Foto onderweg tijdens mijn jubileum en recordmarathon in Rotterdam

Oliebollenloop Schoonhoven 31-12-2012

Het einde van het jaar is heel nabij. 
Traditioneel staat op de laatste dag van het jaar onze eigen Oliebollenloop op het programma, een loop die verreweg de grootste van onze vereniging genoemd mag worden, een loop ook die de laatste jaren aardig uit zijn jasje is gegroeid. Vorig jaar was de opkomst zo explosief dat er links en rechts wat probleempjes optraden voor de organisatie. Sommige lopers werden gemist in de uitslag, de start moest uitgesteld worden ivm problemen om iedereen ingeschreven te krijgen voor de start, maar deze keer was er rekening mee gehouden en was alles netjes op tijd geregeld. De start kon op tijd plaatsvinden en de lopers hadden nu een heuse chip op de schoenen zitten, bevestigd met een tie-rap om zo de juiste brutotijd en daarmee een klassering te krijgen. 
Zelf loop ik mee, maar ook twee van mijn "jongens" lopen mee, magazijnman Reinier en manus van alles Peter. Ze lopen de 6,4 kilometer in ruim 37 minuten en zijn daar best trots op. Reinier weet het wel voor elkaar te krijgen om zijn chip te verliezen en zal dus niet voorkomen in de uitslag. 

Even voor 10 uur doe ik bij mij op het bedrijf nog even een bakje koffie mee en neem stom genoeg nog even een oliebol erbij. Na de koffie ga ik rond 10.15 uur weg en ben relatief vroeg in de school om me in te schrijven. Het wemelt van de lopers en ook van héél veel bekenden zodat ik alleen maar loop te kletsen en de tijd verstrijkt. Als ik me eindelijk heb omgekleed loop ik naar de start, samen met Max die helaas geblesseerd is. Er staat veel wind vandaag, maar het is droog. Gisteren nog 8 kilometer gelopen, toen stond er ook al veel wind, daardoor wist ik wel dat we de wind in het begin pal tegen zouden hebben tot Bergambacht en ook het laatste deel door Bonrepas. Eens kijken of ik in een leuk groepje terecht kan komen. 
Ik begeef me naar de start en heb niet veel tijd meer over. De speaker roept dat de lopers die er nu nog aankomen achter de hekken door moeten lopen om achter aan te sluiten. Ik wil dat doen, maar door de vele toeschouwers lukt het niet om er doorheen te komen. Ik zie een opening tussen de hekken en ga daar maar staan, samen met nog een aantal lopers. Na het startschot kom ik slecht weg, de juryauto met Gerhard Wortelboer achter het stuur ook hoor ik achteraf, de motor sloeg af door het iets te snel op te laten komen van de koppeling waardoor de eerste groep lopers al snel voorbij de auto komt rennen en Gerhard de grootste moeite heeft om weer voor de eerste lopers uit te komen op de smalle Opweg. 
Het kost me best wel even tijd om tussen de langzamere lopers te slalommen en zie in de verte een groepje Avantrianen lopen. Om daar bij te komen loop ik de eerste kilometers pal tegen de wind in veel te snel in 4.16 en 4.20 , maar dan ben ik eindelijk in het groepje beland met Piet Wuijster, Peter Hofman, René Kleijnendorst, Fred Spruit, Jos Verlegh, Erik Tolhoek, Jos Koeleman en net daarvoor Wim van Beuzekom. Ik neem even een stukje over, maar merk al snel dat ik niet de juiste benen heb vandaag, het voelt slapjes aan en ik begin knap misselijk te worden. Is het de oliebol of de oliebollen van de afgelopen dagen, is het de vitamine b6, is het de slechte nacht vanwege de harde wind en een grote vuurwerkbom om 6 uur vanmorgen ? Ik weet het niet, maar ik kan maar ternauwernood aanklampen bij de groep en van kopwerk is helemaal geen sprake meer. De kilometertijden gaan van 4.33 , 4.51 , 4.37 en 4.31 niet echt vlak. 
Tot Bergambacht weet ik bij het groepje te blijven dat inmiddels helemaal uit elkaar is gevallen. Ik zit er al helemaal doorheen. Als we voor de wind lopen neem ik het slachtveld eens op. Jos Verlegh loopt vlak achter me, van Wim is niets meer te zien, die moest er al snel af, Fred is ook ver weg. Jos Koeleman zit vlak achter me. Net voor me lopen Erik, Piet, René en Peter, maar die lopen langzaam bij me weg, ik kan niet volgen en voel me steeds beroerder. Inmiddels is Ben Gubbels met zijn elektrische fiets naast me komen rijden en ziet dat ik er niet best uit zie. Bij de drankpost net voorbij de 7 kilometer die in 4.28 gaat even wat drinken, dan weer langzaam op gang. Van de geplande eindtijd rond de 1.07.30 komt niets terecht, ik mag straks blij zijn als ik nog onder de 1.10 uit ga komen. 
Aan het einde van de weg maken we even een lusje richting Stolwijk en zie ik net terugkomen uit de lus Michel de Langen, Nico vd Heuvel en Robert Hoek passeren, die zien er nog fris uit. Ik maak gekscherend een opmerking dat ik wel gelijk rechtsaf richting Vlist zou kunnen gaan ipv de extra lus, maar dat mocht niet van vrijwilliger Piet Stam, waarna ik toch het lusje maak en daardoor de lopers achter me aan zie komen. Fred Noorlander zit vlak achter me, Jos Koeleman is me net na de drankpost al in sneltreinvaart voorbij gekomen, Jos Verlegh zit niet ver achter me, Fred iets verder en Wim weer wat verder. 
Ik zak ondanks wind mee toch wat verder terug, het gaat niet meer. Ben probeert me nog aan te moedigen, maar er zit niet veel strijd meer in. Kilometer 8 gaat in 4.37 en nummer 9 in 4.33 waarbij ik en passant nog even René Kleijnendorst weet in te halen die veel te snel was gestart. Kilometer 10, we hebben de Schoonouwenseweg gehad en slaan linksaf het Geerpad op richting Vlist, de tiende kilometer gaat in 4.44 , dat is zo langzaam dat René me weer in een aardig gangetje met een groepje passeert. Ondanks aanmoedigingen van Ben ben ik niet in staat om aan te klampen en ik moet het groepje laten gaan. Achter me slaagt Jos Verlegh er op zijn beurt ook niet in om mij in te halen, dan moet hij het dus ook moeilijk hebben. 
Kilometer 11 gaat in 4.40 en nu lopen we weer pal tegen de wind in richting Bonrepas. Gelukkig is Ben er om vaak net voor me te blijven fietsen waardoor ik regelmatig hele stukken uit de wind kan lopen waardoor het verval niet al te groot is. Kilometer 12 gaat in 4.41 , nummer 13 in 4.40 , nummer 14 bij de molen gaat in 4.46 waarna Ben naar de finish snelt en ik mijn gangmaker kwijt ben. Twee lopers halen me nog in, maar op het rechte stuk Opweg naar de finish weet ik er nog iets van wat lijkt op een eindsprint uit te persen en voltooi deze laatste kilometer in 4.26 waarna ik redelijk kapot en beroerd over de streep kom in een brutotijd van 1.08.51 en netto zo rond de 1.08.30 , nog niet eens zo gek, maar een minuutje bij mijn doel vandaan, maar de manier waarop sloeg nergens op. Ook geen moment lekker gelopen, het was zwoegen geblazen. Door mijn wilskracht en dankzij Ben als windvanger heb ik het toch goed kunnen volbrengen en zat ik weer vlak achter René. 
Jos Verlegh is net achter me binnen gekomen en Wim is helemaal in elkaar gestort. Helaas kreeg Wim last van zijn kuit en was er van een leuke strijd zoals in Linschoten geen sprake, ik hoop dat dit snel over zal zijn. 
Jos Koeleman was er nog in geslaagd om bij het duo Piet Wuijster en Peter Hofman te komen, maar moest er later toch af, alle drie liepen ze een mooie tijd van ruim 1.07 
Na even bijgekomen te zijn begeef ik me weer naar de school en neem een lekkere douche alvorens me te mengen tussen alle gezellige hardlopers aldoor en de oliebollen. Inmiddels ben ik weer wat opgeknapt en geven de omstanders al aan dat ik weer wat meer kleur op mijn wangen heb gekregen wat me er toe aanzet om 3 oliebollen te eten en een blikje icetea wat ik van Johan Gelderblom krijg aangeboden. Bianca, Susanne, Els, Patrick, Mariëtte en Johan hebben de 10 gelopen en hebben het ook zwaar gehad. Bianca heeft erg goed gelopen met 56.50 net voor Els, die weer net voor Susanne en Mariëtte zat. Janet was weer voor Johan, al was het verschil iets minder groot, 47.19 tegen 49.10 , tussen hen in zat Nico Bloemendal in 48.56 
Ik was ook blij dat ik onderweg Rob Boer weer eens zag, Rob is nog steeds slank en loopt ook nog steeds goed. Rob liep vandaag een rustige 10 in 41.14 
Na veel gezelligheid in de kantine ga ik zoals gebruikelijk zo'n beetje als laatste weg, alleen de vrijwilligers zijn er nog. 
Thuis gekomen kon ik meteen aan de bak en verkocht ik nog een auto ook, een leuke afsluiter van het oude jaar. 
Ik wens iedereen een hele goede jaarwisseling toe en een zeer voorspoedig, sportief, maar vooral gezond 2013 ! 



Weer een zweefmomentje



De laatste loodjes bij de Oliebollenloop in Schoonhoven, het ging vandaag niet vanzelf, zware benen en misselijk

Kangoeroeloop Vught 26-12-2012

Na op zondag bij mijn schoonouders uitgenodigd te zijn om bij hen deel te nemen aan een buffet van twee uur in Epe waar je net zoveel mag eten als je wilt en de eerste kerstdag waar ook het nodige naar binnen is gewerkt werd het tijd om eens wat te doen aan de verbranding van al deze calorieën. 
Op tweede kerstdag staat traditioneel de Kangoeroeloop in Vught op het programma, een evenement waarbij er diverse afstanden te lopen zijn, waarbij ik altijd voor de langste afstand, de 27 kilometer kies. 
Net als vorig jaar ga ik op pad samen met Ger Kooijman. Vorig jaar had Ger net nieuwe schoenen en liep ook nog eens zonder sokken, dat werd geen succes. Er kwamen blaren, de blaren gingen open en zijn nieuwe schoenen zaten flink onder het bloed, ook moesten we regelmatig stoppen. Dit jaar is het anders. Ger is aardig in vorm en heeft geen nieuwe schoenen en wel sokken aan. 
Ger komt me om 12.00 uur ophalen, maar is er al om 11.40 waarna we maar besluiten om rond 11.45 uur te vertrekken. Met het bestelbusje van Ger zijn werk karren we naar Vught en komen daar aan op het parkeerterrein om 11.50 , we hebben nog 40 minuten tot aan de start. 
We komen er net als veel andere lopers achter dat Prins Hendrik, de atletiekvereniging in Vught tegenwoordig een hele nieuwe locatie heeft en moeten een kilometertje lopen naar de nieuwe baan. Als we daar aankomen is het één mierennest van lopers en is het dringen bij de inschrijving. We gaan het mooie complex binnen en begeven ons naar de bovenste kleedkamers. Bij het omkleden komen we er achter dat er zelfs vloerverwarming zit in deze kleedkamer, wat een luxe. Ook Anton, de 76 jarige hardloper uit de omgeving Amsterdam is aanwezig. Laatst in Sint Oedenrode liep hij nog doodleuk een marathon in 4.24 
Ook nu zal hij voor de langste afstand kiezen. 
We zijn al klaar en begeven ons naar de baan, nemen wat foto's en geven de spullen af achter de bar waarna we nog even plassen en ons naar de start begeven. We moeten nog 6 minuten wachten, maar mogen op de langste afstand netjes vooraan starten op de mooie nieuwe baan die acht banen telt. Deze start gaat toch makkelijker dan voorheen op de weg naast de oude baan, dat was altijd erg krap. 
Na de start lopen we het complex af en ik zie daar Tonnie Dirks, voormalig topper, die staat te zwaaien met een grote bel om ons uit te luiden voor de loop. Tonnie komt uit de omgeving daar en is al heel lang trainer bij de vereniging. 
Het doel is om een rustig tempo te lopen tussen de 5.20 en 5.30 met het doel om ruim onder de 2.30 uur binnen te zijn. 
De eerste 5 kilometer gaan in 26.48 en gaan lekker. De lopers die de 5, 7,5 en 10 lopen zijn inmiddels al afgeslagen, dat zorgt al voor een aardige schifting waardoor het heerlijk lopen is in deze prachtige omgeving. We lopen veel door de bossen, maar ook door recreatiepark De IJzeren Man. 
De volgende 5 kilometer gaat in 27.23 , er is wederom een schifting geweest waarbij de 12 en 15 kilometer rechtsaf zijn geslagen en de 21 en 27 kilometer linksaf, waarna uiteindelijk de grootste groep ook afslaat voor de 21 en wij met een relatief kleine groep doorgaan voor de 27 kilometer. 
Voorbij de 11 kilometer is de eerste drankpost net voordat we het recreatiegebied Loonse en Drunense Duinen ingaan, een prachtig gebied en heerlijk om te lopen. We lopen een restaurant voorbij dat afgeladen van etende mensen zit waarbij opvalt dat het nog niet zo'n crisis is als men wel denkt. Het wemelt hier van de wandelaars en het is slalommen langs de mensen. Het parcours gaat dan weer omhoog, dan weer omlaag, maar het tempo gaat nog steeds vrij aardig. Wel heb ik in totaal 3x dezelfde veter vast moeten maken waarna ik besluit om er maar een dubbele knoop in te leggen, dan ben ik er vanaf. Ik heb hier normaal nooit last van en weet er ook geen oorzaak van. 
Bij de 15 is de 5-kilometertijd 27.30 precies op het schema 5.30 maar inclusief drankpost en veter vastmaken. 
We lopen nu langs een vaart waar het prachtig lopen is, maar ook een beetje geestdodend. Er lijkt geen einde aan te komen en dit stuk duurt zo'n 9 kilometer. 
Bij de 20 kilometer merk ik dat Ger regelmatig achterblijft en ik wat tempo laat zakken, ondanks dat gaat de 4e 5-kilometer in 27.52 inclusief een drankpost en een plaspauze. 
Net voorbij de 20 begint het te regenen. Het was al steeds donkerder geworden, dus echt als een verrassing kwam het niet. Heel lang duurt het buitje niet, maar voor Ger is het niet goed. Ik geniet ervan, maar Ger krijgt het koud en het tempo zakt wat af. 
De tijden gaan van 5.31 naar 6.06 met de laatste drankpost, 5.35 , 5.38 en 5.41 zodat de laatste 5 gaan in 28.31 
Na ruim 25 kilometer zien we onderweg Tonnie Dirks weer staan. 
De 26e kilometer gaat in 5.50 waarna er een dame langzij komt en een eindspurt inzet. Ger zakt weg en ik besluit toch wat aan te zetten om de dame voor te blijven. Het blijkt geen 27e kilometer te zijn, maar 620 meter die ik afleg in 3.08 zodat de eindtijd blijft steken op 2.26.59 
De afstand was inderdaad korter, dit vanwege het verplaatsen van de nieuwe baan. wellicht gaat het parcours nog aangepast worden. 
Ger strompelt binnen in 2.28 en nog wat en is blij dat hij er is. 
We halen onze herinnering af, een diploma die we zelf in moeten vullen met onze tijden en een rond ding met felle kleurtjes, daar blijken achteraf 3 markeringsstiften in te zitten. Die is op mijn werk altijd te gebruiken. 
We halen de spullen op in de kantine en komen daar Hugo de Vries en zijn vriendin tegen waar we even wat mee kletsen. Ger krijgt het koud en wil douchen waarna we afscheid nemen en met genoegen de blote voeten op de verwarmde vloer zetten, toch wel er lekker. 
Na de lekkere douche wandelen we een kilometer terug naar de eenzame bus op het parkeerterrein en rijden terug naar huis waar ik om 17.50 uur aankom. 
Marloes is een beetje ziekjes, heeft koorts, hoofdpijn en hangt op de bank. Geen tweede kerstdagdiner, ze heeft geen trek, misschien morgen. Ik braad wat vlees en we eten daar wat patatjes bij, is ook lekker. Na al dat eten van de laatste tijd echt niet erg. 
Het was al met al weer een heerlijke dag, op naar de Oliebollenloop op Oudejaarsdag.

Linschotenloop 22-12-2012

We schrijven vandaag de 22e december, spreekwoordelijk heb je de donkere dagen voor kerst, dat was vandaag met recht ook zo. Is het in de ochtend nog overwegend droog, in de middag zal het niet meer droog worden, kortom, het is "Cor weer" vanmiddag tijdens de Linschotenloop. 
Voor mij is het eventjes wat anders, hardlopen op de zaterdag. Normaal werk ik dan altijd, maar vandaag een uitzondering. De Linschotenloop is traditioneel altijd goed bezocht door veel Avantrianen, zo ook deze keer. 
Maanden geleden dagen Wim en ik elkaar een beetje uit en spreken af om tijdens de Linschotenloop eens te kijken wie er op dat moment het snelste zou zijn. We zetten er een krat spa blauw op, net als het jaar dat ik lid was geworden bij Avantri. Destijds was ik kansloos door een blessure die ik tijdens de wedstrijd opliep en deed er 2 uur over, Wim liep toen net onder de 1.30 , een hele knappe tijd. 
Nu gaat het in de aanloop naar de Linschotenloop bij ons beiden niet van harte. Wim is een tijd geblesseerd geweest, heeft het druk en daardoor ook wat minder inhoud, al gaat hij wel snel vooruit. Zelf loop ik te tobben met mijn gezondheid door een overmatig vitamine B6 gehalte dat langzaam minder aan het worden is, maar zeker nog een aantal weken zal duren, ook heb ik vorige week een marathon in Spijkenisse gelopen wat ook niet bepaald gunstig is voor een goed resultaat vandaag. Het weer is wel absoluut in mijn voordeel. We zullen het gaan zien. 
Om 12.00 uur hebben we afgesproken om met een aantal lopers gezamenlijk te vertrekken, dat zijn dan Ger Kooijman, Janet, Susanne, Johan, Astrid, Liesbeth en Bianca. De twee laatstgenoemden zijn al op eigen houtje gegaan, wellicht bang dat ze te laat zullen zijn ivm de drukte, de rest gaat op pad. 
Janet en Johan hebben ook een weddenschap en maken samen uit wie de strijd gaat winnen op de 10 kilometer. Bij hen staat er een etentje boven. 
We zijn ruim op tijd. Ger en Susanne zitten bij mij in de auto die we uiteindelijk op een industrieterrein kwijt kunnen. Ger en Susanne hebben zich nog niet ingeschreven, ik al wel. Mijn startnummer is 171, erg laag, Susanne en Ger hebben een 3000 nummer. 
Na gezellig wat te hebben gekletst met de vele Avantrianen in de grote sporthal is het tijd om naar de start te gaan. Nog even plassen, de rij is erg lang, ook voor de mobiele toiletten buiten, dan maar "wild plassen". Ik begeef me naar de start en kom helaas toch vrij laat aan zodat ik ver naar achteren moet starten. Balen, Wim staat natuurlijk vooraan denk ik dan. 
Als het startschot klinkt duurt het nog 1.51 voor ik over de streep kom waarna alles ineens weer stil staat. Als we uiteindelijk een beetje door kunnen lopen zijn we de eerste kilometer al ruim gepasseerd, dankzij wat stoepen en scherpe bochten gaat de eerste kilometer toch nog in 4.36 , daarna kom ik in een aardig ritme net onder de 4.30 per kilometer. Na een kilometer of drie haal ik Ronald de Ridder in en zie Wim een paar honderd meter voor me lopen, dat valt niet tegen als hij bijna 2 minuten voor me is gestart. Heel langzaam begin ik in te lopen op Wim, maar het duurt tot ruim 9 kilometer voor ik eindelijk bij Wim loop, we hebben de lus Oudewater gehad en lopen terug richting Snelrewaard. Ik haal Wim in en probeer hetzelfde tempo te handhaven, maar dat is inmiddels al wat opgelopen, het gaat niet super meer. Ik ben al vanaf de start knap misselijk en sinds gisteren ook niet echt uitgerust, ook merk ik dat de marathon van vorige week nog goed in de benen zit, maar ondanks dat kan ik redelijke kilometers lopen. Net voor de 11 kilometer hebben we pas de eerste drankpost waar ik snel een bekertje water en een bekertje thee neem. 
Waar ik een klein gaatje met Wim weet te slaan denk ik dat Wim het beste al heeft gehad en dat ik gestaag wat uit kan lopen, maar niets is minder waar. Als we bij de 11 kilometer zijn komt Wim letterlijk en figuurlijk voorbij stuiven en ik schrik me rot. Dat gaat me toch niet gebeuren denk ik. Zo goed en kwaad als mogelijk is versnel ik ook om Wim niet weg te laten lopen. De demarrage heeft geen gevolgen, Wim zat iets terug en ik weet het gat weer te dichten waarna ik weer voor Wim ga lopen. Regelmatig kijk ik achterom en zie het gaatje naar Wim langzaam wat groter worden, dat gaat goed. 
Net voor de tweede en laatste drankpost rond de 16,5 kilometer haal ik ineens mijn oude buurjongen Jan Vrijenhoek in, apart dat ik hem hier ineens tegen kom, is erg leuk. 
Na de drankpost gaat het steeds moeilijker. Jan gaat net voor me lopen en ik heb moeite om te volgen, Jan is wel een prima mikpunt om toch maar de focus te houden om te blijven rennen en niet over te geven aan de zware benen en misselijkheid. 
De kilometertijden zitten inmiddels ruim boven de 4.40 , maar ik weet ze nog wel onder de 5 minuten te houden. Net voorbij de 19 kilometer staat Jos Verlegh langs de kant en roept goed zo Wim, ik kijk achterom en zie Wim warempel toch weer vlak achter me. Jos loopt even naast me mee en ik geef aan dat Wim waarschijnlijk bijna twee minuten voor me is gestart, maar dat blijkt achteraf slechts 36 seconden te zijn. 
Jos laat zich zakken en gaat bij Wim lopen. Als we bij de 20 kilometer zijn en ik kapot zit komen Jos met in zijn kielzog Wim als een sneltrein voorbij en ik weet niet wat ik meemaak. Het kraakt aan alle kanten en doet zeer, de linker hamstring is erg stijf, maar waar ik het vandaan haal weet ik niet, ik kan toch nog iets versnellen in de hoop Wim niet te ver weg te laten lopen om zodoende netto nog voor Wim uit te komen in de veronderstelling dat ik bijna twee minuten speling zou hebben. 
Zo snel als Wim me voorbij ging, zo plotseling valt hij ook ineens weer stil, Wim zit er ook doorheen, net als ik. Langzaam nader ik Wim en kruip hem voorbij. Met nog een laatste krachtsinspanning haal ik eerst Jan in en later Wim om net voor beiden over de finish te komen waar Janet ons aan staat te moedigen. Met een tijd van 1.37.17 tegen 1.37.57 is het verschil slechts 40 seconden en lopen we beiden geen toptijden maar hebben wel alles gegeven. 
Bij de finish krijgen we een flesje dorstlesser/energiedrank, verder niets. Ik had een medaille verwacht, zeker gezien het hoge inschrijfgeld, maar die was er niet. Ook een shirt in een leuke kleur geel was er niet, die had je vooraf moeten bestellen en ook daar moest dan voor betaald worden. Onvoorstelbaar dat er zoveel lopers op af komen met zulke prijzen en dat er bij Avantri op de diverse lopen maar zo weinig lopers afkomen, met uitzondering van de Oliebollenloop natuurlijk. Wat is het geheim ? Het parcours ? Het tijdstip in het jaar ? 
Wat hebben de anderen gedaan ? 
Janet blijkt zelfs een dik PR te hebben gelopen en heeft daarmee Johan met zo'n 2,5 minuut klop gegeven en kan zich verheugen op een etentje, ze liep 45.42 waarmee ze net naast het podium terecht kwam op plaats 4, net achter Marleen Zijderlaan die derde werd al was dat gat nog best groot, Marleen liep 42.11 , Johan liep 48.09 
Jan Hendrikse loopt een mooie 1.32.28 , Jos Koeleman een 1.34.41 , Ger een 1.47.45 , Ronald 1.42.59 , Henry Sangers 1.54.19 
De meeste lopers van de 10 zijn al lang naar huis, alleen Susanne is er nog, ze gaat met ons mee, ze liep een mooie 1.00.28 , net voor Mariëtte Sangers die 1.00.52 noteerde. 
Nu even uitrusten, op tweede kerstdag wacht nog de Kangoeroeloop in Vught over 27 kilometer en op oudejaarsdag natuurlijk de Oliebollenloop. 
Langs deze weg wens ik iedereen hele fijne kerstdagen toe en hoop iedereen weer te zien bij de Oliebollenloop.



Blij met een tijd ruim onder de 4 uur bij mijn 91e marathon, deze keer de SPARK marathon in Spijkenisse

SPARK Marathon Spijkenisse 16-12-2012

Na de geslaagde missie in Rotterdam bij de Bruggenloop vorige week, die ook nog eens reuze gezellig was samen met mijn loopvrienden staat vandaag een marathon op het programma, athans, ik heb me er al een tijd geleden voor ingeschreven toen ik me nog goed voelde. Nu ik ben gestopt met het innemen van supplementen en daardoor hoop dat het gehalte vitamine B6 in mijn bloed wat gaat zakken gaat het wel langzaam iets beter. Woensdag na de training en donderdag op mijn vrije dag was het helemaal niets en voelde ik me erg beroerd, maar vanaf vrijdag gaat het iets beter, iets minder misselijk en iets minder moe. Ik besluit daarom vandaag toch gewoon naar Spijkenisse te gaan en daar maar te kijken hoe het zal gaan. 
Vooraf had ik met Lydia Rehorst afgesproken dat ik haar zou gaan hazen naar een tijd van 3 uur 20 en dat zo'n 25 kilometer zou gaan doen waarna ik kapot mijn restant zal proberen te volbrengen, maar hoe het zal gaan ? 
Ik pik Lydia op in Lekkerkerk op het afgesproken tijdstip tussen half 10 en kwart voor 10, dan is de Barchetta ook gelijk vol, meer dan twee gaan er echt niet in. 
In Spijkenisse zit het een beetje tegen, de TomTom is wat verouderd en er zijn tal van wegen bij gekomen waardoor we ineens voor de Botlekbrug staan die ook nog eens open staat, balen ! Omkeren dan maar en via Hoogvliet via de andere kant naar Spijkenisse. Als we er bijna zijn hoeven we alleen de brug nog maar over en ja hoor, die gaat net open, wederom balen. Het is inmiddels half 11, de start om 11 uur. Ik ben nooit in paniek, maar gek genoeg Lydia ook niet. Als ik maar om 11 uur aan de start sta roept ze. 
Als we aankomen bij Spark, de atletiekvereniging die de marathon organiseert, is de parkeerplaats stampvol. Lydia heeft het idee om vast uit te stappen om de startnummers op te halen terwijl ik de auto ergens ga parkeren, al blijkt dat toch een heel stuk verder te zijn en is het nog een stuk terug lopen naar de gloednieuwe sporthal naast de baan. 
IK kleed me snel even om, maar zie lydia zo snel nog niet, wel Richard Groenendijk, die vandaag als gangmaker gaat lopen in de tempogroep die gaat voor een eindtijd van 3.15 uur. Ik zie mannen als Gijs Honing en Hans Buis, maar geen Lydia. Nadat ik helemaal klaar ben is het nog een paar minuten naar de start en ja hoor, daar staat Lydia met mijn enveloppe. Snel terug naar de sporthal, nummer opspelden, klaar ! Hoewel, ik ben mijn horloge vergeten. Lekkere haas zeg. En nu ? Ik besluit mijn normale horloge om te houden, dan heb ik nog enig idee hoe snel we lopen. Ik sprint terug naar de start en heb nog net een minuutje over. Bij de start zien we Hans van Wurmond nog even, Leendert de Heer, Ger Kooijman en in een flits zie ik ook Ronald de Ridder. Leuk, die bekenden, ook hier. 
We sluiten aan achter Richard Groenendijk en gaan weg in zijn groep, al is dat voor mij natuurlijk veel te snel, ook voor Lydia, maar wie weet kan ze het lang volhouden. 
Na ruim 4 kilometer is de eerste drankpost. Mijn legging zakt wat af en ik maak alles goed vast, drink wat, mar daardoor is de groep ineens al een eind weg. Ik probeer weer aansluiting te vinden, maar het gat blijft gelijk en om er nu heen te sprinten lijkt me niet verstandig, waarna ik wat gas terug neem en een tempo van rond de 5 minuten per kilometer ga lopen. Lydia blijft nog netjes in de groep, die moet daar lekker blijven zitten, aan mij heeft ze zo helemaal niets. Ik merk dat mijn lichaam nog lang niet 100% is, maar verder gaat het redelijk. Van Spijkenisse gaat het via Geervliet en Heenvliet, als een speer komt ineens de nummer 1 op de halve marathon voorbijstuiven, Patrick Kwist, ook de winnaar van de Bruggenloop. Wat een tempo ! Daarna komt de splitsing halve of hele marathon en ga ik linksaf, DE HELE MARATHON, het zal mij benieuwen. Verstandig is het natuurlijk niet, dat weet ik, maar ik mag er 5 uur over doen en opgeven staat niet in mijn woordenboek, het moet gewoon gaan lukken. 
Echt boeiend is het parcours niet, alle paden lijken op elkaar, we lopen langs hoogspanningsmasten, zien de stinkpijpen van Pernis en langs de kant staat zo goed als niemand en als er al iemand staat laten ze zich niet horen. Tijden weet ik niet echt, ik zwem tussen de gangmakende groepen van 3.15 en 3.30 in en loop ongeveer 5 minuten per kilometer nog steeds en het voelt nog goed. 
Via Bernisse en Abbenbroek gaan we naar Zuidland en begint het te regenen, heerlijk. Ook het parcours is ineens leuker geworden, we lopen langs de Stompaardse Plas, al is dat van korte duur, daarna is het parcours weer saai als voorheen. Bij de drankpost van de 25 kilometer haalt de grote groep met het einddoel 3.30 me in, maar die lopen minuten voor op hun schema, dat is niet goed, zo heb je er dus niets aan. Achteraf gaf Lydia aan dat ook de 3.15 groep te snel was. 
Ik begin mijn benen nu goed te voelen en moet mijn tempo flink laten zakken, maar ondanks dat gaat het beter dan ik vooraf had durven dromen. Op weg naar Hekelingen ben ik net voorbij de 30 kilometer als Ronald de Ridder me eindelijk voorbij komt, die had ik in de groep 3.30 verwacht, zeker na zijn mooie tijd in de Soester Bosmarathon, maar wie weet kan hij nog op de 3.30 uit komen. Zelf ben ik nu toegekomen aan het stukjes wandelen. 
In Hekelingen zelf is het met de support langs de kant al net zo, de mensen zijn niet echt enthousiast. Als er dan iemand staat hoor je ze niet en als ze dan iemand zien die voor hen bekend is hoor je ze ineens wel klappen en roepen dat ze blij zijn dat ze eindelijk een bekende zien, een beetje jammer. 
Bij de drankposten is er in het begin de keuze uit water en energiedrank, maar vanaf de 30 kilometer ook lekkere thee, dat gaat er wel in, ik mis net als in Rotterdam wel de banaan en sinaasappel. 
Om me heen zie ik veelal dezelfde lopers om me heen die het ook moeilijk hebben, anderen schieten me voorbij of ik stil sta en dat is ook bijna zo. Ik vorder gestaag en heb nog steeds uitzicht op een tijd onder de 4 uur, maar ik moet niet nog langzamer gaan lopen. 
Het is echt zwoegen geblazen, heel soms haal ik nog een loper in die er helemaal doorheen zit en alleen maar loopt te wandelen, maar meestal halen ze mij in. De groep 3.45 is me ook al heel lang geleden voorbij gekomen, die liepen meer dan 5 minuten voor op het schema, ook dat is dus niet goed gegaan. 
Spijkenisse is in aantocht, wat een stinkstad is dat zeg, overal pijpen langs het water, veel industrie en hele hoge flats, een complete stad, daar zou ik toch niet willen wonen. Nog even de drankpost bij de 40 kilometer, dan kijk je naar de andere kant van de weg en ben je er bijna, maar moet je nog twee kilometer omlopen om onder de weg door te kunnen gaan. Ik heb het nu wel even gehad en ben blij als ik eindelijk op de baan aan kom. De baan nog even driekwart lopen en we zijn bij de finish in een toch wel verrassende eindtijd van 3.51.02 , daar had ik vooraf geenszins op durven hopen, marathon 91 is tot een goed einde gebracht. 
Bij de finish wacht een post met wel sinaasappel, banaan, water, koekjs, energiedrank, thee en zelfs lekkere warme bouillon, dat gaat er zeker in. 
Ik zie Lydia niet, ook Ronald niet en ga snel douchen. Onder de douche heb ik het even moeilijk, de kramp trekt naar mijn knieholtes toe en ik moet een tijdje op mijn hurken gaan zitten en mijn benen masseren om het er een beetje uit te krijgen. Na de douche op zoek naar Lydia die ik net zie aan een bekertje bouillon met in haar handen een enveloppe met inhoud en een bos bloemen voor haar tweede plaats bij de dames senioren, een knappe prestatie, zeker ook omdat Lydia al snel iets verkeerd voelde schieten in haar kuit en ze de groep van Richard ook al snel heeft moeten laten schieten, haar eindtijd was 3.33.55 , net voor Ronald de Ridder die 3.34.53 noteerde, een mooie tijd, jammer dat het niet onder de 3.30 zat. 
We wandelen een heel stukje naar de auto die daar link staat. Bij het neerzetten was er geen plaats meer, alleen op een hellend stuk gras waarbij ik al benauwd was of ik straks wel weg zou kunnen komen, niet ver daarachter water. Ik zie in het gras al omgeploegde plekken bagger die aangeven dat sommige auto's het moeilijk hebben gehad om weg te komen wat natuurlijk nu ook gebeurde. Heel rustig iets optrekken, maar al snel maalden de banden rond. Het zijn geen winterbanden, dus minder grof wat betreft het profiel en ik kom niet weg. Langzaam iets optrekken en gelijk naar links sturen, stukje achteruit naar rechts en dat een aantal keren herhalen waardoor ik uit het water blijf en wat rechter op het gras kom te staan waardoor ik nu ruimte heb om achteruit te rijden uit de gevarenzone en er zo toch uit te komen. Even zweten, maar het is gelukt. 
Ik ben blij dat ik even kan zitten en mijn lichaam wat kan laten rusten, Lydia heeft met het zitten meer moeite en krijgt juist last van kramp. Na een voorspoedige rit naar Lekkerkerk ben ik even in gedachten en passeer ik de rotonde zonder af te slaan en moet keren om toch Lekkerkerk in te gaan. Ik zet Lydia af en ben net voor half 5 weer thuis na een leuke dag. 
De marathon was verder best goed georganiseerd, de tempogroepen liepen te snel, het parcours was eenzijdig en niet echt boeiend, maar ondanks dat heb ik er toch een goed gevoel aan over gehouden. 
 

Bruggenloop Rotterdam 09-12-2012

Vandaag is een leuke dag. Tijd voor weer een wedstrijd, deze keer de Bruggenloop in Rotterdam met start en finish naast mijn geliefde Feyenoord stadion "De Kuip". 
Het is tevens een speciale editie, de 25e. Wat het nog specialer maakt is het feit dat ik vergezeld wordt door mijn hardloopmaatjes. 
De start is vandaag pas om 15.30 uur, dit om aan het einde een sfeervolle finish te creëren, al hadden ze dan wat mij betreft nog wel een uurtje later mogen starten. 
Nog even een heel klein beetje overwogen om eerst nog de Loetcross te gaan doen in Lekkerkerk, maar daar toch maar vanaf gezien, helemaal fit ben ik niet, volgens de uitslag van mijn bloed een veel te hoge waarde aan vitamine B6 in mijn lichaam, 722 ipv 200, daardoor moe en misselijk, dat heb je met dat slikken van al die pillen. Maar goed dat ik niet naar de dopingcontrole moest komen. 
Wel vanmorgen nog wat sfeer geproefd bij Avantri door na de zondagtraining nog even een bakkie te pikken, Janet en Aad hadden hetzelfde idee en waren ook van de partij, ook zij lopen de Bruggenloop. 
Om 13.00 uur pik ik Michel de Langen op en daarna Hans van Wurmond waarna we naar het park in Schoonhoven rijden om ons bij de anderen te voegen. Susanne en Nicky staan al te wachten, even later komt Janet aan fietsen, gevolgd door Els en Aad, we zijn compleet. 
Aad en ik rijden, Els laat haar auto achter. Met Aad als eerste berijder gaan we naar Rotterdam waar we de auto parkeren en van daar nog een kilometertje moeten lopen naar het stadion, dat is gelijk een goede warming-up. Vanaf Bergambacht heeft Ina Heikoop met haar man Dennis achter ons gereden, Ina gaat ook lopen, maar na het parkeren hebben we haar niet meer gezien, Dennis heeft haar afgezet bij het stadion, dat is voor hem als Ajax-fan best moeilijk denk ik. 
Het zal mij benieuwen hoe iedereen gaat lopen. Zelf ben ik niet fit, Aad loopt niet vaak een 15, Janet, Nicky, Els en Susanne hebben nog nooit zover gelopen, waarbij Susanne pas een aantal injecties heeft gekregen tegen de pijn en nu zelfs naar de EHBO moet om haar knie in te tapen, zo graag wil ze vandaag lopen, maar of dat verstandig is..... ? 
Hans heeft het plan om 1.15 te gaan lopen of net iets daar onder, Michel wil voluit gaan en zien hoever hij kan komen, hij denkt 1.07 , Aad, Janet en ik willen weg gaan op 1.15 en gaan trachten daar net onder te komen. Nicky en Els hebben het plan om 1.32.30 te lopen, hoewel dat eerst 1.40 was, dat is dus al bijgesteld. Susanne is blij als ze de Bruggenloop uitloopt en roept een tijd van twee uur, alles sneller is meegenomen. 
Heel vroeg al komen we in het stadion aan, ruim een uur van tevoren. We hebben alle tijd om alles eens te bekijken, wat foto's te maken, de waardevolle spullen af te geven, Susanne om zich te laten tapen, allemaal nog even naar het toilet en ons omkleden. Bij het stadion komen we de familie Sangers nog tegen. Mariëtte is geblesseerd geweest en nog niet fit genoeg, haar man Henry loopt op haar startbewijs. Ook zien we ineens Bastiaan van Houwelingen, die hadden we ook wel op kunnen pikken, maar dat wisten we niet. Bastiaan is een tijd geblesseerd geweest en ziet wel waar hij vandaag op uit gaat komen. 
Het lijkt Cor-weer te worden want het regent en er staat een gure harde wind. Allemaal met extra bescherming, het zij een trui, of een vuilniszak of plastic spoeden we ons naar de start. Els, Nicky en Susanne starten in vak C, de rest in vak B, ik mocht eigenlijk in A starten, maar deze keer is B prima. 
Na de start is het even zoeken naar het juiste ritme en ook een weg zoeken tussen de drukte door om niet iedere keer in te moeten houden. Er lopen veel lopers om ons heen die blijkbaar zomaar een tijd hebben opgegeven en echt niet onder de 1.15 gaan eindigen, veel horen er gewoon in vak C. 
De eerste kilometer gaat in 5.03 , maar dat is ook niet verwonderlijk met de drukte, dan 4.48 , 4.48 , 4.52 de Erasmus brug op, dan 4.43 de brug weer af, een tussentijd van 24.14 , netjes binnen onze doelstelling, maar we hebben wat marge nodig met het oog op de Van Brienenoordbrug. 
Kilometer 6 gaat in 4.50 , dan 4.50 , 4.44 , 4.50 waarna we aan de klim beginnen. Net voor de klim is nog een drankpost waar we wat drinken, de eerste post hebben we overgeslagen. We zien langs de kant Jan Klerk en zijn zoon Kelvin nog staan en ik zwaai naar hen. Hans is er inmiddels af, Aad en Janet lijken moeiteloos te volgen en doen het prima, al geeft Janet aan dat we niet zo heel veel meer moeten praten, het gaat duidelijk wat moeilijker nu. 
Kilometer 10 gaat in 5.08 , maar dat komt door de lange klim van de Van Brienenoordbrug. We houden even iets in omdat Aad een klein gaatje laat vallen, maar die is er al snel weer bij. De doorkomst op de 10 kilometer is 48.36 , de tweede 5 ging slechts 8 seconden langzamer dan de eerste 5 en dat met die klim, hoewel we de eerste 5 de Erasmusbrug hadden natuurlijk, al is die veel korter. 
Nadat we eindelijk boven zijn begint Janet het wat moeilijker te krijgen, maar ondanks dat gaat het naar beneden best snel en lopen we nog steeds ruim onder de 5 minuten per kilometer. 
De 11e kilometer gaat nog wel net boven de 5 in 5.01 , daar zit nog een deel van de klim in, dan volgt 4.35 met de snelle afdaling, een 4.46 en dan maant Janet me dat ik iets gas terug moet nemen, dat is maar goed ook, want de laatste twee kilometer hebben we pal wind tegen en is het beter als Janet achter me blijft lopen. 
Kilometer 14 gaat in 4.49 en de slotkilometer in 4.59 , toen was de pijp een beetje leeg. 
De 15 kilometer zouden we dan hebben gelopen in 1.12.46 , de laatste 5 waren tevens de snelste 5 in 24.10 , maar we moesten toen nog een stukje van 150 meter lopen. Iedereen die ik het heb gevraagd had volgens zijn/haar horloge meer gelopen, dus moet dat ook wel zo zijn geweest. Op mijn horloge was het 150 meter, bij Aad 100 meter, weer een ander had 170 meter meer. 
Die laatste 150 meter deden we in 37 seconden en waren gemiddeld ook de snelste meters, Janet en Aad wisten er nog een eindspurt uit te persen en hand in hand bereikten we de finish in 1.13.23 , een PR voor Aad en Janet, een knappe prestatie. 
Michel stond ons al op te wachten en had een prachtig PR gelopen in een prachtige 1.06.22 , gevolgd door Bastiaan in 1.10.16 
Hans slaagde er net niet in om zijn tijd te halen en kwam binnen in 1.17.06 met ook nog eens een blaar op zijn hiel omdat met het aantrekken van zijn loopsok de sok kapot scheurde en hij met blote hiel in zijn schoenen is gestapt. Auw ! 
We namen na afloop een lekker bakje thee en kregen een flesje water, een flesje sportdrank en natuurlijk een mooie medaille, een kerstklok met een rood/groen lint. Nog even dachten we eraan om te wachten op de anderen, maar de snijdende wind bracht ons op andere gedachten en we zijn naar de kleedruimte gegaan om wat warms aan te trekken. Na afloop kwamen we nog een groepje lopers van avStart tegen, die hadden ook lekker gelopen. 
Van de dames uit vak C kwamen gelukkig ook allemaal positieve geluiden. Els liep een nette 1.31.46 , ruim binnen haar doelstelling. Nicky had onderweg een kleine inzinking maar herstelde zich knap met 1.33.45 waar Susanne ondanks haar blessure niets eens zo heel ver achter zat in 1.36.26 
Nicky was met haar ouders mee terug gegaan, de rest besloot na het bereiken van de auto's om nog even gezellig een bezoekje te brengen aan de McDonalds in Capelle waarna we afscheid van elkaar nemen na een heerlijke en gezellige middag en deels avond inmiddels. 
Langs deze weg wil ik iedereen bedanken voor de gezelligheid. 



Groepsfoto met mijn hardloopvrienden in mijn geliefde "Kuip"

Na de finish met Aad en Janet

Bruggenloop Rotterdam 09-12-2012



Compilatie van passages en finish tijdens mijn Bruggenloop in Rotterdam, samen gelopen met Janet Rietveld en Aad van der Poel

Vechtstreek in beweging Maarsseveen 25-11-2012

Afgelopen woensdag voelde ik me erg moe en ook enigszins misselijk, waardoor ik besloot om niet te gaan trainen. De nacht en ochtend daarop op mijn vrije dag sliep ik bijna klokje rond, wel wat uitgerust, maar nog steeds misselijk. Toch anderhalf uur gelopen en doodmoe terug, blijkbaar heb ik het één of andere virus te pakken, geen koorts, niet verkouden, vreemd. 
Op zondag even zitten twijfelen tussen de cross in Krimpen of elders gaan lopen, maar uiteindelijk kies ik er voor om samen met Ger Kooijman naar Maarsseveen te gaan om daar een halve marathon te lopen, dat doe ik liever dan 3 rondjes en slechts 7,5 kilometer lopen. 
We vertrekken iets na kwart voor 10 en komen rond half 11 aan. Mijn start is om 10.55 uur, die van Ger om 11.05 uur, hij doet de 10, dat zijn 2 rondjes van 5 kilometer. De halve marathon gaat eerst een aantal rondjes over het parkeerterrein waardoor we 1100 meter hebben afgelegd alvorens we 4 rondjes van 5 kilometer gaan afleggen. 
Bij de inschrijving kom ik Johan van Santen en zien vriendin Corrie Maasdamme van Veteranen Nederland tegen, ook Annie van Rossum en de broers Woerden zijn van de partij en we kletsen gezellig wat. Nog even naar het toilet en net op tijd voor de start aanschuiven bij de lopers. Het is niet erg druk, mede door het weer denk ik, hoewel het zelfs af en toe zonnig is, regen zien we niet, alleen maar veel wind. 
Na de rondjes op het parkeerterrein loop ik in 7e positie, Frans Woerden loopt 2e en is uiteraard sneller. 
Na de eerste ronde lig ik 6e, maar echt lekker gaat het niet. Na de eerste kilometers in 4.08 , 4.27 en 4.32 te hebben gelopen merk ik al dat ik dat niet vol blijf houden, daarvoor ben ik niet fit genoeg. Achter me loopt lange tijd niemand en ik besluit het rustiger aan te doen. Na nog een aantal kilometers onder de 4.40 kom ik bij de finish, drink rustig wat, neem een stuk sinaasappel en laat daarna de tijden oplopen tot net onder de 5 minuten. Ik begin me steeds minder lekker te voelen en denk er over na om bij de 11 kilometer te stoppen, maar ga toch maar door, dan maar wat minder snel. Ik krijg nu ineens veel pijn in beide schouders en weet niet hoe ik mijn armen moet houden om de pijn kwijt te raken. Helemaal langs mijn lichaam, dan weer half hoog, draaien met mijn armen, een beetje masseren tijdens het lopen, niets lijkt te helpen. Voor me zie ik één van de 5 lopers die nog voor me zitten wat afhaken en ik begin in te lopen. Blijkbaar geeft dit me moed, want zonder het in de gaten te hebben gaan mijn kilometertijden naar beneden. De pijn in mijn schouders die best wel heftig was gaat nu langzaam wat minder worden en ik begin eindelijk weer een beetje lekker te lopen. Met het ingaan van de laatste ronde van 5 kilometer lig ik nog maar een 50 meter achter de loper in 5e positie. Na de eerste kilometer zit ik vlak achter hem, maar hij gaat wat sneller lopen nu hij me in de gaten heeft, maar nog voor kilometer 2 heb ik hem ingehaald. Het is soms een strijd tegen de harde wind, overal liggen takjes, bladeren en ook soms vuil, het water van de Maarsseveense Plassen lijkt er soms uit te willen, door de wind slaan er regelmatig golven over de oevers, wat toch ook wel weer een fascinerend gezicht is. De laatste twee kilometers zet ik nog even aan met een 4.33 en een 4.37 zodat ik nog net onder de 1.40 uit kom, 1.39.39 en daar ben ik tevreden mee na een wat mindere week. Nu eerst maar eens fit zien te worden met het oog op de Bruggenloop en vooral de marathon van Spijkenisse op 16 december. 
Na afloop kunnen we niet douchen, snel omkleden, een zakje kruidnootjes in ontvangst nemen en op weg naar huis in de Barchetta.

Klaverbladloop Zoetermeer 11-11-2012

Op de foto in het middag met mijn nieuwe neon compressiekousen

Na de marathon van vorige week in Sint Oedenrode is het de vraag hoe mijn lichaam zijn heeft hersteld. Er waren wat ongemakken met de rechter lies en dat is nog steeds niet over, ik moet hem wat ontzien. Op de training wel goed mee gedaan, maar diverse rek en strek oefeningen overgeslagen, verder voelde het prima. Op donderdag een uurtje uitgelopen, dat voelde ook prima. Voorzichtig aan Marloes gevraagd of het goed is als ik de Beekse Bosloop ga lopen, 30 kilometer in Hilvarenbeek, maar mede vanwege het vroege aanvangstijdstip geeft ze aan dat ze dat niet wil hebben, dan is ze weer vroeg wakker. Ik stem hiermee in, maar vraag gelijk of het goed is als ik op 16 december een marathon ga lopen in Spijkenisse en dat was prima. Ik kijk even op de hardloopkalender en zie weinig leuke lopen staan van 21 kilometer, dan maar iets korter, ik kom uit op de Klaverbladloop in Zoetermeer, een loop over 15 kilometer met de start pas om 11.30 uur. 
Gisteren had Marloes me al vroeg gewekt, ze kon niet meer slapen en maakte zoveel herrie waardoor ik al vroeg wakker was, nu kan ik iets langer blijven liggen, maar ook nu is het Marloes die al veel te vroeg wakker is, al om half 8, dus uitslapen is er niet bij. Als ik nog even blijf liggen en in lijk te dommelen gaan de kerkklokken weer beieren, stomme klokken ! Dat gaat hem niet meer worden. Ik ga er maar uit, alle tijd om alles gereed te maken voor de Klaverbladloop. 
Om half 11 vertrek ik en kom al om 11.00 uur aan. Ik vul een formulier in en moet in de rij staan om me in te schrijven, dat kost veel tijd waardoor ik nog 10 minuten over heb. Als ik op zoek ga naar een toilet kom ik Kelvin Klerk met zijn ouders tegen en maak even een praatje met hen. Kelvin wil onder de 1.07 gaan lopen, dat is mij wat te machtig een week na de marathon, ik mik op 1.10 
Na het toiletbezoek (een plastic staand toilet buiten met 4 plasplaatsen) begeef ik me naar de start en sta daar naast Kelvin. We staan redelijk vooraan en zijn na het startschot snel weg. Kelvin gaat we erg snel en ik besluit rustig mijn eigen tempo te gaan lopen, ongetwijfeld zit de marathon nog in de benen. Na de eerste kilometer in 4.17 en een tweede in 4.23 kom ik al snel boven de 4.30 met tijden van 4.32 , 4.43 en 4.33 waardoor de 5 kilometer gaat in 22.28 , veel te snel voor nu. Ik laat het tempo wat zakken en noteer 4.40 , 4.35 , 4.38 , 4.36 en 4.38 , de tussentijd op de 10 is dan 45.35 , nog steeds te snel, maar na zo'n marathon eigenlijk heel goed. Na een prachtige route langs diverse plassen komen we weer in Zoetermeer zelf terecht. Ik loop al een tijdje alleen na in het begin met een paar lopers te hebben gelopen. Door mijn redelijk constante tempo halen lopers mij niet meer in, maar ben ik het juist die af en toe een loper inhaal, al is Kelvin al heel lang uit zicht, ook Wim Verkleij van Reeuwijk zag ik voor me lopen en is al ver uit zicht. Na 5 kilometer zat Kelvin al zo'n minuut voor me, dat is dan 3x over de 15, zo'n 3 minuten zal het verschil wel gaan worden schat ik. 
Na de drankpost gaat kilometer 11 in 4.42 waarna ik kilometers loop van 4.36 , 4.33 , 4.35 en nog een snelle 4.22 als afsluiter. De laatste is echt nog een volledige kilometer, ik had gewoon nog veel over. Heerlijk gelopen, niet kapot gegaan, ook niet helemaal voluit gegaan, maar toch een nette 1.08.24 gelopen en dat een week na de marathon, dat geeft goede hoop voor de Bruggenloop op 9 december, dan wil ik onder de 1.07.30 proberen te lopen. Kelvin loopt een prachtig PR in 1.05.40 en zit inderdaad zo'n 3 minuten voor me, erg knap. De lies voel ik nog wel iets, maar met het lopen heb ik er totaal geen last meer van gehad. De marathon heeft de lies goed gedaan. Ik moet denk ik wat meer lange afstanden gaan lopen, dat is voor mij minder blessure gevoelig en ook meer mijn doel, daar geniet ik het meeste van. 
Vandaag lekker gelopen, hoewel het wel warm was met de zon en ook erg hinderlijk doordat de zon in je gezicht schijnt. Na afloop kregen we nog een pakje vruchtensap, een pakje met twee stroopwafels en een pakje sultana. Nog even met de familie Klerk gepraat en met een dame van de av Waterweg waarna ik weer huiswaarts keer in mijn Fiat Barchetta. Bij het verlaten van de avIlion zie ik net de laatste loper nog aankomen, gevolgd door een hele stoet fietsers, de vele vrijwilligers in hun oranje hesjes, met daarbij een ziekenauto als begeleiding, wel een leuk gezicht. Volgende week even geen loopje, ik ben donderdag jarig en wil lekker meetrainen met mijn loopvrienden op zondag en gelijk trakteren.



Het laatste stuk richting de finish bij de Klaverbladloop in Zoetermeer

Marathon van Rooi Sint-Oedenrode 04-11-2012

Voor de start samen met Ger Kooijman

Vijf jaar geleden werd deze marathon voor de eerste en enige keer georganiseerd, althans, dat werd toen beweerd. Ik liep de marathon toen ook en ging toen bij 29 kapot en kwam binnen in 3.41.46 
Na een prachtige loop van 28 kilometer in Schoorl en een training met Ger Kooijman eveneens van 28 kilometer moest het maar gebeuren, ik voel me goed en de conditie is prima. De zondag van Etten-Leur niet veel meer doen, alleen even naar de baan om met de zondag-groep van Avantri te gaan trainen, een niet TE intensieve training en daarna gezellig met z'n allen een bakkie doen. Alles ging prima tot ik in de avond ineens flinke steken in mijn lies voelde. Wat krijgen we nu ? 
Op dinsdag bij masseur Ben Gubbels geweest voor de wekelijkse massage en gelijk even gevraagd waar dat nu weer vandaan komt. Volgens Ben is het de lies met de aanhechting naar mijn buik, een blessure waar ik al een jaar mee loop te tobben en waar ik de ene keer meer last van heb dan de andere keer. Balen zeg, net nu, al komt dat natuurlijk nooit gelegen. Woensdag wel wezen trainen, maar daar had ik flink last en ben zelfs eerder gestopt. Donderdag nog 10 kilometer getest en dat ging redelijk, maar zaterdag op mijn werk waren de pijnscheuten niet van de lucht en had ik sterke twijfel of ik wel mee zou gaan doen, maar uiteindelijk besluit ik toch te gaan. 
De start van de marathon van Rooi is pas om 11 uur, het is zo'n 5 kwartier rijden, tel daar een half uurtje bij, dan zou ik rond 9.15 kunnen vertrekken, misschien 9 uur, niet eerder, maar Paul Wobbe uit Den Haag en Ger Kooijman uit Krimpen a/d IJssel gaan mee en Ger wil er vroeg zijn, dan maar om 8.30 uur op pad. Ik smokkel nog wat en maak er 8.40 van. De TomTom is even zoek, dan moet het maar een GerGer gaan worden, maar die heeft er niet zoveel kaas van gegeten, daarom in Sint-Oedenrode maar even bij de plattegrond gestopt, we blijken in de buurt te zitten en om 10.00 zijn we er al. We komen gelijk aan met Nico van den Heuvel die we twee weken geleden ook tegen zijn gekomen met onze lange training waarbij Nico ook had aangegeven dat hij mee zou gaan lopen. In eerste instantie zou Arie Visser ook weer van de partij zijn, maar die heeft de laatste tijd last van zijn rug gehad, al gaat dat nu al beter, een marathon komt nog te vroeg. Ook Lydia Rehorst had plannen, maar die kon haar dienst niet ruilen en kiest voor Spijkenisse in december. 
We halen onze startnummers op, kleden ons om, regelen de drankjes, maken diverse praatjes en begeven ons naar de start. 
De speaker roept nog om dat de marathon van New York niet door is gegaan. Onder de vele lopers, ook uit Brabant, heerst begrip voor de beslissing. De organisatie van de marathon van Rooi heeft de gedupeerde lopers aangeboden om gratis te mogen starten vandaag en daar hebben vijf lopers gehoor aan gegeven, ze hebben er zelfs het nieuws op tv en de kranten mee gehaald. 
Ik voel bij de start mijn lies al zeuren en vrees het ergste. Mijn doel vooraf is 3.45 uur, maar we zullen wel zien. Paul en Ger hebben niet echt een doel, gewoon uitlopen en Nico streeft naar een tijd van 3.20 
Vooraf had ik een hoopje dat Nico op 3.30 weg zou gaan, dan kon ik een tijdje met hem oplopen, maar dat is nu gekkenwerk. 
Het is al vanaf de start fantastisch zonnig najaarsweer, er is geen wolkje te bekennen. 
Na een paar honderd meter loop ik naast Rudo Kalkman, een loper van Reeuwijk, woonachtig in Bodegraven en een oud monteur van mijn bedrijf, ik kom hem wel vaker tegen. We lopen twee kilometer samen op en onbewust noteren we tijden van 2x 4.50 , goed voor hem, want hij wil onder de 3.30 gaan lopen, maar te snel voor mij. Rudo gaat nog wat sneller lopen en ik blijf, ondanks dat het wat te snel gaat toch hangen in die tijden tussen de 4.50 en 4.55 , we zien wel hoe het gaat lopen, de lies lijkt zich goed te houden, al voel ik hem wel. 
Na 10 kilometer kom ik door in 48.20 , eigenlijk veel te snel, maar het is zulk machtig loopweer dat het lijkt of het vanzelf gaat. Ik geniet volop van het lopen door de bossen, de herfstkleuren en de mooie smalle paadjes, de ene keer asfalt, de andere keer onverhard. 
Ik slaag er nog steeds in om het tempo te handhaven. Inmiddels is de blauwe lucht verdwenen en is het zwaar bewolkt geworden, maar nog steeds droog, ik loop naast een loper die aangaf dat hij nog nooit regen had meegemaakt tijdens een marathon waarbij ik al denk dat dit dan nu gaat gebeuren, want ik had bij de weersvooruitzichting even gekeken bij Sint-Oedenrode en daar gaven ze toch 3,5 mm op voor vandaag. 
Op de onerharde bospaden is het soms even uitkijken waar je je voeten neerzet en gaan de tijden soms richting de 5 minuten, maar het gaat nog steeds geweldig. Na 20 kilometer kom ik door in 1.38.15 waarna ik even moet plassen, net na de pitstop. Ik heb daar vooraf ook mijn flesje drank achter gelaten en drink dat nu gelijk op. Door dit oponthoud ben ik de voorsprong op het schema van 5 minuten per kilometer bijna kwijt en noteer op de halve marathon een tijd van 1.44.12 en merk dat de paden wat moeizamer worden om op te lopen. De paden zijn hobbelig en het is slingeren over de paden om je voeten op de beste plekken neer te zetten. 
Af en toe komt er een paar keer een estafetteloper voorbij, verder blijft alles ongeveer gelijk. Super druk is het niet, ik schat zo'n ruim 100 lopers individueel en een kleine 50 estafettelopers. 
Bij 25 kilometer heb ik nog steeds een kleine voorsprong en noteer ik 2.04.45 en krijg het nu toch wat moeilijker. Het gaat niet meer zo makkelijk, de benen voelen wat zwaarder, vooral gek genoeg mijn hamstrings en niet eens mijn kuiten of bovenbenen, ook gaat de lies meer zeuren. De tijden van 5 minuten per kilometer laat ik bewust los, dat ga ik niet volhouden tot het einde. De 30 kilometer gaat in 2.32 en het is inmiddels gaan hozen. Sommige lopers trekken jasjes aan, fietsers schuilen, vrijwilligers hebben het slecht en door de natte ledematen wordt het al kouder en kouder, je voelt de wind op je natte lichaam ook des te meer. 
Ik kan mijn tempo met gemak op 6 minuten per kilometer houden, dat voelt een stuk beter en ik beleef toch lol in de hoosbuien, waar andere lopers lopen te foeteren. 
Door het dalen van mijn tempo komen er nu af en toe wat lopers voorbij, maar ik haal ook weer lopers in die er finaal doorheen zitten. Het parcours wordt al lastiger en lastiger om op te lopen. De baggerpaden door de bossen worden steeds natter. De sporen van de fietsers laten flinke voren achter waardoor het steeds meer uitkijken is geblazen waar je je voeten neerzet en is het soms ook glijden. Ondanks dat gaat het nog steeds vrij aardig en kom ik op de 35 kilometer door in 3.03 , tel door nog eens 7 x 6 minuten bij en ik kom uit op mijn streeftijd van 3.45 
De kilometertijden liggen nog steeds een fractie onder de 6 minuten, maar na 38 kilometer ga ik me steeds beroerder voelen, ik ben misselijk en besluit af en toe even te wandelen, dan krijgen ook mijn benen een beetje rust. Bij het 40 kilometerpunt kom ik door in 3.32 , drink wat en moet nog wel even doorgaan om onder de 3.45 te komen. Na twee kilometer zwoegen bereik ik de finish in 3.44.51 bruto, daar ben ik best wel tevreden mee, maar het ging niet vanzelf. Ik heb wel enorm genoten van de mooie omgeving, alleen daarom is het al een feest om een marathon te lopen. Na afloop spoed ik me al rillend naar de kleedkamer en val op een bank neer waarna de kramp al snel naar mijn knieholte trekt. Snel een warme douche, maar ook daar kan ik niet blijven staan, ik besluit maar even te gaan zitten. Na de douche begin ik wat op te knappen en trekt de kramp weer wat weg. Nico komt binnen en geeft aan dat hij 3.22 heeft gelopen, een wereldprestatie, Paul komt binnen en heeft 4.13 gelopen, voor zijn doen best netjes en hij oogt fris, van Ger nog geen spoor. Ik ga naar de kantine en wacht daar op de rest. Ger komt aan in 4.21 waarna we nog even wat foto's maken. Door het wandelen knap ik zienderogen op en even later is aan niets meer te merken dat ik een marathon heb gelopen, ik voel me al weer aardig fit, al voel ik wel de lies trekken. 
Na een mooie dag keren we huiswaarts en even na 17.35 zijn we thuis. Ik kijk al voorzichtig naar een marathon in december, of Spijkenisse of Geldrop, waarbij Geldrop de mooiere is, daar loop je door beschermde natuurgebieden, maar dan zit dat wel dicht op Linschoten, we zullen zien.



Hier op 1 van de vele mooie paadjes tijdens de goed georganiseerde marathon van Rooi toen het nog droog was.



Vlak na de start tijdens de Marathon van Rooi in Sint Oedenrode

Vanaf 18 oktober in de bioscoop, DE MARATHON

Els Flipse heeft deze foto gemaakt tijdens de opnames van de film

Op 18 oktober is de film DE MARATHON in premiere gegaan, een film waaraan ik als figurant heb meegewerkt, met in de hoofdrollen Martin van Waardenberg, Stefan de Walle, Marcel Hensema en Frank Lammers. Er zijn ook mooie bijrollen voor Loes Luca, Georgina Verbaan, Cynthia Abma, Annet Malherbe en Ariane Schluter.



Ik ben met mijn loopvrienden naar de film geweest, het was enorm gezellig en de film was top, we hebben enorm gelachen en een fantastisch leuke avond gehad.

Trailer film DE MARATHON

Trailer van de film DE MARATAHON waar ik een bescheiden rolletje in speel

Duinentrail Schoorl 14-10-2012

Het was regelmatig flink klimmen. Op de foto op kop van een lang peloton van zo'n 20 lopers

Duinen Trail Schoorl, een fantastische ervaring
 
Vandaag was weer een prachtige belevenis. Vorig jaar heb ik de 79 kilometer gelopen tijdens de Swissealpine, in augustus 56 kilometer in Monschau, allebei prachtige natuurlopen en vandaag staat er een trail op het programma in Schoorl, de Duinen Trail Schoorl, een evenement wat voor de eerste keer plaats zal vinden. Toen ik over het evenement las wilde ik me gelijk inschrijven, maar het bleek al maanden vol te zitten, dat is balen. Ik stuurde een berichtje naar de organisatie en kreeg te horen dat er geen mogelijkheden meer waren. Wel kreeg ik de tip om op het forum een berichtje te plaatsen van startnummer gezocht of zo, er vallen altijd lopers af die niet kunnen of geblesseerd zijn. Tot minder dan een week voor de start was er geen enkele reactie. Ik kijk nog eens naar de mooie plaatjes op de site van www.Mudsweattrails.nl en zie een oproepje staan dat ze mensen vragen om verslagen van trails op de site te zetten. Ik schrijf graag en wil mijn verslag van de Swissalpine en Monschau graag plaatsen en meld dat. Even later krijg ik een berichtje binnen dat ze op mijn weblog hebben gekeken www.turbodroopy.nl en dat ze het leuk zouden vinden als ik verslagen zou willen schrijven, wat ik dan ook heb gedaan. Ik heb er niet meer op gerekend, maar op het laatste moment is het toch nog gelukt om een startnummer te bemachtigen en kan ik alsnog naar Schoorl. Ik verheug me er al op, het is daar een prachtige omgeving. 
De start is om 10.00 uur voor de trail van 28 kilometer, de 14 kilometer start om 10.15 uur. Op de routeplanner kijk ik even hoe lang het rijden is en zie dat het ruim 1,5 uur zou duren en wil vertrekken om 7.30 uur, dan ben ik tenminste op tijd. Alles is nog donker in huis als ik vertrek, iedereen ligt nog in coma, ook mijn schoonouders die op visite zijn dit weekend. Het is toch al 7.45 uur, maar ik heb tijd genoeg. Het spettert wat onderweg en bij Gouda begint het steeds harder te regenen. Ik ga via de N11 naar Leiden en krijg een enorme plensbui op de auto, de ruitenwissers gaan op volle toeren. Als ik bij Alkmaar ben begint het weer op te knappen en wordt het droog. In Schoorl aangekomen brengt de Tomtom me netjes bij de sporthal, het is 9.22 en ik ben vroeg. Nu de auto nog even parkeren en dat viel tegen. Rondom sporthal de Blinkerd is overal de weg opgebroken en op elke vierkante meter staat al een auto geparkeerd. Dan maar even doorrijden, alles vol. Ik ben nu 1,5 kilometer verder en moet dan rechtsaf en kan na een stukje eindelijk de auto kwijt op parkeerplaats 1. Je moet daar betaald parkeren, of met chip of met munten. De prijs voor een dagkaart is 5 euro, ik heb aan munten 20 cent en ik heb geen chip bij me. Er komt een lieve dame aanlopen die me gelukkig wil helpen. Ze regelt met haar chip een dagkaart voor me en ik geef haar 10 euro, ze heeft echter geen geld terug en ze geeft mij de 10 euro weer terug. Laat maar zitten zegt ze, maar dat wil ik weer niet. Een vreemde die mij dan zomaar 5 euro geeft terwijl het mijn probleem is. Ik geef haar toch die 10 euro en ga op zoek naar de sporthal. Er lopen nog veel meer lopers die hier hebben moeten parkeren en zich afvragen hoe ver het nog lopen is. Volgens mensen die daar ook lopen is het zo'n twee kilometer. Daar gaat mijn plan, gaat het toch nog krap worden. Ik zet het op een drafje met de zware sporttas om mijn schouder en loop al te puffen. Als ik eindelijk in de sporthal ben aangekomen ga ik op zoek naar Jeroen met wie ik de afspraak heb gemaakt en alles gaat volgens die afspraak. Snel nog even een krabbeltje in mijn trimloopboekje, vlug omkleden, goede schoenen, sokken en legging aan, nog wat drinken, heuptasje om met wat voeding en een fototoestel, nog even naar het toilet. Al 9.56 , dat gaat weer niet lukken, het is nog een kilometer lopen naar de start, want dara ben ik op de weg naar de sporthal al langs gekomen. Vlak bij de start hoor ik in de verte al het piepen van de chip van de lopers, ze zijn dus al weg. Als ik aankom moet ik mijn horloge nog activeren, maar dat duurt te lang, ik druk maar op start en ga achter de lopers aan, ik schat dat ik ergens tussen de minuut en twee minuten achter hen ben gestart. 
Na een eerste stukje gelopen te hebben staat iedereen stil voor een trap waar de lopers langzaam omhoog wandelen, dat duurt een paar minuten, maar ik heb aansluiting. Ik kijk op mijn horloge en zie dat het nu wel werkt, al staat de afstand pas op 330 meter, dat klopt dus niet, want ik heb veel verder gelopen. 
Het is genieten met volle teugen. We lopen door de bossen en hebben hier en daar flinke klimmetjes te verduren, ook diverse trappen. Veel lopers hebben een rugzak op, maar daar vond ik de afstand te kort voor, ook zijn er veel gekleed in regenjacks en lange broeken, maar het is droog en lekker loopweer, ook dat is niet nodig, ik ben precies goed gekleed in de "korte" legging tot aan mijn knieën en de lange sokken, eveneens tot aan mijn knieën, jawel de knieën zijn dus als enige niet bedekt. Ook draag ik gewoon één enkel shirt met korte mouwen, het shirt wat ik heb gekregen bij de Dam tot Damloop, het felle oranje. 
In het begin haal ik veel lopers in en bij het inhalen van een loper klinkt er ineens, dag mijnheer Terlouw, het is Jos van der Rijt die voor de avVN de uitslagen opzoekt voor in het clubblad. Na even met hem op te hebben gelopen ga ik weer verder. Af en toe stop ik even om een foto te maken in het prachtige gebied, dan halen veel lopers me weer in en duurt het weer een paar kilometer voordat ik hen opnieuw inhaal, maar dat maakt me niet uit, ik kom niet voor een bepaalde tijd, het is vandaag genieten. Onderweg komen we ook diverse ATB of MTB fietsers tegen die hun trail volgen en die we regelmatig kruisen, maar ze kijken goed voor ons uit in tegenstelling tot veel wielrenners die ik ken. Ik haal onderweg Joop Terwiel in, dat is één van de lopers van de avFortuna die ook mee heeft gedaan aan de filmopnamen van de film DE MARATHON, leuk om hem weer te zien. Na de bossen komen we aan bij drankpost 1, dat is al na ruim 10 kilometer, daarna nog wat bos en gaan we de duinen in, dat is even wat anders zeg. Soms hele smalle paadjes tussen de struiken door, alsmaar slingeren van links naar rechts, soms ineens een hoge duin voor je neus, dan is het even ploeteren om boven te komen, maar daarna volgt weer een snelle afdaling. Na weer een foto moet ik wat lopers laten gaan die de hele tijd bij me in de buurt hebben gelopen, we zitten ongeveer op kilometer 17 als ik voor me een hele groep lopers terug zie komen. Ze zijn verkeerd gelopen en ik was ook net verkeerd afgeslagen omdat ik achter andere lopers aan liep. Met de hele groep keren we terug naar een eerder punt waar net nog een andere groep aan komt lopen en we wel met een mannetje of 25 lopen. Ik haal de lopers één voor één in en kom op kop te lopen en loop langzaam weg bij de rest. We lopen door een prachtig gebied waar ineens een hele hoge duin opduikt. Ik begin spontaan al rennend aan de duin, maar moet al snel overgaan tot wandelen en het is zwoegen om boven te komen. Er staat ook een fotograaf op de duin om ons al zwoegend op de plaat vast te leggen. Als ik eindelijk boven ben is het even zoeken waar ik naar beneden moet en schrik me rot, het is bijna loodrecht naar beneden. Voorzichtig zet ik een stap en zak gelijk een eind weg in een grote hoeveelheid zand. Al glijdend en weg zinkend in het zachte zand kom ik stap voor stap toch beneden waarna we al snel bij de Noordzee komen. Eerst nog een aantal zandvlakten voor het strand waarbij we door het mulle zand ploeteren tot we op het harde strand aankomen waar het heerlijk lopen is. Het is helder weer en we zien in de verte op de Noordzee de vele windmolens staan. Op het strand zien we tal van mountainbikers en paarden, veel mensen vinden het net als wij lopers prachtig om hier lekker bezig te zijn. Uiteraard zijn er ook veel wandelaars te zien. 
Na een paar kilometer strand slaan we de duinen weer in en krijgen weer flink wat hoge duinen met pittige afdalingen te verwerken. Bij zo'n beetje kilometer 21 meen ik is drankpost 2. We moeten eerst over de omheining klimmen om er te komen waarna het nog zo'n 7 kilometer is naar de finish. Als ik net een kilometer heb gelopen kijk ik links en rechts waar ik heen moet als ik bij een weg aan kom, maar zie geen bordje staan, als ik per toeval voor me uit kijk en wat omhoog zie ik ineens een pad een heel steil duin op die wel loodrecht omhoog lijkt te gaan, op de top zie ik net een loper verdwijnen. Het is flink zwoegen, maar ook nu kom ik boven, al voelen mijn benen dat wel. Er volgen nog een aantal flinke bergjes met vooral best wel pittige afdalingen, daarna wordt het parcours wat vlakker en kom ik weer lekker in mijn ritme waarna ik zeker nog zo'n 20 lopers inhaal. Als ik uit het bos kom hoor ik ineens doedelzakmuziek, we gaan de kant van de muziek op en zie ineens de doedelzakspeler staan en stop even voor een foto. Als ik naar links kijk zie ik onderaan de helling ook de finish liggen, die zou volgens mijn klokje nog ruim een kilometer verder moeten liggen, maar dat kan ook t emaken hebben met het feit dat het signaal in het begin niet werd opgepakt. Twee lopers halen me nog in terwijl ik de foto neem van de doedelzakspeler en de finish beneden waarna ik me ook de helling af laat vallen en binnen kom in een tijd van 2.40.40 die veel sneller had kunnen zijn als ik geen foto's had gemaakt, maar ik ben blij dat ik ze heb gemaakt. Bij de finish krijgt iedereen een glas alcoholvrij bier. Ik heb nog nooit bier gedronken en ook geen alcoholvrij bier en neem een paar slokken, maar ik moet er niets van hebben, het is niet lekker, geef mij maar water of icetea. Er worden over en weer nog wat foto's gemaakt en ik raak aan de praat met nog meer lopers van de avFortuna die ik in Rotterdam heb ontmoet bij de filmopnamen, het is gezellig. De sfeer is super en ik heb met volle teugen genoten van dit avontuur, dit is nog mooier dan een marathon en zal ik zeker vaker gaan opzoeken, het is me enorm bevallen. Na nog even gekeken te hebben kreeg ik het wat fris en besloot met de anderen mee te lopen naar de sporthal. In de sporthal krijg ik bij de tafel van de startnummers een prachtig blauw functioneel Asics shirt van deze prachtige trail, die zal ik wel veel gaan dragen. Nog nagenietend mijn moeder en mijn vrouw gebeld, wat berichtjes gestuurd en daarna boven lekker wezen douchen, waarna ik de tocht naar huis nam. Die duurde wel een stuk langer, het was aanmerkelijk drukker dan vanmorgen. Om 16.15 uur was ik weer thuis.

Rottemerenloop De Kieviten Bleiswijk 07-10-2012

Net bij de eerste drankpost

Het was een lekker onstuimig weekje met veel wind en regen. Ik verheug me al op een halve marathon in Bleiswijk onder zware omstandigheden met wind en regen, maar naarmate de week voorbij gaat wordt het weer ook steeds beter en juist op deze zondag is het ineens stralend weer, leuk voor veel mensen, helaas niet voor mij. Natuurlijk is het niet echt warm zoals in de zomer, maar de zon alleen al is voor mij vervelend, maar we zullen het gaan zien. 
Tussen tien voor tien en vijf voor tien pik ik Susanne op in Schoonhoven, deze keer niet met mijn Fiat Spider, maar met een Fiat Barchetta die ik een tijdje terug heb gekocht, dat is weer eens wat anders. Rond half 11 arriveren we in Bleiswijk bij de sporthal waar we ons moeten melden. Al meteen zie ik veel bekenden en raak al snel aan de praat met Lenie Vonk die gisteren de Zeeuwse Kust Marathon heeft gelopen en vandaag 10 kilometer uit gaat lopen, maar ook de broers Michael en Frans Woerden. Frans loopt vandaag de halve marathon, Michael de 10. Paul Wobbe is er, Ger Kooijman, Harm van Bruggen en nog veel meer bekenden. Susanne schrijft zich in voor de 10 die om kwart over elf van start gaat, ik haal mijn startnummer op, ik had me reeds vooringeschreven, het startnummer is 929, dat was vroeger een type Mazda. 
Door het vele geklets moet ik zelfs nog opschieten, Paul Wobbe haalt voor mij een stempel voor mijn stempelboekje en samen met Susanne lopen we naar de start die voor ons halve marathonlopers om 11 uur is. Bij de start zie ik ook Ger Kooijman staan, die was al vroeg aanwezig, maar op de oude locatie bij de voetbalvereniging Soccer Boys, maar is toch ruim op tijd. 
Afgezien van een paar wolkjes is het stralend weer en het is nu al zweten, gelukkig heb ik mijn haar nat gemaakt, dat scheelt altijd. 
Mijn doel is vooraf een tijd van 1.35 , een tempo rond de 4.30 per kilometer, eens kijken of dat haalbaar is ondanks de zon. 
Paul en ik starten helemaal achteraan, Paul blijft daar een beetje rondlopen, ik loop al snel naar voren tussen de langzamere lopers door. Na een slalom gaat de eerste kilometer in 4.31 en heb ik ook Ger Kooijman al ingehaald. De tweede kilometer gaat veel te snel in 4.18 waarna ik even wat gas terug neem, hoewel de tijden nog steeds te snel zijn, maar dat komt vooral omdat er wel een aardige wind staat die we daar mee hebben. 
Met 4.24, 4.27 , 4.28 , 4.26 en 4.25 zit ik ruim onder mijn doel, daarna draait het parcours en krijgen we wind tegen. Ik loop helemaal alleen op dat moment, heb de derde dame ingehaald en loop naar de tweede dame in de wedstrijd toe. Het is best pittig alleen tegen de wind waardoor de kilometertijden ook niet meer onder de 4.30 komen. Het gaat nog steeds vrij goed, maar na twee kilometers van 4.34 en één van 4.40 met de tweede drankpost is de 10 kilometertijd 44.47 , dat is nog op schema, maar ik voel al dat ik mijn doel niet ga halen. 
Kilometer 11 gaat in 4.37 en ik haal de tweede dame in die even achter me blijft hangen maar daarna verstandig haar eigen tempo blijft lopen. Mijn tempo blijft redelijk constant, echter wel boven de 4.30 met kilometers van 4.36 , 4.33 , 4.36 , 4.47 met drankpost , een 4.46 waarna de laatste 5 kilometer ingaat. Voor me zie ik twee lopers die zelfs af en toe een klein stukje wandelen, die ga ik zeker inhalen, want die zullen nog wel meer gaan wandelen, achter me nadert een groepje lopers die met elkaar hebben gelopen en er frisser bij lopen dan ik, het alleen lopen kost toch kracht, hoewel ik dat best graag doe, lekker tegen de wind in. 
De laatste 5 kilometers gaan in 4.38 , 4.39 , 4.43 , 4.44 en 4.41 waarmee ik inderdaad de twee lopers voorbij ben gegaan maar het groepje niet achter me heb kunnen houden. Ik schat dat mijn klassering zo rond de 50e plaats zal zijn, misschien iets lager. Mijn hartslagmeter had ik helaas niet bij me, die lag nog thuis. Ik was wel benieuwd hoe hoog die was, want ik begon aan het einde toch slappe benen te kregen. 
Susanne stond bij de finish te wachten met haar man Adriaan en de kinderen, ze gaan naar Bergschenhoek waar Adriaan gaat klimmen, het ligt vlak naast Bleiswijk, dat is dus goed te combineren. Ger komt binnen in 1.49 , Paul in 1.54 Michael Woerden heeft de 10 gewonnen en Frans loopt 1.27 
Helemaal ontevreden ben ik niet, het is een nette tijd, al had ik graag vlak willen lopen in die 1.35 , wellicht een volgende keer als het koeler is.

Rottemerenloop 07-10-2012

Finishfilmpje van de Rottemerenloop, mijn binnenkomst is rond de 9.50

2e Oriëntatierun Schoonhoven 30-09-2012

Druk overleg welke route we het beste kunnen nemen

Na de fantastische opening van de nieuwe baan en de goed gelopen clubkampioenschappen staat er vandaag iets heel anders op het programma, een oriëntatierun. 
Afgelopen januari was dit evenement voor de eerste keer georganiseerd en liep ik de halve marathon in Egmond. Naderhand hoorde ik van alle lopers die in duo's hebben meegedaan dat het een fantastisch leuk evenement was geweest en had ik spijt dat ik niet van de partij was, mede doordat het toen in Egmond helemaal niet goed ging. 
Vandaag dus de tweede editie van dit evenement georganiseerd door Pauline en Sandra met hulp van Ab de Kluijver op de dag zelf, al is daar door de dames al heel wat werk voor verzet, dat kan niet anders. 
Het weer speelt mee en er schijnt al een uitnodigend zonnetje als ik arriveer op de baan. Mijn maatje vandaag is Els Flipse, we noemen ons Flowerpower. Zoals Els opmerkte is zij de flower en ben ik de power. Getooid met een bloemenkrans luisteren we de briefing aan en is het al reuze gezellig in de kantine van Avantri. Er hebben zich al diverse koppels gevormd, waaronder snelle en minder snelle, maar voorop staat de gezelligheid. Ger Kooijman is ook van de partij maar heeft nog geen partner en gaat met Els en mij mee. 
Wat is nu de oriëntatierun ? 
Sandra en Pauline hebben een kaart van Schoonhoven en omgeving uitvergroot en daarop in cirkels 21 punten getekend waar we als lopers naartoe moeten rennen en moeten zoeken naar aanwijzingen. Meestal gaat het hier om een bordje waarop een letter te vinden is, de één wat makkelijker te vinden dan de ander. Er zijn een viertal plaatsen op de kaart die wat verder liggen waar bonuspunten voor zijn te verdienen, maar het gevaar daarvan is dan dat je te weinig tijd over hebt om exact binnen 1,5 uur weer terug te zijn op de baan, anders kost dat strafpunten. Iedere minuut te laat binnen is een strafpunt. 
Het komt ook op tactiek aan. De snellere lopers zijn in het voordeel omdat ze meer afstand kunnen afleggen en daardoor vaak ook de verre punten met bonus op kunnen zoeken, maar je moet in iedere geval de andere punten zien te vinden. 
Els, Ger en ik besluiten om eerst de punten aan de noordkant van Schoonhoven te zoeken waaronder ook de molen in Bonrepas en een verder punt richting Bergambacht. Dat laatste punt is voor ons lastig te vinden en kost ons enorm veel tijd. Uiteindelijk vinden we de letter t daar maar is er zoveel tijd verloren dat we de bui al zien hangen. We hebben straks een paar bonuspunten, maar missen juist de makkelijke punten in Schoonhoven zelf, we hadden beter ergens anders kunnen starten. 
Sommige punten vinden we makkelijk, andere weer moeilijk, maar het is een erg leuk evenement. Als we op de baan terug zijn hebben we nog net genoeg tijd om nog een letter te vinden op de baan waar we tevens 20 x moeten opdrukken en 50x moeten touwtje springen voor een extra punt. Er was ook al een letter in de stad gevonden waarbij we in meerkeuze de recordhouder van de beste Nederlandse marathontijd ooit aan moesten geven wat ook weer een punt opleverde. 
We hebben dus veel punten niet gehaald en achteraf horen we dat we een ei hadden moeten meenemen en heel moesten houden, dat er een touw gehaald moest worden waar we dan een platte knoop op hadden moeten maken, ook schijnt er een rebus te hebben gestaan, allemaal voor extra punten, maar helaas zijn we daar niet meer aan toe gekomen. We hebben ruim 11,5 kilometer afgelegd waar de teams die eerste en tweede zijn geworden er wel 18 hebben afgelegd. 
Vorig jaar wonnen Janet en Astrid, die bleken slimmer dan de rest, hoewel ze niet de snelste waren, vandaag waren het duidelijk wel de snelste teams die 1 en 2 waren. 
De eerste plaats met afstand was voor team de Overkanters met Nico Bloemendal en Peter den Hartog en een hele goede tweede plaats voor Wilko Schuiff en Robert Hoek met respectievelijk 30 en 25 punten. De knappe derde plaats was voor Sander Seppen en zijn zoontje Gijs met 22 punten. Net naast het podium kwamen Cécile en Janet met 19 punten die een lang peloton aanvoerden. Wij zijn uiteindelijk gekomen tot 15 punten, een negende plaats van de 13 deelnemende teams.



Beschrijving



Hier een overzicht van de routekaart met de diverse punten waar we de aanwijzingen op moesten halen

Clubkampioenschappen Avantri 30-09-2012

Bijna de hele race op kop gelopen zoals op de foto

Het is een grote dag voor Avantri. Na de grootse plannen van vorig jaar is er voor iedereen zichtbaar heel veel werk verzet om de plannen voor een nieuwe baan daadwerkelijk te verwezenlijken en is het moment daar, de baan gaat vandaag officieel geopend worden. 
Als loper van de trainingsgroep op woensdag mochten we al het genoegen smaken om een aantal keer op de baan te kunnen trainen, dat bleek een fantastisch gevoel te zijn. De baan is wat verend, loopt soepel en is ook begaanbaar na hevige regenbuien, daar gaan we nog heel veel plezier aan beleven. 
Voorafgaande aan de opening vinden de clukampioenschappen plaats. Veel vrijwilligers zijn al voor dag en dauw in de weer om alles te regelen om deze drukke dag in goede banen te leiden, wat achteraf dan ook fantastisch is gelopen. 
In mijn geval moet ik rond 13.30 uur starten. Om 13.15 uur kom ik aanrennen, ik ben nog net op tijd, het was druk op mijn werk waardoor ik weer laat ben. Simone komt al aanrennen met mijn startnummer en na snel omkleden ben ik net op tijd bij de start. 
Welk doel stel ik mijzelf op een 5 kilometer. Het is absoluut niet mijn ideale afstand, normaal ga ik niet eens van huis voor zoiets korts. Ik zit met smart te wachten tot ze de clubkampioenschappen ook eens een keer geschikt maken voor lopers die langere afstanden lopen, nu is dat altijd kat in het bakkie voor de korte afstandslopers. Wellicht kunnen ze dat eens afwisselen. 
Ik heb onder hete omstandigheden pas 5 kilometer in Lekkerkerk gelopen en liep daar net onder de 22 minuten, op de baan gaat dat meestal wat sneller. Vooraf dacht ik aan een tijd van 22.30 , maar dat moet dus sneller gaan. De bedoeling is om rondjes van 1.20 te gaan lopen, dan kom ik uit rond de 22 minuten, wie weet kan ik aan het einde nog wat versnellen. 
Na de start loop ik ineens even op kop, maar Wim van Beuzekom neemt al snel over, maar na een rondje zakt Wim al weer wat terug en kom ik op kop te lopen. Tot mijn verbazing loopt Arie Visser ook mee in deze groep en loopt lang niet vooraan. Arie blijkt flink last van zijn rug te hebben en doet het rustig aan. Op het rechte stuk richting de kantine staat een stevig windje, dat is in mijn voordeel. Wind en regen het ik het liefste, daarom blijf ik lekker in de wind lopen. De lopers achter me vinden het best, die lopen graag uit de wind en laten mij het zware werk opknappen, die komen er later wel voorbij. 
Ad Verhoeff staat langs de kant en geeft ons de rondetijden door en zoals het een duurloper betreft is het lopen in één tempo mij niet vreemd. De doorkomsttijden gaan in 1.15 , 2.30 , 3.45 , 5.00 , 6.13 , 7.28 , 8.44 , 10.00 , precies op een schema van 1.15 per ronde en met een enorme regelmaat. Al die tijd is er niemand die me voorbij komt, ze wachten nog af, want de tijden gaan snel genoeg. Langzaam zakken de rondetijden iets af naar doorkomsttijden van 11.18 , 12.34 waarna Peter Hofman besluit om me voorbij te gaan, hij heeft het vermoeden dat bij mij het beste eraf is. Peter loopt gelijk een stuk harder en slaat een gaatje met mij, achter me verwacht ik dat Jos Koeleman en Nico Bloemendal die al die tijd achter me hebben gelopen er ook voorbij komen, maar die blijken langzaam wat verder weggezakt te zijn. In het begin liep Cees van der Heul daar ook nog achter, maar die bleek achteraf een misstap te hebben gemaakt en is lelijk gevallen, diverse schaafwonden tot gevolg. 
Nadat Peter 3 rondjes op kop heeft gelopen merk ik dat het gat niet groter meer wordt, maar juist iets kleiner. Ik voel me nog steeds fris genoeg en heb nog genoeg over om te versnellen. In het voorlaatste rondje versnel ik en loop heel makkelijk weer in op Peter zodat ik met het ingaan van de laatste ronde weer pal achter hem loop. In de bocht bij de kantine haal ik Peter in en versnel ik nog meer. Peter probeert even mee te gaan, maar komt blijkbaar kracht tekort en met het grootste gemak loop ik ineens ver bij Peter weg, dat is bij de Natuurmarathons wel anders geweest, dan komt Peter mij juist voorbij op het einde. 
Na een stevige eindspurt zie ik dat mijn eindtijd zo rond de 20.50 ligt, of een tel eronder, even terug rekenend is dat wederom het schema van 1.15 per ronde. 
In mijn race heb ik de juiste volgorde niet kunnen zien, Peter is tweede geworden en Jos Koeleman derde, Nico vermoedelijk vierde. Ik heb diverse lopers op een ronde kunnen zetten, maar Marrie niet, die liep ook geweldig, een 21-er. Ik vond iedereen vandaag sterk lopen. Wim had al een tijd niet kunnen trainen en had duidelijk niet de inhoud die hij normaal heeft wat hem zelfs op een lap te staan kwam. Dat is niet des Wims, meestal kijk ik Wim alleen maar op de rug. 
In de snelle race daarna stond er geen maat op Menno Beck, die heeft bijna alle lopers op 1 of meer ronden gezet. Job Zijderlaan en Jos Schinkel waren een goede tweede en derde waarbij Job aan een stevige demarrage genoeg had om het beslissende gat met Job te slaan. Verder viel de strijd op tussen Bastiaan van Houwelingen en Robert Hoek waarbij Bastiaan een milimeter voor Robert binnen kwam en ook de strijd tussen Wilko Schuiff en Piet van Wijngaarden was boeiend. Piet ging bij het ingaan van de laatste ronde onderdoor bij Wilko en leek het te gaan winnen, maar Wilko met zijn lange benen kon toch nog voor Piet eindigen. Als laatste kwam Ab de Kluijver binnen in een fantastische tijd ruim onder de 20 minuten en met recht in de snelle serie. Ik mag dan de snelste zijn geweest in de eerste serie, deze tweede serie was vele malen sneller, Ab was al ruim een minuut sneller, al weet je dat in een race samen met Ab niet, dan kun je er wellicht wat profijt van hebben en daardoor sneller lopen.

Dam tot Damloop 23-09-2012

Hier met de hele groep die hebben gelopen voor Spieren voor Spieren

Een aantal maanden geleden belde Ina Heikoop, mijn ex trainingsmaatje me op of ik zin had om mee te doen met de Dam tot Damloop. Ik vertelde dat die vol zat, maar Ina wist nog wel aan startbewijzen te komen. Ina heeft het geregeld, maar dat bleken startnummers te zijn om te lopen voor het goede doel, in ons geval voor Spieren voor Spieren. Doel is om minimaal 100 euro aan sponsoring bij elkaar te krijgen wat ons beiden door gulle gevers ook is gelukt, waarna ons startnummer werd toegestuurd, samen met een fel oranje fluor shirt met op de rug Spieren voor Spieren. 
Om 8.30 pik ik Ina op en rijden we naar Woerden waar ik de auto parkeer en we de trein nemen naar Amsterdam Centraal. De geplande trein is net weg en we moeten een half uurtje wachten, maar we hebben heel wat bij te praten en we hebben nog tijd genoeg. 
Aangekomen in Amsterdam zitten we even met de tassen. Aangezien ik altijd een hele grote Feyenoord tas bij me heb waar heel veel in zit, past dat nooit in het plastic tasje dat je mee kunt nemen en af kunt geven bij de start wat dan met een vrachtauto naar de finish in Zaandam gebracht wordt, dus moest ik wat anders verzinnen. 
Ik heb in het verleden ooit eens de Dam tot Damloop gelopen met de NS waar mijn zus werkzaam was, toen konden we ons verkleden in Hotel Victoria. Wie weet kunnen we ons daar wel even omkleden en de spullen achterlaten. We maken even een paar foto's bij het Centraal Station en lopen naar het bewuste hotel. Voor de ingang staan tal van lopersgroepen die zich verzamelen en ik heb goede hoop dat het lukt. 
We gaan naar binnen maar worden opgehouden door een portier die vraagt van welk bedrijf we zijn. Oei, dat gaat niet goed denk ik en voor ik het weet zeg ik dat we voor Spieren voor Spieren lopen en de man maakt plaats en laat ons door. Ik vraag hem waar ik mijn tas moet laten en hij wil de beveiligde ruimte voor ons open doen, maar ik moet eerst nog veel spulletjes regelen, dus dat komt later. 
We gaan op het gemak eerst nog naar het toilet, kleden ons verder om, nemen de noodzakelijke zaken mee en doen die in de plastic tas om af te geven bij de start en lopen weer naar de beveiligde bagageruimte waar nu een andere portier staat. Ook deze man vraagt naar het bedrijf en wederom zeg ik Spieren voor Spieren waarna de man verklaard dat we dan helaas de bagage niet kunnen laten staan omdat Spieren voor Spieren geen team in dat hotel heeft zitten. Wat nu ? 
Gelukkig komt de eerste portier net aanlopen en geeft aan dat hij het ons heeft beloofd op voorwaarde dat ik mijn Feyenoord jasje uit zou trekken. Dit deed ik, al snap ik dat dit een geintje was van de man, maar ik speelde dat mee. Netjes kregen we een bewijsje voor het opslaan van de tas en we konden naar de Odebrug waar de teamfoto's worden gemaakt, dat is om 11.00 uur. Het is een hele grote groep die voor Spieren voor Spieren loopt, ik hoorde roepen dat het er zo'n 300 waren, al kreeg ik onderweg het idee dat het er meer waren. De fotografen liepen te klagen dat ze ons nooit allemaal op de foto zouden krijgen, maar dat zullen we later we zien. 
Na de foto's wandelen we richting startvak 5 waar we om 11.40 uur moeten starten. Jos heeft hetzelfde meegemaakt las ik in zijn leuke artikel, maar moest veel later starten. 
Ina moest nog even naar het toilet en ik besloot ook even te gaan. 
Om 11.40 gaan we daadwerkelijk van start, ik voor een tijd rond de 1.15 en Ina gewoon om uit te lopen, genieten staat voorop. 
We stonden een beetje achteraan in het vak en ik kom in eerste instantie moeilijk weg, maar uiteindelijk zit ik in een lekker tempo als we linksaf de IJ-Tunnel in gaan en ook daar haal ik veel lopers in. In het begin hebben we veel hoogteverschillen, maar ik heb er geen last van, het gaat lekker. Het is zonnig weer, maar er staat wel een lekker windje en niet te warm, al had ik liever regen gehad. De hele week niet gelopen na de diarree en koorts van het afgelopen weekend en de flinke verkoudheid en slapte van de afgelopen week, maar vandaag voel ik me een stuk beter. 
De eerste 5 kilometer gaan in 22.18 , dat is zelfs sneller dan 4.30 per kilometer. Onderweg is de sfeer prima en het is volop genieten van de vele bandjes en enthousiaste toejuichingen van de mensen langs de kant, het is één groot feest. 
De verzorging onderweg is prima, er is op 4 plaatsen een drankpost en zelfs een complete fruitpost waar je banaan, sinaasappel en zelfs meloen kunt even en wie weet wat nog meer, ook zijn er sponsposten. 
De 10 kilometer gaat nog steeds goed en ik kom door in 45,06 , al geeft mijn horloge daar al aan dat ik iets meer heb gelopen. 
Ik zit nu in een bepaald ritme en zonder het te beseffen ben ik langzamer gaan lopen en liggen de kilometertijden rond de 4.40 waarna ik weer wat ben gaan versnellen wat geen probleem was, ik had nergens last van. DE 15 kilometer gaat in 1.08.26 , een minuutje achter op het schema van 4.30 per kilometer, maar ruimschoots onder het schema van 1.15 uur. 
De laatste ruim 1100 meter kan ik nog goed versnellen, ik blijk nog zoveel over te hebben dat ik achteraf bedenk dat ik wellicht nog een stuk sneller had kunnen lopen, al durfde ik dat na de afgelopen week niet te proberen. Uiteindelijk kom ik over de streep in een keurige 1.13.09 en ben daar vreselijk blij mee. 
Na de finish ontvangen we een pakje sultana, een medaille en een flesje drank, waarna ik alvast mijn tas op ga halen en droge kleren aantrek. Ik wandel terug naar de finish om Ina op te wachten maar wordt teruggestuurd. Ik sta netjes langs de kant tegen het hek aan en is komt geen loper in de buurt, maar er blijkt toch een overijverige vrijwilliger te zijn die me daar weg wil hebben, het moet doorstromen roept ze. Ik zeg dat ik niet weg ga omdat ik op een vriendin wacht, maar daar blijkt ze niet gevoelig voor. Als ik nog geen aanstalten maak roept ze de hulp in van 2 andere vrijwilligers die al net zo moeilijk doen en roepen dat het in de reglementen staat, wat ik betwijfel, maar ik ga daar niet verder op in en ga 30 centimeter achteruit en neem plaats achter het hek, daar kunnen ze me niets maken. 
Na 1.43 komt Ina enthousiast aan en is blij dat ze het goed heeft volbracht, dit was voor haar verder dan ze de laatste tijd had gelopen en ook Ina heeft enorm genoten. 
We halen de tas van Ina op en lopen naar de stand van Spieren voor Spieren waar we nog een mooie sporttas ontvangen van Star Balm, gevuld met een aantal artikelen als coldpacks en spierbalsems, ook namen we daar nog een flesje water en ik nog een appel. 
We wandelen naar sporthal De Vang waar we nog even rondkijken en ik een stempel krijg voor mijn trimloopboekje en zijn in de veronderstelling dat we daar de pendelbus moeten nemen, maar die is een stuk verderop en achteraf dicht bij de stand van Spieren voor Spieren. Nu staan we achteraan en duurt het best wel een tijd voor we in de bus zitten, maar uiteindelijk lukt dat. We halen de tas weer op in hotel Victoria en wandelen naar Centraal Station waar wederom de trein net is vertrokken en we weer een half uur moeten wachten waarna we maar besluiten om lekker een bak koffie te drinken. 
Op het perron komen we Michel de Langen tegen die pas bij Avantri is komen trainen op de zondagmorgen, we hadden hem ook net voor de start al even gesproken, dat was leuk. Michel liep een knappe tijd net onder de 1.15 
Na de treinrit die nog even een kleine vertraging had doordat er een sein op rood stond waarvan de machinist niet wist waar dat voor was, komen we weer aan in Woerden. Michel gaat door naar Gouda en wij lopen naar de Spider waarna we weer bij Ina arriveren om 17.00 uur. Het is wel een hele dag op pad, maar het was reuze gezellig. Ina loopt ook de Bruggenloop in Rotterdam evenals veel Avantrianen, ik heb me inmiddels ook al ingeschreven.



Samen met Ina vlak voor de start van de Dam tot Damloop



Actiefoto onderweg tijdens de Dam tot Damloop

Einduitslag Dam tot Damloop



De medaille na afloop van de Dam tot Damloop

Expert Mudde Ekiden Lekkerkerk 16-09-2012

Na de Singelloop van afgelopen vrijdagavond voelde ik me goed, lekker gegeten na afloop, maar zaterdagmorgen werd ik wakker en voelde ik me helemaal niet goed, buikkrampen en een lamlendig gevoel. Wel gewoon naar mijn werk gegaan, maar daar heb ik meer op het toilet gezeten dan dat ik met klanten bezig was. Na 10x het toilet te hebben bezocht vanwege flink diarree besluit ik naar huis te gaan en mijn bed op te zoeken. Na diverse pillen en toiletbezoeken werd het wat beter, al had ik naast het lamlendige gevoel ook last van koorts, het zweet brak me aan alle kanten uit. Hans van Wurmond heeft na afloop van de Singelloop hetzelfde gegeten als ik bij de Goudse Verzekeringen en ook hij had last van diarree, wellicht was het toch een vorm van voedselvergiftiging of zo. 
Na in de nacht nog een keer het toilet bezocht te hebben nog even een pilletje genomen en vanmorgen een pilletje, dan moet het wel gaan. De koorts is geweken en ik voel me wel een stuk beter dan gisteren en ik besluit toch naar Lekkerkerk te gaan voor de Expert Mudde Ekiden waar ik een 10 kilometer zal gaan lopen met het team van Ruud vd Velde. 
Precies om 10.00 uur arriveer ik op de baan waar ik lekker kan kletsen met de vele bekenden. Bijna iedereen ken ik, dat maakt het wel erg leuk allemaal, dat is al een reden om hier te lopen. 
Naast Ruud lopen in ons team ook zijn broer Fedor, Ger Kooijman, Aad vd Poel en Max Manuputty. 
Om 10.30 is de start en Max is onze eerste loper en loopt de eerste 5 kilometer in een 23-er , Ger Kooijman is de tweede loper en loopt de eerste 10 in een 54-er waarna Aad vd Poel de sjerp overneemt en eveneens een 23-er noteert. Wat opvalt is dat het harder is gaan waaien, veel lopers hebben er moeite mee en vallen na een goed begin ver terug, vooral op de 10 kilometer. 
Na Aad ben ik zelf aan de beurt voor de 2e 10 kilometer. Net voor de start voor de zekerheid nog even naar het toilet geweest, even een banaantje gegeten om de boel te stoppen en op pad. Na een goed begin met tijden onder de 4.30 lig ik na 7 kilometer precies op dat schema, maar daarna merk ik dat ik zeer zware benen krijg. Sinds gisterenavond alleen maar een banaantje gegeten en de malheur van gisteren hebben mijn krachten aardig teniet gedaan. Tegen de wind in en met zware benen kan ik het tempo niet meer handhaven en gaat het richting de 5 minuten per kilometer. Ik kom uiteindelijk binnen in een 45.36 en was daar achteraf nog best blij mee. Na me is Ruud zelf aan de beurt op de laatste 5 kilometer en ook Ruud loopt een 23-er waarna zijn broer Fedor de laatste afstand zal lopen, de 7,195 kilometer. Fee heeft veel van zijn krachten verspeeld door te snel in te lopen maar is nog net snel genoeg om als team nipt onder de 3.30 te finishen, 3.29.35 
Bij de prijsuitreiking blijken we naast de winnaars bij de mannen, team De Experts en de winnaars bij de dames eveneens in de prijzen te zijn gevallen als beste veteranenteam. We waren het enige team dat alleen maar veteranen in ons team hadden waardoor we werden beloond met een overheerlijke taart die we meteen na afloop lekker op hebben gegeten. Speaker Ab de Kluijver heeft ons goed aangemoedigd en heeft ook een lekker stuk gebak gegeten. 
Mijn lichaam heeft nu wel het beste gehad en ik voel me een beetje uitgewoond. Vanavond maar bijtijds naar bed, dan is het morgen misschien weer beter. 
Het is als altijd een reuze geslaagd evenement geweest en ik verheug me al weer op volgend jaar ondanks dat dit soort afstanden me eigenlijk te kort zijn.

 

Singelloop Gouda 14-09-2012

Ik heb de fotograaf niet gezien, maar dit is toch wel een serieuze aktiefoto, bezig aan een inhaalrace

Mooie tijd, maar verre van ideaal gelopen.

Vandaag vond de Singelloop in Gouda plaatst. Toen ik de aankondiging zag en ik me in wilde schrijven bleek de loop al lang vol te zitten. Balen dus. Een klant van ons werkt bij de hoofdsponsor, de Goudse Verzekeringen, een bedrijf waar mijn vrouw Marloes ook zo'n 17 jaar voor heeft gewerkt. Via de klant is het toch gelukt om een startnummer te bemachtigen, ik kreeg vorige week een telefoontje van de organisatie. Ik kan mijn startnummer ophalen bij de Goudse verzekeringen, loop mee in hun team, betaal geen inschrijfgeld en kan voor- en achteraf meedoen met de aangeboden maaltijd. Vooraf broodjes, drankjes, etc., achteraf een echt buffet. 

Ik heb mijn spullen al bij me als ik bij mijn bedrijf vertrek, dat is iets na 18.05 uur. Ik ga proberen om de auto te parkeren in de parkeergarage van de Goudse Verzekeringen, maar bij de tunnel aangekomen mag ik niet verder en moet ik via de Singels weer terug waarna ik de auto parkeer op Klein Amerika en daarna te voet via het centrum naar de Goudse Verzekeringen vertrek om mijn startnummer op te halen. Als ik net op pad ben kom ik Nico Koppe tegen, hij is nog steeds geblesseerd, maar het gaat langzaam wat beter met hem, hij loopt weer wat hard. Zijn vrouw Carola doet mee aan de 10 kilometer vanavond. Ook kom ik Ilona van Vliet en Larissa Simons tegen, die doen ook de 10 kilometer. De bedoeling is dat ik Ilona wat ga hazen naar een tijd net onder de 45 minuten. Zondag hield Ilona met de warmte dat tempo niet vol, of dat vandaag gaat lukken ? Ik loop even de straat in waar de anderen hun startnummer op moeten halen en laat mijn trimloopboekje stempelen en samen met Nico lopen we verder. Nico gaat naar de Markt waar hij heeft afgesproken met Chris van Assem, ik snel naar de Goudse Verzekeringen. Om 18.50 arriveer ik bij het gebouw, krijg mijn startnummer, een paars shirt van de Goudse om in te lopen en een geel katoenen herinneringsshirt. Ik begeef me naar de kleedruimte en maak me snel gereed. Nog even naar het toilet en om 19.05 sta ik weer buiten, kant en klaar. Nog 10 minuten voor de start. Ik dribbel naar de Markt en arriveer daar op tijd. De start is om 19.15 maar is iets uitgesteld. Als we het startvak in komen zie ik Ilona nergens. Staat ze voor me of achter me ? Ik gok erop dat ze achter me staat en laat diverse lopers voorbij gaan tot ik Carola Koppe zie. Ze heeft Ilona niet gezien. Ik voel de bui al hangen, Ilona stond dus voor me.

Het duurt ruim 2 minuten voordat ik over de startstreep kom en ook daarna gaat het niet snel vanwege de langzamere lopers, maar langzaam kan ik wat versnellen. Als we de Kleiweg af komen slaan we linksaf de Singels op, gaan dan rechtsaf richting het station, dan linksaf het park in en zo weer terug naar de Singels waar we een keerpunt hebben en ik Hans van Wurmond ver voor me zie lopen. Die is natuurlijk gelijk met Ilona gestart, dan zit ze heel ver voor me. Ik blijk Larissa inmiddels ingehaald te hebben en versnel wat om wellicht Ilona nog te kunnen helpen, als ik haar tenminste in het vizier krijg. Opnieuw op de Markt aangekomen kom ik door in 14.37 blijkt achteraf, ik ben mijn horloge vergeten en heb dus geen benul van afstand, tijd en hartslag. Dat is wel vreselijk balen, al kan ik redelijk op mijn gevoel lopen. Als we in de tweede ronde wederom op de Singel lopen waar het keerpunt is, zie ik Ilona ineens lopen, ver voor me en niet meer in te halen, ze gaat geweldig. Hans blijkt nu vlak voor me te lopen en die haal ik dan ook snel in, nog voor we de Kleiwegbrug over gaan. Onderweg hoor ik tal van aanmoedigingen. Na de eerste ronde staan Els en Nicky me luid aan te moedigen, geweldig, daar krijg je toch wel een goed gevoel van. Na de tweede ronde, die in 14.47 gaat voel ik me steeds sterker worden en ik besluit te versnellen, ik heb nog zoveel over. De derde ronde blijkt veruit de snelste te zijn, al kon ik dat niet zien, de derde ronde ging in 14.24 , waardoor ik netto op een mooie 43.47 ben uitgekomen. Bij de finish was ik niet moe en ik voelde dat er veel meer in had gezeten, maar ja, dat doen we dan een andere keer maar weer. Ilona blijkt mij helemaal niet nodig te hebben gehad en loopt een formidabele 44.07 , nog even en Ilona kan mij gaan hazen. Hans loopt een nieuw PR in 47.40

Na afloop nog even op zoek gegaan naar Ilona, maar heb haar niet meer gezien, dan maar snel naar de douche en de maaltijd. Ik heb 2 grote borden vol met gele rijst en varkenshaasje gegeten, heerlijk hoor, ook Hans liet zich de maaltijd goed smaken. Zondag zien we elkaar allemaal weer bij de Ekiden in Lekkerkerk.

Deze avond was niet helemaal zoals hij was bedoeld, maar achteraf toch erg geslaagd.

 

 



Beschrijving

9. sep, 2012

Ridaloop Lekkerkerk

Vandaag onder warme omstandigheden meegedaan met de Ridaloop in Lekkerkerk. De loop werd om 10.00 uur gestart langs de Provincialeweg nabij de rotonde bij Lekkerkerk en voerde de lopers langs de Provincialeweg richting Bergambacht, door het fietstunneltje en zo via het Loetbos weer terug naar de Hooiberg over een afstand van 8,75 kilometer.
Ik wilde lopen in een tempo van 4.30 per kilometer en ben daar in geslaagd, gemiddeld kwam ik uit op 4.28 per kilometer en eindigde in een nette 38,46 op een 7e plaats.



Net na de start bij de Ridaloop in Lekkerkerk op 9-9-2012 samen met Ilona van Vliet

Idyllisch plaatje gemaakt door Wimmie Nobel tijdens de Ridaloop

Voor de start van de Ridaloop was het al warm. De weersverwachting was dat het flink warm zou worden en weinig wind. Aangezien er gen kleedlocatie is had ik een anderhalve literfles water meegenomen waar ik eerst mijn shirt flink nat mee heb gemaakt, dat aan heb getrokken wat lekker fris aanvoelde en daarna mijn haren en nek nat heb gemaakt, waardoor het de eerste kilometers goed was uit te houden. Na een kilometer of 5 was de uitwerking weg en werd het toch erg benauwd en kreeg ik het moeilijker, maar ondanks dat kon ik de kilometertijden nog steeds zo rond de 4.30 houden en zelfs de laatste 750 meter nog versnellen. Veel zin voor een klassering had dat niet omdat de loper voor me bijna twee minuten voor me liep en achter me was een gat van bijna een minuut. Vooraf wilde ik onder de 40 minuten lopen, maar dat ik met mijn 38,46 nog onder de 39 uit zou komen had ik niet verwacht

Halve marathon in Nieuwkoop 02-09-2012

Na mijn mislukte 15 in Schoonhoven en de gelukte 15 in De Meije staat er vandaag weer een loop op het programma, de halve marathon van Nieuwkoop. 
Helaas is de starttijd weer in de middag, net als in Schoonhoven, dus geen Vitesse-Feyenoord of Formule 1, maar lopen. 
Om 11.45 pikt Arie Visser me op en voor half 1 zijn we in Nieuwkoop waar we moeten starten om 13.15 uur.
Het is al een flinke drukte en het dweilorkest begint net te spelen als er een jeugdloop van start gaat. 
Al meteen zie ik tal van bekenden als Pascal van Norden, Harm van Bruggen, de broers Frans en Michael Woerden, Ronald de Ridder, Hans van Warmond, Peter Akerboom, Max Reinhard, Wilco Brands en nog meer. 
Ik wil het vandaag iets rustiger aan doen en een tijd lopen van 1.40 uur, Arie zal proberen om onder de 1.30 te komen. Max ziet onder de 1.30 nog niet zitten, maar zal zeker sneller zijn dan mij. 
Het duurt lang bij het inschrijven, het is druk waardoor er een lange rij ontstaat. Zo'n rij heb ik meestal niet omdat ik altijd laat ben, dan is iedereen al lang ingeschreven. De shirts in maat L blijken op te zijn waardoor we ons adres op het inschrijfformulier noteren en ze het shirt later op gaan sturen. Niet handig voor de organisatie, dat kost heel wat aan portokosten denk ik. 
Voor de start zie ik lekkere donkere wolken, maar bij de start begint ineens de zon te schijnen en is het enorm benauwd. 
De eerste kilometer gaat in 4.39 en is goed, daarna gaat het wat te snel. Kilometer 2 gaat in 4.20 , daarna 4.32 , 4.34 en 4.38 , de hartslag zit nu al ruim boven de 160 en ik krijg het benauwd. Op dat punt staat er geen zuchtje wind en ik besluit serieus te temporiseren. De 5 kilometer gaat in 22.43 en te snel. Bij de drankpost net voorbij de 5 kilometer stop ik even, gooi water over mijn hoofd en armen, drink een bekertje en ga weer op pad. Nu is het lekker lopen. Ik ben nat van dat water en we hebben tegenwind die nu lekker voelbaar is. Ik herstel me wat en nader twee dames voor me, wat ook de eerste twee dames in de wedstrijd blijken te zijn. De eerste dame is een bekende, deze dame ben ik in het verleden al vaker tegen gekomen in de omgeving van Woerden, ook bij de Singelloop aldaar. De tweede dame is klein en helemaal gekleed in het zwart en met zwart haar. Ze heeft het moeilijk en moet wat afhaken. Ik ga haar voorbij en haal ook de eerste dame in en we praten wat met elkaar. Lang niet gezien. Ze loopt niet zo heel vaak wedstrijden, maar ze traint wel vaak genoeg. 
Ik blijf een tijdje bij haar lopen en geef het tempo wat aan. Bij de volgende drankpost bij de 10 kilometer komen we door in 46.23 waarna de dames doorlopen. Ik stop weer even om te drinken en water over me heen te gooien. Na de drankpost haal ik al snel de dame in het zwart in en ik besluit bij haar te blijven lopen om haar een beetje uit de wind te houden en haar te motiveren. Ze spreekt Engels, maar dat is geen probleem, achteraf blijkt ze een Duitse te zijn die een internationale baan heeft en goed Engels spreekt. 
We lopen wat in op de eerste dame, maar dat gaat heel langzaam. Af en toe moet ik wat aanmoedigen om het tempo niet te laten zakken, want soms zie ik het gat weer wat groeien. Bij de 15 kilometer is het tempo van mij flink gezakt door mijn haasactie, de laatste 5 kilometer gaan in 24.39 waardoor de 15 gaat in 1.11.02 , maar een tijd van 1.40 zit er dan nog steeds in. 
Bij de 15 zien we dat de eerste dame nu toch wat terug begint te vallen en ik spoor mijn maatje nog wat aan en het gat wordt kleiner. We lopen door De Meije, daar heb ik maandag ook al gelopen en naderen de Nieuwkoopse Plassen. Het is erg mooi om daar te lopen en het is genieten. Ik kijk af en toe om me heen naar de mooie natuur, maar let ook op de dame voor ons en af en toe achterom als ik merk dat mijn tempo nog iets te snel gaat. 
We lopen zo nog zo'n 4 kilometer door en ik merk dat ik op deze manier de tijd van 1.40 niet ga halen waarna ik de laatste ruim 2 kilometer toch maar wat ga versnellen. 
Kilometer 16 gaat in 4.53 , dan 4.52 , 4.52 en 4.59 , tijden die te langzaam zijn voor de 1.40 , de laatste twee kilometer gaan in 4.47 en 4.35 waardoor ik bruto net zo'n 4 seconden onder de 1.40 uit kom. Beide dames zitten net boven de 1.40 en de dame die ik het hele eind heb gehaasd is toch nog de eerste dame geworden en ik krijg bij de finish twee dikke zoenen van haar als dank voor het hazen, dat is toch wel erg leuk natuurlijk. Ronald heeft mij de hele tijd als mikpunt gehad en ik heb helemaal niet op hem gelet waardoor hij me de laatste paar honderd meter nog voorbij is gekomen, Ik lette de hele tijd op de motorfiets bij de eerste dame en keek verder nergens naar, anders had ik nog wel wat sneller gelopen om Ronald voor te blijven, al had ik dan wellicht mijn zoenen mis gelopen. 
Arie was niet tevreden met zijn tijd van ruim 1.32 , Max wel met een ruime 1.34 , Hans liep een 1.52-er en was ook niet tevreden, ook hij had veel last van het benauwde weer. 
Ik heb vandaag rustig gelopen en ben tevreden, nergens last van gehad, geen stijve benen, niet misselijk, alleen een wat hoge hartslag, dat zal door het benauwde weer komen denk ik. Misschien dinsdag nog een 3000 meter lopen in Lekkerkerk, maar dat zie ik nog wel.

De Meijeloop 27-08-2012

Waar het gisteren allemaal niet wilde lukken vanwege een ineens opkomende misselijkheid en slappe benen, baalde ik als een stekker. De hele dag knap misselijk gebleven en maar lopen dubben waar het aan zou kunnen liggen. De ultraloop in Monschau over 56 kilometer ? Dat denk ik niet, ik ben daar niet voluit gegaan en voelde me ervoor en daarna super. De 5 kilometerloop in Lekkerkerk met die enorme hitte, dat zou kunnen, toen was ik ook al misselijk en ben ik diep gegaan. Ik had ook een zeer hoge hartslag en de herstelhartslag wilde een half uur niet onder de 130 komen. Misschien te veel gegeten, een hele grote schaal zware muesli met melk zo'n kleine 3 uur voor de wedstrijd, al had ik daar de eerste 5 kilometer geen last van, het voelde prima. De befaamde groene pillen voor mijn herstel na afloop ? Die zijn al meer dan een jaar over de datum, zou ook kunnen, hoewel ik ze voor Monschau ook heb ingenomen, maar daar liep ik minder intensief. 
Vandaag op mijn werk ging het allemaal weer goed. Vanmorgen bij het opstaan was de misselijkeid weg en gedurende de dag moest ik denken aan wat Hans Buis, een veelloper me gisteren vertelde. Ga je morgen nog naar De Meije. Gisteren voelde ik me zo ellendig dat mijn hoofd er helemaal niet naar stond, maar vandaag kijk ik daar toch anders tegen aan. 
Is het verstandig na gisteren ? Nee, natuurlijk niet !! Maar naarmate de dag vordert krijg ik er steeds meer zin in. Het is bewolkt, een goede temperatuur, ik voel me weer goed. Ik bel Marloes en die stemt ermee in, je loopt niet vaak doordeweeks, wat mij betreft ga je was haar antwoord. 
Bij nee was ik niet gegaan, zeker weten, maar nu was er geen twijfel meer, ik ga ! 
Ik ben om 18.20 uur thuis, pak snel mijn spullen, ga nog even tanken met de Spider en spoed me naar De Meije. Het parkeerterrein is vol en ik mag de auto bij een boer op het erf parkeren, wel zo makkelijk. Ik heb nog ruim 10 minuten over om me in te schrijven en mijn startnummer te bevestigen, de rest heb ik thuis al gedaan. Tijd genoeg dus deze keer. 
Ik zie veel bekenden als Wietze de Bruin, Frans Woerden, Hans Buis, Paul Wobbe, Roland Verbaan, Rudo Kalkman, Wim Los, Gijs Honing, veel lopers uit Reeuwijk en van Antilope, het is ouderwets gezellig. 
Na het startsignaal besluit ik even de kat uit de boom te kijken en start achteraan op mijn gemak. 
Na als snel wat lopers te hebben ingehaald kom ik na 1 kilometer door in 4.55 wat zo soepel voelt, waarna ik gestaag wat ga versnellen en zie dat de tweede kilometer in 4.30 gaat. Dit heb ik me niet voorgenomen, ik wilde wat uitlopen, maar het gaat zo gemakkelijk en ik besluit het tempo van 4.30 te blijven lopen, iets wat ik gisteren ook van plan was. 
Alle kilometers gaan verder in een tijd rond de 4.30 en zonder moe of misselijk te worden of last van mijn benen te krijgen na de inspanningen van gisteren voltooi ik de 15 kilometer in een nettotijd van 1.07.55 en had het gevoel dat ik nog veel harder had kunnen lopen, zeker in het begin. Ik heb eigenlijk nog met de rem erop gelopen en voel me na afloop helemaal niet moe, geen spierpijn, helemaal niets. Waarom vanavond wel en gisteren niet ? Gisteren was het veel leuker geweest en had ik met veel bekenden kunnen strijden, dat was wel zo leuk geweest. 
Morgen maar een rustdag nemen en woensdag weer lekker trainen.

2e Nazomerloop Avantri Schoonhoven 26-08-2012

Na het zeer warme weekend van vorige week was er grote vrees voor de Nazomerloop dit weekend. De start is om 14.30 uur en is met het oog op warm weer niet handig, maar de vooruitzichten blijken zeer goed, er gaat veel regen komen. 
Ik verheug me al op een zeer koele en natte loop, maar kom bedrogen uit. Bij de start is het benauwd en zelfs zonnig, niet wat ik verwacht, maar de temperatuur is niet slecht. 
Ik heb me voorgenomen om onder de 1.10 te gaan lopen met een knipoog naar de 1.07.30 als ik een tempo kan blijven lopen van 4.30 per kilometer. 
Bij de start heb i met maatje Ab afgesproken dat we samen gaan lopen in kilometertijden van 4.30 of daar in de buurt. Ab heeft veel gefietst en ipv loopbenen nu een beetje fietsbenen, vooral na zijn avontuur op de Mont Ventoux en wil eerst wat rustiger beginnen. 
De eerste kilometer gaat in 4.25 en is iets te snel. We halen Peter Hofman in die in onze bus plaatsneemt. Ik geef zelf het tempo aan omdat we tegenwind hebben en ik dat zeer prettig vind om lekker in de wind te lopen. Na 2 kilometer en een kilometertijd van 4.29 halen we Piet Wuijster in die even in de bus plaatsneemt, maar dan in zijn eigen tempo verder gaat. Ronald de Ridder zit ook in de groep, met nog een aantal lopers. Het groepje groeide gestaag. 
Na 5 kilometer komen we door net onder de 22.30 en lopen netjes op schema ondanks dat we tegenwind hebben gelopen. Ik drink snel wat bij de drankpost en ga weer op pad. We dalen af van de Lekdijk naar het Broekselaantje en ik merk dat ik me ineens misselijk begin te voelen en vrijwel meteen voel ik dat mijn benen slap beginnen te voelen. Tegen beter weten in probeer ik nog even aan te klampen bij Ronald en Peter, maar dat valt steeds zwaarder. Na 6 kilometer laat ik hen gaan, net als Ab. Ab valt helemaal weg, hij heeft last van zijn kuit en doet het even wat rustiger aan. 
Inmiddels begin ik me steeds beroerder te voelen en moet noodgedwongen mijn tempo steeds verder laten zakken. Diverse lopers halen me nu in. Als we voor de tweede keer de Hem op gaan. Op de Lekdijk blijken Kelvin Klerk en André Pruissers ook in de groep te zijn aangesloten, maar ze gaan er al snel voorbij en ik ben niet in staat om hen in te halen. Peter Hofman en Ronald de Ridder zijn me inmiddels ook te snel, hoewel ze niet super lopen. Peter heeft het moeilijk en kan Ronald ook niet bijhouden en zakt wat terug. 
Bij de drankpost stop ik even en ik zie Piet Wuijster voorbij komen, ook dat tempo is me veel te machtig. Piet zou later Ronald en Peter ook nog inhalen en heeft verstandig gelopen, al had ik normaal die 1.07.30 wel moeten kunnen halen. 
Op zo'n vijf kilometer voor de streep komt Ab zowaar weer voorbij. Ik loop ruim een kilometer met hem mee, maar ook dat is me te machtig. De benen voelen als van een man van 85 en ik moet bijna overgeven. De laatste paar kilometer is het overleven in een tempo rond de 5 minuten per kilometer en zelfs dat is nog een wonder. Op de streep komt me nog een loper voorbij, zelfs een eindsprint zit er niet meer in. Ik plof op de grond neer en heb het beste wel gehad. Wonder boven wonder kom ik nog net onder de 1.10 binnen, maar het lijkt helemaal nergens op. Ik had me hier veel van voorgesteld, maar het was helemaal niets vandaag. Waar de misselijkheid vandaan komt weer ik niet. Vorige week was het ook al zo. Teveel gegeten ? Een hele grote schaal muesli met melk om half 12 ? De loop van 56 kilometer twee weken terug ? De warmte van vorige week ? Zit er iets onder de leden ? 
Ik hoop wel dat het snel over gaat. Volgende keer beter.



Na een zware wedstrijd waarin ik knap misselijk werd en slappe benen kreeg was de finish eindelijk in zicht.

Tijdloop avStart in Lekkerkerk 19-08-2012

Wat doe je met warm weer ? 
We zijn deze week terug gekomen van vakantie in Zuid-Limburg en hebben het warme weer meegenomen. Ik ben blij dat we nu hier zijn, want in Limburg is het nog warmer, vandaag zelfs 36 graden in de schaduw. 
Deze week nog vrij geweest en gisteren amper buiten geweest. 
Naar het strand ga ik zeker niet, ik heb een hekel aan de zon en ga zeker niet in de file staan om op het strand te komen om dan 6 hoog te gaan liggen, mij niet gezien. 
Ik had vandaag het plan om in Roelofarendsveen 30 kilometer te gaan lopen, maar gezien de warmte heb ik daar vanaf gezien, achteraf heel verstandig. Ik had nog verstandiger moeten zijn en helemaal niet moeten gaan lopen, of al vroeg bij Avantri te gaan trainen, maar ik zie dat er een tijdloop wordt georganiseerd door av Start, die is slechts vijf kilometer, dat moet nog wel kunnen. 
Er zijn 38 deelnemers en hoe kan het ook anders, ik heb startnummer 38, hoewel ik toch vroeg genoeg was, de anderen waren nog vroeger. Ik wil betalen, maar de loop is gratis, dit ondanks de vrijwilligers die ter plekke zijn. 
Arie Visser heeft het er over dat deze tijdloop al voor de 16e keer gehouden is, ik doe hem voor het eerst en ik begrijp nu dan ook de bedoeling ervan. Iedere loper start alleen en de lopers gaan om de minuut weg, een soort tijdrit zoals in de Tour de France, maar dan lopend, een tijdloop dus. 
Eigenlijk is het wel leuk zo, je hebt een minuut voor je een mikpunt, al was dat in mijn geval niet zo gunstig omdat ik Richard Groenendijk voor me had en dat was vandaag zoals vaker de snelste. Achteraf blijkt Richard slechts een minuutje of 2 sneller, wat aangeeft dat ik goed heb gelopen. 
Er zijn twee lopers die toch nog achter me starten, hoewel ze een lager nummer hebben, daar hebben ze om gevraagd. Ik zou liever eerder lopen, dan is het wellicht nog iets minder warm. 
Bijna alle lopers lopen met ontbloot bovenlijf, er zijn er ook met een singletje, ik ben de enige of één van de weinigen die in een gewoon shirt met korte mouwen loopt. Ik heb wel het shirt helemaal nat gemaakt en vijf minuten met mijn hoofd onder de kraan gestaan om alles te koelen en dat helpt, het voelt lekker koel aan, al weet ik dat het maar van korte duur zal zijn. 
Gezien mijn startnummer start ik dus niet om half elf, maar pas na elf uur en tref het wat dat betreft minder, maar dan had ik maar eerder moeten zijn, al wist ik niet dat het zo zou gaan. 
De eerste kilometer gaat fantastisch en alles voelt goed, ik lijk zelfs wel iets in te lopen op Richard, de kilometer gaat in 4.03 , veel te snel natuurlijk. In eerste instantie denk ik aan een tempo van 5 minuten per kilometer, maar omdat het slechts vijf kilometer is besluit ik me te richten op 4.30 per kilometer wat een eindtijd moet opleveren van 22.30 , daar zou ik zeker voor tekenen met dit weer. 
In de tweede kilometer zie ik Richard serieus bij me weglopen en komen er vanaf de andere kant al diverse lopers terug lopen. We lopen vanaf de nieuwe locatie in Lekkerkerk richting de provincialeweg, na ruim 400 meter rechtsaf naar het keerpunt op 2,5 kilometer en weer terug. Er is gelukkig ook een drankpost bij het keerpunt, dat is super geregeld. 
Kilometer 2 gaat in 4.22 , dat zal ook de reden zijn dat Richard zo snel bij me wegloopt. 
Na het keerpunt haal ik rond de 3 kilometer Fee vd Velde in, die heeft het zwaar en moet af en toe even wandelen. Bij mij gaat het nog steeds goed, ik ben blij dat ik een shirt heb aangedaan zodat het zweet blijft hangen en me ook enige koelte geeft. Ook een beker water over mijn hoofd doet me goed. 
Kilometer 3 gaat in 4.27 en ik zit voor op mijn schema, maar ga ik dat volhouden ? 
Kilometer 4 gaat in 4.34 precies en ik merk dat het moeizaam gaat worden. Achteraf hoor ik zelfs van Arie Visser dat hij er doorheen zat en veel tijd heeft verloren waardoor hij maar een klein minuutje voor me zat, dat komt niet vaak voor. 
De laatste kilometer probeer ik alles eruit te gooien en kom uit op 4.26 , waarna ik bij de finish languit in het gras neerplof en daar een kwartier blijf nahijgen. 
Dit is geen weer voor een blanke. 
Mijn klokje geeft aan dat ik 21.53 heb gelopen, een fantastische tijd, daar ben ik erg blij mee, ik ben dan ook bijna alle lopers voorgebleven, alleen de echt snelle lopers zaten voor me. 
Na afloop wordt ik misselijk en mijn hart gaat tekeer als een gek, de hartslag wil ook niet snel dalen. Na een kwartier is de hartslag nog steeds boven de 130, het duurt nog een kwartier voor er enig herstel komt en de hartslag gaat zakken. 
Na een lekkere douche op de prachtige nieuwe locatie knap ik zienderogen op, al zou ik wel de hele dag misselijk blijven. 
Ik ben blij met de tijd, maar had beter thuis kunnen blijven achter mijn waaier. 
Woensdag maar eens rustig gaan trainen bij Avantri, dan gaat het waarschijnlijk weer een normale temperatuur worden.

Ultramarathon Monschau Duitsland 12-08-2012

Ultramarathon Monschau, 56 kilometer op 12 augustus 2012. 
Een aantal maanden terug wilde ik me inschrijven voor mijn 7e marathon van Monschau. Ik opende de site en zag tot mijn verbazing dat er naast de marathon ook voor het eerst een ultraloop over 56 kilometer werd georganiseerd. 
Zoals de organisatie schreef: einen Leckerbissen für die Freunde des Ultralaufs. 
Na mijn prachtige ervaring van vorig jaar in Zwitserland, die later niet zo goed afliep ivm mijn nekharnia, maar waar ik toch ook heel veel mooie herinneringen aan bewaar, besluit ik me toch voor deze ultraloop in te schrijven. Volgens de organisatie is er een eerste ronde van 14 kilometer als voorafje voor de marathon waarin veel geklommen en gedaald moet worden. De start is al om 6 uur ipv de gebruikelijke 8 uur. 
Marloes wilde deze keer in Nederland op vakantie gaan en wel in Limburg. Ik pas me dan natuurlijk aan, want in mijn achterhoofd weet ik natuurlijk dat Valkenburg en Monschau niet zo heel ver van elkaar liggen. Ik moet alleen de vakantie plannen begin augustus, de rest komt wel in orde. 
Marloes is er vanuit gegaan dat ik me heb ingeschreven voor de marathon, maar dat heb ik haar later toch maar eerlijk opgebiecht dat het ietsje verder zou zijn. Nu gaat Marloes toch zelden mee, eigenlijk alleen in Rotterdam, dus het maakt haar eigenlijk niet uit of ik 42 of 56 kilometer ga lopen. 
Op 1 augustus gaan we op vakantie naar Berg en Terblijt, een dorpje vlak naast Valkenburg en hebben daar een mooie camping. Het dorppje ligt tussen Maastricht en Valkenburg in en ligt bovenop een berg, de Cauberg. Of je nu vanuit Maastricht loopt of fietst, of vanuit Valkenburg, het is en blijft een pittige klim, die ik dus regelmatig als training kan doen als voorbereiding op Monschau. Op 5 augustus heb ik ook nog een 10,4 kilometer loop gedaan in België, in Bilzen, al ging dat moeizaam ivm de warmte, maar net binnen de 50 minuten. 
Inmiddels is het 11 augustus, de da voor de ultramarathon. Ik maak alles al gereed voor de volgende dag, want ik wil al om een uur of 4 in de nacht vertrekken van de camping zodat ik op tijd in Monschau ben. Ik heb een maand terug ook een camera gekocht om mee te kunnen hardlopen en gelijk opnamen te kunnen maken van de mooie omgeving. De camera bevestig ik aan een haarband waardoor die rechts van mijn hoofd komt te hangen. Ik heb als eens getest en merkte toen dat het beeld wel heel veel heen en weer ging en ook zag je iedere keer een plukje van mijn haar en een stuk neus links in de bovenhoek, maar eens kijken of ik hem anders in kan stellen. Ook heb ik een mooie ergonomische rugzak gekocht, daar ben ik vreselijk blij mee. De rugzak die ik had kon aan de onderkant niet vast en lag constant te klapperen op mijn rug, de reden waarvan ik denk dat het de oorzaak was van mijn hernia. Deze rugzak is licht, ruim genoeg, zit op een soort frame en zit perfect op je rug. Een enorme uitkomst en een geweldige koop. 
Ik wil snel nog even wat batterijen opladen om alles te kunnen filmen, maar kom er achter dat het opladen zo’n 4 uur in beslag neemt. Ik kan met een batterij tussen de 1,5 en 2 uur filmen, waardoor ik er zo’n 4 nodig zal hebben. Ik heb er 5 maar ga dat opladen nooit meer redden. Balen, maar het is niet anders, maar kijken hoever ik kom. 
Ger Kooijman, een vriend van me hoort dat ik in Monschau wil gaan lopen en wil nu ook zijn eerste ultraloop gaan doen, ik weet niet of het verstandig om juist in Monschau te beginnen, maar goed. Ger gaat al om 1 uur ’s-Nachts op pad en hoopt dan netjes op tijd te zijn. Het is toch ruim 3 uur rijden, dan gaat dat zeker lukken. Ger wil altijd wat eerder aanwezig zijn dan ik, maar dat is bekend. 
Ik zet de wekker op 3.45 en ga naar het toilet, eet een grote schaal met muesli en rozijnen met melk zodat ik er voorlopig tegen zou kunnen. Ik pak de rest van mijn spullen bij elkaar, de andfere spullen liggen al in de auto die buiten het hek van de camping staat geparkeerd, want de slagboom is zo vroeg nog niet open. 
Als ik in de auto stap is het al 4.20 uur, maar ruim de tijd om voor 6 uur aanwezig te kunnen zijn. Net voordat ik weg wil rijden belt Ger me op. Hij zit nu in Monschau maar kan het niet vinden. Ik vertel hem dat de start niet in Monschau is, maar in Konzen waarna hij daarnaar op zoek gaat en ik kan vertrekken. 
Uiteraard is het niet druk onderweg, maar er zijn wel tal van wegwerkzaamheden en in alle dorpjes schiet het ook niet op. Dan weer 50, dan weer 70, dan weer een stoplicht, maar uiteindelijk kom ik in Konzen aan om 5.20 , ik moet nog 10 minuten ploeteren om de auto kwijt te raken, maar om 5.30 is alles geregeld. Ik wandel met al mijn spullen, een sporttas, rugzak en een plastic tas naar de inschrijving om mijn startnummer op te halen. Ger staat al geruime tijd te wachten. Ik krijg alvast een zwart shirt met finisher 56 ultraloop, is eigenlijk jammer, die zou ik liever na afloop hebben gekregen, net als bij de Swiss Alpine, maar ja. 
Ik ga naar de omkleedruimte en kleed me om, pak al mijn spulletjes. Ik kom erachter dat ik de haarband voor mijn camera in de caravan heb laten liggen en besluit dan maar met de camera in mijn hand te gaan lopen. Je kunt hem lekker beetpakken, dat is geen enkel probleem, ik schakel de camera dan vaak in en uit, dat spaart batterijen en dan heb ik wellicht genoeg aan de 3 batterijen die inmiddels bijna vol zijn. 
Ger wil nog even wat uit zijn auto halen. Ik kijk op mijn horloge en zie dat het al 6 uur is. Geen tijd meer, we zijn al te laat en op een drafje gaan we naar de start. Ik zie nog meer lopers die te laat zijn, echter blijkt dat de start niet om 6 uur is, maar gelukkig om 6.05 , zodat we toch nog net op tijd zijn. De wandelaars kunnen starten vanaf 6 uur tot 7.15 uur en die doen de marathon afstand. 
Om 6.05 gaan we van start en ik film dat gedeelte. Al vanaf de start gaat het steil omhoog en gaan we een Naturschútzgebiet in. Het is waanzinnig moei lopen, maar er zit geen stukje vlak in, hetr is of omhoog, of omlaag. Na de eerste ronde van 14 kilometer kom ik door in 1.16 en voel dan mijn benen al, dat hakt er aardig in. Ger is in geen velden of wegen te zien, die kan het lang volhouden maar is minder snel. Vroeger heeft hij de marathon onder de 3 uur gelopen, maar nu loopt hij tegen de 60 en is dat wat minder snel geworden, 
Ik loop nu weer op de marathonroute die ik al 6 keer heb gelopen en alles is me bekend. Het is wel lekker dat we vrijwel alleen lopen. Tal van lopers op de ultramarathon loopt voor me en ook een grote groep achter me, maar van de marathonlopers hebben we nog geen last, die starten om 8 uur en verwacht ik pas rond kilometer 30. 
Via Konzen dalen we af naar Monschau en daar is mijn eerste batterij op. Ik stop even, dioe mijn rugzak af, drink wat, plas even, doe een nieuwe batterij in de camera, neem een half gelletje en ga weer op pad. Het is lekker rustig in Monschau en genieten. Het blijft een mooi stadje midden in een prachtige natuur, de Eifel is mooi. 
Na het geslinger door het bos, omhoog en omlaag, komen we op het steilste stuk, dat is bij de marathon het stuk tussen de 12 en 14 kilometer, in mijn geval dan tussen de 26 en 28 kilometer. Dit gaat soms zo steil, zodat ik bewust wat ga wandelen om mijn kuiten wat te sparen. Bij de 28 kilometer komen de eerste twee lopers op de marathon al voorbij stuiven, ongelooflijk wat een snelheid en dan zie je mij zwoegen. 
Vanaf de 28 dalen we flink af en is het uitkijken waar je je voeten neerzet, er is veel ongelijk aan stenen, boomwortels en takken en je gaat erg snel. Zonder kleerscheuren kom ik bij de drankpost van 31`,5 kilometer aan. Ik stop even, neem een gelletje, doe wat water in een flesje waar ik alvast poeder in heb gedaan om mijn eigen drankje te kunnen drinken en ga weer op pad. Het is nu afzien geblazen. De zon scheen al de hele tijd fel op de lopers, maar we liepen vaak beschut onder de bomen, nu lopen we veelal volop in de zon en we weten allemaal hoeveel lol ik heb als de zon schijnt. 
Ik moet nog een eind en doe het rustig aan, anders ga ik het nooit halen. 
Rond de 34 kilometer haalt Mo Idrissi me in, een loper van de AVVN, die me herkent en me moed inspreekt. Ik blijf mijn eigen tempo lopen en geef aan dat hij lekker door moet gaan. 
Na de zoveelste drankpost, ik geloof dat het er bijna 20 waren, voel ik me weer fris. Mijn hoofd lekker nat gegooid, goed gedronken, weer een gelletje en weer verder. 
Na zo’n 37 kilometer hoor ik mijn naamen komt Frans Woerden me voorbij lopen. Ik had hem bij de 56 kilometer verwacht en had hem niet gezien, maar achteraf blijkt hij de marathon te hebben gelopen, zijn langzaamste ooit in 3.33 , ik heb er bijna nooit één sneller gelopen. Frans voind het een erg zware loop, veel onverhard, veel stijgen en dalen en hij heeft het moleilijk gehad, hij was zijn zicht even kwijt en bleek later een zonnesteek opgelopen te hebben. Ik heb een enorm dikke haarbos en heb daar geen last van gehad, al had ik de zon liever ook niet gezien. 
Bij de 39 kilometer stop ik even om te plassen, wat aangeeft dat ik goed gedronken heb onderweg en op dat moment hoor ik roepen, COR, AFKNIJPEN ! 
Het is Christel Jaarsma, een ultraloopster die altijd met fleurige kleren aan loopt en met een rokje. Ik heb vorig jaar een hele tijd met haar samen gelopen tijdens de Swiss Alpine waar ze het moeilijk had en waar ze me de laatste kilometer inhaalde toen ik liep te hinken vanwege mijn verzwikte enkel. 
Ik loop even met Christel mee, haal wat voeding uit haar rugzak en geef dat haar, maar al snel blijkt dat ze me te snel gaat en ik laat haar gaan. Nog een hele tijd blijft ze in zicht, maar als ik bij de 41 kilometer stop om weer een drankje te maken is ze uit het zicht. 
Na een zware stijging gaan we nu weer dalen en komen we weer in de bewoonde wereld. We lopen door een aantal dorpjes waar ook het laatste punt is voor de estafette om te wisselen, dat ius dan voor de marathon. 
Regelmatig halen estafettelopers en marathonlopers me in en ook klinkt er vaak respekt uit hun monden, om aan te geven dat ze het toch knap vinden waar je mee bezig bent. 
Bij km 45 dalen we verder af en komen onderin terecht. Mijn batterij is weer leeg en ik doe de laatste erin, dat ga ik wel redden. Het is nu prachtig lopen langs een riviertje en lekker koel, maar ik weet wat er nog gaat komen en dat is niet leuk meer. We moeten nog een heel eind omhoog en ook in de volle zon, dat is geen pretje. 
Bij km 48 zitten we aan de voet van de berg en vanaf nu gaat het flink omhoog. Ik begin pijnsteken te voelen in mijn rechter knie en besluit geen risico te nemen. De flink steile stuken wandel ik naar boven, dat kost me natuurlijk wel tijd, maar ik merk ook dat ik daar net als bij de strandmarathon in Scheveningen goed van herstel. Eindelijk boven gekomen is het nog zo’n 5 kilometer naar de finish. Tijdens de afdalingen voel ik toch regelmatig de pijnscheuten in de knie en wandel af en toe een stukje om de knie wat te ontzien. Om me heen kom je iedere keer dezelfde lopers tegen die dan weer hardlopen en dan weer wandelen, je maakt eens een praatje en dat schept een band. 
De laatste kilometer breekt aan, dat is nog zwaar. Konzen ligt vrij hoog en we moeten nog een aantal flinke baggerheuvels op, maar ook dat doe ik wandelend. Bij km 56 zie ik dat we toch ook die 195 meter nog moeten afleggen, dat is geen probleem, ik voel me goed en lachend kom ik over de streep na ruim 6.12 , niet mijn vooraf geschatte 6 uur, maar iets langzamer, hoofdzakelijk door de knie, maar ik heb daar nu al geen last meer van. Bij de finish zie ik Ger zitten, hij blijkt bij de 32 te zijn uitgestapt. Zijn rechter enkel is nogal zwak en hij was er al een aantal keren doorheen gegaan. Hij had alleen maar asfalt verwacht, maar dan kom je hier bedrogen uit, het is juist heel veel onverhard en ongelijk, een echte natuurloop. 
Na afloop wil ik gaan douchen, maar daar blijkt een heel klein straaltje uit te komen en ook nog eens ijskoud, dus dat doen we maar niet, meer als opfrissen gaat het niet worden. 
Na het omkleden mijn oorkonde opgehaald en getooid met mijn nieuwe shirt, oorkonde en medaille gaan we op pad. We drinken nog even wat voordat we op pad gaan. Eten doe ik nog even niet, mijn maag moet nog even bijkomen, wel een banaan en een hersteldrankje, meer even niet. 
Ger gaat met zijn auto een stuk achter me aan en is helemaal kapot. Hij heeft de hele nacht niet geslapen, is moe van het lopen en moet nu nog naar huis rijden, als dat maar goed gaat. Vlak voor de afslag Maastricht gaat Ger alleen verder, achteraf heeft hij de auto een uurtje aan de kant gezet om even een tukkie te doen, is verstandig denk ik. Onder het genot van radio 1 en de tussenstand van Utrecht-Feyenoord 0-1 keer ik terug op de camping waar ik om 14.30 uur weer arriveer. 
De benen voelen super, geen spierpijn, wel is het lichaam moe en heb ik prikogen door slaapgebrek, de inspanningen en de zon, maar na een goede nachtrust voelt ook dat weer goed. 
Op naar de marathon van St.Oedenrode op 4 november of wat er wellicht eerder op mijn pad komt. 


Ultralauf Monschau 2012 56 kilometer



Het was een zware en warme ultramarathon in Monschau, maar de klus is geklaard. Vandaag ook met een rugzak gelopen, dat ging geweldig, helemaal geen last van en prettiger dan een gordel met het gewicht om je middel

Terrasjogging Bilzen België 05-08-2012

In de aanloop naar mijn ultraloop in Monschau over 56 kilometer van 12 augustus ben ik op mijn vakantie eens gaan zoeken naar loopjes in de buurt van Valkenburg en vond een 10 kilometer loop in Bilzen, een plaatsje in België, niet ver over de grens, net voorbij Maastricht. 
De start is pas om 17.00 uur en ik ga iets voor 16.00 uur van de camping, Waar de weersvooruitzichten slecht waren en we op de radio hoorden dat het noodweer was in Rotterdam, Hilversum en nog veel meer plaatjes, daar was het hier erg zonnig en benauwd met een temperatuur van 25+ , niet mijn weer natuurlijk, maar we zullen zien. 
Onderweg in Maastricht nog bijna een aanrijding met een fietser die voor me rechtsaf wilde op de rotonde maar werd gesneden door een auto voor me en abrupt stil ging staan midden op de rotonde en ging staan foeteren tegen de auto voor me die verder was gereden, ik kon er maar net langs. 
Ik kom rond 16.30 aan en mag het centrum niet in vanwege de 5 kilometer loop die al bezig is en om 16.00 uur is begonnen. Ik zoek een plekje verderop en vind een groot parkeerterrein. Ik zie wegwijzers staan metg inschrijving en kom zodoende in het centrum terecht, schrijf me in voor 6 euro en krijg een mooi startnummer, 2450, op een mooi zwaar zacht plastic startnummer, erg stevig, die verlies je niet zomaar. 
Nu als een speer weer zoeken naar de sporthal om mijn spullen achter te laten, het gaat weer krap worden. Op een drafje ren ik naar de sporthal, die blijkt pal naast mijn auto te liggen, ik had mijn ogen wel wat beter de kost kunnen geven, dan had ik eerst mijn spullen daar gebracht. 
In de kleedkamer zitten al tal van lopers die net de 5 kilometer hebben gelopen, ze zweten als een rund en roepen dat ze blij zijn dat ze maar 5 hebben gelopen en geen 10. Ik kan mijn borst nat maken en doe dat dan ook. Voordat ik mijn shirt aantrek maak ik het eerst helemaal nat, doe mijn hoofd goed onder de kraan en alles voelt fris. Ik ren weer naar de start en heb daar zelfs nog 5 minuten over. 
Aan de start schat ik ruim 100 lopers. Ik ga een beetje in het midden staan, mijn doel is om 5 minuten per kilometer te gaan lopen en niet voluit te gaan met het oog op voigende week in Monschau. 
Na de start loop ik al meteen veel te snel mee in een groepje waardoor het eerste rondje van 2,5 kilometer gaat in 11.05 , dat is niet de bedoeling. Het rondje blijkt zelfs iets langer te zijn een gaat zeker nietr vlak. We lopen in het centrum over klinkers, maar ook verderop door een soort park met onverhard en hoogteverschil, dat lijkt dan weer op Monschau. 
Ik lijk wel pap in mijn benen te hebben, wellicht van het beklimmen van de Cauberg al rennend en ook op de fiets, of het is het lome weer. Ik laat bewust mijn tempo zakken, hier heb ik geen zin in met dat benauwde weer, mijn tempo zakt zelfs naar ruim 5 minuten per kilometer. 
Na ronde 2 staat mijn klok op 23.54 , na ronde 3 zelfs op 36.45 
Ik doe het nog steeds rustig aan en de lopers halen me links en rechts in. In de laatste kilometer komt er een oudere dame voorbij. Ik voel me inmiddels weer prima en ik besluit voor haar te gaan lopen en moedig haar aan om onder de 50 minuten te lopen. Ze haalt me weer in en ik versnel weer wat zodat ik weer voor haar kom. Zo herhaalt zich dit spelletje en we gaan steeds sneller. Het laatste stuk ga ik haar definitief voorbij en finish in 49.59 bruto en 49.55 netto, precies mijn doel, al was het geen prettige loop. De dame juichte omdat ze net binnen de 50 minuten was gebleven en bedankte me. 
Na afloop even een briefje gehaald met een handtekening voor in mijn stempelboekje, daarna mijn startnummer ingeleverd voolr een paars katoenen shirt. Ik koos voor een L hoewel ik weet dat ik dat paars toch niet aan ga trekken, ik had beter een XL kunnen nemen, dan had Marloes er nog wat aan gehad, maar ja. 
In de tas zat verder een Belgische wafel, een appel en een pakje sinaasappelsap. Allemaal goed geregeld, al vond ik dat er weinig sfeer heerste. De winnaar kwam net voor mij binnen, ik na 3 ronden en hij na 4, maar niemand juichte of klapte, ook de speaker zei niets, een beetje teleurstellend, verder wel leuk om in het buitenland te lopen. 
Om 19.00 uur weer terug op de camping, snel eten en dan naar de bingo waar Richard naartoe wil. Die is om 20.00 uur.

Strandmarathon Scheveningen/Zwarte marathon 08-07-2012

Nog voor het donker over de finish in Wassenaar

Ik ben een weekje niet helemaal fit geweest, maar voel dat ik weer wat sterker begin te worden. Afgelopen woensdag niet wezen trainen, maar de Midzomeravondloop in Bleiswijk gedaan, toen was het benauwd en warm weer en heb ik niet lekker gelopen. Ik besluit om dit weekend ergens te gaan lopen omdat ze weer beter weer opgeven, voor mij althans, voor veel andere lopers of voor de mensen die al vakantie hebben is het weer niet bepaald goed te noemen.
Gezien de vakantietijd staat er niet zo heel veel op de loopkalender, veel kleine afstanden en de 50 van Assen, al is dat vrij ver weg. Ik zie ook de Strandmarathon in Den Haag staan en mijn interesse is gewekt. Gezien de loop van afgelopen woensdag is het natuurlijk iet ideaal, maar als ik deze marathon nu eens zie als een mooie training voor mijn 56 kilometer ultraloop in Monschau van 12 augustus, dan sla ik twee vliegen in één klap.
Zo gezegd, zo gedaan. Het is slecht weer met veel wind en regen op de zondagmorgen, ook de zondag trainingsgroep heeft het slecht getroffen, maar ik start pas om 16.30 uur in Wassenaar en heb alle tijd. Om kwart voor 3 ga ik van huis na nog even een stukje Formule 1 te hebben gekeken. Alles geregeld, gelletjes, drankjes enz. , alles mee.
Het is even zoeken naar het clublokaal van The Hague Road Runners Club in Wassenaar, uiteindelijk moet ik langs de drafrenbaan van Duindigt en kom ik op de plaats van bestemming, nog zo'n drie kwartier voor de start.
Er kan individueel gelopen worden, maar ook in estafettevorm.
Ik kom ook een loper tegen van Fortuna uit Vlaardingen die ook mee heeft gedaan met de opnamen bij de film DE Marathon, eveneens als figurant.
We lopen met 32 individuele lopers en 10 estafetteteams naar de start boven op een viaduct waarna we eerst ruim 3 kilometer door de duinen van Wassenaar naar het strand van Scheveningen. Mijn doel is om een tempo te lopen van 6 minuten per kilometer waardoor ik zo rond de 4.15 uit zal gaan komen.
Vanaf het begin loop ik te tobben met mijn drankgordel, die is te zwaar en zakt af en vliegt van boven naar beneden met de bewegingen van mijn lichaam. Als ik de gordel strakker wil zetten is er niet genoeg klittenband, vermoedelijk is de band uitgerekt en ik baal als een stekker. Wat te doen ?
Ik stel de band in op het uiterste stukje klittenband en hij blijft hangen, hoewel ik de gordel af en toe zou verliezen en er ook flesjes uit zouden vliegen.
Na een aantal kilometer kijk ik naar de zee en zie daar ineens een naakte kerel uit komen, het blijkt dat we over het naaktstrand lopen, het is wel even wennen.
Na 4 kilometer zijn we op het strand en gaan op weg naar eerst Katwijk en daarna Noordwijk. Het strand ligt er goed bij, redelijk glad, al moet je uitkijken voor de stukken zand die een golfstructuur hebben, daar kun je je lelijk op verzwikken, ook hebben we wind mee.
Het gaat heerlijk en mijn tempo ligt de eerste 10 kilometer precies op 5.30 per kilometer, zodat ik na 10 kilometer doorkom in 54.57 , ik ren even naar de drankpost die opvallend ver weg ligt, maar naar later blijkt op de terugweg een stuk dichterbij ivm het opkomende tij.
Ik verlies weer mijn gordel en het gaat steeds beroerder, ik drink snel wat, haal er een gelletje uit en lever de gordel in bij de drankpost rond de 16 kilometer, ik kom daar tenslotte ook weer terug. Na 15 kilometer kom ik door in 1.23.30 en ben ik een minuutje kwijtgeraakt bij de drankpost. Het voelt allemaal nog goed, het is droog en zonnig weer, maar niet te warm en er staat een flinke wind in de rug, dat is nu leuk, maar dat geeft al aan dat de terugweg een stuk lastiger zal gaan worden.
Tussen de 15 en 20 kilometer gaat het in 28.40 wederom een tussentijd op schema, al is het parcours even lastig. Veel zandkastelen waar we omheen moeten, veel sporen van hele grote wielen, wellicht een quad of nog groter, waardoor het strand is omgewoeld. We moeten ook even van de waterlijn af om over een soort pier te lopen waarna we verder gaan op weg naar Noordwijk. Bij zo'n kilometer of 18 zie ik de eerste loper al aankomen die op de terugweg is, daarna volgen er meer. Ik heb al uitgerekend dat ik bij het keerpunt zo rond positie 21 of 22 lig. Ik stop even bij de drankpost die net als de andere drankposten perfect zijn geregeld, volle halve literflessen AA drank of water, hele bananen, super allemaal.
De terugweg is een heel ander verhaal. Ik wil altijd graag wind en die zou ik nu krijgen ook. We hebben nu windkracht 6 tegen en geen enkele beschutting. In het begin loopt dat toch lekker, ik ben gek op het lopen tegen de wind. Uiteraard is het tempo van 5.30 of iets langzamer niet meer mogelijk, maar ook de 6 minuten is niet haalbaar. Ik loop een aantal kilometer tegen de wind in en die zitten allemaal tussen de 6.00 en 6.30 , meer zit er niet in. We zijn weer bij het rotstuk bij Katwijk. Er komt nog een probleem bij, het tij komt op en de golven komen steeds verder het strand op, de harde waterlijn heeft plaatsgemaakt aan de ene kant voor rul zand wat heel zwaar loopt en aan de andere kant dus water of een soort drijfzand dat achterblijft als de golf net terug loopt.
Beide opties lopen enorm zwaar en dan nog met windkracht 6 op mijn hoofd merk ik dat mijn krachten wegvloeien. Ik moet nu zelfs af en toe een stukje wandelen en merk ook dat de afstand nooit gaat kloppen. Om de golven te ontwijken loop ik steeds een stukje verder.
Ondanks mijn geploeter haal ik toch nog wat lopers in die het nog moeilijker hebben dan ik. De schoenen zijn inmiddels doorweekt en de zandhopen in de schoenen zijn voelbaar.
Het wordt al zwaarder en zwaarder. Ik pik mijn drankgordel weer op en drink er eerst nog wat uit, neem een gelletje en merk dat de gordel door het lagere gewicht nu wel blijft zitten.
Na de 25 kilometer slaat het allemaal nergens meer op, gezwoeg door het mulle zand, wegzakkende voeten in het soort drijfzand en de krachten nemen af. De kilometertijden gaan nu boven de 8 minuten en een tijd van 4.15 gaat er daarmee natuurlijk niet inzitten. Nu snap ik waarom de limiet vandaag op 7 uur is gesteld.
Voor me lopen 2 lopers die ook af en toe een stukje rennen en dan weer wandelen, waardoor ik ze na een hele tijd toch bijhaal, achter me zie ik nog steeds niets, achteraf blijken er diverse lopers te zijn uitgestapt.
Bij de drankpost bij de 32 kilometer blijkt deze nu toch dicht aan de waterlijn te staan, het water is al een flink eind het strand op gekomen. De loper die ik zojuist heb ingehaald vraagt waar hij zich moet melden om zich terug te laten brengen naar Wassenaar, weer een opgave dus. Een andere loper, een Engelsman spoor me aan om hard te gaan lopen, maar ik vertel hem dat ik kramp heb in mijn benen en knieholte en voorlopig een tijdje zal gaan wandelen. Na 200 meter komt de loper terug, al hinkende en ook hij besluit er mee te stoppen. De enige lopers die mij inhalen zijn lopers die meedoen aan de estafette en nog een stuk fitter zijn.
Na misschien wel een uur doorgesjokt te hebben, de ene keer wat sneller dan de andere keer beginnen mijn benen zich wat te herstellen. De kilometertijden zitten boven de 12 minuten en lijken natuurlijk helemaal nergens op. In de verte zie ik na 32 kilometer de pier van Scheveningen die dichtbij lijkt te liggen, maar wat nog 6 kilometer zal blijken te zijn. Ik zag hem al vlak na de 25 kilometer, maar hij lijkt geen meter dichterbij te komen, zeker niet in mijn huidige tempo.
Na 35 kilometer is er eindelijk een loper die me voorbij loopt. Hij tikt me even aan als groet waarna ik besluit om weer te gaan dribbelen. Het gaat ineens weer steeds beter, de pijn in mijn benen is door het wandelen helemaal verdwenen en de kilometertijden beginnen weer ergens op te lijken. Al snel haal ik de loper weer in en merk dat de pier eindelijk serieus dichtbij begint te komen.
Het is even zoeken waar we het strand weer moeten verlaten, maar ineens zie ik een vrijwilliger staan met een oranje hesje die me de weg wijst. EINDELIJK van het strand af en de duinen in. Ik kijk even achterom en zie dat er nog een loper aardig aan komt zetten, eens kijken of ik die voor kan blijven, de andere loper zit al verder weg, die is ingehaald door de snellere loper.
Kilometer 40 met nog een stukje strand gaat in 6.49 , de stukken tussen de duinen gaan al beter, kilometer 41 gaat in 6.19 en kilometer 42 in 6.15 , de loper achter me is even dichterbij gekomen, maar nu moet hij toch afhaken. Éénmaal uit de duinen is het nog precies een kilometer naar de locatie van The Hague Road Runners in Wassenaar. Het zou precies 43 zijn op mijn meter, dit vanwege het veelvuldig uitwijken voor de golven.
De laatste kilometer gaat in 5.25 en ik kom heel fit en lachend over de streep. Het is gelukt, al was het een loodzware beproeving, ik heb nog nooit zo'n zware marathon gelopen. Dit was marathon 84, wel een gedenkwaardige, het zou tevens mijn langzaamste marathon blijken te zijn. Ik kwam binnen in 4.57.28 , nummer laatst zou binnenkomen in het donker in 6.45 , maar ook die heeft het uitgelopen en dat is op zich al een hele kunst.
Na een lekkere douche ga ik in de Spider weer huiswaarts en kom even na 11 uur aan na een zware dag. Ik weet niet of dit nu wel zo'n goede training voor Monschau is geweest.



Toen was het strand nog glad en had ik wind mee



Hier ging het allemaal nog redelijk, daarna zou het tij opkomen en liepen we door het water of over drijfzand



Pfff, eindelijk van het strand af.

Midzomeravondloop Bleiswijk 04-07-2012

Ik voel me al een week niet goed, koorts gehad, slappe beentjes, weinig kracht en nu is het ook nog eens benauwd, warm weer. Ik heb het plan om te gaan lopen in Bleiswijk, de Midzomeravondloop, een loop over 15 kilometer.
Even twijfel ik er wel aan, maar ze geven onweer en regen op, misschien heb ik geluk en komt dat sneller dan verwacht, dan zou het wel eens snel af kunnen koelen.
Ik heb contact met Susanne van Rees, zij heeft ook interesse om daar te gaan lopen en wil de vijf kilometer gaan lopen.
We besluiten toch te gaan en om 18.20 uur ben ik in Schoonhoven en haal Susanne op. De start van Susanne is om 19.30 en die van mij pas om 19.45 uur, we hebben tijd genoeg. Het is zelfs warm in de Spider, de warme zwoele wind om de auto geeft ook al geen verkoeling. We komen aan om 19.05 en hebben nog alle tijd.
Ik vul het formulier in om me in te schrijven waarop Susanne opmerkt dat ze dacht dat ik me al had ingeschreven. Ik meld me bij de inschrijftafel en dat blijkt ook zo te zijn, ik had me al vooringeschreven.
Met startnummer 651 begeef ik me naar de kleedkamer. Het is in de sporthal beter dan buiten en ik kom een beetje bij na een hele dag zwaar auto's poetsen en veel zweten.
Ik maak mijn shirt helemaal nat, stop mijn hoofd onder de kraan en begeef me naar de sauna buiten. De 5 kilometer is inmiddels net gestart en ik begeef me met heel veel anderen naar de start van de 15 kilometer.
Vorig jaar was het totaal aantal deelnemers 341, nu waren het er, zoals achteraf bleek, zo'n 500, het was lekker druk.
Precies om 19.45 uur gaan we van start. Ik doe het rustig aan en kijk er toch van op dat de eerste kilometer in 4.30 gaat en het voelt goed. Ook kilometer 2 en 3 gaan in 4.30, kilometer 4 zit daar net boven, inclusief al de eerste drankpost. De organisatie heeft terecht besloten om extra drankposten in te zetten, een hele goede keuze waar ik de organisatie dankbaar voor ben.
Na 4 kilometer merk ik dat mijn hartslag al op de 170 zit en nog steeds hoger gaat, ik krijg ook moeite met adem halen. Ik ben duidelijk nog niet hersteld en ook het weer is niet mijn weer. Bewust laat ik mijn tempo zakken richting de 5 minuten per kilometer waardoor veel lopers me in gaan halen. Ik kijk iedere keer op mijn horloge en zie de hartslag nog steeds oplopen tot over de 180, dat gaat helemaal niet goed. Bij iedere drankpost stop ik even en gooi water over mijn hoofd en drink volop. De tijden gaan nu naar de 5.30 per kilometer en iedereen vliegt me voorbij lijkt het, hoewel er ook lopers zijn die lopen te wandelen, ik ben niet de enige die het moeilijk heeft.
Na 1.15.48 op de 15 kilometer is de martelgang voorbij, net iets boven de 5 minuten per kilometer gemiddeld en een 29e plaats van de 55 in mijn categorie, dat valt nog niet eens tegen.
Bij de finish staat Susanne al lang te wachten. Ik voel me misselijk en beroerd. Als vanouds ontvangen we een zak met 3 paprika's en ik ga snel naar binnen om te douchen. Aangekomen in het kleedlokaal komt er een enorme hitte op me af en al alle kanten breekt het zweet me weer uit. Ik besluit dan maar niet te gaan douchen en dat dan maar thuis te doen. In de gang kleed ik me om, daar is het iets koeler waarna we snel naar huis gaan.
Susanne heeft het beter gedaan dan mij, ze eindigde op de 5 kilometer als 10e in haar categorie in 27.27 en zat ver van voren.

http://www.youtube.com/watch?v=TGCt5TfsuoE&feature=youtu.be

Op deze link is de finish te zien, net voorbij de 13 minuten.

Midzomeravondloop Bleiswijk

Finish van de lopers. Ik kom zelf binnen op het filmpje net na 13 minuten

Halve marathon Nootdorp 24-06-2012

Toch nog even afkoelen ondanks de regen

Deze week zeer weinig gelopen, ik had andere dingen te doen.
Op dinsdag wel wat gelopen, ik was figurant voor een speelfilm, DE MARATHON, opgenomen in Rotterdam nabij het Hofplein bij café Bird.
Ik vond het een geweldige ervaring om dit eens mee te maken. Ik had voor niets mee willen doen, maar kreeg nog 40 euro als gage en gratis eten en drinken, al was dat bijzaak. De film gaat over een aantal jongens die in een autobedrijf werken dat slecht draait. Ze zoeken sponsors om het bedrijf te redden en gaan als tegenprestatie de marathon van Rotterdam lopen. Dit verhaal stond me wel aan en ik kreeg een tip dat ze lopers zochten. De draaidag duurde van 9 tot 7 en was best vermoeiend. Sommige scènes moesten wel 10x over, maar volgens de leiding is alles gelukt en kunnen we vanaf 18 oktober de resultaten zien. Ik zag me al voorbij lopen bij shownieuws en ook even bij TV Rijnmond, was leuk.
Woensdag was mijn moeder jarig, niet gelopen, donderdag weer een verjaardag, daardoor helemaal niet meer gelopen. 
Vandaag staat er een halve marathon op het programma, de halve marathon van Nootdorp, de start is al om 10.00 uur.
De weersverwachting is goed voor mij, ze geven regen en wind op. Anderen balen van dit weer, ik leef juist op.
Ik kom netjes op tijd aan, rond 9.40 en heb alle tijd om alles klaar te maken. Het regent al lekker bij de start. Als ik weg wil roepen ze tegen me dat we nog niet gaan, de andere afstanden wel, maar de halve start pas vijf minuten later. Diverse lopers gaan wel van start en worden weer teruggestuurd, dit was een minpuntje voor de organisatie, dat hadden ze even duidelijk moeten omroepen, veel lopers wisten het, net als ik, niet.
Om 10.05 gaan we van start. Na de eerste 2 kilometer in een tempo van 4.15 te hebben gelopen kom ik in het juiste tempo rond de 4.30 terecht. Mijn doel vandaag is 1.35 , wat met dit "Cor weer" tot de mogelijkheden moet behoren.
Er doen zo'n 150 lopers mee op de halve marathon en het is een sterk deelnemersveld, ik schat dat ik zo rond de 20e-25e plaats loop, waarvan ook nog twee snelle dames voor me zitten.
Na 5 kilometer kom ik door in 21.52 , waarna ik wat drink bij de eerste drankpost.
De eerste grote ronde gaat over 14 kilometer. De regen is iets heftiger geworden en ik ga lekker, de kilometertijden liggen net onder de 4.30 en na 10 kilometer staat mijn klokje precies op 44 minuten, al ben ik nog lang niet bij het 10 kilometer bord, de afstand klopt niet met mijn horloge. Achteraf bleek ik niet de enige te zijn bij wie het niet klopte, veel lopers klaagden erover dat het wel 200 meter langer was dan de 21,1 die het zou moeten zijn, mijn klokje gaf aan het einde 21,25 aan, 150 meter langer.
Na de 10 kilometer staat drankpost nummer 2, even snel wat drinken, toch nog een beker water over mijn hoofd ondanks de regen, heerlijk koelen.
Bij 12 kilometer gaan we van het asfalt af en lopen 2 kilometer over blubberige paden waarbij het zand over mijn hele lichaam was te vinden, die spatte hoog op.
Het gebied rond de Dobbeplas in Nootdorp is een mooi recreatiegebied, maar daar was vandaag niets van te zien, het was één grauwe massa. Ik was zichtbaar één van de weinigen die genoot vandaag.
Na 14 kilometer kom ik door na de eerste grote ronde in 1.01.48 , het gaat nog steeds goed. Ik drink wat bij de derde drankpost en loop lekker door. De regen is nog wat heviger geworden en er zijn zelfs lopers die er mee stoppen. 
De 15 kilometer gaat in 1.06.20 na mijn langzaamste kilometer van 4.32 , dat is dan wel met drankpost.
Ik kan wel hetzelfde tempo blijven lopen, maar heb wel moeite met de tijden rond de 4.30 , het gaat toch wat zwaarder voelen.
Kilometer 16 gaat in 4.29 , dan weer een 4.32 vanwege een flink stuk met de wind pal tegen, ook kilometer 18 gaat in 4.32 , nog steeds wind tegen. Kilometer 19 gaat weer in 4.29 ondanks de wind mee, ik kan niet echt flink meer versnellen, het beste is er een beetje af.
Een paar lopers halen me in en ik kan niet aanhaken. Ik ga niet langzamer, maar zij gaan duidelijk sneller en hebben nog wat over.
Kilometer 20 gaat in 4.28 en de slotkilometer in 4.36 , wat al aangeeft dat het een beetje op is. De laatste 241 meter gaan in 58 seconden waarin ik nog een serieuze laatste opleving had, omgerekend zou dat een kilometer zijn geworden van 4.03 , de klok bleef voor mij staan op 1.34.23 na 21.241 kilometer, een tijd waar ik wel blij mee ben, het was sneller dan mijn doelstelling. Als de afstand had geklopt was het zelfs een 1.33-er geworden, maar ik moest er best veel voor doen. Als een verzopen kat zocht ik daarna de kantine op waar een functioneel shirt lag te wachten in een mooie kleur blauw. Nu eerst een lekkere warme douche.

Delftse Hout Loop 17-06-2012

Vandaag is het kiezen geblazen. Ga ik een halve marathon lopen bij NL...ML en dan rustiger of ga ik een snelle 15 proberen in Delft. Het is lastig, ze geven voor mijn doen te warm weer op, vooral erg zonnig, maar er staat ook een lekkere wind.
Ik besluit toch naar Delft te gaan omdat ze daar om 11.00 uur gaan starten en in Leiden is het al om 10.30 uur. Achteraf heb ik hier spijt van.
Onderweg is het open dak weer met de Spider, dat is vaak een voorbode dat het met het lopen niets gaat worden, maar je weet nooit.
Ik ben netjes op tijd bij AV'40 en heb na wat geklets, op mijn gemak omkleden, horloge instellen, etc. zelfs nog 2 minuten over.
Al meteen vanaf de start probeer ik in een goed tempo te komen net onder de 4.20 , ik ga een poging doen om net onder de 1.05 te komen, dan zal dat het tempo moeten gaan worden.
Vorige week opende ik in Groot-Ammers nog in 3.56 , deze keer was het netjes in 4.15 , een tempo wat ik redelijk kon volgen. Er zitten een tiental lopers voor me die voor de 5, 10 of 15 kilometer hebben gekozen, achter me zit een hele grote groep waar ik steeds verder op uitloop. Na een aantal kilometer in een tempo van 4.15 merk ik toch dat de zon erg warm is en dat de wind juist door de bomen niet veel waait en ik daar weinig profijt van heb. Ik heb bij de start mijn haar wel nat gemaakt, maar ik had ook mijn shirt onder de kraan moeten houden, want zo gaat het niets worden, ik blaas mezelf gewoon op. De hartslag is na 1 kilometer al 160 en blijft weliswaar rond die 160 hangen, maar ik voel me steeds beroerder worden. Tot 5 kilometer kan ik het tempo volgen en kom door in 21.29 , dan laat ik de boel verder gewoon gaan, dit is niet leuk meer, ik heb geen zin om mezelf naar de gloria te helpen. Her ergste is nog dat er bij de 5 kilometer niet eens een drankpost is en dat geeft me nog een tikkie toe. In een steeds langzamer tempo vervolg ik mijn route.
Na 10 kilometer kom ik door in 44.30 en blijf bij de baan waar de eerste en enige drankpost is even staan om wat bekertjes water over mijn hoofd en lichaam te gooien en wat te drinken, wat me op commentaar komt te staan van de man achter de tafel. Anderen willen ook wat drinken hoor, waarop ik gelijk terugkaats dat ze dan maar een post op de 5 kilometer moeten zetten. Hij staat vlak naast het clubgebouw, dus er is zo weer nieuw water zou ik denken, hoewel er nog bekertjes genoeg stonden, ook na afloop was er nog over.
Ik voel me niet erg geweldig en ook mijn hartslag of mijn hartslagmeter doet raar, de hartslag vliegt van 165 naar 185, 196, 202 en zelfs 228, daar ga ik ook niet lekkerder van lopen. Is het de meter of mijn hart ?
Ik doe het rustig aan en loop de laatste 5 kilometer in tijden rond de 5 minuten en zelfs iets meer en kom binnen in 1.10.10 , niet moe, maar absoluut niet lekker. Van de douche knap ik matig op, het ritje terug in de Spider, lekker in de wind doet wel veel goed, ik knap aardig op.
Ik weet het nu zeker, als de zon schijnt ga ik geen snelle wedstrijd meer lopen, dan gaat het een rustige duurloop worden. Ik had veel beter en rustige halve marathon als training mee kunnen pakken, dat doen we dan de volgende week. Volgende week loop ik een halve marathon in Nootdorp, we zien wel hoe het weer dan weer is. Morgen moet ik me melden als figurant voor de te maken film DE MARATHON die in het najaar verschijnt, ik ben benieuwd.

Ooievaarsloop Groot-Ammers 09-06-2012

Vandaag eindelijk weer eens een wedstrijd gedaan op de zaterdag. Zoals in veel branches en daar vormt de autobranche geen uitzondering op, is het niet erg druk en zoals een bekende Nederlander dan zegt, ieder nadeel heb zijn voordeel, is er een mogelijkheid om in Groot-Ammers te gaan lopen.
Op woensdag vraagt Piet Wuijster of ik nog meedoe en na mijn bevestiging geeft hij aan dat mijn startnummer bij de start al klaar ligt, ik blijk mee te lopen in het bedrijfsteam van B&W, team 1, team 2 zijn de B&W Ladies.
De afstand van 10 kilometer is absoluut niet mijn favoriete afstand, maar de laatste weken heb ik deze afstand een aantal keer gelopen en meer kortere wedstrijden en blijkt dat ik langzaam toch steeds sneller begin te worden.
Vorige week zondag en maandag twee wedstrijden gelopen in 4.20 per kilometer, de 10 in Woerden ging in 43.04 , al was die niet helemaal zuiver had ik het idee, mijn meter gaf 9,85 aan.
Vorige week zondag en maandag was het een beetje mijn weer, op dinsdag nog wezen skeeleren in Stolwijk, toen moest het droog zijn en dat was het ook. Vandaag hoop ik op wind en regen en dat was het ook, al was er niet veel regen tijdens de loop zelf, er stond een lekkere wind.
Ondanks de wind is mijn doel om te proberen rond de 43 minuten te lopen en als het kan er iets onder.
Ik ben netjes op tijd, praat gezellig wat met andere lopers en begeef me rustig naar de start.
Namens B&W 1 lopen mee Jos Schinkel, Arie Visser, Wim van der Heiden, Jos Verlegh en mijn persoon, bij de B&W 2, de Ladies, lopen mee Marleen Zijderlaan, Hetty van der Heiden, Astrid van der Born en Argen van Rijk.
Marleen wil een 42-er lopen, dan lijkt het handig om samen te gaan lopen, dat willen we allebei, maar al bij de start gaat dat mis, ik open veel te snel. Wim geeft aan dat hij niet erg fit is en dat 10 kilometer een heel eind is, waarop ik besluit met hem mee te gaan. Ik had daar al snel spijt van want we openden de eerste kilometer in 3.56 , waarna ik de groep maar liep gaan en kilometer 2 in 4.10 liep. Ik kijk eens achterom en zie een aardig gaatje naar achteren waar zich een heel groepje vormt tegen de wind met Jos Verlegh, Marleen en Wim van Beuzekom, maar ook andere lopers zitten in deze bus. Dat was wellicht een betere keuze geweest, nu loop ik alleen tegen de wind te beuken terwijl de rest netjes van kop kan wisselen. Eigen schuld, dikke bult zullen we maar zeggen.
Mijn kilometertijden gaan aardig onderuit met 4.20 en 4.26 en ik zie de groep achter me zienderogen naderbij komen. Zal ik rustiger gaan lopen en me terug laten zakken in de groep ?
Ik besluit gewoon door te gaan, het is tenslotte mijn weertje met die wind, dus ik moet niet zeuren.
De kilometertijden consolideren zich rond de 4.20 , maar toch hoor ik stemmen achter me steeds dichterbij komen. Bij een bocht in het circuit kijk ik eens opzij en zie Jos vlak achter me lopen, maar ook Wim zit daar niet ver achter. Marleen zit inmiddels een stukje verder weg, maar ook Marleen is ingelopen heb ik het idee.
Halverwege kom ik door rond de 21 minuten, dat is erg snel, maar dat komt vooral door de start, daarna zakt dat tempo gemiddels wat in, maar ik blijf rond de 4.20 lopen, dus die 42-er zit er nog altijd in.
Na kilometer 6 versnel ik lichtjes weer iets waarna ik bij kilometer 7 even omkijk. De afstand tussen Jos en Wim is niet veel veranderd, dat is mooi, Marleen lijkt iets verder weg. Jammer dat ik zo snel ben gestart, anders hadden we wellicht met z'n vieren kunnen lopen. Stom.
Na kilometer 8 draait de weg naar links en gaan we een lang recht stuk tegemoet van ruim een kilometer. Nog steeds kan ik Jos achter me houden, maar niet voor lang. Ik ben een mooi mikpunt voor Jos, die daar op zijn beurt natuurlijk mooi van kan profiteren en zo ook een mooie tijd kan lopen. In Woerden hebben we elkaar ook al aardig opgejut naar een mooie tijd en dat lijkt nu ook te gaan gebeuren.
Bij kilometer 9 komt Jos voorbij, nog twee lopers komen langszij. Waar ik Wim verwacht blijken het twee andere lopers te zijn, Wim is wat afgezakt en is kennelijk nog niet in topconditie, hoewel hij wel steeds beter gaat lopen. Ik ben blij dat Wim weer lekker meedoet.
In de laatste kilometer moet ik Jos iets laten gaan. Ik kan wel serieus versnellen, maar Jos heeft een nog grotere versnelling in petto en komt binnen in een prachtige 42.23 , mijn tijd is 42.30 , Wim loopt 42.38 , Marleen een mooie 43.06
Voor ons verbaasd Jos vriend en vijand door een fantastische 36.27 neer te zetten, ruim voor Arie, die ook een mooie tijd loopt in 37.54 en Wim in 40.43
Nico Bloemendal loopt een hele nette tijd in 41.28 , die was voor mij absoluut niet bij te houden, alleen de eerste kilometer.
Aad is ook weer van de partij en loopt wederom goed in 45.38 , net niet binnen de 45 minuten. Ook Charles van IJsselmuide is van de partij in 54.15
Na Marleen komt Hetty binnen in 45.24 , Argen in 47.06 , Astrid in 48.38
Ik kom ook Peter den Hartog weer tegen, dat is een tijd geleden. Peter loopt de 5 kilometer in een keurige 20.32
Na afloop is er nog een verloting waarin een ATB is te winnen, die gaat naar een andere loper, daarna de prijsuitreiking, al heb ik die helaas niet meer meegemaakt. Ik was als een speer naar mijn bedrijf gesneld om daar wellicht nog wat te kunnen doen, maar het was niet druk achteraf.
Ik hoorde later dat we met een miniem verschil eerste zijn geworden bij de bedrijventeams, een verschil van slechts 16 seconden, de Ladies werden knap vierde.
Vandaag verder geen wedstrijd gelopen, maar een heerlijk bootcamptarining bij Avantri om 9.00 uur gegeven door Pauline met een lekker bakkie na afloop met een cakeje van Argen.

Singelloop Woerden 04-06-2012

Ondanks de mooie 10EM van gisteren waar ik toch knap diep heb moeten gaan besluit ik vanavond de Singelloop in Woerden te gaan doen, dit vooral omdat het zulk lekker koel en nat weer is, bij warm weer was ik zeker niet gegaan, ik moet het er nu van nemen.
De start is om 20.00 uur, dat moet ik gaan redden denk ik nog. Het is druk op mijn werk en heb nog op de valreep 3 auto's verkocht waardoor ik pas om 18.45 uur naar huis kan. Tas pakken, alvast omkleden, mijn drankjes maken, tanken en naar Schoonhoven om Susanne van Rees op te halen. We arriveren rond 19.45 uur in Woerden, snel inschrijven, maar er blijkt een flinke rij te staan. Als ik aan de beurt ben lever ik mijn briefje met gegevens in, dat is er één voor recreant, de andere briefjes van wedstrijdloper zijn op. Ze maken er wedstrijdloper van, noteren mijn nummer van de KNAU waarna ik op zoek ga naar een stempel voor mijn trimloopboekje. Dit wordt een handtekening, er is geen stempel voorhanden. 
Snel gooi ik mijn tas aan de kant. Ik heb ook Jos Verlegh even gezien, maar Susanne en Jos zijn denk ik al naar de start. Nog snel de blaas even legen en in looppas naar de start waar ik al snel Jos zie staan. Ik voeg me bij hem, we staan naast het startvak vooraan en kunnen snel weg. Ik weet niet hoe het zal gaan, ik heb me voorgenomen het iets rustiger aan te doen, want helemaal fit voel ik me na gisteren niet, ook mijn buik doet flink pijn, al heb ik wel een pijnstiller genomen.
Het is heerlijk koel weer en af en toe valt er wat regen, wat dat betreft kan het niet beter.
Samen met Jos ga ik op pad. Jos heeft laatst een 44-er gelopen en was daar absoluut niet tevreden over, ik ga voorzichtig toch proberen om een tempo rond de 4.30 te lopen, we zullen het wel zien.
De eerste kilometer gaan we gelijk op in 4.15 , ook kilometer 2 gaat in 4.15 , eigenlijk wat te snel, maar ik probeer zo lang mogelijk bij Jos te blijven. Kilometer 3 gaat in 4.19 waarna we over de finish komen waarna er nog twee ronden van 3,5 kilometer zullen volgen. Ik voel wel dat mijn benen niet super zijn, maar verder gaat het redelijk. Na de drankpost gaat kilometer 4 in 4.21 waarna ik iets versnel en weer naast Jos kom in 4.19 , Jos verslapt iets en ik ga hem voorbij ondanks een 4.22 en een 4.24 waarna Jos me weer voorbij komt en ik hem niet meer bij kan houden. Bij mij is het beste eraf na gisteren, de benen voelen zwaar, maar vooral mijn lichaam geeft aan dat het een keer genoeg is geweest. Ik probeer nog een beetje aan te klampen en blijf niet ver achter Jos lopen, er komt 4.20 uit voor kilometer 8, nummer 9 gaat in 4.22 waarna ik nog goed kan versnellen met mijn laatste krachten en nog aardig inloop op Jos. De slotkilometer gaat in 4.07 zodat mijn eindtijd 43.04 wordt, wonderbaarlijk eigenlijk na gisteren. Veel pijn in de onderbuik en redelijk kapot, maar ook blij met mijn tijd, slechts een kleine 10 seconden achter Jos die ook blij is met zijn tijd net onder de 43 minuten. We hebben elkaar goed geholpen geven we allebei toe, we hebben elkaar aardig opgejut. Namens Avantri waren er maar weinig lopers. Ik heb Mariëtte Sangers gezien, een dame bij de groep van Ab en Susanne van Rees dan, ze liepen beiden de 6,5 kilometer en deden dat goed, al wisten ze hun nettotijd niet helemaal. Susanne zat bruto op ruim 35 minuten.
Morgen weer 20 kilometer skeeleren en dan even uitrusten, het lichaam is er echt aan toe.

7-Kastelenloop Deil 03-06-2012

Ik ben vandaag al vroeg wakker, het plenst buiten. Aangezien ik pas om 14.15 uur wil gaan lopen in Deil besluit ik nog even te blijven liggen en val prompt weer in slaap. Na een goede nachtrust heb ik alle tijd om me voor te bereiden op de 10 Engelse Mijl van vandaag, een loop waar ik vorig jaar mijn eerste beker won, ik werd derde bij de veteranen in 1.12.52
Ik kijk even op buienradar en zie dat het de komende 3 uur droog blijft, maar het is lekker fris weer, dus dat moet goed komen.
Ik ga om 13.00 uur weg en doe er volgens de routeplanner 50 minuten over, dan heb ik nog 25 minuten marge, dat is een makkie vandaag.
Tot aan de afslag Beesd gaat alles goed, ik zie een bordje Deil staan met 3200 meter erop. Als ik ongeveer op dat punt ben kan ik drie kanten op en Deil staat er niet meer op, dat is lekker zeg. Ze noemen het knooppunt Deil en Deil is niet eens in de buurt. Ik ga rechtdoor en na een paar kilometer neem ik de eerste de beste afslag. Nergens Deil op de borden. Ik besluit weer terug te gaan de snelweg op en zie ineens Deil staan met 1300 meter. Ik neem de afslag en blijf een kilometer of 5 rijden, maar ik zie alleen maar Tiel en geen Deil staan. Ik sla af en keer via een viaduct weer terug naar de A2.
Er komt bij een wegrestaurant een afslag aan, maar ook daar staat geen Deil meer op. WAAR LIGT DEIL ???
IK stop op de vluchtstrook en bel Marloes, voicemail. Ik bel Richard, voicemail. Daar heb ik dus niets aan. Op goed geluk neem ik de afslag en warempel, ik zie Deil op de borden staan. Inmiddels ben ik natuurlijk niet vroeg meer, maar misschien haal ik het nog.
Bij binnenkomst in Deil moet ik omrijden vanwege de loop. Ik parkeer de auto en moet nog 500 meter afleggen die ik maar rennend doe, anders weet ik zeker dat ik het niet ga redden.
IK spurt naar de inschrijftent en wordt aangesproken door Gijs van den Hurk, de voorzitter van de Veteranen Nederland. Hij had mijn artikel gelezen van vorig jaar en besluit hier ook mee te doen omdat er bekers te winnen zijn en hij heeft wel eens meer in Deil gelopen. Gijs is veel sneller dan mij en al 57 jaar, dus zeker veteraan, dat is weer een kans minder voor het podium door mijn eigen toedoen.
Alles is al opgeruimd bij de inschrijving als ik me meld. Nee, dat kan niet meer, we gaan zo starten. Ik leg uit dat Deil moeilijk te vinden was en krijg het toch voor elkaar dat ik mag starten. Ik betaal snel de 5 euro, vul een briefje met mijn gegevens in en snel naar het omkleedgedeelte. NOG 5 MINUTEN galmt door de speaker. NOG 4 MINUTEN. Ik ben nog niet klaar, maar als de speaker NOG 3 MINUTEN galmt snel ik naar buiten. 
Nu moet ik nog plassen. Het toilet is bezet en er staat nog iemand te wachten ook, dan maar een bosje opzoeken. Ik sta net te plassen als er NOG 1 MINUUT klinkt. Ik ren na het plassen snel naar de start en heb nog een halve minuut over, pffff gehaald !
Gijs van den Hurk wil onder de 4 minuten per kilometer lopen, zelf wil ik weg op 4.30 per kilometer, dat zou 1.12 betekenen, al is dat misschien wat te hoog gegrepen, het zou wel sneller zijn dan vorig jaar.
Ondanks buienradar begint het toch lekker te miezeren en ik voel me goed. In het begin wat last van mijn lies en buik, maar dat is al snel weg. De eerste kilometer gaat in 4.07 , daarna 4.19 , 4.20 , 4.19 en 4.19 , met de regelmaat van de klok. Ik lig in 6e positie. Deze keer zal het geen podium worden. De 5 lopers voor me zien er met hun grijze haardos tamelijk uit als veteraan op 1 na, die bleek inderdaad nog senior te zijn, dat was de nummer 3 op dat moment.
Ik loop eigenlijk in niemandsland, achter me zit niemand dichtbij en voor me lopen de lopers langzaam bij me weg.
Na de drankpost lopen mijn kilometertijden wat op met 4.24 , 4.22 , 4.22 , 4.23 , 4.26 , maar de afstand tot de lopers voor me is niet zo heel veel groter geworden. Het is soms droog en soms begint het wat harder te regenen, echt super weer voor mij en ik merk nog amper iets van vermoeidheid.
In hetzelfde tempo ren ik door, allemaal kilometers onder mijn beoogde tempo van 4.30 , nu volgen 4.22 , 4.21 , 4.20 en 4.25 , de lopers voor me komen dichterbij, blijkbaar zit bij hen het beste er op. Wellicht kan ik nog in de buurt van hen komen.
Kilometer 15 gaat in 4.20 en de loper voor me heeft het in de gaten en begint ook te versnellen, dat is een loper die vorig jaar voor me op het podium stond en nu ook weer voor me loopt. Ik heb nog genoeg over om de laatste kilometer te versnellen, al is het niet genoeg om de loper in te halen. De nummers 3, 4, 5 en 6 zitten allemaal binnen een minuut denk ik, maar met een prachtige 4.10 op de laatste echt helemaal volle kilometer kom ik over de streep in een voor mij fantastische 1.09.19 , een droomtijd. Onder de 1.10 is gewoon super, ik ben er ook erg blij mee.
Ik praat wat met Ed, de loper die als vijfde over de streep is gekomen. Hij zegt me dat mijn gezicht zo bekend lijkt. Ik geef aan dat ik vorig jaar ook heb gelopen, maar als ik vertel dat ik ook bij Hart van Nederland was te zien geeft hij aan dat hij me daar van kent, dan ben jij Cor zegt hij, grappig.
De prijsuitreiking en verloting op startnummer duurt maar en duurt maar. Na ruim een half uur wachten is eindelijk de prijsuitreiking. Gijs vd Hurk is eerste overall, er is maar 1 klasse vandaag, dus blijk ik een minuut achter het podium te zitten, al had dat er vandaag niet in gezeten, ik ging wel redelijk voluit. Ik was niet echt kapot en ben niet tot het gaatje gegaan, maar toch had ik niet het gevoel dat er een minuut sneller in had gezeten.
Bij de verloting bleek bijna iedereen al vertrokken wat zelfs bij de prijsuitreiking op de 5 Mijl al het geval was. In plaats van startnummers uit een doos te trekken zijn ze maar gewoon namen aan gaan wijzen op de lijst, maar ook toen bleken de meeste lopers al vertrokken. De speaker was het zat en vroeg wie er nog geen prijs had en wie er had gelopen, die moest zijn hand opsteken. Er waren nog vier prijzen over. Ik bleek 1 van de gelukkigen te zijn en ontving een leesboek, een thriller, dat is leuk voor Marloes, maar tevens een luxe weerstation, daar ben ik wel blij mee, die gaat mee naar mijn bedrijf.
Het heeft allemaal veel tijd in beslag genomen, maar ik was toch nog om 17.45 uur thuis, nog in de middag.
Weer een dag met belevenissen.

Gouwebosloop 31-05-2012

Nu ik eindelijk weet wat er met mijn buik aan de hand is kan ik gewoon lekker sporten, al zal ik het wat rustiger aan moeten doen, zo min mogelijk intervallen, sprinten of andere rare oefeningen en niet teveel rekken.
Ik laat in dat kader de zondagtraining varen en fiets 66 kilometer, nergens last van, op maandag ga ik een halve marathon lopen in een tempo van 6 minuten per kilometer en nergens last van. Op dinsdag skeeler ik 20 kilometer waarbij ik de volgende dag lichtjes wat voel, op woensdag getraind bij Avantri en daar gaat het dan mis, daar heb ik flink pijn van. Al die rare rekoefeningen waarvan ik altijd denk waar ze voor nodig zijn doen pijn. Hele studies zijn er aan gewijd, maar men is er niet zeker van of al dat rekken wel zo goed is. Zeker, er zijn genoeg mensen die er baat bij hebben, maar ook hele volksstammen waarbij het niet goed is en daar ben ik er 1 van. 
Ik neem me voor om de rest van de week rust te nemen zodat ik zondag weer lekker kan lopen, maar zie op donderdagmorgen dat er een 10 kilometer is in Waddinxveen, de Gouwebosloop.
Naarmate de dag vordert trekt de pijn weg en begint het mijn weertje te worden zodat ik besluit om toch naar Waddinxveen te gaan.
Op het moment van vertrek om 18.45 uur begint het net flink te plenzen en ik knap daar enorm van op, heerlijk, veel beter dan het benauwde weer tijdens het trainen van gisteren, toen liep ik puffend achteraan.
Ik heb wel veel te veel gegeten, twee grote broodjes hamburger en voel dat goed zitten, maar ik wil toch niet te snel gaan vanavond.
Ik kom aan om 19.15 en heb nog een kwartier tot aan de start van 19.30 uur. De Start is deze keer niet op de baan, maar in het Gouwebos zelf, dit in verband met de afstand die daar nooit klopte. Nu lopen we vier rondjes van exact 2,5 kilometer om zo op de 10 uit te komen.
Veel lopers lopen te foeteren over de regen, ik heb daar duidelijk een andere mening over. Er zijn zelfs lopers die met een paraplu naar de start rennen om zich daarna nat te laten regenen, daar heb ik dan mijn vraagtekens bij. Net zo iets als lopers die de auto pal tegen de start willen zetten om daarna een halve marathon te gaan lopen.
Ik zie tal van bekenden hoewel het met dit weer niet heel erg druk is. Peter Halfwerk is van de partij, Roland Verboon uit Gouda, Wim Los een paar jongens van Reeuwijk, maar veel bekende gezichten ontbreken. Het is een zwart gele massa bij de start, veel atleten van Antilope lopen mee met hun eigen loop, dat is altijd wel fijn voor een vereniging. Bij Avantri is de opkomst bij de Oliebollenloop altijd groot, maar velen laten het bij de andere evenementen vaak zitten, dat is jammer, het is ook dankbaar naar de vele vrijwilligers toe.
Ik wil vanavond onder mijn omslagpunt wat betreft hartslag blijven, die is 162, verder gewoon lekker lopen. 
Vele lopen met regenkledij omdat het nog steeds aardig plenst, sommige zelfs met een lange broek. Ik heb gewoon mijn korte mouwen en korte legging aan met de lange okken, daarin loop ik het lekkerste.
Ik begin met de eerste kilometer in 4.20 , daarna volgt 4.12 , maar dat blijkt veel te snel te zijn, de hartslag gaat al richting het omslagpunt en ik neem gas terug, ik voel ook mijn eten opspelen, dus wat rustiger is verstandiger. Kilometer 3 gaat in 4.27 , dan een 4.38 en een 4.35 zodat ik halverwege doorkom in 22 minuten, dat gaat een tijd worden net onder de 45 minuten schat ik in. Inmiddels haken veel lopers af, ook de jongens uit Reeuwijk. Komt het door het heerlijke regentje of hadden ze dat allemaal vooraf al in gedachten ?
Met een drankpost mee gaat kilometer zes in 4.47 , dat is wat te langzaam, daarna kom ik weer op mijn tempo van 4.38 uit, dan een 4.45 , echt stimulerend is het niet, voor me loopt in de verte een loper en achter me is lang niemand te zien en onbewust laat ik mijn tempo zakken. De hartslag zit zo rond de 160 en dat is prima, mijn eten komt naar boven lijkt het dus even wat rustiger, er zit toch niemand achter me, kilometer 9 gaat in 4.37 waarna ik nog wat versnel naar een 4.22 en de klok blijft staan op 45.21 , een redelijke tijd gezien het vele sporten van de afgelopen week. De buik doet nu toch wel weer wat zeer, maar niet zo erg als na de training. Het is inmiddels droog en ik wandel op mijn gemak terug naar de kantine. Nu is het Gouwebos niet zo heel groot, maar ik presteer het toch om een kwartier rond te lopen en weer uit te komen bij de finish. Ik loop nu maar mee met een andere loper om zo wel bij de baan uit te komen, maar die weet het ook niet, ook een dame die met ons meeloopt weet het niet en zo lopen we weer een rondje. Ik herken de weg waar ik net ben fout gegaan zodat we niet weer hetzelfde rondje lopen. We pakken een ander pad en komen uiteindelijk na een kleine omweg weer bij de accommodatie van Antilope aan. Na een lekkere douche keer ik blij huiswaarts.

PPC-Loop Leiden bi NL...ML 28-05-2012

Afgelopen vrijdag maar weer eens naar de dokter geweest ivm de erger wordende pijn in mijn onderbuik, wat testjes gedaan, wat gepraat over de klachten, nu blijkt de eerste diagnose bij de dokter niet juist te zijn, het zit niet in mijn darmen, maar komt vanuit mijn rechter lies, dat dacht Aad ook al en hij had gelijk. Ik moet uitkijken dat het geen liesbreuk gaat worden en het een beetje rustiger aan doen. Geen snelheidswerk of rare rek of strekoefeningen. 
Gisteren rustig 66 kilometer gefietst, eigenlijk nauwelijks last gehad, vanmorgen heel vaag iets, maar verder viel dat mee. Vandaag niet wezen trainen, maar me toch gewaagd aan een halve marathon in Leiden.
Heerlijk toeren met mijn Spider met een gangetje van 80 mijl, zo'n 130 kilometer op de snelweg, de wind door je haren. Naarmate de kust dichterbij komt gaat het harder waaien en is het erg aangenaam. Ik ben vandaag samen met Ger Kooiman en heb me voorgenomen om gezien de warmte en mijn buik het rustig aan te doen in het tempo van Ger.
We zijn voor mijn doen erg vroeg, nog voor 10.15 terwijl de start om 10.30 is en hebben alle tijd.
Ik trek mijn shirt nog even uit en dompel het onder de kraan, trek het drijfnat aan en maak ook mijn haren goed nat, op die manier is het heerlijk lopen.
Vanaf de start staat er een heerlijke wind die niet te warm is en goed om te lopen met deze zon, ik ben blij met mijn koele shirt. Af en toe veeg ik het zweet van mijn gezicht met mijn natte shirt. Het zijn drie rondjes van zeven kilometer en na iedere ronde stoppen we even, gooi ik een paar bekertjes water over mijn hoofd en in mijn nek waarna we weer verder dribbelen. Vorige keer was ik hier eerste en nu bijna laatste. We lopen in een redelijk strak tempo rond de 6 minuten per kilometer. In het begin lopen er nog veel lopers achter ons, maar naarmate de afstand langer wordt haakt de ene na de andere loper af. Michael Woerden loopt in het begin voorop en die heb ik later niet meer gezien. Broer Frans loopt rond plaats 6, maar ook die verdwijnt snel als hij wellicht in 4 minuten zijn kilometers loopt en wij in 6 minuten.
Mijn horloge geeft precies 21 kilometer aan bij de finish, dat is iets te veel, want volgens de organisatie is het parcours 20,85 kilometer en dat leggen we af in 2.05.12 , een tijd geleden dat ik een halve marathon boven de twee uur heb gelopen.
Totaal niet moe en met een heerlijk gevoel en niet teveel pijn ben ik toch blij dat ik vandaag ben gaan lopen.
In de kantine blijk ik op mijn gratis lootje de hoofdprijs te hebben gewonnen, een Princess multi en sandwich grill, een leuke binnenkomer.
Na wat gekletst te hebben met de weinige lopers die er nog waren gaan we naar huis. We stappen in de auto en als bij toverslag is het ineens bewolkt en hangt de bewolking bijna op de grond, dit heb ik nog nooit meegemaakt. We rijden richting Den Haag en slaan dan linksaf de A12 op waarna de bewolking na een paar kilometer weer plaats maakt voor een strak blauwe lucht. Ik denk dat ze op het strand in Scheveningen wel last zullen hebben van die bewolking.

Hemelvaartsdagloop Lekkerkerk 17-05-2012

Hemelvaartsdag 2012, eindelijk weer een mooie dag, de organisatie van tal van evenementen kan blij zijn, dit zorgt voor veel animo bij omwonenden en sporters om er een gezellige drukke dag van te maken.
Er is al een kermis die draait, maar verder is de Hemelvaartsdagloop het eerste evenement van vandaag. Vaak ga ik op deze dag naar Rijpwetering om daar een halve marathon te lopen, maar dit jaar maar weer eens naar Lekkerkerk, dat is dichtbij en ik ken daar bijna iedereen, het is altijd gezellig, hoewel het voor mij eigenlijk niet leuk is. De afstand is erg kort en het zijn rondjes en als het dan ook nog eens zonnig weer is, dan weet ik al bij voorbaat dat het geen toploop zal worden, maar dat is bijzaak, de gezelligheid staat voorop.
De hele week al vrij laat naar bed gegaan, gemiddeld maar 5 uur slaap per nacht, daardoor voel ik dat mijn benen slap zijn, een flinke pijnstiller tegen de buikpijn, dan zullen we wel zien hoe het gaat.
Vanaf de start ga ik achteraan staan en begin rustig. Eerst in mijn ritme komen en zo loop ik niet het gevaar dat ik te snel start.
De eerste kilometer gaat in 4.08 en dan zie ik voor me Marleen en Wim lopen, Fred Spruit loopt als vanouds ver daarvoor na weer een hele snelle start dik onder de 4 minuten.
Na kilometer 2 in 4.12 en de derde in 4.16 loop ik naast Wim, Marleen en Kees vd Heul. Kees moet een gaatje laten vallen, ik ga Marleen voorbij en ook Wim haal ik in, waarbij Wim wat loopt te foeteren, of dat tegen mij bedoeld was weet ik niet.
Ik heb er vandaag voor gekozen om helemaal in het zwart te gaan, ik wilde iets aantrekken van avStart en vond een shirt van de Natuurmarathon, al is dat bij zonnig weer niet echt handig, Marloes had me al gewaarschuwd, maar ik gaf aan dat het maar 8,6 kilometer was, maar ze had toch weer gelijk. De zon is als zo vaak een spelbreker bij mij en er gaat een knop om waardoor ik automatisch langzamer ga lopen. Na een 4.20 komt Wim me weer voorbij en ook Marleen snelt me voorbij, het beste lijkt er af.
Ik doe het wat rustiger aan, net als zondag, toen was het ook zonnig en ging ik steeds langzamer lopen. Kilometer 5 gaat in 4.26 en nummer 6 in 4.32 , maar ondanks dat ik wat langzamer ga blijft Marleen binnen mijn bereik, Wim is bijna uit zicht. 
Kilometer 7 gaat in 4.30 waarna ik voel dat ik eigenlijk helemaal niet stuk zit, ik heb nog heel veel over en besluit toch maar wat te versnellen. Kilometer 8 gaat in 4.24 waarna ik er nog een serieuze eindsprint uitpers en Marleen inhaal. Op de meet pak ik bijna nog een paar lopers. Het laatste stuk gaat in een gemiddelde snelheid van 4.03 en ik kom eigenlijk nog heel fit over de streep, niet eens moe, al heb ik wel zware benen, al is dat mijn eigen schuld, moet ik maar eerder naar bed gaan.
Wim heeft goed gelopen en was vandaag een maatje te groot. Vrijdag had ik het idee dat ik sterker liep dan Wim, maar vandaag was er geen discussie mogelijk.
Nog even naar de huldiging gekeken. De eerste vijftien mannen vielen in de prijzen, waaronder tal van Avantrianen als Menno, Job, Robert en Arie. Jos Schinkel viel net naast het podium.
Bij de dames behaalde Marleen de vierde plaats. Astrid vd Born als 9e en Bea Weijers op de 10e plaats maakten het toch wel een Avantri feestje, al waren de topklasseringen vandaag ver weg, daar was het veld veel te sterk voor.
Zondag zit er waarschijnlijk gen wedstrijd in, er is buiten de halve of hele marathon van Leiden niet zo heel veel in de buurt en ze geven warmer weer op, dan gaan we maar lekker trainen bij Avantri.

PPC-Loop Leiden bij NL...ML 13-05-2012

Na de training veel last van mijn buik gehad en eerst maar weer eens naar de dokter geweest. De diagnose is dan PDS, Prikkelbaar Darm Syndroom, of ook wel spastische darm.
Lekker is dat, gelijk op internet naar de symptomen gekeken en daar heel veel gelijkenis bij gevonden, dan zal het wel. Hoe kom ik er af ?
Er is nog geen oplossing voorhanden, dat is lekker zeg. 1 op de 8 heeft er last van staat er. Het duurt al maanden en wordt alleen maar erger, maar ik zal en moet blijven lopen.
Vrijdagavond in Ouderkerk een mooie 10 kilometer gelopen, maar zaterdag kon ik niet op of neer van de pijn. Ik heb toen een 400 Nurofen genomen en dat werkte, de hele dag geen last meer, de darmen ontspanden zich en de pijn was weg, dat is iets om voor het lopen te proberen.
Op zondag sta ik op en heb helemaal geen last meer, dus ik besluit naar Leiden te gaan om mee te doen met de PPC-loop bij NL....ML of wel Niet Lullen Maar Lopen. De start is om 10.30 uur en ik arriveer even na 10.15 uur zodat ik nog net voldoende tijd heb om me in te schrijven en klaar te maken. Ik heb op de heenweg open gereden want het is (helaas) stralend weer. Weer om open te rijden, maar niet om te lopen.
Ik val met mijn neus in de boter, want de vereniging viert feest, ze bestaat 25 jaar en dat werd gevierd. Iedereen betaalde net als anders slechts 3 euro, maar we ontvingen allemaal een consumptiebon, een lekkere koek na afloop en we deden automatisch mee met een grote verloting, waar ik niets bij heb gewonnen, maar vele andere lopers wel.
Na een speech ter felicitatie van de organiserende familie Amsterdam gaan we van start. Ik sta redelijk vooraan deze keer en kom meteen in een lekker tempo van 4.30 en loop zowaar in derde positie en dat tussen zo'n ruim 100 lopers.
Na het eerste rondje van 7 kilometer haalt een loper me in en lig ik even vierde, maar tot mijn verbazing stopt de top 3 al na 1 ronde. Zit dat in de marathon van Leiden die er volgende week aan komt, zit het in moederdag, zit het in de zon die mij zoals zo vaak zwaar valt ?
Ik weet het niet, maar ineens lig ik eerste. 
Ik blijk te vroeg te hebben gejuicht, want de pijn in mijn buik komt ineens hevig opzetten en ik besluit mijn tempo drastisch te verlagen. De eerste ronde van 7 kilometer ging nog in 31.30 , precies in 4.30 per kilometer, maar ik ga terug naar 4.45
Na ruim 8 kilometer halen twee lopers me in en lig ik wederom derde en net als in ronde 1 komt er aan het einde nog een loper voorbij die me naar plaats vier terugzet en wederom stoppen de drie lopers voor me en lig ik weer eerste. Ik kijk eens achterom en zie niemand in de buurt. Gezien de hevige pijn in mijn buik kan ik beter stoppen, maar doordat ik eerste lig besluit ik toch door te gaan, alleen nog wat rustiger, nu net onder de 5 minuten per kilometer. Het wordt al warmer en warmer, echt lol heb ik er niet meer in. Als de volgende keer de zon schijnt ga ik geen wedstrijd meer lopen, alleen als het kort is en in de buurt, dit is niets voor mij.
Het laatste stuk loop ik met beide handen op mijn onderbuik om de pijn wat te verminderen en kom over de streep in 1.30.09 , dik eerste, het duurt nog twee minuten voordat nummer twee over de streep komt.
Na afloop de consumptiebon ingewisseld en nog een half uurtje gezellig nagekletst, waarna ik met de Spider weer huiswaarts ben gereden op weg naar mijn moeder om daar moederdag te vieren.
Aanstaande donderdag wacht Lekkerkerk, maar dan neem ik eerst een pijnstiller in, dit is geen doen. Woensdag ga ik maar een keer niet trainen, dat trekt mijn lichaam momenteel niet.

Drie Maenenloop Ouderkerk a/d IJssel 11-05-2012

Lekker op weg samen met André Pruissers

Na de mooie halve marathon van afgelopen zondag in 1.35 wederom veel last gekregen van mijn onderbuik, wel getraind op woensdag bij Avantri, maar flink pijn gehad, daarom maar weer naar de dokter geweest, hij noemt het een geïrriteerd darm syndroom. Klinkt wel, maar het zegt niets. De darmen zijn flink geïrriteerd en dat kan volgens de dokter flinke pijn veroorzaken, maar weer twee weken poeders innemen in de hoop dat het gaat zakken. Ondanks dat vanavond toch meegedaan met de Driemaenenloop in Ouderkerk a/d IJssel. Bewust op mijn vrije donderdag helemaal niet gelopen om de pijn wat te laten zakken en dat werkt wel, de pijn was wat minder en ik kon gewoon lopen.
Ik richt me wederom op Fred Spruit. Fred was me in Krimpen te snel af, maar toen was het erg warm, vanavond is het goed bewolkt, geen zon en er staat een lekkere wind, meer mijn weertype dus. 
Als ik aankom in Ouderkerk zie ik Susanne van Rees al staan en Kees van der Heul, maar er zijn meer Avantrianen te bekennen, ook Wim van Beuzekom, Nico Bloemendal en Aad van der Poel zijn van de partij, net als Arie Visser.
Vanaf de start loop ik een tijdje samen met Wim en Kees, die beiden de 5 kilometer gaan lopen. De eerste kilometer gaat weer rond de 4 minuten en gaat me te snel, Fred Spruit is nog veel sneller gestart en loopt denk ik rond de 3.50
Wim loopt net wat harder dan mij, maar hij doet dan ook de 5 en ik de 10. Kees loopt moeizaam en is nog lang niet fit, al is hij blij dat hij weer wat kan lopen. 
Na 2 rondjes van 2,5 kilometer kom ik door in 21.13 en loop ik weer naast Fred Spruit. Wim is inmiddels voor me over de streep gekomen en is gestopt. Achter me loopt Kees en die blijkt ook te stoppen. Als ik de drankpost passeer zie ik Aad van der Poel ook al aankomen, die heeft ook een mooie tijd gelopen. Ook Susanne heeft super gelopen en gaf later aan dat ze nog nooit zo snel had gelopen.
De derde ronde ga ik Fred voorbij, die lijkt er wat doorheen te zitten na de eerste (te) snelle 5 kilometer. Ik besluit zelf ook iets gas terug te nemen om genoeg over te hebben voor de laatste ronde, maar wel snel genoeg om Fred voor te blijven. De fout zoals in Krimpen maak ik niet meer (hoop ik).
Ik haal in de vierde ronde nog een loper in en nader de twee lopers voor me, maar die ga ik waarschijnlijk niet meer inhalen.
Als ik voor de laatste keer de Kerkweg opkom zie ik de lopers voor me steeds meer naderen, anders gezegd, ik nader hen en daarvoor loopt Lydia Rehorst als eerste dame, ook daar loop ik hard op in.
Op 500 meter voor de finish lopen Wim en Nico die me nog even aanmoedigen en ik kan nog aardig versnellen waardoor ik toch nog de twee lopers voor me in weet te halen. De finish blijkt niet op 10 kilometer te liggen, maar op 10,10 en doe ik in 43.28 , een nette tijd waar ik erg blij mee ben en een revanche op Fred, de stand is nu 3-1 in mijn voordeel, ook bij de Ambitieloop zat ik net voor Fred, net als bij de Parkloop. In Lekkerkerk op Hemelvaartsdag is er een mogelijkheid voor Fred om de stand weer te veranderen. Hoe korter de afstand, des te meer kans heeft Fred.
Na afloop ontvingen we nog lekker vers fruit en een flesje AA, was allemaal weer prima geregeld.



In actie tijdens de 3 Maenenloop 2012 in Ouderkerk a/d IJssel

Delftse Parkenloop 06-05-2012

Na een half jaar erg weinig wedstrijden te hebben gelopen (slechts 3) heb ik toch zin om wat meer wedstrijdjes te gaan lopen, het liefst in de buurt, maar af en toe toch wat verder. Afgelopen maandag op Koninginnedag nog kapot gegaan in Krimpen op de 7,5 kilometer, voornamelijk door de warmte en toch ook nog de marathon van Rotterdam in mijn benen.
Vandaag ga ik naar Delft om daar een halve marathon te lopen, eigenlijk mijn favoriete afstand. De weersverwachting geeft aan dat het koel zal zijn, dus ik ben al in mijn element.
Voor mijn doen ben ik erg vroeg aanwezig, al om half 11, de wedstrijd begint pas om 11.00
Als ik naar de kantine wandel kom ik Alex Looman nog tegen, die zal vandaag een 10 kilometer gaan lopen.
Ik schrijf me in en betaal 7 euro, waar ik verzorging onderweg voor ontvang, een lekkere warme douche en een handdoek. 
Vanaf de start begint er een hinderlijk zonnetje te schijnen, dat was niet de bedoeling, maar gelukkig staat er een straf windje wat het toch nog lekker maakt om te lopen.
Ik start een beetje midden in de grote groep en kom slecht weg, maar als ik dan wat ruimte krijg kom ik lekker in mijn tempo.
Na een eerste kilometer in 4.30 en een tweede in 4.15 kom ik op mijn beoogde tempo rond de 4.30 uit. Mijn doel is een tijd tussen de 1.35 en 1.40 , maar vooral lekker lopen. Afgelopen donderdag wat getraind en 17 kilometer gelopen, maar de hele week echt pijn in de onderbuik gehad. Ik zit nu al een paar dagen te rommelen met zetpillen, maar daar knap ik ook niet echt van op, maar de pijn is door niet te lopen weer wat gezakt.
Na 5 kilometer kom ik door in 22.02 , wat vooral komt door de tweede kilometer, de 10 kilometer gaat na een tweede 5 kilometer van 22.44 in 44.46 , een schema van 1.35 op de halve marathon, maar ik merk dat het tempo toch lastig is om vast te houden, mede door de wind en ook omdat ik helemaal alleen loop.
De derde serie van 5 kilometer gaat in 23.10 waardoor de doorkomst op de 15 in 1.07.56 gaat. Ik haal inmiddels toch af en toe lopers in die afzakken. Het zonnetje is inmiddels vervelend gaan worden en brand aardig, ik zweet flink, maar kan mijn tempo toch redelijk handhaven.
Kilometer 16 tot en met 20 gaan met de regelmaat van de klok in 4.37, 4.37, 4.35, 4.36 en 4.36 en ik haal nog twee lopers in, ik loop in de top 20.
De doorkomsttijd op de 20 kilometer is nu 1.30.57 waarna ik de laatste kilometer loop in 4.28 met daarna nog een klein stukje richting de finish die ik bereik in 1.35.32 , een nette tijd waar ik erg blij mee ben. Ik ben niet kapot gegaan zoals in Krimpen en voel dat ik langzaam weer sterker begin te worden naarmate de marathon van Rotterdam verder achter me ligt.
Nu snel naar huis om mijn club Feyenoord aan te moedigen, ook dat werd een groot feest. In de avond nog naar De Kuip geweest om het te vieren.

Koninginneloop Krimpen a/d IJssel 30-04-2012

In het begin van de loop, toen voelde ik me nog sterk

Koninginnedag 2012.
Na een half jaar lekker koel weer, tevens voor mij goed loopweer, werd ik ineens onaangenaam verrast. Ik kom beneden en Marloes geeft aan dat ik vandaag beter mijn koelste kleding op kan zoeken, want het is geen Cor weer.
Op zondag nog eerlijk getraind bij Avantri waar Pauline de training verzorgde, die erg afwisselend was, maar waarvan ik toch merk dat de vele aparte oefeningen me ook al flink wat spierpijn hebben opgeleverd in de hamstringstreek.
Op maandag, Koninginnedag ga ik al weer op pad, deze keer naarr de Koninginneloop in Krimpen a/d IJssel.
Is een wedstrijd een dag na een pittige training verstandig ? , ofwel was de training verstandig voor de wedstrijd ? , Ben ik al toe aan een korte snelle wedstrijd na mijn jubileum-marathon ?
Allemaal vragen, maar we weten het pas als we mee doen.
De wedstrijd start om 12.00 uur bij sporthal De Boog aan de Krimpenerbosweg. Voor mijn doen erg vroeg arriveer ik al om 11.30 uur en zie ik al meteen Menno Beck en Arie Visser staan. 
Elk nadeel heb zijn voordeel is een spreuk van een bekende voetballer en dat blijkt nu ook. Voor mij is de zon een nadeel, maar het voordeel daarvan is dat het heerlijk rijden is in mijn Fiat Spider met de kap naar beneden, dat is voor het eerst eigenlijk. Onderweg kom ik ook tal van oude auto's tegen, die, naar later blijkt, op weg zijn naar Bergambacht voor een oldtimerrit vanwege Koninginnedag.
Ik heb alle tijd en met mijn loopmaat Ger Kooijman lopen we even wat in. DE spierpijn in mijn hamstrings is best wel hevig en ik wil het toch eerst wat los zien te lopen, al lukt dat niet echt. Ik kan er in ieder geval wel mee lopen.
Om 12.00 uur staan we met een kleine 100 lopers aan de start en krijg van alle kanten felicitaties te horen vanwege mijn mooie tijd op de marathon en het daaraan gekoppelde 25-jarige jubileum, erg leuke reacties allemaal.
Ik richt me bij streekwedstrijden vaak op Fred Spruit, een loper van avStart, die meestal ongeveer mijn tijden loopt, we zijn aan elkaar gewaagd.
Bij de halve in Lekkerkerk was ik sneller dan Fred, wie weet ook dit keer. Vanaf de start voel ik me geweldig, het lijkt vanzelf te gaan. De eerste kilometer gaat zelfs in 3.57 , wat veel te snel is, want ik wil eigenlijk 4.15 per kilometer gaan lopen. Vol verbazing zie ik Fred meegaan met de kopgroep waar Arie Visser voorop loopt. Arie loopt veel harder dan Fred, dit kan toch niet ?
Menno Beck loopt daar als enige ver voor, hij heeft vandaag geen tegenstand en loopt steeds verder uit op de groep Arie Visser.
Ik ben blij om Arno Ruiter weer eens te zien lopen, dat was geloof ik anderhalf jaar geleden. Arno loopt voor me en ik haal hem al snel in. Ik loop als in een flow en lig zelfs op plaats 10, niet eens zo heel ver achter de groep Arie Visser. Gaat dit wel goed ?
Kilometer 2 gaat iets langzamer in 4.04 en ik zie Fred langzaam terugzakken uit de groep van Arie en ik loop hard op hem in.
Ik begin nu toch te merken dat het voor mij veel te warm is, mijn lichaam moet eerst weer wennen aan dit weer, maar ook merk ik dat ik de marathon toch nog niet verteerd heb, het lichaam is niet 100%. Mijn tempo zakt naar 4.09 in km 3, maar ook dat is nog te snel. Ik passeer na een rondje van 3,75 kilometer voor de eerste keer de finish waar speaker Chris Bezemer me aankondigt als de man die 25x Rotterdam heb gelopen. Er komen aanmoedigingen van de vele bekenden langs de kant, wat me goed doet, al voel ik dat het steeds minder gaat. Kilometer 4 gaat in 4.20 en ik haal en passant nog wel Fred in. Arno heeft me al lang weer ingehaald en het duurt niet lang of Fred Noorlander en Fred Spruit halen me ook weer in, mijn tempo zakt steeds verder weg. Gedesillusioneerd laat ik mijn tempo bewust wat zakken, ik heb mijzelf schromelijk overschat en was nog niet aan wat snels toe en zeker niet met deze zon.
Kilometer 5 gaat in 4.40 en kilometer 6 zelfs in 4.50 , bijna een minuut langzamer dan kilometer 1. 
Achter me komen er nog twee lopers aan die me ook in willen halen, maar daar kan ik nog net een stokje voor steken. Kilometer 7 gaat in 4.16 en de laatste halve kilometer kan ik ook nog aanzetten om ze voor te blijven en een nettotijd te lopen van 32.57 , nog niet eens zo heel gek, goed voor een 17e plaats voor alle dames en vooraan in het mannenveld van 77 deelnemers.
Knap stuk waggel ik weg uit de zon en ga achter een electriciteitshuisje zitten om bij te komen. Ik ben er misselijk van geworden. Mijn hartslag was aan het einde 179 en ik voel me verre van goed, maar langzaam knap ik op, blijf nog even uitzweten waarna ik weer naar de finish ga en mijn startnummer inlever, waarna ik een heerlijk glas verse sinaasappelsap kreeg aangereikt. 
Na de lekkere douche nog even nagepraat met Ger Kooijman en Arie Visser waarna ik naar huis tuf met het dak open, dat dan weer wel.



Vlak achter Fred Spruit, ik zie er nog fit uit, Fred lijkt het beste gehad te hebben, echter zou ik zelf later redelijk kapot gaan en zat Fred ver voor me.



Het laatste stukje naar de finsh. Een korte afstand, maar we hadden vandaag de eerste serieuze warme dag en dan net na de marathon van Rotterdam blijkt dit toch teveel van het goede.

Mijn 25e marathon van Rotterdam 15-04-2012

Eindelijk mijn doel bereikt en dat in mijn 25e marathon van Rotterdam, een tijd onder de 3.30

Het gaat allemaal over de marathon in Rotterdam, voor mij altijd DE marathon omdat ik hier mijn eerste marathon heb gelopen, maar ook omdat ik aan een inmiddels indrukwekkende serie bezig ben, ik loop hem vandaag voor de 25e keer, een aantal dat ik voor mijn tweede marathon van Rotterdam al als doel had gesteld en waarbij iedereen in mijn omgeving me voor gek verklaarde. Naarmate dit magische aantal vorm aan ging nemen nam men mij serieus en eindelijk is het dan zover, 15 april 2012 !

Daar tal van blessures voorafgaande aan mijn marathons in Rotterdam, deels door pech en deels door verkeerd te trainen is er de laatste jaren nooit meer een tijd uitgekomen die in de buurt van mijn PR zat, tot ik 2 jaar terug ineens weer sneller ging lopen door wat meer naar andere lopers te luisteren en de lange duurlopen in een rustiger tempo ben gaan lopen. Mijn droomtijd van 3.30 zou er misschien ooit nog een keer inzitten. Ik kwam in 2010 dichtbij met 3.30.34 tijdens de Natuurmarathon, maar weer was het NET NIET. 
Met een hele groep van mijn trainingsmaatjes van Avantri hebben we de afgelopen maanden vele kilometers gelopen op de zondagmorgen vanaf de baan in alle vroegte. Om 8.30 uur stonden we al te trappelen en ik moet zeggen dat me dat goed is bevallen, ik liep het afgelopen jaar bijna geen wedstrijden meer.
Ik heb besloten 4 keer per week te gaan trainen en ben ook niet of nauwelijks gaan snoepen waardoor ik in gewicht van 81 naar 76 ben gegaan, allemaal met het doel om onder de 3.30 te lopen op mijn jubileum.

De dagen voor de marathon zijn moeilijk. Ik mag niet te veel meer doen, ga op de woensdag nog wel naar de club, maar train voor mijzelf. Ik slaap een nacht heel slecht en begin gewoon nu al zenuwachtig te worden.
Op de vrijdag ga ik met mijn vrouw Marloes naar Rotterdam om mijn startnummer te halen en ook dat van Susanne van Rees en Anja Schreijer. Anja kan helaas niet meelopen, maar Arie Visser is op zoek naar een startnummer om een stuk van de marathon als training te kunnen lopen en mij en anderen in datzelfde tempo te kunnen hazen.
Als we op de Marathon Expobeurs lopen gaat mijn mobieltje, SBS broadcasting aan de lijn. Mogen we je wat vragen stellen ?
Het gaat over mijn 25e marathon en het nieuwe fenomeen in Rotterdam, de Super Marathon Masters. De lopers die in Rotterdam hun 10e, 15e, 20e of 25e marathon gaan lopen worden voor het eerst in het zonnetje gezet.
Na wat vragen te hebben beantwoord vertelt de man, Joost, dat hij belt namens het programma Hart van Nederland en of ik het leuk zou vinden om bij hen in de reportage te zitten die ze maken van de Rotterdam Marathon. Ook willen ze mijn vrouw en zoontje erin hebben. We stemmen er uiteraard in toe, wanneer maak je zoiets nou mee, maar tegelijkertijd maakt dit me nog zenuwachtiger.
Na een leuke middag en avond komen we thuis en maken we het telefoontje bekend. Iedereen geeft aan dat dit toch wel heel leuk is, maar ik slaap er heel slecht van. Van vrijdag op zaterdag slaap ik 4 uurtjes en van zaterdag op zondag ook maar 4,5 uur. Niet uitgerust sta ik naast mijn bed, maar ondanks dat voelen de benen best wel goed.
Om 8.20 begeef ik me naar Schoonhoven en pik Susanne op, die gaat de 10 kilometer lopen en bij metrostation Capelsebrug arriveren we klokslag 9 uur waar we Arie Visser al zien staan waar we mee hebben afgesproken, maar we zien tegelijkertijd nog veel meer van onze gezellige trainingmaatjes, vooral dames. Astrid, Janet en Cécile zien we, Ilona van Vliet en haar vriendin Larissa, Patrick en Robin.
Ik vertel hen dat ik me om ga kleden in de brandweerkazerne bij metrostation Leuvehaven, waarna we daar allemaal naartoe gaan en zonder problemen binnen komen en ons rustig kunnen voorbereiden. 
We lopen met de groep richting de start waarna we uit elkaar gaan. Ik heb zowaar startvak C, dat is aan de rechterkant van de Coolsingel, dat heb ik te danken aan Nico Koppe die via een kennis een stapeltje stickers heeft weten te bemachtigen waardoor we met ons hele groepje trainingsmaatjes vooraan kunnen starten, voor alle langzamere deelnemers en ook hoeven we daar niet zo heel vroeg te gaan staan. In eerste instantie had ik startvak D.
Het is gezellig in het vak. We spreken allemaal af hoe snel we weg zullen gaan. Het is de bedoeling dat Arie Visser vanuit vak E naar ons groepje probeert te komen en dan een tempo van 4.55 gaat lopen. Peter Hofman en Wilco Schuiff willen ook in dat tempo mee, evenals Fred Noorlander van avStart. Nico Koppe, Jan Hendrikse en Piet Wuijster gaan weg op een schema van 3.20 en Ronald de Ridder en John van der Linden gaan voor 3.45
In een ander vak staan Max Reinhard en Ron van Lamoen die voor de 3.15 gaan en Hetty en Wim van der Heiden. Hetty gaat voor een PR en CR en wil onder de 3.45 proberen te komen, evenals Argen van Rijk.
Aad van der Poel wil een PR lopen en ook onder de 4 uursgrens proberen te duiken.
Arie Wuijster heeft haar laatste 2 marathons super gelopen en heeft een PR staan van 4.18.37 van vorig jaar in Rotterdam. Komt ze weer aan die tijd ?
Doordat we vooraan staan zie ik voor het eerst Lee Towers staan op de hoogwerker. Normaal sta ik helemaal bij de Hofpleinvijver en zie ik hem nooit, dit is zoveel leuker.
Na het kanonschot gaan we binnen 20 seconden al op pad, ik ben nog nooit zo snel weg geweest. Ik kijk naar links en zie Arie Visser al lopen. Zodra hij kan steekt hij over en gaat voor ons lopen, dat is toch wel heel lekker. Het is een graadje of 8, maar het voelt best fris aan en er staat een aardig windje dat later alleen nog maar harder zou gaan waaien.
We gaan weg op een schema van 4.55 per kilometer, dat betekent een tijd van 24.35 op de 5 kilometer. Onze eerste doorkomst geeft 24.43 aan, netjes, maar iets boven ons doel. Na 10 kilometer is onze doorkomst 48.47 en zitten we weer onder ons doel, deze sessie ging iets te snel.
We zien Jos Koeleman nog staan om ons op de foto te nemen. In eerste instantie ziet hij ons te laat maar ondanks zijn operatie rent Jos ons voorbij en staat even verderop weer en weet nu wel een mooi plaatje te schieten. De 15 kilometer gaat in 1.13.45 , op de seconde af onze juiste tijd. Arie doet het geweldig. 
Onderweg staan Richard en Marloes diverse keren langs het parcours om me van drankjes, gelletjes en een banaan te voorzien, super geregeld. Onderweg weet ik ook niet wat ik zie, ongelooflijk, Carola, de vrouw van Nico en René Kleijnendorst, die op het laatste moment niet mee kon doen staan langs de kant met een groot blauw spandoek met Hup Cor, Hup Cor erop, voor de 25e keer. Geweldig zeg. Het is genieten geblazen vandaag, dit moet mijn dag worden.
Onverdroten gaat Arie verder. Tussen de 15 en 20 lopen we 24.35 , wederom precies op schema, de halve marathon passeren we op 1.43.48 x 2 zou dan 3.27.36 betekenen, dus netjes op schema.
Onderweg hebben we tijd voor wat geintjes. We halen een donkere jongen in waarbij Arie hem naroept dat hij dacht dat Kenianen altijd vooraan lopen, waarna die man als gevatte antwoord geeft dat hij een Surinamer is en die lopen altijd achteraan, wat wederom met luid gelach werd begroet.
Fred Noorlander laat nu het groepje schieten, het gaat hem wat te snel en met z'n vieren gaan Wilko, Peter, Arie en ik door.
Tussen de 20 en 25 kilometer lopen we een tempo van 24.41 en hebben iets verval, maar dat is slechts 6 seconden. Nu breekt er een zwaar stuk aan, de Erasmusbrug. Normaal gesproken wandel ik daar altijd tegenop, al etende. Ook nu pik ik het banaantje op bij Richard, maar Arie staat niet toe dat ik ga wandelen. Wilko en Peter zijn er vandoor en Arie gaat voor me lopen op de brug en in een wat langzamer tempo gaan we door. Na de top vliegen we naar beneden en lopen toch weer in op Wilko en Peter waarna we ze bij de 26 kilometer weer te pakken hebben. Ik voel me niet heel sterk meer door die brug en zie het dan ook niet zitten om te gaan versnellen.
Net na de brug, richting het centrum worden we begroet door luid geschreeuw van de dames en heren die de 10 kilometer hebben gelopen en ons nu aan staan te moedigen, geweldig. Peter en Wilko sluipen vanaf de 28e kilometer langzaam weg en we laten dat ook zo, ik heb geen zin om me kapot te lopen om ze bij te houden. Tot de 30 kilometer blijft Arie netjes voor me lopen en ook de laatste 5 met de brug erin komen we door in 24.41 , het gaat nog steeds voortreffelijk, veilig binnen mijn droomdoel van 3.30
Net voor de 30 kilometer staan tal van Avantrianen ons op de Boezemstraat aan te moedigen, dat geeft toch wel weer een boost, geweldig toch, die marathon van Rotterdam en de saamhorigheid van Avantri. Grote klasse.
Ik merk meteen dat Arie weg is, het is harder gaan waaien en de wind krijg ik nu zelf pal op mijn snufferd. Ondanks de wind gaat het eigenlijk nog best goed. Tussen de 30 en 35 heb ik wel wat verval, maar nog steeds zit ik gemiddeld onder de 5 minuten per kilometer, de laatste 5 gaan in 24.54
Tussen de 33 en 34 kilometer zie ik Jos Verlegh nog even staan, waarna Jos een stuk met me meeloopt en me aanmoedigt om het tempo vast te houden. Super, Jos heeft me op die manier al vaker geholpen. Jos heeft zelf de 5 kilometer gelopen.
Na de 35 kilometer komen we weer op een vrij open terrein en heeft de wind vrij spel, wat ook te merken is in mijn kilometertijden, die gaan omhoog, er zit zelfs een 5.14 bij. Waar ik eerst een eindtijd in zicht had in de 3.28 was het nu een tijd in de 3.29 geworden. Dat gaat niet goed denk ik nog, het zal nu toch op het einde niet mis gaan !
Mijn 5-kilometertijd tussen de 35 en 40 gaat in 25.42 , ik lever bijna een minuut in. Wel zit ik inmiddels weer tussen de gebouwen en heb net mijn maatje Ronald ingehaald die me nog even heeft toegeschreeuwd om het vol te houden omdat die 3.30 er nog steeds inzit.
De bovenbenen gaan nu aardig verzuren, maar de man met de hamer kom ik deze keer niet tegen, de trainingen hebben goed gewerkt. Ik kan zelfs weer wat versnellen en mijn kilometertijden onder de 5 minuten krijgen. Als ik met nog 500 meter te gaan de Coolsingel opdraai weet ik dat ik het ga halen. Dit zijn de mooiste laatste meters geweest die ik ooit heb meegemaakt. Onder luid gejuich leg ik ze af, aan de rechter kant staan mijn Avantri vrienden te juichen en passeer ik ook Richard en Marloes.
Het is alsof ik vlieg, mijn eindtijd blijft staan op 3.29.14!.
Emotioneel steek ik mijn handen de lucht in en plof even na de finish tegen de hekken, waarna Marloes me roept en aan komt zetten met de mensen van Hart van Nederland die me gelijk feliciteren en vragen gaan stellen.
Zo goed en kwaad als het kan, vol van blijdschap en emotie geef ik antwoorden en loop voorbij de hekken om daar het interview af te maken. Carola en René volgen met het mooie spandoek en ook anderen volgen me en feliciteren me, geweldig. Ik wil iedereen langs deze weg bedanken voor de vele aandacht en hulp die ik heb gekregen, dat maakt het voor mij een onvergetelijke dag.
Na het interview gaan Marloes en Richard naar huis en ga ik lekker douchen, al moet ik eerst nog 2 kilometer terug wandelen naar de kazerne, al is dat goed voor de stijve benen.
Na de douche is het nog haasten, want om 15.45 uur moet ik verschijnen bij de huldiging van de Super Marathon Masters.
Eerst worden de lopers naar voren geroepen die 10x hebben meegedaan, dat is een flinke groep, daarna de 15x deelnemers, die was al iets kleiner, de 20x deelnemers, die weer kleiner was en tenslotte de lopers die nu 25x hadden deelgenomen, dat waren er met mijn persoontje erbij 5.
We ontvingen een mooi boeket bloemen, een origineel marathon shirt met achter op de rug een opdruk met 25 en daaronder 4 sterren voor de 10e, 15e, 20e en 25e deelname, alsmede een metalen pin met hetzelfde 25 logo erop.
Nu is het eindelijk tijd om naar huis te gaan. Ik wacht nog even op nummer laatst en ga naar huis waar ik op TV Rijnmond nog een keer naar de marathon ga kijken.
In de avond krijg ik om 21.50 een belletje van Radio Centraal die me in de uitzending halen en me een aantal leuke vragen stelt. Nico Koppe had ze ingelicht waarna ze me belden. Ik werd uitgeroepen tot sporter van de week in Bergambacht, het moet niet gekker worden.
Net voor de uitzending van 22.50 van Hart van Nederland belt een kennis op en vraagt of ik SBS6 wel aan heb staan, want ze gaan wat uitzenden. Leuk dat iedereen zo meeleeft.
De uitzending is erg leuk, al hebben ze er wel veel uitgelaten, ze hebben er niet genoeg tijd voor, het mooie spandoek staat er helaas niet op.
Ik ga uiteindelijk pas om 1.30 naar bed, want ik kom niet door de vele felicitaties en artikelen heen, zo overweldigend was het.
Vandaag op mijn werk was het al niet anders. Zoveel telefoontjes, felicitaties, zelfs een bos bloemen en kaarten met felicitaties, fantastisch.
Vanmorgen en telefoontje van de krant, AD Groene Hart, ze willen een artikel gaan plaatsen en komen om 13.00 uur langs. Morgen gaan we een foto maken en woensdag komt het in de krant. Ook komt er een artikel in het Postiljon.
Ik zweef geloof ik, wat ik in een paar dagen tijd allemaal meemaak !!!
Dit is één van de hoogtepunten uit mijn leven, absoluut zonder twijfel.

Heel veel aandacht van radio, krant en TV

Stuk uit het AD, editie Gouda

Taart voor de jubilaris

Naar aanleiding van mijn 25e marathon van Rotterdam heeft Celesta Botter deze taart gebakken.

Huldiging op de Coolsingel nav mijn 25e keer Rotterdam

Vele bossen bloemen na afloop

Live in de uitzending bij Hart van Nederland, een unieke ervaring.

Klik op de deze link

PS, het duurt wel een minuutje of twee voordat het filmpje opstart en er zit helaas geen geluid meer bij.

Leuk krantenartikel in Het Kontakt na de jubileum marathon in Rotterdam

Marathonloper Cor Terlouw vaste gast in Rotterdam

(Foto: wijntjesfotografie.nl)

BERGAMBACHT - Cor Terlouw nam vorige week zondag voor de vijfentwintigste keer deel aan de Marathon van Rotterdam. De Bergambachtse autodealer hoopt gezond te blijven en er nog vijftien aan vast te plakken.

Als voetballer bij de plaatselijke voetbalclub liep de thans 48-jarige Terlouw altijd voorop tijdens duurlopen. Eén van zijn medespelers moedigde hem aan mee te doen aan een marathon. "Ik vond het wel een uitdaging", vertelt de sportieveling. "In 1988 stond ik onvoorbereid aan de start. Aanvankelijk kon ik er een lekker tempo inhouden, maar halverwege kwam ik de man met de hamer tegen. Na ruim vierenhalf uur afzien strompelde ik over de streep en kon drie weken lang niet normaal lopen. De aankomst op de Coolsingel was een prachtige ervaring, die ik nogmaals wilde meemaken. Het jaar daarna ben ik voor de marathon gaan trainen en liep meteen een uur sneller. Ik besloot me aan te melden bij de Schoonhovense atletiekvereniging Avantri. Een keer per week deed ik een duurloop en liep in het weekeinde een wedstrijd. Elk jaar was de deelname aan de Rotterdamse marathon het hoogtepunt. In 1995 liep ik op 31-jarige leeftijd een tijd van 3.37.04 uur. Mijn droom was altijd nog een keer binnen de drieënhalf uur te lopen."

De afgelopen maanden trainde Cor Terlouw vier keer per week; viel zes kilo af en kreeg een schema, die hem moest leiden naar zijn droomtijd. "Elke kilometer moest ik lopen binnen vijf minuten. Dat lukte tot de vijfendertig kilometer, totdat ik tegenwind kreeg. Gelukkig 'droeg' het enthousiaste publiek me naar de eindstreep, waar ik finishte in een tijd van 3.29.14 uur. Daar werd ik onthaald door mijn vrouw, zoon en een tv-camera van SBS6, die een reportage van me maakte, vanwege mijn vijfentwintig deelnames. Op die uitzending heb ik veel reacties gehad."

Cor Terlouw heeft nu ruim tachtig marathons gelopen in Eindhoven, Leiden, Amsterdam, Enschede, Den Haag, Kortrijk en Monschau. Qua sfeer kan er echter niet eentje tippen aan Rotterdam. "Ik heb iets met Rotterdam, want ik ben ook gek op Feyenoord", vervolgt hij zonder blikken of blozen. "Vroeger had ik jarenlang een seizoenskaart, maar nu loop ik liever een wedstrijdje op zondag. Als Feyenoord op zaterdagavond speelt, ga ik nog weleens kijken."

De volgende uitdaging voor Cor Terlouw is de Monchau-marathon half augustus. Mogelijk kiest de man die van uitdagingen houdt voor de ultraloop van zesenvijftig kilometer. "Rond die periode verblijf ik met mijn vrouw en zoon op een camping in Valkenburg en piep er dan een dagje tussenuit om in Duitsland deze loop te doen. Ik hoop nog jaren door te gaan. Wellicht haal ik de veertig deelnames in Rotterdam wel."

Interview op de website van de Marathon Rotterdam ter gelegenheid van mijn 25e deelname

Cor Terlouw: Super Marathon Master

Super Marathon Masters uniek initiatief

Cor Terlouw (47) behoort tot de Super Marathon Masters van de ABN AMRO Marathon Rotterdam. De garagehouder uit Bergambacht, getrouwd met Marloes en vader van zoon Richard (13), doet op zondag 15 april 2012 voor de 25ste keer mee. In totaal liep hij al 81 marathons.

Hoe voelt dat om Super Marathon Master in Rotterdam te zijn?

Cor Terlouw: ,,Ik vind het een erg leuk idee. Het is een uniek initiatief. Als ik komend jaar mijn vijfentwintigste Marathon Rotterdam voltooi , krijg ik een gratis startbewijs voor de rest van mijn leven en ook nog twee tribunekaarten. Ik heb nooit gehoord dat andere marathons dat ook doen.''

Het is ook niet niks, vijfentwintig marathons.

,,Tja en dan moet je weten hoe het ooit begonnen is. Het was in 1988, het jaar dat Belayneh Densamo in Rotterdam het wereldrecord op 2.06.50 bracht. Zonder te trainen liep ik 4.33.26. Ik deed mee vanwege een weddenschap. Ik voetbalde als linksback bij VV Bergambacht en ging tijdens de training altijd voorop als we rondjes rond het veld liepen. Jij moet meedoen aan een marathon, zeiden mijn teamgenoten. Van het een kwam het ander.''

Meteen enthousiast na het debuut?

,,Nee, niet bepaald. Toen ik over de finish kwam, was mijn eerste gedachte: nooit meer een marathon! Ik heb drie weken niet normaal kunnen lopen vanwege de pijn.''

Maar …

,,Toen de pijn verdwenen was, wilde ik toch weer een marathon lopen. Je raakt verslaafd aan de sfeer op de Coolsingel. Toen ik voor het eerst de Coolsingel opdraaide, hoorde ik enthousiast gejuich. Ik keek achterom, zag niemand en besefte toen dat de toeschouwers míj toejuichten. Op zo'n manier word je naar de finish gedragen. Heel apart.''

Wie had gedacht dat je zo veel marathons zou lopen.

,,Na mijn tweede marathon in Rotterdam kondigde ik aan dat ik vijfentwintig keer op de  Coolsingel wilde finishen. Velen verklaarden mij destijds voor gek, maar nu is het bijna zo ver. Nu nemen ze me eindelijk serieus…'''

De Marathon Rotterdam is bijzonder voor je..

,,Ja, ik ben er helaas niet geboren maar Rotterdam is echt mijn stad, een prachtstad. Ik heb iets met Rotterdam. Ik ben ook gek op Feyenoord. In 1974 zat ik met een neef voor eerst op de tribune in de Kuip toen Feyenoord met 3-2 won van FC Twente en landskampioen werd. Dat vergeet je nooit.''

Voetbal je zelf nog?

,,Nee, op een bepaald moment moest ik kiezen: of een meniscusoperatie ondergaan of stoppen met voetbal. Ik ben gestopt. Nu ben ik lid van atletiekvereniging Avantri uit Schoonhoven. Die meniscus is voor het hardlopen geen probleem.''

Nooit blessures?

,,Ik heb wel eens een marathon in Rotterdam gelopen met een geblesseerde voet. Ik wilde per se meedoen en ben op de zijkant van die voet gaan lopen. Toen ik over de finish kwam, was die voet helemaal blauw. En in mijn eerste marathon liep ik vanwege een knieblessure met een brace, dat weet ik nog goed. Ik kwam zelfs live op tv, omdat Densamo al bijna bij de finish was en ik op dat moment nog maar halverwege.''

Wat is de kick van een marathon lopen in Rotterdam?

,,Het is de sfeer in de stad, die is zo geweldig. Ik heb ook tien keer meegedaan in Eindhoven, acht of negen keer in Leiden, driemaal in Amsterdam, twee keer in Enschede en ook een keer in Den Haag, toen daar een marathon werd gehouden. En verder vijf keer die van Kortrijk naar Brugge gelopen en zevenmaal die in Monschau. Maar qua sfeer kan er niet eentje tippen aan Rotterdam.''

Loop je ook andere afstanden?

,,Ik heb meegedaan aan zo'n vijfhonderd halve marathons. Dit jaar heb ik in Zwitserland voor het eerst een ultraloop gedaan: 79 kilometer, van 300 meter bij de start naar een hoogte van 2700 meter bij de finish. Heel extreem. Ik dacht dat ik het nooit zou halen, maar het was zo mooi. Ik liep op een gegeven moment zelfs door de sneeuw.''

Lopen door de natuur bevalt je.

,,Ik heb aan verschillende natuurmarathons meegedaan. Dat is ook leuk, iets heel anders dan de marathon van Rotterdam. Mijn persoonlijk record heb ik vorig jaar gelopen tijdens de Natuurmarathon in Lekkerkerk. Het was zwaar bewolkt, het regende en waaide, en we moesten door de weilanden ploeteren, maar ik was nooit zó snel: 3.30.34. Ik was erg blij met die tijd.''

En in Rotterdam?

,,Mijn beste tijd in Rotterdam is 3.37.04, die dateert van 1995.''

Zit er komend jaar nog een verbetering in?

,,Dat is wel de planning. Sinds mijn tweede marathon droom ik van een tijd binnen drie en een half uur. Het is me nooit gelukt. Ik ga er nu heel bewust voor trainen. Het moet er eindelijk eens van komen.''

Het wordt volgend jaar waarschijnlijk niet je laatste marathon.

,,Als ik gezond blijf, loop ik er nog wel een paar jaar.''

Heb je alle oorkondes nog van de Marathon Rotterdam?

,,Ze hangen bij mij thuis ingelijst aan de muur. Heel bijzonder. Het is ook een leuke gedachte dat ik een van de jongste lopers ben die straks voor de vijf en twintigste keer van start gaat in Rotterdam. ''

 

Cor Terlouw met oorkondes

Cor Terlouw in de ABN AMRO Marathon Rotterdam

Jaar Tijd Klassering
2011 3.58.18 3493ste
2010 3.50.25 3465ste
2009 4.04.25 3493ste
2008 3.55.07 3177ste
2007 4.20.30 2589ste
2006 4.09.49 4753ste
2005 3.53.57 5044ste
2004 4.06.04 5560ste
2003 4.07.13 4231ste
2002 4.25.47 6166ste
2001 3.50.38 3727ste
2000 4.06.09 5888ste
1999 3.57.39 5218de
1998 4.00.00 5781ste
1997 3.56.38 5363ste
1996 3.51.27 3907de
1995 3.37.04 3475ste
1994 3.39.03 4097ste
1993 4.43.23 8288ste
1992 4.20.38 6961ste
1991 4.28.28 6377ste
1990 4.22.33 5860ste
1989 3.48.42 4459ste
1988 4.33.26 3618de

Trainingsloop marathon Rotterdam 25-03-2012

Toch handig als er een dame mee fietst die ik mijn spullen aan kan geven

Vandaag staat de laatste lange duurloop op het programma. Trainer Joop van Amerongen wil dat ik 35 kilometer ga lopen in Barendrecht. De eerste 25 kilometer moet ik mee in de groep van 5.48 per kilometer, de laatste 10 kilometer moet ik net onder de 5 minuten lopen, mijn beoogde marathontempo. Het zal mij benieuwen hoe het gaat vandaag, want de weersvoorspelling is te mooi, alleen maar zon, dat is niets voor mij.
In de rit met de Spider naar Barendrecht passeer ik op de Algrabrug de loopgroep van avStart die olv Martin Dijkstra de training afwerkt naar de marathon, een paar honderd meter verder loopt rechts een groep van MTK met daarin Erik en Marjan die eerder met onze groep trainden. Zo zijn er in het hele land honderden van die loopgroepen op weg naar de marathon van Rotterdam.
De klok gaat een uur vooruit, dus de gevoelstemperatuur is die van 9 uur vroeg als we om 10 uur van start gaan. Ik was netjes op tijd zo rond 9.45 op de baan aangekomen bij de CAV Energie en had alle tijd.
Ik praat nog even met Danielle Groeneveld, de dame die tweede is geworden bij de Ambitieloop in Lekkerkerk op de halve marathon.

Voor de start gaan we allemaal nog even op de foto per startgroep, waarvan ik zelf in startgroep 29 loop deze keer, een tempo van 29 minuten op de 5 kilometer. De vorige keer liep ik in Barendrecht in groep 25, dat zal deze keer een stuk rustiger gaan.
De krakerige speaker galmt over het terrein dat we rekening moeten houden met warm weer en niet teveel aan moeten trekken.
Ik heb alleen een loopshirtje aan boven mijn korte legging en lange sokken, maar ik zie anderen naast me staan met lange broeken, jasjes en zelfs met handschoenen. Het is misschien wel wat frisjes, maar je kunt het ook overdrijven.
Na wat gelach over en weer gaan we op pad. Ik heb een gordel om mijn middel met 6 flesjes en 3 gelletjes, samen met de 4 drankposten onderweg moet dat meer dan genoeg zijn.
De gordel is wel erg gevoelig voor mijn onderbuik, want dat is nog steeds niet over, al is het wel iets minder geworden.
Het is nog wel bewolkt, maar het zonnetje doet haar best om door te komen en ja hoor, na een aantal kilometer gaan we richting Ridderkerk en is het al zover, de bewolking trekt weg en maakt plaats voor een stralend blauwe lucht.
De eerste drankpost is bij 8 kilometer en menig kledingstuk verdwijnt in het fietsmandje van de dames voor en achter ons, ook voor die tijd zag ik al jasjes verdwijnen van lopers die liepen te puffen. Zelf heb ik de juiste keuze gemaakt en hoef ik niets uit te trekken. Via Ridderkerk lopen we naar Hendrik-Ido-Ambacht, waarna we via de rand van Zwijndrecht naar de Oude Maas lopen en bij 14 kilometer onze tweede drankpost hebben. We zijn begonnen met een groep van 16 lopers en twee tempomakers, waarvan er na de eerste drankpost al twee waren afgehaakt, de rest lijkt er redelijk fris uit te zien en zal de streep wel halen.
De flesjes uit de gordel die ik leeg heb deponeer ik in de tas van Shirley, de fietster achter de groep, anders verlies ik die dingen altijd doordat het gewicht eruit is.
Langs de Oude Maas is het erg zonnig en warm, maar we hebben daar het beetje wind dat er staat tegen en dat maakt het toch zeer aangenaam. Mijn hartslag blijft keurig net op of net boven de 130 schommelen en dat is prima. We lopen over de Heinenoordtunnel heen en vervolgen onze weg langs de Oude Maas. Bij de 22 kilometer is de derde drankpost, alles gaat nog steeds volgens schema, al moet ik even naar de groep toe lopen nadat ik een korte stop heb gemaakt, een mens moet toch plassen als er veel wordt gedronken en relatief langzaam wordt gelopen.
Ik vraag in de groep even na hoe het parcours loopt in het vervolg omdat ik bij de 25 kilometer uit de groep weg wil springen om de laatste 10 onder de 5 minuten per kilometer te gaan lopen. Het is allemaal erg eenvoudig, gewoon tot na de 25 kilometer de Oude Maas volgen, dan rechtsaf en op de weg letten en de gele pijlen volgen.
Bij de 25 kilometer zeg ik de graag gedag en vervolg alleen mijn weg. Inderdaad staan er duidelijk gele pijlen met 35 op de weg en kan het niet mis gaan. Ik ben niet alleen, want na mij zijn er nog twee lopers die uit de groep zijn weggesprongen en met me mee gaan. De ene loper gaat me al snel voorbij en gaat voor me lopen, de andere loper loopt slecht, dan weer iets sneller, dan weer langzamer, hijgt als een postpaard en stampt zodat het lijkt of er een hele kudde aan komt. Ik ga bewust niet naar de loper voor me toe omdat ik net onder de 5 minuten per kilometer wil lopen en loop keurig in dat tempo verder.
Via Smitshoek en Rhoon komen we bij de laatste drankpost net voorbij de 30 kilometer. Voor me loopt de snellere loper, al een stuk achter me de slechte loper en nog ietsje voor me zie ik de groep van 5.36 per kilometer al lopen. Onze groep was een fractie sneller, deze groep een fractie langzamer, vandaar dat ik ze al zo snel in het vizier heb.
Ik blijf netjes net onder de 5 minuten lopen en haal de groep voor me nog voor de 32e kilometer in en zeg Danielle Groeneveld nog even gedag, ook zij loopt te praten en oogt zeer fris.
Net voordat we de baan opkomen in Barendrecht staat groot 35 kilometer op de weg, het eindpunt. Mijn horloge heeft nog een kleine 100 meter te gaan voordat daar de 35 kilometer vol is, waarna ik het horloge indruk na 3.13.47 na een heerlijke training.
Niet echt mijn weer met die zon en warmte, maar wel een hele bruikbare training. De duur van de training is goed en ook went mijn lichaam aan de warmte.
Na de loop lekker nog wat gedronken, even gewacht op mijn eigen groep 29 om mijn flesjes terug te krijgen en dan lekker in mijn Spider met de kap omlaag naar huis gereden, heerlijk.
Mijn lichaam lijkt zich goed te houden tot Rotterdam, maar ik moet niet te vroeg juichen.
Volgende week zondag de laatste duurloop van 26 kilometer.

Schoonderwoerd Ambitieloop Lekkerkerk 18-03-2012

Na een dipje vorige week waarin ik me zo beroerd en misselijk voelde lijkt er nu toch een einde te komen aan mijn lichamelijke ongemakken. Na een week bijna niet gelopen te hebben ging het op de training woensdag al vrij aardig. Op donderdag zelf een stukje tergend langzaam moeten lopen met een hartslag van maximaal 122, maar dat blijkt ergens goed voor te zijn, want vandaag ga ik mijn eerste wedstrijd lopen van dit jaar en ik ben fit. 
In Lekkerkerk staat de Schoonderwoerd Ambitieloop op het programma. Er kan gelopen worden op de 10 kilometer is 1 ronde en op de halve marathon, dan loop je twee ronden en je maakt een iets langer lusje extra.
Mijn doel is om een tijd te lopen tussen de 1.35 en 1.40 uur, maar zachtjes hoop ik toch op die 1.35 , een tempo van 4.30 per kilometer.

Ik kom aan in Lekkerkerk rond 10.40 en heb ruim de tijd om me voor te bereiden. Ik weet een plekje een beetje voorin te bemachtigen waardoor ik 2 seconden na het startsignaal al over de streep loop.
In het begin is het even aftasten en zie ik dat er zich voor me een leuk groepje gaat vormen met Lydia de Graaf, Jos Koeleman Marleen Zijderlaan en Wim van Beuzekom. Ik versnel iets en kan me aansluiten bij deze groep en zie mijn maatjes Nico Koppe, Jan Hendrikse en Rene Kleijnendorst al snel weglopen, in gezelschap van Arie Visser. Nico is in topvorm, die verwacht ik daar wel, van Jan en Rene niet echt.
De eerste drie kilometer gaan in een tempo van 4.15 en lijkt me wat te snel om dat 21 kilometer vol te houden, ook mijn hartslag zit nu al rond mijn omslagpunt van 164 waardoor ik besluit om wijselijk wat gas terug te nemen. Langzaam loopt het groepje bij me weg waar Wim al uit is gezakt, die heeft nog niet veel inhoud. Op het korte werk op de training is hij al super en ook met de wedstrijden zal hij er wel weer komen, dat is zijn eer te na.
Ik kijk even om en zie maatje Ronald de Ridder bij me aansluiten en samen lopen we verder in een tempo rond de 4.30 per kilometer. Het is heerlijk loopweer, bewolkt, geen zon en een lekker windje. Super voor mij, misschien wat minder voor anderen.
Vanuit de groep voor ons zien we Rene Kleijnendorst langzaam wegzakken, hij is te snel gestart. Na een kilometer of 8 halen we hem in.
Na 10 kilometer komen we door in 44.11 , ruim onder mijn geplande tussentijd van 45 minuten, maar dat ligt aan de eerste drie kilometer.
We passeren de starten finishplaats en drinken snel wat waarna we aan de tweede ronde gaan beginnen. We hebben weer een flink stuk tegen de wind te gaan en nemen om de beurt over om elkaar een beetje uit de wind te houden, dat gaat geweldig. We krijgen nu een stuk zijwind tegen richting Ouderkerk ad IJssel waar Ronald halverwege aangeeft dat hij zijn benen toch wat gaat voelen. Mijn benen voelen geweldig en ook voel ik totaal geen vermoeidheid waarna Ronald aangeeft dat ik maar alleen verder moet gaan. 
Ik versnel wat en begin aan een inhaalrace op de lopers voor me, een geweldig gevoel als alles ineens lukt na een periode waarin het niet altijd even lekker liep.
Na 15 kilometer kom ik door in 1.06.35 waarna ik nog wat ga versnellen en de eerste lopers in begin te halen.
Met kilometertijden van 4.20 win ik op mijn schema en ga zelfs makkelijk onder de 1.35 komen op deze manier. De lopers voor me die eerst ver weg waren begin ik te naderen, echter is de afstand te kort om ze nog in te halen. Ik had wat eerder moeten versnellen want ik voel me helemaal geweldig. Mijn laatste kilometer gaat na een flinke versnelling zelfs iets onder de 4 minuten en ik storm over de finish, zo blij dat het lijkt of ik de race heb gewonnen. Een 20e plaats tussen de 92 mannen is niet slecht, maar mijn eindtijd van 1.32.38 doet me glunderen. Ik ben zo trots als een pauw. Achteraf had er wellicht nog meer in gezeten, want ik ben niet eens moe of uitgeput. Ronald komt en minuutje na mij binnen. Nico is ziek geweest en nog niet fit en heft terecht voor de 10 kilometer gekozen. Jan heeft me enorm verbaasd, hij verpulverde zijn oude pr en liep maar liefst 1.26.30 , goed voor een 6e plaats, zelfs nog voor Arie Visser die 1.29.06 noteerde.
Rene komt binnen in 1.37.59 en heeft toch een pr gelopen, al had er wellicht meer ingezeten als hij wat rustiger was gestart.
Bij de dames is het spannend en wint Lydia de Graaf in een nieuw pr van 1.29 nipt voor twee andere dames die respectievelijk 1.30 en 1.31 noteerden. Aad vd Poel noteerde 1.47.15 .
Wim van Beuzekom liep 44.24 op de 10, Nico 41.29 , maar ook Job Zijderlaan was van de partij in 37.40 , net achter Jos Schinkel die 36.53 noteerde en ver achter Menno Beck die 34.42 liep en daarmee tweede werd. Jos Koeleman liep 42.17 en zal nu onder het mes moeten voor een kijkoperatie. Hij heeft een liesbreuk en zal even uit de bruik zijn.
Bij de dames wist Marleen de eerste plaats te pakken in 42.59
Met een glunderend gezicht stap ik in de auto terug naar huis en mijn humeur is de hele dag super geweest. Wat een heerlijk gevoel om weer eens een lekkere wedstrijd te hebben gelopen. De vele trainingsuurtjes hebben toch zijn vruchten afgeworpen. Nu op naar Rotterdam en hopen dat ik vergelijkbaar weer zal treffen.

RAG CROSS XXL Lekkerkerk 22-01-2012

Vandaag staat er weer iets bijzonders op het programma, de RAG-cross XXL.
Velen kennen de RAG-cross, die bestond oorspronkelijk uit 4x5 kilometer op 4 verschillende ondergronden waarvan de laatste een echte cross was. 
Arie Visser benaderde me dat hij deze keer wat anders van plan was, een RAG-cross XXL, een echte cross van een uur + 1 ronde. Begin je net voor het uur om is aan een volgende ronde, dan loop je die ronde uit en daarna nog de extra ronde.
Het beloofd een zwaar parcours te worden, aangezien er deze week toch weer het één en ander naar beneden is gevallen.
Ook vandaag is het weer zwaar bewolkt en regenachtig, ingrediënten die ik het liefste heb.
Ik ben weer aan de late kant, maar nog ruim op tijd voor de start. Er doen zo'n 60 lopers mee die allen één of meerdere ronden gaan lopen van 2,18 kilometer. De eerste en laatste ronde zijn iets langer omdat er dan een stuk vanaf de start of naar de finish moet worden gelopen van 200 meter.
Ik wil vlak proberen te lopen met een hartslag net onder mijn omslagpunt van 164.
Ronde 1 gaat wat snel in 12,18 inclusief de 200 meter vanaf de start, ook inclusief een korte pauze omdat ik na 500 meter al wegzakte in de blubber en mijn spike bijna verloor. Mijn hiel floepte eruit, daarna is dat gelukkig niet meer voorgekomen, al scheelde het soms weinig.
De ronden na de openingsronde gaan allemaal zo'n beetje in 12 minuten. Na bijna 5 rondjes roept Chris Bezemer vanaf de andere kant van de sloot dat het nog 1.45 minuten is voor het uur om is. Ik heb de hele tijd met een hartslag gelopen van net boven de 160 en blijf gewoon hetzelfde tempo lopen. Ik kom 5 seconden tekort om nog een extra ronde te kunnen lopen buiten de extra ronde. Als ik wat had aangezet was me dat zeker gelukt, maar ik zag er de noodzaak niet van in. Er zat niemand vlak achter me en ook niemand vlak voor me. Rustig loop ik het extra rondje uit en kom binnen in 1.13.01 na een hele vlakke race en ben daar tevreden mee. De race werd gewonnen door Pascal van Norden, die me een keer een ronde aan mijn broek had gegeven. Aan het einde van ronde 4 voor mij had hij er al 5 op zitten.
Na afloop ontvingen de lopers nog een pakje zuurkool met een wordt en een fles sportdrank.
Ik wil Arie langs deze weg bedanken voor weer een zeer geslaagd evenement.
Eenmaal thuisgekomen heb ik mijn schoenen en sokken meegenomen onder de douche om ze schoon te kunnen krijgen, overal zat bagger.
Vanaf volgende week starten de langere duurlopen bij Avantri om 8.30 uur, waarna we met z'n allen lekker een bakkie gaan doen in de kantine, ik verheug me er al op.

Halve marathon Egmond 08-01-2012

Na de verkoudheid begin ik langzaam weer fitter te worden. Dat zou tijd worden ook, want vandaag ga ik de halve marathon in Egmond lopen. Twee jaar terug werd hij afgelast vanwege de sneeuw en gladheid, vorig jaar was ik geblesseerd aan mijn hamstrings en nu niet super fit, maar goed genoeg om te lopen.
De start is pas om 12.30 uur en ik besluit al om 9.45 uur weg te gaan, dan ben ik in ieder geval ruim op tijd. Uurtje rijden, pendelbus, omkleden en naar de start lopen.
Het blijkt wat verder te zijn dan ik dacht, want ik arriveer rond 11.00 uur in Alkmaar waar ik in een file terechtkom bij het AZ stadion. Iedereen wil linksaf naar Egmond. Zelf moet ik naar een parkeerplaats bij sportpaleis Alkmaar, daar vandaan gaan pendelbussen naar Egmond, maar ik ben niet de enige. Het is file rijden om linksaf te kunnen. Ik was daar nog wel wat slimmer en ben iedereen voorbij gereden, toen rechtsaf gegaan, daar gekeerd, zodat ik helemaal alleen voor het stoplicht stond en alleen de kruising maar over hoefde te steken, dat ging inderdaad veel sneller.
Bij het parkeerterrein aangekomen blijkt het al helemaal vol te zijn. We rijden nog zo'n 2 kilometer door voordat er eindelijk een plekje te vinden is. Gelukkig staan daar ook pendelbussen, zodat ik die 2 kilometer niet hoef te lopen, al duurt het even voordat ik mee kan, want er staan aardige rijen voor de bus.
Ik kijk eens op mijn klokje en realiseer me dan dat ik mijn hartslagmeter en band thuis heb laten liggen. Oerstom zeg. Wat nu ? Dan maar zonder meter en maar gokken straks.
Eindelijk ben ik in Egmond en is het al 11.45 , nog maar drie kwartier voor de start. Ik meld me in de sporthal en haal een sticker voor in mijn trimloopboekje waarna ik Max even bel. Ze zitten met een hele groep in hotel Zuiderduin. Max vraagt me om daar heen te komen, dan kan ik me daar omkleden en de tas laten staan, dat is veiliger. Het is even zoeken naar het hotel en naar de ingang, maar uiteindelijk lukt dat. Ik ga de grote draaideur binnen die ineens stil blijft staan. Ik kan er niet in en niet uit en zit opgesloten. Ik tik wat tegen het raam, voel aan allerlei glazen panelen, maar niets gebeurd er. Na een tijdje drukt er buiten een man op een knop en gaat ie weer. Dat heeft me weer tijd gekost. Het is nog even lopen naar de kamer van Max. Als ik daar aankom staat de groep al op de gang om naar de start te gaan en ik moet me nog helemaal omkleden. Ze wachten even op me, maar het duurt ze toch te lang en ze gaan alvast. Ik moet nog twee startnummers bevestigen op mijn shirt en ben daar een tijd mee aan het wurmen, maar iets na 12.15 uur ben ik daar klaar mee. 
Weer een tijd door het hotel dolen naar de uitgang en dan op een draf naar de start. Op 500 meter voor de start roept de speaker om dat er nog 2,5 minuut te gaan is voor de start. Eerst starten de prominenten, maar vlak daarna moet ik zelf al starten, dat zal weer een Cor start worden.
Ik loop nog een keer verkeerd en versnel flink. Hijgend kom ik bij het hek aan, vlieg het vak in en kan gelijk op pad en passeer de streep na 1.08
Het is een graad of 8 en zelfs een beetje zonnig. De wind is flink gaan liggen, helaas en ook van de beloofde regen die ik op de radio onderweg had gehoord is helaas niets te zien.
Ik had het al helemaal voor me gezien. Harde wind, regen, mul zand op het strand, een heroïsch gevecht tegen de elementen, maar dat kwam allemaal niet uit.
Na twee kilometer ploeteren tussen toch nog wat langzamere lopers komen we eindelijk op het strand aan. Geen mul zand, het lijkt wel asfalt, zo glad als een glissie. Helaas, ook daar geen gezwoeg. Niet des Egmonds allemaal, jammer voor mij.
Max en Ron zijn al lang weg, die zie ik niet meer terug.
Van tevoren had ik het plan om 1.35 te gaan lopen, een schema van 4.30 per kilometer, al is dat nu moeilijk te controleren omdat ik zo stom was om mijn meter te vergeten, ook mijn hartslag kan ik nu niet in de gaten houden.
Na een aantal kilometer over het gladde strand met wind in de rug te hebben gelopen staat er ineens een tijdklok die een tijd van 23.58 aangeeft, als ik daar nu 1.08 vanaf trek, dan is dat 22.50 , mits dat de 5 kilometer aanduiding was, maar dat staat er niet bij. Een paar honderd meter verder staat een bord met 5 kilometer en daar staat geen klok bij. Raar.
Ik moet zeggen dat ik heerlijk loop, nergens last van en zo te voelen ook in een goed ritme, ik haal veel lopers in.
Ik kom aan bij het bord 10 kilometer, net voor het verlaten van het strand, daar staat wel een klok bij die een tijd aangeeft van 45.58 -/- 1.08 , dat is dus iets sneller dan mijn doel, netjes op schema dus en dat zonder horloge.
Na breekt er een zwaar gedeelte aan. Eerst door het mulle zand de duin op, al heb ik dat wel eens erger meegemaakt, het viel eigenlijk best mee, daarna over onverharde paden over de duinen, omhoog en omlaag, al is dat maar een stuk van zo'n twee kilometer, daarna is er weer asfalt onder de voeten en zijn de klimmetjes veel minder steil. Tot 13 kilometer loopt het fantastisch en heb ik het gevoel dat ik nog steeds op schema zit, al kan ik dat niet controleren.
Vanaf dat punt gaat het ineens niet meer. Mijn benen voelen slapjes, ik begin een beetje misselijk te worden.
Zou dat nog steeds de griep/verkoudheid zijn die me op de Oliebollenloop parten had gespeeld ?
Ik denk dat het komt omdat ik aan het afvallen ben. Na 1 januari heb ik niet 1 snoepje, koekje, gebakje of andere vormen van extra calorietjes tot me genomen en kennelijk vragen mijn spieren nu om die suikers die ik niet heb. Niet zo gek natuurlijk en niets ernstigs, maar het komt nu niet goed uit. Ik wil ruim 6 kilo kwijt. Het was 81,1 en vanmorgen was het al 79,7 , dus 1,4 kilo de afgelopen week, dat is wat te snel.
Het gaat nu van kwaad tot erger. De doorkomsttijd op de 15 gaat nog in 1.08.32 waarmee ik al een minuut achter loop op mijn schema, maar wel ruim sneller ben dan bij de Oliebollenloop, daarna is het helemaal over.
Hele horden lopers halen me nu in en ik dribbel alleen nog maar. Bij de 19 kilometer komt een wat steilere helling en ik moet zelfs wandelen. De mensen langs de kant scanderen mijn naam dat op mijn startnummer staat vermeld, maar er zit niets meer in. 
Er zijn trouwens heel wat lopers die met mijn nummer in het voorste startvak zijn gekomen, want Max, Ron en de anderen hadden allemaal een kopie van mijn startnummer op hun borst om in dat vak te komen. De naam Cor kwam verdacht veel voor.
Boven aan de heuvel gekomen jog ik verder.
Bij de 20 kilometer kom ik langs hotel Zuiderduin waar Peter en Wilco staan, die deden niet mee vanwege blessures. Ze staan raar te kijken als ik bijna voorbij wandel. Niets voor mij, maar het is niet anders.
Na 1.42.06 is de martelgang voorbij en sjok ik over de streep.
Ik neem een flesje drank in ontvangst, een medaille en een zakje met daarin een soort plastic cape om me te wapenen tegen de kou.
Ik ben een tijd aan het prutsen om het ding aan te krijgen en ben niet de enige. Ik zie nergens een ingang, maar er zitten wel gaten in, ook een soort capuchon. Verderop zie ik toch mensen die het voor elkaar hebben gekregen. Door de wind van achteren waait het plastic de hele tijd weg en heeft het geen zin. Uiteindelijk vraag ik hulp aan iemand die het wel was gelukt en waarempel, hij krijgt het voor elkaar. Inmiddels heb ik helemaal niet op zitten letten en ben ik bijna bij de sporthal beland, maar mijn spullen stonden natuurlijk bij Max op de kamer. Balen zeg. nu kan ik het hele eind weer terug lopen. Tegen de wind in en tegen de lopers in die terugkomen slenter ik naar het hotel. Max is al klaar met douchen en ik kan er gelijk achteraan. Dit is wel een voordeel, een heerlijke douche zonder drukte.
De vermoeidheid spoelt van me af, maar ik ben nog steeds misselijk.
Na de douche begeef ik me snel naar de pendelbussen, al is dat weer 20 minuten lopen, want ik wil proberen om nog even naar de kantine te gaan voor de nieuwjaarsreceptie.
Het is dringen bij de bussen en het duurt weer een tijd. Om half 4 heb ik eindelijk een bus te pakken en om 15.50 zit ik weer in mijn auto. Ik eet snel een banaan en twee boterhammen met aardbeienjam waarna ik op begin te knappen. Toch een teken dat het met de voeding te maken heeft gehad. Ondanks deze ervaring ga ik toch door met afvallen, alles staat in het teken van Rotterdam tot 15 april. Iedere kilo is er één om mee te zeulen.
Bij de kruising Utrecht/Den Haag gaan op de weg naar Utrecht borden knipperen met 50 waardoor ik via Den Haag en Gouda terug ga, ik heb geen zin in file.
Het is inmiddels al 16.15 en ik chat even met Susanne van Rees tot hoe laat ze nog in de kantine zijn. Zijn jullie er over een uurtje nog ? vraag ik, waarna al snel het antwoord kwam dat ze dacht van niet. Ook weer balen zeg, dat ga ik dus niet redden.
Om 17.15 uur arriveer ik eindelijk thuis na een enerverende dag.
Of is hier nog zin in heb om voor zo'n halve marathon een hele dag van huis te zijn, ik twijfel sterk.
Inschrijfgeld, buskaart, veel brandstof verreden, een dag van huis, alleen maar drukte, gedrang en files. Alleen het parcours is positief, daar deed ik het voor, maar of dit opweegt tegen de rest ?