopen en dat lukt goed. Na 10 kilometer kom ik door in 44.45 en zie ik ineens Fedor vd Velde staan. Ik denk dat Fedor de 5 heeft gelopen of hij moet een superdag hebben gehad en voor me hebben gelopen en de 10 hebben gedaan.
In de laatste ronde loop ik bijna alleen. Voor en achter me zie ik helemaal niemand. De wil om sneller te lopen is er niet. Voor de klassering makt het niets uit, alleen voor het klassement van de 100 van de avVN (Veteranen Nederland) is het van belang.
Ik kom uiteindelijk binnen in 1.07.20 en ben superfit en tevreden. Ik heb geen enkele moeite gehad om de 4.30 te blijven lopen en had moeiteloos de halve kunnen lopen in 1.34 en nog wat. 
Heen en terug heb ik het dak van de Spider open gehad, maar moest wel mijn trainingspak aantrekken omdat het op de snelweg best wel fris was.
Dinsdag ga ik proberen om de 1500 meter op de baan te lopen, absoluut niet mijn favoriete afstand, maar leuk om mee te doen met alle bekenden.

117e Roadrunnersloop Leiden 06-06-2010

Het is puffen deze week. Detemperaturen vliegen omhoog. Op mijn werk zit ik lekker te bakken achter de vele ramen in de showroom. De temperatuur gaat dan al snel richting de 30 graden achter het glas. Het enige dat ik kan doen is de deuren tegen elkaar open zetten zodat er wat wind doorheen waait. ALS het waait, want zoveel wind stond er de afgelopen week niet.
Nog wel wezen skeeleren afgelopen dinsdag in Stolwijk, waarbij ik toch veel last van beide hamstrings ondervond. Na een lekkere training op woensdag toch weer flink last gehad van mijn linker achillespees. Op donderdag eventjes rustig aandoen. Misschien zitten de vele pijntjes toch in de leeftijd of ik doe teveel ?
Donderdagavond met mijn ex-zwager (ex-vriend van mijn zus) Frits een rondje gelopen vanaf mijn huis naar de Bovenberg en via het Zwarte weggetje en het Broekselaantje naar de Lekdijk en zo via de Dijklaan weer terug in een heel rustig tempo. We waren beiden niet vooruit te branden, alleen op het laatst ging het lekker. De diesel moest nog op gang komen.
Op zaterdag is het plan om naar Nuenen, voorbij Eindhoven te gaan, om daar een halve marathon te gaan lopen om 19.30 , maar ik was al kapot door de warme dag achter het glas en ook buiten was het erg benauwd en warm waardoor ik besluit om er vanaf te zien en gewoon op de zondag te gaan lopen. Mijn keuze is gevallen op de 117e Leidse Roadrunnersloop in Leiden waarbij het parcours lekker langs het water loopt, de Vliet.
Ik moet lopen om 10.30 uur en ga weer eens veel te laat weg, het was al 9.37 , maar dan nog zou ik het moeten kunnen halen. In Gouda aangekomen bleek dat ze langs de Hollandse IJssel met de weg bezig waren en ik de hele stad door moest. Nu ga ik het zeker niet halen denk ik dan. Wonder boven wonder staan alle verkeerslichten op rood. Op de Burgemeester van Reenensingel wil ik een auto inhalen en net als ik naar rechts wil geeft hij nog even gas waardoor ik het gas op de plank trap en nog net voor de wegversmalling de auto voorbij kan schieten voordat mijn baan weg is. Ik toeter even om aan te geven dat ik niet blij ben met de automobilist, maar ik heb haast en vervolg mijn weg.
Ik kom aan bij de Leidse Roadrunnersclub om 10.22 en moet eerst de auto nog parkeren, het dakje dichtdoen en dan een stuk lopen.
In de kantine eerst nog even folders op dse tafels gelegd en me snel ingeschreven, daarna snel omkleden, mijn lange sokken en mijn goede schoenen aandoen, dan de GPS instellen en naar de start.
Het scheelde niet veel of ik had het gehaald, ik was zo'n 15 seconden te laat.
Het is inmiddels bewolkt geworden en vreselijk benauwd. Ik haal heel veel lopers in, maar ik loop geen moment lekker. Mijn doel is 1.40 of daar in de buurt. Niet te snel vandaag. Enerzijds vanwege het weer, anderzijds om mijn achillespees niet teveel te belasten.
Na een kilometer of 6 komt er een fietser melden dat de brug over de Vliet niet meer dicht kan en dat we niet naar de andere kant kunnen en maar 2 x 10 kilometer moeten gaan lopen ipv een halve marathon.
Vlak bij de brug constateer ik dat die toch naar beneden is en ik wil dan ook de normale route lopen, maar een vrijwilliger geeft aan dat er helemaal geen drankpost is omdat de brug eerst niet dicht kon en er dus ook geen auto naartoe kon om de drankpost neer te zetten. Met dit benauwde weer werd me aangeraden om dan toch maar de 20 te gaan doen en wel 2 x een rondje van 7 kilometer en 2 x een rondje van 3 kilometer.
Na een eerste rondje van 7 kilometer kom ik door in 33 minuten en nog wat en blijf even uitpuffen bij de drankpost en sta rustig te bedenken wat ik ga doen.
7 + 3 + 7 + 3 = 20 , dat willen ze dat ik ga lopen, maar ik denk dan 3 x 7 = 21 en dat besluit ik dan te doen.
Op mijn gemak vervolg ik mijn weg en zie helemaal geen lopers meer. De koploper haalt me nog wel in, die heeft er al 10 opzitten voordat hij aan zijn tweede ronde van 7 begint, verder is er niemand te bekennen, ze lopen allemaal de 20 en ik als enige de 21 denk ik dan.
Na 2 ronden is het weer beter geworden, er is wat meer wind en het voelt minder benauwd aan, een stuk lekkerder. Het is voor mij nu een training geworden en geen wedstrijd zodat ik ronde 3 doorsjok in een tempo van 5.30 of zelfs iets langzamer met een hartslag rond de 150. In de verte zie ik een loper, het blijkt Paul Wobbe uit Den Haag te zijn. Ik haal hem in en we lopen de laatste 4 kilometer samen waarna de eindtijd blijft staan op 1.55.50 , een verschil van 20 minuten met vorige week.
Na de lekkere douche was iedereen al vertrokken en was ik wederom de laatste. Het is zelfs af en toe aan het spetteren, maar toch nog lekker om met het dak open te rijden met 22 graden. Het was een heerlijke training, al had ik me van vandaag toch wat anders voorgesteld.

Almere City Run 30-05-2010

Het was heerlijk "Cor weer" vandaag.

Er zijn van die dagen .......

Deze week heb ik even gekeken wat er te lopen valt. Op het gebied van de halve marathon is er niet veel. Tal van Ladies Runs en veel korte wedstrijden, maar weinig waar ik interesse in heb.
Saskia en Ina gaan naar Breda. Marleen en Janet naar Boskoop.
Een aantal Avantrianen heeft afgelopen vrijdag goed gelopen in Utrecht op de baan. Weer een knap cr voor Ester. Job, Rob, Arie en Robert hebben ook knap gelopen.
Jos Koeleman gaat de Royal Ten in Den Haag lopen. Ik besluit te gaan lopen in Almere, waar voor de eerste keer de Cityrun gehouden zal worden.
Op vrijdagavond neem ik de beslissing dat ik daar wil gaan lopen en wil me inschrijven, maar de voorinschrijving blijkt reeds gesloten te zijn. Dan maar naar Almere gaan en me na-inschrijven.
Volgens de routeplanner zou het 1.26 uur zijn om op de plaats van bestemming te komen, maar daar geloof ik niets van. De routeplanner stuurt me eerst de Lek over en dan nog eens om waarna je in Utrecht uitkomt. Ik schat dat ik een uur nodig zal hebben. De start is om 12.00 uur en ik wil rond 10.15 uur al vertrekken.
De wekker gezet op 9.15 zodat ik ruim de tijd zal hebben voordat ik weg ga.
Om 8.00 uur word ik al gewekt, niet door de wekker maar door die ....(censuur) kerkklokken. De wind staat precies richting ons huis en als je dan de ramen open hebt is het net of je naast de kerk woont.
Ik blijf liggen met gesloten ogen en wacht totdat de klokken zwijgen. Ja hoor, het is voorbij. Even proberen of ik nog wat kan slapen en dat lukt. Om 8.45 uur zit ik rechtop in mijn bed. Weer die .... (censuur)klokken. Waarom nou ?
Er is om 8.00 uur geen kerkdienst. Dit is geluidsoverlast ! Ook om 8.45 is er geen dienst. Net of ze geen wekker hebben in de huidige tijd.
Ik blijf weer liggen totdat de wekker gaat. Ik was toch weer even weggezakt.
Op mijn gemak pak ik mijn spullen, eet vier boterhammen, drink melk en thee en besluit toch nog even de PC aan te zetten om de route uit te printen.
Ik moet richting centrum. We lopen om het Weerwater. 
Hoe komen ze nou aan Weerwater ?
Dit water dankt zijn naam aan zijn geschiedenis. Ooit was hier de Zuiderzee, die in de jaren ‘60 werd ingepolderd. Om in de nieuwe polder woningen te bouwen was zand nodig, dat uit de voormalige zeebodem werd gewonnen. Hierdoor ontstond opnieuw water: waar eens de Zuiderzee was, is nu… ‘weer water’!
Nu snap ik het.
Ik heb toch veel tijd verspeeld en vertrek pas om 10.15 uur, al heb ik tijd genoeg denk ik.
Onderweg zie ik dat er aan de andere kant van de snelweg een ongeluk moet zijn gebeurd. Er staan ziekenauto's, er wordt een scherm opgehouden om iets aan het gezicht te onttrekken en er staat zelfs een traumahelikopter klaar, dit is ter hoogte van Blaricum.
Al om 11.00 uur bereik ik de afslag Almere op de A27. Het duurt nog een tijdje voordat ik bij het Weerwater kom. Ik zie borden Weerwater staan en vlieg daar achteraan. 
Ik zie weinig wat met lopen te maken heeft, maar wel twee dames met een lichtgevend hesje aan. Het zijn vrijwilligers die ons straks gaan helpen om het goede pad te volgen. Ik vraag aan de dames of ik hier goed zit. Het blijken Engels sprekende dames te zijn. Ze leggen me uit dat de start aan de andere kant van het water is. Ze wensen me succes en roepen me na dat ze me straks wel voorbij zien komen.
Ik keer de auto en begeef me naar de andere kant van het water. Ik volg een aantal auto's naar een parkeerterrein en zet mijn auto daar neer. Ik dacht dat ik op de plaats van bestemming was, maar dit bleek een parkeerterrein van een voetbalvereniging te zijn. Volgens wat wandelaars moest ik nog een heel stuk verder en het centrum maar aanhouden.
Ik start de auto en volg de borden centrum en ja hoor, ik zie wat lopers her en der. Ik parkeer de auto in een parkeergarage onder de grond en wandel omhoog. Ik hoor de speaker al schallen en wandel naar de start. Bij de start en finish zie ik een jeugloop binnenkomen, maar nergens iets te bekennen waar ik me kan melden om me in te schrijven.
Ik klamp een loper aan en vraag waar ik me in kan schrijven. Volgens mij kan dat niet meer is zijn antwoord, maar als het wel kan, dan moet je in de sporthal zijn.
Ik wandel wat rond en vraag aan een dame waar de sporthal is. Ergens die kant op is haar antwoord. Aangekomen bij "die kant" vraag ik een meisje de weg en die geeft het goed aan. 
Het blijkt toch best wel een aardig stukje wandelen te zijn. Ondanks dat ik tijd genoeg had begint het toch wat krapper te worden. Ik heb nu niet de lichtste tas bij me en begin in een drafje richting sporthal te rennen.
Het is droog met af en toe een spettertje, al beloofd de lucht niet veel goeds.
Bezweet kom ik de sporthal ingerend en meld me bij de tafel met startnummers. Net voor me vraagt een oudere loper waar hij zich moet na-inschrijven.
Het antwoord is even kort als cru, DAT KAN HELEMAAL NIET.
Waarom niet vraagt de man, dit heb ik nog nooit meegemaakt roept hij uit.
Het heeft duidelijk op de site gestaan geeft de vrijwilliger aan. Ik meng me ook in het gesprek en geef aan dat ik me ook wil na-inschrijven. Ik heb de site gezien en het is me niet opgevallen geef ik aan. 
Ik zeg de man dat ik net 150 kilometer heb gereden(het waren er 90, maar misschien helpt het als ik het wat overdrijf)en toch wel wil lopen.
Een andere vrijwilliger krijgt een ingeving en komt met het idee om ons het startnummer te geven van een loper die zijn startnummer niet heeft opgehaald.
Mijn naam is vandaag dan Aylin Kho met startnummer 338. Mijn naam en championchipsnummer worden wel vermeld, maar ze kunnen niet garanderen dat het ook zal werken. We zullen het wel zien in de uitslag. Ook de oudere loper krijgt het startnummer van een andere loper.
Ik zou 12,50 moeten betalen en geef 13, waarna de man me een euro teruggeeft. Een korting van 50 cent, al is het voor hen pure winst, want Aylin Kho heeft natuurlijk al betaald.
Ik moet nog snel even mijn lange sokken aandoen, mijn andere schoenen en mijn hartslagmeter en nog even vaseline op de tepels doen, waarna we onze tassen afgeven en nog even snel naar het toilet gaan.
We komen te laat zeg ik nog tegen de man. Maakt me niets uit roept de man, we hebben toch een championchip !
Kijk, dit is een man naar mijn hart denk ik, die maakt zich niet zo snel druk.
Toch wel snel begeven we ons naar de start wat zeker ruim 5 minuten lopen is en horen de speaker al weer schallen.
Het is inmiddels flink gaan regenen. Ik had mijn haar van tevoren nat gemaakt, maar dat was niet nodig geweest, het had toch wel drijfnat geworden.
Wonderbaarlijk genoeg zijn we nog op tijd ook.
Burgemeester Annemarie Jorritsma is net aan het einde van haar speech waarin ze aangeeft dat ze het fantastisch vind dat er ondanks het slechte weer zoveel lopers aan het evenement deel zullen nemen en vrijwel gelijk daarna klinkt het startschot wat zij heeft gelost. Het is weer een Cor-start.
Ik sta helemaal achteraan en het schiet natuurlijk voor geen meter op. Het is slenteren, wat hollen, dan weer stilstaan, totdat iedereen volop in beweging is. Dit kost me al wel veel tijd, maar het is niet anders.
Mijn doel vandaag is 1.40 uur, maar ik hoop eigenlijk op 1.35 uur, want ondanks de soms hevige wind en plensbuien is het toch mijn weertje.
In het begin zit alles bij elkaar. Er zijn maximaal drie ronden van 7 kilometer te lopen, waarbij er na 1 of 2 ronden zeker veel af zullen haken, zeker met dit weer.
Ik heb veel respect voor de vele vrijwilligers. Ze staan in de stromende regen hun mannetje en staan stil met de wind om hun oren en de regen striemend in hun gezicht. Ze zullen het niet warm hebben denk ik dan. Wij lopers worden ook nat en hebben er ook last van, maar we zijn in beweging en worden zo warm.
Mijn start is matig door de vele langzamere lopers, maar ondanks dat is de 5-kilometertijd nog goed te noemen. Ik kom door in 22.37
Het is best wel een pittig parcours. Leuk al dat water, maar daardoor zijn er net als in Leiden veel bruggen en bruggetjes en dat kost kracht.
Inmiddels lopen we niet meer langs het Weerwater, maar er middenin lijkt het. De paden staan blank. De schoenen soppen, de sokken en kleding voelen loodzwaar. 
Onderweg zijn er zelfs 2 drankposten waar ik toch heel eventjes stop om wat te drinken, want het meeste water komt toch niet binnen ondanks de regen.
Na 1 ronde kom ik door in 31.44 x 3 reken ik dan door, dan moet ik net boven de 1.35 uit kunnen komen, maar het is nog zwaar. 
De wind en de regen eisen zijn tol van veel lopers. Velen haken al na 1 ronde af, anderen sjokken verder in hun tweede ronde.
Ik loop op een gegeven moment samen met een man afkomstig uit Marokko. Zijn landgenoten staan op een punt langs het parcours en moedigen hem aan waardoor hij ineens uit mijn zicht lijkt te verdwijnen. Op het moment dat zijn landgenoten hem niet meer zien zakt hij weer terug en haal ik hem weer bij. Iedere keer denk ik dat ik hem kwijt ben, maar iedere keer is hij net zo snel weer terug.
Onderweg worden nog een viertal foto's gemaakt. Ik ben benieuwd hoe ik er als verzopen kat uit zal zien.
Ik groet de Engels sprekende dames van eerder op de dag en ze zwaaien vriendelijk terug.
Na twee ronden van 7 kilometer kom ik door in 1.03.42 , wat nog steeds goed is, maar waarmee ik rond de 1.35.30 uit zal gaan komen. 
Weer haken heel veel lopers af. Voor me zie ik toch nog veel lopers lopen en die lijken er wat doorheen te zitten. Ik haal de Marokkaan weer in en denk hem nu definitief te hebben afgeschud.
Mijn tempo is nog steeds goed al is het een fractie langzamer dan ik zou willen. Ik haal nu toch wel heel veel lopers in, ook lopers die de 14 kilometer lopen en ik nu op een ronde zet. 
Het lijkt inmiddels nog harder te zijn gaan regenen. Het trouwe publiek staat met paraplu langs de kant en klapt zich warm om ons aan te moedigen.
Een kilometer voor de streep haal ik wat lopers in en warempel, daar komt de Marokkaan me voorbij snellen. Hij groet even en ik zie hem pas bij de streep terug.
Waar haalt hij het vandaan. Misschien zit ik netto nog voor hem denk ik dan, maar bruto zeker niet.
Uiteindelijk bereik ik de finish in 1.35.45 en ben best wel moe. Lekker lopen in de regen en de harde wind is mijn ding, maar kost wel kracht, zeker met al die bruggen waarop de wind vrij spel heeft.
Er is in het centrum ook een leuke markt, al is daar met dit weer weinig van te zien. Links en rechts waaien hekken om en zie je onderdelen van de vele stands wegwaaien. Zonde voor deze mensen.
Na afloop wandel ik weer richting sporthal en merk nu dat het fris is. Met de wind op je natte lichaam en dan tijdens het wandelen zou je zo kou kunnen vatten.
In de sporthal haal ik mijn tas op waarbij de dame die me de tas aangeeft een opmerking maakt dat de tas zo zwaar is. Als ze op vakantie naar de bergen gaat is haar tas voor een hele week nog minder zwaar.
Onder de lekkere douche maakt een man een opmerking dat de douche lekker is, maar dat hij mijn badslippers niet kan waarderen. Mijn Feyenoord-badslippers vallen hier natuurlijk een beetje uit de toon realiseer ik me. We zitten hier toch een beetje in de buurt van Amsterdam en dat is aan het praten rondom mij goed te horen.
Na afloop wandel ik terug naar de parkeergarage en hoor nog net de prijsuitreiking. De winnaar bij de mannen wilde onder de 1.10 lopen, maar vanwege het zware parcours kwam hij niet verder dan 1.14 en nog wat. Ik voel me gelijk wat beter, want ik zat maar 45 seconden bij mijn doel vandaan. De snelste dame had iets van 1.26 gelopen dacht ik te horen, maar de nummer twee zat op 1.38 , daar had voor Marleen bijvoorbeeld ook wel een mooie enveloppe kunnen liggen als nummer 2.
Ik betaal 4 euro voor het parkeren en snel weg in de Spider. De slagboom blijkt open te zijn. Voor niets 4 euro betaald. Misschien is het parkeren op zondag wel gratis of vanwege de loop ?
Ik heb er niet op gelet, helaas.
Om 15.35 arriveer ik weer in Bergambacht. Het was me het dagje wel weer.
Het artikel is inmiddels ook best wel wat (te) lang geworden.

Wat een geweldig gevoel om zo heerlijk door een fikse regenbui te mogen rennen, het is geen moment droog geweest, echt "Cor weer"

Gouwebosloop Waddinxveen 25-05-2010

Het was even puffen met de Pinksteren.
Op eerste Pinksterdag 15 kilometer in de volle zon gelopen in Nootdorp, op tweede Pinksterdag naar Scheveningen geweest. Marloes wilde even uitwaaien op het strand. Ik kan wel vertellen dat we niet alleen waren.
Vandaag wil ik 10 kilometer gaan lopen in Waddinxveen, de Gouwebosloop.
De start is al om 19.30 uur. Dat zal weer racen worden schat ik al in.
Op de zaak is het een gekkenhuis. De tweede Pinksterdag zat er als enige extra dag tussen dat we niet hebben gewerkt en dat was te merken ook.
Waar mensen bij de supermarkten lijken te hamsteren al Pasen, Kertmis of Pinksteren eraan komt, zo leek het bij mij op het bedrijf ook wel. De telefoon heeft niet stil gestaan en het was enorm druk in de showroom. Goed voor de handel, al kom je aan veel dingen niet toe.
Ik zie de bui al hangen. Dit wordt niet de boel sluiten om 18.00 uur zoals bij ons op de deur staat maar wat nog nooit is gelukt, maar het zal later gaan worden.
Om 18.35 kan ik eindelijk weg. Ik fiets zo snel als ik kan naar huis, pak mijn spullen, kleed me alvast om en spring in de Spider.
Om 18.55 vertrek ik en ben om 19.15 al in Waddinxveen.
Snel op alle tafels folders van de Ooievaarsloop neerleggen, me dan inschrijven, horloge omdoen met hartslagband, de goede schoenen aandoen, snel naar de start en horloge instellen.
Pfffffff, ik ben op tijd en heb zelfs nog een paar minuten over en maak een praatje met Wietse de Bruin.
Wietse gaat de 5 kilometer lopen. Na een operatie aan zijn hiel waar ze een stukje hebben weggehaald is hij net weer begonnen met lopen. Normaal is Wietse sneller, maar vandaag nog niet.
Mijn doel is 44 minuten. Ik stel mijn horloge in op 45 minuten. We zullen wel zien hoe het gaat.
Na de start ga ik veel te snel. Het is nog warm door het zonnetje en ik begin al te puffen. De eerste kilometer gaat in 4.00 en ik loop vlak voor Wietse, waarna ik het tempo al moet staken. Ook Wietse is veel te snel gestart na zijn blessure en zakt terug. Kilometer 2 gaat in 4.20 en begint er op te lijken. Kilometer 3 en 4 gaan in 4.32 en 4.23 en kilometer 5 in 4.28
Het parcours gaat over een stuk vanaf de baan naar het Gouwebos waar een kleine en 3 grote ronden worden afgelegd.
Het is lastig om in het juiste ritme te komen. Door de vele haakse bochten ben je iedere keer je snelheid kwijt en moet je opnieuw aanzetten.
Na een drankpost loop ik kilometer 6 in 4.31 en nummer 7 in 4.32
Achter komt een loper iets dichterbij en voor me loopt een loper die ik langzaam binnen hengel. Ik versnel iets zonder dat het me moeite kost. 4.27 over kilometer 8.
Het gaatje achter me wordt kleiner en ook het gaatje voor me is nu erg klein geworden.
In kilometer 9 haal ik de loper voor me in. De kilometer gaat in 4.30 , waarna ik nog wat moet versnellen om de loper achter me voor te blijven. Ook hij haalt de loper in die ik net voorbij ben gegaan en nadert me snel. Ik ben niet voluit gegaan en heb nog genoeg over om de aanval af te slaan en sluit de laatste kilometer af in 4.06 zodat de klok op 43.50 blijft staan. Netjes mijn doel gehaald en niet kapot gegaan. Ik wilde niet voluit gaan een week na de marathon, maar toch lekker doorlopen. Na afloop nog een loper in Gouda afgezet bij het station. Hij had de trein gemist. Ik kom toch langs Gouda en het is een kleine moeite voor me.Morgen weer lekker trainen en donderdag een vrije dag om weer wat te trainen en ook nog eens met wat koeler weer.
Zondag is het nog de vraag waar ik ga lopen. Vermoedelijk Almere denk ik, daar is een halve marathon, verder heb ik zo snel nog niets gezien.

Dobbeloop Nootdorp 23-05-2010

Na mijn prachtige tijd in Leiden vorige week heb ik toch al weer veel gedaan. Onvoorstelbaardat ik al weer zo snel in staat ben om veel te bewegen, dat is wel eens anders geweest. Ik heb meegemaakt dat ik weken niet kon lopen van de spierpijn. Ook hier blijkt dat hoe ouder hoe beter opgaat.
Maandag een stuk gefietst, dinsdag 25 kilometer wezen skeeleren, woensdag getraind op de club. op donderdag 11 x 400 meter interval gedaan en vandaag weer een wedstrijdje gelopen.
Ik snap zelf ook niet hoe het kan, maar ik ben er wel blij mee.
Vorige week was de temperatuur een graadje of 15, vandaag was dat een stuk hoger, wel 24 graden.
Het voordeel Van dit weer is, dat het heerlijk rijden is in mijn Fiat Spider, het nadeel voor mij is, dat het lopen een stuk minder gaat, maar een week na de marathon ga ik toch niet voluit. Het is vandaag vooral wennen aan de warmte, want er gaat deze lente en zomer nog veel meer warmte komen. Ik beschouw het vandaag als een goede training.
Vandaag loop ik de Dobbeloop in Nootdorp. De start is om 11.00 uur en ik kom even voor 10.45 aan bij het clubhuis waar ik echter moet wachten tot de start van de jeugdloop is geweest. De jeugdloop begint om 10.45 uur. 
In de auto alvast mijn horloge ingesteld, mijn hartslagband omgedaan en vaseline gesmeerd op tepels en wenkbrauwen. 
Met deze zon loopt het zweet in mijn ogen. Als je de wenkbrauwen insmeerd met vaseline is dat een stuk minder.
Ik krijg aan alle kanten felicitaties voor mijn PR op de marathon van vorige week en sta druk te kletsen als het startsignaal uit de toeter klinkt. 
Mijn doel vandaag is een tempo van 5 minuten per kilometer. De loop gaat over drie rondjes van 5 kilometer en uiteraard kies ik voor de 15 kilometer. De eindtijd zal dan rond de 1.15 uitkomen.
Eerst even testen, maar de beentjes voelen goed. Het tempo gaat vanaf het begin te snel, maar het voelt goed.
De eerste kilometers gaan in 4.32 , 4.22 , 4.28 , 4.32 en 4.53 met in de laatste kilometer de drankpost. Ik neem het er goed van. Bij de start had ik mijn shirt al nat gemaakt en mijn hoofd onder de kraan gehouden. Ook nu giet ik wat bekertjes over mijn hoofd en lijf en drink wat voordat ik verder ga.
De eerste ronde is wat te snel gegaan. Met deze hitte (volgens een paar lopers voelde het zelfs een stuk warmer aan dan in IJsselstein gisteren)moet het gas eraf.
Nu is de afstand bij de Dobbeloop niet helemaal correct, zeker ronde 2 niet, omdat je het stukje naar de finish niet loopt, vandaar dat de doorkomst na ronde 2 zelfs nog steeds 5 seconden binnen de 45 minuten lag. Volgens mijn horloge ging de 10 kilometer in 46.28 , maar een kleine correctie kan altijd, al is 1,5 minuut teveel.
Weer neem ik alle tijd bij de drankpost. Ik had het wel even gehad met de hitte. Ik ben er achter dat de vorm uitstekend is en dat ik dinsdagavond rustig een wat snellere 10 kan gaan lopen in Waddinxveen ipv te gaan skeeleren, want het wordt weer een stuk koeler. Bij warm weer was ik zeker gaan skeeleren.
Voor me en achter me haken veel lopers af die het voor gezien houden. Ik besluit er nog een wat rustigere ronde aan vast te knopen om toch mijn lichaam te laten wennen aan de warmte. 
Mijn eindtijd is uiteindelijk 1.09.23 , al moeten we de afstand met een korreltje zout nemen. Het scheelt wel een dikke 200 meter denk ik, maar dan nog ben ik dik tevreden met mijn tijd. Het is zelfs de vijfde tijd, al waren er maar 24 deelnemers op de langste afstand.
Ook het lopen in de warmte is me goed gevallen in tegenstelling tot veel andere lopers die er maar laveloos uitzagen bij de finish.
In de kantine heb ik op alle tafeltjes nog folders neergelegd voor de Ooievaarsloop. Ik hoop dat er veel lopers naartoe zullen komen. In Waddinxveen leg ik ze ook weer neer.
Na afloop even een kwartiertje uit zitten zweten, anders heeft het geen zin om te douchen. Je blijft anders na het douchen ook nog zweten.
Na een lekkere douche met mijn korte broek en shirtje in de Spider lekker uitwaaiend over de snelweg. Wat een heerlijk gevoel is dat toch. Op deze manier voel ik me de koning te rijk en hoef ik geen dure auto te rijden.
Op mijn werk zeggen ze dat ik eens een fatsoenlijke auto moet gaan rijden, maar er gaat bij mij niets boven mijn Spidertje. Ik voel geen emotie bij een nieuwe auto.
Iedereen nog prettige pinksteren gewenst.

Marathon Leiden 16-05-2010

Vlak voor de finish van mijn nieuwe PR op de marathon

Na de training op woensdag en de loop op Hemelvaartsdag zou het nu weer tijd zijn voor een halve marathon. Ik kijk in de loopkalender maar kan weinig halve marathons ontdekken, eigenlijk alleen Hoorn, maar dat is eigenlijk wat ver weg en Leiden. In Leiden is het alleen erg druk en duur omdat daar ook de marathon wordt gelopen.
Het prijsverschil tussen de halve marathon en de hele marathon is zelfs maar 5 euro. Je kunt eigenlijk net zo goed de hele marathon lopen denk ik hardop.
Op zaterdag kijk ik even naar de weersverwachting. Een graadje of 16 voor zondag en wel kans op zon, maar nog geen zomerse temperaturen.
Niet helemaal superweer voor mij, maar voor de tijd van het jaar best wel goed.
Ik kom zaterdag uit mijn werk en begin voorzichtig tegen Marloes over het lopen van zondag. Er is helemaal nergens wat leuks om te lopen, alleen in Leiden zeg ik haar. De weersverwachting is redelijk goed en het is voorlopig mijn laatste kans de komende maanden om lekker een marathon te kunnen lopen.
Tot mijn verbazing geeft Marloes aan dat het goed is, mits ik wel op mijn lichaam let. Als het niet gaat doe je maar 1 ronde, dat is dan een halve marathon.
Superblij ben ik dat ik mijn 77e marathon kan gaan lopen.
Op zondag 16 mei is het zover. De start van de marathon is om 10.30 uur en ik zet de wekker op 8.15 uur. Het is niet de wekker waardoor ik word gewekt, maar die stomme kerkklokken. Vroeger werden de mensen opgeroepen om naar de kerk te komen. Tegenwoordig hebben we het horloge, maar wegens traditie blijven ze op de vroege zondagmorgen de kerkklokken luiden terwijl er dan niet eens een mis is. De wind zal vermoedelijk verkeerd hebben gestaan, want het was net of de klok naast ons aan het luiden was. We zaten allebei rechtop in bed. Het is toch een vorm van geluidshinder denk ik dan. Nu is gewekt worden om 8.00 uur in mijn geval niet zo erg, het scheelt me een kwartiertje en zodoende heb ik meer tijd om op tijd aan de start te verschijnen.
Ik stap in de Spider en arriveer in Leiden om 9.30 uur. Even een plekje zoeken. Het is ongeveer 700 meter lopen naar het centrum en op mijn gemakje wandel ik door Leiden. Het is lekker weer, helaas wel wat weinig wind.
Als ik bijna bij het centrum ben, komt Paul Wobbe uit Den Haag aanfietsen, hij loopt ook de marathon, net als Frans Woerden. Paul geeft aan dat hij tegen zijn trainer heeft gezegd dat hij gaat lopen. De trainer geeft Paul aan dat hij de halve mag lopen, maar Paul gaat wel degelijk voor 2x de halve marathon.
We melden ons in de St. Pieterskerk in Leiden. Paul haalt zijn startnummer op, hij heeft zich iets eerder ingeschreven. Ik schrijf me in en moet 30 euro betalen. De man achter de tafel verontschuldigt zich voor het hoge bedrag. Mijn antwoord is, dat ik me dan maar eerder had moeten inschrijven, dan had ik maar 15 euro kwijt geweest.
Er begint ineens een dweilorkest te spelen midden in de kerk. Fantastisch, wat een geluid. Met de akoestiek zit het wel goed. Wel apart dat dit allemaal in een kerk plaatsvindt en dan nog wel op zondag.
Ik geniet met volle teugen. Met nog een kwartiertje te gaan geef ik mijn tas af die later weer naar een plaats vlakbij de finish wordt gebracht. 
Ik zie heel veel bekenden en maak een praatje. Er zijn er zelfs die zeggen dat het vandaag wel goed met me zal gaan, omdat ze hebben gezien dat ik in vorm ben. De afgelopen jaren liep ik op de halve marathon tijden rond de 1.45 en dat is nu rond de 1.35 , wat blijkbaar niet onopgemerkt is gebleven bij de lopers die ik wekelijks tegenkom.
Bij de start sta ik bijna achteraan. Ik heb nog 10 minuten maar het is vreselijk druk. We starten gelijk met de halve marathon wat mijn tijd niet ten goede zal komen. Mijn doel is het om onder de 4 uur te gaan lopen met een hoopje op 3.45 , al had ik dan niet moeten gaan trainen of een wedstrijd moeten gaan lopen in Lekkerkerk, maar toen wist ik nog niet dat ik het in mijn hoofd zou halen om een marathon te gaan lopen.
Om 10.30 klinkt het startschot. Het duurt 2.55 minuten voordat ik over de streep kom. Het gaat tergend langzaam allemaal. De vele lopers op de halve marathon lopen in de weg. Zonde dat die niet wat eerder of later starten.
De eerste kilometer gaan in 5.08 , 5.00 en 4.52 zodat ik op een schema van 5 minuten per kilometer loop. Op de weg zie ik een bordje staan met foto erop. Ik kijk wat in verte en zie een bord staan met hardlopen.nl erop en ja hoor, daar zie ik Klaas Lok staan, althans, ik zie de bovenkant van zijn hoofd, verscholen achter het fototoestel. Ik groet Klaas en er komt een groet terug, maar herkennen doet hij me niet tussen al die lopers. Kilometer 4 gaat even mis, ik moet nodig plassen. Er staat zo´n plasbak van plastic waar 4 mannen tegelijk kunnen plassen. Apart als je daar op staat te plassen en er stappen lopers op de bak of gaan ervan af. Je gaat helemaal heen en weer. Door deze stop is kilometer 4 gegaan in 5.43 en loop ik weer tussen dezelfde mensen die ik eerder had ingehaald.
Mijn benen voelen een beetje moe aan, maar de kilometertijden zijn goed.
De 5 kilometer gaat in 25.38 en ik worstel me langs de vele lopers op de halve marathon. De 10 kilometer gaat in 50.01 , waarmee ik eindelijk weer op de 5 minuten per kilometer zit.
Ik geloof nooit dat ik dit tempo vol zal kunnen houden, maar het gaat nog steeds goed.
Bij de Leiden marathon staan borden met ¼ marathon erop, daar is mijn doorkomsttijd 53.05 , de volgende doorkomst die ze registreren is op 18,9 kilometer, waarom weet ik niet, maar daar kom ik door in 1.34.38 , zeg maar 1.35 op de 19 , is dus nog steeds goed.
Het parcours is niet zo vlak als ik had gedacht. Het wemelt van de vrij steile bruggetjes en bruggen, dat heb je als er zoveel watertjes en grachtjes zijn. Nu gaat het nog goed tegen de bruggetjes op, maar de tweede ronde zal dat ongetwijfeld een stuk zwaarder zijn.
De halve marathon loop ik in 1.44.16 en loop wat voor op mijn schema. Het is zigzaggen tussen de lopers op de halve marathon door die rechts moeten houden om te finishen. Ik moet links houden. Er volgen wat pittige klimmetjes en ik ontvang een halve liter sportdrank. Rustig wandel ik een stukje terwijl ik wat drink en mijn benen wat ontspan. Ik kan nog stoppen, een tweede ronde is een behoorlijke aanslag. 
Het is wel erg gezellig in Leiden en ik besluit toch door te gaan. Langs het parcours zijn verschillende podia opgesteld met leuke optredens. Ik hoor ineens zeemanliederen weerklinken tussen de oude panden in het centrum van Leiden. Op het water vaart een rondvaartboot met daarop een groep zeemankoor. Super natuurlijk. Ze zijn erg enthousiast en ik zwaai naar hen.
Als een donderslag bij heldere hemel is het parcours opeens leeg, of bijna leeg. Ik denk dat 90% van de lopers heeft gekozen voor de halve marathon, alleen een paar dwazen gaat voor de hele. 
Onderweg heb ik diverse lopers horen klagen dat het erg warm was. Midden in de stad was dat ook wel zo, maar buiten de stad viel dat nog wel mee. Een graad of 10 had beter geweest, maar ik klaag niet. De eerste helft is tenslotte goed gegaan.
Langzaam kom ik weer in mijn ritme en begin diverse lopers in te halen. De beentjes zijn nog steeds moe, maar nog geen last van mijn kuiten of zo. Zolang het goed gaat blijf ik dit tempo lopen.
De 25 kilometer gaat in 2.03.28 en ik zie Klaas weer staan. Van veraf steek ik mijn hand al omhoog om hem te groeten, maar hij reageert niet echt.
Vlak bij hem roep ik, hoi Klaas, waarna hij opkijkt en me herkent. Hij roept hé Cor, dat is leuk, waarna ik snel verder loop. Leuk om Klaas weer even te zien.
Ik moet een lange klim maken over een viaduct, waarbij ik een aantal lopers inhaal die er erg veel moeite mee hebben. Mijn beentjes houden zich fantastisch. Bij de 30 kilometer kom ik door in 2.28.20 en begin te dromen van een tijd onder de 3.30 uur. Het zal toch niet …….. , verder kom ik niet. Ik krijg pijnscheuten aan de binnenkant van mijn rechter knie. Nee toch zeker denk ik nog.
Tot aan het ¾ marathon punt strompel ik door en noteer 2.36.19 waarna ik even rustig ga drinken en wandelen om mijn knie wat te ontzien.
Hoe nu verder ?
Voorzichtig dribbel ik verder. De pijn wordt met dit tempo niet erger. Dan maar geen 3.30 , dan maar geen PR, het is niet anders. Wel heel blijven is het devies.
Ik verlies wat tijd met het rustig dribbelen, maar besluit dan toch aan te haken bij de lopers die me passeren. Het gaat goed. Ik kan ze bijhouden en zelfs weer inhalen.
De 3.30 is al lang uit het zicht en mijn PR zit er niet in, maar onder de 3.45 moet gaan lukken. Dat zou super zijn.
Ik lijk mijn inzinking te boven en kan mijn kilometertijden weer onder de 5 minuten krijgen. Onvoorstelbaar. Waar komt het vandaan ?
De groene pilletjes ?
De caffeine-pil ?
De hornet-juice drank ?
Alles bij elkaar zullen we maar zeggen en ook mijn doorzettingsvermogen denk ik.
Ik haal best wel veel lopers in die er helemaal doorheen zitten. Ik maak geintjes onderweg met mensen die ik in hun tuin zie zitten en me voorbij zien komen. Jeetje zeg, jij kunt nog lachen roepen ze dan.
De 40 kilometer kom ik door in 3.22.59 en ik heb zelfs nog een kleine kans op een PR, al moet ik na 40 kilometer nog wel serieus aan de bak en dat met al die bruggen die ik nu aan het passeren ben. De benen hebben het zwaar, maar het gaat nog goed.
We lopen door een straat die helemaal is versierd met allerlei slingers en ook nog met allemaal zilveren slierten over de weg. Het is een fascinerend gezicht en een prachtige ervaring. De menigte is dolenthousiast en staat te hossen en te klappen. Een waanzinnig gevoel geeft dat.
Mijn PR stond op 3.33.56 , gelopen in Leiden in 1996 en dat heb ik laatst in Apeldoorn eindelijk aangescherpt tot 3.33.32
Om dat te verbreken heb ik nog 10.32 over voor 2.195 kilometer, dat is dus veel sneller dan 5 minuten per kilometer.
De knop gaat om, blik op oneindig, verstand op nul en gaan. Ik haal de ene na de andere loper in en blijf maar versnellen.
In het centrum is het wederom slalommen tussen de lopers door. Dit keer de lopers van de 5 kilometer die aan het binnenkomen zijn.
Ik zie het bord nog 1 kilometer staan en snel daar achteraan 500 meter. Ik lijk in te storten. Het lichaam is moe. Nog even doorzetten blijf ik mezelf zeggen. Nog even doorbijten. De bordjes nog 400, nog 300, nog 200 en nog 100 meter komen voorbij. In een uiterste krachtsinspanning pers ik er nog een sprintje uit en kom binnen in 3.33.05 , wederom een PR !!!!!!!!!!!!!!!!
Yes, het is me toch gelukt. Tijdens de finish klonk heel toepasselijk het Feyenoord, Feyenoord, wat gaan we doen vandaag van Cock van der Palm.
Deden ze dat nu speciaal voor mij ?
Een meisje wilde me een medaille omhangen met een zwart lint, maar ze werd gecorrigeerd door een collega die riep dat ik de hele marathon had gelopen en ze deed me een medaille met een blauw lint om.
Ik schreeuwde het uit van blijdschap. Wat een fantastische dag zeg.
Na afloop even rustig zitten op straat en even bijkomen voordat ik naar de Garenstraat ga om mijn tas op te halen.
Ze hadden daar ook een grote keet neergezet waar je kon douchen. Prima geregeld. Lekker warm water en goed om even bij te komen.
Het was al zonnig geworden onderweg en ook nu scheen de zon nog, waardoor ik met een open Spider luid zingend huiswaarts keerde.
Dit nemen ze me niet meer af.

Een hele blijde Cor.

De blijdschap in beeld als ik over de finish kom bij de marathon van Leiden 2010 in een nieuw PR !

De marathon in Leiden gaat over 2 ronden van 21 kilometer, de eerste ronde is erg druk, de tweede ronde is het juist erg rustig.

Hemelvaartsdagloop Lekkerkerk 13-05-2010

Hemelvaartsdag 2010. Het is somber weer vandaag en te koud voor de tijd van het jaar en tevens met af en toe een spatje regen. Prima weer voor mij, maar voor menig ander sporter niet geweldig.
Gisteren nog even wezen trainen. Met het oog op de Hemelvaartsdagloop in Lekkerkerk was het niet druk. We waren maar met 9 lopers inclusief trainer Ab en Piet Wuijster, die het afgelopen weekend de Rennsteiglauf heeft gelopen, een ultraloop over 72,7 kilometer en die daar ogenschijnlijk niets aan heeft overgehouden. Piet zag er superfit uit. Ongelooflijk hoor. Petje af.
Tijdens de training nog even een sprintje getrokken met Saskia, maar daarbij schoot het in mijn rechter bil. Het deed even pijn, maar daarna verdween de pijn langzaam en leek het wel mee te vallen.
Het liefste loop ik een halve marathon, dat is absoluut mijn favoriete afstand. Ik zou graag in Rijpwetering lopen vandaag, maar ik besluit toch te kiezen voor de gezelligheid en ga naar Lekkerkerk waar ik 8,6 kilometer ga lopen en dan nog eens 5 rondjes ook.
Ik ben bijtijds op vandaag en ga om 10.15 uur van huis. Om 10.30 ben ik al in Lekkerkerk en heb alle tijd. Ik praat wat met de vele bekenden en dat is wat het juist zo leuk maakt om dichtbij te lopen.
Samen met Jos Koeleman loop ik naar de start en we hebben nog 7 minuten over. Alle tijd om eens goed om me heen te kijken en mijn GPS in te stellen.
Vooraan bij de start staan Menno Beck en zijn trainer Simon Vroemen, maar ook zie ik Rob Boer, Robert Hofman en Job Zijderlaan vooraan staan.
Ik voel me goed en denk dat ik met de besten mee kan. Vanaf de start volg ik Jos Koeleman en ga hem zelfs voorbij. Dit duurt een kleine kilometer, maar dan komt Jos me weer voorbij samen met Arie van Kooten. De eerste kilometers gaan in 4.03 en 4.04 , maar ik merk toch dat ik nog geen toppertje ben en zak al snel af naar 4.13 en daarna zelfs 4.24
Plaats en naamgenoot Cor van IJzeren loopt ook de eerste ronde erg snel en voelt dat het wat minder gaat. We lopen samen ronde 2, al loopt hij langzaam bij me weg. Aan het einde van ronde 2 zie ik hem wat trekken, hij heeft last van zijn kuit, waardoor ik hem weer kan naderen. In kilometer 5 versnel ik iets en ben weer bij hem, de 5e kilometer gaat dan ook in 4.18
Ik geef nu het tempo aan en Cor volgt me, al ligt ons tempo niet erg hoog. Kilometer 6 gaat zelfs in 4.27 , waarna kilometer 7 in 4.25 gaat. Cor moet me de laatste kilometer laten gaan, die loop ik in 4.23 waarmee ik op positie 54 over de streep kom.
Het leuke van deze omloop is dat je gedurende de hele race op de hoogte wordt gehouden van de situatie onderweg. Je hoort over het hele parcours de speaker schallen die alle lopers bij naam noemt die over de streep komen. Ook de aanmoedigingen onderweg van alle bekenden, vrienden, klanten, enz. is fantastisch.
Ik kon nu horen dat Simon Vroemen de race had gewonnen voor Said Kanfaoui en dat Menno 5e werd. Rob Boer loopt netjes een negende tijd en Job weet als 15e binnen te komen door de sprint van een groepje te winnen en daardoor de laatste beschikbare prijs op te eisen. 
Thuisfavoriet Robert Hofman komt binnen als 20e in 32.15
Arie Visser komt binnen als 23e en trainer Ab als 31e , ruim voor Nico vd Heuvel en Jos Koeleman.
Bij de dames is het in eerste instantie onduidelijk wie er op kop loopt. Het is een dame in het geel hoor ik de speaker omroepen. Ik denk aan snelheidsduivel Ester, maar dat bleek niet het geval te zijn, het bleek om Fanny van Maanen te gaan.
Lydia de Graaf komt na de eerste ronde als tweede door, maar zou dat niet vol kunnen houden. Ze zakt wat verder weg.
Carda Schot is de nummer twee, net voor good old Cora Vlot en dan Ester als nummer 4. Lydia komt achter Ester als 5e binnen.
Na afloop voelen de beentjes goed, doet mijn bil flink pijn en is mijn lichaam moe.
Na afloop met mijn startnummer naar de sporthal om te kijken of mijn nummer nog in de prijzen is gevallen, maar dat is net niet zo. Nummer 165 is prijs en mijn nummer is 166. Ab heeft wel prijs, een klokje. Ik geloof niet dat Ab dit nodig heeft, hij is niet echt iemand die vaak laat is in tegenstelling tot andere lopers. Ahum.
Om 13.00 uur stap ik weer in de Spider en zie wat spettertjes komen, maar daar blijft het dan ook bij.
Zondag nog geen definitieve plannen. Misschien de halve marathon in Leiden.

PPC Loop Leiden bij NL...ML 09-05-2010

Afgelopen vrijdagavond was het zwoegen. Kwam het van de inspanningen en het slaapgebrek bij het halen van het Bevrijdingsvuur ?
Was het tijdstip aan het einde van een werkdag de oorzaak ?
Teveel gegeten en niet fit, dat heb ik voor mijzelf bedacht.
Vandaag ga ik naar Leiden waar om 10.30 uur de PPC loop van start zal gaan, georganiseerd door NL...ML, of ook wel Niet Lullen Maar Lopen genoemd. De afstanden kun je zelf bepalen. Er zijn maximaal 3 rondjes van 7 kilometer, maar er is ook een rondje van 3 kilometer, zodat je 7, 14 of 21 kunt lopen, maar ook 3, 10 of 17 kilometer.
Uiteraard ga ik voor de 21 kilometer. Het is lekker weer en na vrijdag wilde ik nu wel weer eens lekker lopen.
Om even over half 10 ga ik van huis en kom aan om 10.22 , nog 8 minuten voor de start.
Ik meld me aan en ben op tijd klaar, maar moet nog naar het toilet. Het is druk en op het moment dat ik aan de beurt ben loopt de starter al naar buiten. Hij vraagt me of hij al mag starten. Is prima geef ik hem aan, ik hobbel er wel achteraan.
Even snel opschieten. Ik hoor de speaker al aftellen. Op het moment dat het startschot klinkt kom ik uit de kantine rennen en plof halverwege het peloton neer. Er zijn rond de 70 a 80 lopers. Ik loop aanvankelijk rondde 30e positie maar na een kort praatje met wat bekenden besluit ik naar voren te schuiven. Al snel loop ik op positie 9 en kom ik erachter dat ik mijn GPS heb aangedrukt, maar twee keer heb gedrukt en hem dus ook weer heb uitgezet. Na een kleine kilometer zet ik hem maar weer aan, al is alles nu niet zuiver meer.
Ik haal een loper in en zie voor me 3 lopers met oranje shirts, de nummers 5,6 en 7. Langzaam nader ik hen en na een kilometer of 3 ben ik bij hen. Eventjes blijf ik erachter, maar dan loop ik hen langzaam voorbij, al blijft het gaatje erg klein. 
Het tempo ligt goed. De kilometertijden gaan allemaal rond de 4.30 en de lopers achter me raken steeds verder achterop. 
Het is vandaag geen sterk deelnemersveld.
Na 4 kilometer loopt loper 4, die al 2x was gestopt vanwege een losse veter, verkeerd. We roepen hem na, de loper moet keren en is gezien. Ik lig nu op positie 4.
Na 7 kilometer hebben we het eerste rondje gehad en stop ik even op wat te drinken. De 3 lopers net achter me halen me weer in en ik lig weer op positie 7. Snel haal ik hen weer bij en vanaf kilometer 8 ga ik ze weer voorbij, waarna één van hen ineens een serieuze versnelling inzet en ons allemaal zoek loopt waarna hij na 10 kilometer ineens afslaat en ik zodoende weer 4e lig. Of is het nu derde ?
Bij een lus zie ik maar 2 lopers voor me. Ja hoor, één van de lopers vooraan is ook afgeslagen voor de 10 kilometer. Het moet niet gekker worden, ik op het podium. Ik moet wel de lopers achter me in de gaten houden. Het gaatje is wel wat groter geworden, maar niet zo groot dat ik er niets meer van te duchten heb.
Na 14 kilometer stop ik weer even om wat te drinken bij de drankpost en zie één van de lopers voor me afslaan naar de finish. Ik lig nu tweede. De achtervolgers slaan ook af naar de finish zodat ik helemaal in niemandsland kom te lopen. Een minuutje of 4 achter nummer 1 en een minuutje of 7 voor nummer 3.
Ik loop nog steeds lekker, al is mijn tempo iets afgezakt vanwege het gebrek aan competitie. Uiteindelijk kom ik binnen in een nette 1.34.50 , net iets onder mijn doelstelling van 1.35 en ben daar dik tevreden mee en het is ook nog eens een 2e plaats. Wat een weelde. 
Zo kapot als ik vrijdag was, zo fit was ik nu, terwijl ik toch exact hetzelfde tempo heb gelopen en dan ook nog eens op een veel langere afstand.
Op zowel de heen als terugreis was het geen lekker weer om de kap van de Spider open te gooien, helaas, maar daardoor wel lekker loopweer.
Donderdag op Hemelvaartsdag zal het weer kiezen worden. Lekkerkerk 5 rondjes en 8,6 kilometer of de Hanepoelloop in Rijpwetering, een halve marathon.
Wat lopen betreft gaat de voorkeur uiteraard uit naar de halve marathon, maar wat betreft de gezelligheid van alle bekenden en clubgenoten zou de voorkeur naar Lekkerkerk uitgaan, wat ook nog eens een stuk dichterbij is.
Wat betreft de superprestige zou het me niet veel kunnen schelen. Door de vele loopjes op zaterdag kom ik toch nooit aan het beoogde aantal deelnames. Misschien moet ik maar eens bij Start meedoen, die lopen over het algemeen op de zondagen.
Ik ben benieuwd naar het verslag van Robert en Piet die de Rennsteiglauf tot een goed einde hebben gebracht. Wat een megaloop is dat met zijn 72,7 kilometer en dan ook nog eens over diverse flinke bergjes. Onvoorstelbaar knap. Ik zag dat ze vlak bij elkaar hebben gelopen gezien de eindtijden.

Drie Maenenloop Ouderkerk a/d IJssel 07-05-2010

Nog nagenietend van een fantastische Bevrijdingsdag waarop we het vuur uit Wageningen hebben gehaald beschouw ik dit toch wel als één van mijn hoogtepunten tot nu toe, zoals Rob ook al beschreef. Ik had het ook niet willen missen. Ik weet nu wat ik gemist heb en zou over vijf jaar zeker weer van de partij willen zijn.

Vandaag staat al weer een volgend evenement op het programma, de drie Maenenloop in Ouderkerk a/d IJssel, een loop over maximaal 10 kilometer. Het gaat hier over een parcours van 2,5 kilometer die je dus respectievelijk 1,2,3 of 4x kunt afleggen.
De start is om 19.30 uur. Ik ben om 18.30 uur nog druk bezig op de zaak, maar besluit toch wel te gaan lopen.
Om 17.45 nog twee boterhammen gegeten en om 18.30 uur nog twee krentenbollen om in ieder geval geen honger te krijgen.
Om 19.10 arriveer ik in Ouderkerk en heb nog tijd genoeg. Vele bekenden staan aan de start, helaas verder geen Avantrianen van de woensdagavond.
Ik voel me wat slapjes, wellicht komt dit door het vuur halen vanuit Wageningen. Ondanks dat zet ik mijn horloge op 45 minuten als doel, dat moet een makkie zijn. Ik hoop stilletjes op 42.30, want het is mijn weertje. Koel en af en toe een miezertje.
Vanaf de start voelt het moeizaam. Ik sta samen met Aad vd Poel achteraan en slalom al snel wat naar voren, al gaat dat niet vanzelf. Ik heb een opgeblazen gevoel. Misschien toch wat teveel gegeten. Niet erg voor een halve marathon, maar voor zo´n 10 is dat denk ik toch teveel geweest.
Ik haal Ruud vd Velde en zijn broer Fee in en nader Arie van Kooten en Fred Spruit vrij snel. Ik kom vlak achter hen te lopen, maar dan is het op. Ik loop naar adem te snakken, maar dat wil niet echt lukken. Het voelt absoluut niet goed. Ik loop te hijgen als een postpaard en kom maar moeizaam vooruit.
Kilometer 1 gaat nog in 4.07 , dan een 4.22 en een 4.29 , waarna het nog verder omhoog vliegt naar 4.40 en 4.47 . Halverwege is de tijd 22.25 en loop ik op een schema van inderdaad de beoogde 45 minuten, maar is mijn droomtijd ver weg. Die 45 minuten ga ik ook niet halen als het zo doorgaat.
Kilometer 6 pers ik eruit in 4.35 , daarna een 4.38 en mijn slechtste kilometer nummer 8 in 4.50
Na kilometer 8 voel ik me ineens wat beter. Het opgeblazen gevoel lijkt minder te worden en ik begin een beetje in mijn ritme te komen. Net een diesel. Wel wat laat om de laatste kilometers sneller te gaan lopen, dan is het al bijna voorbij. 
Aad vd Poel is na mijn derde rondje naast me komen lopen. Hij heeft rustig de 5 kilometer gelopen en loopt een rondje met me uit. Waar ik mijn best moet doen om onder de 5 minuten per kilometer te lopen lijkt Aad heel makkelijk te kunnen volgen. Na de acht kilometer laat Aad zich wat terugzakken en zegt dat ik het nu helemaal alleen moet doen. Op dat moment versnel ik lichtjes wat. Ik krijg Jan Trouwborst uit Ouderkerk met me mee. Achter me zie ik Fee en Ruud vd Velde al naderbij komen.
Kilometer 9 gaat in 4.36 en ik ben mijn achtervolgers kwijt. Ik begin me ineens super te voelen en kan de laatste kilometer serieus versnellen. De loper voor me komt nu heel snel dichterbij. Misschien kan ik hem nog inhalen. Ik versnel wat. Menno is al lang binnen in een nieuw super parcoursrecord van 33.12. Menno komt even naast me lopen en schreeuwt naar me dat ik de loper voor me nog wel in kan halen. De loper hoort dit, kijkt om en begint te sprinten, waardoor ik hem niet meer in kan halen. Uiteindelijk is mijn brutotijd 45.01, netto 44.57,net onder mijn beoogde tijd. Ik heb afgezien van de laatste kilometer in 4.13 niet lekker gelopen. Nu voel ik me wel super, maar dat is te laat. Misschien gaat het volgende week op Hemelvaartsdag wat beter. Vandaag een 33e plaats van de 65 is precies halverwege. Zondag maar weer een halve marathon lopen, dan heb ik langer de tijd om in mijn ritme te komen. In het vervolg zal ik op de korte afstanden toch wat minder eten, dat scheelt ook zeker wat tijd en voelt minder opgeblazen.
Menno was vanavond weer superieur. Hij had ruim een minuut voorsprong op nummer 2.
Bij de dames was Lydia de Graaf oppermachtig. Ze wilde eigenlijk proberen om net onder de 40 minuten te lopen en een gooi te doen naar het parcoursrecord van 39.58 maar begon met een eerste rondje onder de 9.30 veel te snel wat haar later opbrak. Wel was het een super PR met 40.15 , ruim 1,5 minuut voor de nummer 2. Een hele knappe tijd.
Arie Visser had weer last van zijn kuit maar heeft de race toch uitgelopen in een voor hem magere 41.30 , maar dat had dus een oorzaak. Nico vd Heuvel liep een 42.15 en was ook niet top. Wellicht heeft dit ook te maken gehad met het ophalen van het vuur, want ook zij waren daar van de partij met Start. Fee vd Velde bleef met 45.35 zijn broer Ruud net voor, Ruud liet 45.40 noteren. Meer Avantrianen heb ik niet kunnen ontdekken.

Bevrijdingsvuur halen in Wageningen 4 en 5 mei 2010

De fantastische groep van Avantri op de Grebbeberg aan het begin van onze tocht met het vuur

BEVRIJDINGSVUUR HALEN WARE HAPPENING !!!

Nog nooit heb ik het gedaan, het bevrijdingsvuur halen in Wageningen. Vijf jaar geleden werd het me gevraagd of ik mee wilde doen. Ik moest echter werken en meen dat het toen op een zaterdag was en dat was geen optie. Deze keer valt 5 mei op een woensdag. Volgens de CAO kleinmetaal nog steeds geen vrije dag, maar ik heb zelf besloten dat mijn bedrijf helemaal dicht is, waardoor ik dit keer wel mee kan doen met het halen van het bevrijdingsvuur.
Ik heb het draaiboek gelezen en zie dat er best wat tijd in gaat zitten. Vertrek om 21.15 op 4 mei en afgelopen rond 11.30 op 5 mei.
Wat doe je in de tussentijd ? Ik heb geen idee. Dit is helemaal nieuw voor me. Ik neem een puzzelboekje mee, mijn ipod met koptelefoon. Je weet maar nooit als je je gaat vervelen.
In tegenstelling tot mijn gewoonten ben ik eens een keer vroeg. Om 20.40 ben ik al ter plaatse. Er zijn nog maar weinig lopers aanwezig, maar vanaf dat moment komt de één na de ander aanwandelen.
Er zijn drie afmeldingen. Luc van den Oever heeft zijn ribben gekneusd met het karten, Mart Overbeek is ziek en Piet Wuijster heeft zich laten verleiden door Robert Hoek om de Rennsteiglauf te lopen. Een afstand ongeveer net zo groot als de gehele afstand die wij vannacht af moeten gaan leggen, maar dan nog eens over tal van bergen. Aria is wel van de partij.
We zijn met 24 lopers en tal van begeleiders. Simone doet de catering en is hoffotograaf onderweg en bediend ook de videobeelden. Gerrit is er voor de cijfertjes. Ad is loper en heeft tevens het draaiboek wat betreft de lopers die samen gaan lopen. 
Om 9.15 uur vertrekken we naar Wageningen. Op de video een concert van Jan Smit, maar dat staat zo zacht dat er nauwelijks iets van te horen is. Er wordt volop gepraat en de tijd vliegt voorbij. Ik zit naast Ina Heikoop en aan de andere kant van het gangpad zitten Ad Verhoeff en Janette Rietveld. We kletsen wat af en langzamerhand ga je een beetje begrijpen wat er allemaal leeft. Oudgedienden als Ad en Hans Boon hebben al vaak deelgenomen. Rob Zwijnenburg heeft als kind ook al deelgenomen en is niet meer weg te slaan. Rob is niet de toploper voor deze afstanden, maar wel een clubicoon die niet meer weg is te denken bij Avantri. Rob is de krachtmens en moet het niet van zijn souplesse hebben. Er zijn ook tal van jeugdleden die gaan lopen. Ook voor hen is dit zwaar. Baanafstanden zijn toch heel wat anders dan de vele kilometers op de weg, maar over hen niets dan lof. Knap dat ze deze onderneming aandurven.
Om ongeveer 22.30 zijn we ter plaatse. We wandelen naar de tent waar alle deelnemers zich melden en komen al snel leden van avStart tegen, waaronder Nico vd Heuvel en Arie Visser.
Om 23.15 melden we ons weer bij de bus en lopen vanaf daar naar het centrum van Wageningen waar we ons in een fuik moeten opestellen waar ook de lopers van andere plaatsen en verenigingen al staan te wachten. Er zijn twee rijen, een linker en een rechter. De linker rij gaat het eerste weg, dan de rechter, onze rij.
Om 0.00 uur wordt het bevrijdingsvuur ontstoken en zien we op de grote schermen aan de kant van de weg en horen we door de speakers welke verenigingen of plaatsen er van start gaan, hoeveel kilometer ze moeten lopen en met hoeveel lopers ze dat zullen gaan doen. 
Zo zijn er teams uit Limburg en Groningen die zelfs wel 200 kilometer moeten gaan lopen en het eerste aan de beurt zijn. Wat een afstand zeg. Dat gaat lastig worden om nog op 5 mei te arriveren denk ik.
Ineens geschreeuw. Een bekende van Ina herkent haar en geeft een gil. Leuk als je elkaar hier ineens tegen komt.
Wij zijn vrij laat aan de beurt. Het is al ver na 1.00 uur als onze fakkel in ontvangst wordt genomen door Ad. 
Met z´n allen lopen we daarna naar de bus.
Bij de bus aangekomen moeten Ina en ik toch heel nodig naar het toilet en is het even wachten op ons. Om 1.30 uur stipt bijten Ad en Marit van Erk de spits af en gaan op pad. Hans Sterrenburg is de man op skeelers die de lopers tijdens de gehele tocht zal begeleiden en de fakkel in de gaten zal houden. Er rijdt een busje voorop met René van Witteloostuijn achter het stuur en Pieter van den Dool als supervisor en Elly Verhoeff. In deze auto vinden we de vele fakkels, de navigatie voor de route en hulpmiddelen bij problemen. Achter dit busje lopen de lopers en Hans Sterrenburg en daar weer vlak achter de bus met de lopers. 
Je kunt je voorstellen dat we niet de enige zijn. Na onze start zijn er al velen ons voorgegaan en zie je midden in de nacht vele lichten die voor een langgerekt lint zorgen. Een fascinerend schouwspel. Allen zijn op weg naar de Grebbeberg waar we even halt zullen houden bij het oorlogsmonument ter nagedachtenis aan de vele slachtoffers uit de tweede wereldoorlog.
We lopen met 12 groepen die elk 5 minuten achter elkaar zullen lopen, zodat iedere groep één keer per uur aan de beurt zal zijn. 
Na een kleine 5 minuten start groep 2 met Rob Zwijnenburg zoon Vincent en zo gaat het snel verder. 
Zelf zit ik in groep 4 met Janette Rietveld en Hans Boon. 
We stappen uit de bus en komen er achter dat het toch nog relatief warm aanvoelt buiten. De beoogde vorst aan de grond zal nog even op zich laten wachten en is meestal pas aan het einde van de nacht. Nu zijn we eigenlijk te warm gekleed.
Het gaat als een speer en de 5 minuten vliegen voorbij. Voor mij als lange afstandsloper lijkt het een makkie te worden. Ik vraag me dan ook af of ik met 7x 5 minuutjes lopen wel aan mijn trekken kom, maar dat blijkt geen probleem.
Al deze eerste keer duurt onze aflossing lang. Janette vraagt aan me of de 5 minuten al om zijn. Al lang geef ik aan. Er volgt vanuit de bus nog geen geclaxon dus lopen we door. Janette draagt de fakkel als hij ineens dooft. Alleen wat gegloei blijft over. Hans Sterrenburg neemt de fakkel over en houdt hem weer goed in de wind waardoor de fakkel weer vlam vat en we weer met vuur lopen. Nog steeds geen aflossing. Na een minuut of 12 moeten we stoppen. De andere lopers komen uit de bus en met alle lopers rennen we de Grebbeberg op naar het monument.
We gaan een groepsfoto maken bij het monument.
Boven op de berg kom ik Hans Rietveld tegen die met Stolwijk het vuur op heeft gehaald en bij het monument zien we Wim van Beuzekom en Nico Bloemendal die namens Nieuwpoort het vuur zijn gaan halen. Leuk om allemaal bekenden tegen te komen.
Vanaf de berg willen we met een groepje in de bus stappen, maar dat blijkt een andere bus van de firma Pouw te zijn. Hilarisch moment natuurlijk en we liggen in een deuk. Onze bus komt ineens voorbij rijden maar stopt gelukkig wel. Al lachend stappen we tenslotte in.
Wat een sfeertje zeg. Super ! Ik heb er geen moment spijt van dat ik ben meegegaan. Wat een happening. Fantastisch !
In de bus is het oergezellig en iedereen praat volop met elkaar. Er is nog geen sprake van vermoeidheid. Mijn puzzelboekje en ipod blijven in de tas die als obstakel midden in het gangpad staat. De tas is veel te groot om in de daarvoor bestemde ruimte boven onze hoofden te plaatsen zodat ik de volle, zware tas dan maar in het gangpad laat staan. Iedereen moet er over heen stappen, maar we zijn allemaal nog soepel.
Ik besluit om ook mee te gaan met de groep van Ina en Astrid vd Born, zodat ik onderweg even kan plassen.
Het tweede uur gaat ook voorbij zonder rare gebeurtenissen, of we moeten vermelden dat de fakkel bij Janette opnieuw doofde. Hans Sterrenburg maakte de opmerking dat het opnieuw bij haar gebeurde. Na onze beurt loop ik nog even met Jos Koeleman en Bea Weijers mee zodat ik weer even kan plassen. Ik blijf maar plassen.
In het derde uur loop ik met Jos Koeleman mee, die loopt alleen na het wegvallen van Mart Overbeek. Eerst liep Bea Weijers met hem mee, nu ben ik even zijn medeloper.
De jongere leden en de minder geoefende lopers krijgen nu af en toe toch wat kleine probleempjes. Deze afstanden vergen toch veel van hen. De aflossingen zijn wat korter zodat de mensen met de lange adem wat langere aflossingen doen.
De hoeveelheid lampjes zijn stukken minder geworden. De lopers van andere verenigingen of plaatsen slaan ander wegen in en we komen alleen af en toe een team tegen wat onze richting op gaat. Zo hadden we Nieuwpoort en Stolwijk al achter ons gelaten.
De uren verstrijken zonder dat er van verveling sprake is. De lucht in de bus is wel wat minder geworden. Al die lopers die hebben gelopen en uit de kou komen beginnen te zweten in de warme bus. Ook het toilet geeft af en toe wat lucht af. De ramen beslaan.
Volgens rekenmeester Gerrit de Jong lopen we ongeveer 18 minuten achter op ons schema. Uiterlijk om 6.00 uur moeten we in Vreeswijk zijn omdat de bus dan stil moet staan vanwege de rijtijdenwet. Maximaal 4,5 uur mag de buschauffeur achter het stuur zitten. Start om 1.30 uur, dus dat is dan 6.00 uur.
We gaan dit niet halen volgens Gerrit. Er ligt een noodscenario klaar.
Besloten wordt dat we de bus snel doorsturen en dat we met het busje met een aantal lopers doorgaan.
Jos en ik gaan doorlopen en Ina en Astrid vormen het andere koppel.
De grote bus komt in de file op de Lekdijk terecht en kan maar langzaam opschieten.
Rekenmeester Gerrit heeft ergens een rekenfoutje gehad of we hebben heel snel gelopen, want ondanks de file op de dijk is de bus nog net op tijd voor 6.00 uur in Vreeswijk met niet veel later Jos en ik. 
Ina en Astrid hebben samen een aantal kilometer gelopen en Jos en ik de laatste 2,5 kilometer. Er liep een groep andere lopers voor ons en Jos wilde ze graag inhalen. Als een speer liepen we samen snel op de groep in. Na 2,5 kilometer buffelen lag de groep 500 meter achter ons en kwamen we puffend in Vreeswijk bij de sluis weer bij de groep.
We moeten nu 45 minuten wachten totdat de chauffeur weer achter het stuur mag gaan zitten en dat is even de minste tijd. 
Het is inmiddels best fris geworden buiten en ik ben erg bezweet van de laatste kilometers waardoor de rillingen over mijn rug lopen. Ik besluit mijn warme jas uit de bus te gaan halen en ben zo in staat om buiten te blijven wachten onder het genot van twee broodjes ham en een bakje warme thee, wat ons vanuit Schoonhoven werd gebracht. De hulptroepen waren netjes op tijd aanwezig. We kijken even naar de boten in de sluis en wandelen wat rond en zijn blij als we weer op pad kunnen.
Inmiddels zijn de teamindelingen wat gewijzigd. Een aantal lopers heeft te kennen gegeven dat ze het even niet meer trekken waardoor de aflossingen wat langer zullen worden. Zelf loop ik alleen is de planning.
Ik ben nu team 5. In team 4 loopt Matthijs de Leede. Na zijn rustige beurt besluit hij in een vrij snel tempo met mij mee te lopen en doet dat zonder problemen. Petje af hoor.
Na mijn beurt komt Janette al snel aan de beurt. De fakkel was wederom uitgegaan. Hoe het komt weet ik niet, maar het is haar 4x overkomen. Janet lijkt superfit en blijft onafgebroken wel 5 of 6 beurten doorlopen, telkens met andere lopers als team om haar heen. Grote klasse hoor. 
Het is inmiddels al lang licht. Een prachtig gezicht is het als je de nacht ziet verdwijnen en het zonnetje gaat schijnen. Het wordt gelijk aangenamer om te lopen en de kou verdwijnt. 
We halen een groep lopers in uit Montfoort, net voordat zij af zullen slaan.
De route is inmiddels herkenbaar. Vanaf Nieuwegein komt alles bekend voor.
Onze laatste aflossingen zitten eraan te komen. In de bus is het vooral achterin vrij stilletjes. Een aantal lopers zitten er doorheen. De inspanningen, maar vooral het gebrek aan nachtrust lijkt zijn tol te eisen.
Als ik zelf voor mijn laatste beurt de bus uit stap loopt Matthijs opnieuw met me mee en lijkt er helemaal geen moeite mee te hebben. Hij lijkt superfit.
Ik besluit na mijn beurt de rest van de route gewoon te blijven lopen. Na mijn beurt komt Jos Koeleman er ook bij en ook hij blijft doorlopen.
Na hun beurt blijven er steeds meer lopers naast ons lopen, zeker omdat de te lopen afstand steeds korter wordt.
Uit de bus komen er niet echt aflossingen meer. De jeugd lijkt er doorheen te zitten. Bij Ad is het ook een beetje op, al geeft hij aan dat hij nog wat papierwerk door moet nemen, wat het nodige gejoel en gelach tot gevolg heeft.
In de buurt van Schoonhoven staan de eerste supporters ons al op te wachten. Cora Koeleman staat met haar fiets langs de kant en bij het zwembad staat Dennis, de man van Ina met haar dochters om ons aan te moedigen.
Aan het einde van de dijk komt iedereen tenslotte uit de bus en lopen we met de hele groep naar Het Bastion. Ad neemt de vlam even over en loopt op kop. De jeugd neemt de linkerkant van de rotonde en loopt de rest los, maar bij Het Bastion is iedereen weer bij elkaar.
Precies volgens planning komen we aan om 9.00 uur. Burgemeester De Cloe staat ons al op te wachten en staat erop om iedereen persoonlijk de hand te schudden.
We frissen ons zo goed als het kan wat op en schuiven aan tafel om ons te laten trakteren op een heerlijk ontbijtje.
Er is nog even wat beroering, want Janette wordt onwel. Het is haar even wat teveel allemaal. Privéproblemen in haar familie eisen veel van haar, het gebrek aan nachtrust, het lopen gedurende de nacht. Alles bij elkaar is net teveel. Na een korte periode knapt ze gelukkig weer snel op en ze is zelfs zo snel hersteld dat ze al weer in staat is om rond 10.45 uur op kop van de Avantrigroep, samen met Hans Boon en Jos Koeleman, allen met een eigen fakkel, ons te loodsen naar de Stenen Brug.
Ester Eikendal staat ook bij Het Bastion en later ook op de Stenen Brug om ons te verwelkomen.
Op de Haven staat al veel publiek om ons te verwelkomen. We lopen aan beide kanten van de Haven ons rondje en komen weer op de Stenen Brug waar ons deel er op zit.
Na een korte pauze worden er vredesduiven losgelaten en steekt burgemeester De Cloe met onze fakkel het vredesvuur aan onder luid applaus van de omstanders en van ons zelf. Het is weer gelukt en dit keer heb ik daar zelf mijn steentje aan bijgedragen. Met een gelopen afstand van rond de 23 kilometer heb ik hier zelfs een hele goede training aan gehad, maar ben ik ook tamelijk aan het einde van mijn krachten. Ook bij mij is het een beetje op.
Ad geeft nog een mooie speech weg voordat hij het woord geeft aan de burgemeester, die ons ook nog eens prijst.
Om 11.30 uur is het voor ons over en lopen we terug naar Het Bastion waar we afscheid nemen van elkaar.
Ik ben weer een enorme ervaring rijker en wil er over 5 jaar graag weer bij zijn. Vooraf wist ik niet wat ik me hierbij voor moest stellen, maar het is achteraf zo goed bevallen dat het zeker voor herhaling vatbaar is.
Na mijn thuiskomst snel even douchen en naar bed. Van 12.45 tot 16.45 even een korte rust en dan vanavond bijtijds naar bed.

In actie op bevrijdingsdag met de fakkel, het was een fantastische ervaring

Delftse Parkenloop 02-05-2010

Het is mei. Lente !
Als ik naar de weersverwachtingen kijk lijkt het er niet op. Een te verwachten temperatuur van een graadje of 8 en veel regen. Kortom, mijn weertje dus.
Vorige week warm en benauwd in Hazerswoude op de halve marathon en liep ik net onder de 1.45 en was na afloop moe van de warmte.
Afgelopen vrijdag was het lekker loopweer, maar was het niet echt een wedstrijd om snel te lopen. 
Vandaag ga ik naar Delft waar ik de Delftse Parkenloop ga lopen. Uiteraard kies ik voor de halve marathon, maar ook de 5 of 10 kilometer is mogelijk.
In de Fiat Spider met de kap dicht tuf ik naar Delft. Het plenst behoorlijk, de weg staat blank. Links en rechts vliegt het water onder de banden vandaan.
De start is om 11.00 uur en ik arriveer om 10.45 uur.
Het regent nog steeds behoorlijk. Lopers blijven allemaal in de kantine hangen om zo lang mogelijk droog te blijven. Het is daardoor dringen geblazen.
Mijn doel is voorzichtig een 1.40 gezien de moeizame 1.44-er van vorige week.
Ik begin vrij snel met een 4.20 en neem iets gas terug. Er volgen achtereenvolgend 4.24 , 4.27 , 4.28 , 4.25 waarna ik even snel wat te drinken neem. Afgaand op dit tempo zal ik wellicht 1.35 kunnen lopen als ik dit vol weet te houden. Afgelopen vrijdag liep ik een paar kilometer dit tempo met Frans Woerden samen en kon ik dat niet lang volhouden, maar vandaag is het weer veel beter (voor mij dan natuurlijk)
Ik loop mijn kilometertijden als vanzelf. In het begin voelde ik me niet echt super. Mijn zoontje Richard had een vriendje te logeren en die twee hebben vannacht lopen spoken. Ik moest zelfs nog even boos worden nadat ik merkte dat ze om 1.45 nog aan het spelen waren en duurde het een tijd voordat ik weer in slaap viel.
De 10 kilometer gaat in 44.49 , netjes op een schema van 1.35 uur.
Er loopt de hele tijd een loper net achter me. Als ik even wat drink, haalt hij me in, waarna ik hem weer inhaal. Dit gaat zo tot een kilometer of 12, waarna ik iets versnel met kilometertijden van 4.22 en 4.23 en ik sla een iets groter gaatje. Echt groot wordt het gat nooit, maar gestaag loop ik heel iets uit.
De 15 kilometer gaat nog steeds in de stromende regen in 1.06.59 en ik zie een tijd rond de 1.35 zeker zitten. Ik voel me super en de regen deert me niet. De schoenen zijn doorweekt net als mijn kleding. Het is maar goed dat mijn sokken zwart zijn, want nu zie je de bagger wat minder.
Ik kan de loper achter me voorblijven en voor me zit een loper ver voor me. Ik kom uiteindelijk binnen in een nettotijd van 1.34.20 en ben daar zeer tevreden mee. Helemaal niet moe en lekker ontspannen gelopen. Mijn tijd was goed voor de 12e plaats van de slechts 58 lopers.
Dinsdag op woensdagnacht staat het halen van het bevrijdingsvuur op het programma, vrijdagavond de Drie Maenenloop en zondag vermoedelijk de PPC loop in Leiden.

TZM Trimloop Moerkapelle 30-04-2010

Het zou een lekker loopweekje gaan worden. Woensdag trainen, donderdag vrij en dus voor mijzelf wat trainen, een loop op koninginnedag en zondag een halve in Delft. Als toetje het vuur halen in Wageningen.
Het loopt wat anders dan ik zou willen.
Woensdag lekker getraind, maar op donderdag was het me veel te warm. Ik heb een hekel aan warmte, dan loop ik liever helemaal niet. Niet lopen op donderdag dus. 
Vandaag twijfel ik. Vijftien kilometer in Moerkapelle, waar ik traditioneel altijd ga lopen, echter hebben ze daar de halve marathon afgeschaft en kan ik maximaal een 15 kilometer lopen. De andere optie is een 20 kilometer in Hilvarenbeek, de Torenloop die ik 2 jaar terug ook heb gedaan.
Marloes vraagt me waar ik ga lopen en ik geef aan dat ik waarschijnlijk naar Hilvarenbeek zal gaan. Haar antwoord was niet afwijzend, maar er werd wel met klem gezegd dat het wel ver rijden is voor een verschil van 5 kilometer en dat ik dan wel weer een groep deel van koninginnedag weg zou zijn.
Ik besluit dus wijselijk de 15 te gaan lopen in Moerkapelle. De start is al om 10.00 uur, wat vroeger dan gebruikelijk in Moerkapelle, maar ik ben op tijd op en vertrek even na 9.00 uur. Ruim op tijd arriveer ik en om 9.45 heb ik me ook al ingeschreven. Het lijkt niet druk en er is nog weinig bedrijvigheid op het plein voor de sporthal in Moerkapelle waar altijd veel wordt georganiseerd.
Ik kom een andere loper tegen die loopt te mopperen. Wat is er aan de hand vraag ik hem.
Als antwoord roept hij dat de start niet om 10.00 uur zal zijn, maar pas om 11.00 uur. Het heeft op verschillende sites verkeerd vermeld gestaan. Zelf heb ik de site van Klaas Lok bekeken en ook daar stond 10.00 uur op, dus ik baalde net zo goed als deze loper.
Ik meld me bij een tafeltje in de kantine waar tal van lopers maar een bakje koffie is gaan drinken om de tijd te verdrijven. Ik praat wat met ze als Frans Woerden ook binnen komt. We besluiten ons om te kleden en alvast maar te gaan lopen. Het zijn rondjes van 5 kilometer en we kennen het parcours.
Voorlopen zoals ze dit noemen mag eigenlijk niet volgens het klassement van het trimloopboekje, maar hier konden we eigenlijk weinig aan doen. Vanmiddag heb ik al andere plannen dus wil ik een beetje bijtijds thuis zijn.
Ik wil eigenlijk rustig 5 minuten per kilometer lopen, maar Frans vraagt me om wat sneller te lopen. De eerste ruim 3 kilometer gaan zelfs onder de 4.30 en ik voel dat het moeizaam gaat. Frans gaat steeds sneller en ik laat hem lekker gaan. Ruim 6 kilometer sjok ik rustig door. Na 10 kilometer heb ik 10 kilometer gelopen en is het bijna 11 uur. Frans staat bij de andere lopers die nu willen starten en ook ik sluit me bij hen aan.
Om 11.00 uur klinkt het startschot en een groep van ca. 50 lopers vertrekt voor 1,2 of 3 ronden van 5 kilometer.
Frans loopt in tweede positie en is er al weer als een raket vandoor. Ik doe het wat rustiger aan. Het is inmiddels lekker gaan plenzen en ik voel dat het steeds beter gaat. Mijn lichaam voelt zich in z´n element en ik kan steeds meer versnellen. Ik haal veel lopers in en lig zelfs op het einde 13e. De laatste ronde van 5 kilometer gaat na een hele rustige start zelfs nog in 23.46 , dat opgeteld bij de eerste 10 in 49.00 maakt de tijd 1.12.46 op de 15.
Na afloop lekker douchen. Ik voel me als herboren. Heerlijk weer, lekker koel. Wel weer mijn handdoek vergeten, maar ik heb nog een groot t-shirt van de Goudse Singelloop in mijn tas die nog in het plastic zit en nooit gedragen. Het lijkt wel een jurk, zo groot is het. Maat XL en veel te groot voor mij, maar wel lekker als handdoek in dit geval.
Op naar de oranje-tompouce.
Zondag de Delftse Parkenloop. Het beloofd koel weer te worden. Ik kijk er al naar uit.
Iedereen nog een fijne koninginnedag gewenst !

Polderloop Hazerswoude 25-04-2010

Na een lekkere redelijk ontspannen uurloop op de baan voel ik me steeds wat beter worden. Vandaag wil ik de Polderloop gaan lopen in Hazerswoude.
Mijn Fiat Spider is deze winter en een gedeelte van de lente bij de spuiter geweest en heeft een hele nieuwe lak gekregen. Twaalf jaar terug heb ik de auto gekocht en laten spuiten, nu was het wederom noodzakelijk gezien het aantal slechte plekken. Het felle rood heeft plaats gemaakt voor een midden rood-metallic lak. Ik verheug me er al op om er mee naar Hazerswoude te gaan.
De weersvooruitzichten zijn goed voor de cabrio maar niet voor mij.
Een wijs man zei eens: als je rijdt met de kap open is het slecht weer om te lopen. 
Ik vertrek om 10.15 en kom even voor 11.00 uur aan in Hazerswoude. De start is om 11.15 uur en ik heb genoeg tijd om een praatje te maken.
Ik wil het gezien de warmte rustigjes aandoen in een tempo van 5 minuten per kilometer en neem een bidon mee op mijn rug van een halve liter om extra te kunnen drinken en mijn hoofd af te kunnen koelen.
Na de start loop ik in 7e positie en zie de lopers voor me verdwijnen. Achter me onstaat al snel een groot gat. Dit zal een loop worden in mijn eentje.
Na 5 kilometer is de tussentijd iets te snel met 24.17 , maar het voelt goed, al is het wel puffen in de volle zon.
DE organisatie is altijd goed in Hazerswoude met drankposten op de 4, 9, 14 en 19 kilometer, maar mijn extra bidon is een goede keuze.
Tussen de drankposten in wandel ik even, drink rustig wat en spuit water over mijn hoofd. Lekker verfrissend !
De 10 kilometer gaat netjes in 49.50 , op schema dus.
Inmiddels loop ik in Boskoop en kom langs een buitentemperatuurmeter die om 12.15 uur reeds 22 graden aangeeft. Het zal nog warmer worden.
Op zich is het niet super warm, alleen is het lichaam nog niet ingesteld op deze temperaturen.
Voor me zie ik de nummer 6 toch wat terugvallen en zelf lijk ik sneller te gaan.
Ik moet denken aan Aad vd Poel die in Enschede de marathon gaat lopen en heb medelijden met hem. (inmiddels heb ik Aad niet in de uitslag kunnen vinden op de hele marathon, maar wel op de halve. Een verstandige beslissing denk ik die ik niet zou hebben genomen. Ik denk niet altijd even rationeel als het om lopen gaat)
De 15 kilometer gaat in 1.14.03 en ik ben inderdaad wat sneller gaan lopen. DE loper voor me heeft het moeilijk, ik kom steeds dichter bij hem.
Bij de 17 kilometer haal ik de loper in en wandel weer even wat om te drinken en het laatste beetje uit de bidon over mijn hoofd te gooien.
Bij de 18 kilometer kom ik weer bij de loper waarna we samen doorlopen tot de 19. We slaan linksaf en ineens is het beetje wind weg en is het net of je een klap in je gezicht krijgt. Ineens krijg ik het moeilijk. Ik sjok door tot de drankpost, blijf even staan, drink wat, maak mijn hoofd drijfnat en vervolg mijn weg. De loper ligt inmiddels al een heel eind voor me en achter me is 10 minuten niets te zien.
De laatste 2 kilometer gaan weer goed en ik nader de loper voor me relatief snel, maar de tijd is te kort. Ik wil ook niet sneller lopen. Uiteindelijk kom ik net achter de loper voor me binnen in 1.44.46 en ben dik tevreden.
Lekker douchen en in de Spider met het dakje open naar huis. Op het moment dat ik buiten kom is de zon weg en is er veel bewolking. Had dat niet wat eerder kunnen komen ?
Volgende week kan ik veel lopen. Woensdag trainen, donderdag vrij en kan ik trainen, vrijdag vrij en kan ik een wedstrijdje lopen op Koninginnedag en zondag ook weer een wedstrijdje.

Arie Visser Uurloop 23-04-2010

Langzaam vordert het herstel. Vorige week op de training net na de marathon ben ik nog duizelig en kom ik bijna niet vooruit. Deze week is de duizeligheid bijna over en gaat het op detraining ook veel beter. Ik kan lekker pittig meetrainen.
Op donderdag loop ik even naar Schoonhoven om mijn auto op te halen bij de spuiter. De auto was aan een nieuwe lak toe en gelijk hier en daar een gaatje dichten. De auto is inmiddels 32 jaar oud. Super is hij geworden (of zij ?)
Op vrijdag wederom lopen. Deze keer is er een uurloop op de baan georganiseerd door Arie Visser, een zogenaamde AV-loop.
Vooraf even mailen dat ik er weer op het laatste moment zou kunnen zijn, wat achteraf mee blijkt te vallen. Ruim 10 minuten voor 8 kom ik op de baan. Even snel omkleden en klaarmaken en ik ben op tijd.
Ik wil niet helemaal voluit lopen omdat ik zondag al weer een halve marathon wil lopen en die ook nog eens warm zal worden. Een uurtje in een lekker tempo lijkt me het beste.
Voorafgaand aan de uurloop op de baan is er een koppelloop waar 11 paren het tegen elkaar opnemen, een leuk initiatief. Jammer dat er niet meer lopers op af zijn gekomen.
Bij de uurloop is er één serie waarin 9 lopers zullen verschijnen.
Arie Visser zelf, Ruud vd Velde, Piet Wuijster, Ab de Kluijver, Robert Hoek, Rien de Pater, Jos Koeleman, Nico vd Heuvel en mijn persoontje. Helaas ontbreken hier ook vele bekende namen van Avantrianen. Wellicht leuk om volgend jaar mee te doen.
Vanaf de start schiet Arie Visser er al vandoor en slaat al snel een gat. De groep daar achter blijft een tijdje bij elkaar.
Zelf loop ik in 7e positie met achter me nog Ruud vd Velde en Rien de Pater.
Ik ben mijn horloge vergeten en hoor af en toe tussentijden. De rondjes gaan constant tussen de 1.20 en 1.25 en ik loop heel regelmatig. Al ruim voor de 10 ronden om zijn ben ik al ingehaald door Arie. Robert is al snel weggeschoten vanuit de groep en komt als tweede door. De rest van de groep blijft redelijk bij elkaar, al lijkt Ab het lastig te hebben.
Richting het half uur ben ik al bijna 3x ingehaald door Arie en 2x door Robert. Op Ruud en Rien na is iedereen me al voorbij gegaan. Na een half uur heeft Arie weer last van zijn kuit en stopt ermee. Robert loopt nu op kop met daarachter een ontketende Piet die de rest achter zich heeft gelaten. Ab heeft moeten lossen en gaat even later zelfs een stukje wandelen waardoor ik hem in kan halen en weer binnen dezelfde ronde loop. Ab heeft last van zijn heup. Wellicht door het veelvuldig linksaf lopen al die rondjes achter elkaar.
Het lijkt een slijtageslag te worden, maar gelukkig kan Ab de draad weer oppakken en al snel zie ik dat hij weer sneller loopt dan mij.
Mijn tempo gaat wat omhoog. Het gaat lekker en ik lijk dit nog heel lang vol te kunnen houden. Niet voluit lopen, maar toch snel genoeg.
Uiteindelijk blijft de teller na een uur steken op 13.409 km.
Robert is oppermachtig en weet iedereen op minimaal 1 ronde te lopen. Hij komt tot 14.741 km.
Piet is een hele goede tweede met 14.419 km met daar weer achter Nico met 14.146 km. Jos volgt daar net iets achter met 14.112 km en Ab ruim daar weer achter met 13.792 km.
Op positie 6 lag ikzelf, gevolgd door Ruud met 12.223 en Rien met 11.890 km. Arie heeft slechts een half uur gelopen en liep 7.356 km. Wellicht had de strijd tussen Arie en Robert leuk kunnen worden als Arie niet was uitgevallen.
Na afloop werd er gezellig nog wat gedronken waarbij Robert een fantastische versie van het "kikkerlied" ten gehore bracht en dat fantastisch deed, waarvoor hulde. Arie las de uitslag voor.
Dit was voor mij de eerste keer dat ik zoiets heb gedaan en is me goed bevallen. Volgend jaar hoop ik weer van de partij te zijn.
Zondag wil ik een rustige halve lopen in Hazerswoude, de Polderloop, mede omdat het wel warm zal worden.
De temperatuur is erg jammer voor Aad vd Poel die een marathon gaat lopen in Enschede. Ik wens hem veel succes, al is de temperatuur absoluut niet in zijn voordeel. 

Marathon Rotterdam 11-04-2010

Het is begin april, de marathon van Rotterdam nadert met rasse schreden. De vorm is goed, als het weer die dag goed is lijkt niets een poging voor 3.30 in de weg te staan, maardan slaat voor mij het noodlot toe. Ik word ziek, een buikgriep. Overgeven en nog eens overgeven, een flinke jas uitgedaan, maar ook dat komt wel weer goed, er is tenslotte nog meer dan een week te gaan. Na de buikgriep voel ik me slapjes en heel erg duizelig. Vooral die duizeligheid wil maar niet verdwijnen. Het gevolg is niet trainen op woensdag, niet lopen op mijn vrije dag, niet lopen bij de Parkloop of op beide Paasdagen. Balen als een stekker natuurlijk en die duizeligheid wil maar niet verdwijnen. Op de zaak weet ik me geen raad. Ik kom soms ´s-avonds thuis en ga eerst een uurtje naar bed om mijn ogen even rust te gunnen en even af te zijn van het heen en weer slingeren van de beelden voor mijn ogen. Ik besluit me maar eens te laten onderzoeken, dit is niet normaal.
Uiteindelijk blijkt er een oorzaak voor mijn probleem, of twee oorzaken eigenlijk. Er is een virus op mijn evenwichtsorgaan en ik heb bloedarmoede. Aan het eerste is weinig te doen, dat moet vanzelf overgaan, maar aan het tweede probleem kan ik wel wat doen, staalpillen slikken. Vanaf donderdag neem ik twee keer per dag een pil in de hoop toch te kunnen starten, al is het tegen beter weten in. Zal er toch een onderbreking komen na 22 jaar achter elkaar Rotterdam ?
De vrienden en kennissen roepen allemaal dat ik niet moet starten. Je speelt met je gezondheid roepen ze. Ergens weet ik dat ze gelijk hebben, maar Rotterdam is bij mij heilig als marathon. In iedere andere marathon was ik niet van start gegaan.
Op vrijdag 9 april heb ik een dag vrij, geruild met de donderdag, om mijn startnummer toch op te gaan halen en er een leuk daagje Rotterdam aan vast te knopen met mijn vrouw.
Na diverse dingen gedaan te hebben was het 16.00 uur en was ik helemaal verrot. Geen etentje in Rotterdam dan, maar snel naar huis en rusten. Waar begin ik aan.
Na thuiskomst bereikte me het bericht dat Eva, het dochterje van Wim en Mirjam van Beuzekom op 12-jarige leeftijd was overleden. Wat een klap. De tranen schoten in mijn ogen toen ik het hoorde. Zelf hebben we helaas ook een kindje verloren, al was dat reeds bij de geboorte. Meteen schieten de gedachten door je hoofd wat de familie na alle ellende die ze de afgelopen tijd al hebben moeten meemaken nu weer te verwerken krijgt.
Ik wens Wim, Mirjam, Sven en Amy veel sterkte toe om het verlies te verwerken.

Op zaterdag moet ik weer werken. Nog steeds die duizelingen en slapjes na de dag van gisteren. Ik begin nu serieus te twijfelen aan deelname aan de marathon, dit kan nooit goed zijn. 
In de loop van de dag lijk ik me iets beter te voelen en bij thuiskomst ben ik niet zo moe dan de laatste dagen. Vroeg naar bed en er maar het beste van hopen.

Zondag 11 april. De weersverwachting lijkt super. Wat wind, bewolking met kans op wat zon en slechts maximaal 12 graden. Dit zijn factoren die in mijn voordeel zijn en me kunnen helpen om mijn 23e marathon van Rotterdam tot een goed einde te brengen.
Ik doe ook mee met het Nederlands kampioenschap voor veteranen. Om iedereen gelijke kansen te geven mag ik zelfs met alle veteranen (masters) in startvak A starten. Zoiets overkomt me nooit meer gezien mijn matige eindtijden. Net achter de toppers starten, super !
Om 9.30 haalt de familie Kleijnendorst me op. René gaat een poging doen om een PR te lopen. Hij wil onder de 3.45 lopen en loopt samen met zijn vrienden Nico Koppe en Géjan Timmerman.
We gaan met de metro en komen daar Ilona van Vliet en Janet Rietveld tegen die de 5 kilometer zullen gaan lopen. Inmiddels heb ik het leuke verslag van Janet gelezen en moet ik Janet feliciteren met haar prachtige PR net onder de 23 minuten. Keurige tijd.
Op de Coolsingel aangekomen gaan we elk onze weg. René, Géjan en Nico gaan rechtsaf, ik ga linksaf richting de brandweerkazerne waar Lars, de man van Anita vd Hoek me heeft uitgenodigd om me om te kleden en te laten verzorgen.
In de kazerne aangekomen tref ik Anita. Gezellig om haar weer eens te zien. Anita wil de 10 gaan lopen en hoopt onder de 45 minuten te lopen.
Rustig maak ik me klaar voor één van mijn zwaarste beproevingen in mijn marathontijdperk. Ik heb geen idee hoe dit gaat aflopen, het is een raar soort ongemak.
Ik begeef me naar startvak A. De tijd begint te dringen. Ik heb nog twee minuten. Ik mag startvak A niet in maar moet volgens de vrijwilliger via vak R naar vak A. Ik zoek naar R maar kan het zo snel niet vinden. Het is zoeken om een opening in het hek te vinden. Als ik eindelijk in het startvak sta blijkt dat ik in vak E sta, ver achter vak A en achter R die ik van daaruit ineens wel zie. Te weinig tijd om nog te wisselen van vak. Geen bevoorrechte positie dan maar, maar tussen de vele lopers mijn weg zien te vinden.
Vanaf de start slalom ik tussen de lopers door. Mijn doel is uitlopen, maar in mijn achterhoofd hoop ik altijd op een tijd onder de 4 uur, al zal dat vandaag niet mogelijk zijn. Je weet het nooit.
Ik wil in het begin in een tempo van 5 minuten per kilometer gaan lopen. Hoe verder ik ben voordat ik instort, hoe meer tijd ik nog over heb om de marathon uit te wandelen.
Vanaf het begin gaat het goed, al is mijn hartslag al meteen erg hoog, rond de 160. Aan de hartslag merk ik dat mijn lichaam absoluut niet goed is. Ik zal opletten dat het niet veel hoger zal oplopen.
De 5 kilometer gaat netjes in 24.57
Marloes staat regelmatig langs de kant om me te steunen en te verzorgen, maar bij de 2 kilometer zie ik haar niet. Later krijg ik te horen dat ik wel mensen van Start gedag zeg, maar haar straal voorbij ben gelopen zonder haar te zien. Het was druk zullen we maar zeggen.
Na de drankpost zie ik René, Nico en Géjan net achter me lopen. Ze lopen hun eigen race en ik die van mij.
Ik ga onverdroten door in hetzelfde tempo. De tweede 5 kilometer gaat in 25.00 precies. Zodra ik regelmatig naar links en rechts kijk, maar vooral omhoog, dan begint alles te duizelen. Ik richt mijn blik dan ook maar op de weg, dan gaat het beter.
Het tempo gaat langzaam wat omhoog zonder dat ik daar last van heb. Wel gaat de hartslag naar de 165. Hoger wil ik die niet laten komen.
De tijd tussen de 10 en 15 gaat in 24.17 , wat eigenlijk wat te snel is, maar die afstand heb ik alvast te pakken.
Tussen de 15 en 20 gaat het zelfs nog iets sneller in 24.10 waardoor ik de halve marathon zelfs binnen de 1.45 loop in 1.44.20 , 15 seconden sneller dan bij mijn PR in Apeldoorn, al weet ik nu al dat ik dit niet lang meer vol kan houden. De benen zijn moe en voelen zwaar. Ik probeer het wandelen zo snel mogelijk uit te stellen.
Tussen de 20 en 25 kilometer loop ik 25.28 en zie de tijden wat oplopen. Onvoorstelbaar dat ik het al zo lang heb volgehouden. Tijdens het lopen moet ik veel denken aan Wim en zijn dochtertje Eva. Onwillekeurig spelen de beelden door mijn hoofd, ik kan er niets aan doen.
Tussen de 25 en 30 is het lichaam op. Als ik bij Marry en Piet arriveer is het laatste beetje kracht verspeeld en moet ik stukjes gaan wandelen. 
De tussentijd op die 5 is 27.01 met een doorkomsttijd op de 30 van 2.30.53 , nog steeds super natuurlijk.
Tussen de 30 en 35 is het afzien. De benen doen vreselijk zeer en het tempo zakt steeds verder weg. Ik heb nog steeds uitzichten op een mooie tijd onder de 4 uur, al zal het me nog heel veel kracht gaan kosten. Deze 5 kilometer gaan in 31.41 en ik reken uit dat ik nog door moet lopen. Wandelen mag, maar niet te lang, anders haal ik de 4 uur niet.
Bij de 36 kilometer komen Nico en René me voorbij stuiven, ze hebben Géjan achter zich gelaten en stevenen af op hun gedroomde tijd onder de 3.45
Net voorbij de 36 staat Marloes weer met een fles drank en pept me nog even op. Je gaat het halen man, fantastisch.
Ik put hier weer wat moed uit en sla weer aan het dribbelen. Hardlopen is het nauwelijks te noemen. Bij de 39 aangekomen ben ik weer bij Marry en Piet. Piet loopt even met me mee om me aan te moedigen. Ik realiseer me dat ik de 4 uur ga halen. Bij de 40 kilometer kom ik door in 3.36.59 na een tussentijd op de 5 kilometer van zelfs 34.25
Het lijkt eigenlijk weer wat beter te gaan. Ik loop in een heel rustig tempo zonder me nu echt kapot te voelen. De toeschouwers moedigen me aan en de laatste 500 meter richting de finish heb ik zelfs nog puf om te versnellen waarmee ik nog veel lopers inhaal. Mijn eindtijd blijft staan op 3.55.04 bruto en 3.50.25 netto. Fantastisch. Waar ik het vandaan heb gehaald weet ik niet, maar het is gelukt.
Bij de finish zit ik eigenlijk helemaal niet kapot. De benen zijn op, maar ik kan gewoon blijven wandelen, anders dan in Apeldoorn, al is het parcours daar zwaarder.
Het is nog een 2 kilometer lopen naar de kazerne terug waardoor ik veel van mijn verzuring eruit kan wandelen. In de kazerne kom ik Lars, de man van Anita tegen. Hij heeft aan de estafette meegedaan en ongeveer 13 kilometer gelopen.
Na een lekkere douche en een kom soep met een broodje wandel ik naar metrostation Beurs waar ik Marloes tref die me weer meeneemt naar huis waar me een grote bos bloemen van mijn moeder wacht. Ze heeft via de gebrekkig werkende sms-service mijn eindtijd doorgekregen en is blij dat ik het er heelhuids vanaf heb gebracht.
Moe maar zeer voldaan schrijf ik dit verslag. Eerst bijkomen en woensdag weer eens rustig gaan trainen. Aan een loopje denk ik nu nog niet, al zal er zondag best wel ergens wat gelopen gaan worden.

Vandaag lekker ontspannen gelopen, niet voor een toptijd, maar om uit te lopen na de zoveelste blessure

Polderloop Hazerswoude 28-03-2010

Het is een drukke loopweek. Na de halve marathon van vorige week was er de training op woensdag, een rustige loop van ruim 15 kilometer op donderdag vanuit mijn huis, een 1000 meter op de baan en vandaag wederom een halve marathon.
Deze week angstvallig het weer in de gaten gehouden. Er is kans op regen, een kleine kans op een zonnetje en wel veel wind, goede vooruitzichten voor me om wederom onder de 1.35 te lopen.
De start is om 11.15 uur, ik vertrek om 10.15 uur. Bij de grote rotonde in Gouda zie ik op het fietspad ineens Peter Hofman lopen die bezig is aan een lange duurloop ter voorbereiding voor zijn marathon in Rotterdam. Wellicht zijn laatste lange test.
Om 10.45 arriveer ik al in Hazerswoude en heb heel veel tijd over om even bij te kletsen. Heel veel bekenden zijn er niet. Ruim vijf minuten voor de start sta ik al aan de streep. Ik denk dat er ongeveer 25 lopers zijn op de halve marathon. De meeste lopers lopen kortere afstanden. 
De hele snelle lopers zijn er vandaag niet. Frans en Michael Woerden alsmede Harm van Bruggen lopen mee in de Zorg en Zekerheid serie, een uitgelezen kans om ook eens op het podium te komen.
Vanaf de start is er een kopgroepje van 3 lopers, waaronder ikzelf. Ik probeer even om bij te blijven, maar ik moet een loper die gewoon wat sneller is, laten gaan, anders loop ik me in het begin al helemaal kapot.
De eerste 5 kilometer gaan voor de wind en loop ik te snel, de tussentijd is daar 21.35 , bijna een minuut voorsprong op mijn doel van 1.35
Tot een kilometer of 7 gaan we voor de wind, maar dan wordt het zwoegen geblazen. Loper nummer 3 loopt ver achter me, maar heeft wel een fietser bij zich die hem uit de wind kan houden. De nummer 1, Gabri Hoogerboom en ik moeten het helemaal alleen doen.
Het waait stevig en het kost een heleboel kracht, maar ik voel me dan wel in mijn element. Het is heerlijk om zo tegen de wind in te beuken. Er is al een gat van een minuutje of 2 schat ik met nummer 1, maar heel langzaam lijkt het toch of ik iets inloop. Het grote gat achter me wordt wel iets kleiner omdat de fietser de wind opvangt voor nummer 3.
De doorkomsttijd op de 10 kilometer is 43.45 , toch nog iets winst geboekt op mijn schema, maar nu volgt een stuk vlak terrein waar de wind geen weerstand voelt en vol in je gezicht staat. Met de mond open en al werkend kruipen de kilometers voorbij. De loper voor me komt wel een klein beetje dichterbij en achter me blijft het gat gelijk of is zelfs iets groter geworden. De tweede plaats ligt binnen bereik.
Na 15 kilometer hebben we het ergste gehad en hebben we de wind weer mee. Even tijd om bij te komen. De tussentijd op de 15 is 1.06.35 , nog steeds onder mijn doelstelling, al weet ik dat de laatste 4 kilometer weer pal tegen de wind in zal gaan.
We lopen nu tussen de glazen kassen van de tuinders in. Het gaat nog steeds heerlijk. Ik heb nog veel kracht in mijn benen. Die 1.35 zit er zeker in.
Het lijkt wel of het nog harder is gaan waaien. De wind beukt op mijn hoofd maar het tempo is nog goed. Bij de drankpost rond de 19 kilometer stop ik even, drink wat, gooi wat water over mijn hoofd en kijk eens achterom. Pas in de verte zie ik de achtervolgers naderen, maar die vormen geen gevaar voor mijn tweede plaats.
De laatste 2 kilometer is afwisselend zijwind en wind tegen en een heel klein stukje wind mee en gaat relatief op het gemak. Ik kom inderdaad als tweede over de streep in 1.34.17 op bijna 3 minuten van nummer 1 en bijna 2 minuten voor op nummer 3. Zonder voluit te hoeven gaan loop ik ondanks de zware omstandigheden mijn derde 1.34-er op rij. Voluit had ik wellicht een paar minuten sneller kunnen lopen, maar dat heeft helemaal geen zin met Rotterdam op komst over twee weken.
Bij de finish komt iemand van de organisatie naar me toe en vraagt naar mijn naam om op de site te zetten en wellicht ook in de krant. Dat is toch wel eens leuk om mee te maken. Inmiddels heb ik op de site gekeken en ja hoor, het staat er al op, al is Terlouw met auw geschreven, maar dat wordt misschien nog aangepast.
Wat een heerlijke dag was dit weer. Nu kijken of ik volgende week tijd heb voor de Parkloop en de dag daarna wellicht nog ergens een halve of zo.

Arie Visser Loop 1000 meter Avantri 26-03-2010

Na een pittige baantraining en een duurloopje op de donderdag op mijn vrije dag voelen de beentjes niet super. Ondanks dat besluit ik om mee te doen met de 1000 meter op de baan, georganiseerd door Arie Visser.
Eigenlijk is het niet mijn ding, een veel te korte afstand, maar het lijkt me wel leuk.
Op de training even met Janet gesproken. Ze wil ook meedoen en wellicht doen er wel meer woensdaggers mee, het is tenslotte een korte afstand en daar zijn veel lopers die daar dan warm voor lopen.
Het is weer haastwerk vanaf mijn werk om op tijd op de baan te zijn, maar het lukt om er rond 19.15 uur te zijn. De start van de eerste serie is rond 19.30 uur. Ik heb nog een kwartier de tijd denk ik dan, want er zullen wel veel snelle jongens zijn.
Eenmaal op de baan zie ik diverse jeugdleden lopen, Arie Visser is er uiteraard, Janet, Aad van der Poel, Jack Rodenburg, Jos Koeleman, maar woensdaggers ???, buiten Janet zijn ze niet te vinden.
Ik als lange afstandsloper bij de start van de 1000 en de gevestigde orde niet van de partij. Vreemd maar waar.
In de eerste serie start ik dus niet, want ik behoor nu tot de snellere lopers. Ik dacht eerst dat ik een PR had staan van 3.32.4 , maar dat blijkt 3.30.6 te zijn, gelopen in Utrecht in 2008. Ik geef nu een richttijd van 3.30 op, want de vorm is goed. Ik zal proberen een PR te lopen.
In de eerste serie is Janet van de partij. Het is haar eerste 1000 meter. Tussen de jeugd loopt Janet goed en komt uiteindelijk binnen in 4.08.6 , waar ze 4.20 had verwacht, een mooie tijd en goed voor een derde plaats in de serie.
In de tweede serie is Arie natuurlijk huizenhoog favoriet. Jack Rodenburg wil 3.20 lopen en ik besluit om achter hem te gaan lopen zodat ik misschien met hem mee kan om mijn PR aan te scherpen.
De eerste ronde gaat in 1.03 en is goed. Ik loop in 5e positie en houdt me een beetje in. Ik heb niet veel ervaring en durf niet te versnellen, hoewel ik het idee heb dat we niet erg hard lopen. Nog steeds heb ik Jack als richtpunt.
Na ruim 1,5 ronde zie ik dat Joris Tukker voorbij gaat aan Jack, waarna ik de stoute schoenen aantrek en besluit hetzelfde te doen.
Ik haal eerst Daan van Strij de Regt in die in vierde positie loopt en daarna Jack zodat ik na twee ronden doorkom in 3e positie. Ronde twee was te langzaam in 1.12 , op die manier zit een PR er niet in.
Ik versnel wat en voor me zie ik Joris ook versnellen. Ook achter me hoor ik een loper naderen. We gaan sneller en sneller. Op het laatste rechte stuk naar de finish besluit ik serieus te versnellen en zie ik dat ik Joris Tukker snel nader die er doorheen lijkt te zitten. Ik versnel nog meer en kom naast Joris over de streep.
De jury weet eigenlijk niet wie nu 2 of 3 is, eigenlijk was het gelijk, maar uiteindelijk wordt Joris nog net als nummer 2 aangewezen in 3.26.5 waar ik op 3.26.8 wordt geklokt, toch een PR. Ik had wel het gevoel dat er nog veel meer in had gezeten. Ronde twee was veel te langzaam. Ik had eerder moeten versnellen, ik bleek genoeg over te hebben, een 3.20 had er achteraf wellicht ingezeten.
Arie won op het gemak en hoefde niet voluit. Zijn 3.18.7 was ruim voldoende.
Achter me zitten Daan op een seconde en Jack op 1,8 seconde.
Jos Koeleman noteert 3.37.2 , Rosanne Teeuwen loopt 3.47.5 waarna Aad van der Poel binnenkomt in 3.50.5 , een dik PR. Aad is de laatste tijd goed bezig. Afgelopen zondag was er in Lekkerkerk ook al een PR op de halve marathon.
Anne Visser haalde terecht de snelste serie en liep netjes onder de 4 minuten in 3.58.4 , een prima prestatie en ruim sneller dan alle lopers uit de eerste serie.
Na afloop had ik echt last van het bekende kuchje, iets waar ik op de lange afstand geen last heb.
Niet moe, maar wel voldaan verlaat ik na wat uitgelopen te hebben de baan.
Zondag wacht weer een mooie halve marathon in Hazerswoude.
Arie bedankt voor de organisatie en ook de vrijwilligers bedankt.

Schoonderwoerd Ambitieloop Lekkerkerk 21-03-2010

Het is lente 2010. Na de lange winter gaat de temperatuur daadwerkelijk omhoog. De temperaturen komen overdag ruim boven de 10 graden en voor vele sporters is het weer wat aangenamer om er op uit te gaan.
In mijn geval kan de winter niet lang genoeg duren, maar dat is alom bekend. Ik heb diverse records gebroken in de winter en ben goed in vorm.
Vandaag staat de Schoonderwoerd Ambitieloop op het programma, voorheen de Autoschade Middellandloop en bij mij nog bekend als Boezemloop. Er kan gestart worden op de 10 en de 21 kilometer.
Mijn doel is om een snelle halve marathon te lopen met een knipoog naar de 1.30 en dan zien waar we uitkomen, maar dat gaat niet gebeuren.
René Kleijnendorst komt me ophalen, hij wil ook de halve gaan lopen als voorbereiding op de marathon van Rotterdam. We halen daarna ook Nico Koppe op en spreken even af wat we willen gaan lopen.
René heeft een PR staan van in de 1.38 en wil sneller gaan lopen, dat zou ook moeten kunnen volgens hem. Nico en ik geven aan dat we dan 4.30 per kilometer gaan lopen zodat we net onder de 1.35 uur uit zouden komen. René lijkt dit super en zo gaan we het dan doen.
Een jaar terug kon ik alleen maar dromen van zulke tijden en nu loop ik ze wekelijks en kan ik zelfs nog sneller. Er kan veel veranderen in een jaar tijd.
Bij de start mis ik een aantal coryfeeën, maar dat heeft te maken met de 25-jarige bruiloft van Peer van Dijk. Anderen zijn geblesseerd en weer anderen kiezen voor een ander tijdverdrijf.

Netjes op tijd zijn we in Lekkerkerk. We kletsen links en rechts met de vele bekenden, dat is mede wat deze loop zo leuk maakt. Het is lekker dichtbij, er zijn veel bekenden en je loopt door de natuur.
Bij de start aangekomen kom ik er achter dat mijn horloge nog moet worden ingesteld. Het duurt even voordat de GPS gevonden is. Inmiddels zijn we al gestart en heb ik het signaal nog niet. Het duurt een paar honderd meter voordat ik eindelijk signaal heb. Mijn afstand zal nu dus niet helemaal kloppen omdat ik het eerste stukje niet heb opgeslagen.
Het is licht bewolkt en er staat een lekker windje. De beloofde regen aan het begin van de week is op zaterdagavond veelvuldig en met bakken gevallen zoals ook te zien was bij de voetbalwedstrijd Feyenoord-Vitesse, die dan ook werd gestaakt.
Al snel lopen we in een groepje waarin René, Nico en ik lopen, maar waar ook Ruud vd Velde nog bij loopt die voor een 10 kilometer gaat. De toppers olv Menno Beck zijn al snel uit het zicht. Menno gaat vandaag voor een halve marathon.
De eerste paar kilometers hebben we de wind van opzij en iets mee en geef ik het tempo aan. Ze gaan in 4.27 , 4.27 en 4.25
We zitten iets onder ons schema, maar daarna lopen we richting Ouderkerk ad IJssel en hebben we de wind tegen. Ondanks die wind loop ik heerlijk en wordt regelmatig teruggefloten dat ik te snel loop. Ik moet gas terug nemen.
We vervolgen onze weg en net voor Ouderkerk het oude dorp gaan we rechtsaf en krijgen de wind pal tegen. Heerlijk is dat. We nemen voor elkaar de kop over en het gaat super. Ons tempo is wel iets gezakt en het gemiddelde ligt nu iets boven de 4.30 per kilometer. Het gaat mij eigenlijk net te langzaam. 
Na het stuk tegenwind gaan we linksaf en lopen naar een keerpunt waar Menno ons al tegemoet komt met net daarachter nummer 2. Na een tijdje niets komt Arie Visser als derde door. Chris Bezemer en Nico vd Heuvel lopen daar weer een stuk achter. De eerste dame is Lydia de Graaf.
Op de 10 kilometer is Jaco van Buren al uit het zicht als Job als een goede tweede doorkomt. Na Job is er een hele tijd niets, waarna Jos Verlegh doorkomt met Ab er vlak achter. Ab is ziek geweest en kiest nu voor de 10 waar hij eerst samen met Nico vd Heuvel een halve had willen lopen in 1.30 uur. Marleen is samen met een andere dame in gevecht om de eerste plaats in hun categorie op de 10. 
René heeft het moeilijk en laat een klein gaatje vallen. We laten ons tempo iets zakken en laten hem bijkomen, maar als we even later weer het juiste tempo hebben ontstaat het gaatje opnieuw.
Bij de Loet teruggekomen na 12 kilometer hebben we een groepje van 4 man, te weten Nico Koppe, Rob van Vliet, Martin Dijksta en mijn persoontje. René komt daar een stukje achteraan.
Voor ons loopt Lydia de Graaf. Ze zakt steeds wat verder terug. Na een kilometer of 14 halen we haar in. Ik geef wederom het tempo aan en we lopen nu ruim onder de 4.30 per kilometer, ook om wat tijd goed te maken zodat we ons doel van net onder de 1.35 zullen halen.
Lydia heeft wederom last van haar hamstrings en kan niet volgen. 
We draaien de weg naar Ouderkerk weer op waar de wind weer tegen is en het tempo iets zakt. We nemen voor elkaar de kop weer over en het gaat fantastisch.
Ons schema is weer netjes net onder de 1.35 als we de wind weer pal tegen hebben. Martin krijgt het moeilijk in ons groepje en laat even een gaatje vallen. Bij de drankpost is hij er weer bij, maar moet uiteindelijk ons kleine groepje loslaten.
Met z'n drietjes versnellen we nog wat voordat we rechtsaf slaan en ineens de wind weg is.
Het is alsof ik een klap in mijn gezicht krijg. Lekker beuken tegen de wind in en ineens de zon, die inmiddels is gaan schijnen, pal in mijn gezicht en de wind in de rug. Dit voelt helemaal niet lekker. We lopen nu naast elkaar en de anderen beginnen steeds sneller te lopen. Met nog ruim één kilometer te gaan zetten ze nog eens flink aan waarna ik besluit om hier niet aan mee te doen.
De hele race moet ik me inhouden omdat het anders te snel gaat voor de anderen en in de laatste kilometer moeten ze ineens zonodig voluit. Daar doe ik even niet aan mee. We zitten netjes op schema en het gaat al snel genoeg.
Menno is als eerste binnen in 1.15.58 , met de nummer twee, Fred de Jongste daar vlak achter. 
Zoals Arie Visser later vertelde waren de eerste twee al wezen picknicken en was alles al opgeruimd voordat hij binnenkwam, maar Arie werd knap derde in 1.25.45
Chris Bezemer noteerde 1.28.33 , net voor Nico vd Heuvel die zijn doel van 1.30 ruimschoots haalde in 1.29.14
Nico Koppe komt binnen in 1.34.03 op plaats 20 en zelf loop ik 1.34.25 bruto minus een paar seconden als 21e.
Het gat met René is niet zo héél groot geworden. René loopt een PR in 1.36.05 en is moe maar héél tevreden.
Lydia is de eerste dame in 1.36.32 net achter René.
Aad van der Poel loopt ook de halve marathon en komt binnen in een keurige 1.46.09
Wim de Beuz is ook van de partij en wil ondanks zijn matige conditie toch de halve marathon lopen. Bij het keerpunt kom ik Wim tegen maar in de uitslagenlijst staat hij als DNF, al weet ik niet wat er onderweg is voorgevallen.
Marleen is haar concurrente voorgebleven en is de eerste dame waar ze een gevulde tas met boodschappen voor krijgt.
Na afloop ontvangen de deelnemers bij het teruggeven van hun startnummer een zak met lekkere stroofwafels.
Nog drie weken naar de marathon van Rotterdam. De vorm is nog steeds goed. Nu vasthouden en maar hopen dat de zon besluit om zich schuil te houden.
Volgende week staat de halve marathon in Hazerswoude op het programma. Ik wil daar wat sneller lopen dan vandaag in Lekkerkerk.

Hier over de finish in een mooie tijd van 1.34.25

Trias Halve Marathon Dordrecht 14-03-2010

Na de 30 kilometer trainingsloop vorige week in Brielle was ik weer toe aan een wat snellere loop. 
Jos Koeleman en Ina Heikoop gaan naar de CPC loop en ik twijfel om daar ook naartoe te gaan. Na overleg thuis kreeg ik de opmerking dat ik dan weer de hele middag weg zou zijn en dat ik dan eerst uit zou slapen zodat ze me dan weer bijna de hele dag niet zouden zien. Er zit iets in denk ik. Eerst de marathon in Apeldoorn en vorige week Brielle. De afgelopen week eerst trainen op de woernsdagavond, ik moest naar een avond ter ere van onze magazijnman die een jaar geleden is overleden. Er was een boek over hem uitgegeven. Vrijdag de jaarvergadering van Avantri. Ik ben weinig thuis geweest.
Ik besluit daarom om deze keer wat dichter bij huis te blijven en ga naar Dordrecht om daar de Trias halve marathon te lopen.
Ik pak het pontje in Bergambacht om 10.00 uur en ben al om 10.20 in Dordrecht. Een zee aan tijd voor mijn doen.
Het is behoorlijk druk in de kantine. Ik zie ook wat bekenden en maak een praatje met hen. 
Zo´n 10 minuten voor de start begeef ik me naar het startdoek. Er staat een fris windje, maar toch besluit ik om alleen een functioneel loopshirt aan te trekken met korte mouwen. Het is tenslotte al bijna lente en tussen de 5 en 10 graden.
Bij de start ga ik redelijk voorin staan en stel mijn horloge in op 1.35 uur, een tijd die ik moet kunnen lopen zonder voluit te gaan. Vandaag heb ik ook mijn hartslagmeter weer eens omgedaan. De band was kapot en ik heb nu een nieuwe aangeschaft.
Het te lopen tempo zal 4.30 per kilometer zijn.
Na de start hebben we eerst wind mee en het is even zoeken naar het tempo.
Kilometer 1 gaat te snel in 4.06 en nummer 2 in 4.19 waarna ik een beetje in mijn ritme kom. Nummer 3 gaat in 4.20, daarna een 4.23 en een 4.26
We lopen langs Dordrecht. Nadat we de buitenwijken achtger ons hebben gelaten gaan we linksaf een bruggetje over en komen we in een mooi recreatiegebied te lopen. Het is volop genieten. De wind komt nu een beetje van opzij. Ik voel me super en loop in op een aantal lopers voor me.
De kilometertijden schommelen netjes rond de 4.30 per kilometer en ik heb er helemaal geen moeite mee.
Vanaf de 10 kilometer krijgen we gelukkig flinke stukken tegenwind, want ik begon het flink warm te krijgen. Nu blijkt dat ik goed tegen de wind in kan lopen. Ik haal diverse lopers in en krijg ook een loper achter me die geen meter kopwerk doet. 
Na de 10 kilometer in 44.15 gaan de kilometertijden wel iets omhoog, dit komt duidelijk door de wind. Het schommelt tussen de 4.30 en 4.35 waardoor de 15 kilometer uitkomt op 1.06.55
Vanaf de 15 kilometer begin ik toch te merken dat het wat moeizamer gaat. De kilometertijden blijven redelijk, maar het gebeuk tegen de wind kost toch veel kracht.
Bij kilometer 18 vraag ik beleeft aan de loper achter me of hij ook eens een keer de kop wil nemen. Zonder wat te zeggen zet de loper een versnelling in, schiet me voorbij en ik zie hem pas bij de finish weer terug. Lekker sportief zeg.
In mijn uppie vervolg ik mijn race. Vanaf kilometer 19 krijgen we een venijnig klimmetje waarna we éénmaal boven gekomen weer een stuk wind mee hebben. Ik herstel me van de inspanningen en mijn tempo gaat weer wat omhoog. Na 20 kilometer kom ik door in 1.29.30 waarna ik nog 1100 meter moet lopen waarin nog een klimmetje zit en een stuk tegenwind.
Uiteindelijk kom ik binnen in ongeveer 1.44.20 nettotijd, netjes binnen mijn doelstelling en eigenlijk ook niet moe.
Bij de streep ontvang ik een medaille en in de kantine nog een pet van Hercules, de organiserende vereniging.
De loper die de hele tijd achter me had gelopen kwam nog wel naar me toe om me te bedanken. Hij had net zijn eerste halve marathon gelopen en vertelde dat hij de goede tijd aan mij te danken had. Hij nam geen kop over omdat hij dacht dat hij mij dan in de weg zou lopen was de uitleg ???
De vorm voor volgende week lijkt goed. In Lekkerkerk wil ik volgende week weer iets sneller lopen, een 1.33-er of zo. Eens kijken of ik de vorm goed kan houden tot Rotterdam.

Brielse Maasloop 07-03-2010

Na de inspanningen van de marathon in Apeldoorn besluit ik me toch wat rustiger te houden. Wel de woensdagavondtrainingen, maar daarnaast nog even geen echte wedstrijden, alleen wat rustiger trainen.
Na vorige week een halve marathon te hebben gelopen in een tempo van 5 minuten per kilometer en de training van woensdag daarna besluit ik om op donderdag naar Lekkerkerk te lopen. Ik moet daar even op het industrieterrein zijn en koppel daar gelijk een training aan vast. Na 11,9 kilometer via de Benedenberg, Zuidbroek en de Loet arriveer ik. Na ruim een half uur vertrek ik weer en loop via de Lekdijk weer terug, wederom een dikke 11 kilometer naar huis, waardoor de teller op zo maar een donderdag toch weer op ruim 23 is blijven hangen.
Wat ga ik dit weekend doen ?
Ik twijfel tussen de 20 van Alphen, maar dat is een wedstrijd en dat wilde ik nu even niet, dan ga ik toch weer te snel, al kan ik dan Marleen misschien wat hazen.
Keuze twee is een trainingsloop van 32 kilometer in Barendrecht om 10.00 uur en keuze 3 is de Brielse Maasloop in Brielle, waar ik kan kiezen tussen een 25 of een 30 kilometerloop met een start om 13.00 uur.
Ik bel Peter Hofman en vraag naar zijn plannen. Peter wil een lange duurloop doen en denkt ook aan Barendrecht. 
Gezien het aanvangsttijdstip van 10.00 kies ik dan liever voor Brielle waar Peter mee instemt.
Om 11.10 uur is Peter in Bergambacht, waarna we op pad gaan. Om 12.15 zijn we ter plaatse en hebben nog 45 minuten de tijd.
We schrijven ons rustig in en bereiden ons voor middels een aantal drankjes, gelletjes, etc. mee te nemen.
Ineens komt Aad van der Poel aanlopen, wat de loop nog leuker maakt.
We besluiten te kiezen voor de 30 kilometer en willen die gaan lopen in een rsutig tempo van 5.30 per kilometer.
Peter heeft eerst het idee van 5.10 per kilometer en Aad rond de 5.25/5.30
Het is heerlijk weer in de zon, maar best wel fris in de schaduw en tegen de wind. Peter twijfelt erg of hij zijn windjack aan zal houden en besluit dit te doen. Later blijkt hij er af en toe toch spijt van te hebben.
De eerste kilometers zijn de handen erg koud, maar dat trekt al snel weer bij. Onder een mooi tempo rond die 5.30 dribbelen we lekker voort, gezellig kletsend en heel ontspannen.
Achter ons vormt zich inmiddels al een flink peloton van lopers die dat tempo ook prima vinden. Dit duurt tot de drankpost van de 5 kilometer waar wij even stoppen om rustig wat te drinken. Het lauwe water smaakt prima. Deze 5 kilometer gaat in 27.00 , iets te snel, maar goed om de drankpost op te vangen.
We draaien nu met een lange aanloop naar een brug over de snelweg met daarna een mooie afdaling. Het is verrukkelijk loopweer en we voelen ons lekker in ons element. Zo met z'n drietjes en in dit tempo is het reuze gezellig en de tijd en kilometers lijken voorbij te vliegen.
De tien kilometer gaat in 54.38 , netjes op het schema waar we 55.00 zouden moeten lopen. 
Er zijn wat lopers die ons inhalen en wij halen soms lopers in, maar verder gebeurd er niet veel. Het is prachtig lopen langs de Maas. De zon schittert op het water en door de wind zie je soms schuimkoppen langs de oevers. Het is echt genieten geblazen.
Na 15 kilometer komen we door in 1.22.06 , wederom netjes op schema.
Onderweg hebben we een groepje opgepikt met daarbij een loopgroepje dames uit Spijkenisse. Het wordt nu nog gezelliger. We praten nu over andere zaken.
Ik verbaasde me wel eens over de verslagen van Robert dat hij hele gesprekken voerde met (vooral dames) andere lopers. Nu ging dat bij ons precies hetzelfde.
Deze dames gingen regelmatig naar andere landen om daar een halve of hele marathon te lopen. In dit tempo en met deze gezellige groep verdwijnen de kilometers als vanzelf onder onze schoenen.
Time flies when you're having fun is een gezegde, maar dat blijkt te kloppen.
Na 20 kilometer komen we door in 1.49.47 en nog steeds keurig binnen de marge van 1.50.00 , de precieze van een Zwitsers uurwerk.
Een pitstop hebben Aad, Peter en ik al moeten maken, ook anderen zien we langs de kant met dezelfde stops.
Tussen de 20 en 25 krijgen een aantal dames uit de groep het moeilijk, waarna we hen uit de wind houden zodat ze ons makkelijker kunnen volgen. Tot de 25 blijft de groep dan ook krakend bij elkaar. Ook Aad begint het moeilijk te krijgen en zegt niet zo heel veel meer. De 25 komen we door in 2.16.58 , nog prima op schema. 
Peter heeft nog niet zo heel veel lange afstanden in zijn benen en begint ze nu toch ook te voelen. Aad kan nog mee, maar van de dames zijn er toch die helaas een gaatje moeten laten vallen.
Ik voel me super en zou voor het gevoel zo nog wel uren door kunnen lopen, maar helaas zit het er bijna op.
Twee kilometer voor de streep zijn we nog met z'n viertjes. Aad, Peter, een dame en ik.
Peter en ik geven het tempo aan, maar dan geeft Aad aan dat we maar moeten gaan en hem in zijn eigen tempo verer moeten laten gaan.
Peter en ik nemen iets tempo terug en laten de dame alleen verder gaan. We gaan met z'n drietjes naast elkaar lopen en gaan zo door tot aan de finish waar de klok op 2.44.36 blijft staan, 24 seconden onder ons doel.
Weer die 24 seconden, dat was ook de verbetering van mijn PR op de marathon.
Bij de finish worden we opgewacht door de dame die net voor als was binnengekomen en die ons bedankte. Zonder ons was het haar nooit gelukt om zo'n mooie tijd te lopen.
Een paar minuten later wordt ik overvallen door één van de dames die we zo lang op sleeptouw hebben genomen. Ze omhelst me en geeft me een paar zoenen als dank. Ik weet niet of ik kleurde, maar zo voelde het wel.
Ooit, een jaar of 15 geleden heb ik hetzelfde meegemaakt met een dame van The Hague Road Runners die ik de hele race uit de wind had gehouden en die daardoor zelfs de derde dame in de race werd en in de prijzen viel. 
Na afloop wandelden we terug naar de school waar we ons konden omkleden en douchen. Peter en ik lieten de bijna koude douche voor wat het was en samen reden we weer naar huis, een fantastische ervaring rijker.
Ik heb zelden zo goed en ontspannen gelopen als vandaag. Ik ben totaal niet moe en merk nauwelijks dat ik 30 kilometer heb gelopen. Onvoorstelbaar.
Mentors Piet en Robert hebben me wel degelijk wakker gemaakt. Nu verstandig blijven, dan zullen de resultaten nog beter gaan worden.

Vechtstreek in beweging Maarsseveen 28-02-2010

Na de geslaagde recordpoging in Apeldoorn op mijn marathonrecord heeft mijn lichaam toch wel aangegeven dat het eventjes wat rustiger aan moet gaan. De hele week is het lichaam moe geweest en tot woensdag ook veel spierpijn gehad, vooral in de bovenbenen, maar woensdag was de spierpijn redelijk weg waardoor ik wel gewoon kon gaan trainen.
Interimtrainer Ad, daags voor zijn 70-ste verjaardag nam de honneurs waar van Ab, die op de wintersportvakantie was.
Ondanks de zware inspanningen van zondag toch volop meegedaan, wat resulteerde in pijn aan de aanhechting bil-hamstrings, een blessure waar ik al eerder een tijd mee heb gelopen. De pijn is niet intens en er valt mee te lopen. Ik denk dat het wel sneller zal herstellen dan de vorige keer.
De dag na de training veel last van die hamstrings en maar niet gaan lopen op mijn vrije dag. Rust is de remedie, anders kan ik zondag niet lopen.
Na een verder rustige week besluit ik vandaag te gaan lopen in Maarsseveen. Hazerswoude is één grote ronde en ik weet niet hoe mijn hamstrings het zal houden, vandaar Maarsseveen, daar kan ik 1,2,3 of 4 rondjes van 5 kilometer lopen en ook een halve marathon.
De start van de halve marathon is om 10.55 uur. We lopen eerst 4 rondjes over het parkeerterrein en leggen daarin 1,1 kilometer af, waarna de rondjes van 5 kilometer beginnen.
Het doel van vandaag is de halve marathon in 1.45 uur, een tempo van rond de 5 minuten per kilometer.
Ik begin erg rustig en loop achteraan, dit was mede doordat ik nog even met Annie van Rossum stond te praten toen ik ineens het aftellen van de start hoorde en iets te laat vertrok.
De gehele loop heb ik iets onder het schema gelopen van die 5 minuten. De eerste 3 ronden van 5 kilometer gingen fluitend. Onder een gezapig regentje en een lekker windje is het heerlijk lopen. Ik voel me in mijn element.
De hamstrings voel ik lichtjes, maar verder geen probleem.
Het laatste rondje gaat toch wat moeilijker. Ik voel nu duidelijk mijn kuiten. Het tempo blijft wel goed waardoor ik binnenkom in 1.44.20 na een heerlijke halve marathon met prima loopweer.
Ik ben net binnen als het ineens begint te gieten. Even wachten en dan naar de auto. Thuis snel douchen, voetbal kijken en dan naar het feestje van Ad in Het Bestek.
Om 15.30 ben ik zowaar al binnen en ben één van de eersten, dat is een unicum. Met een grote groep gaan we naar boven om Ad te feliciteren. Het is erg gezellig en ook Ad lijkt het goed naar zijn zin te hebben.
Om 18.00 uur is het feestje ten einde.
Waar ik volgende week ga lopen weet ik nog niet. Barendrecht een 30 trainingsloop wellicht, of de Brielse Maasloop over 25 of 30 kilometer, maar ook de 20 van Alphen is een optie

Midwintermarathon Apeldoorn 21-02-2010

Net na de start nog in de drukte

MIDWINTERMARATHON APELDOORN 21 februari 2010

De winter duurt maar voort dit jaar. Voor mij is het een sof dat de sneeuw roet in het eten gooide wat betreft de Elfstedentocht terwijl ik was ingeloot, maar aan de andere kant komt het mijn loopprestaties ten goede.
Twee weken terug een 10 kilometer in 41.50 terwijl er nog meer in had gezeten. Vorige week een PR op de 15 op een moeilijk begaanbaar parcours met sneeuw waar ook meer in had gezeten.
Vandaag is de marathon van Apeldoorn.
De weersverwachting lijkt me gunstig gezind, ´s-nachts nog wat vorst, overdag maximaal een graad of 5, geen zon en 95% kans op neerslag. Het kan niet beter zou je zeggen.
Gezien de vorm van de laatste weken heb ik me vandaag voorgenomen om een aanval te doen op mijn PR wat al dateert van juni 1994 en staat op 3.33.56
Het zal een moeilijke opgave worden, want Apeldoorn is erg heuvelachtig en daardoor een zwaar parcours.
De poging lijkt gedoemd om te mislukken, maar als ik het nu niet probeer dan hoef ik het nooit meer te proberen.
Er zijn de laatste jaren weinig winters waarin ik niet geblesseerd ben. 
Dan is het mijn hamstring, dan een zweepslag, daarna wondroos.
Ina zal vandaag de 18,5 kilometer gaan lopen, een vrij lange afstand voor haar, al traint ze doordeweeks wel eens een langere afstand.
In eerste instantie ga ik samen met Ina naar Apeldoorn, maar vrijdagavond belt Robert Hoek die ook de marathon wil gaan lopen. Piet Wuijster is wellicht ook van de partij, al is hij herstellende van een flinke verkoudheid.
Op zaterdag blijkt dat Piet ook mee zal gaan en spreken we af om te vertrekken vanaf het Schoonhovense veer om ca. 9.00 uur, zodat een Cor start er deze keer niet in zal zitten.
Ina moet om 11.30 uur starten en de marathon start om 12.00 uur.
Met de Kia van de Onderlinge rijden we om 9.15 uur weg. Piet was netjes op tijd bij de pont, maar die bleek gewoon een vaart over te slaan en lag al die tijd aan de verkeerde kant voor Piet.
Om 10.20 komen we aan bij de sporthal waar we ons om kunnen kleden.
Piet en Robert gaan met de pendelbus naar het centrum om zich in te schrijven. Ina en ik pakken even later ook de pendelbus om een mooi fel groen gratis functioneel T-shirt op te halen en ik laat mijn trimboekje afstempelen.
Het is even voor 11.00 uur en Ina besluit om in het Orpheustheater te blijven en een half uur te wachten tot de start en niet weer terug te gaan naar de sporthal. Ik neem haar kleding mee en neem de pendelbus terug.
In de sporthal zitten Robert en Piet, maar daarnaast zit Aad van der Poel die ook de marathon gaat lopen. 
Piet, Robert en Aad willen allemaal een tijd lopen van 4.00 uur en besluiten met z´n drietjes te starten.
Met z´n vieren lopen we naar de start ipv met de pendelbus te gaan, het is niet erg ver, wellicht een kilometertje.
Mijn startvak is voor dat van de anderen omdat de lopers die sneller lopen dan 3.50 uur voorin mogen starten.
Eenmaal in het startvak sta ik goed, maar ik besluit toch weer uit het vak te gaan om nog even te plassen. Als ik terug kom is het veel drukker en sta ik verder naar achteren.
Tegen beter weten in stel ik mijn GPS in op 3.30 uur, maar zo heb wel een indicatie hoe snel ik loop. Het tempo zal dan 4.59 per kilometer zijn.
Na een 5.02 , een 5.05 , een 4.50 , een 4.51 en een 4.54 is de 5-kilometertijd 24.42 op mijn horloge, maar volgens het parcours is het 24.55 en dat is precies 4.59 per kilometer.
Of mijn horloge geeft verkeerd aan of het parcours klopt niet, al zal dat niet het geval kunnen zijn, dat is zeker uitgemeten.
Na 10 kilometer kom ik door in 49.21 , keurig op schema.
Onderweg drink ik goed en eet ook regelmatig. Door het koele weer en de bewolking zweet ik minder wat mijn prestaties ten goede komt.
De 15 kilometer gaat in 1.13.51 al klopt er weinig van de afstand. De tijd op mijn GPS loopt steeds verder van de tijd volgens de kilometerbordjes, wat voor mij onverklaarbaar is. Regelmatig is het juist andersom en geeft mijn horloge minder aan.
De 20 kilometer loop ik in 1.38.45 en het blijft super gaan.
Het parcours is wel erg zwaar. De vele stijgingen kosten veel kracht. Waarom een PR willen lopen op zo´n parcours ?
Eigenlijk gekkenwerk, maar het gaat nog steeds goed al ben ik nog niet eens op de helft.
De halve marathon gaat volgens mijn GPS in 1.44.00 en volgens het parcours in 1.44.35 waarmee ik nog steeds netjes op schema zit.
De 25 kilometer gaat in 2.02.02 , maar het begint toch wel voelbaar te worden. De beentje voelen niet echt fris meer, al hoef ik niet te gaan wandelen.
De 30 kilometer gaat in 2.27.52 en nog steeds netjes op schema. Het is nu ploeteren geblazen tegen de heuveltjes op. De kuiten lijken op springen te staan en het tempo zakt, maar wandelen is er nog niet bij. Ik haal Lydia de Graaf uit Lekkerkerk in. Ze heeft het moeilijk. Ze heeft al een tijdje last van haar hamstrings en die speelt nu weer op. Zonde voor haar want ze was zeker op weg naar een goede tijd.
Na 35 kilometer kom ik zwoegend voorbij in 2.54.55 en nog net binnen het schema 3.30, al is dat volgens de kilometerbordjes op 2.56 en zit ik al rond de 3.31 te koersen. Ik zie mijn droom van een PR vervliegen.
Lekker weer, een goede vorm en dan niets.
Het parcours is me nu gunstig gezind, we gaan eindelijk weer flink naar beneden. Het duurt kilometers. Mijn kuiten herstellen zich wat en ik kan mijn tempo van rond de 5 minuten per kilometer weer een beetje terugvinden, al kost het veel moeite.
Waar kilometer 35 nog in 5.22 ging, gaat 36 in 5.12 , dan een 5.09 waarna we weer een stukje stijgen en er een 5.22 volgt. Ik koers nu al op 3.32 maar heb nog steeds een klein sprankje hoop. Zolang de klok niet 3.33.56 aan heeft gegeven is er hoop.
We gaan weer naar beneden. Met alles wat ik in me heb pers ik er een 5.05 uit en daarna een 5.15 waardoor de 40 kilometer gaat in 3.20.58 en ruim 3.22 volgens de kilometeraanduiding.
Zachtjes gaat het licht uit. Ik begin te duizelen en weet nauwelijks waar ik mee bezig ben. Met de blik op oneindig slenter ik voort. Kilometer 41 gaat in 5.28 al heb ik daar helemaal geen benul meer van.
Volgens mijn horloge gaat het er om spannen. Onder de 3.33 gaat zeker niet lukken.
Kilometer 42 gaat in 5.19 al heb ik daar ook geen weet van. Het enige dat ik zie is een lange laan met wellicht wel 25 spandoeken waarbij ik iedere keer de hoop heb dat het finish spandoek er één van is.
Mijn horloge heeft al lang aangegeven dat ik demarathon heb uitgelopen in 3.32.47 , maar de realiteit is anders. 
Met een uiterste krachtsinspanning zet ik nog iets aan onder de aanmoedigingen van Ina en volbreng de marathon.
De tijd weet ik nog niet omdat mijn horloge is gestopt en ik volgens Ina 3.35.01 heb gelopen, maar dat is de brutotijd.
Ik plof net na de finish vermoeid tegen de hekken en zit kapot op de grond. Ina komt naar me toe en ook de EHBO komt aansnellen.
Ik krijg dekens over me heen waarna ik door Ina en een dame van de EHBO naar de EHBO-tent wordt gebracht.
Na een half uurtje onder de dekens op een stoel met een bekertje thee kreeg ik weer wat kleur op mijn wangen en knapte ik wat op.
Samen met Ina die een fantastische 1.44.25 had gelopen gaan we naar de pendelbus. Robert en Piet staan er ook. Er kunnen maar 8 mensen in het busje. Piet zit er al in en Robert en Ina geven mij voorrang, waardoor ik het laatste plaatsje heb.
Ina en Robert wandelen terug naar de sporthal.
Piet en Robert hebben een rustige training afgewerkt en op het einde nog flink versneld waardoor ze binnen zijn gekomen op 3.52.00 en 3.52.01
Aad heeft lang het tempo kunnen volgen maar moet uiteindelijk het duo laten gaan en komt binnen in ruim 4.08
Lydia de Graaf loopt ondanks haar blessure een knappe 3.40 uur
In de sporthal voel ik me weer een stuk beter, eet wat, drink wat, waarna we weer huiswaarts keren.
Om ongeveer 18.15 uur kom ik weer thuis, nog steeds in onzekerheid wat betreft mijn tijd.
Om 20.00 uur kijk ik met spanning naar de uitslagen en spring een gat in de lucht als ik mijn eindtijd lees.
3.33.32 is het geworden, een verbetering van 24 seconden, al was 1 seconde ook al goed geweest. Alle moeite is niet voor niets geweest. Nu eerst maar herstellen van deze ultieme inspanning en nog even niet denken aan Rotterdam in april.

Richting het laatste lange deel naar de finish waar geen einde aan lijkt te komen, maar uiteindelijk toch een PR opleverde.

Kopjesloop Delft 14-02-2010

14 februari, Valentijnsdag dus.
Wat doe je als Valentijnsdag op een zondag valt ? Juist, hardlopen !
Ik wil vandaag in Delft gaan lopen, de Kopjesloop. De start is om 11.00 uur en ik zet de wekker op 9.00 uur.
Als ik op sta zie ik tot mijn schrik dat het flink sneeuwt. Balen zeg. Kou is super, maar sneeuw helemaal niet.
De sneeuw heeft al een streep door mijn Elfstedentocht aspiraties gehaald en ook tal van loopjes zijn er door afgelast zoals Egmond en in mijn geval de Meerhorstloop en de polderloop in Hazerswoude.
Ook nu vrees is voor het doorgaan van de loop. Ik bel snel even naar het nummer van de organisatie en hoor tot mijn opluchting dat de loop gewoon door zal gaan.
Om 10.00 vertrek ik. De wegen in Bergambacht zijn glibberig, maar daarbuiten is de weg redelijk schoon.
Er is goed gestrooid, de weg is gewoon zwart en je kunt gewoon de snelheid rijden die je anders ook rijdt, al zijn er altijd weggebruikers die met dit weer dan 50 gaan rijden. Het kost me wat meer tijd dan anders, maar toch heb ik na binnenkomst in de kantine nog een kwartiertje over.
Ik schrijf me snel in, kleed me om, stel mijn GPS in op een gewaagde 1.05 op de 15 kilometer en dribbel naar de start een kleine kilometer verderop.
Het parcours is redelijk waar er is gestrooid, maar op andere plekken is het knap glibberig. Ik merk met het afzetten dat ik telkens wat wegslip, wat tijd zal kosten en ook meer kracht. We zullen zien.
1.05 is een tijd die ik bij de Oliebollenloop niet wist te halen, al had ik toen het excuus dat ik net twee dagen koorts had gehad. Nu weet ik ook niet of het gaat lukken met het gladde parcours.
Bij de start sta ik redelijk voorin. De eerste twee kilometer gaan veel te snel over het sneeuwvrije gedeelte. De eerste kilometer gaat in 3.56 en de tweede in 4.02 , de derde kilometer wordt het parcours wat glibberig, maar gaat nog in 4.04 , waarna er tussen de 3 en 4 kilometer een heel glibberig gedeelte komt waarbij je bij iedere afzet wegslipt. Niet teveel kracht gebruiken bij de afzet en een beetje naast de weg door de besneeuwde berm lopen om wat meer grip te krijgen. Het kost wel tijd want kilometer 4 gaat in 4.15
Kilometer 5 is echt één glijpartij. Het is zoeken naar plekjes om goed af te kunnen zetten. Het is nu crossen door de berm en uitkijken voor boomwortels en takken, maar het lukt. De kilometertijd is achteraf nog redelijk in 4.18 waardoor mijn eerste ronde gaat in 20.35 wat feitelijk een nieuw PR is op de 5 kilometer. Ik heb nog nooit zo snel gelopen.
Met dit weer voel ik me altijd super en loop ik sneller dan dat ik ooit dacht dat ik zou kunnen lopen.
De tweede ronde is afzien. Het parcours loopt nu anders en er zijn veel meer besneeuwde gladde stukken waarop het onmogelijk om mijn tempo te handhaven.
De kilometertijden lopen langzaam wat op waardoor de tussentijd na 10 kilometer gaat in 42.10 , iets langzamer dan vorige week in Lekkerkerk, al had ik dat nu ook makkelijk kunnen lopen als ik niet nog een ronde op het programma had staan.
Ronde 3 is nog wat gladder omdat de besneeuwde paden platgelopen zijn en je daardoor moeilijk af kan zetten. Wederom zoek ik veelvuldig de berm op en de zijkant van het pad.
Ik voel dat er ondanks de moeilijke omstandigheden een PR inzit en dat ik ruim onder de 1.05 kan lopen waardoor ik de stukken waar geen sneeuw ligt flink probeer te versnellen. De laatste kilometer breekt aan. De weg tot aan de finish is sneeuwvrij en ik gooi alles eruit. De laatste kilometer gaat zelfs net onder de 4 minuten met 3.57 en een eindtijd van 1.03.40 is een feit. EEN PR !!!
Gezien mijn tijd van 1.08.20 in Barendrecht op de 10EM wist ik dat ik rond de 1.04 moest kunnen lopen, maar dat het er vandaag onder deze lastige omstandigheden in zou zitten had ik absoluut niet verwacht. Wat zou mijn tijd zijn geweest onder normale omstandigheden ?
Een halve minuut sneller, een minuut sneller ?
Ik weet het niet, maar dat het scheelt is zeker.
Volgende week de marathon van Apeldoorn. Gezien de vorm van de laatste maanden ga ik toch een poging doen om mijn PR van 3.33.56 dat al dateert van mei 1994 te verbreken, al zal dat een hele dobber worden. In Lekkerkerk liep ik net onder de 3.45 uur. Een kwartier is heel veel, maar je weet het maar nooit. Als de zon maar weg blijft.

10 van Roodenburg Lekkerkerk 07-02-2010

De eerste wedstrijd om het superprestigeklassement staat weer op het programma, dit is traditioneel de 10 van Roodenburg in Lekkerkerk.
Het is een beetje mistig en daardoor lekker fris wat voor mij super is.
De 10 is voor mij eigenlijk niet de meest favoriete afstand, maar met dit weer is het goed te doen.
Onderweg naar Lekkerkerk passeer ik Robert Hoek die lopend vanuit Schoonhoven naar Lekkerkerk gaat, daar de 10 doet en dan weer terug loopt naar Schoonhoven. Dit is mij toch te gortig, vandaar dat ik de vierwieler maar neem.
Om iets over half elf ben ik ter plaatse. Ik heb nog lekker de tijd om wat te praten met de vele bekenden. Een wedstrijdje dichtbij is altijd reuze gezellig.
Ik heb niet zo heel veel ervaring met de 10 kilometer omdat is meestal een halve marathon loop, maar stel mijn GPS horloge in op 42.30 , een tijd die ik hoop te lopen.
Marleen heeft ook zoiets in gedachten.
Mannen als Wim van der Heijden, Nico van der Heuvel, Jos Verlegh, Robert Hoek en Piet Wuijster zijn een maatje te groot. Dat tempo ga ik niet volgen. Jos Koeleman lijkt ook te snel, maar in het begin lopen Jos en ik samen.
Ina Heikoop en Janet Rietveld gaan samen op pad. Ina loopt bijna nooit wedstrijden en heeft een tijd van 56 minuten ruim staan. Janet moet morgen naar het ziekenhuis voor een scan. Haar hartslag is veel te laag. Ze wil het vandaag rustig aandoen en blijft bij Ina.
Vanaf de start lopen Jos, Marleen en ik samen.
Marleen wil starten in 4.10 per kilometer zodat ze een buffertje heeft voor de laatste kilometers. Jos tekent voor een tijd van 42.30 evenals Marleen en ik. We kunnen elkaar misschien helpen.
De eerste kilometer zou 4.15 moeten zijn maar gaat veel te snel in 4.00 waarna ik meteen gas terug neem net als Jos. Marleen vond het gelijk al te snel gaan en heeft een gaatje laten vallen en loopt haar eigen tempo.
Met Jos loop ik samen de tweede kilometer in 4.08 , wat iets beter is, maar nog steeds te snel. Ik laat Jos gaan en loop kilometer 3 en 4 in 4.12 waardoor er een gaatje onstaat met Jos.
Ik loop nu helemaal alleen met Jos een stuk voor me en Marleen er een stuk achter samen met een andere loper.
Ruim voorbij de 4 kilometer komt Menno Beck als een speer al weer terug. Hij heeft al een enorm gat geslagen met Jan de Ruiter.
Bij het keerpunt merk ik dat ik weer iets ben ingelopen op Jos. Kilometer 5 gaat dan ook in 4.09 waarmee de tussentijd op de 5 kilometer 20.41 is, ruim onder mijn schema. Twee keer 20.41 zou 41.22 betekenen, maar dat ga ik nooit volhouden.
Ik loop nu steeds een stukje in op Jos en haal hem rond de 6 kilometer bij. Kilometer 6 gaat in 4.11
Ik kom een redelijk groot groepje tegen met Ina en Janet. Ze zien er beiden erg fris uit. Ze lopen goed.
Mijn tempo zakt onbewust toch iets af nu ik Jos niet meer voor me heb lopen. Het mikpunt is weg. Kilometer 7 gaat dan ook in 4.17 en kilometer 8 zelfs in 4.20
Ik loop helemaal alleen. Als ik achterom kijk zie ik Jos een stuk achter me en daar weer achter de loper waar Marleen mee heeft gelopen met kort daarachter Marleen zelf. Marleen loopt nog steeds goed.
Kilometer 9 gaat in 4.19 waarna ik nog zoveel over heb dat ik een eindspurt inzet en de slotkilometer loop in 4.02
Ik kom super fris over de streep. Er had achteraf nog meer ingezeten denk ik als ik de kilometers 7,8 en 9 wat sneller had gelopen, maar dat is achteraf.
Met een tijd van 41.50 ben ik super tevreden (nettotijd) en dit betekent tevens mijn beste Avantritijd ooit. Het PR stond op 42.15 van de Oliebollenloop een paar jaar terug.
De vorm is nog steeds goed voor de marathon van Apeldoorn voor over twee weken. Volgende week nog ergens een halve marathon.
Achter me komt Jos binnen net boven de 42 minuten. Marleen loopt precies de beoogde 42.30 en is redelijk tevreden.
Ina en Janet komen samen over de streep in een ruime 52-er wat een enorme verbetering betekent voor Ina.
Janet heeft zichzelf in kunnen houden en rustig gelopen met het oog op haar ziekenhuisbezoek. Ik ben benieuwd naar de uitslag morgen.
Menno heeft iedereen vandaag zoek gelopen en noteerde zelfs een 32-er. Petje af voor dit snelheidswonder.
Na afloop kreeg iedereen nog een flesje AA-drank en konden we ons weer omkleden in de legertent.
Het enige minpuntje vandaag was het feit dat de toiletten gesloten waren waardoor er tal van wildplassers viel te noteren.

Halve marathon Maassluis 17-01-2010

Vandaag staat de halve marathon in Maassluis op het programma. In het verleden was de naam van de loop de Intersport Biesheuvelloop, maar de sponsor had zich teruggetrokken vandaar nu de naam DE HALVE MARATHON VAN MAASSLUIS.
De start zal om 13.00 uur zijn en ik eet vrij laat om 11.30 uur nog 4 boterhammen, drink en beker melk en een kom thee alvorens ik om 11.45 uur in de auto stap.
In Maassluis aangekomen is het even zoeken naar een parkeerplekje, maar om 12.35 staat de auto. 
Ik wandel naar de sporthal en haal mijn startnummer op, want ik had me al ingeschreven voor 6 euro. Het bedrag van na-inschrijving is 8 euro.
Ik heb alle tijd en praat nog met wat bekenden als Maarten van Erkel en Henk Lansbergen.
Op het gemak loop ik naar buiten waar ik het toch wel aan de warme kant vind. Het is 8 graden en volop zon. Nee toch ! En dat na die heerlijke koele temperaturen !
Ik heb een shirtje aan met daaronder een warm shirt met lange mouwen en wil dat uit gaan trekken, maar een loper waarschuwt me voor de gemene wind die er zou staan.
Ik besluit naar de loper te luisteren, vooral omdat bijna alle lopers 2 shirts aan hebben en er ook veel lopers zijn met lange leggings en windjacks. Er zijn er zels met handschoenen ! (bij 8 graden ???)
Ik moet bij de start nog ruim 5 minuten wachtem, iets wat mij vreemd is en maak een praatje met een dame die net terug is van een blessure en rond de 1.30 uur wil lopen.
Ik voel me niet super en baal al weer van de zon. Het scheelt 10 graden met vorige week. Ik twijfel nog steeds over het tweede shirt, maar daar is het nu te laat voor.
Ik stel wijselijk mijn horloge in op 1.35 uur, een snellere tijd zit er toch niet in met die zon.

Iets later dan gepland starten we. Het is een hele grote groep.
Ik sta vak achter twee mannen met bordjes 1.30 erop en besluit met hen mee te gaan.
De eerste kilometer voelt super en gaat in 4.07 , de tweede in 4.19 , de derde in 4.09 maar ik merk al dat dit niet mijn dag is.
Ik heb het nu al warm en baal ervan dat ik dat shirt niet gewoon heb uitgetrokken. Ik luister bijna nooit naar wijze raad en net nu doe ik dat wel terwijl ik zelf juist iemand ben die graag kou heeft. Stomme zet.
Komt daar dan ook nog eens de zon bij, dan knakt er wat van binnen. Zodra ik de zon zie is het mis. Dit gaat hem niet worden vandaag.
Ik laat het groepje 1.30 wijselijk gaan en wordt ingehaald door diverse lopers waaronder Maarten van Erkel.
Een tijdje blijf ik bij hen lopen, maar ook dit voelt niet goed.
Door de vele oliebollen, chocolade en andere lekkernijen is mijn gewicht weer boven de 80 gekomen en het voelt alsof ik een opgeblazen buik heb. Het kan ook het late tijdstip van eten zijn. Lekker voelt het niet.
Mijn tempo zakt.
De 5 kilometer gaat nog in 21.45 en is goed, maar daarna zak ik snel af.
Ik wil bij de 6 wat drinken, pak een beetje thee en wil net een bekertje water aannemen als de dame besluit het voor me hangende bekertje omhoog te tillen en het aan een andere loper te geven waardoor ik alleen een klein laagje thee heb binnen gekregen terwijl ik behoorlijk aan het zweten ben.
De 10 kilometer gaat in 44.41 , waarmee mijn schema 4.30 per kilometer is en de verwachte eindtijd nog steeds rond de 1.35 uur zal zitten.
Het gaat al slechter en slechter. Waar blijft de drankpost ?
De kilometers gaan langzaam voorbij in 4.38 , 4.34 , 4.37 , 4.34 en 4.35 , maar nog steeds geen drankpost. Ik baal als een stekker. Ik betaal 6 euro en anderen 8 euro en er zijn slechts 2 drankposten. Wat een sof zeg.
Ik besluit het bijltje erbij neer te gooien en laat het tempo voor wat het is. Dit is niet leuk meer.
Na een kilometer in 5 minuten rond zie ik eindelijk de tweede drankpost en maak hen kenbaar dat het toch wel de hoogste tijd werd. Waarom geen drankpost bij 10 of 11 kilometer, zeker met die zon ?
Rustig besluit ik deze halve uit te drentelen in tijden rond de 4.50 per kilometer. Na 20 kilometer kom ik door in 1.32.04
Er was me nog een bekende loper voorbijgekomen met een shirtje van Noorlander fietsen. Hij zakt wat af en ik besluit dan toch maar om weer iets te versnellen om hem in te halen waardoor de slotkilometer weer in 4.36 gaat.
Mijn eindtijd kwam volgens mij nu uit in 1.37.31 , een tijd waar ik 2 maanden terug erg blij mee zou zijn geweest, maar gezien de tijden van de afgelopen weken lijk ik weer terug bij af.
Bij de finish kregen we een bekertje bouillon en een flesje water.
In de sporthal konden we douchen onder een lauwe douche, maar hij was niet koud, dus dat was wel prettig.
We ontvangen geen attentie van de loop van vandaag, maar er zal een tombola worden gehouden na de prijsuitreiking die om 16.15 uur !!! zal beginnen.
Rare actie. Ik ben klaar met douchen en het is nu 15.15 uur. Ik moet een vol uur wachten op de prijsuitreiking en daarna nog eens een tombola. Laat staan als je de 10 kilometer hebt gelopen, dan moet je nog veel langer wachten.
Ik besluit net als vele andere lopers om daar niet op te wachten en ga naar huis. Om 16.10 uur ben ik thuis en dan is de tombola nog niet eens begonnen.
De organisatie verdiend van mij geen pluim. De vrijwilligers uiteraard wel, die hebben hun beste beentje voorgezet.
Als je een tombola doet kun je beter al nummers trekken na de start zodat iedereen na de finish kan zien of ze een prijsje hebben gewonnen, dit is onzinnig.
Vanmorgen had ik er echt zin in, maar achteraf heb ik er geen goed gevoel aan overgehouden.
Volgende week waarschijnlijk een 25 kilometer trainingsloopje in Barendrecht en dan gewoon met 1 shirt, of mijn favoriete weertype moet weer terugkomen, het is tenslotte nog winter.
Ik heb me deze week wel ingeschreven voor de marathon van Apeldoorn en ga daar een serieuze poging doen om mijn PR te verbeteren.

Panbosloop Zeist 03-01-2010

Winterse omstandigheden in Nederland. De schaatsen worden uit het vet gehaald, al is de kwaliteit van het ijs slecht vanwege de sneeuw.
Het nadeel van die sneeuw is dat er ook een aantal sportevenementen worden afgelast. Had ik tweede kerstdag al plannen om de Kangoeroeloop in Vught te gaan lopen, werden die teniet gedaan door de sneeuw. De organisatie had de langere afstanden laten vervallen. Zo ook vandaag weer. Vandaag wil ik de Meerhorstloop in Stompwijk gaan lopen.
Ik zal er naartoe gaan met Frits, de ex-vriend van mijn zus. We hebben al een tijd niet meer samen gelopen, maar nu moest het weer gaan gebeuren.
Voordat ik vertrek kijk ik nog even op de site en zie tot mijn verbijstering weer staan dat de loop is afgelast. Ik baal als een stekker. 
Dan loop je toch niet roept mijn vrouw !
Ik zoek naarstig op de loopsites en zie dat er in Zeist de Panbosloop op het programma staat.
Voor de zekerheid bel ik even met de organisatie. Mocht het bos niet begaanbaar zijn, dan is er een noodscenario voorhanden en lopen we op een ander parcours is het antwoord.
Ik ben inmiddels al weer veel te laat maar besluit toch af te reizen naar Zeist. In Bergambacht is het een glibberpartij, maar daarbuiten is de weg prima. Richting Cabauw lijkt het wel of er bijna geen sneeuw is gevallen, bijna alles is groen.
Ik kom om 5 minuten voor 12 aan in het Panbos waar we om 12 uur zullen starten. Ik moet alles nog regelen, me inschrijven, goede schoenen nog aandoen, GPS instellen, enz.
De starter is zo vriendelijk om op me te wachten en om 12.05 valt het startschot.
Ik loop op mijn gemak achteraan met Annie van Rossum en maak een praatje met Gijs Honing en Johan van Santen van de avVN, waarna ik rustig wat ga versnellen. Ik kom nog wat bekenden tegen en maak met wat lopers een praatje en wens hen een goed 2010.
Er zijn vandaag 84 lopers gestart. We lopen 7 x 3 kilometer. Het alternative parcours is weinig inspirerend. Waar we in het bos rondjes zouden lopen is er in dit geval een stuk B-weg sneeuwvrij gemaakt en lopen we 1,5 kilometer heen en 1,5 kilometer weer terug. Je loopt dus 14 x hetzelfde stukje.
Het enige voordeel is dat je iedereen steeds tegenkomt en kunt zijn op welke positie je loopt.
Na de eerste ronde loop ik in 35e positie in een rustig tempo van 5 minuten per kilometer. Na ronde 2 lig ik op positie 30, waarna er al een aantal lopers stopt. Na iedere ronde zie je lopers afhaken die voor de kortere afstanden kiezen.
Na 3 ronden en dus 9 kilometer besluit ik eens goed te versnellen waardoor ik de éne na de andere loper voorbij snel.
Ik voel me super, de verkoudheid is bijna verleden tijd en maak er een lekkere trainingsloop van.
Na 4 ronden lig ik op de 10e plaats. De koploper is hard op weg om me te dubbelen, maar dat laat ik niet gebeuren en ik versnel serieus en loop zelfs weer wat uit. Ik had achteraf wellicht vooraan kunnen lopen, maar dat is vandaag zeker niet mijn bedoeling.
Na 15 kilometer en 5 ronden lig ik op positie 5. 
Ik kom er achter dat de koploper inmiddels ook is gestopt waardoor ik straks na 6 ronden op positie 4 kom te liggen. Ik nader de nummers 2 en 3 snel en heb de laatste ronde zeker nog nodig om bij hen in de buurt te komen, maar dat is al niet meer nodig. Na 18 kilometer en 6 ronden stoppen ze zelf en lig ik tweede, maar wel een minuutje of 6 a 7 achter de koploper.
Uiteindelijk kom ik over de streep als tweede in 1.39.38 en voel me superfit. Niet afgezien, maar zeer rustig gelopen.
Normaal moet ik me helemaal suf lopen om zo´n tijd te lopen, maar de laatste maand gaat het me zo makkelijk af dat ik nu fluitend deze tijden loop. 
Na afloop snel naar huis, douchen, wat eten en dan naar de kantine om de Nieuwjaarsreceptie bij te wonen.
Na een gezellig samenzijn werden de bekers voor de diverse leeftijdsklassen uitgereikt. Marleen was helaas afwezig.
Er zijn veel verschillende klassen bij de mannen, mar bij de vrouwen is er slechts één klasse.
Wellicht zijn er te weinig dames die meedoen, anders is het welllicht mogelijk om een klasse 18-34 en 35 en ouder te maken.
Volgende week staat Egmond op het programma.
Gezien de sneeuw die daar is gevallen lijkt het me een unieke happening te worden. Ik verheug me er nu al op.